Een geestelijk leider is geen manager. Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

In de huidige tijd zien we steeds meer leiders opstaan in evangelische kringen die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan als toegewijde dienaren van Gods werk. Ze leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is, maar levend lichaam van Christus waarvan Jezus het hoofd is. Ze zijn drukken met het maken van prachtige schema’s en het ontwerpen van structuren, dan met de pastorale zorg van de gemeente leden.

Maar het is ook waar dat niet iedereen die meent een leider te zijn, het ook is. De Bijbel zegt dat God ‘sommige’ heeft aangesteld in de gemeente (1 Cor.12:28-31). Het is beslist geen schande als een leider terugtreed uit zijn functie, omdat hij gaandeweg tot de ontdekking komt niet over de juiste bestuurskwaliteiten te beschikken. Dit is in ieder geval veel beter dan te blijven in een taak waar men geen roeping voor heeft, met mogelijke schade voor de gemeente en hem zelf.

We willen hier even kort de eigenschappen bespreken waaraan leiders moeten voldoen.

1. Een geestelijk leider moet geen carrière jager zijn.

De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.”

Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar geestelijke leiders zullen er meer last van te hebben. Zij worden vaak in een positie geplaatst waarin andere hoge verwachtingen van hen hebben. Wanneer een leider bijvoorbeeld door veel mensen bejubeld wordt, omdat hij bepaalde dingen zeer goed doet, komt hij gemakkelijk in de verleiding om op anderen te gaan neer te zien.

Zelfs geestelijk leiders die veel waarschuwen voor hoogmoed, kunnen er toch zelf aan ten prooi vallen, want dit gevaar is vaak veel groter dan men denkt en dus kan het gemakkelijk onderschat worden. Vandaar dat dagelijks gebed en diep buigen voor de Heer, de enige weg voor een leider is om hiervoor bewaard te blijven. Hoogmoed is bij uitstek de manier waarop de duivel een geestelijk leider ten val kan brengen. Want vanuit deze zonde komt nog veel meer voort, zoals leugens, oneerlijke praktijken en schijnheiligheid. Hoogmoed komt voort uit onze zondige natuur en daarom waren we er in ieder geval allemaal bevattelijk voor.

In het bijzonder leiders moeten zich de vermaning van Paulus aan de Corinthiërs voor ogen houden in 1 Cor.3:5: “Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft.”

2. Geestelijk leiders moeten teamspelers zijn.

Twee voorbeelden waarin we zien dat God wil dat leiders teamspelers zijn.

– Handelingen 6:1-6 beschrijft hoe met het groter worden van de gemeente te Jeruzalem de behoefte aan diakenen ontstaat: er zijn ‘handen’ tekort voor het bedienen van de tafels. De apostelen zien dit in en stellen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen.”

– Dit stemt ook overeen met de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg toen hij van de ochtend tot de avond bezig was om recht te spreken tussen het volk: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien.”

Daarom, ook nu moet het werk in de gemeente gedelegeerd worden aan betrouwbare mensen, vol van Geest en wijsheid, het werk kan niet slecht door één persoon gedaan worden. Een leider moet zich dus omringen met bekwame mensen die hem kunnen helpen en adviseren. Maar leiders die niemand naast zich dulden of kunnen verdragen, geven daarmee in feite aan ongeschikt te zijn voor het geestelijk leiderschap.

We zien nogal eens groepen van gelovigen met een leider die zichzelf onaantastbaar is gaan vinden en zelfs absolute gehoorzaamheid eist van zijn volgelingen. Hoewel men soms ook nog de mond vol heeft over Bijbelse principes van verantwoordelijkheden delen en gaven die gelovigen hebben, duldt men in de praktijk toch niemand naast zich. Men mag dan wel meewerken, maar de leider deelt niet het gezag wat hij heeft, dus de verantwoording blijft ten alle tijden alleen bij hem. Dit is dan totaal anders dan wat we in de Bijbel vinden. Mozes werd juist gecorrigeerd door zijn schoonvader Jethro, toen hij de neiging had om alles alleen te doen.

Jezus is tijdens zijn aardse bediening ook direct begonnen om 12 apostelen op te leiden. (Luc.6:13). Hij wist dat de tijd zou komen dat Hij ten hemel zou varen en dat Zijn werk door anderen zou moeten worden voortgezet.

Tevens zond Hij zijn discipelen ook uit om de boodschap van het koninkrijk te verkondigen en met zieken te bidden (Luc.9 en 10) en Hij liet ze zelfs toe om mensen te dopen (Joh.4:1). Hij schakelde ze dus werkelijk ook in.

Een van de beste middelen tegen het gevaar om solistisch te worden in geestelijk leiderschap, is direct anderen mee te nemen in de bediening en hen de ruimte te geven zich naast je te ontwikkelen. Natuurlijk zit daar ook een gevaar in, je loopt als leider veel meer risico op rivaliteit en afgunst. Maar tegelijk moet elke leider beseffen dat het werk van God niet het eigendom van de leider is, zelfs al heeft hij aan de basis van het werk gestaan. God is machtig om je als leider te bevestigen en als Hij het niet doet kunnen we beter stoppen en plaats maken voor anderen, want anders is het gewoon mensen werk.

3. Geestelijk leiders moeten ook open staan voor kritiek.

“Daarom, wie meent te staan, zie toe, dat hij niet valle.”( 1 Kor.10:12)

Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jaloersie.

Maar een leider moet geleerd hebben om te onderscheiden of God spreekt, of dat het uit een andere bron komt. Kritiek mag nooit geuit worden om af te breken en iemand geestelijk omver te halen, maar juist om op te bouwen. Maar.. dit is ook waar: kritiek kun je alleen accepteren als je bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voordurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen.

Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

4. Een leider moet zoveel mogelijk samenbinden en niet verdelen.

Het is soms beangstigend om te zien, hoeveel verdeeldheid er ontstaat in geestelijk werk door persoonlijke ambitie van leiders. Soms wordt er een klein meningsverschil gevonden om een splitsing te rechtvaardigen, terwijl het in werkelijkheid om een persoonlijk conflict gaat. Feitelijk moet een leider zijn persoonlijke conflicten met iemand kunnen oplossen, zonder dat de gemeente er schade door ondervindt. Het is in ieder geval geen bewijs van geschiktheid als leider, als men gaat lobbyen in de gemeente om mensen achter zich te krijgen. Daarmee ontstaat er verdeeldheid en staan we de eensgezindheid, die van levensbelang is voor een gemeente, juist in de weg.

Wat is dat: eensgezindheid? Eensgezindheid is een zaak van het hart. Het heeft alles te maken met de manier waarop we in de gemeente met elkaar omgaan. Niet het feit dat iedereen hetzelfde vindt, maakt een gemeente, maar het feit dat iedereen dezelfde gezindheid heeft, namelijk de gezindheid van Christus.

Natuurlijk betekent het niet dat we over alles verschillend mogen denken. Er zijn Bijbelse principes, zoals onze redding door Jezus offer en de waarheid van de Bijbel, welke de basis vormen van de gemeente van de Heer. Daarover mogen we dus nooit van mening verschillen.

Maar.. waar de gezindheid van Christus is, is geen plaats meer voor eigen geldingsdrang. Paulus schrijft: Fil.2:3 “In ootmoed achte de een de ander uitnemender dan zichzelf”. Het uitnemender achten van de ander, is een belangrijk principe in geestelijk leiderschap. Ootmoed is een sieraad voor geestelijke leiders en het bewaart ons voor verdeeldheid. Vandaar dat een geestelijk leider daarin een voorbeeld moet zijn.

Het is van groot belang dat een leider integer is. Weinig zaken hebben de voortgang van het Evangelie meer schade toegebracht dan leiders die niet integer zijn en die integriteit begint in de eigen omgeving. Meer lezen over deze studie: www.evangelisch-nieuws.nl

U kunt mij mailen, u krijgt altijd antwoord: KLIK HIER

Geplaatst in geestelijk leiders, Pastorale zorg | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De ouderen in de gemeente, horen ze er nog helemaal bij?

door Henk Herbold

Online diensten voor ouderen, een oplossing?

Iemand zei het tegen me. Online diensten of livestream diensten, zijn een uitkomst voor onze ouderen. Dus als de corona crisis voorbij is en de corona beperkingen min of meer opgeheven, dan zouden we wel gewoon door kunnen gaan met die online diensten. Het is een kwestie van een investering in apparatuur. En natuurlijk, voor onze ouderen die wat minder of helemaal niet mobiel zijn, is het zeker een uitkomst. Je hoeft dan niet meer naar de samenkomst toe, maar de samenkomst komt digitaal naar jou toe. Maar… is het wel zo’n uitkomst? Als ze dan niet meer gezien worden in de gewone diensten, dan is de kans vrij groot dat ze na verloop van tijd vergeten worden.

Bijvoorbeeld, je viert niet meer echt gezamenlijk heilige Avondmaal, men zegt, ‘dat kun je ook makkelijk doen alleen voor de TV met een stukje brood en een beetje wijn. Kan dat dan niet? Jawel, natuurlijk maar het is toch anders, niemand die meer voor je bidt, kortom je beleeft de diensten niet meer zo. Het contact verdwijnt en hoor je er dan nog wel echt bij.

Veel ouderen hebben ons gezegd, ‘men wil niet apart’, dus thuis en alleen achter de televisie. Ze willen vooral gewoon bij de gemeente blijven horen. Dat betekent dat er dus rekening met hen gehouden zou moeten worden. Dat kan misschien betekenen, dat als het nodig is, we zouden moeten kijken of we op één of andere manier voor vervoer kunnen zorgen. Het besef moet door dringen dat we niet compleet zijn als lichaam van Christus, zonder de ouderen. Ook zij zijn door God aan de gemeente gegeven om met hun wijsheid en kennis mee te bouwen aan de gemeente.

Een Noodkreet.
Dit artikel is geschreven naar aanleiding van heel veel berichten die ons bereiken van ouderen mensen, die nu door corona crisis al lange tijd als de ‘kwetsbare groep’ worden gezien, die je maar het beste kunt isoleren van de samenleving. Met de bekende woorden, voor hun eigen bestwil, hebben we veel ouderen ‘ongevraagd’ opgesloten. Regelmatig mailen mensen ons en horen we ook de noodkreet van ouderen. Het gevolg is een vereenzaming bij het ouder worden en het is ook voorgekomen dat mensen uiteindelijk alleen moesten sterven en dat lijkt me vreselijk.

Dit artikel is ook geschreven uit bezorgdheid voor onze ouderen, vooral die aangesloten zijn aan een kerk of gemeente, zij mogen niet worden vergeten. Ik bid dat het een aanzet mag zijn tot bezinning, over aandacht voor ouderen binnen de evangelie gemeenten in ons land. Soms vertellen ouderen ons, dat ze degene waren die aan het begin van de gemeente hebben gestaan, men heeft grote financiële offers gebracht en ze zijn dienstbaar geweest in de vele taken en activiteiten die er zijn in de gemeente.

