Kritiek op geestelijk leiders, kan dat wel?

door Henk Herbold

We krijgen er allemaal in de christen gemeente mee te maken. Iedereen staat in feite wel een keer bloot aan kritiek en wel het meest geldt dit voor degene die iets doen in de gemeente. Gemeenteleiders zullen er daarom zeker mee te maken krijgen en op dit punt spreken we zelf ook uit ervaring. Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet. Maar uiteindelijk gaat het daar ook niet om, maar veel meer om de verheerlijking van de naam van Jezus in de gemeente en niet dat iedereen gelijk krijgt.

Kritiek kan ook opbouwend zijn.
Er zijn ook leiders die zichzelf denken te beschermen, door regelmatig te waarschuwen met woorden uit de Bijbel als ‘Raak Mijn gezalfden niet aan’ (1 Kron.16:22) en men bedoelt daar dan natuurlijk zichzelf mee. Dus, als een gezalfde des Heren een fout maakt, blijf van die persoon af. Waarmee ze maar willen waarschuwen om vooral voorgangers niet ernstig te bekritiseren. Want men denkt dat mensen die dat doen, altijd Gods woede op hun hals halen. God zal ze dus altijd beschermen ook als ze fouten maken. Maar waarom zou men niet iets mogen zeggen, als dingen fout gaan en zelfs zondig. Kritiek hoeft namelijk niet altijd bedoelt te zijn om iemand te beschadigen, maar het kan ook opbouwend zijn.

De Bijbel zegt: “Daarom, wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt.”( 1 Kor.10:12). Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jalousie.

Kritiek kun je echter alleen accepteren, als je ook bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voortdurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen. Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

Maar er zijn ook mensen die fouten zoeken.
Het is vooral voor gemeente leiders van groot belang dat we niet te overgevoelig zijn, als anderen kritische opmerkingen maken. Niemand is echt ongevoelig voor kritiek, maar overgevoeligheid op dit punt kan ons totaal verlammen en is feitelijk niets anders als ons eigen ik, wat te snel beledigd is.

En ja, er zijn ook mensen die voortdurend naar foutjes zoeken. Dat zijn vaak degenen die zelf aan de kant staan en die het beste weten hoe anderen zouden moeten handelen. Heel vaak heeft men het over de splinter in het oog van de ander en men vergeet daarbij de balk in eigen oog (Lees Mat.7:3-5). Daar komt nog bij, dat mensen die niet wezenlijk iets bijdragen aan de gemeente, zelf veel minder zichtbaar zijn en dus krijgen ze zelf ook zelden kritiek. Het is tragisch, maar sommige mensen doen uit angst iets verkeerds te doen, maar helemaal niets meer, omdat men gewoon bang is voor kritiek.

Maar de man die uit angst om fouten te maken niets uitvoerde, werd door de Heer echter zwaar veroordeeld. In Mattheüs 25 lezen we dat tot de man die zijn talent in de grond stopte, gezegd werd: ‘Jij luie en nutteloze slaaf.’ In Efeze 4:16 lezen we ook over het lichaam van Christus, waarvan alle onderdelen als een welsluitend geheel bijeengehouden moet worden door de dienst van al zijn geledingen. Dus door hetgeen wij allemaal persoonlijk kunnen bijdragen, omdat we allemaal organen zijn van dat zelfde lichaam van Christus.

We weten dat we geen van allen nog volmaakt functioneren en dus dat betekent dat er best nog wat te corrigeren valt aan ons. Als dienaren van God zullen we ons hart erop moeten zetten, de Heer te dienen op de beste manier die voor ons mogelijk is, maar toch zullen er altijd dingen zijn die nog onvolkomen zijn.

Kritiek, wat doen we er mee?
Maar wat doen we er mee, als andere mensen kritiek hebben? Moeten we er naar luisteren en ons er door laten beïnvloeden, of moeten we kritiek maar gewoon laten voor wat het is? En wat te doen als wij anderen fouten zien maken en wij dus zelf kritiek hebben op medebroeders en zusters? Moeten we onze op- en aanmerkingen dan maar voor ons houden, of moeten we hen er op aanspreken? Het is zeker eenvoudiger om de ander maar gewoon niet te confronteren met zijn misstappen, maar ook dit kan van liefdeloosheid getuigen. Omdat we dan uit angst voor weerstand onze mond maar houden en toelaten dat die ander een verkeerde weg op gaat. Beter is het om God te bidden om de juiste woorden en de juiste gesteldheid van ons eigen hart en vooral ook het juiste moment waarop we de dingen zullen zeggen die op ons hart zijn.

We zullen ook zelf altijd moeten luisteren naar kritische opmerkingen, wanneer ze voortkomen uit liefde en bewogenheid, ongeacht of we het er mee eens zijn. Tenminste zouden we hetgeen ons in liefde gezegd is, biddend kunnen overdenken. Mogelijk dat Gods Heilige Geest ons toch duidelijk maakt dat ons eigen inzicht onjuist is en dat we dingen moeten veranderen. Sta er in ieder geval voor open en besef dat we altijd anders naar onszelf kijken dan anderen naar ons.

Je bent broeders en zusters en je vormt samen een geestelijk gezin. Je kent elkaar en ook vaak elkaars zwakke punten. In een gezin zal zeker ook over verkeerde dingen gesproken worden. Maar door de liefde weet degene die het treft, dat zijn familieleden hem vanwege zijn zwakheden nooit zullen laten vallen. Het gezin waar hem zijn fouten getoond worden, wordt dus ook zijn schuilplaats en zou zo het moeten zijn in de gemeente van de Heer.

Onder vier ogen.
Wanneer wij in de gemeente merken dat een broeder of zuster niet de goede weg bewandelt, hoe stellen wij ons dan op? Natuurlijk laat je hem niet aanmodderen, je laat degene van wie je houdt niet de vernieling ingaan. Ook Jezus zei dat heel duidelijk. ‘Als uw broeder zondigt, bestraf hem onder vier ogen. Als hij naar u luistert, hebt u uw broeder gewonnen’ (Matt.18:15,16).

Uit de woorden: ‘Bestraf hem onder vier ogen’ blijkt, dat Jezus alleen maar denkt vanuit de liefdeband die er is tussen broeders en zusters. Normaal zal je niet gemakkelijk de fouten van je broer of zuster in het publiek op tafel brengen. Hoe komt het dan dat dit onder geestelijke broeders en zusters wel heel vaak gebeurt? Dat moet er toch iets fout zijn met de liefdeband die we zouden moeten hebben.

Wanneer je kritiek hebt op je broeder, dus… als je denkt dat het fout met hem zit, ga er dan niet met iedereen over spreken. Ga naar hem persoonlijk toe en spreek over je twijfels. Dat is de Bijbelse weg. Pas als je zeker bent van je vermoedens en de ander wil, na herhaaldelijk waarschuwen niet luisteren, dan pas mag je er een andere (vertrouwde) persoon in betrekken. Het doel is dus nooit, om iemand eens even goed de waarheid te zeggen. Het enige doel is dat de liefdeband mag blijven.

In Galaten 3:1-3 zegt Paulus dat we een broeder die zondigt in een geest van zachtmoedigheid terecht moeten wijzen. Wij kunnen elkaar zo ‘recht voor de raap’ iets zeggen, de Bijbel leert het ons hier echter anders. Paulus zegt daar nog bij, dat we maar niet al te hoog van de toren moeten blazen, want ‘u mocht ook eens in verzoeking komen’. En in vers 3 zegt hij: ’Want als iemand zich verbeeldt, dat hij iets is, dan vergist hij zich zeer’.

Als echte broeders en zusters mogen wij elkaar terecht wijzen, maar wel in een geest van verdraagzaamheid (vers 2), liefde en acceptatie, en bovenal met een nederig hart.

Is kritiek dan altijd nodig?
Wanneer het gaat om zonden, vooral van ernstige aard, zaken die dus duidelijk tegen Gods Woord ingaan, dan is correctie hoe dan ook noodzakelijk. Het blijft natuurlijk altijd de vraag wie dat zou moeten doen en of we wel instaat zijn het op de juiste manier te doen, maar hoe dan ook kunnen we zonden niet laten voortbestaan in de gemeente.

Maar niet alles wat in onze ogen fout is, moet bekritiseerd worden. Hoe vaak is er alleen maar sprake van: een ander inzicht, andere beleving met de Heer of een andere achtergrond. De grote vraag is nu: is het nodig kritiek uit te oefenen op mensen die op een bepaald punt anders denken dan wij? Om personen die bijvoorbeeld progressiever ingesteld zijn te corrigeren omdat wij veel behouder zijn? En is het aan de andere kant altijd nodig je de kritiek aan te trekken die op jou uitgeoefend wordt, als er Bijbels gezien niets fout is?

Het is ook belangrijk dat we onderkennen welke geest er achter de dingen zit. Het is voor velen moeilijk te ontdekken dat Gods Geest kan werken op een manier die niet de onze is. Dat zien we al heel gauw als jongeren God willen dienen op een voor de ouderen generatie minder aansprekende manier. We vergeten dan vaak dat God niet per definitie ouderwets is. God zegt in Zijn Woord, “zie Ik maak iets nieuws” (Jesaja 43:19)

Om het juiste inzicht daarin te hebben, zullen we geestelijke mensen moeten zijn, dus mensen die geleid worden door de Heilige Geest. Vanuit diezelfde Geest zullen we ook altijd eerst bij onszelf nagaan of wij zelf wel goed staan. Of we niet zelfgenoegzaam zijn geworden in het idee dat het goed is zoals wij het doen en zoals we het altijd al gedaan hebben. Wanneer Gods Geest ons vult, zal Hij in de eerste plaats zijn licht laten vallen in ons eigen hart om ons aan te tonen wat onze ware drijfveren zijn. Fouten mogen natuurlijk gecorrigeerd worden, maar het kan ook zijn dat je geïnspireerd wordt door irritatie, je kritiek is dan beslist niet van de Heer.

De Heer wil dat zijn werk doorgaat en dat de boodschap van Gods liefde deze wereld overgaat. Dit gebeurt ook inderdaad op allerlei wijzen en manieren. Het is de duivel er om te doen deze voortgang te stagneren. Laat ieder zichzelf daarom eerst onderzoeken of zijn eigen hart wel zuiver is. Of er werkelijk bewogenheid is vanuit de Geest van de Heer. Het kan zijn dat er iets anders meespeelt: angst om mensen voor het hoofd te stoten, angst voor het nieuwe inzichten, angst nieuwe liederen die de oude verdringen, angst voor nieuwe manier van lofprijzing. Nieuwe manieren waar wij dan wel niets mee hebben, maar daarom nog niet fout hoeven te zijn. Als we niet leren eerst de diepste gronden van ons eigen hart te onderzoeken, hoe zouden we die van anderen dan kunnen beoordelen? Soms is het zelfs beter om te zwijgen en je eerst eens ernstig af te vragen, waarom je zo kritisch gestemd bent.

