Conflicten in de gemeente van de Heer. Kan dat wel?

Door Henk Herbold

Soms kregen we een verzoek van een evangelie gemeente voor hulp en advies, bij het oplossen van interne conflicten. Tegenwoordig zijn we er wat voorzichtiger mee dan vroeger, we gaan er niet zomaar meer op in. Het kost vaak een heleboel energie, terwijl een goed resultaat lang niet altijd zeker is. Het probleem is dat de hulpvraag meestal komt, nadat men zelf al allerlei wegen heeft bewandeld om het probleem op te lossen en vaak zonder resultaat. Het gevolg is dan dat de standpunten zich gaan verharden en heel vaak heeft dit al tot gevolg dat mensen gaan weglopen uit de gemeente. Niet zelden zijn ook leidinggevenden niet bereid om de minste te zijn. Het is dan de vraag wat er nog mogelijk is om het probleem op te lossen en soms is dat ook niet meer dan een poging, om de schade in ieder geval zoveel mogelijk te beperken.

Nu is het feitelijk niet abnormaal dat er verschillen van inzicht en zelfs conflicten zijn in een gemeente. Waar zoveel mensen samenkomen van verschillende achtergronden en zelfs culturen, ontstaan soms wrijvingen. Het is normaal in de wereld om ons heen en ook in de gemeente van de Heer, want christenen zijn ook gewoon mensen. De gemeente bestaat over het algemeen, uit zeer verschillende mensen: zoals ouderen en jongeren, kwetsbare mensen of dominante mensen, mensen die beschadigingen hebben opgelopen in het leven, mensen die succes hebben in hun leven of mensen die het maatschappelijk niet goed gaat, mensen die eenzaam zijn of mensen die dat juist niet zijn,…. en zo kunnen we nog even doorgaan.

Vanwege al die verschillen kunnen meningsverschillen of zelfs misverstanden gemakkelijk ontstaan. Dat is gewoon menselijk. Het is allemaal niet zo erg, zolang er op tijd goed mee omgegaan wordt. Maar helaas worden conflicten soms niet uitgepraat en het gevolg is een verlies aan vertrouwen en verbondenheid: tussen leden onderling, of tussen leden en leidinggevenden, of zelfs tussen leidinggevenden onderling.

Nu ervaren sommige christenen elke onenigheid bij voorbaat als een nederlaag en daar wil men liever niet mee geconfronteerd worden. Daarom veegt men heel wat zaken liever onder de mat en slikt men een heleboel frustraties in ‘voor de lieve vrede’ want we zijn toch christenen we moeten lief zijn voor elkaar en we mogen vooral geen conflicten hebben. Tot het toch niet meer ingehouden kan worden en dan explodeert men en is er in veel gevallen niets meer te redden, met grote schade aan de gemeente. Dit is absoluut nooit wat God wil, maar Hij wil juist het negatieve gebruiken in Zijn plan met ons.

God werkt ook aan ons karakter.
God wil namelijk de verschillen die we met elkaar hebben, gebruiken om aan ons karakter te werken. Nu verandert God je karakter niet door je met een toverstokje aan te raken, waardoor je ineens een verbeterd karakter krijgt. Nee, het is een proces van verandering en daarvoor gebruikt God alles wat op onze weg komt, zelfs het ogenschijnlijk negatieve. (Rom.8:28)

“..En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede..”

Doordat we zo verschillend zijn, leren we juist van elkaar, schuren we ons a.h.w. aan elkaar glad, zodat we de heerlijkheid van God en dus het karakter van Jezus, steeds meer gaan weerspiegelen. Dat schuren is hard nodig, maar soms ook erg moeilijk en pijnlijk. En God gebruikt daarvoor ook de onderlinge conflicten die we hebben.

Van alle tijden.
Laten we vooral niet denken dat conflicten alleen maar van deze tijd zijn, we lezen er ook over in de Bijbel en met name in de brieven die apostel Paulus schreef aan de verschillende gemeenten die onder zijn hoede waren. Het waren wel wat andere kwesties als waar wij vandaag mee te maken hebben, maar toch kunnen ze minstens zoveel problemen gegeven hebben. We lezen o.a. over: het wel of niet eten en drinken van voedsel dat in tempels van de afgoden geweest zou zijn of over de plicht de Joodse sabbat te vieren of over de noodzaak van de Joodse besnijdenis voor christenen. Over dit laatste heeft de apostel zelfs een brief gewijd, namelijk de brief aan de Galaten. Er waren ook onder de apostelen in de eerste christengemeente conflicten, denk maar aan het meningsverschil toen Petrus in het huis van de Romeinse hoofdman Cornelius geweest was. Men kon maar niet begrijpen dat de heilige Geest ook was uitgestort over de heidenen (Lees Hand. 10 en 11). En wat dacht u van het conflict (er staat verbittering) wat ontstond tussen Barnabas en Paulus, toen Barnabas ook Marcus wilde meenemen op een zendingsreis en Paulus daar niet van gediend was (Lees Hand.15:39).

Verschillen van inzicht zijn eigenlijk normaal, zowel in de wereld om ons heen als ook onder christenen. Hoe lastig deze meningsverschillen ook zijn, ze worden pas schadelijk voor ons persoonlijk en mogelijk voor de gemeente waartoe we behoren, wanneer ze uitlopen op persoonlijke conflicten en veroordelingen. Immers, daardoor kunnen we niet meer functioneren in het lichaam van Christus (de gemeente), samen heilig Avondmaal vieren, samen bidden en evenmin samen werken voor God. En helaas,…. het constructief of opbouwend omgaan met verschillen en geschillen in de gemeente is lang niet iedereen gegeven is. Kennelijk zit er soms ook in christenen een stuk weerbarstigheid die ons steeds weer parten speelt en die zelfs een destructieve onenigheid kan veroorzaken. Waardoor men zich a.h.w. ingraaft en stelling neemt tegen die ander die in onze optiek het conflict veroorzaakt.

Elkaar aanvaarden.
Daar staat tegenover dat de apostel Paulus ons iets anders leert. Het antwoord van Paulus aan de gemeenten van nu zou vast en zeker zijn, wat hij ook aan de gemeente te Rome schreef (Rom. 15:7), namelijk “Aanvaard elkaar tot eer van God, zoals Christus ons aanvaard heeft”.

Hieruit kunnen we het volgende leren:

– Ook al zijn er verschillen en zijn we het ernstig oneens met elkaar, toch is het onze opdracht elkaar te aanvaarden als kinderen van dezelfde Vader. Dat houdt o.a. in, liefhebben, vooral veel vergeven, accepteren, barmhartig zijn en heel erg geduldig. Natuurlijk hebben we de Heer daarvoor nodig. Maar mits we echt willen en er om bidden zal de Heer ons ook altijd te hulp komen.

– Ons voorbeeld is altijd de wijze zoals God met ons handelt, want er staat “aanvaard elkaar, zoals Christus ons aanvaard heeft”. Dit is in wezen hetzelfde wat Jezus aan Zijn discipelen heeft gezegd over de liefde (lees Joh.15:12), “Mijn gebod is, dat jullie elkaar liefhebben, zoals Ik jullie heb liefgehad.” De Heer heeft ons lief, ondanks onze ontrouw, onze fouten, onze ongehoorzaamheid. De Heer keurt het niet goed, maar we mogen hoe dan ook Zijn kind zijn. Jezus heeft ons niet aanvaardt, omdat wij zulke goede en aardige mensen zijn, maar… ondanks het feit dat we dat nogal eens juist niet zijn. Hij aanvaardt en bemint ons zoals we zijn, dus mét al onze zwakheden, gebreken en mislukkingen. Nogmaals, Hij keurt die niet goed, maar schrijft ons er evenmin om af. In dat licht behoren we ook elkaar lief te hebben in de gemeente van de Heer en te aanvaarden ongeacht de fouten en verschillen die er zijn.

– Elkaar lief hebben betekent juist helemaal niet dat we elkaar eerst aardig of sympathiek moeten te vinden (al mag dat natuurlijk best), maar dat we elkaar hoogachten in plaats van elkaar minachten, elkaar accepteren in plaats van elkaar afwijzen, elkaar opbouwen in plaats van elkaar afbreken. Met elkaar rekening houden in plaats van met elkaar afrekenen, elkaar ruimte geven in plaats van elkaar klemzetten. Elkaar vasthouden in plaats van elkaar loslaten, elkaar vergeven in plaats van elkaar vergelden, elkaar erkennen in plaats van elkaar miskennen, elkaar niet negeren of doodzwijgen, maar goed met en over elkaar praten. Alleen door elkaar zo te aanvaarden (of lief te hebben), kunnen we met elkaar leven tot eer van God.

Omgaan met verschillen
Leren omgaan met verschillen en geschillen die er Zijn in een gemeente, is een moeilijke opgave en vraagt om inzet van iedereen en ook veel gebed. Het heeft heel veel te maken met onze geestelijk groei, hoe sterker we worden (geestelijk gesproken), hoe meer we ook verdragen kunnen (Lees Rom.15:1). Bovendien moeten we beseffen dat satan er op uit is de gemeente van Christus zo veel mogelijk te verscheuren. Want hoe meer de gemeente als Jezus lichaam op aarde verdeeld raakt, des te minder zal zij aan Gods bedoeling (zout der aarde en licht der wereld) kunnen beantwoorden (Mattheüs 5:13-16).

Laat u niet door de tegenstander gebruiken om schade aan te richten aan het werk van God.

Conflicten die niet worden opgelost.
Wanneer conflicten onoplosbaar lijken, omdat vergeving en verzoening uitblijft, dan is dit een blokkade voor het werk van de heilige Geest in de gemeente. Natuurlijk, in een gemeenschap met zoveel verschillende mensen zijn ook conflicten. De gemeente is één grote familie met diverse karakters en ook… natuurlijk met buitenbeentjes. Maar ondanks die verschillen vormt het een sterk gezin waar we elkaar liefhebben en elkaar verdragen, zelfs als het moeilijk is (Rom.15:1). Dat alles is mogelijk door de kracht van het evangelie.

De kracht van het Evangelie, moet dus altijd leiden tot verzoening en vergeving. Maar soms lijken conflicten toch onoplosbaar te zijn, doordat mensen halsstarrig vasthouden aan hun eigen visie en standpunt. Men is dan niet bereid om gehoor te geven aan de oproep van het evangelie om de minste te zijn en desnoods geen gelijk te hebben. Vooral als de leiding van de gemeente daarin niet voorgaat, is de gemeente op een gevaarlijke weg. Gods Geest kan in zo’n gemeenschap zeker niet werken en we zijn zelfs een prooi van de demonen (Mat.18:34).

Hier volgen adviezen die ons helpen bij conflicten:

  • Handel niet te snel maar bidt er eerst voor (Jac.1:19). Soms kunnen we in boosheid dingen zeggen waar we later spijt van hebben. Daarbij komt dat emoties maken dat we de dingen soms niet helder meer zien. Vraag de Heer om een zuiver inzicht.

  • Probeer u in gedachten te verplaatsen in de ander. Hoe komt het dat die persoon zo boos reageert? Veel conflicten ontstaan als gevolg van misverstanden en dat moeten we voorkomen.