Iets om beslist rekening mee te houden.
In tegenstelling tot wat velen nu nog denken, ziet de toekomst er toch heel anders uit, dan wat men zou verwachten. Waar sommige gemeente leiders volledig aan voorbij gaan is, dat één van de belangrijkste ontwikkelingen in deze tijd is ‘de wereldwijde toename’ van het aantal ouderen. Er is sprake van een ‘dubbele vergrijzing’, ouderen gaan in een zeer korte tijd een hele nieuwe en interessante doelgroep worden. Niet alleen méér mensen worden oud, mensen zullen gemiddeld ook langer leven. Het aantal personen boven 60 jaar in Nederland stijgt de komende jaren, naar 1/3 van de bevolking en dat gaat al heel snel. Deze enorme verschuiving zal naar verwachting een geheel nieuwe verhouding tussen jongeren en ouderen met zich meebrengen in de gemeente.

Deze situatie is beslist een unicum in de geschiedenis. Bij de regering en veel maatschappelijk organisaties, begint het besef langzaam door te dringen, maar helaas nog niet altijd in de gemeente van de Heer.
Tegenwoordig worden we in de wereld om ons heen wel, op vele wijzen gewezen op de gevolgen van deze ontwikkeling. Bijvoorbeeld dat de beroepsbevolking daalt in verhouding tot het aantal mensen dat gepensioneerd is. Ook het aantal eenpersoonshuishoudens zal toenemen en dus de vraag naar kleinere woningen etc.. Er zijn al speciale beurzen en markten voor ouderen, omdat deze groep ook meestal meer te besteden heeft.

De vraag is, in hoeverre staan we als gemeente stil bij de gevolgen van de dubbele vergrijzing, voor de wijze waarop we gemeente (willen) zijn, in de toekomst? Het zal in ieder geval helder moeten zijn, dat Bijbels gezien ook ouderen deel zijn van het lichaam van Christus. In een Bijbelse gemeente zal dus plaats en aandacht moeten zijn voor alle leeftijdsgroepen en zonder dat kan de gemeente straks feitelijk niet bestaan. Als we het Bijbels willen doen, zal er dus gezocht moeten worden naar een manier om samen op te trekken, oud en jong.

De ouderen zijn niet allemaal hetzelfde.
Wat ik bedoel te zeggen is, dat er een grote diversiteit bestaat onder ouderen. Vaak hebben we een verkeerd beeld van ouderen. Er wordt ook nog al eens gegeneraliseerd of dat alle ouderen ouderwets en hulpbehoevend zijn. Men spreekt dan gemakkelijk met verkleinwoorden als ‘die oudjes’ of ‘dat lief omaatje of opaatje’. In deze uitspraken liggen beelden over ouderen opgesloten, waarbij men ouderen naar onze overtuiging geen recht doet en zeker als gerekend wordt vanaf 60 jaar. Er is een enorm verschil tussen de volop in het werkzame leven staande 60-plusser en de vitale gepensioneerde of de thuiswonende 80-er die niet meer zo mobiel is of de kwetsbare oudere die vrijwel volledig afhankelijk van zorg is.

Belangrijk gegeven.
In ieder geval zal de groep ouderen boven de 60, die nog een volledige baan heeft en ook nog vol en vitaal in het leven staat, in de komende jaren steeds groter. Als we als gemeente ons alleen maar richten op de jongeren beneden de 30 jaar, dan zullen in de komende jaren steeds meer evangelie gemeenten mensen gaan verliezen.

Ouderen een zegen in een gemeente.
Ouderen kunnen overigens ook een zegen zijn in de gemeente. In Psalm 92:15 staat: “in de grijze ouderdom zullen zij nog vruchten dragen…..” Feitelijk kunnen we geen leeftijdscategorie uitsluiten, de één kan niet zonder de ander. Spanningen tussen jong en oud, de z.g. generatiekloof, zijn zeker niet uitgesloten, maar de verschillen dienen wel te worden gerelativeerd. Uiteindelijk is iedereen afhankelijk van het Hoofd van de gemeente (= Jezus) en van elkaar, want zonder dat zijn we geen lichaam van Christus.

Vooral samen.
Ouderen en jongeren zouden vooral samen moeten gaan nadenken en bidden, hoe b.v. de wekelijkse eredienst in de gemeente moet worden ingevuld. We zouden ons moeten afvragen op welke manier kunnen jongeren, kinderen en ook ouderen bijdragen aan het programma en niet alleen één bepaalde groep. Bijvoorbeeld over de keuze van de muziek en de liederen in de eredienst op zondag. Er moet zeker ruimte zijn voor andere uitingsvormen in lied, lofprijzing, aanbidding en bijvoorbeeld dans, maar dat moet wel gelden voor jongeren, kinderen en ouderen. Het zou beslist een geweldige overwinning zijn, als we bereid zouden zijn om in een eredienst ook eens een oud lied te zingen, waar ouderen van genieten en door gezegend worden. Een enkele keer komen we het gelukkig nog tegen in ons land, maar wel steeds minder. We zijn er zeker niet, door te zeggen dat de ouderen zich maar moeten aanpassen en anders is er geen plaats voor ze in de gemeente. Een gesprek hierover in de gemeente is m.i. daarom hard nodig. Het startpunt moet wel zijn, de bereidheid om te luisteren naar wat jongeren én ouderen elkaar te zeggen hebben.

Een paar opmerkingen om over na te denken voor uw gemeente:

  • Functioneert de gemeente waar u naar toe gaat wel echt als Lichaam van Christus? Dat wil zeggen, kan elk lid (jong en oud) voluit een bijdrage geven in de erediensten.

  • Welke rol en positie hebben ouderen in dit verband? Wordt er ook nagedacht hoe de gemeente kan worden opgebouwd door hun inzet, toewijding en geloof? Hebben hun adviezen nog betekenis in de gemeente. Met verbazing hoorde we dat er gemeenten in ons land zijn, waar een leeftijdsgrens is ingesteld voor bestuurlijke en pastorale taken. Men wil daarmee voorkomen dat teveel mensen boven de 60 jaar nog actief zijn op belangrijke posten in de gemeente. Echter, Bijbels gezien is hier geen enkele reden voor, het zijn dus absoluut gedachten van mensen en zeker niet van God.

  • Sta erbij stil hoe uw gemeente haar opdracht kan verstaan en daardoor ook mede invulling kan geven aan Gods belofte voor ouderen:

“Tot in je ouderdom blijf Ik dezelfde,
tot in je grijsheid zal Ik je steunen.
Wat Ik gedaan heb, zal Ik blijven doen
Ik zal je steunen en beschermen.” (Jesaja 46:4).

Misschien heeft u iets meegemaakt en herkent u iets in dit artikel. Als u wilt kunt u ons uw verhaal mailen, u krijgt altijd binnen twee dagen een antwoord. KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Ouderen, Pastorale zorg | Tags: | Een reactie plaatsen

Annexatie van Palestijnse gebieden door Israël, is het plan van God.

door Henk Herbold

En  toch is er hoop voor Israël. Het dagelijks gebed bij de Klaagmuur en de vele briefjes met gebeden in de naden van de muur, getuigen van een diep verlangen van vele Joden naar de komst van de Messias. Op een dag zal Hij komen en Zijn volk Israël verlossen (Zach.14). Jezus zal zichzelf bekend maken aan Zijn Joodse broeders, zoals Jozef zichzelf ook bekend maakte aan zijn broers.

Verzet van De Raad Van Kerken.
De Raad van Kerken heeft een brief gestuurd naar de Europese ministers van Buitenlandse Zaken. In de brief wordt een dringend appel gedaan, om protest aan te tekenen tegen de annexatie van Palestijnse gebieden door Israël. Men verzet zich hier met name tegen het Amerikaans-Israëlisch plan om de annexatie mogelijk te maken van nederzettingen en andere strategisch belangrijke gebiedsdelen van de Westelijke Jordaanoever.

Wat nooit eerder gebeurd is, vindt nu plaats, de regering Trump heeft haar volledige steun uitgesproken aan Israël voor de annexatie van de Syrische Golanhoogten en Jeruzalem als hoofdstaat van Israël te erkennen, waarnaar inmiddels de VS-ambassade is verhuisd.  De Verenigde Naties, Europa, Syrië en Turkije zijn uiteraard niet te spreken over deze actie van Amerika en Israël, maar ook dit is in het plan van God en niemand kan dat stoppen.

Tweestaten oplossing.
Vooral omdat tegenstanders denken, dat hiermee de vooruitzichten op een z.g. tweestaten oplossing met het Palestijnse volk onmogelijk wordt, verzet men zich. Die zogenaamde tweestaten oplossing wordt door de westerse mogendheden algemeen gezien als de sleutel tot vrede in het Midden Oosten. Deze zogenaamde oplossing is echter geen oplossing.

Een tweestaten oplossing zal echter geen echte vrede geven, maar het zal eerder nog sneller tot een escalatie tussen de twee aartsvijanden leiden. Waarom? Omdat een partij als de Hamas het helemaal niet gaat om een eigen Staat. Het gaat veel meer om de haat tegen het Joodse volk. Men zal zelfs niet tevreden zijn met een eigen Staat, omdat men feitelijk een eind wil maken aan de Israël en het Joodse volk wil verdrijven uit de regio.

Kinderen leren haten.
Al jaren is de Hamas ook bezig Palestijnse kinderen op te voeden, in het leren haten van Joden, christenen, andere gelovigen en afvalligen van de Islam. Kinderen leren al vroeg op school leuzen te roepen als: ‘Dood aan Amerika! Dood aan Israël! Vervloekt zijn de Joden! De overwinning is aan de Islam!’ Ze lopen rond met Islamitische symbolen en namaak geweren. Ze worden al jong geleerd dat een martelaar worden, doordat je sneuvelt in een gevecht met Jood of een ongelovige, is het hoogste ideaal voor een Moslim.

Deze vorm van negatieve beïnvloeding van kinderen, betekent dat ook uit de nieuwe generatie, nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst zal worden voortgezet. En dit is nu precies de bedoeling. Ook de Arabische buurlanden zullen niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet dus wel op een volgende oorlog uitlopen en die oorlog moet Israël weer winnen. Want de Arabieren kunnen tien oorlogen verliezen, maar de Israëli’s slechts één, want dan is het echt afgelopen met dit volk.

Haat is als een klein zaadje, wat geplant wordt in de harten van Palestijnse kinderen. Het zal langzaam gaan groeien en als het kind volwassen is, zal het een grote boom geworden zijn, die nauwelijks nog uit te roeien is. Alleen de liefde van Jezus is nog instaat om deze haat om te zetten in liefde. Gelukkig zijn er momenteel ook steeds meer Palestijnse christenen, die in het geheim samen komen en bidden voor hun volk. Een groeiend aantal moslims bekeert zich tot het christendom, maar zij worden wel hevig vervolgd. Familieleden en extremistische moslims bedreigen hen.

Aan wie behoort het land Palestina toe.
Wie heeft Bijbels gezien, feitelijk recht op het land van Israël? Het volk Israël of de Palestijnen? Beide groepen eisen het land voor zich op, beide op grond van het feit dat ze afstammelingen zijn van Abraham, aan wie God het met een verbondsbelofte had gegeven. Vaak wordt gezegd dat het niet juist is, om je bestaansrecht als land te baseren op een belofte die God 4000 jaar geleden aan Abraham gegeven zou hebben. Maar het is uitdrukkelijk niet alleen de Joden die hun rechten op het land op deze manier doen gelden, maar beslist ook de Palestijnen. Om die reden kunnen we er niet omheen, dat ook deze zienswijze onderdeel is van het conflict.

