Auteursarchief: HH

Over HH

Our desire is to preach the gospel of God's love in different ways. Also we would like to help other people, if you are in trouble or you need advice.

Kritiek op geestelijk leiders, kan dat wel?

We krijgen er allemaal in de christen gemeente mee te maken. Iedereen staat in feite wel een keer bloot aan kritiek en wel het meest geldt dit voor degene die iets doen in de gemeente. Gemeenteleiders zullen er daarom zeker mee te maken krijgen en op dit punt spreken we zelf ook uit ervaring. Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet. Maar uiteindelijk gaat het daar ook niet om, maar veel meer om de verheerlijking van de naam van Jezus in de gemeente en niet dat iedereen gelijk krijgt.

Kritiek kan ook opbouwend zijn.
Er zijn ook predikers die zichzelf beschermen door regelmatig te waarschuwen met woorden uit de Bijbel als ‘Raak Mijn gezalfden niet aan’ (1 Kron.16:22) en men bedoelt daar dan natuurlijk zichzelf mee. Dus, als een gezalfde des Heren een fout maakt, blijf van die persoon af. Waarmee ze maar willen waarschuwen om vooral voorgangers niet ernstig te bekritiseren. Want men denkt dat mensen die dat doen, altijd Gods woede op hun hals halen. God zal ze dus altijd beschermen ook als ze fouten maken. Maar waarom zou men niet iets mogen zeggen, als dingen fout gaan en zelfs zondig. Kritiek hoeft namelijk niet altijd bedoelt te zijn om iemand te beschadigen, maar het kan ook opbouwend zijn.

De Bijbel zegt: “Daarom, wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt.”( 1 Kor.10:12). Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jalousie.

Kritiek kun je echter alleen accepteren, als je ook bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voortdurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen. Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

Maar er zijn ook mensen die fouten zoeken.
Het is vooral voor gemeente leiders van groot belang dat we niet te overgevoelig zijn, als anderen kritische opmerkingen maken. Niemand is echt ongevoelig voor kritiek, maar overgevoeligheid op dit punt kan ons totaal verlammen en is feitelijk niets anders als ons eigen ik, wat te snel beledigd is.

En ja, er zijn ook mensen die voortdurend naar foutjes zoeken. Dat zijn vaak degenen die zelf aan de kant staan en die het beste weten hoe anderen zouden moeten handelen. Heel vaak heeft men het over de splinter in het oog van de ander en men vergeet daarbij de balk in eigen oog (Lees Mat.7:3-5). Daar komt nog bij, dat mensen die niet wezenlijk iets bijdragen aan de gemeente, zelf veel minder zichtbaar zijn en dus krijgen ze zelf ook zelden kritiek. Het is tragisch, maar sommige mensen doen uit angst iets verkeerds te doen, maar helemaal niets meer, omdat men gewoon bang is voor kritiek.

Maar de man die uit angst om fouten te maken niets uitvoerde, werd door de Heer echter zwaar veroordeeld. In Mattheüs 25 lezen we dat tot de man die zijn talent in de grond stopte, gezegd werd: ‘Jij luie en nutteloze slaaf.’ In Efeze 4:16 lezen we ook over het lichaam van Christus, waarvan alle onderdelen als een welsluitend geheel bijeengehouden moet worden door de dienst van al zijn geledingen. Dus door hetgeen wij allemaal persoonlijk kunnen bijdragen, omdat we allemaal organen zijn van dat zelfde lichaam van Christus.

We weten dat we geen van allen nog volmaakt functioneren en dus dat betekent dat er best nog wat te corrigeren valt aan ons. Als dienaren van God zullen we ons hart erop moeten zetten, de Heer te dienen op de beste manier die voor ons mogelijk is, maar toch zullen er altijd dingen zijn die nog onvolkomen zijn.

Kritiek, wat doen we er mee?
Maar wat doen we er mee, als andere mensen kritiek hebben? Moeten we er naar luisteren en ons er door laten beïnvloeden, of moeten we kritiek maar gewoon laten voor wat het is? En wat te doen als wij anderen fouten zien maken en wij dus zelf kritiek hebben op medebroeders en zusters? Moeten we onze op- en aanmerkingen dan maar voor ons houden, of moeten we hen er op aanspreken? Het is zeker eenvoudiger om de ander maar gewoon niet te confronteren met zijn misstappen, maar ook dit kan van liefdeloosheid getuigen. Omdat we dan uit angst voor weerstand onze mond maar houden en toelaten dat die ander een verkeerde weg op gaat. Beter is het om God te bidden om de juiste woorden en de juiste gesteldheid van ons eigen hart en vooral ook het juiste moment waarop we de dingen zullen zeggen die op ons hart zijn.

We zullen ook zelf altijd moeten luisteren naar kritische opmerkingen, wanneer ze voortkomen uit liefde en bewogenheid, ongeacht of we het er mee eens zijn. Tenminste zouden we hetgeen ons in liefde gezegd is, biddend kunnen overdenken. Mogelijk dat Gods Heilige Geest ons toch duidelijk maakt dat ons eigen inzicht onjuist is en dat we dingen moeten veranderen. Sta er in ieder geval voor open en besef dat we altijd anders naar onszelf kijken dan anderen naar ons.