  • Blaas de dingen niet extra op (denk aan de blak en de splinter uit Mat.7:3-5). De duivel doet er alles aan om de dingen ernstiger en groter de te maken dan ze in werkelijkheid zijn. Een kleine ergernis kan gemakkelijk uitgroeien tot een enorme berg waar we niet meer overheen kunnen. Dat is zeker niet wat God wil.

  • Wees altijd bereid tot een gesprek. Ga een gesprek nooit uit de weg vanwege boosheid, want daarmee geven we de duivel de gelegenheid om ons verkeerde gedachten in te fluisteren. Daarnaast geven we de ander ook geen gelegenheid zijn visie op de zaak te geven. Wees bereid om ook naar de ander te luisteren.

  • Houdt u bij de feiten. Vermijd verwijten en haal er niet allerlei zaken uit het verleden bij die er niets mee te maken hebben. Sommige christenen lijken een soort archief te bewaren, omdat ze vooral hun gelijk willen aantonen. Doe dat nooit, het werkt niet en geeft alleen de duivel de gelegenheid het probleem op te blazen (Lees 1 Kor.5:16).

  • Buig een beetje mee. Wees niet te halsstarrig in je eigen standpunt, maar kijk waar je elkaar mogelijk in tegemoet kan komen. Wees zo nodig bereid om de minste te zijn. (Filip.2:3)

  • Geef het gewoon toe als je fout zit. Laat je niet leiden door angst voor gezichtsverlies want dat is hoogmoed. Weet je zeker dat je boosheid terecht is? Of past een grootmoedig: ‘Je hebt gelijk.’ je beter?

  • Kom je er toch niet uit? Praat eens met iemand met wijsheid en die vervuld is met de heilige Geest. Wees bereid om je eigen standpunt bij te stellen als blijkt dat je toch fout zit.

Wilt u napraten, of uw verhaal anoniem aan ons kwijt? Dat kan: KLIK HIER

Meer studies? Zie: www.evangelisch-nieuws.nl

Advertenties
Geplaatst in conflict, Conflicten, gemeente, ruzie | Tags: | Een reactie plaatsen

Over graaien naar geld binnen de gemeente van de Heer.

Door Henk Herbold

Graai cultuur in de wereld.
Een bankdirecteur in ons land krijgt bijna een loonsverhoging van vijftig procent. De kranten staan er weer vol van, de verontwaardiging is groot (Maart 2018).

Al jaren ergert iedereen in ons land zich groen en geel aan de graaiers in de (semi) publieke sector. Dikke salarissen en bonussen voor topbestuurders worden betaald. Al te vaak worden ook nog ‘wanprestaties’ van bestuurders beloond met een bonus of een gouden handdruk, dit alles noemt men de ‘graai cultuur’. Het gaat vaak om mensen die feitelijk al genoeg hebben en toch steeds meer willen.

Helaas komen we ook in het evangelie werk, beroemde predikers tegen die een zeer luxueus leven leiden. Men vraagt zich terecht wel eens af, of het allemaal nog in redelijke verhoudingen staat tot de boodschap van het evangelie, die toch een sobere levensstijl voorstaat.

Het staat echt in de Bijbel, lees maar 1 Tim.6:8-10 “Als wij voedsel en kleding hebben,  zullen wij daarmee tevreden moeten zijn….”

Er zijn echter bekende evangelie dienaren in de wereld, die deze boodschap van de apostel Paulus absoluut niet serieus nemen. Ze leven namelijk op het niveau van een beroemde filmster. Men bezit verschillende landhuizen, bungalows, villa’s, zwembaden, landgoederen van velen miljoenen, dure auto’s, privé vliegtuigen, een luxe jacht etc. etc.. Ze weten hun publiek heel handig te bespelen, waardoor mensen soms zelfs leningen afsluiten, of hun hypotheek verhogen, alleen om een grote som geld te geven aan de evangelist. Met als gevolg, men leeft zelf in weelde, maar de mensen die hun steunen moeten soms jarenlang het geleende geld weer terugbetalen. Je kunt je afvragen of God wil dat mensen die het evangelie prediken, op deze manier rijk worden.

Begrijp ons alstublieft niet verkeerd. Het is goed als dienaren van God het niet arm hebben en zich een normaal bestaan kunnen veroorloven. Maar dat is totaal iets anders dan rijk worden van de financiële offers van de mensen. Daarvoor zijn de giften van deze mensen die het evangelie werk willen steunen, zeker niet bedoeld geweest.

God heeft niets tegen rijkdom.
Nu klinkt het wellicht wat tegenstrijdig, maar toch heeft God niets tegen rijk zijn. Ook Abraham, Izaäk en Jakob waren zeer rijk. Salomo was rijk en als hij gezegend wordt door God wordt hij zelfs nog rijker. Dat was ook typisch voor het Oude Testament: de zegen van God is heel concreet, je wordt gezegend met schapen en runderen, met ezels en kamelen.

Maar Jezus, was Jezus dan rijk? Jezus was zeker niet rijk aan aardse goederen. Sommige evangelie predikers beweren van wel, maar daar is geen enkel Bijbels bewijs voor. Nee, Hij had geen bezittingen en streefde daar ook niet naar. Jezus zegt in Mat.8:20, dat Hij nog geen steen had om Zijn hoofd op te leggen. Ondanks dat had Jezus geen gebrek, omdat Jezus toegang had tot Gods voorziening. Hij had zelfs voortdurend meer dan genoeg over, om uit te delen aan mensen in nood die Hij tegenkwam. Hij was in staat de 5.000 te eten te geven met 2 broden en 5 vissen, omdat Hij toegang had tot de bronnen van voorziening. Dat is feitelijk de echte rijkdom. Een kind van God wat in navolging van Jezus, leert te leven vanuit Gods voorziening, zal ook nooit gebrek hebben. God is instaat om ons te geven wat we nodig hebben en daar bovenop nog meer, zodat we genoeg hebben om te delen met de armen.

De Bijbel wijst het hebben van veel geld dus niet af, maar wel de geldzucht. In 1 Tim.6:9 heeft de Bijbel het over mensen die graag rijk willen worden. “Maar wie rijk willen zijn, vallen in verzoeking, in een strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang.”

Welvaart, vloek of zegen?
Als we dit lezen kunnen we ons afvragen, is de welvaart dan niet een gevaar voor christenen? Maakt het ons niet hard en koud en individualistisch? Men zegt wel eens, hoe welvarender mensen zijn, hoemeer men denkt God niet meer nodig te hebben. “We hebben het dan te goed” zeggen mensen wel eens. Maar de welvaart op zich is natuurlijk niet de boosdoener: daar kun je ook blij mee zijn en dankbaar voor zijn. Maar de zucht naar meer welvaart, meer, beter, hoger, duurder. Dat noemt Jezus in de gelijkenis van de zaaier “het bedrog van de rijkdom” (Marcus.4:19).

Is er dan wat mis met geld? En… is er wat mis met mensen die rijk zijn? Is er wat mis met de mensen die op de lijst van Quote staan? Ik kan u verzekeren, volgens de Bijbel helemaal niks.

De Bijbel waarschuwt dus alleen voor de onbeheersbare zucht naar geld, dat leidt ons verder van God af. In 1 Tim.6:10 staat: “Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.”

Veel christenen lezen deze tekst echter zo: “Want het geld is de wortel van alle kwaad”. Maar het Woord van God heeft nooit gezegd dat geld de wortel zou zijn van alle kwaad, maar wel het onbeheersbare verlangen ernaar. Het geld heeft van zichzelf geen vermogen goed of kwaad te doen. Het zijn de handen waar het in terecht komt die er kwaad of goed mee kunnen doen. Want natuurlijk, wij hebben geld nodig om normaal, goed te kunnen leven. We hebben o.a. geld nodig om zending en evangelisatie te ondersteunen. We doen alles met geld.

Maar, het geld in de handen van een kind van God moet gezien worden als een instrument om God te verheerlijken en nooit om er alleen zelf beter van te worden. Onze financiën kunnen beslist een zegen zijn voor de uitbreiding van het Koninkrijk van God en daar houdt de duivel niet van!

Maar hier volgt toch een waarschuwing!!
Aan de andere kant mogen leiders in het evangelie niet uit zijn op grote winst, met als doel zichzelf te verrijken. Sterker nog, een dienaar van God heeft ook nog een voorbeeld functie in de gemeente van de Heer en dient daarom beslist geen overdreven luxe leven te leiden. Voorgangers mogen de inkomsten (c.q. vergoedingen) uit hun evangelie werk, zeker niet als een soort bijverdienste zien en nog minder, als een manier om rijk te worden. De giften van mensen zijn daar zeker nooit voor bedoeld geweest, maar ze zijn daarin tegen aan God gegeven.

Hier volgt tevens een belangrijke opmerking over een veel gehoord misverstand. Soms vergelijken evangelie predikers met een grote bediening, zich met mensen in de zakenwereld. Men meent dan dat ze door de groei van hun bediening, automatisch ook recht hebben op een grotere beloning. Maar… evangelie dienaren zijn Bijbels gezien, zeker niet te vergelijken met zakenmensen in de wereld, die door slim zaken doen grote winsten maken. Dat kan men zeker niet zo direct vergelijken met de groeiende inkomsten van een grote gemeente. Want als er meer geld binnen komt, dan is dat niet bedoeld voor meer luxe, maar om nog meer mogelijkheden te hebben om de armen te helpen of om te investeren in zending. In ieder geval zal elke dienaar van God voorzichtig moeten zijn, met wat hij of zij voor zichzelf nodig denkt te hebben. We zullen ook wat dat betreft, rekenschap moeten afleggen bij God.

De geest van armoede.
Sommige welvaart predikers maken het wel heel bont. Men beweert dat mensen die arm zijn bevrijdt moeten worden van de geest van armoede. Men zegt bijvoorbeeld dat christenen die veel tweedehandspullen hebben en zo goedkoop en sober mogelijk moeten leven, niet naar de wil van God leven, want God wil dat we rijk zijn. Daarvoor wordt uit de Bijbel aangehaald, de zegeningen en vloeken die in Deuteronomium 28 worden beschreven. Daar beloofd God namelijk aan Israël o.a. gezondheid, succes in de oorlog (letterlijk), vruchtbaarheid,  goede oogsten, etc..

Maar… dit is niet letterlijk op deze aardse manier over te zetten in het Nieuwe Testament, want de zegeningen van de gemeente zijn nu in de eerste plaats hemels en niet aards. In het onderwijs van de apostelen wordt ons nergens welvaart, vruchtbaarheid, overwinning in oorlogen, gezondheid en dergelijke zaken toegezegd. In Christus zijn wij in de eerste plaats met allerlei geestelijke zegeningen gezegend. Lees daarvoor Efeze 1:3 lezen we “Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons met allerlei geestelijke zegeningen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus.”

Er is ook geen enkele Bijbelse grond om aan te nemen dat er zo iets bestaat als een ‘geest van armoede’ die uitgedreven zou moeten worden. Deze vorm van evangelie prediking is misleidend en pijnlijk voor mensen die om welke reden dan ook in armoede leven. We hebben zelf de armoede gezien in Brazilië en in Oost Europa, want we zijn er meerdere malen geweest. Als we er even over nadenken dan is het dwaas om te zeggen, dat al die miljoenen mensen die nauwelijks genoeg hebben voor één maaltijd per dag, bezet zijn door een geest van armoede.