Conclusie.
Niet alle kritiek is afbrekend en dus fout, we kunnen soms ook van anderen leren. Maar natuurlijk zullen we het gemakkelijker aannemen van mensen die ons in liefde benaderen. We weten immers dat zij het beste met ons voor hebben. Sta in ieder geval open voor correctie, ook een geestelijk leider is niet volmaakt.

Zowel degene die kritiek levert moet zich laten vullen met de Geest van God, alsook degene die de kritiek ontvangt. We hebben ook de onderscheiding van de Heilige Geest nodig om te weten, welke geest er spreekt. Ook hiervoor gelden de woorden van de apostel Johannes: ’Vertrouw niet iedere geest, maar onderzoek de geesten, of zij uit God zijn’ (1 Joh.4:1). Gods werk moet doorgaan in deze wereld. Laten we daarom bovenal onze broeders en zusters bemoedigen en niet te snel bekritiseren. Waar wij zo snel zijn met het waarschuwende vingertje, laten wij ons gaan trainen in het uiten van positieve waarderingen. Laten we sneller zijn met positieve kritiek dan met negatieve woorden.

Misschien wilt hierover met ons verder praten? Dat kan: KLIK HIER

Advertenties
Geplaatst in conflict, Conflicten, Hoogmoed, leiders, ruzie | Tags: | Een reactie plaatsen

Voetbal is grootste afgodendienst van deze tijd.

Voetballer, een droom.
Voetballer worden is een droom voor heel veel jongemensen, echter… voor slechts enkele personen komt de droom ook uit. Je moet nu eenmaal goed zijn, erg goed en… daarbij ook nog uitgekozen worden. Op het juiste moment moet iemand die daar bevoegd toe is, je gezien hebben en vooral… het talent in jou ontdekken. Maar dan ben je er nog niet, om de beste te kunnen zijn moet je ook nog alles willen geven, je moet er echt helemaal voor willen gaan, d.w.z. al je tijd en energie moet voetbal zijn.  Er moet een bepaalt soort fanatisme in je komen, waar alle topsporters om bekend staan.  Je moet er dus veel voor doen en veel voor laten, je moet gaan leven voor voetbal.

Kan het wel als christen?
Ik weet dat hetgeen ik nu zeg veel weerstand zal oproepen, bij heel veel mensen. Sommige christenen zullen zelfs misschien wel boos worden. Maar toch wil ik het zeggen, want als ik het niet doe, wie zal het dan wel doen? Hoe zit het als je christen bent geworden en je hebt er voor gekozen om volledig voor Jezus te leven? Dan denk ik: ‘Als je alles al geeft voor voetbal, wat blijft er dan nog over voor God? Moet feitelijk Jezus niet altijd de belangrijkste in ons leven zijn, in plaats van de voetbal sport. Ik vrees dat voetbal als topsport altijd een afgod is. Ik denk zelfs dat dit onontkoombaar is.

God is beslist niet tegen sport.
In de Bijbel kun je ook een aantal verzen vinden, waarbij sport als voorbeeld is genomen. Zo zijn er verzen waarbij de apostel Paulus hardlopen gebruikt om iets te verduidelijken. In ieder geval is hierdoor duidelijk, dat men in de tijd van het Nieuwe Testament bekend was met sport en dat God sport zeker niet afkeurt.

De apostel Paulus neemt in 1 Kor. 9:24-26 sporters op een renbaan als voorbeeld, om aan te tonen met welke passie en toewijding ook wij God moeten dienen. Zoals sporters er alles voor over hebben om de overwinning te halen, moeten wij alles voor de Heer over hebben.

‘Weet u niet dat zij die in de renbaan lopen, allen wel lopen, maar dat slechts één de prijs ontvangt? Loop dan zo dat u die verkrijgt. En iedereen die aan een wedstrijd deelneemt, beheerst zich in alles. Zij nu doen dat om een vergankelijke krans te ontvangen, maar wij om een onvergankelijke te ontvangen. Ik loop daarom niet zonder duidelijk doel en ik vecht zó met de vuist dat ik niet maar wat in de lucht sla’.

Sporters doen er ‘alles’ aan om te winnen zegt hij: ‘Alleen, atleten doen het voor een vergankelijke erekrans, wij echter voor een onvergankelijke.’

Sport is gezond.
Sport is tot op zekere hoogte ook een gezonde bezigheid, waar men in ieder geval veel plezier aan kan beleven en daar is wat God betreft niets mis mee. Want een gezond lichaam is zeker ook tot eer van God. Jezus stierf voor ons aan het kruis en de Bijbel leert ons dat we Hem daarom moeten verheerlijken met ons lichaam. Dat doen we dus niet, als we ons lichaam niet goed onderhouden. In 1 Kor. 6:20 staat “Want gij zijt duur gekocht: zo verheerlijkt dan God met uw lichaam en met uw geest, welke van God zijn”.

En daar komt nog iets anders bij, sport is ook plezierig en we mogen ook genieten van de leuke dingen hier op aarde: dat zijn ook zegeningen die we van God hebben gekregen. De Heer gunt ons om plezier te hebben, sterker nog, Hij is onze hemelse Vader en welke vader geniet er niet van als zijn kinderen plezier hebben.

Topsport en evangelisatie.
Er zijn in deze tijd ook steeds meer christenen, die sport direct verbinden met het christen zijn. Ze geloven dat o.a. topsport, een geweldige manier is om de talenten die God je gegeven heeft, te kunt ontplooien. Met talenten bedoelt men, je sportieve sportprestaties. Nu wil ik niets afdoen aan de oprechtheid van deze christenen. Er zijn inderdaad sporters die oprecht geloven dat ze tijdens een wedstrijd sterker of sneller of gewoon beter waren, omdat God ze sneller deed gaan. In ieder geval is het geweldig als je als sporter na afloop kan zeggen, God heeft mij geholpen, je geeft Hem dus de eer en niet jezelf. Maar eerlijk gezegd wordt het wel wat ingewikkeld, als ook de verliezende partij christenen zijn, die ook om de overwinning gebeden hebben. Het is de vraag of God je werkelijk aan degelijke overwinningen helpt. Denk even na, zou het dus zo zijn dat God bepaalde sporters bevoordeeld ten opzichte van anderen? Persoonlijk lijkt mij dat niet. Een intensieve training en aanleg voor een bepaalde sport, lijkt me veel belangrijker.

Voetbal is echter anders.
Maar het wordt allemaal anders, als sport niet alleen maar een gezonde vrije tijdsbesteding is, maar het wordt veel meer, het gaat namelijk je leven beheersen. Helaas is dit met name het geval, als het gaat om voetbal. Er is geen sport die de gemoederen van miljoenen mensen zo bezig houdt als voetbal. Voetbal is echt anders.

Controleer even jezelf.
Als je zo gehecht bent aan voetbal dat je geen wedstrijd meer kan missen, je zet er alles voor opzij tot en met je relatie en je wordt saggerijnig als je favoriete club heeft verloren. Dan moet je als christen toch uitkijken, want dan kan het een afgod worden in je leven en dan kan het zelfs gebeuren dat God op de tweede of derde plek (of nog lager!) komt. Dan moet er snel iets veranderen, want Hij is veel meer waard, Jezus moet altijd op de eerste plaats komen in ons leven en niet koning voetbal.

Koning voetbal is oppermachtig.
De krant verkoopt goed omdat er voetbal nieuws in staat. Televisie producenten kopen voor miljoenen euro’s voetbal rechten (ja u leest het goed!) om de kijker maar tevreden te stellen. Want zonder voetbal neemt de belangstelling van de kijker snel af.

Bij wedstrijden voor het Europees kampioenschap of Wereld kampioenschap, is de gekte helemaal niet meer te stuiten. Tientallen miljoenen mensen kijken naar de wedstrijd en dat niet alleen, supporters reizen verre reizen en geven honderden, soms duizenden euro’s uit, om maar een plaatsje te kunnen bemachtigen in het stadion.

In dat stadion is het compleet oorlog.
Supporters van het ene team mogen niet samen gevoegd worden met supporters van het andere team. Waarom eigenlijk niet? Wel de ervaring heeft geleerd, dan komen er mogelijk rellen en daarbij ontziet men helemaal niets en niemand. Alles gaat er aan en ook in treinen en bussen moeten de supporters gescheiden vervoerd worden, anders komen er problemen. Bij elke z.g. risico wedstrijd moet een heel politie leger aanwezig zijn, om erger te kunnen voorkomen. En regelmatig moeten agenten met gevaar voor eigen leven, de strijdende partijen uit elkaar houden.

Iedere andere manifestatie van wie dan ook, die op dezelfde manier zou gaan, zou om veiligheidsredenen, direct verboden worden. Het is zelfs ondenkbaar dat er in Nederland een burgemeester te vinden is, die bijvoorbeeld een dergelijk geweld zou tolereren als het ging om een zwemwedstrijd of een wandelwedstrijd of i.d.. Maar… hier gaat het om voetbal, dat maakt het anders. Men roept voortdurend dat men de raddraaiers wel zal aanpakken, maar om één of andere reden lukt het steeds weer niet. Op het moment dat er vernielingen plaats vinden en er veldslagen tussen supporters zijn, spreekt iedereen er schande van. Maar helaas vergeet en vergeeft men meestal snel, als het om voetbal gaat.

Voetballers worden aanbeden.
De voetballers worden aanbeden alsof het ‘godenzonen’ zijn, als ze tenminste winnen. Ze hebben abnormaal hoge salarissen en daar bovenop een flinke bonus als ze winnen. Als ze verliezen worden ze hevig bekritiseerd en niet zelden uitgescholden en/of bekogeld met kleine vuurbommetjes en andere zaken. En dan hebben we het nog niet eens over spreekkoren op de tribune in het stadion, die soms ronduit schandalig en discriminerend zijn. Regelmatig worden Joden beledigd, terwijl deze mensen ze helemaal niets misdaan hebben.

Nogmaals, ik weet dat niet iedereen het leuk zal vinden wat ik nu zeg, maar zo zie ik het nu eenmaal. Voetbal stadions zijn moderne tempels geworden, gemeente besturen die in deze tijd op allerlei zaken bezuinigen, hebben plotseling wel geld beschikbaar, als de plaatselijke voetbalvereniging in nood is. Natuurlijk, men stelt allerlei eisen om de zoveelste miljoenen uitgaven aan de club maar te rechtvaardigen, maar iedereen weet dat dit slechts voor de bühne is. In werkelijkheid zal men niet graag de plaatselijk voetbalvereniging missen en dat weten de bestuurders van zo’n club als geen ander.

Hier even een voorbeeld. Een bekende voetbalvereniging werd gedegradeerd. Ik laat de reden maar in het midden, maar wat gebeurde er? Ik zag dat volwassen mannen in huilen uitbarstte en het verdriet was oprecht. Iemand zei, dat hij al enkele nachten er slecht van geslapen had en ik geloof die persoon. Een minister van onze regering bemoeide zich er zelfs mee en een voetbalcommentator merkte op: ‘alleen een wonder kan ons nog redden’.

Toch schrik ik hier van.
Dat God wonderen doet, gelooft men vandaag niet meer, maar nu hoopt men opeens wel op een wonder. Het doet me steeds meer denken aan een soort religie, in plaats van een gewone sportieve sportwedstrijd.