Je bent broeders en zusters en je vormt samen een geestelijk gezin. Je kent elkaar en ook vaak elkaars zwakke punten. In een gezin zal zeker ook over verkeerde dingen gesproken worden. Maar door de liefde weet degene die het treft, dat zijn familieleden hem vanwege zijn zwakheden nooit zullen laten vallen. Het gezin waar hem zijn fouten getoond worden, wordt dus ook zijn schuilplaats en zou zo het moeten zijn in de gemeente van de Heer.
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in conflict, Conflicten, Hoogmoed, leiders, ruzie | Tags: | Een reactie plaatsen

Voetbal is grootste afgodendienst van deze tijd.

Voetballer, een droom. Voetballer worden is een droom voor heel veel jongemensen, echter… voor slechts enkele personen komt de droom ook uit. Je moet nu eenmaal goed zijn, erg goed en… daarbij ook nog uitgekozen worden. Op het juiste moment … Lees verder

Geplaatst in Actueel, Afgod, demonen | Tags: | Een reactie plaatsen

De gemeente van de Heer is geen bedrijf maar een schaapskooi.

Door Henk Herbold

Pastorale zorg is het kloppend hart van iedere gemeente. Ontbreekt het daaraan, dan raakt de gemeente al snel een deel van zijn roeping en opdracht in deze wereld kwijt, namelijk om een plaats van troost en herstel te zijn voor iedereen die daarnaar op zoek is. De zorg voor zieken en zwakken, het opvangen van mensen in nood en het begeleiden van degene die nieuw binnenkomen in de gemeente is een van de belangrijkste taken van de christelijke gemeente. Natuurlijk kunnen veel van deze taken worden uitgevoerd door bekwame medewerkers, maar gemeenteleiders blijven als herders toch verantwoordelijk voor het welzijn van de kudde, de gemeente.

Gemeenteleiders zijn geen bedrijfsleiders, managers of directeuren. Zij zijn geroepen door God Zelf om, in navolging van Jezus, de Opperherder, de gemeente te leiden. En dat is nooit vergelijkbaar met een bedrijfsleider.

Actie en studie
Evangelisatieacties hebben weinig zin, als de gemeente geen herders heeft, om bijvoorbeeld de mensen die nieuw binnenkomen te begeleiden. Want de wereld om ons heen is vol beschadigde mensen, die vaak hopeloos op zoek zijn naar liefde, warmte, aandacht, begrip en vooral genezing. Maar als er onvoldoende pastorale zorg aanwezig is, of zelfs geheel ontbreekt, dan is meestal het gevolg dat de mensen die nieuw binnenkomen, na enige tijd teleurgesteld weer verdwijnen.

Ook Bijbelstudies over belangrijke en gevoelige of ethische onderwerpen, zullen pas hun doel bereiken, als er voldoende pastorale begeleiding aanwezig is. Zodra je gevoelige onderwerpen behandelt uit de Bijbel, moeten de mensen weten waar ze met hun noden en pijn naar toe kunnen. Alleen als er een goed vangnet aanwezig is, heeft onderwijs over ethische Bijbelse onderwerpen effect.

Jezus ons voorbeeld
Jezus sprak niet alleen de grote schare toe, maar zijn zorg en bewogenheid over de nood van de mensen maakte ook, dat Hij lange afstanden liep, om vervolgens lange tijd te wachten bij de waterput, op het heetst van de dag, omdat Hij de Samaritaanse vrouw wilde ontmoeten (Lees Johannes 4). Hij was bewogen met haar, omdat Hij een herdershart heeft. Hij zocht haar dus op en wij moeten dat ook doen, men kan nu eenmaal geen goede pastorale zorg verlenen van achter een bureau. We moeten de mensen die dat nodig hebben, aandacht geven en zo nodig ook opzoeken. Tenminste, als we niet alleen gericht zijn op groei, maar ook op het bieden van een veilig thuis. Kortom: pastorale zorg kost heel veel energie, maar je krijgt er ook veel voor terug.

Veel tijd
Ik hoor al het weerwoord van een drukke voorganger al, die zegt: ‘Tja, pastoraat kost erg veel tijd, en dat gaat ten koste van organisatorische zaken. Dat klopt. Maar is organisatie de kerntaak van een pastor of herder? Moet die niet juist bezig zijn met de zorg voor de zwakken en het begeleiden van mensen in nood? Nogmaals, Jezus is ons grote voorbeeld, Hij liet het beheer van het geld nota bene over aan Judas.

Aandacht voor de zwaksten
De term pastor of pastorale zorg betekent juist herderlijke zorg. En in de gemeente moet die beschikbaar zijn voor iedereen, en vooral voor de zwakkere leden. Dat zijn dus de mensen die telkens opnieuw zorg nodig hebben, omdat ze bij herhaling fouten maken. De gemeente van de Heer wordt in de Bijbel meerdere malen vergeleken met het beeld van een Herder met schapen. De herder zal ook de meeste aandacht hebben voor het zwakste schaap, dat steeds dreigt weg te lopen. Ook het volk van Israël wordt in de Bijbel meermalen vergeleken met een kudde schapen en God als hun herder.