Delen met de armen.
Mochten we zelf materieel gezegend zijn door de Heer, dan geeft God ons dat niet opdat we er maar zoveel mogelijk zelf van zullen genieten. Als we de Bijbel lezen dan komen we tot de ontdekking dat God niet wil dat we als christenen niets doen om anderen te helpen en dus alleen maar voor onszelf leven. Lees daarvoor o.a. 1 Joh.3:17 “Hoe kan Gods liefde in iemand blijven die meer dan genoeg heeft om van te bestaan, maar zijn hart sluit voor een broeder of zuster die hij gebrek ziet lijden?”

We kunnen er niet omheen, dat er de laatste jaren steeds meer mensen in ons land, in de financiële problemen zijn gekomen, onder andere door de economische crisis en de bezuinigingen door de overheid. Je zult je baan maar verliezen en na heel veel sollicitaties toch geen succes hebben. Dan kan armoede zomaar op loer liggen. Maar het zijn niet alleen mensen zonder werk die in armoede leven, ook een groeiend aantal mensen met een baan komt met het verdiende loon niet boven de bijstandsnorm uit en leeft in armoede.

Langzaam maar zeker zullen we ook als christenen ons bewust moeten worden, dat we meer naar elkaar om moeten gaan zien en vooral ook moeten gaan delen, in plaats van alles alleen voor onszelf te gebruiken. De eerste christengemeente is daarin voor ons een geweldig voorbeeld. Degene die voldoende hadden, deelden uit aan de wie het armer hadden en daarom waren er ook geen armen meer in die gemeente, lees Hand. 4:34-35, ‘Niemand onder hen leed enig gebrek: wie een stuk grond of een huis bezat, verkocht het, bracht de opbrengst naar de apostelen en legde die aan hun voeten neer, waarna het geld naar behoefte onder de gelovigen werd verdeeld’.

Een ander voorbeeld vinden we in het leven van Paulus. Hoewel hij het recht had om volledig van het evangelie te leven (1 Kor.9:11,12), koos hij er toch voor om in zijn eigen onderhoud voorzien, door hard te werken met zijn handen. Hij maakte tenten en verkocht die. Hij werkte zo hard omdat hij graag wilde geven aan de armen.

Dit zegt hij o.a. bij zijn afscheid van de oudsten van de gemeente van Efeze. Lees Hand. 20:35: ‘‘ ….U weet dat ik met eigen handen voorzien heb in mijn levensonderhoud en in dat van mijn metgezellen. Door mijn hele gedrag heb ik u laten zien dat het onze plicht is zo hard te werken dat we de armen kunnen helpen, gedachtig aan de woorden van de Heer Jezus, geven maakt gelukkiger dan ontvangen’.’

In 1 Thes. 2:9 schrijft Paulus ook nog het volgende: “Toen we bij u waren, hebben we ons dagelijks werk niet verwaarloosd en op niemands kosten geleefd. Integendeel, we hebben ons ingezet en ingespannen, dag en nacht hebben we gewerkt om niemand van u tot last te zijn”. Hieruit kun je in elk geval de conclusie trekken dat het niet verkeerd is om als dienaar van God gewoon in de maatschappij te werken en geld te verdienen, zodat je zelf in het levensonderhoud kunt voorzien. Daarmee is er meer ruimte om anderen te helpen die het moeilijk hebben.

Waarom kan rijkdom je ook bedriegen?
Omdat je gaat denken dat het daar om draait in je leven. Door alles wat we door de media te zien krijgen, gaan met name jongemensen vaak denken dat je pas gelukkig bent als je geld op de bank hebt staan. Maar dat is een leugen, het is ‘het bedrog van de rijkdom’. Dat is wat je ziet bij de reclame, zogenaamd gelukkige mensen die de jackpot hebben gewonnen. Het heeft echter niets met echt geluk te maken en hoe gek of het ook klinkt, het kan je ook diep ongelukkig maken.
Ergens weten we het ook wel. De gelukkigste momenten van ons leven hadden vaak niets met geld en goed te maken, maar veel meer met de mensen om ons heen die van ons houden en bovenal, de keren dat we ons bewust werden van de grote liefde van God die vrede in ons hart gaf en de rijkdom van de vergeving van onze zonden. Dat is het eigenlijke bedrog van de rijkdom, dat ze je voorbij laat zien aan deze kostbare momenten en je wijs maakt dat je pas gelukkig bent met dat miljoen op de bank.

Natuurlijk moet ik het even nuanceren. Mensen die heel weinig geld te besteden hebben, kunnen het heel moeilijk hebben. Het valt ook niet mee als men elke maand te kort komt en soms wakker ligt van schulden. Maar aan de andere kant kunnen we er niet aan voorbij gaan, dat wij in ons land nog altijd in een rijk en welvarend land leven, al zal iedereen dat niet met me eens zijn. De moeilijkheden die ontstaan door schulden, komen in veel gevallen (ik zeg niet in alle gevallen) door een te royale levensstijl. Omdat te begrijpen zou men over de grenzen gekeken moeten hebben. Mensen die b.v. de armoede in sommige Oost Europese landen gezien hebben (zie foto), zullen over het algemeen wat anders aankijken tegen de westerse levensstijl die we hier hebben.

Is het dan verkeerd om van uw geld te genieten?
Beslist niet. Het is een misverstand dat de God van de Bijbel een zuinige en karige God is, die het ons niet gunt dat we genieten en die, als wij iets leuk vinden, bedenkelijk gaat kijkt.
Er is maar één voorwaarde bij God als het hier om gaat. We hebben alles wat we bezitten niet alleen maar ontvangen om voor onszelf te besteden.
In 1 Tim. 6:17,18 wordt het in een adem gezegd: God geeft ons alle dingen rijkelijk om van te genieten en maar ook om ‘rijk te zijn in goede werken’, vrijgevig en mededeelzaam.
“Hun, die rijk zijn in de tegenwoordige wereld, moet gij bevelen niet hooghartig te zijn, en hun hoop gevestigd te houden niet op onzekere rijkdom, doch op God, die ons alles rijkelijk ten gebruike geeft, om wel te doen, rijk te zijn in goede werken, vrijgevig en mededeelzaam.”

Dat hoort bij elkaar. God vraagt niet van mij dat ik mij vanwege het ongelukkige lot van mij medemens nooit meer gelukkig kan voelen. Daar help ik mijn naaste niet mee. Geniet van wat je gekregen hebt en laat anderen volop meegenieten. Dat is de Bijbelse levensstijl.

Misschien wilt u er over doorpraten, voelt u vrij om te reageren, klik hier

Geplaatst in geld, geldzucht, Welvaart | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Toenemende invloed van de Islam op onze lokale bestuurders

Door Henk Herbold

Heel veel Nederlanders maken zich momenteel terecht zorgen over de toekomst van ons land, met name ook door de toenemende invloed van de Islam op onze lokale bestuurders. Zeker met het oog op de komende gemeenteraads- verkiezingen (2018), is het belangrijk om hier oog voor te hebben. Nederland telt al veel moslims en door de komst van vele duizenden asielzoekers uit o.a. Syrië worden dat er alleen maar meer. Steeds meer gemeenteraden doen moeite om de sympathie van deze mensen te winnen, soms ook door toe te geven aan extreme Islamitische wensen.

Er zijn steeds meer mensen in onze samenleving die zich afvragen: “Wat zijn de gevolgen als de Islam steeds grotere invloed krijgt in onze samenleving en in de politiek. En wat betekent het voor de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen, als ons land steeds meer Islamiseert en Nederland bijvoorbeeld, steeds meer volgebouwd gaat worden met Islamitische gebedshuizen en Mega-Moskeeën. Een schriel contrast is wel, dat elders in de Islamitische wereld, christelijke kerken soms worden vernietigd en christenen worden opgehangen.

En wat zullen de gevolgen zijn, als onze scholen steeds meer Islamitisch gaan worden, maar ook ziekenhuizen, verpleeghuizen, winkelstraten etc.. En wat dan als christenen in sommige steden lokaal steeds meer in het nauw komen, omdat ze in sommige wijken langzaam maar zeker tot de minderheid gaan behoren. Dit is in sommige wijken van grote steden al het geval.

Ook Nederlandse bedrijven dringen er momenteel bij de overheid op aan om vooral vriendjes te blijven met Islamitische regimes uit angst om orders te verliezen. Haatimams worden zelfs zelden het land uitgezet. Bezoekende haatpredikers krijgen in de regel probleemloos een visum. Al zijn er altijd wel actievoerders die er iets aan proberen te doen. In de praktijk bereikt men echter weinig.

Iemand zei, “als het gaat over het milieu of over ons begrotingstekort, dan is het veel gehoorde argument, dat we onze kinderen niet met de gevolgen willen opzadelen. Maar hoe staat het dan hiermee, de opmars van de Islam in ons land, deze zal zeker ook verstrekkende gevolgen hebben voor onze samenleving”. Degene die dat ontkennen, spreken tegen beter weten in.

Christenen moeten niet naïef zijn.
Het is tijd om ook als christenen de feiten onder ogen te willen zien en niet naïef te zijn. Met namen antisemitisme is mede door de komst van miljoenen Islamitische vluchtelingen in Europa, enorm toegenomen. Maar inmiddels zijn we ook zover dat we steeds meer Islamitische ambtenaren en politici hebben in gemeenteraden en worden we soms geconfronteerd met een door de Islam geïnspireerde Jodenhaat. Hier volgt even een voorbeeld van hetgeen we de laatste tijd regelmatig op het nieuw zien of horen.

  • De eigenaren van een Joods restaurant in Amsterdam zijn nu voor de derde keer in korte tijd belaagd (Maart 2018). Helaas wil men op bestuurlijk niveau maar moeilijk inzien dat ook dit te maken heeft met Jodenhaat en ook dit is een teken van de eindtijd die staat te komen. In de wereldwijde verdrukkingstijd, die volgens de Bijbel zal komen, zullen zowel Joden als Christenen vervolgd worden (Openb.12:6 en Openb.13:7).
  • Nog iets anders. In de afgelopen week waren er hakenkruizen getekend op het ijs aan de Amsterdamse Keizersgracht (Bron* Christenen voor Israël) en zo gaat het maar door. Het lijkt onschuldig, maar dat is toch niet zo. Het zaait angst en het provoceert en dat is precies wat Joden haters willen.

Wellicht hebben we het nog niet goed door, maar… ook op gemeentelijk niveau in de verschillende steden van ons land, is duidelijk sprake van Islamisering van het ambtelijk apparaat. Linkse partijen en bestuurders geven steun aan Islamitische partijen met duidelijk Islamitische standpunten. Nederland islamiseert, ook al is het geleidelijk. Er is de druk van buiten, door immigratie, door de invloed van Islamitische landen, door de angst voor geweld. Maar er is evenzeer de z.g. zelf-islamisering*: door naïviteit, onkunde, kortzichtigheid en wegkijkende ontkenning. *We lezen regelmatig over het begrip zelf-islamisering, hetgeen niets anders betekent dan meebuigen met Islamitische wensen van Moslims, uit angst voor geweld.

Er zijn natuurlijk ook mensen die gewoon liever niet te veel nadenken over de toekomst. En natuurlijk, je kunt ook zeggen “God zal met ons gaan, waarom zullen we dus bezorgd zijn”. God zegt in Jes.43:2 “Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken.” We hoeven dus niet angstig te zijn, maar we moeten ook niet naïef zijn. Want volgens de Bijbel zijn we duidelijk op weg naar de grote verdrukking en daarin zal ook zeer waarschijnlijk de Islam een grote rol spelen.