Ook christenen kunnen er super enthousiast over worden. Begrijp me goed: ik zeg niet dat dit niet mag of dat het verkeerd zou zijn. Laten we ook elkaars christen-zijn niet afmeten aan het wel of niet kijken of beluisteren van een voetbal wedstrijd, je bent echt niet een beter christen als je niet naar een voetbal wedstrijd kijkt. Maar, pas wel op dat het je niet gaat beheersen, want dan kun je er beter radicaal afstand van nemen.

De apostel Paulus werd maar door één ding beheerst, daar was hij totaal op gericht, op het doel, op de Heer Jezus Christus. Jezus stond op nummer één in Paulus’ leven en hij was bereid alles op te geven voor Hem (Lees Filip.3: 7-10).

Wanneer je zo enorm aan voetbal gehecht bent dat je God op de tweede of derde plek (of nog lager!) hebt staan, moet er iets veranderen. Je merkt dat het beste op het moment dat je een keuze moet maken, bijvoorbeeld tussen een bijeenkomst in de kerk of een dienst voor de Heer en… een voetbalwedstrijd. Wat kies je dan? Mocht je dan moeite hebben, dan is dat een waarschuwing.

Meer liefhebbers van genot dan van God.
In de tijd vlak voor Jezus wederkomst, voorspelt de Bijbel dat veel mensen meer liefhebbers van genot dan van God zullen zijn (Lees 1 Tim. 3:1-4). Niet zolang geleden hoorde ik het een oude man van 85 jaar zeggen: ‘Ajax is mijn god en de Arena is mijn tempel.’ Daar gaat hij heen en vaak op zondag, om zijn (af)god te vereren. Wat triest!

Laat het je niet overkomen, doe niet mee aan deze wereldwijde afgodendienst. Straks zal er een wereldwijde afgodendienst komen, dat lezen we in Openbaring 13 en 14. Alles wat we nu meemaken is slechts het begin van wat straks nog gaat komen. Zorg dat je vrij blijft van het dienen van afgoden. We dienen geen andere God dan Jezus. Hij houdt zoveel van je dat Hij alles voor je over heeft. Jezus wilde zelfs voor jou sterven, zodat jij kunt leven.

Misschien wilt u hierover napraten? KLIK HIER

Geplaatst in Actueel, Afgod, demonen | Tags: | Een reactie plaatsen

De gemeente van de Heer is geen bedrijf maar een schaapskooi.

Door Henk Herbold

Al wordt het niet altijd zo gezien wordt, toch is de pastorale zorg de allerbelangrijkste taak in een gemeente. Want op geen andere manier komt zo tot uiting, dat we lichaam van Christus zijn, als door de zorg die we voor elkaar hebben. Dat is nu precies het verschil met een bedrijf. Daarom Gods gemeente is helemaal geen bedrijf maar een schaapskooi.

Pastorale zorg is het kloppend hart van iedere gemeente. Ontbreekt het daaraan, dan raakt de gemeente al snel een deel van zijn roeping en opdracht in deze wereld kwijt, namelijk om een plaats van troost en herstel te zijn voor iedereen die daarnaar op zoek is. De zorg voor zieken en zwakken, het opvangen van mensen in nood en het begeleiden van degene die nieuw binnenkomen in de gemeente is een van de belangrijkste taken van de christelijke gemeente. Natuurlijk kunnen veel van deze taken worden uitgevoerd door bekwame medewerkers, maar gemeenteleiders blijven als herders toch verantwoordelijk voor het welzijn van de kudde, de gemeente.

Gemeenteleiders zijn geen bedrijfsleiders, managers of directeuren. Zij zijn geroepen door God Zelf om, in navolging van Jezus, de Opperherder, de gemeente te leiden. En dat is nooit vergelijkbaar met een bedrijfsleider.

Actie en studie
Evangelisatieacties hebben weinig zin, als de gemeente geen herders heeft, om bijvoorbeeld de mensen die nieuw binnenkomen te begeleiden. Want de wereld om ons heen is vol beschadigde mensen, die vaak hopeloos op zoek zijn naar liefde, warmte, aandacht, begrip en vooral genezing. Maar als er onvoldoende pastorale zorg aanwezig is, of zelfs geheel ontbreekt, dan is meestal het gevolg dat de mensen die nieuw binnenkomen, na enige tijd teleurgesteld weer verdwijnen.

Ook Bijbelstudies over belangrijke en gevoelige of ethische onderwerpen, zullen pas hun doel bereiken, als er voldoende pastorale begeleiding aanwezig is. Zodra je gevoelige onderwerpen behandelt uit de Bijbel, moeten de mensen weten waar ze met hun noden en pijn naar toe kunnen. Alleen als er een goed vangnet aanwezig is, heeft onderwijs over ethische Bijbelse onderwerpen effect.

Jezus ons voorbeeld
Jezus sprak niet alleen de grote schare toe, maar zijn zorg en bewogenheid over de nood van de mensen maakte ook, dat Hij lange afstanden liep, om vervolgens lange tijd te wachten bij de waterput, op het heetst van de dag, omdat Hij de Samaritaanse vrouw wilde ontmoeten (Lees Johannes 4). Hij was bewogen met haar, omdat Hij een herdershart heeft. Hij zocht haar dus op en wij moeten dat ook doen, men kan nu eenmaal geen goede pastorale zorg verlenen van achter een bureau. We moeten de mensen die dat nodig hebben, aandacht geven en zo nodig ook opzoeken. Tenminste, als we niet alleen gericht zijn op groei, maar ook op het bieden van een veilig thuis. Kortom: pastorale zorg kost heel veel energie, maar je krijgt er ook veel voor terug.

Veel tijd
Ik hoor al het weerwoord van een drukke voorganger al, die zegt: ‘Tja, pastoraat kost erg veel tijd, en dat gaat ten koste van organisatorische zaken. Dat klopt. Maar is organisatie de kerntaak van een pastor of herder? Moet die niet juist bezig zijn met de zorg voor de zwakken en het begeleiden van mensen in nood? Nogmaals, Jezus is ons grote voorbeeld, Hij liet het beheer van het geld nota bene over aan Judas.

Aandacht voor de zwaksten
De term pastor of pastorale zorg betekent juist herderlijke zorg. En in de gemeente moet die beschikbaar zijn voor iedereen, en vooral voor de zwakkere leden. Dat zijn dus de mensen die telkens opnieuw zorg nodig hebben, omdat ze bij herhaling fouten maken. De gemeente van de Heer wordt in de Bijbel meerdere malen vergeleken met het beeld van een Herder met schapen. De herder zal ook de meeste aandacht hebben voor het zwakste schaap, dat steeds dreigt weg te lopen. Ook het volk van Israël wordt in de Bijbel meermalen vergeleken met een kudde schapen en God als hun herder.

Opperherder
Jezus wordt de ‘Opperherder’ (of Pastor) genoemd van zijn gemeente (1 Petrus 5:4). Er staat in de Bijbel ook geschreven dat Jezus met innerlijke ontferming bewogen was over de mensen die Hem volgden, want Hij zag hen als schapen die geen herder hebben (Matteüs 9:36). Jezus noemt zichzelf in (Johannes 10:14) ‘de Goede Herder die zijn leven inzet voor zijn schapen’. Hij laat ze nooit alleen, dat doet een goede herder niet, maar juist in tijden van gevaar is Hij op z’n post (Johannes 10:11-13). Jezus zegt daar ook, dat een herder dus nooit op de vlucht zal slaan, want de schapen gaan hem ter harte. Zo is Jezus.

Elke gemeente heeft tenminste één of meer herders nodig
Leiders die organisatorisch heel goed zijn, maar geen bewogenheid en liefde hebben voor de mensen waar ze leiding aan geven, zijn in een bedrijf wellicht op hun plek, maar niet in de gemeente van de Heer. De pastor, herder of oudste, is als een geestelijke vader (of moeder) voor de gemeente. Dus, zoals een herder voor zijn schapen zorgt en een vader voor zijn gezin, moeten pastors en oudsten voor de gemeente zorgen.

Navolging
God roept gemeente leiders op, om in navolging van de hemelse Goede Herder en in zijn Naam, ook herders of pastors te willen zijn. Natuurlijk zijn we niet allemaal gelijk en hebben we niet allemaal dezelfde gave of bediening. En natuurlijk, er zijn in de gemeente ook bestuurders die beslist geen herderlijk gave hebben en toch een belangrijke taak hebben in de gemeente. De Bijbel heeft het ook over verschillende andere gaven, bedieningen en taken die aan de gemeente gegeven zijn (lees I Korintiërs 12:28).

Onderwijs
Maar Bijbels gezien heeft iedere gemeente absoluut leiders nodig met een herderlijk hart. En deze herders moeten ook regelmatig onderwijs geven. Want een herder zal de gemeente heel anders onderwijzen, dan een bestuurder. En alhoewel elke taak en bediening nuttig is, zal een gemeente toch het meeste baat hebben bij de liefdevolle onderwijzing en zorg van een herder. Mensen zitten in de eerste plaats niet te wachten op kennis en regels, al kunnen die ook heel belangrijk zijn, maar men is toch het meest op zoek naar liefde en zorg. Al het andere komt pas veel later. Het is zelfs zo, dat in een gemeente waar geen echte herder is, de warmte ontbreekt. En in moeilijke momenten, wanneer er bijvoorbeeld troost gegeven moet worden, is die warmte extra belangrijk. Je schiet dan duidelijk te kort als bestuurder zonder herderlijk hart.

Voorbeelden
Ik geef u twee voorbeelden van gemeente leiders in de eerste gemeenten:
⦁ Petrus was een apostel van Jezus Christus, maar tegelijk had hij een herderlijk roeping. Dat vinden we in Johannes 21:15-17: ‘Jezus vroeg Petrus tot driemaal toe: “…heb je mij lief, meer dan de anderen hier?” Petrus antwoordde: “Ja, Heer, u weet dat ik van U houd.”’ En dan krijgt Petrus de opdracht om Jezus’ ‘Schapen te weiden’ (Johannes 21:18).

⦁ De apostel Paulus had beslist het hart van een herder. Hij was niet alleen apostel. Hij kon bijvoorbeeld anderen onder tranen vermanen (Handelingen 20:31). Paulus noemt zichzelf ook ‘een vader in Christus’, dat is in feite hetzelfde (lees I Korintiërs 4:15: ‘Hoeveel opvoeders in het geloof in Christus, u ook zult hebben, u hebt maar één vader. Door Jezus Christus ben ik uw vader geworden, omdat ik u het evangelie heb gebracht. Ik roep u dus op mij na te volgen.’).
De apostel Paulus noemt zichzelf verschillende keren een ‘vader’ en dat terwijl hij in feite geen eigen kinderen had. Hij heeft het wel over geestelijke zonen en in die zin over ‘zijn geliefde kinderen’. (1 Kor.4:14)

– En Paulus zegt in Hand.20:20, tegen de oudsten van de gemeente in Efeze, dat ze op de “hele kudde” moesten toezien, met dat woord ‘toezien’ wordt bedoeld, ‘als een vader zorgen voor de gemeente’. Het is duidelijk dat er in die gemeente geestelijk leiders waren, die ook herders waren.