Opperherder
Jezus wordt de ‘Opperherder’ (of Pastor) genoemd van zijn gemeente (1 Petrus 5:4). Er staat in de Bijbel ook geschreven dat Jezus met innerlijke ontferming bewogen was over de mensen die Hem volgden, want Hij zag hen als schapen die geen herder hebben (Matteüs 9:36). Jezus noemt zichzelf in (Johannes 10:14) ‘de Goede Herder die zijn leven inzet voor zijn schapen’. Hij laat ze nooit alleen, dat doet een goede herder niet, maar juist in tijden van gevaar is Hij op z’n post (Johannes 10:11-13). Jezus zegt daar ook, dat een herder dus nooit op de vlucht zal slaan, want de schapen gaan hem ter harte. Zo is Jezus.

Elke gemeente heeft tenminste één of meer herders nodig
Leiders die organisatorisch heel goed zijn, maar geen bewogenheid en liefde hebben voor de mensen waar ze leiding aan geven, zijn in een bedrijf wellicht op hun plek, maar niet in de gemeente van de Heer. De pastor, herder of oudste, is als een geestelijke vader (of moeder) voor de gemeente. Dus, zoals een herder voor zijn schapen zorgt en een vader voor zijn gezin, moeten pastors en oudsten voor de gemeente zorgen.

Navolging
God roept gemeente leiders op, om in navolging van de hemelse Goede Herder en in zijn Naam, ook herders of pastors te willen zijn. Natuurlijk zijn we niet allemaal gelijk en hebben we niet allemaal dezelfde gave of bediening. En natuurlijk, er zijn in de gemeente ook bestuurders die beslist geen herderlijk gave hebben en toch een belangrijke taak hebben in de gemeente. De Bijbel heeft het ook over verschillende andere gaven, bedieningen en taken die aan de gemeente gegeven zijn (lees I Korintiërs 12:28).

Onderwijs
Maar Bijbels gezien heeft iedere gemeente absoluut leiders nodig met een herderlijk hart. En deze herders moeten ook regelmatig onderwijs geven. Want een herder zal de gemeente heel anders onderwijzen, dan een bestuurder. En alhoewel elke taak en bediening nuttig is, zal een gemeente toch het meeste baat hebben bij de liefdevolle onderwijzing en zorg van een herder. Mensen zitten in de eerste plaats niet te wachten op kennis en regels, al kunnen die ook heel belangrijk zijn, maar men is toch het meest op zoek naar liefde en zorg. Al het andere komt pas veel later. Het is zelfs zo, dat in een gemeente waar geen echte herder is, de warmte ontbreekt. En in moeilijke momenten, wanneer er bijvoorbeeld troost gegeven moet worden, is die warmte extra belangrijk. Je schiet dan duidelijk te kort als bestuurder zonder herderlijk hart.

Voorbeelden
Ik geef u twee voorbeelden van gemeente leiders in de eerste gemeenten:
⦁ Petrus was een apostel van Jezus Christus, maar tegelijk had hij een herderlijk roeping. Dat vinden we in Johannes 21:15-17: ‘Jezus vroeg Petrus tot driemaal toe: “…heb je mij lief, meer dan de anderen hier?” Petrus antwoordde: “Ja, Heer, u weet dat ik van U houd.”’ En dan krijgt Petrus de opdracht om Jezus’ ‘Schapen te weiden’ (Johannes 21:18).

⦁ De apostel Paulus had beslist het hart van een herder. Hij was niet alleen apostel. Hij kon bijvoorbeeld anderen onder tranen vermanen (Handelingen 20:31). Paulus noemt zichzelf ook ‘een vader in Christus’, dat is in feite hetzelfde (lees I Korintiërs 4:15: ‘Hoeveel opvoeders in het geloof in Christus, u ook zult hebben, u hebt maar één vader. Door Jezus Christus ben ik uw vader geworden, omdat ik u het evangelie heb gebracht. Ik roep u dus op mij na te volgen.’).
De apostel Paulus noemt zichzelf verschillende keren een ‘vader’ en dat terwijl hij in feite geen eigen kinderen had. Hij heeft het wel over geestelijke zonen en in die zin over ‘zijn geliefde kinderen’. (1 Kor.4:14)

– En Paulus zegt in Hand.20:20, tegen de oudsten van de gemeente in Efeze, dat ze op de “hele kudde” moesten toezien, met dat woord ‘toezien’ wordt bedoeld, ‘als een vader zorgen voor de gemeente’. Het is duidelijk dat er in die gemeente geestelijk leiders waren, die ook herders waren.

Het kenmerk van een geestelijk vader is altijd in de eerste plaats, bereid te zijn om iemand te dienen! Een echte vader zal zichzelf ook ‘geven’. Het tegenovergestelde van geven is ‘nemen’. Sommige leiders die geen herderlijk hart hebben, zijn er op uit om te ‘nemen’ van hun gemeenteleden. Met andere woorden, ze gebruiken gemeenteleden soms in hun organisatie, om hun doelen te bereiken.

Een geestelijk vader met een zorgzaam hart, wil echter geen dienaren voortbrengen maar geestelijke zonen. Een geestelijk vader wil juist geven, hij geeft zijn tijd, energie, ja zijn leven, om zijn geestelijke zonen te helpen hun bestemming te ontdekken en hun doelen te bereiken.

Waaraan herken je een geestelijk leider of herder?
Een echte herder kent de schapen en de schapen kennen ook hem. Een voorbeeld is weer Jezus. Hij is de Goede Herder en Hij heeft gezegd in Joh. 10:27: “Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen mij”.

