Trump en de erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël.

door Henk Herbold

God bestuurt de wereldgeschiedenis
In de Bijbel lezen we hoe God tijdens de ballingschap van Israël, een heidense koning Kores (Jes.45) gebruikte, om Zijn goddelijk plan met Zijn volk Israël uit te voeren. Koning Kores (Cyrus) was in die tijd een machtige koning in het Meden en Perzische rijk, ongeveer 550 jaar voor Christus. Ondanks dat zijn heerschappij in die dagen absoluut was, had hij zelf niet door dat hij feitelijk door God bestuurd werd. De Heer had hem namelijk in het hart gegeven om het volk van Israël, welke dus toen nog in Ballingschap leefde in zijn rijk, terug te laten keren naar hun eigen land (Ezra 1:2). Het was dus niet zijn eigen idee, maar Gods plan. En Gods plannen zullen nooit falen, Hij staat namelijk boven alle regeerders en heersers in de wereld (Jes.40:22-24). Hij stuurt alles uiteindelijk naar Zijn wil, ook al zien we dit nog niet direct, maar Hij bestuurt de wereldgeschiedenis.

Recent (2017)  hebben we dit opnieuw gezien bij de Amerikaanse president Trump. Heel veel belangrijke mensen in de wereld ‘en ook in ons land’, hadden voorspelt dat hij nooit de verkiezingen in Amerika zou winnen. Maar we weten nu dat het allemaal heel anders liep. Tegen alle verwachtingen in, won hij toch de verkiezingen in de VS en is hij nu dus president van de VS. Zijn tegenstanders hebben met grote verbazing staan kijken wat er gebeurde.

God spreekt door profetie
Dat de keus van Trump werkelijk van God was, werd al eerder door een profetie bevestigd. In de verkiezingstijd bezocht Donald Trump namelijk een pinksterkerk in Las Vegas. Daar ontving een vrouw plotseling een profetie van God over hem. In die profetie sprak God duidelijk dat Trump de volgende president zou worden. Ondanks alle tegenstand, werd hij ook inderdaad de nieuwe president en werd dus die profetie vervuld. De reden echter waarom hij door God uitgekozen was, heeft vrijwel zeker te maken met Israël. God is namelijk bezig Zijn plan uit te voeren met dit volk, door hen na een korte tijd van verdrukking, volledig te herstellen (Rom.11:26). Hij doet dat niet omdat Israël volmaakt is, maar omdat Hij zich altijd houdt aan Zijn belofte. Israël is daarom het grote bewijs van Gods trouw in de wereld, zelfs als we ontrouw zijn verandert Gods trouw niet (2 Tim.2:13).

Trump voert ook uit wat hij beloofd heeft
Inmiddels is Trump nu al weer enkele maanden in 2017 president en is hij bezig om stap voor stap zijn verkiezingsbeloften uit te voeren. Uiteraard is ook daar veel weerstand tegen, maar langzaam zien we toch resultaat. Dat geldt ook voor zijn besluit om de stad Jeruzalem te erkennen als ondeelbare hoofdstad van Israël. Daarbij is het beslist waar wat verschillende journalisten al geschreven hebben, Trump durfde aan wat geen van zijn voorgangers gedurfd hebben. Want het Amerikaanse Congres besloot feitelijk al in 1995 met een grote meerderheid, om Jeruzalem te erkennen als hoofdstad van Israël. Maar het werd telkens uitgesteld, omdat de opeenvolgende presidenten bang waren voor de druk vanuit de Arabische volkeren, die overwegend Islamitisch en anti Israël zijn. Trump echter voert het nu wel uit en ook dat is volledig in het plan van God.

Herstel Israël
Er zijn ook nu nog genoeg christenen, die niet geloven in het geestelijk herstel van het volk van Israël. Maar men zal zich dan nog verbazen. Lees maar in Ezechiël 36:26, daar zegt God tot het hele volk Israël: “Ik zal u een nieuw hart geven, en een nieuwe geest… “, dit duidt absoluut op een verandering en een massale bekering onder het volk van Israël. Wat bij mensen onmogelijk is, is toch mogelijk bij God.