Gods belofte aan Abraham.
In Genesis 17:8 lezen wij, dat God Abraham het land beloofd. God zei: “En Ik zal u, en uw zaad na u, het land van uw vreemdelingschappen geven, het gehele land Kanaän, tot eeuwige bezitting; en Ik zal hun tot een God zijn”.

Dus niet alleen Abraham, maar ook zijn nageslacht. Maar, wie vormen dan het nageslacht van Abraham, aan wie het land werd beloofd als een altijddurende, onvervreemdbare bezitting? Dit is de basisvraag, die de kwestie van het gehele Midden-Oosten beheerst. Straks zal duidelijk worden dat God zelf het volk van Israël uitgekozen heeft.

Wat staat Israël in deze tijd te wachten?
In de Bijbel kunnen we lezen wat er in de toekomst gaat gebeuren met Israël. De Bijbel spreekt over een oorlog van ‘alle volken’ tegen Jeruzalem, wat symbool staat voor heel Israël (Lees Zacharia 12 en 14 ) en gedeeltelijk is die oorlog al lang aan de gang. De Bijbel (Ezechiël 38 en 39) vertelt verder over een machtig leger uit het Noorden (Rusland, Iran en Turkije ?) dat Israël zal binnenvallen. In Psalm 83 lezen we over plannen van Arabische landen om Israël binnen te vallen. In al die gevallen zal de God van Israël ingrijpen en loopt het met de antisemitische aanvallers slecht af.

De antichrist zal nog komen, de grote wereldleider van het laatste uur (2 Thes.2:9,10). Voor een korte periode zal Israël menen dat hij de beloofde Messias is. Hij zal ook een schijnvrede brengen tussen Israël en de Arabische volkeren rondom en het weer mogelijk maken dat Israël z’n tempel herbouwd in Jeruzalem. Maar deze wereldleider zal in z’n hoogmoed steeds verder groeien en tenslotte in de tempel van Israël zich als een God laten vereren (2 Thes.2:3,4). Dan zullen ze inzien bedrogen te zijn en vluchten naar de bergen en de woestijn. Uiteindelijk zal de Verlosser, de Messias Zelf ingrijpen en zal de Here Jezus zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid op aarde brengen (2 Thes.2:8).
God waarschuwt in Zijn Woord niet zomaar de beschuldigende vinger uit te steken richting Israël en het Joodse volk. Luister:

  • Te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een steen die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden. (Zacharia 12:3).
  • Tot Sion zegt God: ‘Want het volk en het koninkrijk die u niet willen dienen, zullen te gronde gaan, en die volken zullen zeker verwoest worden’ (Jesaja 60:12). Laat dit een waarschuwing zijn voor alle landen en volken die zich nu tegen Israel keren.

De God van Israël staat achter Israël
Elk volk en elke leider die Israël onder druk zet om het land te verdelen, zal daarvan eens de consequenties moeten dragen. Daar is de Bijbel heel duidelijk over. Lees maar wat Joel 3 zegt: ‘…Ik zal alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van Mijn volk en Mijn erfdeel Israël, dat zij onder de volken verstrooid hebben, terwijl zij Mijn land verdeelden en over Mijn volk het lot wierpen…’

Dit is dan de profetische uitspraak, die voor onze ogen wordt vervuld. Het grootste internationale wonder uit de hele geschiedenis is de terugkeer van Israël naar het beloofde land, nadat ze vijfentwintig eeuwen onder de volken der aarde verstrooid waren. Het is de aanzet tot de vervulling van Gods woorden, ons opgetekend in Ezechiël 36.

“Want Ik zal u uit de heidenen halen, en zal u uit al de landen vergaderen; en Ik zal u in uw land brengen. Dan zal Ik rein water op u sprengen, en gij zult rein worden; van al uw onreinheden en van al uw drekgoden zal Ik u reinigen. En Ik zal u een nieuw hart geven, en zal een nieuwe geest geven in het binnenste van u; en Ik zal het stenen hart uit uw vlees wegnemen, en zal u een vlesen hart geven. En Ik zal Mijn Geest geven in het binnenste van u; en Ik zal maken, dat gij in Mijn inzettingen zult wandelen, en Mijn rechten zult bewaren en doen. En gij zult wonen in het land, dat Ik uw vaderen gegeven heb, en gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn” (Ezech. 36:24-28).

Deze profetie zien wij in deze tijd naar zijn vervulling toe gaan. Er moet echter nog één ding gebeuren, voordat alle profetieën betreffende Israël vervuld kunnen worden. Die ene gebeurtenis is de opname der Gemeente, dit moment komt naar verwachting, steeds dichterbij. Gezien de hedendaagse gebeurtenissen in het licht der profetie is dit de meest dringende vraag: “Bent u klaar om de Heer te ontmoeten?”

“Zie, Ik kom haastig; zalig is hij, die de woorden van de profetie van dit boek bewaart” (Openb.22:7).

Wilt u iets opmerken over dit onderwerp, dat kan klik hier

Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd | Tags: , | Een reactie plaatsen

Gedoopt worden in de Heilige Geest. Hoe zit dat?

Persoonlijk.
Mijn vrouw en ik hebben op vele plaatsen de boodschap van de doop in de Heilige Geest mogen brengen en met honderden mensen gebeden om deze zegen. Uit ervaring weten we daarom, dat de boodschap nog steeds werkt vandaag. Overal zagen we en hoorden we weer hoe mensen vervuld werden met Gods Geest en in een nieuwe taal God groot maakte. Daarom weten we het zeker, het kan niet anders, het is ook voor u!!

Wat zegt de Bijbel?
De Bijbel leert ons dat er een doop in de Heilige Geest is, als een op zichzelf staande gebeurtenis, precies zoals bekering en wedergeboorte dat is. Dit wordt het meest duidelijk als we Hand.8:12-17 daarover opslaan, waar Filippus het evangelie predikte en de mensen opriep zich te laten dopen, maar er waren twee andere apostelen nodig (Petrus en Johannes) om de mensen te onderwijzen over de doop in de Heilige Geest. Zij hadden deze doop dus niet al ontvangen in de waterdoop, maar er moest apart voor hen gebeden worden voor deze ervaring. Petrus/Johannes baden om de doop in de Geest.

Hand.8:12 “Toen zij echter geloof schonken aan Filippus, die het evangelie van het Koninkrijk Gods en van de naam van Jezus Christus predikte, lieten zij zich dopen, zowel mannen als vrouwen”.

Hand.8:14-16 ”Toen nu de apostelen te Jeruzalem hoorden, dat Samaria het woord Gods had aanvaard, zonden zij tot hen Petrus en Johannes, die, daar aangekomen, voor hen baden, dat zij de Heilige Geest mochten ontvangen. Want deze was nog over niemand van hen gekomen, maar zij waren alleen gedoopt in de naam van de Here Jezus”.

De doop in de Heilige Geest is werkelijk een doop, in de grondtekst wordt ook het woordje Baptizo gebruikt, hetgeen betekent onder of indopen. In Joh.1:33 staat van Jezus “..deze is het die met de Heilige Geest doopt..”. Dit kan nooit hetzelfde zijn als de waterdoop, want Johannes maakt hier in vers 33 en 34 juist een duidelijk onderscheid tussen de doop in water en de doop in de Geest.

Letterlijk staat er: “En ik kende Hem niet, maar Hij, die mij gezonden had om te dopen met water, die had tot mij gezegd: Op wie gij de Geest ziet nederdalen en op Hem blijven, deze is het, die met de Heilige Geest doopt. En ik heb gezien en getuigd, dat deze de Zoon van God is”.

In Hand.1:5 staat in de “American Standard Version” (een betrouwbare Engelse vertaling) “For John indeed baptized with water; but ye shall be baptized in the Holy Spirit not many days hence”. Dus “gij zult gedoopt worden IN de heilige Geest”.

Zo werden we ook in water gedoopt en zullen in geestelijke zin ook in de Heilige Geest gedoopt moeten worden.

Wie is de Heilige Geest?
Om te verstaan wat de doop in de Geest inhoudt, dienen we eerst te begrijpen dat de Heilige Geest ook een openbaring van God is, evenals de Vader en de Zoon dat is. Als Goddelijk persoon wil de Heilige Geest bezit van ons nemen en ons inspireren en leiden. De Heilige Geest is dus niet iets onpersoonlijks, een gevoel of alleen een kracht.

De Heer Jezus noemt hem “de Trooster” , Joh.14:15-17 en Joh.16:7, in het Grieks is dit de vertaling van het woordje “Paraklétos” hetgeen ook kan betekenen, advokaat, verdediger, bemiddelaar, helper, steun. Al die taken (eigenschappen) heeft de persoon van de Heilige Geest. Als we verstaan dan kunnen gemakkelijk begrijpen dat de doop in de Heilige Geest veel meer is als een blij gevoel, of een diepe vrede. Nee het is meer, de Geest komt over ons, neemt bezit van ons en wil ons nu van binnen uit inspireren (leiden).

Wanneer weten we nu dat we gedoopt zijn in de Heilige Geest?
Jezus zegt in Mat.7:16 “Aan hun vruchten zult gij hen kennen: men leest toch geen druiven van dorens of vijgen van distels?” Wanneer een kind van God vervuld is met de Heilige Geest zal dat in de eerste plaats in zijn of haar leven zichtbaar moeten zijn.

Er zijn echter ook zichtbare en hoorbare tekenen. Uit Hand.2:33 kunnen verstaan dat de doop in de Geest iets is wat gezien en gehoord wordt. Petrus zegt daar: “Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte des Heiligen Geestes van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gij en ziet en hoort”. Op de pinksterdag kon men zien dat de 120 discipelen van Jezus aangedaan waren met de Heilige Geest, doordat er tekenen waren als vuur wat op hen brandde en ze konden het horen doordat ze in tongen spraken en God loofden. Ook wij mogen vervuld worden met de Heilige Geest op een zichtbare en hoorbare manier. Telkens als mensen vervuld werden met Gods Geest, zien we dit ook gebeuren, mensen begonnen in tongen te spreken en/of te profeteren (=een boodschap doorgeven onder de zalving van de Heilige Geest).

Hier volgen enkele voorbeelden:

  • Hand.4:31 ”En terwijl zij baden, werd de plaats, waar zij vergaderd waren, bewogen; en zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en spraken het woord Gods met vrijmoedigheid”.
  • Hand.8:17,18 ”Toen legden zij hun de handen op en zij ontvingen de Heilige Geest. En toen Simon zag, dat door de handoplegging der apostelen de Geest werd gegeven”.(Simon zag iets gebeuren).
  • Hand. 10:44-, 46 “Terwijl Petrus deze woorden nog sprak, viel de Heilige Geest op allen, die het woord hoorden. En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren medegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de Heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken”.
  • Hand.19:6 “En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de Heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden”.
  • Marc.16:17 “Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, in nieuw tongen zullen zij spreken”. Joh.4:14 “maar wie gedronken heeft van het water, dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid, maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven”.
  • Joh.7:38,39 “Wie in Mij gelooft, gelijk de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. Dit zeide Hij van de Geest, welke zij, die tot geloof in Hem kwamen, ontvangen zouden; want de Geest was er nog niet, omdat Jezus nog niet verheerlijkt was”. (Dus op de Pinksterdag)

Nu de belangrijke vraag: “Moeten alle kinderen Gods zo´n ervaring hebben?” Antwoord: “Het is maar hoe we er tegen aan kijken. We hebben de doop in de heilige Geest wel erg hard nodig, in die zin zou het dus wel moeten. Toch is er bij God geen dwang, alle kinderen Gods mogen dus vervuld worden met de Geest”.