Dat gaat niet van zelf, maar is het gevolg van een relatie, waaraan men bouwt en die steeds meer groeit. Gemeenteleiders die nooit eens tijd maken om een gesprekje te voeren met de mensen in de gemeente, of die nooit ruimte maakt in hun agenda om iemand op te zoeken, zullen de mensen in de gemeente ook nooit leren kennen. Zo iemand is ook minder benaderbaar, je kent elkaar niet. Het gevolg is, je gaat als gemeentelid ook niet zo gemakkelijk naar zo iemand toe met je nood.

Sommige gemeenteleiders komen nooit verder dan hun kantoor en het kerkgebouw. We zouden ons moeten afvragen wat Jezus gedaan zou hebben in onze plaats. En dan zie ik een Heiland die altijd opzoek was naar mensen in nood. Natuurlijk is het begrijpelijk, dat het in een grote gemeente veel moeilijker is om aandacht te geven aan alle mensen. Maar dan zal het belangrijk zijn dat er meerdere pastorale werkers zijn, met het hart van een herder, die deze taak op zich nemen.

Een herder is ook opmerkzaam en ziet het al heel snel als mensen geestelijk achteruit dreigen te gaan. Een herder wacht dan niet af, maar zal die mensen opzoeken, om ze terug te brengen bij God. Een herder heeft daarvoor een oplettend oog en vooral ….een open en luisterend oor, voor alle mensen in de gemeente. Het belangrijkste is een warm, kloppend hart voor de mensen. Feitelijk is dit ook een voorwaarde om een gemeente leider te kunnen zijn, naast een levende relatie met God en vervuld met de heilige Geest.

Een herder zal gewonde schapen verbinden en draagt zorg voor zo en staat niet direct klaar om te veroordelen. Een vader of moeder heeft al gauw in de gaten wanneer een kind ziek is of zich anders gedraagt. Een herder weet dat ook van zijn schapen. Een herder in de gemeente heeft oog en oor, voor mensen die een crisis meemaken, hetzij dat ze verwond worden door omstandigheden waarin ze terechtkomen of dat ze getroffen worden door ziekte (lichamelijk of psychisch) of dat ouderdom hen verzwakt. Een herder kan luisteren en helpen met woorden en/of daadwerkelijk hulp bieden of organiseren.
Lees verder

Geplaatst in Pastorale zorg | Tags: | Een reactie plaatsen

Is de God van de christenen dezelfde, als Allah voor de moslims?

Het valt op dat bepaalde vragen regelmatig gesteld worden en dit is er één van: is de God van de christenen, dezelfde als Allah voor de moslims? Deze vraag is erg belangrijk en zal in de toekomst mogelijk nog belangrijker worden. Het is namelijk de sleutel waardoor velen zullen denken, dat er toch toenadering mogelijk zou zijn tussen Christenen en Moslims. Vele grote godsdiensten in de wereld geloven in feite nu al, dat christenen en moslims inderdaad in dezelfde God geloven. Maar wat zegt de Bijbel of hoe lezen moslims dat in de Koran?

Als we het strikt taalkundig benaderen dan zijn er geen echte verschillen. Want waar de Fransen Dieu zeggen en de Spanjaarden Dios, de Duitsers Gott, daar spreken de Arabieren gewoon van Allah. Arabische Bijbels spreken dus ook over Allah. Dat woord is dus niet exclusief voorbehouden aan de Koran. Allah is gewoon het Arabische woord voor God. Maar hiermee is de vraag nog niet voldoende beantwoord, want er is meer over te zeggen.

Allah of God
Volgens de Islam heeft Allah (God) uitdrukkelijk geen zoon, wat ook staat geschreven op de grote Al-Aqsamoskee in Jeruzalem. In het gebouw bevindt zich een achthoekige arcade die op de binnen- en buitenzijde voorzien is van een doorlopende Arabische inscriptie, waarin klaar en helder wordt aangegeven dat Allah geen zoon heeft. Daarmee wordt duidelijk dat Allah nooit de God van de christenen kan zijn, want die heeft volgens de Bijbel wel een Zoon, namelijk Jezus Christus (1 Joh. 4:14-15).

Jezus, of Isa volgens de Koran, zou ook niet zijn gestorven aan een kruis en is dus evenmin opgestaan uit de doden en daarmee snijdt de Koran het hart uit de Bijbel. Immers, veel in de Bijbel draait om de unieke (eniggeboren) Zoon van God die gestorven is voor ons en ook werd opgewekt uit de doden. De Bijbel noemt Jezus ook, Gods enig geboren Zoon, er is dus ook geen ander.

“Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn enig geboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven heeft” (Joh.3-16).

Het woord Isa in de Koran is overigens géén echte vertaling van de naam Jezus (of Jeshua). Isa is ook niet de zoon van Allah, want volgens de Koran is Allah is géén vader en hij kan dus ook nooit de God van de Bijbel zijn. Isa is alleen een ‘schepping’ van Allah, maar géén zoon.

Hierover zegt de Bijbel duidelijk: ”En zoals u gehoord hebt dat er een antichrist komt, zijn er nu ook véél anti-christen en daaraan erkennen wij dat het de laatste ure is. Dat is de antichrist die de Vader en de Zoon loochent” (1 Joh. 2:18-23). Een antichristelijk kenmerk is dus de loochening, dat God de Vader van Jezus Christus en Jezus de Zoon van God is.

Volgens de Bijbel is maar één God en die zich heeft geopenbaard in Jezus Christus. Lees o.a. 2 Kor. 5:19 “…en God was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen….”