De opkomst van de Islam en de grote verdrukking.
De Grote Verdrukking komen we voor het eerst tegen in Mattheüs 24, daar lezen we de rede van Jezus over de laatste dingen. De Grote Verdrukking hoort dus bij de dingen van het einde, de laatste dingen.

Lees Mat.24:21 en 22 “Want alsdan zal grote verdrukking wezen, hoedanige niet is geweest van het begin der wereld tot nu toe, en ook niet zijn zal. En zo die dagen niet verkort werden, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil zullen die dagen verkort worden.”

In dat kader spreekt de Bijbel over de vorming van een nieuw antichristelijk wereldrijk met de omvang van het oude Romeinse Rijk. Dit rijk wordt aanvankelijk bestuurd door coalitie van tien leiders en is mogelijk de opvolger van de huidige Europese Unie. Uiteindelijk zal de antichrist (een charismatische wereldleider) opkomen en de macht naar zich toe trekken (Openb.17:12,13). De antichrist zal de laatste grote leider van de eindtijd zijn. Hij zal de tegenstander van God zijn. De antichrist zal als het ware, de vertegenwoordiger van de duivel op aarde zijn.

De antichrist zal dus de grote tegenstander zijn van de Heer Jezus. Terwijl Israël en de gemeente van de Heer, uitkijken naar de komst van de Messias, hetwelk is Jezus, zal er eerst een valse messias komen, de anti-christ, die zal doen alsof hij de messias is. Ieder serieuse moslim in de wereld gelooft in de komst van deze Mahdi. Hun geloof daarin is net zo sterk als het geloof van christenen in de terugkomst van Jezus Christus. Maar hoeveel christenen zijn er niet die niet meer geloven dat Hij letterlijk zal terugkomen? Maar nagenoeg álle moslims geloven wel in de komst van de Mahdi. Deze messias zal echter een bedrieger zijn en mogelijk de komende antichrist waar de Bijbel over spreekt, die helaas velen zal verleiden.

De antichrist zal degene zijn, die z.g. een oplossing zal bieden voor de problemen in het Midden-Oosten, vooral in verband met de stad Jeruzalem; een oplossing die bevredigend zal zijn voor de Islamitische Arabieren, ja, voor de gehele wereld en voor Israël. Hij zal namens zijn achterban een verbond met het volk van Israël sluiten, dat de Bijbel voor Israël een verbond met de dood noemt (Daniel 9). Het verbond moet het bestaansrecht van Israël inhouden en ook de fundamentele eisen van de Arabieren. Het moet zo goed klinken, dat het voor alle partijen aanvaardbaar zal zijn. Daarom is het aannemelijk dat hij een Islamitische achtergrond heeft. Het verbond dat hij sluit, zal echter slechts drie en een half jaar in tact blijven. Daarna zal hij het verbreken en Joden en de dan nog overgebleven christenen vervolgen.

Enkele voorlopers van de antichrist in de geschiedenis.
Wij kunnen meerdere namen noemen van leiders die een schrikbewind hadden en die duidelijk maken, hoe de komende valse messias zal heersen. We zullen ons echter beperken tot de laatste 5 meest bekende. Kenmerkend is steeds dat er tijdens hun regeerperiode vervolging heeft plaats gehad van o.a. Joden en/of christenen. Ook hadden ze grote invloed op massa’s mensen en ze waren steeds Islamitisch.

Idi Amin

De waanzinnige dictator van Oeganda, die Joden en christenen mateloos haatte. Er zijn gruwelijk zaken van deze man bekend geworden.

Gadaffi

De dictator van Libië, die in het verleden “de gevaarlijkste man van de wereld” werd genoemd. In 1980 eiste hij dreigend al tegenover een krant in Beiroet, dat alle Arabisch sprekende christenen zich tot de islam moesten bekeren. Hij is een man die niets en niemand ontziet en de rol van een vroom man alleen speelt uit begeerte naar macht.

Khomeini

De ayatollah die kans zag een groot leger tegen het machtige Irak te mobiliseren, waarbij hij alle Iraanse soldaten die in de oorlog sneuvelden het eeuwige paradijs beloofde. De kind-soldaten gaf hij zelfs plastic sleuteltjes om de nek, zodat ze de poort van het paradijs konden openen, als ze sneuvelden. En ze geloofden hem!

Saddam Hussein

De dictator van Irak, die toen het presidentschap overnam direct alle ongewenste, hoge partijleden als samenzweerders liet fusilleren en tot 1981 bouwde aan een kernreactor om 4 atoombommen te produceren om Israël te kunnen vernietigen. Tussen 1987 en 1989 heeft hij maar liefst 200.000 Koerden vermoord!

Osama bin Laden

De man die er met zijn zachtmoedige gelaat uit ziet, alsof hij de wedergekomen Jezus is, zeker als hij zijn geweer zou wegleggen en je hem ziet met zijn opengevouwen handen, Toen kennen wij hem als een man van ongekende wreedheid en terreur. Een man, die velen in de islamitische wereld geïnspireerd heeft om hem te volgen en hem te dienen.

Opmerkelijk is dat het steeds om Islamieten ging. Nu nog worden in Islamitische landen christenen vervolgd. Het zou dus niet onmogelijk zijn dat de antichrist uit de Islamitische wereld voortkomt. Het wachten is dan op de komst van een nieuwe Islamitische leider, net als Osama bin Laden, die zich als de antichrist van de eindtijd gaat ontpoppen. Zo’n leider zou dan aanvaardbaar zijn voor de Arabisch Islamitische wereld. Begrijp mij niet verkeerd, het hoeft niet precies zo te gaan, het zou zo kunnen gaan, want de Islam verwacht ook een messias.

De Mahdi is de voornaamste Messiaanse figuur van de Islam. Al-Mahdi = “Hij die geleid wordt”. Hij wordt ook genoemd “de heer van de eeuw” of “de langverwachte”. De meeste moslims (wereldwijd) verwachten hem, zowel onder de Soennieten als onder de Sjiieten. De opkomst van de Mahdi is voor de Moslims even belangrijk als de terugkomst van Jezus voor christenen. De Mahdi is de Messias van de Islam. Onder zijn regering zal de wereld in een zekere welvaart leven. Hij zal enorme hoeveelheden geld en goed hebben en die als beloningen uitdelen. Iedereen op aarde zal hem liefhebben.

Nogmaals, het zou dus feitelijk niet onmogelijk zijn dat de antichrist uit de Islamitische wereld voortkomt. Het wachten is dan op de komst van een nieuwe Islamitische leider die zich als de antichrist van de eindtijd gaat ontpoppen. Zo’n leider zou dan aanvaardbaar zijn voor de Arabisch Islamitische wereld… maar straks ook voor Europa, want miljoenen Moslims gaan nu in Europa wonen. Dit betekent dat Europa in de komen jaren, zeker meer onder de invloed van de Islam zal komen.

Zal de Gemeente de tijd van de antichrist meemaken?
Soms zijn christenen bang, dat ook zij onder het schrikbewind van de antichrist zullen moeten leven. Er is echter geen enkele reden waarom de Gemeente van Jezus Christus de grote verdrukking zou moeten meemaken. De grote verdrukking wordt in de Bijbel niet aangekondigd als een speciale periode voor de gemeente, maar als een tijd van benauwdheid voor het volk van Jakob, de Joden (Jeremia 30:4-9). De Gemeente wordt daarom zeker vóór de grote verdrukking opgenomen door de Heer Jezus. Hier volgen Bijbelteksten waaruit we kunnen begrijpen dat de Heer Zijn gemeente van de aarde zal wegnemen, voor de grote verdrukking die over de wereld zal komen.

  • Openbaring 3:10 leert ons dat Jezus de gemeente wil bewaren ‘vóór de ure der verzoeking, die over de gehele wereld komen zal, om te verzoeken hen, die op de aarde wonen’.
  • In Lucas 21:28 lezen we: ‘Wanneer deze dingen beginnen te geschieden, richt u op en heft uw hoofden omhoog, want uw verlossing genaakt.’ Hoe zouden we ons kunnen verheugen in de grote verdrukking? Het is juist onze verlossing doordat Jezus ons wegneemt van de aarde die ons deze vreugde geeft. Ook in Lucas 21:36 worden we opgeroepen te waken en te bidden om aan deze vreselijke dingen (grote verdrukking) te ontkomen.
  • De opname van de gemeente wordt door Jezus (Mat.24) in verband gebracht met de tijd van Lot in Sodom. Het boek Genesis verteld ons dat Lot eerst in veiligheid gebracht werd voordat het oordeel over Sodom losbrak. Zo zal de gemeente ook eerst geëvacueerd worden, voordat de grote verdrukking losbarst.
  • Ook Henoch (Gen.5) werd voor de zondvloed weggenomen, voordat de Heer de aarde oordeelde met water.

We hebben een geweldige boodschap voor u. Als u nu de Heer Jezus als uw Heiland aanvaard, behoort u ook bij de kinderen Gods die straks wegnomen zullen worden van de aarde en dan zult u de tijd van de antichrist niet meemaken. Als u de Heer Jezus niet aanvaard hebt en dit ook niet tijdig doet, gaat u mogelijk een vreselijke periode tegemoet en is er voor u dan geen mogelijkheid om alsnog tot inkeer te komen. Kies daarom heden om de Heer Jezus in uw leven binnen te laten. Het is dichterbij als dat menigeen denkt.

Napraten of meer weten, klik hier

Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd, Islam, Israël, Moslims | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Interessante Bijbelstudies voor geestelijk leiders

Meer interessante studies op: www.evangelisch-nieuws.nl

De basis van Bijbels leiderschap is altijd de roeping door God zelf, maar ook de toerusting door Zijn Geest en vanuit het Woord. En dit alles moet zichtbaar worden in een houding van liefde en dienstbaarheid aan de gemeente. De studies op deze website komen voort uit een jarenlange ervaring en tegelijk vanuit het verlangen om geestelijk leiders te helpen en toe te rusten. Tevens mag u ons altijd online om advies vragen, als u dat wilt kunt u gewoon anoniem blijven. U krijgt altijd antwoord, KLIK HIER.

 

Bijbels leiderschap – De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.” Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar speciaal bij geestelijke leiders.

 


Pastorale zorg in de gemeente
– De pastorale zorg in een gemeente, is feitelijk het kloppend hart van iedere gemeente. Ontbreekt het daaraan, dan raakt de gemeente al snel zijn roeping en taak kwijt, namelijk om een plaats van troost en herstel te zijn voor iedereen die daar naar zoekt. Gemeenteleiders kunnen druk zijn met van alles, maar als het belangrijkste vergeten wordt, hebben we ons doel gemist. Want, de zorg voor de mensen die nieuw binnen komen in de gemeente en vooral de zwakken onder ons, is beslist een taak met de hoogste prioriteit.

 

Stress in de bediening – Stress, lijkt wel een kwaal van de hedendaagse maatschappij, het komt steeds meer voor en helaas ook onder geestelijk leiders. Voor een deel is de oorzaak vaak heel praktisch, namelijk men heeft geen normale werkdagen. Je denkt 24 uur per dag en 7 dagen per week beschikbaar te moeten zijn en er is dan geen tijd voor ontspanning en weer opladen. Je hebt ook het gevoel dat er steeds meer van je wordt geëist, bijvoorbeeld omdat er in de gemeente te weinig mogelijkheden zijn om taken te delegeren naar anderen.