De volgende punten wil ik daarvoor te overdenking geven:

  • De gave van de Heilige Geest is Gods belofte voor ons allemaal, lees Hand.2:33, 39. vers (33)“Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte van de Heiligen Geest van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gij en ziet en hoort.” (39)”Want voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen, die verre zijn, zovelen als de Here, onze God, ertoe roepen zal”.
    Soms heeft men deze tekst gebruikt om aan te tonen dat de kinderdoop door God gewild is. Er staat immers “..want voor u is de belofte en voor uw kinderen..” Maar hiermee doet men geweld aan de betekenis van deze tekst, waar het hier om gaat is de ervaring die de apostelen op de Pinksterdag hadden, waarvan Paulus zegt “het is ook voor u en voor uw kinderen”.
  • Sommige hadden in dit verband moeite met Rom.8:9 waar staat “Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe”.
    Je kunt dit op twee manieren uitleggen, je kunt zeggen “zie je wel als je bekeerd bent dan, heb je ook de doop in de Heilige Geest ontvangen” of je kunt ook zeggen “als je niet gedoopt bent in de Heilige Geest dan behoor je nog niet bij Jezus”. Maar helaas, beide opvattingen zijn onjuist. Waar het in Romeinen 8 om gaat, dus het thema van Paulus in de Romeinen brief is, “leven naar de Geest en niet naar het vlees”. Dit is rechtstreeks terug te brengen naar onze wedergeboorte. Een kind van God wat wederomgeboren is ontvangt de Heilige Geest in de wedergeboorte, waardoor we weten dat we een kind van God zijn geworden. Rom.8:16 “Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn”. Het nieuwe leven in ons is ook het werk van de Geest.
    Maar dit is heel iets anders als dat de Heilige Geest “over ons komt” (Hand.1:8), dan worden we als het ware “ondergedompeld” in de Heilige Geest. Dit is een bekrachtiging die ieder kind van God nodig heeft. Lees ook van Jezus in Hand.10:38 “….van Jezus van Nazareth, hoe God Hem met de Heilige Geest en met kracht heeft gezalfd”. Als Jezus het nodig had, dan hebben wij het ook nodig.
  • Soms zegt men bij de bekering ook vervuld te zijn met de Geest op grond van Efeze 1:13 “In Hem zijt ook gij, nadat gij het woord der waarheid, het evangelie uwer behoudenis, hebt gehoord; in Hem zijt gij, toen gij gelovig werd, ook verzegeld met de Heilige Geest der belofte”.
    Maar iemand die begrijpt waar Paulus hierover spreekt, ziet het anders. Paulus herinnert hen hier aan het moment dat hij te Efeze kwam en dat hij hen de vraag stelde “Heb gij de Heilige Geest ontvangen toen gij tot geloof kwam”. Maar ze hadden zelfs niet van de Heilige Geest gehoord en dus bad Paulus men hen en ontvingen ze deze zegen “nadat ze gelovig geworden waren, werden ze dus nu ook verzegeld met de Heilige Geest”. (Lees Hand.19).

Misschien wilt u hier over door praten, dat kan: KLIK HIER

Zie ook: Hoe kan ik de doop in de Heilige Geest ontvangen? KLIK HIER

Geplaatst in Bijbelstudies, doop heilige Geest, heilige Geest | Tags: , | Een reactie plaatsen

Noodkreet. De gevolgen van de corona crisis, voor gehandicapten

door Henk Herbold

Inleiding.
We hebben op dit moment te maken met de verschrikkelijke gevolgen van een pandemie, de besmetting neemt in ons land nu in kracht af, maar wereldwijd maakt het virus nog steeds slachtoffers. Veel mensen maken zich zorgen over van alles en dat is uiteraard te begrijpen. Er zijn vooral veel dingen onzeker op dit moment. De vraag is vooral, wordt alles wel weer zoals we vroeger gewend waren, of zal het nu allemaal anders gaan worden? Hierover hoor je steeds tegenstrijdige meningen, God weet hoe het precies zit. Maar juist die onzekerheid, zonder duidelijk uitzicht op verbetering, maakt mensen angstig. Zal het dan nog maanden of zelfs jaren zo door gaan? Niemand weet het precies.

Wat ik vooral geleerd heb in de laatste tijd, is dat de dingen waar we zo aan gewend waren, die dus heel gewoon leken, toch zo plotseling en vooral zo snel kunnen veranderen.

Gelukkig zijn er ook positieve dingen van de huidige crisis die we bemerken, dat is vooral de aandacht die sommige zwakkere groepen in onze samenleving nu krijgen. Met name kerken en evangelische gemeenten doen er alles aan, om bijvoorbeeld aandacht te geven aan de ouderen en zieken. Maar ja, onbewust worden er toch ook mensen vergeten en daar willen we graag aandacht voor vragen. Dan gaat het om geestelijk en lichamelijk gehandicapte mensen, die zich onvoldoende kunnen laten horen, maar die wel nu al maanden gevangen zitten in de zorginstelling. Bezoek is al maanden verboden, een uitstapje of familie bezoekje kan niet. Hier is beslist sprake van onmenselijk lijden, wat nog te weinig bekend is bij ons allemaal. Vandaar dat ik uw aandacht vraag voor het onderstaande interview met Joni van Hal (zie foto).

Interview.
Ik kom uit een gezin waarvan mijn zus lichamelijk en geestelijk gehandicapt is. Zij woont in een woonzorginstelling. Midden maart kregen wij als gezin te horen dat er geen bezoek meer bij haar mocht komen. Niet op de groep, niet in de tuin en ook niet op het terrein. Nee, daarbuiten ook niet. Want de verspreiding van Covid-19 moest beperkt blijven. Op dat moment denk je nog: oké, voor hoelang zal dit zijn?

Inmiddels zijn we twee maanden verder en er is nog vrij weinig gebeurd. Terwijl het in de vooruitzichten lag dat deze crisis nog wel even ging duren. Je zou denken; dan zet je er twee maanden eerder een team op dat gaat kijken hoe er weer bezoek ontvangen kan worden op het terrein. Maar nee hoor, naar ons idee werd er niets gedaan. Terwijl in heel Nederland allemaal mooie initiatieven worden ondernomen om anderen te helpen. Een omgebouwde container bijvoorbeeld, waar de cliënt ingereden kan worden en er voldoende afstand is tussen de cliënt en de bezoeker. Niet zomaar iemand Die bezoeker is niet zómaar iemand. Dit zijn ouders van de cliënten die hun kind zo ontzettend graag willen zien, maar al maanden van elkaar gescheiden zijn. Een paar weken je kind niet zien is al erg, twee maanden is ondraaglijk lijden. Wat wel mag is videobellen met elkaar. Heel leuk lachen en praten tegen je kind op een schermpje. Maar na die eerste paar weken gaat er toch echt iets aan je knagen. Je krijgt nare gedachten in je hoofd. Je wordt boos en verdrietig tegelijk. Zij kunnen hun kind niet zien. Ik kan en mag mijn zus niet zien. Dit wekte heimwee in mij op.

Mijn zus en ik zijn al 35 jaar bevonden met elkaar. Vroeger deden we veel samen. Kleuren, puzzelen en buiten fietsen. Wij spreken elkaars taal. Al zeggen we niets tegen elkaar, wij begrijpen elkaar. Niet gek toch, dat je hier heimwee naar hebt? Dat je je zo nu en dan verdrietig en depressief voelt? Je hierdoor soms geen raad meer weet wat je moet doen en je het idee blijft hebben dat er helemaal niets gebeurt? Hoe lang gaat dit nog duren?? Ik snap dat weinig mensen daar een antwoord op hebben. Ik vind het alleen zo schrijnend dat niemand naar deze groep bijzondere mensen omkijkt. Zo lijkt het tenminste. Het kan niet zo zijn dan dit nog maanden gaat duren. Dat mijn ouders en ik niet naar mijn zus kunnen op een normale manier. En begin nou niet over het ‘nieuwe normaal’, want dit ís niet normaal. Een anderhalve meter samenleving is niet normaal en ook niet haalbaar. Te absurd voor woorden ‘Schrijnend dat niemand naar deze bijzondere mensen omkijkt’.

Mijn zus laat op een andere manier weten dat ze ons mist. Ze is zo sterk, dat ze dit aan kan. Ze kan niet naar de dagbesteding, maar vindt haar draai op de groep. Dit is de enige troost die wij hebben. Het is alleen te absurd voor woorden dat dit al twee maanden duurt. Op een gegeven moment begrijp ik het gewoon niet meer. Waar zijn we met zijn allen mee bezig? Hoe kan het toch dat we dit toelaten? Als ouders, verwanten en als broer en zus.

Kunnen we dan echt niets doen?
Want inmiddels weten we wel, na vele onderzoeken, dat de verspreiding van Covid-19 velen malen minder groot is wanneer je buiten bent dan wanneer je binnen zit en er niet goed geventileerd word. En niet door alleen maar anderhalve meter afstand te houden. Laat mijn ouders dan handschoenen aandoen en een mondkapje voor doen als zij naar mijn zus willen komen, zodat de verspreiding zo min mogelijk is. Maar kom niet aan met een tuinhekje waar aan de ene kant mijn zus zit in haar tuin en aan de andere kant mijn ouders. En dat zij maar eenmaal in de week dertig hele minuten haar dan mogen zien. Dit kan mijns inziens echt anders. Of dat mijn ouders een enge ziekte hebben en deze meenemen naar de instelling. Tuurlijk niet, want mijn ouders komen vrijwel nergens meer.

Om deze woorden op te schrijven wil ik geen verkeerde indruk geven en zielig overkomen, want dat ben ik echt niet. De cliënten in de gehandicapten zorg, die hebben echt hulp nodig. Dit kan zo niet langer. Dit is niet meer vol te houden. Voor de cliënt niet, maar ook niet voor zijn of haar familie. Deze roep moet gehoord worden. Niets doen is geen optie meer. De politiek kan hier niet meer omheen. Blijf ook gewoon nuchter en waakzaam. En hou op met angst zaaien. Mijn zus kan het niet zeggen en daarom doe ik dit voor haar. Voor mijn ouders. Voor alle andere ouders die van hun kind gescheiden zijn. Al twee maanden. Laat ons niet alleen staan. Alstublieft!

Misschien heeft u vragen of wilt u reageren, of wilt even laten weten dat u voor deze mensen bidt, dat kan: KLIK HIER

Geplaatst in Actueel, eenzaamheid, Gebed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Op zoek naar geestelijk leiders voor de gemeente.

door Henk Herbold

De sollicitatie commissie in de kerk.
In de huidige tijd zien we dat evangelie gemeenten in ons land steeds meer moeite hebben om geschikte leiders te vinden. Men kiest daarom niet zelden voor een soort sollicitatie commissie van wijze en vooral sympathieke mannen en vrouwen uit de gemeente, om vooral het proces zo democratisch mogelijk te laten verlopen. Meestal stelt die commissie dan, in overleg met de gemeente, een lange lijst met bekwaamheden op, waar een eventuele kandidaat aan moet voldoen. Vaak worden er hoge eisen gesteld aan opleiding en vooral management kwaliteiten. Men moet een allround persoon zijn, iemand die bekwaam kan manoeuvreren tussen de verschilde meningen, leeftijden en opvattingen in de gemeente en dat zijn er vaak heel wat. Moet het een man of een vrouw zijn, getrouwd of nog ongehuwd? Of hebben we liever een voorgangers echtpaar. Liefst nog jong of wat ouder en wat meer ervaren. De vraag wat Gods keuze zou zijn komt steeds meer op de achtergrond.