Ook spreekt de Bijbel over de herbouw van een nieuwe Joodse tempel in Jeruzalem, precies op of nabij de plaats waar nu de grote Al-Aqsa Moskee staat in Jeruzalem (lees o.a. in 2 Thes. 2:4 en Openb.11:1). Het lijkt allemaal onmogelijk, maar God is almachtig en vergeet niet, God kan zelfs heidenen gebruiken voor Zijn plan. Wellicht dat Trump ook nog stappen zal zetten in die richting??

Woede over het besluit van Trump
De Palestijnen hebben uiteraard woedend gereageerd op het besluit van Trump. Voor hen heeft Amerika nu definitief afstand gedaan van zijn rol als bemiddelaar in het vredesproces. Men ziet in de VS geen onpartijdige mediator meer tussen de betrokken landen.

Maar het is vooral zeer verontrustend dat het antisemitisme in deze tijd nu weer explosief toeneemt. Ook de strijd van de Palestijnen gaat feitelijk niet om een eigen staat alleen, maar ook om het einde van Israël.  Al jaren is de Hamas zelfs bezig Palestijnse kinderen op te voeden in het leren haten van Joden, anders gelovigen en afvalligen van de Islam. Dit betekent dat ook uit de nieuwe generatie nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst gegarandeerd zal worden voortgezet. De Arabische landen zullen namelijk niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet wel op een volgende oorlog uitlopen, maar die oorlog zal Israël toch ook weer winnen, want God is met dit volk.

Oude Bijbelse profetieën
In de Bijbel kunnen we lezen vrij nauwkeurig wat er in de toekomst gaat gebeuren met Israël. De Bijbel spreekt over een oorlog van ‘alle volken’ tegen Jeruzalem, wat symbool staat voor heel Israël (Lees vooral Zacharia 12 en 14 ) en gedeeltelijk is die oorlog al lang aan de gang. De Bijbel vertelt in Ezechiël 38 en 39 verder over een machtig leger uit het Noorden (Rusland, Turkije,..??) dat Israël zal binnenvallen. In Psalm 83 lezen we ook over plannen van Arabische landen om Israël binnen te vallen. In al die gevallen zal de God van Israël volgens de Bijbel ingrijpen en loopt het met de antisemitische aanvallers slecht af.

Volgens de Bijbel zal er nog een antichrist zal komen, een wereldleider met grote macht (2 Thes.2:9,10). Voor een korte periode zal Israël zelfs menen dat deze wereldleider de beloofde Messias is. Hij zal ook een soort schijnvrede (1Thes.5:3) brengen tussen Israël en de Arabische volkeren rondom en hij zal het wellicht mogelijk maken, dat Israël z’n tempel herbouwt in Jeruzalem. Maar deze wereldleider zal in z’n hoogmoed steeds verder groeien en tenslotte in die tempel van Israël zich als een God laten vereren (2 Thes.2:3,4).  Dan zal Israël inzien bedrogen te zijn en vluchten naar de bergen en de woestijn (Mat.24:15, 16). Uiteindelijk zal de Verlosser, de Messias Zelf ingrijpen en zal de Heer Jezus weerkomen op de Olijfberg en zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid op aarde vestigen (Zach.14:4).

God waarschuwt in Zijn Woord niet zomaar de beschuldigende vinger uit te steken richting Israël en het Joodse volk. Luister:

  • Te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een steen die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden. (Zacharia 12:3).
  • Tot Sion zegt God: ‘Want het volk en het koninkrijk die u niet willen dienen, zullen te gronde gaan, en die volken zullen zeker verwoest worden’ (Jesaja 60:12). Laat dit een waarschuwing zijn voor alle landen en volken die zich nu tegen Israel keren.