Het kenmerk van een geestelijk vader is altijd in de eerste plaats, bereid te zijn om iemand te dienen! Een echte vader zal zichzelf ook ‘geven’. Het tegenovergestelde van geven is ‘nemen’. Sommige leiders die geen herderlijk hart hebben, zijn er op uit om te ‘nemen’ van hun gemeenteleden. Met andere woorden, ze gebruiken gemeenteleden soms in hun organisatie, om hun doelen te bereiken.

Een geestelijk vader met een zorgzaam hart, wil echter geen dienaren voortbrengen maar geestelijke zonen. Een geestelijk vader wil juist geven, hij geeft zijn tijd, energie, ja zijn leven, om zijn geestelijke zonen te helpen hun bestemming te ontdekken en hun doelen te bereiken.

Waaraan herken je een geestelijk leider of herder?
Een echte herder kent de schapen en de schapen kennen ook hem. Een voorbeeld is weer Jezus. Hij is de Goede Herder en Hij heeft gezegd in Joh. 10:27: “Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen mij”.

Dat gaat niet van zelf, maar is het gevolg van een relatie, waaraan men bouwt en die steeds meer groeit. Gemeenteleiders die nooit eens tijd maken om een gesprekje te voeren met de mensen in de gemeente, of die nooit ruimte maakt in hun agenda om iemand op te zoeken, zullen de mensen in de gemeente ook nooit leren kennen. Zo iemand is ook minder benaderbaar, je kent elkaar niet. Het gevolg is, je gaat als gemeentelid ook niet zo gemakkelijk naar zo iemand toe met je nood.

Sommige gemeenteleiders komen nooit verder dan hun kantoor en het kerkgebouw. We zouden ons moeten afvragen wat Jezus gedaan zou hebben in onze plaats. En dan zie ik een Heiland die altijd opzoek was naar mensen in nood. Natuurlijk is het begrijpelijk, dat het in een grote gemeente veel moeilijker is om aandacht te geven aan alle mensen. Maar dan zal het belangrijk zijn dat er meerdere pastorale werkers zijn, met het hart van een herder, die deze taak op zich nemen.

Een herder is ook opmerkzaam en ziet het al heel snel als mensen geestelijk achteruit dreigen te gaan. Een herder wacht dan niet af, maar zal die mensen opzoeken, om ze terug te brengen bij God. Een herder heeft daarvoor een oplettend oog en vooral ….een open en luisterend oor, voor alle mensen in de gemeente. Het belangrijkste is een warm, kloppend hart voor de mensen. Feitelijk is dit ook een voorwaarde om een gemeente leider te kunnen zijn, naast een levende relatie met God en vervuld met de heilige Geest.

Een herder zal gewonde schapen verbinden en draagt zorg voor zo en staat niet direct klaar om te veroordelen. Een vader of moeder heeft al gauw in de gaten wanneer een kind ziek is of zich anders gedraagt. Een herder weet dat ook van zijn schapen. Een herder in de gemeente heeft oog en oor, voor mensen die een crisis meemaken, hetzij dat ze verwond worden door omstandigheden waarin ze terechtkomen of dat ze getroffen worden door ziekte (lichamelijk of psychisch) of dat ouderdom hen verzwakt. Een herder kan luisteren en helpen met woorden en/of daadwerkelijk hulp bieden of organiseren.

Geestelijke vaders en moeders
Het is Gods doel dat we in principe allemaal, tot geestelijke vaders en moeders zullen opgroeien, d.w.z. mensen die zorg kunnen dragen voor anderen. De gemeente wordt vergeleken met een lichaam. Als een lid lijdt lijden alle leden (1 Kor.12:26), heel bijzonder zullen mensen met een herderlijke roeping deze pijn voelen. Dit zijn de vaders en moeders in de gemeente die vanuit een hechte relatie met God bewogen zijn met de mensen om hun heen en zo ook door God gebruikt worden.

Een geestelijk vader en/of moeder is iemand, die door God aan de zijde wordt geplaatst van anderen om te bemoedigen, te ondersteunen en zo nodig in liefde bij te sturen. Het is net als in het natuurlijke leven, kinderen hebben ouders die voor hen zorgdragen, zo zou het in het geestelijke ook moeten zijn.

Let op: onze website heeft een nieuw adres: https://watzegtdebijbel.wordpress.com

Dagelijks schrijven heel veel mensen ons, zowel uit Nederland en België als ook uit Suriname en Curaçao. Als u een vraag of probleem heeft, waar u maar niet uit komt en u wilt weten wat de Bijbel ervan zegt, dan mag u ons altijd een berichtje sturen. U krijgt altijd binnen enkele dagen een antwoord. (Mail naar info@evangelisch-nieuws.nl)

Geplaatst in Pastorale zorg | Tags: | Een reactie plaatsen

Is de God van de christenen dezelfde, als Allah voor de moslims?

Henk Herbold

Dagelijks schrijven heel veel mensen ons, zowel uit Nederland en België als ook uit Suriname en Curaçao. Als u een vraag of probleem heeft, waar u maar niet uit komt en u wilt weten wat de Bijbel ervan zegt, dan mag u ons altijd een berichtje sturen. U krijgt altijd binnen enkele dagen een antwoord. (Mail naar info@evangelisch-nieuws.nl)

Het valt wel op dat bepaalde vragen regelmatig gesteld worden en dit is er één van: is de God van de christenen dezelfde, als Allah voor de moslims? Deze vraag is erg belangrijk en zal in de toekomst mogelijk nog belangrijker worden. Het is namelijk de sleutel waardoor velen zullen denken, dat er toch toenadering mogelijk zou zijn tussen Christenen en Moslims. Vele grote godsdiensten in de wereld geloven in feite nu al, dat christenen en moslims inderdaad in dezelfde God geloven. Maar wat zegt de Bijbel of hoe lezen moslims dat in de Koran?

Als we het strikt taalkundig benaderen dan zijn er geen echte verschillen. Want waar de Fransen Dieu zeggen en de Spanjaarden Dios, de Duitsers Gott, daar spreken de Arabieren gewoon van Allah. Arabische Bijbels spreken dus ook over Allah. Dat woord is dus niet exclusief voorbehouden aan de Koran. Allah is gewoon het Arabische woord voor God. Maar hiermee is de vraag nog niet voldoende beantwoord, want er is meer over te zeggen.

Allah of God
Volgens de Islam heeft Allah (God) uitdrukkelijk geen zoon, wat ook staat geschreven op de grote Al-Aqsamoskee in Jeruzalem. In het gebouw bevindt zich een achthoekige arcade die op de binnen- en buitenzijde voorzien is van een doorlopende Arabische inscriptie, waarin klaar en helder wordt aangegeven dat Allah geen zoon heeft. Daarmee wordt duidelijk dat Allah nooit de God van de christenen kan zijn, want die heeft volgens de Bijbel wel een Zoon, namelijk Jezus Christus (1 Joh. 4:14-15).

Jezus, of Isa volgens de Koran, zou ook niet zijn gestorven aan een kruis en is dus evenmin opgestaan uit de doden en daarmee snijdt de Koran het hart uit de Bijbel. Immers, veel in de Bijbel draait om de unieke (eniggeboren) Zoon van God die gestorven is voor ons en ook werd opgewekt uit de doden. De Bijbel noemt Jezus ook, Gods enig geboren Zoon, er is dus ook geen ander.

“Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn enig geboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven heeft” (Joh.3-16).

Het woord Isa in de Koran is overigens géén echte vertaling van de naam Jezus (of Jeshua). Isa is ook niet de zoon van Allah, want volgens de Koran is Allah is géén vader en hij kan dus ook nooit de God van de Bijbel zijn. Isa is alleen een ‘schepping’ van Allah, maar géén zoon.

Hierover zegt de Bijbel duidelijk: ”En zoals u gehoord hebt dat er een antichrist komt, zijn er nu ook véél anti-christen en daaraan erkennen wij dat het de laatste ure is. Dat is de antichrist die de Vader en de Zoon loochent” (1 Joh. 2:18-23). Een antichristelijk kenmerk is dus de loochening, dat God de Vader van Jezus Christus en Jezus de Zoon van God is.

Volgens de Bijbel is maar één God en die zich heeft geopenbaard in Jezus Christus. Lees o.a. 2 Kor. 5:19 “…en God was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen….”

Dit is het hart van het evangelie en de belangrijkste zekerheid die we als christen hebben. Helaas horen we om ons heen steeds weer andere geluiden. Maar de Bijbel geeft geen ruimte voor een andere opvatting. Jezus is de enige toegang tot God, alleen Hij kan de mens redden van zijn zonde en buiten Hem is er dus geen God die verlossen kan.

Het antwoord op de vraag of ‘Allah dezelfde God is, als de God van de christenen’ is dus kort en duidelijk gezegd, nee. Het verschil zit dus niet zozeer in de naam God of Allah, maar in Jezus, althans als we vast willen houden aan het eeuwig Woord van God, de Bijbel.

Lees ook Hand.4:12 “..de zaligheid is in geen anderen Naam; want er is ook onder den hemel geen andere Naam aan de mensen gegeven, waardoor wij behouden worden.”

Bidden we tot dezelfde God?
Helaas wordt de opvatting, dat moslims en christenen tot dezelfde God bidden, door steeds meer mensen aangenomen als de waarheid. Mogelijk heeft men er zelfs de beste bedoelingen mee, namelijk om op deze manier een burg te kunnen slaan tussen christenen en moslims. Zodat het in de toekomst mogelijk is, dat zelfs deze totaal verschillende religies, elkaar toch gaan vinden. Als we immers tot dezelfde God zouden bidden, is feitelijk alleen het geloof in Jezus Christus nog het probleem wat scheiding maakt. Daar is maar één oplossing voor, namelijk doordat langzaam maar zeker Jezus straks niet meer gezien zal worden als de enige weg tot God. Maar daardoor zal het christelijk geloof ook haar kracht en identiteit volledig verliezen.

De Bijbel leert ons nog steeds, dat er geen andere goden zijn dan Jezus Christus, dus iedere andere God of persoon die vereerd wordt is een afgod (lees Johannes 5:23). Mensen die afgoden aanbidden, aanbidden feitelijk boze geesten. Boze geesten zijn dienaren van satan die de anti-god is of zoals de Bijbel het noemt, antichristelijk. En het is juist dit element wat het verschil uit maakt tussen de God van de Bijbel en Allah, de god van de Islam.

Daarbij komt dat de Islam is gebaseerd op een religie van zelfrechtvaardiging en dit gaat rechtstreeks in tegen de leer van het nieuwe testament, waarin de Bijbel ons leert dat we gerechtvaardigd worden door Jezus Christus, die voor onze zonden stierf aan het kruis.

Lees Rom.3:23, 24 “Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus”.