Dit is het hart van het evangelie en de belangrijkste zekerheid die we als christen hebben. Helaas horen we om ons heen steeds weer andere geluiden. Maar de Bijbel geeft geen ruimte voor een andere opvatting. Jezus is de enige toegang tot God, alleen Hij kan de mens redden van zijn zonde en buiten Hem is er dus geen God die verlossen kan.

Het antwoord op de vraag of ‘Allah dezelfde God is, als de God van de christenen’ is dus kort en duidelijk gezegd, nee. Het verschil zit dus niet zozeer in de naam God of Allah, maar in Jezus, althans als we vast willen houden aan het eeuwig Woord van God, de Bijbel.

Lees ook Hand.4:12 “..de zaligheid is in geen anderen Naam; want er is ook onder den hemel geen andere Naam aan de mensen gegeven, waardoor wij behouden worden.”

Bidden we tot dezelfde God?
Helaas wordt de opvatting, dat moslims en christenen tot dezelfde God bidden, door steeds meer mensen aangenomen als de waarheid. Mogelijk heeft men er zelfs de beste bedoelingen mee, namelijk om op deze manier een burg te kunnen slaan tussen christenen en moslims. Zodat het in de toekomst mogelijk is, dat zelfs deze totaal verschillende religies, elkaar toch gaan vinden. Als we immers tot dezelfde God zouden bidden, is feitelijk alleen het geloof in Jezus Christus nog het probleem wat scheiding maakt. Daar is maar één oplossing voor, namelijk doordat langzaam maar zeker Jezus straks niet meer gezien zal worden als de enige weg tot God. Maar daardoor zal het christelijk geloof ook haar kracht en identiteit volledig verliezen.

De Bijbel leert ons nog steeds, dat er geen andere goden zijn dan Jezus Christus, dus iedere andere God of persoon die vereerd wordt is een afgod (lees Johannes 5:23). Mensen die afgoden aanbidden, aanbidden feitelijk boze geesten. Boze geesten zijn dienaren van satan die de anti-god is of zoals de Bijbel het noemt, antichristelijk. En het is juist dit element wat het verschil uit maakt tussen de God van de Bijbel en Allah, de god van de Islam.

Daarbij komt dat de Islam is gebaseerd op een religie van zelfrechtvaardiging en dit gaat rechtstreeks in tegen de leer van het nieuwe testament, waarin de Bijbel ons leert dat we gerechtvaardigd worden door Jezus Christus, die voor onze zonden stierf aan het kruis.

Lees Rom.3:23, 24 “Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus”.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Islam, Moslims | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Meeroudergezinnen, straks ook wettig geregeld. Wat vindt God ervan?

Het aantal meeroudergezinnen neemt toe, maar toch kan een kind wettelijk gezien maar twee ouders hebben. Als het aan sommige partijen in het nieuwe kabinet ligt, komt daar binnenkort verandering in en kan een kind in de toekomst drie of zelfs vier ouders hebben.

Het kabinet neemt dit jaar (2019) een besluit over een voorstel van de ‘Staatscommissie Herijking Ouderschap’ waarin staat, dat kinderen maximaal vier wettelijke ouders mogen hebben. Op dit moment is het in Nederland juridisch gezien niet mogelijk een kind op te voeden met meer dan twee ouders. Dan hebben we het over een zogenaamd regenboog gezin.

D66 en VVD zijn voorstander van een wetswijziging om het meerouderschap mogelijk te maken, het CDA ziet bezwaren en de ChristenUnie… is op dit moment nog tegen, maar hoe lang nog?? Deze partij vindt dat de ‘biologische werkelijkheid’ waarbij een kind één vader en één moeder heeft, niet mag worden genegeerd. De vraag is, in hoeverre de Christen Unie gaat meebuigen, zodat een nieuw kabinet met deze partij mogelijk is? Gezien vanuit het standpunt van de Bijbel is er echter geen compromis mogelijk, zelfs niet voor de vorming van een nieuw kabinet.

Enorme verwarring.
In de tijd van vandaag worden we geconfronteerd met enorme veranderingen op het vlak van relatie en seksualiteit, die ook gepaard gaat met verwarring onder christenen. Dat komt omdat het vaak veranderingen zijn die aan de ene kant overduidelijk in strijd zijn met Gods Woord, maar aan de andere kant doet het ook pijn, als we in onze omgeving er mee geconfronteerd worden. We willen mensen niet kwetsen, niet veroordelen en vooral liefdevol benaderen. Maar soms ontkomen we er niet aan en moeten we voor de waarheid kiezen.

Helaas blijft het heel vaak stil vanuit verschillende kerken en evangelisch gemeenten in ons land, als het gaat om deze gevoelige onderwerpen. Men brandt zich er liever niet aan en men wil ook niet veroordelen. Veel predikers weten er keer op keer, handig omheen te manoeuvreren. Men zegt vaak, ‘Jezus was immers ook genadig voor mensen die in de zonde leefde, zoals de overspelige vrouw en de Samaritaanse vrouw (Joh.4 en 8)’. Maar laat ons er steeds bij bedenken dat Jezus wel de zondaar liefheeft, maar de zonden haat en afkeurt. Daarvoor leed en stierf Hij aan het kruis en die prijs was zo hoog, dat Hij onmogelijk nu een compromis kan sluiten met de zonden.