Ik vroeg me bijvoorbeeld of iemand als de apostel Petrus uit de Bijbel, wel had kunnen solliciteren. In ieder geval zou hij zeker zijn afgewezen, want hij had nauwelijks opleiding gehad. Maar de Heer dacht er duidelijk anders over, want de apostel Petrus werd de leider van de eerste Nieuw Testamentische gemeente in het boek van Handelingen. Telkens als er iets gezegd moest worden, dan sprak Petrus. Hij had duidelijk de leiding.

Natuurlijk is het begrijpelijk dat een gemeente leider in de huidige tijd, niet hetzelfde is als een leider in de tijd van Petrus. We kunnen nu eenmaal niet hebben dat een voorganger of oudste geen scholing gehad zou hebben. Maar wat zijn de belangrijkste voorwaarden volgens de Bijbel dan wel:

– Hij of zij moet in de eerste plaats een roeping van God hebben. Een goede opleiding, is heel nuttig, maar zonder een duidelijk getuigenis over een roeping van God, heeft het toch weinig waarde. Men zegt wel, men moet een brandende braambos ervaring hebben, zoals in de dagen van de roeping van Mozes (Ex. 3:4).

– Daarnaast moet iemand zichtbaar en merkbaar gezalfd zijn met de Heilige Geest. Het kan al duidelijk zijn door de manier waarop hij of zij Gods Woord predikt, maar ook hoe men zich voorstelt in de gemeente. Merk je iets van God in iemand of is men voortdurend bezig om zichzelf aan te prijzen. Als voorbeeld,  denk maar aan de priesters in de tabernakel, Mozes moest ze eerst zalven met de heilige zalfolie (Exodus 40:13-15). Ook de apostelen die de eerste gemeente leidde in het boek van Handelingen, moesten eerst gezalfd worden met de Heilige Geest op de Pinksterdag (lees Hand.1:8). Waarom? Wel zonder de gaven en de zalving van de Heilige Geest hebben we namelijk niets om uit te delen aan de gemeente. Bijvoorbeeld, in een prediking is vrij direct merkbaar of de prediker spreekt vanuit de zalving die op hem rust, of dat men het voornamelijk zelf bedacht heeft. Iemand die luistert en ook zelf vervuld is met de Heilige Geest, merkt en proeft het. Het is altijd van belang dat we God horen spreken door iemand heen en niet de mens.

– Tenslotte, God roept mensen die bezig zijn. Er is een belangrijk principe dat we niet mogen negeren. Het wordt geïllustreerd in het volgende Bijbelgedeelte over de roeping van Barnabas en Saulus (later Paulus) voor het zendingswerk in Handelingen 12:25 en 13:1.

We verstaan lezen hier dat Barnabas en Saulus in ieder geval al actief waren in het werk van de Heer, voor zij geroepen werden in de dienst van God. Zij deden al allerlei taken. Hier werden dus mensen geroepen die bezig waren te DIENEN waar ze nodig waren. Vanuit die positie werden ze ook GEROEPEN. Datzelfde geldt voor vandaag de dag. God roept mensen die al in beweging zijn in het koninkrijk van de Heer en luie gelovigen worden nooit geroepen. (Lees wat Jezus zegt over de luie slaaf in Mat.25: 26-30).

Leiderschap in de gemeente van Jezus Christus, is absoluut noodzakelijk en ook een duidelijk Bijbels principe. Maar er is verschil in leiders. Er zijn er die een roeping van God hebben en door de Heilige Geest binnen een gemeente naar voren komen. En er zijn er die op basis van menselijk kwaliteiten aangesteld zijn. Maar Bijbels gezien is Jezus Christus de enige die de bevoegdheid heeft om de leiders aan te stellen in Zijn gemeente en dus geen sollicitatie commissie, hoe goed bedoeld ook, lees dit o.a. in Efeziërs 4:11,12.

Waaraan herkennen we leiders?
Gemeente leiders moeten in de eerste plaats biddend gekozen worden, onder de leiding van de Heilige Geest en op basis van hun geestelijke kwalificaties en niet direct op basis van hun opleiding of andere vaardigheden. Daarbij is het van groot belang dat leiders  een voorbeeld zijn voor de gemeente, o.a. in trouw en levenswandel. De apostel Paulus spreekt hier duidelijk over in 1 Tim.3.. Tevens moeten leiders kunnen getuigen door God geroepen zijn.

Voor de huidige tijd is het van groot belang dat de gemeente van de Heer meer de wil van God zou gaan zoeken. In plaats van direct een sollicitatie commissie in te stellen, zou het beter zijn om eerst te starten met een tijd van vasten en bidden, zoals in Hand.13, voordat we opzoek gaan naar de geschikte persoon.

Kan iedereen geroepen wordt in een bediening?
We zijn wel allemaal geroepen in een algemene roeping, om b.v. een zegen te zijn voor anderen. God wil ons allemaal ook gebruiken om Zijn naam hier te verheerlijken. We zijn dus niet zomaar in een gemeente of geestelijk werk, maar God heeft een plan en een bestemming voor ons allemaal.

Die bestemming is zeker niet iets wat alleen ver weg in de toekomst ligt, maar het is iets wat vandaag kan beginnen. U mag vandaag al de persoon zijn zoals God bedoeld heeft, om vooral tot zegen te zijn voor anderen. We kunnen vandaag anderen helpen met de talenten en de mogelijkheden die God ons gegeven heeft. En u heeft altijd tenminste één talent van God ontvangen (Lees Mat.25: 15).

Dit heeft alles te maken met onze roeping en bestemming of het plan wat Hij al met ons leven had al voordat we geboren waren. Onze bestemming en roeping staat al vast, het is namelijk Gods plan met ons en we mogen dat gaan ontdekken.

Toch niet iedereen.
Maar we zijn toch niet allemaal geroepen om een leider te zijn in de gemeente. In 1 Kor.12:28 staat duidelijk dat God ‘sommigen’ geroepen heeft in een leidinggevende taak in de gemeente. Dat wil zeggen, niet iedereen wordt geroepen tot een bediening als bijvoorbeeld apostel, profeet, herder, leraar, prediker of zendingswerker of een andere opvallende taak. In de meeste van deze taken moet er dus eerst sprake zijn van een Goddelijke roeping en een merkbare zalving van de Heilige Geest.

Het is beslist een bijzonder voorrecht als God je uitkiest om een bepaalde taak uit te voeren en het is ook Zijn keuze en jalousie is daarbij zeker niet op z’n plaats. God heeft ook alle omstandigheden in Zijn hand en kan het zo leiden dat onze roeping en zalving zichtbaar wordt in de gemeente.

Zo heeft God bijvoorbeeld Jakob boven zijn iets oudere tweelingbroer Ezau verkozen om stamvader van zijn volk te zijn (Romeinen 9:13). God koos ook David om koning te worden en niet zijn oudere broers (1 Samuël 16:1-13). Waarom God de ene persoon voor een bepaalde taak uitkiest en een ander niet, is soms verborgen voor ons als mensen. Een van de factoren is dat God mensen uitkiest op grond van wat Hij in hun hart ziet (1 Samuël 16:7).

Laten we eerst een misverstand ophelderen.
Het is beslist niet zo dat onze menselijke beperkingen, een verhindering zijn voor God, om ons een roeping te geven en in te schakelen in zijn plan. Bovendien, sommige mensen die echt een roeping van God ontvingen voor een leiders taak in de gemeente, voelde zich juist eerst onbekwaam en dachten het niet aan te kunnen. Bijbels gezien is ook dat dus niet vreemd.

In de levens van Mozes, Petrus, Paulus en Abraham zien we voorbeelden van Bijbelfiguren die roepingen kregen die lang niet zo goed bij hun persoonlijke karakter pasten. Hier volgen een paar voorbeelden, van Mozes, Gideon en Jeremia. Ze protesteerde zelfs tegen God en zaten feitelijk helemaal niet op hun roeping te wachten.

– Mozes: God riep hem om naar Farao te gaan. Mozes sprak tegen God: “wie ben ik? … en wat moet ik dan zeggen? … ze zullen me vast niet geloven en niet naar me luisteren … ik kan niet de juiste woorden vinden … stuur toch liever iemand anders” (Exodus 3 en 4). Maar…. God veranderde niet van mening, Hij koos toch voor Mozes ondanks al zijn beperkingen.

– Gideon: God riep hem om Israël te verlossen van de Midianieten: maar hij zei tegen God “hoe zou ik Israël kunnen bevrijden? Mijn familie betekent niets en ikzelf ben de jongste van de familie….” (Richteren 6:15). Maar ook nu veranderde God niet van mening. De Heer wist precies wie Hij hebben moest

– Jeremia: Hij voelde zich veel te jong om een profeet te zijn: Hij zei “Nee, HEER, mijn God! Ik kan het woord niet voeren, ik ben te jong.” (Jeremia 1:6). Maar God dacht er heel anders over en riep hem in Zijn dienst als profeet, ondanks zijn jonge leeftijd.

Door de zalving van God op hun leven, waren ze toch in staat om tot bovennatuurlijke prestaties te komen. Natuurlijk, bekwaamheden en opleiding van de gelovige spelen ook een rol, maar ze mogen Bijbels gezien niet beslissend zijn voor iemands roeping. Laten we nooit vergeten: God heeft in feite onze bekwaamheden niet nodig, wel onze beschikbaarheid.

Ondanks hun tegen argumenten zijn alle drie genoemde personen Godsmannen geworden. We leren hieruit. Als God u roept voor een taak, dan zorgt Hij ervoor dat u de taak ook kunt volbrengen. Hij kan ook zelfs talenten en bekwaamheden erbij geven die we eerst niet hadden.

Sterker nog, God maakt juist geloofshelden van mensen die zichzelf onbekwaam vinden maar die zich wel beschikbaar stellen. God zou het ook heel goed ZONDER ons kunnen doen. Maar Hij wil uit liefde met ons samen werken. Als God iemand roept tot een taak, dan mag dat nooit gezien worden als een soort beloning, maar als een voorrecht. Iemands roeping zegt weinig over iemands kwaliteiten, maar wel over de kwaliteiten die God in de persoon wil ontwikkelen.

HH

Advies nodig? Mail ons gerust, we gaan er discreet mee om en u krijgt altijd binnen enkele  dagen antwoord. KLIK HIER

Geplaatst in geestelijk leiders, gemeente | Tags: , | Een reactie plaatsen

De corona-crisis leert dat alles snel kan veranderen.