De vijf zuilen geven geen zekerheid.
De basis van het Islamitische geloof wordt gevormd door de z.g. vijf zuilen, die nauwgezet opgevolgd moeten worden als men hoop op redding wil hebben.

De vijf zuilen zijn:

  1. Vasten, speciaal tijdens de vastenmaand Ramadan – Sawm
  2. Gebed op vijf vaste tijden per dag – Salah
  3. Het regelmatig opzeggen van de geloofsbelijdenis – Shahadah.
  4. Het geven van aalmoezen, verplicht geven aan de armen – Zakah
  5. Pelgrimsreis, tenminste één keer in je leven naar Mekka – Hajj

Maar zelfs als een moslim zich aan elk van deze zuilen houdt, is er nog steeds geen waarborg voor redding. Moslims denken dan ook vaak na over de dag van het oordeel, waarop Allah, zo gelooft men, een weegschaal zal nemen en de daden van een iedere moslim zal wegen. Zijn hoop is dat de goede daden het van de kwade zullen winnen, maar zelfs dan is het oordeel van Allah naar zijn wil en niet naar gerechtigheid, de enige zekere weg naar het paradijs is, te sterven als een martelaar in een Islamitische heilige oorlog, Jihad.

Ondanks deze dwaling kunnen en willen we niet ontkennen dat het mogelijk is, dat er Moslims zijn die God met heel hun hart trachten te zoeken. Men kan echter volgens de Bijbel alleen tot de Vader komen door de Zoon en de Moslim ontkent duidelijk de godheid van Jezus, als Zoon van God. En de Bijbel is heel erg radicaal als het gaat om de godheid van Jezus. Lees o.a.:

  • “Wie is de leugenaar dan wie loochent, dat Jezus de Christus is? Dit is de antichrist, die den Vader en den Zoon loochent. Een ieder, die de Zoon loochent, heeft ook de Vader niet” (l Joh.2:22-23).
  • “Hieraan onderkent gij den Geest Gods: iedere geest, die belijdt dat Jezus Christus in het vlees gekomen is, is uit God; en iedere geest, die Jezus niet belijdt, is niet uit God. En dit is de geest van den antichrist, waarvan gij gehoord hebt” (l Joh.4: 2-3).
  • “Want er zijn vele misleiders uitgegaan in de wereld, die de komst van Jezus Christus in het vlees niet belijden. Dit is de misleider en de antichrist” (2Joh.7,8).

Om die reden is de Islam wel de grootste misleiding van de mensheid, omdat ze miljarden mensen in de wereld misleid en hun aantal groeit naar verwachting nog steeds. Volgens een recent onderzoek van het Amerikaanse ‘Pew Research Center’s Forum on Religion and Public Life’, zal over twintig jaar het aantal Islamieten wereldwijd toegenomen zijn met 35 procent en in Europa groeit het aantal met 2 procent. Nederland telt waarschijnlijk in 2030 ruim 1,3 miljoen moslims, dat is 7,8 procent van alle Nederlanders.

Wereldwijd hangt momenteel 23,4 procent van alle mensen het Islamitische geloof aan en ongeveer 31 procent van de wereldbevolking is op dit moment Christen, maar dat zal spoedig veranderen.

Toch horen we ook berichten hoe wereldwijd, nog steeds Moslims tot geloof in Jezus Christus komen. Het betekent meestal wel hevige vervolging en onderdrukking, tevens worden ze door hun sociale omgeving buitengesloten. Men betaalt dus een hoge prijs voor het volgen van Jezus. Laten we echter bidden dat vele Moslims door de Heer Jezus zelf de ogen geopend mogen worden, voor de leugen die zij nu navolgen en dat zij de Waarheid mogen leren kennen. Jezus heeft gezegd ”Ik ben de Weg en de Waarheid en het Leven en niemand komt tot de Vader dan door de Zoon”. (Joh.14:6)

Een totale wereldreligie komt er aan.
Jaarlijks vinden er bijeenkomsten plaats van het ‘Parliament of the World Religions’. Recente bijeenkomsten vonden o.a. plaats in Kaapstad en in Barcelona en Australia, waar onlangs de opening werd verricht door de Dalai lama. Barcelona telde maar liefst 9000 deelnemers uit 47 landen. In Melbourne waren meer dan 6000 afgevaardigden van 220 verschillende religieuze groeperingen aanwezig waaronder een keur aan afgevaardigden van Christelijke kerken, Hindoes, Soefi’s, Boeddhisten, Moslims, Indianen, Scientology, en vele anderen om de onderlinge eenheid verder uit de bouwen. Men is het met elkaar eens dat de “broeders en zusters” weliswaar verschillende wegen bewandelen maar dat ze allemaal leiden tot dezelfde God (of Allah). Het lijkt allemaal zo mooi, die onderlinge toenadering tussen de verschillende religies, maar uiteindelijk zal het uitmonden in één wereldwijd religieus systeem, met volledige uitschakeling van het geloof in de Heer Jezus als Gods Zoon. Wat het geloof in Jezus als Gods Zoon brengt juist scheiding.

De Bijbel leert dat we op weg zijn naar een totale wereldreligie, waarin alle godsdiensten samenvloeien tot één machtig religieus bolwerk. De gedachte dat de god van de Islam en de God van de Christenen dezelfde zou zijn, hoort thuis in dat streven naar die wereldreligie. In de Bijbel, in Openbaring 17 wordt die grote wereldreligie voorgesteld als een vrouw bekleed met kostbaarheden, die velen zal misleiden. Zij is het tegenbeeld van de bruid van Christus (Openbaring 19) hetwelk is de gemeente van Jezus Christus. Alleen de wedergeboren kinderen van de God, de volgelingen van Jezus Christus, zullen daarbij horen. Maar zij zullen op termijn hier op aarde vervolgd worden om de naam van Jezus en om niets anders (lees Openbaring 17:6).

Bij de nieuwe wereldreligie wordt de mens vele mogelijkheden geboden om zogenaamd behouden te worden, maar men wordt massaal misleid. Het maakt satan niets uit of je via Boeddha of via Allah, of via het Hindoeïsme of via een valse voorstelling van de God van de christenen naar de hel gaat, als je er maar terechtkomt. Deze weg is breed, alles kan en alles mag. Maar om de weg naar de hemel te bewandelen, moet men de smalle weg willen gaan en dat kan nooit de weg van de massa zijn.

Maar God wil ons niet in de hel hebben. Daarom gaf Jezus zijn leven voor ons, want uit de kruisdood van Jezus is het leven voor de mens geboren. Het bloed van Jezus heeft gevloeid om de mens te reinigen van zonde. Wie met een berouwvol hart tot Jezus gaat, ontvangt altijd vergeving van al zijn zonden en het eeuwige leven.

Misschien wilt u er over doorpraten, dat kan: klik hier

Let op: onze website heeft een nieuw adres: https://watzegtdebijbel.wordpress.com

Geplaatst in Actueel, Islam, Moslims | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Meeroudergezinnen, straks ook wettig geregeld. Wat vindt God ervan?

Door Henk Herbold

Het aantal meeroudergezinnen neemt toe, maar toch kan een kind wettelijk gezien maar twee ouders hebben. Als het aan sommige partijen in het nieuwe kabinet ligt, komt daar binnenkort verandering in en kan een kind in de toekomst drie of zelfs vier ouders hebben.

Het kabinet neemt dit jaar (2019) een besluit over een voorstel van de ‘Staatscommissie Herijking Ouderschap’ waarin staat, dat kinderen maximaal vier wettelijke ouders mogen hebben. Op dit moment is het in Nederland juridisch gezien niet mogelijk een kind op te voeden met meer dan twee ouders. Bij een gezin met meer dan twee ouders hebben we het over een zogenaamd regenboog gezin.

D66 en VVD zijn voorstander van een wetswijziging om het meerouderschap mogelijk te maken, het CDA ziet bezwaren en de ChristenUnie… is op dit moment nog tegen, maar hoe lang nog?? Deze partij vindt dat de ‘biologische werkelijkheid’ waarbij een kind één vader en één moeder heeft, niet mag worden genegeerd. De vraag is alleen, in hoeverre de Christen Unie gaat meebuigen, zodat het kabinet waar ze nu in zitten mogelijk blijft? Gezien vanuit het standpunt van de Bijbel is er echter geen compromis mogelijk, zelfs niet als dit gevolgen zou hebben voor de verhoudingen binnen het kabinet.

Enorme verwarring.
In de tijd van vandaag worden we geconfronteerd met enorme veranderingen op het vlak van relatie en seksualiteit, die ook gepaard gaat met verwarring onder christenen. Dat komt omdat het vaak veranderingen zijn die aan de ene kant overduidelijk in strijd zijn met Gods Woord, maar aan de andere kant doet het ook pijn, als we in onze omgeving er mee geconfronteerd worden. We willen mensen niet kwetsen, niet veroordelen en vooral liefdevol benaderen. Maar soms ontkomen we er niet aan en moeten we voor de waarheid kiezen.

Helaas blijft het heel vaak stil vanuit verschillende kerken en evangelisch gemeenten in ons land, als het gaat om deze gevoelige onderwerpen. Men brandt zich er liever niet aan en men wil ook niet veroordelen. Veel predikers weten er keer op keer, handig omheen te manoeuvreren. Men zegt vaak, ‘Jezus was immers ook genadig voor mensen die in de zonde leefde, zoals de overspelige vrouw en de Samaritaanse vrouw (Joh.4 en 8)’. Maar laat ons er steeds bij bedenken dat Jezus wel de zondaar liefheeft, maar de zonden haat en afkeurt. Daarvoor leed en stierf Hij aan het kruis en die prijs was zo hoog, dat Hij onmogelijk nu een compromis kan sluiten met de zonden.

Gelovige mensen die zelf onderzoek doen in de Bijbel, komen meestal wel achter de waarheid. Maar een groot aantal gelovigen richten zich voornamelijk op wat ze van hun geestelijk leiders horen. Als die leiders niet duidelijk zijn, blijft de verwarring. Mede om die reden krijgen we regelmatig e-mails van mensen die ons om uitleg vragen. U zult wellicht begrijpen dat dit artikel ook een gevolg is van de vragen die we krijgen. Misschien heeft u ook Bijbels advies nodig, mail ons gerust, u krijgt altijd antwoord, zie link onderaan.

Veranderingen die erg ver gaan.
Natuurlijk, het is beslist ook weer niet gemakkelijk om er in deze tijd eerlijk vooruit te komen, dat we zonder compromis geloven in wat God zegt in de Bijbel. Niet iedereen zal dat aanvaarden. Daarom, langzaam maar zeker zal in deze tijd steeds meer duidelijk worden, wie werkelijk gekozen heeft om Jezus te volgen, ten koste van elke prijs en wie uiteindelijk toch zal zwichten voor de druk van de wereld.