 

Leiders die zondigen – Als geestelijk leiders zondigen, wat dan? – Wij krijgen elke week veel e-mails binnen, zowel van mannen als van vrouwen, die worstelen met verslaving aan pornografie en andere zondige seksuele praktijken. Helaas komt het ook voor dat geestelijk leiders ons benaderen met een verzoek om gebed en advies over dit onderwerp. Soms worstelen ze al jaren met seksuele zonden en hebben ze hun probleem nog aan niemand durven te vertellen. Men is b.v. bang voor reputatie schade.

 

Je bediening en je huwelijk – Als een bediening van een voorganger z’n een huwelijk bedreigt gaat er iets grondig mis. Men kan zich zo laten meeslepen in alle activiteiten die er zijn, dat er geen andere zaken meer meetellen, zelfs zijn huwelijk en gezin moeten hem te vaak missen. Soms heeft hij zelf het idee dat hij feitelijk onmisbaar is en dat het dus noodzakelijk is dat hij altijd aanwezig is. Niemand kan het werk zo goed als hij. Waarschijnlijk ervaart hij het zelf als gedrevenheid, of passie, maar feitelijk heeft hij zijn bediening tot een afgod gemaakt en dit is een groot gevaar.

 

Manipulatie in de gemeente – In de huidige tijd zien we steeds weer leiders opstaan in evangelische kringen die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan zichzelf te zien als nederige dienaren van God. Ze commanderen en manipuleren voortdurend en leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is. Vaak menen ze ook ‘recht’ te hebben op een hoge positie en op een daarbij behorend ‘hoog’ salaris plus, niet te vergeten, een zeer ruime onkosten vergoeding. Ze zien zichzelf als een soort directeur.

 

Geestelijk leiders zijn teamspelers – Het wordt vaak gezegd, het is voor leiders in een geestelijk werk soms erg eenzaam. Velen zijn voorzichtig met vriendschappen, buiten hun eigen vertrouwde kring en men zal zeker niet gauw eigen zwakheden toegeven aan de gemeente. Wat al helemaal gevaarlijk kan zijn, is als men behoefte heeft om problemen te delen met anderen. Met wie doe je dat dan? Je weet maar nooit wat anderen met die informatie doen en het kan ook tegen je gebruikt gaan worden. Men wil het liever allemaal zoveel mogelijk zelf uitzoeken.

 

Workaholic in de bediening – Als een bediening van een voorganger of oudste z’n gezin of huwelijk bedreigt, gaat er grondig iets mis. Het is van groot belang dit tijdig te onderkennen, zodat de schade beperkt blijft. In het algemeen kunnen we zeggen dat het ontbreken van tijden van rust en ontspanning, tot gevolg heeft dat het lichaam onvoldoende energie kan opladen. Wat bedoelen we hiermee? Mensen die leven in een sfeer van gehaast zijn, nemen meestal geen tijd voor bijvoorbeeld een goede wandeling, of om ontspannen met het gezin bezig te zijn.

 

Vrouwen van voorgangers – Deel je altijd automatisch in de bediening? In deze tijd komt het regelmatig voor dat bij de keuze van gemeente leiders, de voorkeur wordt gegeven aan een voorganger of oudste-echtpaar. Het is ook min of meer een trend geworden, dat men liever leiders-echtparen in de evangelie gemeente heeft, mannen en vrouwen die vooral elkaars gelijke zijn in de bediening. Vaak worden voorgangers- vrouwen beschouwd als een soort co-pastors in de gemeente. De man is dan de leider en de vrouw co-pastor.

 

Leiders en correctie – Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet. Maar uiteindelijk gaat het daar ook niet om, maar veel meer om de verheerlijking van de naam van Jezus in de gemeente en niet dat iedereen gelijk krijgt. Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap.

 

Conflicten in de gemeente – Soms kregen we een verzoek van een evangelie gemeente om te adviseren bij het oplossen van interne conflicten. Tegenwoordig zijn we er wat voorzichtiger mee dan vroeger. Het probleem is vaak dat de hulpvraag meestal komt, nadat men zelf al allerlei wegen heeft bewandeld om het probleem op te lossen, zonder resultaat. Het gevolg is dan vaak dat de standpunten zich gaan verharden en heel vaak heeft dit al gevolgen in de gemeente doordat mensen weg blijven uit de samenkomsten.

 

Kritiek, kan dat wel? – We krijgen er allemaal mee te maken. Iedereen staat in feite bloot aan kritiek en wel het meest geldt dit voor degene die iets doen in de gemeente. Gemeenteleiders zullen er daarom zeker mee te maken krijgen en op dit punt spreken we zelf ook uit ervaring. Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet.

 

Tucht in de gemeente – Als christenen hebben we de opdracht om elkaar te verdragen, lief te hebben, te aanvaarden. Tot zover kunnen we daar wel wat mee, al geeft het soms ook wel wat moeite om mensen lief te hebben waar je gewoon niks mee hebt. Maar het wordt nog lastiger als we bedenken dat de Bijbel het ook heeft over vermanen, elkaar dus aan spreken op eventueel verkeerd gedrag (Rom.15:14). Dat is beslist geen eenvoudige opdracht, aangezien we vaak ook te maken hebben met bepaalde gevoeligheden.

 

Roeping, is dat nodig? – Leiderschap in de gemeente is een duidelijk Bijbels principe. Jezus Christus is het Hoofd van de gemeente, maar Hij is ook degene die zelf de leiders aanstelt, lees dit o.a. in Efeziërs 4:11,12. We moeten de toepassing gaan begrijpen van bijvoorbeeld een ‘apostolische bediening’ in leiderschap, namelijk het bereiken van een verloren wereld en het stichten van nieuwe gemeenten, alsook van leiderschap voor de plaatselijke gemeente, waar voorgangers, oudsten en diakenen nodig zijn.

 

Hoogmoed, een gevaar – Geestelijk leiders die vereerd worden, moeten waakzaam zijn, want hoogmoed kan bij iedereen ongemerkt binnensluipen. Geestelijk leiders die vereerd worden, moeten waakzaam zijn. Zeg daarom nooit te snel van je zelf, helemaal niet hoogmoedig te zijn. Want meestal is het zo, dat degene die dat het hardste roepen juist hoogmoedig zijn. Laat het liever zo zijn dat anderen van ons zeggen dat we nederig zijn. Dat geldt ook voor bedieningen en titels waar we menen recht op te hebben.

 

Gemeente en democratie – Er is leiding en gezag nodig in de gemeente, maar dan wel gezag wat door God is aangesteld. De meeste plaatselijke gemeenten in ons land hebben een predikant, voorganger, opziener of een voorgaande oudste (1 Tim.5:17), wat in feite verschillende namen zijn voor dezelfde functie. Hoewel de Bijbel ook spreekt over voorgangers in het meervoud (zie Hebr.13:17), is men in ons land meestal gewend aan één voorganger per gemeente, met verschillende oudsten als medebestuurders.

 

Altijd positief zijn, klopt dat wel? – Natuurlijk, het is beslist goed en vooral Bijbels om jezelf geestelijk te voeden met positieve dingen. De Bijbel zegt het heel duidelijk o.a. in Filippenzen 4:8 “…al wat waar, al wat waardig, al wat rechtvaardig is, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, al wat deugd heet en lof verdient, bedenkt dat…”. Dus… wees niet te veel bezig met alles wat negatief is en afbreekt. Doe niet teveel mee met mensen die altijd maar mopperen en zuchten, dat doet ons geestelijk niet goed en het is zeker niet de wil van God.

 

Niet alle manifestaties zijn zuiver – Pas op, niet alle manifestaties zijn van de Geest van God. We krijgen regelmatig vragen over onderwerpen als vallen of rusten in de Geest, maar ook lachen en huilen, brullen, blaffen in de Geest. Het verbaast ons wel een beetje dat er kennelijk toch weinig over geschreven wordt, ook niet door bekende Bijbelleraren. Terwijl aan de andere kant de verwarring onder christenen alleen maar toeneemt. Het lijkt wel of er ook nog een soort angstcultuur om heen heerst, bang om als negatief en te kritisch weggezet te worden.

 

Plaats voor mensen die lijden – Eén van de moeilijkste vragen die ons onlangs weer eens gesteld werd is deze: ‘waarom laat God het toe dat mijn kind gehandicapt ter wereld komt’ of wat we ook hoorde ‘waarom laat God deze ziekte of dit lijden toe in mijn leven’. Daar sta je dan als predikers die in de genezende kracht van de Heer geloven. We hebben door de jaren heen met honderden mensen gebeden en ook grote wonderen gezien. Maar eerlijk gezegd gebeurde het ook dat mensen niet genazen en aan een ongeneeslijke kwaal bleven lijden of gehandicapt waren.

 

Niet alle profetie is zuiver – Kan profetie ook misleidend zijn? Er is veel onduidelijkheid over het onderwerp profetie, we krijgen daar vaak vragen over en daarom dit artikel over profeteren. Vooral tegenwoordig wordt er in bepaalde kringen veel geprofeteerd, je hoort daar in de samenkomsten nogal eens het bekende ‘zo spreekt de Heer… ‘ en dan volgt er een boodschap. Anderen zijn wat voorzichtiger en zeggen ‘de Heer bepaalde mij bij…’ en dan volgt er een boodschap of gedachte die men meent van God ontvangen te hebben.

 

Internet service voor Bijbelse adviezen

Henk en Diny Herbold

Wij hebben een speciale online internet service voor Bijbelse adviezen, voor iedereen die daarom vraagt. Bijna dagelijks mailen mensen ons en vragen ons advies vanuit de Bijbel. De service is gratis en u kunt gewoon anoniem blijven. We proberen u altijd binnen twee dagen een antwoord te sturen. Bent u dus opzoek naar advies vanuit de Bijbel? Stuur ons gerust een bericht, u kunt bij ons verzekerd zijn van strikte discretie. KLIK HIER.

Geplaatst in Bijbelstudies, geestelijk leiders, gemeente, Hoogmoed, Huwelijk, leiders, Manipulatie, Profeteren in de gemeente

God geneest niet iedereen die daar om bidt.

Door Henk Herbold

We zeggen het eerst maar even om misverstanden te voorkomen, we geloven absoluut wel in Goddelijke genezing. Sterker nog, mijn vrouw en ik hebben in onze bediening, met vele honderden mensen gebeden en ook vele wonderen meegemaakt. Dus voor ons is het geen theorie meer, we hebben het zelf gezien. De Bijbel spreekt van begin tot eind over de God van wonderen, die vol liefde is voor de gebroken mens en die ook zieken wil genezen. Zowel de profeten in het Oude Testament als de apostelen in het Nieuwe Testament zagen steeds weer dat God mensen genas.

Jezus stierf aan het kruis en heeft daar de zonden en de dood overwonnen, maar ook alles wat ons naar de dood brengt, namelijk ziekten. In Jes. 53:4 staat het duidelijk “Nochtans onze ziekten heeft hij op zich genomen en onze smarten gedragen..”. In heel de Bijbel komen we het tegen, zowel in het Nieuwe als in het Oude testament.