Henk Herbold

De huidige pandemie geeft vooral onzekerheid.
We hebben op dit moment te maken met de verschrikkelijke gevolgen van een pandemie, de besmetting neemt in kracht af, maar het virus maakt nog steeds slachtoffers. Veel mensen maken zich zorgen over van alles en dat is uiteraard te begrijpen. Er zijn vooral veel dingen onzeker op dit moment, het gaat dan over hele gewone dingen. Bijvoorbeeld zullen we nog gewoon op vakantie kunnen, zal ik die baan kunnen houden, of is die behandeling in het ziekenhuis nog mogelijk, of zal ik dat huis kunnen kopen, die auto en als het allemaal niet meer kan, hoe zal het ons dan verder vergaan. En dat de vraag, wordt alles wel weer zoals we vroeger gewend waren, of zal het nu allemaal anders gaan worden? God weet hoe het precies zit.

Wat ik vooral geleerd heb in de laatste tijd, is dat de dingen waar we zo aan gewend waren, die dus heel gewoon leken, toch zo plotseling en vooral zo snel kunnen veranderen. Normaal reizen mijn vrouw en ik wekelijks naar verschillende kerken en gemeenten, om daar te dienen, onderwijs te geven, mensen te helpen. We hebben ook nog een zendingsreis gepland en een vakantie en nu ineens is alles onzeker. Afspraken werden achter elkaar afgezegd en niemand weet wanneer het wel weer kan.

Hoopvolle berichten.
Natuurlijk, we horen inmiddels ook al weer hoopvolle berichten om ons heen en we lezen in de krant berichten zoiets als… ja, als we dit virus maar eenmaal overwonnen hebben en.. als er straks een medicijn tegen zal zijn en… mogelijk is er straks een vaccin waar we mee gevaccineerd kunnen worden en ja… dan zal het allemaal wel weer normaal worden. We houden dan gewoon (voorlopig) nog wat afstand van elkaar en dan komt het straks wel weer goed. Maar ik ben bang dat veel mensen zich dan toch weer in slaap laten sussen. Maar dat geldt gelukkig niet voor iedereen en zeker niet voor mensen die weten wat God zegt in de Bijbel over deze tijd, ja u leest het goed, de tijd waarin we nu leven.

Is het oordeel van God?
Allerlei mensen, predikers, Bijbelleraren, menen te weten hoe het zit met die pandemie. Over het algemeen is men verdeeld over de vraag over de huidige pandemie een oordeel van God is of een natuur verschijnsel. Ik vraag me eerlijk gezegd af wat de winst is om dat met zekerheid te weten. Zelfs al is het een natuurverschijnsel, waar sommige mensen zich krampachtig aan vast houden, dan nog is het in ieder geval geen zegen van God. De Heer heeft het in ieder geval toegelaten en God doet nooit zinloze dingen. Het is Zijn wil dat we er iets uit zullen leren en dat is de snelheid waarmee dingen kunnen veranderen.

Op een morgen werd ik vroeg wakker en ik wist het, God had iets tegen mij te zeggen. Het is maar een heel korte boodschap. Dit is het “Gods plannen komen straks in een soort stroomversnelling”. Ik denk heel sterk aan Openbaring 10:6 waar de engel zegt “er zal geen uitstel meer zijn”. Zoals ik deze Bijbeltekst begrijp, God wacht soms met bepaalde plannen om uit te voeren, omdat Hij mensen nog de kans wil geven zich te bekeren. Zo lees ik  in de Bijbel bijvoorbeeld van de stad Nineve. Maar… er komt dus ook een tijd dat alles sneller zal gaan, dan is er dus geen uitstel meer mogelijk.

En er is feitelijk geen tijd geweest waarin zoveel profetieën vervuld zijn, of op het punt staan vervuld te worden, als onze tijd. Veel voorzeggingen uitgesproken en opgeschreven in de Bijbel door profeten vele honderden jaren terug, bijvoorbeeld aangaande het volk van Israël, vinden in onze tijd hun vervulling. Bijbelse profetie is dus vandaag bijzonder actueel. Om die reden is het de moeite waard om er in deze tijd kennis van te nemen. Want het spreekt voor een deel rechtstreeks over deze tijd.

Zo roep de Bijbel ons op om altijd klaar te zijn om Jezus terug te verwachten ( 1 Thes.1:10). Opdat zijn komst ons niet zal verrassen. Wat we nu hebben meegemaakt, zou in ieder geval een reden moeten zijn voor iedereen, om tot bezinning te komen en de Bijbel opnieuw te openen om na te gaan wat er gaat gebeuren in de eindtijd. Natuurlijk, we weten niet precies hoe laat het is op Gods klok, maar.. het zou toch kunnen dat we dichterbij komen en dat bijvoorbeeld de ‘opname van de gemeente’ (lees Mat.24:40, 41) toch aanstaande is en misschien gaat het wel sneller gebeuren dan we allemaal denken of hadden gedacht.

Het kan echt plotseling anders worden.
In ieder geval hebben we nu dus meegemaakt dat het leven plotseling kan veranderen, terwijl niemand er echt rekening mee hield. Want mensen die de huidige pandemie (of iets dergelijks) enkele maanden geleden voorspeld hadden, werden eerst voor gek versleten. Maar zo plotseling kunnen er dingen ineens anders worden en zitten we er ineens toch midden in. Ik ben er in ieder geval nog van onder de indruk.

En ja, men denkt al na over versoepeling van de strenge maatregelingen die men heeft ingevoerd, om de besmetting tegen te gaan. Maar, misschien heeft u het al gehoord, tegelijk denkt men aan een app op je telefoon, om bij een besmetting te kunnen nagaan bij wie u bent geweest en wie u dus mogelijk nog meer besmet hebt.

Ik zeg u eerlijk dat ik het griezelig vindt, waar gaan we heen en zal men ons straks gaan dwingen zo iets toe te staan. Vandaag zeggen veel mensen dat dwingen niet kan, maar het ligt er maar aan hoe het besmettings gevaar zich zal ontwikkelen. Want het is niet onmogelijk dat het straks wel verplicht kan worden.

We worden nu verzocht om met pin te betalen, straks mogelijk verplicht. Och daar wennen we nog wel aan, maar hoe moet het nu als men verplicht wordt een chip te laten installeren, bv. in de hand om z.g. mee te betalen. Hoe dicht zijn we dan bij de profetie van Openbaring 13:16, 17, lees het maar, het is de moeite waard.

Ik zeg het nu vast tegen iedereen die het wil horen, op een dag zullen wij er gewoon niet meer zijn, dan zijn we bij Jezus. Echt,.. niemand hoeft daarover dan nog te treuren, dan breekt namelijk de nieuwe dag aan. Men zal mogelijk naar ons zoeken, net als in de dagen van Elia (2 Kon.2:17). Het wordt feest in de hemel en Jezus zal tenslotte regeren over deze aarde, wat een tijd. Ik zou het voor geen goud willen missen.

Maar ons gebed is dat we nog heel veel mensen mee mogen nemen. Daarom willen we ook nog steeds doen wat we kunnen om mensen te waarschuwen. Ik heb tot God gebeden, ons nog even de tijd te geven. Jezus komt, het uur van de bruiloft van het Lam is aanstaande.

Misschien wilt u iets opmerken, of gewoon even iets met ons delen. Dat kan: KLIK HIER. U krijgt altijd antwoord.

Geplaatst in Actueel, Eindtijd, wederkomst | Tags: , | Een reactie plaatsen

Goddelijke genezing, is dat nog voor vandaag? Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

We zeggen het eerst maar even om misverstanden te voorkomen, wij zelf geloven absoluut in Goddelijke genezing. Sterker nog, mijn vrouw en ik hebben in onze bediening, met vele mensen gebeden en ook wonderen meegemaakt. Het begon allemaal in het begin van onze bediening, zo’n 40 jaar geleden. Na afloop van een samenkomst baden we met een kleine baby die onder het eczeem zat. Het kind huilde en de ouders ook, ze kwamen met hun kind naar ons toe voor gebed, ze waren wanhopig. We baden met het kind in Jezus naam en zalfde het met olie, in gehoorzaamheid aan het Woord van God (Jacobus 5). Ogenschijnlijk veranderde niets, maar we waren nog niet thuis of de telefoon ging. Intussen had het wonder plaats gehad en was het kind helemaal schoon. Dit was één van de wonderen in het begin van onze bediening, die ons geloof en onze verwachting van de Heer deed toenemen. God doet wonderen.

Dus voor ons is het geen theorie meer, we hebben het zelf gezien. De Bijbel spreekt van begin tot eind ook over de God van wonderen, die vol liefde is voor de gebroken mens en die ook zieken wil genezen. Zowel de profeten in het Oude Testament als de apostelen in het Nieuwe Testament zagen steeds weer dat God mensen genas.

Jezus stierf aan het kruis en heeft daar de zonden en de dood overwonnen, maar ook alles wat ons naar de dood brengt, namelijk ziekten. In Jes. 53:4 staat het duidelijk “Nochtans onze ziekten heeft hij op zich genomen en onze smarten gedragen..”. In heel de Bijbel komen we het tegen, zowel in het Nieuwe als in het Oude testament.

Bijvoorbeeld: als Israël verlost was uit Egypte liepen ze al snel vast op hun weg door de woestijn. Ze hadden al 3 dagen geen water gezien en men vreesde het ergste. Toen kwamen ze aan een waterbron, maar ze konden het water niet drinken en vervolgens sloeg de paniek toe. Het was bij deze gelegenheid dat God tot ze begon te spreken. God zei tegen hen, als je doet wat Ik zeg, als je Mij onvoorwaardelijk gehoorzamen zult, dan zal Ik je Heelmeester zijn. God openbaarde daar een speciale kant aan Hem zelf, namelijk “de Heelmeester”. (Ex.15:26)

Op dezelfde manier sprak God ook door David in Psalm 103:3. God is de God “die al uw ongerechtigheden vergeeft en al uw krankheden geneest”. In het Nieuwe Testament laat God vervolgens door Jezus, heel duidelijk zien “dat Hij wil genezen”. Er staat in Matth.4:23 “en Hij genas alle ziekten en kwalen onder het volk”, het is dus duidelijk Gods verlangen om te genezen.

Daarbij komt dat Jezus Christus niet alleen zelf vele duizenden zieken genas, maar Hij gaf ook zijn volgelingen nadrukkelijk opdracht hetzelfde te doen. Dit is wat Jezus Christus zei tegen zijn volgelingen: “Genees de zieken en zeg tegen de mensen: Het koninkrijk van God is dicht bij u.” (Lukas 10:9)

Maar we moeten ook eerlijk zijn. Soms zitten we toch nog wel met vragen waarop we geen antwoord hebben. Misschien begrijpen we ook nog niet alles, want we zien de overwinning van Jezus over ziekten nog niet altijd en dat zouden we zo graag willen. Maar we weten wel, op een dag zal de gehele aarde onderworpen zijn aan de wil en de macht van Jezus. Dan zal Jezus overwinning op het kruis zichtbaar zijn voor iedereen en zal ziekten, lijden en dood voor goed verdwijnen (Openb.21:4).

Maar nu wil ik een misverstand uit de wereld helpen.
Het is niet zo dat christenen die in Goddelijke genezing geloven, niet ziek kunnen worden. Daarvoor heb ik natuurlijk niet altijd pasklare antwoorden, ik weet niet waarom God dit kennelijk toch toelaat.