De veranderingen waar we het hier over hebben, gaan tegenwoordig erg ver en het wordt hoe langer hoe ingewikkelder, men raakt soms totaal in verwarring. Men heeft het niet alleen maar over hetero’s, homo’s of lesbo’s, maar het traditionele gezin is voor een steeds grotere groep, ook al lang niet voldoende meer. Ook bij onze regering heeft men het tegenwoordig al over transgenders en het zogenaamde ‘meerouderschap’, ‘draagmoederschap’. Met meerouderschap wordt bedoeld, gezinnen waar de kinderen te maken krijgen met meer biologische ouders, dan twee… ! Onze overheid zit daar kennelijk mee.

Bijvoorbeeld als er sprake is van een vrouw die het kind als draagmoeder heeft gebaard en twee (getrouwde) homomannen die het kind vervolgens hebben geadopteerd. Wie zijn nu allemaal de ouders van het kind? Daarbij is er ook nog een groeiende discussie in onze samenleving gaande over de zogenaamde zaaddonor. Men vraagt zich af, waar liggen de rechten van de zaaddonor en hoe zit het met de rechten en plichten van het gezin waar het kind in terecht komt. Bij zaaddonors gaat het al lang niet meer alleen om het helpen van kinderloze echtparen, maar in toenemende mate meer om bijvoorbeeld lesbische relaties die kinderen willen.

Maar de verwarring kan nog verder.
Ook het aantal mensen dat van geslacht wil veranderen, de zogenaamde transgenders, neemt momenteel (2017) enorme vormen aan. De twee zogenaamde genderpoli’s in ons land, voeren het aantal behandelingen van transgenders flink op, om de lange wachtlijsten weg te kunnen werken. De geslachtsverandering is al lange tijd, tot op zekere hoogte mogelijk, maar toch kan nog lang niet alles. Zo blijft het nog onmogelijk dat een man die omgebouwd is tot vrouw, ook zwanger zou worden en kinderen baren. Het is dus nog steeds noodzakelijk om een draagmoeder erbij te betrekken, die het kind baart. Reden genoeg om weer meer kostbaar onderzoek te doen, want men vindt dat alles wat we tegenwoordig willen, moet ook mogelijk zijn.

Geen grijs gebied voor de Bijbel.
Het probleem van transgenderisme en homoseksualiteit is in ieder geval geen grijs gebied voor de Bijbel. God noemt het een gruwel, om je te kleden als het tegenovergestelde geslacht (transgenderisme) of seks te hebben met het zelfde geslacht (homoseksualiteit).

  • Lees Deutr.22:5 “De kleren van een man mogen niet door een vrouw gedragen worden, en een man mag geen vrouwenkleding aantrekken, want ieder die dat doet, is voor de Heer, uw God, een gruwel”.
  • en ook Rom.1:26, 27 “Daarom heeft God hen overgegeven aan schandelijke hartstochten, want ook hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang vervangen door de tegennatuurlijke. En evenzo hebben ook de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven, en zijn in wellust voor elkaar ontbrand: mannen doen schandelijke dingen met mannen en ontvangen het gepaste loon voor hun dwaling in zichzelf “.

We leven helaas in een tijd waarin velen denken dat ze geen God meer nodig hebben. De moderne mens denkt nu wijzer te zijn dan de God van de Bijbel, maar God zegt dat ze feitelijk dwaas zijn geworden, terwijl ze denken wijs te zijn (lees daarvoor Rom.1:22).

God heeft alle mensen lief.
Laten we vooral blijven herhalen, dat God alle mensen lief heeft, ongeacht je seksuele voorkeur, God discrimineert niet, Jezus stierf voor ons allemaal aan het kruis. En zeker ook christenen, zullen homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders nooit mogen haten, veroordelen of discrimineren, ook in de kerk of evangelie gemeente niet, God heeft ze lief. Juist in de christelijke gemeente, zouden mensen met homoseksuele gevoelens zich gewoon welkom moeten voelen. Jezus at ook met zondaren, accepteerde hen als mens, maar… wees hun zondige daden wel beslist af. In Johannes 8:11 zei Hij tegen de overspelige vrouw: ‘Ga heen en zondig niet meer.’ Hij wees haar niet af, maar keurde ook haar zonde niet goed.

Maar… ondanks deze onvoorwaardelijke liefde van God, zegt God in de Bijbel dat homofilie tegennatuurlijk is en dus erkent God ook niet het homo-huwelijk of een lesbische relatie. Sterker nog, de Bijbel leert dat seks tussen gelijke seksen zondig is. God heeft de mens geschapen (Gen.1:27), niet man en man of vrouw en vrouw, maar man en vrouw. Die twee, man en vrouw, zullen tot één vlees zijn (Gen.2:24), en waar wordt dat beter zichtbaar dan in de seksuele gemeenschap tussen man en vrouw.

God is dus zelf de bedenker van seksualiteit en Hij heeft daarom het lichaam van de man en een vrouw ‘duidelijk’ zo geschapen dat het absoluut bij elkaar past, daarover is geen twijfel mogelijk. En ja, dat kan in alle eerlijkheid, beslist niet gezegd worden van twee gelijke seksen.

Ondanks wat God zegt, worden relaties van gelijke seksen, toch steeds meer geaccepteerd als normaal. Het homo of lesbisch zijn wordt zelfs als een aanlokkelijke mogelijkheid voorgesteld, men zegt letterlijk tegen jonge mensen “kies wat je wilt en probeer het eens uit” en dat wordt nog eens extra benadrukt door de oververtegenwoordiging van homo’s in de entertainment, bijvoorbeeld op de televisie.

Christenen zouden beter moeten weten.
Christenen die de Bijbel kennen, zouden echter beter moeten weten, maar helaas, ook onder christenen, zien we opvattingen en principes langzaam veranderen. Men zegt dan, de Bijbel wijst het wel af, maar relaties in liefde en trouw tussen twee mannen of twee vrouwen zal God heus wel goedkeuren. En dus, de Bijbel zou het alleen over de uitwassen hebben, maar niet over mensen die zeggen van elkaar te houden, ook al zijn ze homo of lesbisch. Maar men gaat dan voorbij aan de zeer duidelijk uitspraken van de Bijbel hierover, waarbij helemaal geen sprake is van uitzonderingen en daarom kunnen wij ook nu niet zo’n uitzondering maken.

In alle zaken van het leven moeten we, als wedergeborenen gelovigen, naar de Bijbel kijken als ons enige richtsnoer en niet naar wat de wereld ons voorhoudt. Als we naar de Bijbel kijken, lezen we duidelijk dat God ons als een man of een vrouw heeft gemaakt. Er is geen bewijs dat God iets anders heeft gedaan of had gewild.

Laten we eens kijken wat de Bijbel over dit onderwerp moet zeggen:

  • Genesis 1:27, “En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen. “
  • Mattheüs 19:4, “En Hij antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft?”

De Bijbel vertelt ons dat toen God ons gecreëerd heeft, creëerde hij ons genetisch als een man of een vrouw. De mens kan op geen enkele wijze die genetische code veranderen waarmee je geboren bent en dat God in Zijn oneindige wijsheid je gaf. Hormonale therapie en een chirurgische ingreep kunnen de buitenkant veranderen en maar het zal nooit je genetica veranderen of… hoe God je aan de binnenkant heeft gemaakt.

Transseksualisme is verwarring.
Mensen die denken dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren, geloven dus dat God bij de conceptie, een fout heeft gemaakt en dit is onmogelijk. Transgender en Transseksualisme is daarom absoluut een leugen van satan.

In Jeremia 1:5 zegt God tot de profeet: “…voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd”.

Mijn geslacht, als man of vrouw, maakt deel uit van mijn identiteit, dus hoe God mij gedacht heeft te maken. Als dit Gods plan voor mijn leven is, kan het niet zomaar door mensen veranderd worden. Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk. Want net zoals een vis niet omgezet kan worden in een vogel, kan een man niet in een vrouw worden veranderd, of omgekeerd, omdat ons geslacht een fundamenteel aspect is van hoe we door God geschapen zijn.

Maar satan is beslist de oorzaak van gender verwarring. Door de zonde worstelen mensen met allerlei mentale, emotionele, fysieke en seksuele gebrokenheid. De wereld is vol misbruik, geweld, angst, onwetendheid, ziekte, armoede en verslaving. En dit alles wordt aangevuurd door de duivel, die Jezus ‘leugenaar en vader van de leugens’ noemde (Johannes 8:44).

Paulus predikte genezing.
Toen de apostel Paulus naar de Griekse stad Corinthiër ging, predikte hij tegen mensen van allerlei zondige achtergronden, en velen van hen kwamen tot geloof in Jezus en werden ‘schoongewassen, geheiligd en gerechtvaardigd door de naam van Jezus’.

Lees 1 Kor.6:9, 10, 11 “Of weet u niet dat onrechtvaardigen het Koninkrijk van God niet zullen beërven? Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven. Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God”.

Paulus heeft geen tolerantie of acceptatie gepredikt van bijvoorbeeld ‘mannen die met mannen slapen’. In plaats daarvan predikte hij hen Jezus, die de oplossing is van de totale verwarring waar ze in terecht waren gekomen. Er is dus een oplossing voor jou, God laat je zeker niet aan je lot over, we willen je graag de weg wijzen.

Misschien heb je hulp nodig, of wil je anoniem je verhaal kwijt. Dat kan, je krijgt altijd antwoord: KLIK HIER.

Let op: onze website heeft een nieuw adres: https://watzegtdebijbel.wordpress.com

Geplaatst in Actueel, Homofilie, transgenders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kerkdiensten die op disco feesten lijken. Hoe zit dat?

De vraag die ons nog wel eens gesteld wordt is, “hoever moeten christenen zich aanpassen aan de tijd waar in ze leven?” Onze hele cultuur en samenleving is de laatste jaren in een sneltreinvaart veranderd en dat heeft natuurlijk ook invloed op christenen. De nieuwe tijd dringt zich aan ons op via de media, door digitalisering, informatisering en robotisering. Via al of niet gemanipuleerde beeldvorming, tendentieuze teksten, indringende reclame slogans, worden we elke dag met de moderne nieuwe tijd geconfronteerd. Maar dat is de wereld, maar wat nu als ook je kerk of gemeente een theater wordt, kan dat zomaar.

Niemand kan eromheen dat de jarenlange traditionele manier van kerk zijn, in de wereld om ons heen al sterk is afgenomen. Traditionele christenen worden ook in ons land steeds meer een minderheid. Natuurlijk is een te strak vasthouden aan ouderwijze systemen beslist een verloren zaak. Op een dag zal de nieuwe generatie de plaats van de ouderen innemen en zij denken absoluut veel meer in de richting van de z.g. digitale snelweg. Als je niet snel mee verandert als kerk of gemeente, zul je al heel snel zelf tot die traditionele minderheid gaan behoren.

Liederen en muziek veranderen.
Natuurlijk is niet alles verkeerd en zijn er zeker ook veel dingen, die meer eigentijds, moderner worden en die een grotere zegen zijn voor veel mensen. Het is bijvoorbeeld beslist een zegen dat de liederen die we zingen, vernieuwend en frisser zijn. Je kunt nu eenmaal niet maar blijven bij de oude traditionele liederen, met teksten die niet meer begrepen worden vanwege het soms oud taal gebruik en melodieën die niet meer aanspreken. In die zin is het geen probleem om mee te veranderen, of juist goed, het kan zelfs niet anders, hoe moeilijk ouderen het daar soms ook mee hebben.