De druk op Israël neemt toe
‘Hamas heeft sinds Israëls terugtrekking uit de Gazastrook in 2005 tienduizenden raketten en mortiergranaten op Israëlische steden en dorpen afgevuurd. Het doel was zoveel mogelijk mensen te doden en verwonden en het zuiden van Israël onleefbaar te maken. Ondanks het relatief kleine aantal fatale slachtoffers, maken de raketten een normaal leven voor honderdduizenden mensen onmogelijk. De raketten worden steeds beter en kunnen nu ook de steden Ashdod en Beersheva bereiken, waar meer dan een half miljoen mensen leven.’
Natuurlijk, Israël heeft het recht zich te verdedigen tegen een terreurorganisatie en dat doen ze ook, maar ik hoop dat meer mensen, vooral in Israël, zich gaan realiseren dat er zonder Jezus geen echte vrede mogelijk is. Er komt geen echte vrede zolang de harten van mensen niet veranderen.’

God staat achter Israël
Elk volk en elke leider die Israël onder druk zet om het land te verdelen, zal daarvan eens de consequenties moeten dragen. Daar is de Bijbel heel duidelijk over. Lees maar wat Joel 3 zegt: ‘…Ik zal alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van Mijn volk en Mijn erfdeel Israël, dat zij onder de volken verstrooid hebben, terwijl zij Mijn land verdeelden en over Mijn volk het lot wierpen…’

Geen voorspellingen
De Bijbel geeft ons geen duidelijk tijdschema van toekomstige gebeurtenissen, daarom moeten we ook zeer terughoudend als het over tijdsberekeningen gaat. Maar al te vaak zijn goed bedoelende gelovigen daarmee de fout ingegaan. Toch ben ik ervan overtuigd dat we er in 2018 niet hetzelfde voor staan als bijvoorbeeld honderd jaar geleden. Dat is duidelijk te zien aan de recente ontwikkeling rondom het volk van Israël.  Dit volk wordt steeds meer in het nauw gedreven.

Maar niet alleen in Israël, ook onder christenen neemt de strijd tussen licht en duisternis toe. Denk bijvoorbeeld aan de toenemende vervolging van christenen op vele plaatsen in de wereld en aan de snelle achteruitgang van de westerse ‘beschaving’. De zonden neemt steeds grotere vormen aan en wordt steeds openlijk.

Volgens de Bijbel loopt het gelukkig goed af voor iedereen die Jezus verwacht. Het grootste teken van de eindtijd is, de wereldwijde verkondiging van het Evangelie, die sinds de twintigste eeuw in een geweldige stroomversnelling is gekomen. Maar daarnaast moeten we nauwkeurig letten op Gods weg met het volk van de Joden, dit volk is als een teken van God in de wereld geplaatst.

Zorg dat u klaar bent voor de wederkomst van Jezus. Mocht u daarover twijfelen, dan nodigen we u uit om ons te mailen. U krijgt altijd binnen twee dagen een reactie: klik hier

Advertenties
Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd, Islam, Israël, Moslims, wederkomst | Tags: , | Een reactie plaatsen

Over verliefd worden en seksualiteit. Wat zegt de Bijbel?

Bijbels onderwijs over verliefdheid, relatie en seksualiteit is heel belangrijk. Helaas wordt er in veel kerken en evangelie gemeenten, te weinig aandacht aan besteed. Mensen mailen ons wekelijks over deze onderwerpen en vertellen ons dat in de gemeente waar ze komen, er weinig of niets over horen. Daar zijn verschillende redenen voor, maar de belangrijkste reden is wel dat het een gevoelig onderwerp is en men is bang is jonge mensen af te schrikken. De opvattingen vandaag in de wereld om ons heen zijn namelijk heel anders. Maagd zijn tot het huwelijk komt steeds minder voor en wordt zelfs belachelijk gemaakt. De opvatting is eerder, experimenteer maar wat, alles kan en alles mag, zolang je het maar fijn vindt. Maar dit is niet de gedachten van God. Veel voorgangers en geestelijk leiders in het algemeen zouden er goed aan doen om zo vroeg mogelijk onze kinderen te leren wat de Bijbel hierover zegt, wat de consequentie ook zou zijn.