Gelovige mensen die zelf onderzoek doen in de Bijbel, komen meestal wel achter de waarheid. Maar een groot aantal gelovigen richten zich voornamelijk op wat ze van hun geestelijk leiders horen. Als die leiders niet duidelijk zijn, blijft de verwarring. Mede om die reden krijgen we regelmatig e-mails van mensen die ons om uitleg vragen. U zult wellicht begrijpen dat dit artikel ook een gevolg is van de vragen die we krijgen. Misschien heeft u ook Bijbels advies nodig, mail ons gerust, u krijgt altijd antwoord, zie link onderaan.

Veranderingen die erg ver gaan.
Natuurlijk, het is beslist ook weer niet gemakkelijk om er in deze tijd eerlijk vooruit te komen, dat we zonder compromis geloven in wat God zegt in de Bijbel. Niet iedereen zal dat aanvaarden. Daarom, langzaam maar zeker zal in deze tijd steeds meer duidelijk worden, wie werkelijk gekozen heeft om Jezus te volgen, ten koste van elke prijs en wie uiteindelijk toch zal zwichten voor de druk van de wereld.

De veranderingen waar we het hier over hebben, gaan tegenwoordig erg ver en het wordt hoe langer hoe ingewikkelder, men raakt soms totaal in verwarring. Men heeft het niet alleen maar over hetero’s, homo’s of lesbo’s, maar het traditionele gezin is voor een steeds grotere groep, ook al lang niet voldoende meer. Ook bij onze regering heeft men het tegenwoordig al over transgenders en het zogenaamde ‘meerouderschap’, ‘draagmoederschap’. Met meerouderschap wordt bedoeld, gezinnen waar de kinderen te maken krijgen met meer biologische ouders, dan twee… ! Onze overheid zit daar kennelijk mee.

Bijvoorbeeld als er sprake is van een vrouw die het kind als draagmoeder heeft gebaard en twee (getrouwde) homomannen die het kind vervolgens hebben geadopteerd. Wie zijn nu allemaal de ouders van het kind? Daarbij is er ook nog een groeiende discussie in onze samenleving gaande over de zogenaamde zaaddonor. Men vraagt zich af, waar liggen de rechten van de zaaddonor en hoe zit het met de rechten en plichten van het gezin waar het kind in terecht komt. Bij zaaddonors gaat het al lang niet meer alleen om het helpen van kinderloze echtparen, maar in toenemende mate meer om bijvoorbeeld lesbische relaties die kinderen willen.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Homofilie, transgenders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kerkdiensten die op disco feesten lijken. Hoe zit dat?

De vraag die ons nog wel eens gesteld wordt is, “hoever moeten christenen zich aanpassen aan de tijd waar in ze leven?” Onze hele cultuur en samenleving is de laatste jaren in een sneltreinvaart veranderd en dat heeft natuurlijk ook invloed op christenen. De nieuwe tijd dringt zich aan ons op via de media, door digitalisering, informatisering en robotisering. Via al of niet gemanipuleerde beeldvorming, tendentieuze teksten, indringende reclame slogans, worden we elke dag met de moderne nieuwe tijd geconfronteerd. Maar dat is de wereld, maar wat nu als ook je kerk of gemeente een theater wordt, kan dat zomaar.

Niemand kan eromheen dat de jarenlange traditionele manier van kerk zijn, in de wereld om ons heen al sterk is afgenomen. Traditionele christenen worden ook in ons land steeds meer een minderheid. Natuurlijk is een te strak vasthouden aan ouderwijze systemen beslist een verloren zaak. Op een dag zal de nieuwe generatie de plaats van de ouderen innemen en zij denken absoluut veel meer in de richting van de z.g. digitale snelweg. Als je niet snel mee veranderd als kerk of gemeente, zul je al heel snel zelf tot die traditionele minderheid gaan behoren.

Liederen en muziek veranderen.
Natuurlijk is niet alles verkeerd en zijn er zeker ook veel dingen, die meer eigentijds, moderner worden en die een grotere zegen zijn voor veel mensen. Het is bijvoorbeeld beslist een zegen dat de liederen die we zingen, vernieuwend en frisser zijn. Je kunt nu eenmaal niet maar blijven bij de oude traditionele liederen, met teksten die niet meer begrepen worden vanwege het soms oud taal gebruik en melodieën die niet meer aanspreken. In die zin is het geen probleem om mee te veranderen, of juist goed, het kan zelfs niet anders, hoe moeilijk ouderen het daar soms ook mee hebben.

De vraag is natuurlijk altijd, waar ligt de grens, wat is nog acceptabel voor een christen, er is natuurlijk ook een gevaar. Jongemensen zijn vaak beïnvloedbaar en laten zich gemakkelijk uren vermaken met Youtube, games, vlotte dynamische muziek, snelle flitsende shows, concerten waar je vooral helemaal uit je dak kunt gaan etc… We moeten natuurlijk wel oppassen, dat we niet wereldgelijkvormig worden. Rom.12:2 zegt: “U moet niet gelijkvormig aan deze wereld worden, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is”. In ieder geval moet het in onze liederen wel altijd gaan om de aanbidding van Jezus en niet om zoveel mogelijk te kunnen feesten. Daarbij mogen we zeker wel uitbundig en blij zijn, maar heiligheid moet er ook zijn. Hierover straks meer in dit artikel. Overigens, een kind van God welke vervuld is met de heilige Geest, zal heel precies weten waar de grens ligt. Gods Geest zal het hem of haar bekend maken.