Bijvoorbeeld: als Israël verlost was uit Egypte liepen ze al snel vast op hun weg door de woestijn. Ze hadden al 3 dagen geen water gezien en men vreesde het ergste. Toen kwamen ze aan een waterbron, maar ze konden het water niet drinken en vervolgens sloeg de paniek toe. Het was bij deze gelegenheid dat God tot ze begon te spreken. God zei tegen hen, als je doet wat Ik zeg, als je Mij onvoorwaardelijk gehoorzamen zult, dan zal Ik je Heelmeester zijn. God openbaarde daar een speciale kant aan Hem zelf, namelijk “de Heelmeester”. (Ex.15:26)

Op dezelfde manier sprak God ook door David in Psalm 103:3. God is de God “die al uw ongerechtigheden vergeeft en al uw krankheden geneest”. In het Nieuwe Testament laat God vervolgens door Jezus, heel duidelijk zien “dat Hij wil genezen”. Er staat in Matth.4:23 “en Hij genas alle ziekten en kwalen onder het volk”, het is dus duidelijk Gods verlangen om te genezen.

Daarbij komt dat Jezus Christus niet alleen zelf vele duizenden zieken genas, maar Hij gaf ook zijn volgelingen nadrukkelijk opdracht hetzelfde te doen. Dit is wat Jezus Christus zei tegen zijn volgelingen: “Genees de zieken en zeg tegen de mensen: Het koninkrijk van God is dicht bij u.” (Lukas 10:9)

Maar we moeten ook eerlijk zijn. Soms zitten we toch nog met vragen waarop we geen antwoord hebben. We begrijpen nog niet alles, we zien de overwinning van Jezus over ziekten nog niet altijd. Maar we weten wel, op een dag zal de gehele aarde onderworpen zijn aan de wil en de macht van Jezus. Dan zal Jezus overwinning op het kruis zichtbaar zijn voor iedereen en zal ziekten, lijden en dood voor goed verdwijnen.

Maar nu wil ik een misverstand uit de wereld helpen.

Het is niet zo dat christenen die in Goddelijke genezing geloven, niet ziek kunnen worden of zelfs ziek kunnen blijven. Daarvoor heb ik natuurlijk niet altijd pasklare antwoorden, ik weet niet waarom God dit kennelijk toch toelaat.

Het is ook niet waar, dat christenen die naar de dokter gaan met een lichamelijk probleem, per definitie geen geloof in Gods kracht hebben. Integendeel, de medische vooruitgang is Gods genade voor ons en we mogen daar dankbaar gebruik van maken. Laat ons beseffen dat we in een gebroken wereld leven, waarin alles nog onvolmaakt is. Daarbij komt dat we lichamelijk langzaam maar zeker achteruit gaan. We blijven niet eeuwig jong, onze krachten nemen af. Dat is een volkomen natuurlijk proces, waarbij het beslist normaal is dat een mens wel eens wat kan gaan mankeren en zelfs medische hulp nodig heeft.

Er zijn predikers van het evangelie die verkondigen dat het ‘altijd’ de wil van God is dat wij hier op aarde lichamelijk gezond zijn en dus altijd genezen zullen als we ziek zijn. Dit zou zelfs ons ‘recht’ zijn op grond van het offer van Christus. Natuurlijk mogen we altijd bidden om genezing en God zal ons ook vele malen horen, maar… toch niet altijd, want anders zouden we ook niet meer naar lichaam sterven. Laat ons ook beseffen dat de lengte van ons leven, Gods genade-tijd aan ons is. Met andere woorden, lang en gezond te mogen leven is geen ‘recht’ wat we hebben. We kunnen God dus niet ter verantwoording roepen als het anders gaat als dat we zouden verlangen. Paulus heeft het ook over ons lichaam wat achteruit gaat.

Luister naar wat hij zegt in 2 Kor.4:16-18 “Daarom verliezen wij de moed niet; maar hoewel onze uitwendige mens achteruit gaat, zo wordt nochtans de inwendige vernieuwd van dag tot dag. Want onze lichte verdrukking, die zeer haast voorbij gaat, werkt ons een gans zeer uitnemend eeuwig gewicht der heerlijkheid; Dewijl wij niet aanmerken de dingen, die men ziet, maar de dingen, die men niet ziet; want de dingen, die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen, die men niet ziet, zijn eeuwig”.

Maar… hoe staat het dan met Jezus offer op Golgotha, die zowel voor onze ziekten als voor onze zonden stierf (Jes.53:4)? Het antwoord op deze vraag is duidelijk: Straks komt Jezus weer en zal Hij ons ‘vernederd’ lichaam, veranderen zegt de Bijbel. Lees Filippenzen 3:21 “Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het aan zijn verheerlijkt lichaam gelijkvormig wordt”. Dit zal de voltooiing zijn van Jezus overwinning over zonden en ziekten, namelijk dat we ook van ons lichaam zoals het nu is, verlost worden. Dan zullen we voor eeuwig gezond en jong blijven en dit is dus een rechtstreeks gevolg van Jezus offer voor mij. Vergeet het daarom niet, het beste moet nog komen.

Laten we het maar eerlijk zeggen. Namelijk dat God ook lijden toelaat, maar wel altijd met een doel. Gods verlangen is het namelijk dat we worden als Hij, dat we dus gaan lijken op Jezus (Rom8:28, 29) en God gebruikt alle omstandigheden in ons leven om tot dit grote doel te komen.

Zonden en ziekten.

In de Bijbel kunnen we lezen in Jacobus 5, over bidden in geloof en het zalven met olie van de zieken, door de oudsten van de gemeente. We lezen ook over het belijden van zonden en vergeving van zonden. Kennelijk heeft dit soms met elkaar te maken en was het nodig dat Jacobus over deze dingen met de christenen daar sprak. Want zoals niemand gevrijwaard is van zonden is ook niemand gevrijwaard van ziekten, dus ook Christenen niet.

Er staat echter niet dat de ziekte altijd een soort straf van God is op de zonde! Dat moeten we op die manier niet opvatten, maar wat staat hier dan wel? Er staat feitelijk: “ben je ziek?” Ga dan eerst na of je nog steeds in relatie met God leeft. Reinig zo nodig je geweten en belijd je zonde, tenminste als dat van toepassing is. Lichamelijke en geestelijke gezondheid kunnen nu eenmaal nauw samenhangen. Daarna mag je altijd bidden in geloof, in vertrouwen dus op God en dan zal er altijd iets gebeuren. Je wordt altijd gezegend! Ook als je niet, of niet direct geneest.

Maar, helaas dit is ook waar… God geneest niet iedereen die daar gelovig om bidt. Dat blijkt uit de Bijbel, in het NT staan een paar voorbeelden van mensen die ziek zijn en niet of niet direct genazen. Lees Filip 2:25-27; 1 Tim 5:23; 2 Tim 4:20; Gal 4:13-14. Natuurlijk zijn daar oorzaken voor, God doet nooit iets zonder reden, al weten we het niet altijd en moeten we voorzichtig zijn met het oordelen over elkaar.

We willen er voorzichtig mee zijn, maar toch volgen drie mogelijke oorzaken, welke zeker niet bedoeld zijn om iemand te veroordelen.

1 – Een gevolg van eigen zonde
We denken daarbij aan een verkeerde levensstijl: roken, drinken, drugs, onreinheid, stress, haat, boosheid, jaloezie, rebellie, wraakzucht, niet willen vergeven. Het kan allemaal geestelijke, maar ook lichamelijke gevolgen hebben. Vandaar dat Jacobus ons zegt niet alleen om genezing te bidden maar ook om de zonden te belijden. (Jak. 5:14,15, 16).

”Is iemand onder u ziek? Laat hij de oudsten van de gemeente bij zich roepen en laten zij over hem bidden en hem zalven met olie in de Naam van de Heer. En het gebed van het geloof zal de zieke behouden, en de Heer zal hem oprichten; en als hij zonden gedaan heeft, het zal hem vergeven worden. Belijdt dan elkaar de misdaden en bidt voor elkaar, opdat gij genezen wordt. Het krachtig gebed van een rechtvaardige vermag veel”

2 – Een gevolg van onze zondeval
Ons lichaam zal langzaam zijn kracht en vitaliteit gaan verliezen. Dat is gewoon normaal en een gevolg van de zondeval. Door de zonden in het algemeen zijn lijden en ziekte de schepping binnengedrongen. Alle mensen, gelovige en niet-gelovige krijgen hiermee te maken. Vroeg of laat zal ons lichaam het zelfs opgeven en sterven. Gelukkig hoeft een kind van God zelfs dan niet te vrezen. Jezus heeft de dood (dus ook de lichamelijke dood) overwonnen. (Joh.11:25) “Jezus zeide tot haar: Ik ben de opstanding en het leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.”

3 – Een gevolg van de macht van de duivel
Ziekte kán ook het werk zijn van demonen. In de Bijbel staan daar voorbeelden van gegeven. Denk bijv. aan Job. Denk ook aan de kromgebogen vrouw in de Bijbel die een geest van zwakheid had die haar voortdurend naar beneden liet kijken. (Lucas 13:11-17)

“Er was daar ook een vrouw die al achttien jaar bezeten was door een geest die haar ziek maakte. Ze was helemaal krom en kon met geen mogelijkheid rechtop staan. Toen Jezus haar zag, riep hij haar bij zich en zei tegen haar: U bent verlost van uw ziekte,’ en hij legde haar de handen op. Meteen ging ze rechtop staan en loofde God.….en.. mocht deze vrouw, die een dochter is van Abraham en al achttien jaar door Satan geboeid werd gehouden, mocht zij op sabbat niet uit deze boeien worden losgemaakt?”

In zo’n geval is meer gebed nodig en bevrijding van demonische machten. De gemeente van Jezus Christus heeft in ieder geval de opdracht om demonen uit te drijven (Marc.16:17).

God is altijd een genezend God.
Soms… geneest God geleidelijk aan, soms onmiddellijk, maar…soms geeft Hij alleen kracht om verder te kunnen, maar altijd is het God die op unieke wijze met ons handelt.

God wil ons door een wonder genezen, maar het kan ook door de reguliere gezondheidszorg. Elke genezing is een genade gave van God, door God gegeven. Dat betekent dat we geen eisen kunnen stellen aangaande de manier waarop God ons zou moeten genezen. Wij mogen in symbolische zin, onze handen leggen op de belofte van God en de Heer a.h.w. herinneren aan Zijn belofte, maar Hij is en blijft God! We weten niet wanneer en hoe God genezing geeft en zelfs als de genezing niet in deze tijd komt, dan hebben we nog de volle zekerheid dat die plaats zal vinden na onze dood of bij Jezus wederkomst, als we voor altijd bij Hem zijn. Want we zullen straks veranderen en Jezus gelijkvormig zijn. Een nieuw lichaam ontvangen we, wat nooit meer ziek of oud kan worden.

Openbaring 21:4 zegt: “Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.”

Er komt dus werkelijk een moment dat alle tranen gewist zullen worden door Jezus zelf. Er breekt een moment aan dat alle lijden voorgoed voorbij zal zijn. Wat een troost voor iedereen die het gelooft.

Misschien wilt er over praten, of u heeft vragen waar u een Bijbels antwoord op zou willen? U kunt ons altijd mailen, u krijgt altijd z.s.m. antwoord van ons: KLIK HIER.