Het is ook niet waar, dat christenen die naar de dokter gaan met een lichamelijk probleem, per definitie geen geloof in Gods kracht hebben. Integendeel, de medische vooruitgang is Gods genade voor ons en we mogen daar dankbaar gebruik van maken. Laat ons beseffen dat we in een gebroken wereld leven, waarin alles nog onvolmaakt is. Daarbij komt dat we lichamelijk langzaam maar zeker achteruit gaan. We blijven nu eenmaal niet eeuwig jong, onze krachten nemen af. Dat is een volkomen natuurlijk proces, waarbij het beslist normaal is dat een mens wel eens wat kan gaan mankeren en zelfs medische hulp nodig heeft.

Er zijn predikers van het evangelie die verkondigen dat het ‘altijd’ de wil van God is dat wij hier op aarde lichamelijk gezond zijn en dus altijd genezen zullen als we ziek zijn. Dit zou zelfs ons ‘recht’ zijn op grond van het offer van Christus. Natuurlijk mogen we altijd bidden om genezing en God zal ons ook vele malen horen, maar… toch niet altijd, want anders zouden we ook niet meer naar lichaam sterven. Laat ons ook beseffen dat de lengte van ons leven, Gods genade-tijd aan ons is. Met andere woorden, lang en gezond te mogen leven is geen ‘recht’ wat we hebben. We kunnen God dus niet ter verantwoording roepen als het anders gaat als dat we zouden verlangen. Paulus heeft het ook over ons lichaam wat achteruit gaat.

Luister naar wat hij zegt in 2 Kor.4:16-18 “Daarom verliezen wij de moed niet; maar hoewel onze uitwendige mens achteruit gaat, zo wordt nochtans de inwendige vernieuwd van dag tot dag. Want onze lichte verdrukking, die zeer haast voorbij gaat, werkt ons een gans zeer uitnemend eeuwig gewicht der heerlijkheid; Dewijl wij niet aanmerken de dingen, die men ziet, maar de dingen, die men niet ziet; want de dingen, die men ziet, zijn tijdelijk, maar de dingen, die men niet ziet, zijn eeuwig”.

Maar… hoe staat het dan met Jezus offer op Golgotha, die zowel voor onze ziekten als voor onze zonden stierf (Jes.53:4)? Het antwoord op deze vraag is duidelijk: Straks komt Jezus weer en zal Hij ons ‘vernederd’ lichaam, veranderen zegt de Bijbel. Lees Filippenzen 3:21 “Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het aan zijn verheerlijkt lichaam gelijkvormig wordt”. Dit zal de voltooiing zijn van Jezus overwinning over zonden en ziekten, namelijk dat we ook van ons lichaam zoals het nu is, verlost worden. Dan zullen we voor eeuwig gezond en jong blijven en dit is dus een rechtstreeks gevolg van Jezus offer voor mij. Vergeet het daarom niet, het beste moet nog komen.

Laten we het maar eerlijk zeggen. Namelijk dat God ook lijden toelaat, maar wel altijd met een doel. Gods verlangen is het namelijk dat we worden als Hij, dat we dus gaan lijken op Jezus (Rom8:28, 29) en God gebruikt alle omstandigheden in ons leven om tot dit grote doel te komen.

Zonden en ziekten.
In de Bijbel kunnen we lezen in Jacobus 5, over bidden in geloof en het zalven met olie van de zieken, door de oudsten van de gemeente. We lezen ook over het belijden van zonden en vergeving van zonden. Kennelijk heeft dit soms met elkaar te maken en was het nodig dat Jacobus over deze dingen met de christenen daar sprak. Want zoals niemand gevrijwaard is van zonden is ook niemand gevrijwaard van ziekten, dus ook Christenen niet.

Er staat echter niet dat de ziekte altijd een soort straf van God is op de zonde! Dat moeten we op die manier niet opvatten, maar wat staat hier dan wel? Er staat feitelijk: “ben je ziek?” Ga dan eerst na of je nog steeds in relatie met God leeft. Reinig zo nodig je geweten en belijd je zonde, tenminste als dat van toepassing is. Lichamelijke en geestelijke gezondheid kunnen nu eenmaal nauw samenhangen. Daarna mag je altijd bidden in geloof, in vertrouwen dus op God en dan zal er altijd iets gebeuren. Je wordt altijd gezegend! Ook als je niet, of niet direct geneest.

Maar, helaas dit is ook waar… God geneest niet iedereen die daar gelovig om bidt. Dat blijkt uit de Bijbel, in het NT staan een paar voorbeelden van mensen die ziek zijn en niet of niet direct genazen. Lees Filip 2:25-27; 1 Tim 5:23; 2 Tim 4:20; Gal 4:13-14. Natuurlijk zijn daar oorzaken voor, God doet nooit iets zonder reden, al weten we het niet altijd en moeten we voorzichtig zijn met het oordelen over elkaar.

We willen er voorzichtig mee zijn, maar toch volgen drie mogelijke oorzaken, welke zeker niet bedoeld zijn om iemand te veroordelen.

1 – Een gevolg van eigen zonde
We denken daarbij aan een verkeerde levensstijl: roken, drinken, drugs, onreinheid, stress, haat, boosheid, jaloezie, rebellie, wraakzucht, niet willen vergeven. Het kan allemaal geestelijke, maar ook lichamelijke gevolgen hebben. Vandaar dat Jacobus ons zegt niet alleen om genezing te bidden maar ook om de zonden te belijden. (Jak. 5:14,15, 16).

”Is iemand onder u ziek? Laat hij de oudsten van de gemeente bij zich roepen en laten zij over hem bidden en hem zalven met olie in de Naam van de Heer. En het gebed van het geloof zal de zieke behouden, en de Heer zal hem oprichten; en als hij zonden gedaan heeft, het zal hem vergeven worden. Belijdt dan elkaar de misdaden en bidt voor elkaar, opdat gij genezen wordt. Het krachtig gebed van een rechtvaardige vermag veel”

2 – Een gevolg van onze zondeval
Ons lichaam zal langzaam zijn kracht en vitaliteit gaan verliezen. Dat is gewoon normaal en een gevolg van de zondeval. Door de zonden in het algemeen zijn lijden en ziekte de schepping binnengedrongen. Alle mensen, gelovige en niet-gelovige krijgen hiermee te maken. Vroeg of laat zal ons lichaam het zelfs opgeven en sterven. Gelukkig hoeft een kind van God zelfs dan niet te vrezen. Jezus heeft de dood (dus ook de lichamelijke dood) overwonnen. (Joh.11:25) “Jezus zeide tot haar: Ik ben de opstanding en het leven; wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.”

3 – Een gevolg van de macht van de duivel
Ziekte kán ook het werk zijn van demonen. In de Bijbel staan daar voorbeelden van gegeven. Denk aan de kromgebogen vrouw in de Bijbel die een geest van zwakheid had die haar voortdurend naar beneden liet kijken. (Lucas 13:11-17)

“Er was daar ook een vrouw die al achttien jaar bezeten was door een geest die haar ziek maakte. Ze was helemaal krom en kon met geen mogelijkheid rechtop staan. Toen Jezus haar zag, riep hij haar bij zich en zei tegen haar: U bent verlost van uw ziekte,’ en hij legde haar de handen op. Meteen ging ze rechtop staan en loofde God.….en.. mocht deze vrouw, die een dochter is van Abraham en al achttien jaar door Satan geboeid werd gehouden, mocht zij op sabbat niet uit deze boeien worden losgemaakt?”

In zo’n geval is meer gebed nodig en bevrijding van demonische machten. De gemeente van Jezus Christus heeft in ieder geval de opdracht om demonen uit te drijven (Marc.16:17).

God is altijd een genezend God.
Soms… geneest God geleidelijk aan, soms onmiddellijk, maar…soms geeft Hij alleen kracht om verder te kunnen, maar altijd is het God die op unieke wijze met ons handelt.

God wil ons door een wonder genezen, maar het kan ook door de reguliere gezondheidszorg. Elke genezing is een genade gave van God, door God gegeven. Dat betekent dat we geen eisen kunnen stellen aangaande de manier waarop God ons zou moeten genezen. Wij mogen in symbolische zin, onze handen leggen op de belofte van God en de Heer a.h.w. herinneren aan Zijn belofte, maar Hij is en blijft God! We weten niet wanneer en hoe God genezing geeft en zelfs als de genezing niet in deze tijd komt, dan hebben we nog de volle zekerheid dat die plaats zal vinden na onze dood of bij Jezus wederkomst, als we voor altijd bij Hem zijn. Want we zullen straks veranderen en Jezus gelijkvormig zijn. Een nieuw lichaam ontvangen we, wat nooit meer ziek of oud kan worden.

Openbaring 21:4 zegt: “Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.”

Er komt dus werkelijk een moment dat alle tranen gewist zullen worden door Jezus zelf. Er breekt een moment aan dat alle lijden voorgoed voorbij zal zijn. Wat een troost voor iedereen die het gelooft.

Misschien wilt er over praten, of u heeft vragen waar u een Bijbels antwoord op zou willen? U kunt ons altijd mailen, u krijgt altijd z.s.m. antwoord van ons: KLIK HIER.

Geplaatst in Gebedsgenezing, Goddelijke genezing | Tags: | Een reactie plaatsen

Slachtoffers van Corona in Roemenië, laat ze niet aan hun lot over.

Meer info kijk op:  www.hulp-oosteuropa.nl

Wilt u ons alstublieft helpen, om onze arme medechristenen te helpen. Onze hulp is hard nodig in Roemenië.

Op dit moment (2020) verliezen mensen in Roemenië massaal hun werk door de corona-crisis. De gevolgen zijn rampzalig, schulden, soms honger, geen medicijnen etc.. Het gaat hier veelal om gelovige mensen, christenen dus die ook Jezus liefhebben. Ook dit is Europa.

Wij sturen al elke maand geld voor de kinderen. Maar we willen nu ook graag, wat extra geld sturen om voedselpakketten te laten maken voor de arme gezinnen.

Ons team in Roemenië is daar toe bereid, mits wij de kosten kunnen betalen. Wilt u ons alstublieft helpen. Uw geld gaat ‘echt’ rechtstreeks naar Roemenië.

Meer info kijk op:  www.hulp-oosteuropa.nl

Geplaatst in Zending | Tags: | Een reactie plaatsen

Waar ziet u naar uit, een opwekking of Jezus wederkomst?

door Henk Herbold

Opwekking.
Ook ik verlang er intens naar, dat God met Zijn Geest ons land nog eens zal bezoeken, dus naar een opwekking, eindelijk. Een soort geestelijk ontwaken die in ons land zal ontstaan en tegelijk ook wereldwijd zal zijn. En, waarom niet, voor God is toch niets te wonderlijk. Tegenwoordig zijn er wereldwijd ook steeds meer christelijke stromingen, die zeggen dat het verkeerd is om de Heer Jezus nu al terug verwachten. Nee, we moeten uitzien naar een opwekking en dat betekent tevens, de gemeente van de Heer die grote wonderen en tekenen zal doen in Jezus naam. Daardoor zal de wereld om ons heen, steeds meer rekening met de gemeente gaan houden, omdat God in ons midden werkt.