Televisie kerken.
Ook de kerk en de manier waarop geestelijke leiders het evangelie brengen, zijn onder de invloed gekomen van deze cultuuromslag. In de toekomst zullen vooral de televisie dominees het steeds beter doen, ze komen immers rechtstreeks de huiskamer binnen en maken het de kijkers gemakkelijk. Het is nu eenmaal zo dat in een maatschappij waarin man en vrouw moeten werken om aan alle wensen van het gezin te voldoen, er minder tijd overblijft voor ontspanning. Dan kan het gemakkelijk zijn als men op zondag niet meer naar de kerk hoeft, want men kan de kerkdienst direct in de huiskamer meebeleven. Het is alleen beslist een verarming wanneer christenen niet meer de behoefte zouden hebben om samen te komen en met ‘elkaar’ hun geloof te beleven. De Bijbel zegt ook dat we de onderlinge bijeenkomsten niet moeten verzuimen en dat we elkaar moeten aanmoedigen dat niet te doen (Hebr.10:25).

Televisie kerken kunnen natuurlijk ook een grote zegen zijn voor mensen die b.v. bedlegerig zijn of in de gevangenis zitten, of op andere wijze niet meer instaat zijn naar een samenkomst toe te gaan. Maar het heeft ook en andere kant. In toenemende mate zien we dat christenen er voor kiezen om niet meer naar een kerk of gemeente te gaan en zich verder geestelijk te voeden met de verschillende televisie diensten op zondagmorgen. Deze z.g. televisie kerken, hebben in de VS al een grote impact, miljoenen mensen kijken er naar en velen van hen bezoeken geen samenkomsten meer en waarschijnlijk zal dat in Nederland dezelfde weg op gaan. Er zijn inmiddels al vergevorderde plannen om een z.g. ‘Internet kerk’ te stichten, om die groep die liever thuis blijft, te bedienen. En natuurlijk, televisie heeft een niet weg te denken plaats in onze samenleving en veel mensen zullen hier blij mee zijn. We denken alleen dat deze moderne manier van kerkdiensten een verarming is en zeker geen winst.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, digitaal boek, gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Golan wordt erkent als van Israël, God voert Zijn plan uit.

Trump erkent de Golanhoogten als deel van Israël.
President Donald Trump heeft onlangs (2019) samen met de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, een belangrijke stap gezet naar de terugkeer van Israël,naar de Bijbelse grenzen van het land zoals God aan Abraham beloofd had (Genesis 12:7). Trump heeft namelijk de moedige stap gedaan, om ondanks wereldwijd verzet, een verklaring te ondertekenen waarin de Verenigde Staten erkennen, dat de Golanhoogten nu tot Israël behoren. De Verenigde Naties, Syrië en Turkije zijn uiteraard niet te spreken over deze actie van Amerika, maar ook dit is in het plan van God en niemand kan dat stoppen.

God bestuurt Trump zoals vroeger koning Kores.
In de Bijbel lezen we hoe God tijdens de ballingschap van Israël, een heidense koning Kores (Jes.45) gebruikte, om Zijn goddelijk plan met Zijn volk Israël uit te voeren. Koning Kores (Cyrus) was in die tijd een machtige koning in het Meden en Perzische rijk, ongeveer 550 jaar voor Christus. Ondanks dat zijn heerschappij in die dagen absoluut was, had hij zelf niet door dat hij feitelijk door God bestuurd werd. De Heer had hem namelijk in het hart gegeven om het volk van Israël, welke dus toen nog in Ballingschap leefde in zijn rijk, terug te laten keren naar hun eigen land (Ezra 1:2). Het was dus niet zijn eigen idee, maar Gods plan. En Gods plannen zullen nooit falen, Hij staat namelijk boven alle regeerders en heersers in de wereld (Jes.40:22-24). Hij stuurt alles uiteindelijk naar Zijn wil, ook al zien we dit nog niet direct, maar Hij bestuurt de wereldgeschiedenis.

Recent (2017) hebben we dit opnieuw gezien bij de Amerikaanse president Trump. Heel veel belangrijke mensen in de wereld ‘en ook in ons land’, hadden voorspelt dat Trump nooit de verkiezingen in Amerika zou winnen. Maar we weten nu dat het allemaal heel anders liep. Tegen alle verwachtingen in, won hij toch de verkiezingen in de VS en is hij nu dus al enige tijd president van de VS. Zijn tegenstanders hebben met grote verbazing staan kijken wat er gebeurde. Men heeft van alles ondernomen om hem af te kunnen zetten, zelfs het hoogste Amerikaanse gerechtshof besteedde miljoenen aan een onderzoek, om corruptie aan te tonen en zo de president tot aftreden te kunnen dwingen, maar het liep tot nu toe op niets uit. Want… Trump is ondanks alles ook Gods keus.