Geplaatst in Gebedsgenezing, Goddelijke genezing | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Zie je het leven niet meer zitten? Er is toch uitkomst voor jou?

Ken je dat gevoel? Het gevoel dat niets nog zin heeft, dat jou leven geen zin meer heeft? Soms zie je het allemaal niet meer zitten. Je ziet als een berg tegen alles op. Je bent moe en je hebt nergens zin in. De meeste mensen hebben hier wel eens last van. Meestal gaat het vanzelf weer over. Maar soms duurt het langer – bijvoorbeeld al weken – en heb je het gevoel dat het niet meer over gaat. Als jij je zo voelt, dan voel je je ‘depressief’. Gelukkig is er uitkomst voor je, er is een God die je liefheeft, je begrijpt en Hij is instaat om te helpen. Hij zegt in de Bijbel: “Vrees niet, want Ik ben met u; zie niet angstig rond, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke rechterhand.” Jesaja 41:10)

Misschien herken je deze klachten? Je voelt je al lange tijd niet happy en je hebt vaak klachten zoals:
– Je eet ineens anders: heel veel of juist heel weinig
– Je wilt meer slapen dan normaal en je voelt je toch bijna elke dag moe
– Je bent zonder aanwijsbare reden rusteloos
– Je voelt dat je niks waard bent
– Je voelt je vaak schuldig
– Je kan je moeilijker concentreren
– Feitelijk zie je het leven niet meer zo zitten

Depressieve gedachten zijn leugens
Er zijn mensen die voortdurend negatieve boodschappen in hun gedachten horen zoals: ‘je bent een nul’, ‘stommeling, waarom heb je dat nou weer gedaan’, ‘je mag er eigenlijk niet zijn’, ‘jij hebt niet wat anderen wel hebben’, ‘je bent lelijk’, ‘anderen moeten je niet’, ‘hou maar op, het wordt niks’. Nog erger is als mensen dingen horen als: ‘je bent een zondaar en je gaat naar de hel’. Ook zijn er die zichzelf bewust of onbewust steeds opnieuw vergelijken met anderen en dit kan leiden tot ontmoediging. In gedachten hoort men dingen, als ‘jij bent niet zoals die ander’, ‘jij hebt niet wat hij of zij heeft’,  al die veroordelende gedachten werken als een moker op de ziel.

Natuurlijk, het klinkt niet leuk voor degene die er last van hebben, maar toch is het belangrijk om het onder ogen te zien. Al deze negatieve gedachten zijn feitelijk leugens van satan. Luister, we zeggen dit beslist niet om iemand te kwetsen of pijn te doen, maar alleen maar om te helpen en juist omdat we bewogen zijn met degene die het treft.

Je denkt wellicht ook: “God houdt niet van mij. God is onverschillig ten opzichte van mijn pijn, misschien kent Hij mijn lijden niet.” Maar dit ‘kan’ allemaal niet waar zijn, want de Bijbel spreekt heel andere taal. Jezus heeft ons juist lief en begrijpt ons als geen ander. Jezus heeft ook de diepste pijn en de diepste verlatenheid ondergaan die een mens kan ondergaan. Dus niets van het menselijk lijden is Hem vreemd, ook daarom kwam Hij naar deze aarde als onze verlosser, Hij begrijpt ons dus.

Het leven is niets meer waard
Eén van de leugens van satan is ook, dat er voor jou niets meer is, dat het nog waard maakt om voor te leven en dat een einde maken aan je leven de beste oplossing is. Maar we hebben dan vaak uit het oog verloren, dat er beslist nog mensen om  ons heen zijn die van ons houden en waarvoor we wel degelijk betekenis hebben. Daarbij heeft God ook een plan met elk leven en dat is, opdat anderen iets van Gods genade en liefde in ons leven zien. God werkt dus aan ons en Hij verlangt het werkstuk ook af te maken (Filip.1:6).  Het is ook een leugen dat we een willoos slachtoffer zijn van die negatieve gedachten. Jezus heeft overwonnen aan het kruis van Golgotha en Hij staat aan jou kant, daarom is bevrijding wel degelijk mogelijk.

Problemen in stand houden

Als we last hebben van een depressie, moeten we wel strijdbaar blijven, d.w.z. ons niet te gemakkelijk overgeven aan de symptomen van depressie, hopeloosheid en wanhoop. Vaak is het net of mensen hun problemen niet te lijf gaan, maar ze hebben het gewoon geaccepteerd. Het lijkt dan alsof men zich overgeeft aan depressief zijn en als we depressieve gedachten niet meer bestrijden dan maakt het ons steeds negatiever, het vreet onze energie weg. We hebben het dan laten uitgroeien tot een levensgroot monster wat we niet meer baas kunnen en nu zitten we met het probleem. Het achtervolgt ons en wordt voor onze belevenis steeds groter en groter. En onze energie-accu wordt steeds leger en leger, tot ze tenslotte helemaal leeg is en als je niet snel ingrijpt, word je ziek en ga je tenslotte ten onder. stress

Daarom is er maar één ding belangrijk: grijp in zolang het nog kan, val je depressiviteit aan, noem de naam Jezus en roep de kracht van Zijn bloed aan, de duivel is er bang van. Ga dat monster te lijf alsof het je grootste vijand is en dat is het ook, want dit is een vijand die het op je totale ondergang gemunt heeft, hij wil je verwoesten. En jij denkt wellicht dat hij de sterkste is, maar dat is ook al weer een leugen, want jij kunt ‘met Jezus’ je depressiviteit de baas. Je kunt het verjagen, opruimen, wegwerken. Maar niet door aan de kant te staan kijken.

Soorten depressies

Sommige mensen hebben een seizoensgebonden depressie (dus bijvoorbeeld in de herfst), of een depressie die kan voorkomen na de zwangerschap (dat noemen we ‘postnatale depressie’) en soms een depressie die wordt afgewisseld met hele vrolijke periodes (dat noemen we ‘manisch depressief’), depressies ten gevolge van het overlijden van iemand die men lief heeft etc..

Je bent niet de enige, depressies zijn een wijd verspreide toestand waar miljoenen mensen last van hebben, Christenen net zo goed als niet-Christenen. Mensen die aan een depressie lijden kunnen intense gevoelens van droefheid, woede, hopeloosheid, vermoeidheid en een verscheidenheid aan andere symptomen ervaren. Ze kunnen zich nutteloos voelen en zelfs zelfmoordneigingen hebben en hun interesse verliezen in mensen en dingen waar ze eerst altijd van genoten hadden. Depressies worden vaak in gang gezet door omstandigheden in het leven, zoals een baanverlies, de dood van een naaste, een echtscheiding, of psychologische problemen zoals misbruik of een gering zelfrespect.

De werkelijke oorzaak

Toch overkomt het ons niet zomaar, er zijn demonen van ontmoediging en depressiviteit die ons aanvallen. Zij komen bij ons binnen zodra ze een opening vinden en ze zijn op de hoogte van onze zwakste momenten. Achter elke depressie staat een demon die ons wil controlebinden en op zo´n moment hebben we bevrijding nodig. De duivel heeft maar één doel en dat is ons ongeluk en tenslotte de dood. Vandaar dat er nog steeds zoveel mensen zijn die met zelfmoord gedachten rondlopen. Jezus is echter gekomen om ons een vrij en vreugdevol leven te geven. Nogmaals, Hij heeft aan het kruis de macht van depressiviteit verbroken, je kan dus vrij worden.

In Jesaja 61 staat een profetie over Jezus: “Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen die gebroken van hart zijn om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken.” Het is duidelijk dat God de bedoeling heeft dat we allemaal vreugdevolle leven hebben. Dit is niet gemakkelijk te vatten voor iemand die aan een depressie lijdt, maar dit kan verholpen worden door de bevrijdende kracht van de Heer. Daarnaast helpt het ons, als we ons gaan openstellen voor de Bijbel en voor Bijbelstudies met andere gelovigen. We moeten een bewuste inspanning doen om niet te zeer in onszelf op te gaan. Onze inspanningen moeten veeleer naar buiten gericht zijn. Depressieve gevoelens kunnen worden tegen gegaan, wanneer degene die er aan lijdt zich niet meer op zichzelf concentreert, maar op Christus en anderen mensen om hem of haar heen.

Je kunt er dus iets aan doen

Er zijn dingen die mensen, die aan een depressie lijden kunnen doen, om hun pijn te verlichten. Vooral als de symptomen nog niet zo hevig zijn, moet men niet gelaten afwachten tot het erger wordt. Zoek zo mogelijk hulp, vooral als je je vaak depressief voelt heb je hulp nodig, daar hoef je je niet voor te schamen. Het is niet altijd als bij een griepje, waar je zo weer vanaf kan komen. Soms is het voldoende om er zelf mee naar de Heer Jezus toe te gaan en Hem te vragen je te helpen, maar heel vaak heb je daarvoor ook hulp nodig. Praat er met iemand over die in de Bijbel gelooft en die voor je kan bidden, dat is in ieder geval een goede stap in de richting van bevrijding. Doe dus iets, blijf in ieder geval niet verslagen toekijken hoe dat monster van depressiviteit je leven verwoest.

Blijf vasthouden dat er uitkomst is bij Jezus en dat Hij nooit beproevingen toelaat in je leven, die boven je vermogen gaan. De Bijbel zegt in 1 Kor. 10:13: “Gij hebtketting geen bovenmenselijke verzoeking te doorstaan. En God is getrouw, die niet zal gedogen, dat gij boven vermogen verzocht wordt, want Hij zal met de verzoeking ook voor de uitkomst zorgen, zodat gij ertegen bestand zijt.”

God zorgt dus altijd voor de uitkomst, hou dat vast. Dit betekent niet dat God de beproevingen altijd direct wegneemt, maar dat Hij kracht geeft om de beproevingen te doorstaan en overwinning te krijgen over demonen die jou aanvallen. Het kan hopeloos voelen in het begin, maar blijf vasthouden dat er hoop is. Er is altijd hoop. Geloof dat God je kan en wil bevrijden. Je hoeft geen slaaf te blijven van je ellende en wanhoop.

Napraten, hulp nodig of misschien wil je alleen je verhaal kwijt: KLIK HIER . We reageren binnen twee werkdagen.

Geplaatst in afwijzing, Angsten, Bevrijding, demonen, zelfmoord | Tags: , | Een reactie plaatsen

Wie zijn feitelijk onze helden? Wat zegt de Bijbel?

Op televisie  zien miljoenen mensen wekelijks hun idolen voorbij komen.  Dat zijn mensen die op één of andere manier de bewondering opwekken van het grote publiek. Zeker in een tijd van bijzondere sportprestaties, worden sportmensen vereerd.

Soms gaat het te ver. Er zijn mensen die zelfs helemaal gek worden van een bepaalde zanger/ zangeres of acteur/actrice. Zij zien die bijzondere personen als hun grote voorbeeld of ze herkennen in hen… het onbereikbare verlangen wat we allemaal diep in ons hebben.  Het verlangen om bewonderd te worden, geëerd doordat we iets kunnen wat de meeste anderen niet kunnen. Feitelijk hebben we dat allemaal van naturen wel een beetje in ons.