De vraag is natuurlijk altijd, waar ligt de grens, wat is nog acceptabel voor een christen, er is natuurlijk ook een gevaar. Jongemensen zijn vaak beïnvloedbaar en laten zich gemakkelijk uren vermaken met Youtube, games, vlotte dynamische muziek, snelle flitsende shows, concerten waar je vooral helemaal uit je dak kunt gaan etc… We moeten natuurlijk wel oppassen, dat we niet wereldgelijkvormig worden. Rom.12:2 zegt: “U moet niet gelijkvormig aan deze wereld worden, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is”. In ieder geval moet het in onze liederen wel altijd gaan om de aanbidding van Jezus en niet om zoveel mogelijk te kunnen feesten. Daarbij mogen we zeker wel uitbundig en blij zijn, maar heiligheid moet er ook zijn. Hierover straks meer in dit artikel. Overigens, een kind van God welke vervuld is met de heilige Geest, zal heel precies weten waar de grens ligt. Gods Geest zal het hem of haar bekend maken.

Televisie kerken.
Ook de kerk en de manier waarop geestelijke leiders het evangelie brengen, zijn onder de invloed gekomen van deze cultuuromslag. In de toekomst zullen vooral de televisie dominees het steeds beter doen, ze komen immers rechtstreeks de huiskamer binnen en maken het de kijkers gemakkelijk. Het is nu eenmaal zo dat in een maatschappij waarin man en vrouw moeten werken om aan alle wensen van het gezin te voldoen, er minder tijd overblijft voor ontspanning. Dan kan het gemakkelijk zijn als men op zondag niet meer naar de kerk hoeft, want men kan de kerkdienst direct in de huiskamer meebeleven. Het is alleen beslist een verarming wanneer christenen niet meer de behoefte zouden hebben om samen te komen en met ‘elkaar’ hun geloof te beleven. De Bijbel zegt ook dat we de onderlinge bijeenkomsten niet moeten verzuimen en dat we elkaar moeten aanmoedigen dat niet te doen (Hebr.10:25).

Televisie kerken kunnen natuurlijk ook een grote zegen zijn voor mensen die b.v. bedlegerig zijn of in de gevangenis zitten, of op andere wijze niet meer instaat zijn naar een samenkomst toe te gaan. Maar het heeft ook en andere kant. In toenemende mate zien we dat christenen er voor kiezen om niet meer naar een kerk of gemeente te gaan en zich verder geestelijk te voeden met de verschillende televisie diensten op zondagmorgen. Deze z.g. televisie kerken, hebben in de VS al een grote impact, miljoenen mensen kijken er naar en velen van hen bezoeken geen samenkomsten meer en waarschijnlijk zal dat in Nederland dezelfde weg op gaan. Er zijn inmiddels al vergevorderde plannen om een z.g. ‘Internet kerk’ te stichten, om die groep die liever thuis blijft, te bedienen. En natuurlijk, televisie heeft een niet weg te denken plaats in onze samenleving en veel mensen zullen hier blij mee zijn. We denken alleen dat deze moderne manier van kerkdiensten een verarming is en zeker geen winst.

Het boek verdwijnt.
De jongere generatie leest niet meer of heel weinig, met als gevolg dat velen ook moeite hebben om de Bijbel te lezen en de verwachtingen zijn ook, dat steeds meer christenen zelfs helemaal geen Bijbel meer zullen aanschaffen.

De afgelopen jaren hebben tablet, iPad en/of het z.g. elektronische boek (e-reader) steeds meer terrein gewonnen.

Steeds meer mensen lezen kranten en tijdschriften doormiddel van een digital medium. Dat bevalt kennelijk erg goed, want de markt groeit en uitgevers en boekhandels vragen zich met schrik af wat de toekomst zal zijn van het gedrukte boek. En natuurlijk heeft het ook vooral praktische voordelen, bijvoorbeeld als men gewend is de krant ’s morgens te lezen.

Men hoeft ’s ochtends niet meer naar de brievenbus te lopen, of als men vroeger wakker is, te wachten tot de kranten bezorger is geweest. Ook de hoeveelheid papier die men iedere maand weggooit in de papierbak, kan aanzienlijk minder en ook dat heeft voordelen. Digitale boeken koopt men gemakkelijk online via internet en dat bespaard ook een rit naar de boekhandel. Nee, ik verwacht niet dat het papieren boek een, twee, drie plotsklaps zal verdwijnen. Veranderingsprocessen gaan vaak veel langzamer dan de enthousiaste voorstanders denken. Maar het einde is wel onontkoombaar.

Sommige enthousiaste boekenlezers denken dat het ene medium het andere niet zal verdringen. Maar helaas, de geschiedenis vertelt ons anders. Het telegram is verdwenen, de telex ook. Maar veel relevanter is het meestal verzwegen voorbeeld van de typemachine, is in amper tien jaar tijd geschiedenis geworden. Die verdwijning bewijst dat er ook zonder gebruik van papier, boeken geschreven kunnen worden. En als ze zo geschreven worden, waarom dan niet ook zo gelezen? Maar er is nog iets anders gaande met betrekking tot het geschreven boek en hier gaat het om wat gaande is in de gemeente van Jezus Christus, OOK DAAR VERDWIJNT HET BOEK.

In steeds meer kleine en grote gemeenten komen we mensen tegen die geen Bijbel meer meenemen naar de samenkomst, omdat men de Bijbel online bij zich heeft d.m.v. een iPhone of i.d.. Men leest de Bijbel dus wel, maar tegelijk heeft men de internet verbinding online. De gevolgen laten zich raden, het komt helaas ook steeds meer voor dat men andere zaken aan het doen is i.p.v. alleen Bijbel lezen. We kwamen ook mensen tegen die ons zonder schroom bekende, zelfs geen Bijbel meer te hebben. De vraag dringt zich steeds meer aan ons op: ‘moeten we dit allemaal wel als de gezegende verandering zien, die nu eenmaal de moderne tijd met zich mee brengt’? Men zegt wel: “we zijn toch ook niet allemaal bij de perkamenten boekrol uit de middeleeuwen gebleven en we zien daar toch nu allemaal wel het voordeel van in”. Maar toch denk ik dat je het zo niet moet vergelijken. In ieder geval zou ik niet graag mijn Bijbel willen missen. Een eigen Bijbel is een kostbaar bezit voor iemand die er dagelijks in leest.

De kerk loopt nu het gevaar ook een theater te worden.
Door de invloed van de televisiecultuur kan het zijn dat kerkdiensten ook zo ingericht gaan worden dat de mensen vooral geamuseerd gaan worden. De z.g. showbizzcultuur is ook in opmars in de gemeente. Vele evangelie predikers hebben begrepen dat het grote publiek niet meer tevreden is met het zingen van een paar liederen en de prediking van het evangelie. Men wil meer, er moet amusement bij om het publiek te blijven boeien. Inmiddels hebben we evangelische conferences, evangelische cabaretgroepen, evangelische musicals en zelfs hoorde ik onlangs van een evangelische buikspreker. Tijdens een belangrijke voetbalwedstrijd, was het voor een aantal gemeenten geen probleem om de wedstrijd op groot scherm in de kerk te vertonen en dat was opzicht natuurlijk niet zo’n probleem, zij het niet dat het soms ten kosten ging van de normale samenkomsten. Laat ons echter niet vergeten, dat koning voetbal één van de grootste afgoden van ons westerse maatschappij is, waaraan miljarden euro’s geofferd worden en waar zelfs regeringen mee rekening houden. Dat wetende is het toch opmerkelijk wat er gebeurde.

Een wezenlijk gevaar vindt plaats wanneer het in de samenkomsten vooral gaat om het vermaak. Wanneer de showbizzcultuur onze kerken binnenkomt, ontstaat er ongemerkt een verschuiving van accenten in de eredienst. Het accent verschuift van de aanbidding van God naar het vermaken van de kerkgangers. De muziek moet vooral in stijl zijn en perfect in uitvoering. Sommige kiezen er zelfs voor om licht effecten te gebruiken en professionele artiesten en muzikanten in te huren. Deze amusements drang vormt een bedreiging voor waarachtige geloofsbeleving.

Moe van de show
Wij zullen absoluut onze kracht verliezen, wanneer wij in onze samenkomsten op de wereld willen gaan lijken. Jezus zegt: “als het zout z’n kracht verliest, dan heeft het geen nut meer” (Matt.5:13) en zo is het ongetwijfeld met de gemeente van de Heer. Door elementen van show en entertainment in de erediensten te gaan aanbrengen, alleen om mensen binnen te krijgen en hen een goede tijd te bezorgen, lopen we kans dat mensen met verkeerde motieven naar onze samenkomsten komen. Als mensen vermaakt willen worden dan moet men naar een theater of i.d. gaan, in de eredienst komt men namelijk in de eerste plaats om God te ontmoeten. Trouwens, op een dag zijn die mensen moe van de show die we opvoeren en gaan ze opzoek naar wat anders. Om die reden lopen sommige christenen van de ene evangelie samenkomst naar de ander.

In sommige kerken worden de mensen wekelijks een druk programma met veel afwisseling aangeboden, want anders gaat men het ergens anders zoeken. Maar de mensen die in de samenkomsten komen, moeten juist getrokken worden door andere zaken zoals: echtheid, spontaniteit, warmte, zalving van de Geest, kracht van het gepredikte Woord en vooral door bewogenheid met elkaar. God wil de mensen ontmoeten in onze diensten en tot hen spreken, vandaar dat er ook ruimte voor rust moet zijn, waardoor zo mogelijk ook weer profetieën gehoord worden. Alleen als we stil worden van binnen, kunnen we de stem van God gaan verstaan. Mensen zullen pas echt vinden wat ze zoeken, als ze in de samenkomst Jezus hebben horen spreken en Jezus is al daar, waar we samenkomen met twee of drie personen. (Matt.18:20).

Wilt u hierover napraten, dat kan: KLIK HIER

Meer studies: KLIK HIER (www.evangelisch-nieuws.nl)

Let op: onze website heeft een nieuw adres: https://watzegtdebijbel.wordpress.com

Geplaatst in Actueel, digitaal boek, gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Golan wordt erkent als van Israël, God voert Zijn plan uit.

door Henk Herbold

Trump erkent de Golanhoogten als deel van Israël.
President Donald Trump heeft onlangs (2019) samen met de Israëlische premier Benjamin Netanyahu, een belangrijke stap gezet naar de terugkeer van Israël, naar de Bijbelse grenzen van het land zoals God aan Abraham beloofd had (Genesis 12:7). Trump heeft namelijk de moedige stap gedaan, om ondanks wereldwijd verzet, een verklaring te ondertekenen waarin de Verenigde Staten erkennen, dat de Golanhoogten nu tot Israël behoren. De Verenigde Naties, Syrië en Turkije zijn uiteraard niet te spreken over deze actie van Amerika, maar ook dit is in het plan van God en niemand kan dat stoppen.