Het gevaar van verliefd zijn.
Alhoewel we allemaal weten dat verliefdheid niet abnormaal is en het in de meeste gevallen iedereen wel een keer overkomt, is er ook een gevaar. Verliefdheid maakt namelijk dat je je gemakkelijker stort in een avontuur met veel onzekerheden en waar je vaak het eind niet van ziet. Men is vaak tijdelijk niet voor reden vatbaar, omdat men moeite heeft om dingen rationeel te zien. Het is beslist nog geen een goede voedingsbodem voor een huwelijk, verliefdheid is namelijk nog geen echte liefde, maar het één zou wel moeten overgaan in het ander.

Verkering is een tijd waarin je elkaar beter leert kennen, om daarna op een verantwoorde manier te beslissen of je met elkaar wilt trouwen. Niet iedere verkering zal in een huwelijk eindigen, want soms pas je gewoon niet bij elkaar. Verkering heeft als doel om naar elkaar toe te groeien totdat je het aandurft om met ‘Ja!’ jezelf onlosmakelijk met de ander te verbinden.

Wanneer gaat een christen ‘te ver’ in Gods ogen?

1. Verkering met een ongelovige.
Omdat het voor de Heer God een gruwel is als een gelovige zich onlosmakelijk aan een ongelovige bindt, gaat een christen ‘te ver’ als hij verkering heeft met een ongelovige. (1.Kon.11:1-7; Ezr.9:1-2; 2Kor.6:14-16)

Het is ons al heet vaak gezegd ‘Ja, maar misschien gaat hij wel geloven?’

Je kan natuurlijk wel tijdens een gewone vriendschap over je geloof praten, maar pas er wel voor op dat je partner geen christen wordt alleen omdat jij dat bent.

Sommigen denken “mijn vriend is wel een goede jongen en als we getrouwd zijn zal hij zich wel bekeren”. Wat is er mis met deze gedachte? Wel, we worden in de Bijbel opgeroepen om mensen het evangelie te verkondigen en om hen op deze wijze tot Christus te brengen. We worden niet opgeroepen om eerst verliefd op hen te worden om hen zo tot Christus te brengen.

Zij die verliefd worden op een ongelovige moeten beseffen dat “de vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is. Wie dus een vriend van de wereld wil zijn, wordt metterdaad een vijand van God”, want “de geest, die Hij in ons deed wonen, begeert Hij met jaloersheid” Jak 4:4-5.

Het feit dat er voor een ongelovige wordt gekozen laat al zien dat men reeds bezig is van Gods Woord af te wijken. Het spreekwoord zegt niet voor niets ‘liefde maakt blind’. Velen hebben zich laten verblinden door verliefdheid en zijn toch een in Gods ogen ‘ongeoorloofd huwelijk’ aangegaan met een ongelovige, met alle gevolgen van dien. Later als de verliefdheid voorbij is en er wellicht kinderen komen, wordt het moeilijker.

Zal men dan de gelegenheid nog hebben de kinderen het evangelie uit te leggen en zullen ze dan bereid zijn om Jezus te volgen, ook als één van de beide ouders daar geen voorbeeld in is? Wat zien ze, terwijl de ene ouder bidt en de Bijbel leest, heeft de ander er geen deel aan. Heel vaak zien we dat het een eenzame weg wordt voor de gelovige partner.