God spreekt door profetie
Dat de keus van Trump werkelijk van God was, werd al eerder door een profetie bevestigd. Er wordt verteld dat in de verkiezingstijd Donald Trump namelijk een pinksterkerk in Las Vegas bezocht. Daar ontving een vrouw plotseling een profetie (of boodschap) van God over hem. In die profetie sprak God duidelijk dat Trump de volgende president zou worden. Ondanks alle tegenstand, werd hij ook inderdaad de nieuwe president en werd dus die profetie vervuld. Maar, de reden echter waarom hij door God uitgekozen was, heeft vrijwel zeker te maken met Israël. God is namelijk bezig Zijn plan uit te voeren met dit volk, door hen na een korte tijd van verdrukking, volledig te herstellen (Rom.11:26). Hij doet dat niet omdat Israël volmaakt is, maar omdat Hij zich altijd houdt aan Zijn belofte. Israël is daarom het grote bewijs van Gods trouw in de wereld, zelfs als we ontrouw zijn verandert Gods trouw niet (2 Tim.2:13).

Trump voert ook uit wat hij beloofd heeft
Inmiddels is Trump nu al weer enige tijd president en is hij bezig om stap voor stap zijn verkiezingsbeloften uit te voeren. Uiteraard is ook daar veel weerstand tegen, maar langzaam zien we toch resultaat. Dat geldt ook voor zijn besluit om de stad Jeruzalem te erkennen als ondeelbare hoofdstad van Israël. Daarbij is het beslist waar wat verschillende journalisten al geschreven hebben, Trump durfde aan wat geen van zijn voorgangers gedurfd hebben. Want het Amerikaanse Congres besloot feitelijk al in 1995 met een grote meerderheid, om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël. Maar het werd telkens uitgesteld, omdat de opeenvolgende presidenten bang waren voor de druk vanuit de Arabische volkeren, die overwegend Islamitisch en anti Israël zijn. Trump echter voert het nu wel uit en ook dat is volledig in het plan van God.

Herstel Israël
Er zijn ook nu nog genoeg christenen, die niet geloven in het geestelijk herstel van het volk van Israël. Maar men zal zich dan nog verbazen. Lees maar in Ezechiël 36:26, daar zegt God tot het hele volk Israël: “Ik zal u een nieuw hart geven, en een nieuwe geest… “, dit duidt absoluut op een verandering en een massale bekering onder het volk van Israël. Wat bij mensen onmogelijk is, is toch mogelijk bij God.

Ook spreekt de Bijbel over de herbouw van een nieuwe Joodse tempel in Jeruzalem, precies op of nabij de plaats waar nu de grote Al-Aqsa Moskee staat in Jeruzalem (lees o.a. in 2 Thes. 2:4 en Openb.11:1). Het lijkt allemaal onmogelijk, maar God is almachtig en vergeet niet, opnieuw is bewezen, God kan zelfs heidenen gebruiken voor Zijn plan. Wellicht dat Trump ook nog stappen zal zetten in die richting??

Woede over het besluit van Trump
De Palestijnen reageren uiteraard woedend op de besluiten van Trump. Voor hen heeft Amerika nu definitief afstand gedaan van zijn rol als bemiddelaar in het vredesproces. Men ziet in de VS geen onpartijdige mediator meer tussen de betrokken landen.

Maar het is vooral zeer verontrustend dat het antisemitisme in deze tijd nu weer explosief toeneemt. Ook de strijd van de Palestijnen gaat feitelijk niet om een eigen staat alleen, maar ook om het einde van Israël. Al jaren is de Hamas zelfs bezig Palestijnse kinderen op te voeden in het leren haten van Joden, anders gelovigen en afvalligen van de Islam. Dit betekent dat ook uit de nieuwe generatie nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst gegarandeerd zal worden voortgezet. De Arabische landen zullen namelijk niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet wel op een volgende oorlog uitlopen, maar die oorlog zal Israël toch ook weer winnen, want God is met dit volk.

Oude Bijbelse profetieën
In de Bijbel kunnen we lezen vrij nauwkeurig wat er in de toekomst gaat gebeuren met Israël. De Bijbel spreekt over een oorlog van ‘alle volken’ tegen Jeruzalem, wat symbool staat voor heel Israël (Lees vooral Zacharia 12 en 14 ) en gedeeltelijk is die oorlog al lang aan de gang. De Bijbel vertelt in Ezechiël 38 en 39 verder over een machtig leger uit het Noorden (Rusland, Turkije,..??) dat Israël zal binnenvallen. In Psalm 83 lezen we ook over plannen van Arabische landen om Israël binnen te vallen. In al die gevallen zal de God van Israël volgens de Bijbel ingrijpen en loopt het met de antisemitische aanvallers slecht af.

Volgens de Bijbel zal er nog een antichrist zal komen, een wereldleider met grote macht (2 Thes.2:9,10). Voor een korte periode zal Israël zelfs menen dat deze wereldleider de beloofde Messias is. Hij zal ook een soort schijnvrede (1Thes.5:3) brengen tussen Israël en de Arabische volkeren rondom en hij zal het wellicht mogelijk maken, dat Israël z’n tempel herbouwt in Jeruzalem. Maar deze wereldleider zal in z’n hoogmoed steeds verder groeien en tenslotte in die tempel van Israël zich als een God laten vereren (2 Thes.2:3,4). Dan zal Israël inzien bedrogen te zijn en vluchten naar de bergen en de woestijn (Mat.24:15, 16). Uiteindelijk zal de Verlosser, de Messias Zelf ingrijpen en zal de Heer Jezus weerkomen op de Olijfberg en zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid op aarde vestigen (Zach.14:4).
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd, Israël, wederkomst | Tags: , , , | Een reactie plaatsen