God bestuurt Trump zoals vroeger koning Kores.
In de Bijbel lezen we hoe God tijdens de ballingschap van Israël, een heidense koning Kores (Jes.45) gebruikte, om Zijn goddelijk plan met Zijn volk Israël uit te voeren. Koning Kores (Cyrus) was in die tijd een machtige koning in het Meden en Perzische rijk, ongeveer 550 jaar voor Christus. Ondanks dat zijn heerschappij in die dagen absoluut was, had hij zelf niet door dat hij feitelijk door God bestuurd werd. De Heer had hem namelijk in het hart gegeven om het volk van Israël, welke dus toen nog in Ballingschap leefde in zijn rijk, terug te laten keren naar hun eigen land (Ezra 1:2). Het was dus niet zijn eigen idee, maar Gods plan. En Gods plannen zullen nooit falen, Hij staat namelijk boven alle regeerders en heersers in de wereld (Jes.40:22-24). Hij stuurt alles uiteindelijk naar Zijn wil, ook al zien we dit nog niet direct, maar Hij bestuurt de wereldgeschiedenis.

Recent (2017) hebben we dit opnieuw gezien bij de Amerikaanse president Trump. Heel veel belangrijke mensen in de wereld ‘en ook in ons land’, hadden voorspelt dat Trump nooit de verkiezingen in Amerika zou winnen. Maar we weten nu dat het allemaal heel anders liep. Tegen alle verwachtingen in, won hij toch de verkiezingen in de VS en is hij nu dus al enige tijd president van de VS. Zijn tegenstanders hebben met grote verbazing staan kijken wat er gebeurde. Men heeft van alles ondernomen om hem af te kunnen zetten, zelfs het hoogste Amerikaanse gerechtshof besteedde miljoenen aan een onderzoek, om corruptie aan te tonen en zo de president tot aftreden te kunnen dwingen, maar het liep tot nu toe op niets uit. Want… Trump is ondanks alles ook Gods keus.

God spreekt door profetie
Dat de keus van Trump werkelijk van God was, werd al eerder door een profetie bevestigd. Er wordt verteld dat in de verkiezingstijd Donald Trump namelijk een pinksterkerk in Las Vegas bezocht. Daar ontving een vrouw plotseling een profetie (of boodschap) van God over hem. In die profetie sprak God duidelijk dat Trump de volgende president zou worden. Ondanks alle tegenstand, werd hij ook inderdaad de nieuwe president en werd dus die profetie vervuld. Maar, de reden echter waarom hij door God uitgekozen was, heeft vrijwel zeker te maken met Israël. God is namelijk bezig Zijn plan uit te voeren met dit volk, door hen na een korte tijd van verdrukking, volledig te herstellen (Rom.11:26). Hij doet dat niet omdat Israël volmaakt is, maar omdat Hij zich altijd houdt aan Zijn belofte. Israël is daarom het grote bewijs van Gods trouw in de wereld, zelfs als we ontrouw zijn verandert Gods trouw niet (2 Tim.2:13).

Trump voert ook uit wat hij beloofd heeft
Inmiddels is Trump nu al weer enige tijd president en is hij bezig om stap voor stap zijn verkiezingsbeloften uit te voeren. Uiteraard is ook daar veel weerstand tegen, maar langzaam zien we toch resultaat. Dat geldt ook voor zijn besluit om de stad Jeruzalem te erkennen als ondeelbare hoofdstad van Israël. Daarbij is het beslist waar wat verschillende journalisten al geschreven hebben, Trump durfde aan wat geen van zijn voorgangers gedurfd hebben. Want het Amerikaanse Congres besloot feitelijk al in 1995 met een grote meerderheid, om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël. Maar het werd telkens uitgesteld, omdat de opeenvolgende presidenten bang waren voor de druk vanuit de Arabische volkeren, die overwegend Islamitisch en anti Israël zijn. Trump echter voert het nu wel uit en ook dat is volledig in het plan van God.

Herstel Israël
Er zijn ook nu nog genoeg christenen, die niet geloven in het geestelijk herstel van het volk van Israël. Maar men zal zich dan nog verbazen. Lees maar in Ezechiël 36:26, daar zegt God tot het hele volk Israël: “Ik zal u een nieuw hart geven, en een nieuwe geest… “, dit duidt absoluut op een verandering en een massale bekering onder het volk van Israël. Wat bij mensen onmogelijk is, is toch mogelijk bij God.

Ook spreekt de Bijbel over de herbouw van een nieuwe Joodse tempel in Jeruzalem, precies op of nabij de plaats waar nu de grote Al-Aqsa Moskee staat in Jeruzalem (lees o.a. in 2 Thes. 2:4 en Openb.11:1). Het lijkt allemaal onmogelijk, maar God is almachtig en vergeet niet, opnieuw is bewezen, God kan zelfs heidenen gebruiken voor Zijn plan. Wellicht dat Trump ook nog stappen zal zetten in die richting??

Woede over het besluit van Trump
De Palestijnen reageren uiteraard woedend op de besluiten van Trump. Voor hen heeft Amerika nu definitief afstand gedaan van zijn rol als bemiddelaar in het vredesproces. Men ziet in de VS geen onpartijdige mediator meer tussen de betrokken landen.

Maar het is vooral zeer verontrustend dat het antisemitisme in deze tijd nu weer explosief toeneemt. Ook de strijd van de Palestijnen gaat feitelijk niet om een eigen staat alleen, maar ook om het einde van Israël. Al jaren is de Hamas zelfs bezig Palestijnse kinderen op te voeden in het leren haten van Joden, anders gelovigen en afvalligen van de Islam. Dit betekent dat ook uit de nieuwe generatie nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst gegarandeerd zal worden voortgezet. De Arabische landen zullen namelijk niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet wel op een volgende oorlog uitlopen, maar die oorlog zal Israël toch ook weer winnen, want God is met dit volk.

Oude Bijbelse profetieën
In de Bijbel kunnen we lezen vrij nauwkeurig wat er in de toekomst gaat gebeuren met Israël. De Bijbel spreekt over een oorlog van ‘alle volken’ tegen Jeruzalem, wat symbool staat voor heel Israël (Lees vooral Zacharia 12 en 14 ) en gedeeltelijk is die oorlog al lang aan de gang. De Bijbel vertelt in Ezechiël 38 en 39 verder over een machtig leger uit het Noorden (Rusland, Turkije,..??) dat Israël zal binnenvallen. In Psalm 83 lezen we ook over plannen van Arabische landen om Israël binnen te vallen. In al die gevallen zal de God van Israël volgens de Bijbel ingrijpen en loopt het met de antisemitische aanvallers slecht af.

Volgens de Bijbel zal er nog een antichrist zal komen, een wereldleider met grote macht (2 Thes.2:9,10). Voor een korte periode zal Israël zelfs menen dat deze wereldleider de beloofde Messias is. Hij zal ook een soort schijnvrede (1Thes.5:3) brengen tussen Israël en de Arabische volkeren rondom en hij zal het wellicht mogelijk maken, dat Israël z’n tempel herbouwt in Jeruzalem. Maar deze wereldleider zal in z’n hoogmoed steeds verder groeien en tenslotte in die tempel van Israël zich als een God laten vereren (2 Thes.2:3,4). Dan zal Israël inzien bedrogen te zijn en vluchten naar de bergen en de woestijn (Mat.24:15, 16). Uiteindelijk zal de Verlosser, de Messias Zelf ingrijpen en zal de Heer Jezus weerkomen op de Olijfberg en zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid op aarde vestigen (Zach.14:4).

God waarschuwt in Zijn Woord niet zomaar de beschuldigende vinger uit te steken richting Israël en het Joodse volk. Luister:

  • Te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een steen die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden. (Zacharia 12:3).
  • Tot Sion zegt God: ‘Want het volk en het koninkrijk die u niet willen dienen, zullen te gronde gaan, en die volken zullen zeker verwoest worden’ (Jesaja 60:12). Laat dit een waarschuwing zijn voor alle landen en volken die zich nu tegen Israel keren.

De druk op Israël neemt toe
‘Hamas heeft vanaf Israëls terugtrekking uit de Gazastrook in 2005, tienduizenden raketten en mortiergranaten op Israëlische steden en dorpen afgevuurd. Het doel was zoveel mogelijk mensen te doden en verwonden en het zuiden van Israël onleefbaar te maken. Ondanks het relatief kleine aantal fatale slachtoffers, maken de raketten een normaal leven voor honderdduizenden mensen onmogelijk. De raketten worden steeds beter en kunnen nu ook de steden Ashdod en Beersheva bereiken, waar meer dan een half miljoen mensen leven.’
Natuurlijk, Israël heeft het recht zich te verdedigen tegen een terreurorganisatie en dat doen ze ook, maar ik hoop dat meer mensen, vooral in Israël, zich gaan realiseren dat er zonder Jezus geen echte vrede mogelijk is. Er komt geen echte vrede zolang de harten van mensen niet veranderen.’

God staat achter Israël
Elk volk en elke leider die Israël onder druk zet om het land te verdelen, zal daarvan eens de consequenties moeten dragen. Daar is de Bijbel heel duidelijk over. Lees maar wat Joel 3 zegt: ‘…Ik zal alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van Mijn volk en Mijn erfdeel Israël, dat zij onder de volken verstrooid hebben, terwijl zij Mijn land verdeelden en over Mijn volk het lot wierpen…’

Geen voorspellingen
De Bijbel geeft ons geen duidelijk tijdschema van toekomstige gebeurtenissen, daarom moeten we ook zeer terughoudend als het over tijdsberekeningen gaat. Maar al te vaak zijn goed bedoelende gelovigen daarmee de fout ingegaan. Toch ben ik ervan overtuigd dat we er in deze tijd niet hetzelfde voor staan als bijvoorbeeld honderd jaar geleden. Dat is duidelijk te zien aan de recente ontwikkeling rondom het volk van Israël. Dit volk wordt steeds meer in het nauw gedreven.

Maar niet alleen in Israël, ook onder christenen neemt de strijd tussen licht en duisternis toe. Denk bijvoorbeeld aan de toenemende vervolging van christenen op vele plaatsen in de wereld en aan de snelle achteruitgang van de westerse ‘beschaving’. De zonden neemt steeds grotere vormen aan en wordt steeds openlijk.

Volgens de Bijbel loopt het gelukkig goed af, voor iedereen die Jezus verwacht. Het grootste teken van de eindtijd is, de wereldwijde verkondiging van het Evangelie, die sinds de twintigste eeuw in een geweldige stroomversnelling is gekomen. Maar daarnaast moeten we nauwkeurig letten op Gods weg met het volk van de Joden, dit volk is als een teken van God in de wereld geplaatst.

Zorg dat u klaar bent voor de wederkomst van Jezus. Mocht u daarover twijfelen, dan nodigen we u uit om ons te mailen. U krijgt altijd een reactie: klik hier

Let op: onze website heeft een nieuw adres: https://watzegtdebijbel.wordpress.com

Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd, Israël, wederkomst | Tags: , , , | Een reactie plaatsen