Men ziet het nu duidelijk anders dan vroeger, niet God is nu aan zet, maar wij zouden aan zet zijn. We moeten gaan bouwen aan een tastbaar koninkrijk hier op aarde. Hoe? Door onze invloed en macht in Jezus naam te vergroten, we moeten op onze bestemming komen zo zegt men en geestelijke ‘bolwerken’, d.w.z. steden en zelfs ‘naties’ innemen voor God. Pas daarna, dus als de gemeente van de Heer daarmee klaar is, dan komt Jezus terug. Maar gezien de enorme klus die de gemeente dan nog te doen staat, kan dat dus nog wel even duren. Vandaar dat men zich verzet tegen de gedachte dat Jezus spoedig gaat komen. De gemeente heeft nog een nieuw koninkrijk voor te bereiden, voordat Jezus weer terug kan komen, zoals een Johannes de doper Jezus komst voorbereidde, bij Zijn eerste komst in de wereld (Joh.1:23).

Maar ja, Gods Woord zegt wel duidelijk dat we de Zoon moeten verwachten:
Lees 1 Thes.1:9,10 “… hoe gij u van de afgoden tot God bekeerd hebt, om de levende en waarachtige God te dienen, en uit de hemelen zijn Zoon te verwachten, die Hij uit de doden opgewekt heeft, Jezus, die ons verlost van de komende toorn”.

Een late regen opwekking.
Velen geloven dat de Heilige Geest zijn kracht inderdaad nog een keer zal demonstreren, dus wel door de gemeente heen en op een nog grotere manier dan de wereld ooit gezien heeft, in de zogenaamde ‘late regen’ opwekking. Deze overtuiging is tevens gebaseerd op de profetie in Joël 2:23b, gekoppeld aan de verzen 28 en 29.
Joël 2:23b: ‘Die zal regen op u doen neerdalen, vroege regen en late regen in de eerste maand’. Joël 2:28-29: ‘Daarna zal het geschieden dat Ik Mijn Geest zal uitstorten op alle vlees: uw zonen en uw dochters zullen profeteren, uw ouderen zullen dromen dromen, uw jongemannen zullen visioenen zien. Ja, zelfs op de dienaren en op de dienaressen zal Ik in die dagen Mijn Geest uitstorten.’

De ‘vroege regen’ vond plaats bij de geboorte van de eerste christengemeente, lees Hand.2:17 en wij zouden dan nu nog de ‘late regen’ te verwachten hebben, welke mogelijk zal plaats vinden vlak voor Jezus wederkomst. Over die z.g. late regen opwekking, hebben in de afgelopen jaren al heel wat mensen in ons land geprofeteerd, met name over wat God nog zal gaan doen in ons land. Ook het internet is er vol van, de ene profetie is nog mooier dan de anderen. Bekende en minder bekende predikers (c.q. profeten) zagen het al helemaal voor zich. Nederland gaat veranderen ten goede en wordt opnieuw een christelijke natie.

Als we maar genoeg bidden en geloven, dan gaan we het beleven, want de grote opwekking komt eraan. Natuurlijk, we moeten het erkennen, de gemeente van de Heer is lang niet meer zoals de eerste christengemeente in het boek van Handelingen. Sommigen hebben de zonde toegelaten en heel veel christenen de lauwheid. Met lauwheid wordt bedoeld, dat de passie ontbreekt, alles is gewoon geworden. In die zin moet ook kerkelijk Nederland opnieuw voor Jezus gewonnen worden en dit kan alleen door opwekking. En volgens sommigen belooft God absoluut in de Bijbel, dat er nog een wereldwijde opwekking zal komen, waarin de Geest op alle mensen (vlees) zou worden uitgestort (Joël 2: 28).

Wat is een opwekking feitelijk, wat moeten we dan verwachten?
De meeste christenen zien het als een tijd van vooral grote gebedswonderen, genezingen, bevrijdingen en allerlei wonderlijke geestesuitingen. Vergelijkbaar met wat we lezen in het boek van Handelingen. Men zegt, vooral de bediening van apostel en profeet zal met name weer helemaal hersteld worden. Daarmee doelt men op het gezag wat apostelen en profeten hadden in de tijd van Handelingen.

Maar het gaat nog verder, volgens velen zal ook maatschappelijk de invloed van de gemeente toenemen. Geestelijk leiders zullen om gebed en advies gevraagd worden door bijvoorbeeld regeringsleiders. Men zal zoveel invloed hebben, dat onder anderen abortus, euthanasie, prostitutie, criminaliteit of drugsgebruik nauwelijks meer zal voorkomen.

Prachtig… en natuurlijk geloof ik dat God machtig is om ons land zo te bewegen met Zijn kracht, dat in vele plaatsen en gemeenten Zijn majesteit en heerlijkheid gezien zal worden. Maar… is dit dan de opwekking die velen verwachten, dat vraag ik me af en… komt er wel nog zo iets als een wereldwijde opwekking of late regen opwekking? God weet het.

God is toch machtig.
Soms word me verweten dat ik te klein zou denken van God. Hij is toch machtig ons land te bewegen en ja, natuurlijk… onze God kan alles. Hij kan de aarde bewegen, situaties en omstandigheden buigen naar Zijn wil, ik twijfel hier geen moment aan. Er zijn er ook die zeggen dat we nu al in de opwekking zitten. Dan denk ik, natuurlijk gaat het er dan om wat men van zo’n “opwekking” verwacht. Zeker, God werkt ook vandaag nog steeds met kracht in ons land. En ook in de wereld om ons heen werkt God, met name in de moslimwereld komen opmerkelijk veel mensen tot geloof, evenals in verscheidene landen in Azië, Afrika en Zuid-Amerika. Het is alsof God die landen nog een laatste kans geeft om tot Hem te komen, voordat Jezus zal weerkomen om Zijn gemeente te halen.

En absoluut, ook in Europa en in Noord-Amerika werkt God, er komen mensen tot geloof in Hem, maar dan gaat het niet om grote aantallen. Eerlijk gezegd zie ik in de Bijbel ook geen duidelijke aanwijzingen dat ons nog een grote wereldopwekking staat te wachten. Ik houd er eerder rekening mee dat de tijden moeilijker worden, dat de afval van het geloof toe zal nemen en dat de ware gelovigen het moeilijker zullen gaan krijgen.

In 2 Thessalonicenzen 2:9-12 lezen we over de wederkomst van de Heer Jezus en de daaraan voorafgaande verschijning van de antichrist. Die zal allerlei krachten, tekenen en bedrieglijke wonderen doen. Hen, die verloren gaan, zal hij verlokken met ongerechtigheid, omdat zij de liefde tot de waarheid niet aanvaard hebben, waardoor zij behouden hadden kunnen worden. Daarom – en ik schrijf dit op met de nodige huiver – zal God hun een dwaling zenden, die bewerkt dat zij de leugen geloven. Opdat, zegt vers 12, allen worden geoordeeld die de waarheid niet geloofd hebben, maar een welgevallen hebben gehad in de ongerechtigheid.

Maar dit is ook waar.
Sommige zogenaamde hedendaagse opwekkingen worden als echt en Bijbels gepresenteerd, hoewel ze de Bijbelse toetsing niet kunnen doorstaan. Zo gebeurd het nog steeds regelmatig, dat een belangrijk deel van evangelisch/charismatische christenen te gemakkelijk in rep en roer raken, vanwege één of andere Fire-beweging. Het genoemde gedeelte uit 2 Thessalonicenzen 2 laat zien dat een valse opwekking een oordeel van God kan zijn. Wondervoorgangers en valse predikers zullen eenmaal de vraag stellen: “Here, Here, hebben wij niet in Uw Naam geprofeteerd en in Uw Naam boze geesten uitgedreven en in Uw Naam vele krachten gedaan?” Maar dan zal Hij hun antwoorden: “Ik heb u nooit gekend; gaat weg van Mij, gij werkers der wetteloosheid” (Matt. 7:22 en 23). Ze hadden wellicht talloze volgelingen die in verbazing naar hen opkeken. Die voor hen streden en degenen die een waarschuwend geluid lieten horen, tegenwierpen: “Pas op, dat je de gezalfde des Heren niet aanraakt”.

Soms vraag je je af hoe het toch mogelijk is dat sommige mensen helemaal opgeslokt worden door één of andere leer of bediening die duidelijk niet in overeenstemming is met de Bijbelse leer. Ik vul dit heel bewust niet concreet in, maar ik wil u wel aansporen datgene waar u warm voor loopt en vol van bent, te toetsen aan het Woord van God. Staat de Heer Jezus wel centraal? Gaat het om de eer van mensen of om de eer van God? Gaat het om een leider, om zijn eer, om de zogenaamde tekenen en wonderen en om de geweldige profetieën die over zijn bediening zijn uitgesproken? Of gaat het om Jezus.

Opwekking in de grote verdrukking.
Wanneer ik de wereldsituatie en de situatie in de kerken in ogenschouw neem, houd ik er serieus rekening mee dat we weleens op de drempel zouden kunnen staan van de start van Gods oordelen die over de wereld zullen gaan, waarover onder meer Daniël en Openbaring spreken. De enige keer dat de Bijbel ons nog doet denken aan massale bekeringen is, als ik lees van de grote schare die uit de grote verdrukking zal komen. Lees het maar:

Openb.7: 9-17 “Daarna zag ik, en zie, een grote schare, die niemand tellen kon, uit alle volk en stammen en natien en talen stonden voor de troon en voor het Lam, bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen… En een van de oudsten antwoordde en zeide tot mij: Wie zijn dezen, die bekleed zijn met de witte gewaden, en vanwaar zijn zij gekomen? En ik sprak tot hem: Mijn heer, gij weet het. En hij zeide tot mij: Dezen zijn het, die komen uit de grote verdrukking; en zij hebben hun gewaden gewassen en die wit gemaakt in het bloed des Lams”.

Misschien zal dit de grote opwekking zijn waar velen naar uitzien, maar die komt wel in de grote verdrukking, namelijk de anti-christelijk tijdsperiode, als de oordelen van God over de wereld gaan en velen daardoor tot inzicht komen. Hoe het precies gaat worden, weet ik ook niet. Ik ga daar niet over speculeren en ik wil u ook geen paniek aanpraten, maar ik zou niet graag in die periode op aarde leven.

Tegelijk mogen we zeker weten dat de Here de Zijnen zal bewaren in dagen van grote nood. Hij zal Zijn gemeente wegnemen van de aarde voor dat die grote verdrukking aanbreekt, lees Openb.3:10, 11.
“Omdat gij het bevel bewaard hebt om Mij te blijven verwachten, zal ook Ik u bewaren voor de ure der verzoeking, die over de gehele wereld komen zal, om te verzoeken hen, die op de aarde wonen. Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.”
Dat is mijn verwachting, naar Jezus wederkomst. Zorg dat niets u in de weg kan staan om straks met de Heer mee te gaan als Hij weerkomt om Zijn bruidsgemeente te halen.

Laten we ons vertrouwen daarom voor 100 procent stellen op Hem alleen en vooral de dingen zoeken die boven zijn, zoals Kolossenzen 3:1-3 zegt:
“Indien gij dan met Christus opgewekt zijt, zoekt de dingen die boven zijn, waar Christus is, gezeten aan de rechterhand Gods. Bedenkt de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn. Want gij zijt gestorven en uw leven is verborgen met Christus in God.”

Misschien wilt u hierover napraten? Dat kan KLIK HIER. U krijgt altijd antwoord.

Geplaatst in Opwekking | Tags: | Een reactie plaatsen