Natuurlijk is dit verlangen het sterkst bij mensen die onzeker over zichzelf zijn en vooral jongeren hebben daar in een bepaalde levensfase mee te maken. Ze gaan dan denken dat ze meer waard zouden zijn, leuker, mooier, populairder, als ze een beetje op hun idool zouden lijken. Helaas, bijna altijd zullen ze op een dag ontdekken dat het uiteindelijk niets uitmaakt. Het is altijd beter gewoon jezelf te blijven en vooral niemand na te doen.

Maar het klinkt misschien vreemd, we komen het soms ook tegen in evangelische kringen. Of het nu gaat om een beroemde voetballer of een beroemde evangelie prediker, heel vaak leidt het ook tot een soort helden verering. Het voorziet waarschijnlijk in een belangrijke behoefte van mensen. We willen iets zien, een voorganger of prediker die durf te zeggen, dat speciaal door zijn gebed wonderen gaan gebeuren, spreekt de massa aan. Het is nu eenmaal moeilijk om alleen te geloven zonder iets zichtbaar te zien. Overigens heeft Jezus wel tegen Zijn discipel Thomas gezegd in Joh.20:29 “… zalig zijn zij die niet gezien zullen hebben en toch zullen geloven”. 

Maar het blijft lastig, ook Thomas kon dat niet. Hij wilde eerst met zijn eigen ogen zien dat Jezus was opgestaan en dan pas zou hij geloven. Wij mensen zijn vaak niet veel anders en we beginnen daarom soms mensen te vereren, vooral als er gesproken wordt over bovennatuurlijke openbaringen of wonderen. En helaas zijn er ook geestelijk leiders die zo’n helden status maar wat graag  ambiëren en er dus ook niets tegen ondernemen, maar het eerder aanmoedigen.

In de eindtijd, mensen die opgeblazen zijn.
Paulus waarschuwt in 2 Tim.3:4, dat mensen in de eindtijd “opgeblazen” zullen zijn en helaas komt het ook onder christenen voor en is hoogmoed bewust of onbewust de oorzaak van heel veel scheuringen en problemen binnen gemeenten. Laten we voorzichtig zijn en niet te hard roepen dat we zelf niet hoogmoedig zijn, want mensen die dat het hardste roepen zijn het vaak juist.

Overigens was het in Jezus dagen al niet veel anders onder Zijn discipelen, ook zij hadden last van de geest van hoogmoed, lees maar in Lukas 22. Jezus had net het Pascha met hen gevierd en daarbij de verbinding gemaakt naar Zijn lijden en sterven aan het kruis. Je zou zeggen een uitermate gevoelig moment en zeker niet het moment om te gaan twisten over wie de baas zou zijn. Tenzij je feitelijk horende doof bent en dat was nu precies het probleem. Lees speciaal vers 24- 27:

‘Er ontstond ook onenigheid onder hen over wie van hen geacht werd de belangrijkste te zijn. En Hij zei tegen hen: De koningen van de volken heersen over hen, en wie macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd. Bij u echter moet dat zo niet zijn, maar de belangrijkste onder u moet als de jongste worden en wie leiding geeft als iemand die dient. Want wie is belangrijker: hij die aanligt of hij die bedient? Is het niet hij die aanligt? Ik echter ben in uw midden als Iemand Die dient’.

Vooral als mensen ons gaan vereren en regelmatig zeggen dat we beter zijn of meer gezalfd met de heilige Geest dan anderen, dan wordt het voor ons oppassen. Feitelijk zouden we er dan beter aan doen, om anderen naar voren te schuiven en zelf een stapje terug te doen. Echt geestelijke mensen doen dat, het gaat immers niet om de eer van ons, maar om de eer van Jezus. Nog gevaarlijker wordt het namelijk, als we al die verering normaal gaan vinden en bewust of onbewust, voeding gaan geven aan deze vorm van mensen verering. Langzaam komt de gedachte dan bij ons binnen, dat het feitelijk gewoon klopt wat men zegt. Je zegt wellicht onbewust tegen jezelf ‘ik ben feitelijk wel erg goed en ik doe het ook beter dan de ander’.

Natuurlijk is niet iedereen zo.
Er zijn gelovigen die tevreden zijn met de aandacht van de Heer Jezus. Hun verlangen gaat niet uit naar het vestigen van een eigen naam, maar ze zijn blij dat ze een kind van God mogen zijn en dat hun naam geschreven staat in het boek des Levens van het Lam. Ook in deze tijd verlangt de Heer nederigheid van ons.

Hoogmoedigen bouwen hun eigen rijk, nederigen verhogen de Here. Hoogmoedigen zijn met zichzelf bezig, nederigen hebben alle aandacht voor de Here en hun naaste. Daarom weerstaat God de hoogmoedigen, maar de nederigen schenkt Hij genade (1Petr.5:5).

De Here Jezus gaf ons het goede voorbeeld tijdens Zijn leven op aarde. Hij was het toonbeeld van nederigheid. Alles wat Hij deed, was erop gericht de Vader te  verheerlijken en het welzijn van de mens te bevorderen. Het grootste voorbeeld van nederigheid dat Hij ons gaf, vinden wij in Johannes hoofdstuk 13. De Here der heren knielde daar neer en wies de voeten van al Zijn discipelen. Ja, zelfs de voeten van Petrus, die Hem verloochenen zou, en van Judas, die Hem verraden zou. In onze tijd laten leiders zich bedienen in plaats van zich dienstbaar op te stellen. Uiteraard is het begrijpelijk dat mensen zich geroepen voelen ons te bedienen, en dat is helemaal niet verkeerd, maar evengoed moeten wij als leiders in woord en daad een dienstbaar hart hebben. Ons verlangen moet meer uitgaan naar het dienen dan naar het bediend worden. De Here Jezus werd ook bediend – denk maar aan Martha, de zuster van Maria – maar Zijn hartsverlangen was om te dienen. Behoren wij ons dan ook niet zo op te stellen, of zijn wij soms meer dan de Meester? De Here is zelfs veel verder gegaan. Hij heeft Zijn Koninklijke klederen afgelegd om in de gestalte van een dienstknecht op aarde te komen en ons te verzoenen met God, de Vader. Met alleen de wil van God, de Vader, en het belang van de mensheid voor ogen, ging Hij door de diepste diepten van eenzaamheid en ellende. Daarom heeft de Vader Hem ook uitermate verhoogd en Hem de Naam boven alle naam gegeven.

Alleen nederige harten zijn in staat oprecht te dienen. Huichelachtige harten zullen nederig doen, als het hun goed uitkomt. Een nederig hart zal zich niet gauw beledigd of gepasseerd voelen. De Here zei: “Leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen”. (Mattheüs 11:29) Ons streven moet erop gericht zijn dat de Here méér wordt en wij minder en dat niet ons eigen ik, maar dat Christus in ons leeft. Als we ons laten leiden door de vraag: “Is dit wel tot eer en glorie van de Here, Die ons zó liefheeft?”, dan kunnen we nooit in de fout gaan.

Wie zijn feitelijk onze helden?
Het zijn in ieder geval niet de mensen die wij als helden beschouwen. Het is veel meer de vraag hoe God het ziet.

  • Mijn vrouw en hebben veel zendingsreizen mogen maken o.a.  in Zuid Amerika en Oost Europa. Daar hebben we zendingswerkers ontmoet die alles gegeven hebben om Jezus te mogen dienen. Ze hebben geen groot publiek wat voor hen applaudisseert, niemand die hen vereerd of bewonderd.  Ze werken soms erg afgelegen, in een eenvoudige woning zonder enig comfort. Maar ze doen het voor Jezus. Ze krijgen hier op aarde geen eer, maar wel straks van Hem die ook alles gaf op ons te redden. Wij denken dat deze mensen de helden zijn.
  • Er zijn er nog meer en ze leven zelfs onder ons. Mensen die vele jaren zorgen voor anderen die lijden of op één of anderen manier hulp nodig hebben. Dan gaat het veelal om onbaatzuchtige liefde. Een beloning is er niet, maar daar is men ook niet op uit. Jezus heeft ons eens een gelijkenis gegeven over het laatste oordeel  in Mat.25 :34-36. Daar staan de volgende woorden van Jezus:  “Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven; Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven;  Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald. Ik was  naakt en u hebt Mij gekleed; Ik ben ziek geweest en u hebt Mij bezocht; Ik was  in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen”. Jezus zegt als je omziet naar de zwaksten en ze helpt in hun nood, dan doe je het ook aan mij.

En nu een oproep aan de gemeente.
Op een bepaalde manier zouden we allemaal helden moeten willen zijn. Ik bedoel hier nu eens niet mee dat we allemaal op een podium moeten staan en spectaculaire dingen moeten gaan doen. Ik ben er zeker van dat als we straks bij Jezus zijn, dat de Heer anders zal oordelen over onze daden dan wij mensen. Hij kent de werkelijk achtergrond van alles. Straks krijgen mensen eer, die bijvoorbeeld een leven lang voor iemand gebeden hebben. Onopvallend, maar van grote betekenis voor de Heer. Het zijn zeker niet degene die hier op aarde als zoveel eer hebben ontvangen. Jezus heeft eens gezegd in Mat.6:5 “Voorwaar, Ik zeg u dat zij hun loon al hebben”.

In een gemeente zouden meer mensen moeten zijn die vanuit onbaatzuchtige liefde, begrip en aandacht hebben voor lijdende of gehandicapte mensen in de kerk of evangelie gemeente. Feitelijk zijn we dan ook helden, maar dan alleen in Gods ogen. In 1 Kor.12:22, 23 staat o.a. dat de zwakste leden van het lichaam (de gemeente) het meest noodzakelijk zijn. Ze hebben dus een doel, God heeft ze niet voor niets in ons midden geplaatst. De Heer wil dat we juist door aandacht aan hen te geven, een voorbeeld zijn voor de wereld in het geven van zorg, aandacht en liefde. De mensen buiten de gemeente moeten merken dat het er bij ons anders aan toe gaat, bij ons hebben hulpbehoevenden een plaats, ze horen er gewoon bij, ze zijn één van ons. Een gemeente die dit nalaat en helaas ze zijn er, heeft feitelijk niet goed begrepen wat Jezus bedoeld heeft in Mat.25: 40 ‘Voorwaar, Ik zeg u:  voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan’.

Gehandicapt en zorg nodig.
Ouder zijn van een gehandicapt kind betekent, een kind hebben dat niet is zoals je had gewild dat het zou zijn, maar waar je toch zielsveel van hou. Die liefde brengt je als ouder vaak tot grote offers, niet zelden gaat men zelfs verder dan men feitelijk kan.  Je kind heeft alle aandacht en zorg nodig die je het kan geven. Meestal is er geen ruimte meer voor andere zaken, zoals hobby’s, sporten, vakanties en heel vaak  gaat het ook ten koste van bijvoorbeeld een baan. Je bent soms 24/7 met je kind bezig en… dat gaat altijd onafgebroken door.

Je zou dus juist vanuit je kerk of gemeente, elke steun kunnen gebruiken die maar mogelijk is. Wat zou het een geweldig getuigenis zijn, als er vanuit de gemeente vrijwillig mantelzorgers zouden zijn voor zo’n kind, die dit als een bediening van God zien. In Gods ogen zijn dat de helden, ze krijgen hun loon echter niet hier maar straks bij Jezus.

Napraten hierover? Dat kan KLIK HIER.

Geplaatst in Afgod, Eindtijd, geestelijk leiders, Hoogmoed | Tags: , , | Een reactie plaatsen