2. Is seks hebben hetzelfde als getrouwd zijn?
Sommige denken dat geslachtsgemeenschap hebben, door God op dezelfde manier gezien wordt als gehuwd zijn. Maar dit is geen Bijbelse visie. God beschouwt een stel alleen als getrouwd wanneer ze wettelijk getrouwd zijn. Het huwelijk zal altijd door de wet van het land bekrachtigd dienen te worden. God erkent de wet en de overheid zolang als die niet tegen Gods geboden ingaat. (Lees Rom.7:2 en Rom.13.1, 2)
“Want de gehuwde vrouw is door de wet aan haar man gebonden, zolang deze leeft…” “Ieder mens moet zich onderwerpen aan de overheden, die boven hem staan. Want er is geen overheid dan door God en die er zijn, zijn door God gesteld”.

Zie ook Mal.2:14 waar God spreekt over Israël als Zijn ‘wettige’ vrouw. “En dan zegt gij: Waarom? Omdat de Here getuige geweest is tussen u en de vrouw uwer jeugd, aan wie gij ontrouw geworden zijt, terwijl zij toch uw gezellin en uw wettige vrouw is.”

Jezus zegt ook tot de Samaritaanse vrouw in Joh.4:16-18 “Ga heen, roep uw man en kom hier. De vrouw antwoordde en zei tegen Hem: Ik heb geen man. Jezus zei tegen haar: U hebt terecht gezegd: Ik heb geen man, want vijf mannen hebt u gehad en die u nu hebt, is uw man niet; dat hebt u naar waarheid gezegd”.
De enige terechte conclusie die we hieruit kunnen trekken is, dat ze 5 maal getrouwd geweest is en dat ze nu ongehuwd samen leefde met de 6de man en daarop zegt Jezus “deze is uw man niet”.

Tenslotte, wachten is soms moeilijk omdat we in een tijd leven waarop veel mensen dat niet meer geleerd hebben, men wil vaak te snel alles al hebben. Maar als het om seksualiteit gaat, dan kunnen we gerust zeggen dat wachten juist heel goed is. Het is namelijk een toets of je werkelijk van elkaar houdt, ook al krijg je niet direct je zin. Echte liefde bewijst zich het meest als je het wel eens moeilijk hebt, maar er toch voor gaat. Er is ook niets mooier dan rein in het huwelijk te treden, allebei nog maagd en de seksualiteit helemaal samen ontdekken. Daar geniet je samen nog het meest van en zo heeft God het beslist bedoeld

3. Seks hoort binnen het huwelijk
De Bijbel laat er geen twijfel over bestaan dat geslachtsgemeenschap binnen het huwelijk zuiver en goed is, en buiten het huwelijk zonde is. Met elkaar naar bed gaan voordat je getrouwd bent is dus duidelijk ‘te ver’. (Hebr.13:4; 1Kor.6:18)

God zelf plaatste seksueel verkeer binnen de veilige grenzen van het huwelijk. Seksueel contact is de kroon op een huwelijksrelatie die je voor het leven aangaat. Het is duidelijk dat dit standpunt van seks binnen het huwelijk, in onze samenleving niet door iedereen wordt gedeeld. Maar de Bijbel maakt met de verhalen over Noach, Sodom en Gomorra en de verwijzingen naar de eindtijd duidelijk dat aan de seksuele gewoonten van een samenleving haar geestelijke gesteldheid is af te meten. Zorg dat het geen invloed op u heeft, maar dat u vrij zult blijven van deze dwingende macht.

God wil namelijk dat u Hem helemaal toebehoort en dat u zich ver houdt van elke vorm van ontucht. Laat u in ieder geval niet overweldigen door uw hartstochten en begeerten, zoals gebeurt bij mensen die God niet kennen.

Want dit wil God: uw heiliging, dat gij u onthoudt van hoererij, dat ieder uwer in heiliging en eerbaarheid zijn vat weet te verwerven, niet in hartstochtelijke begeerlijkheid, zoals ook de heidenen, die van God niet weten, … (I Thes. 4:3-5).

Maar, hoe ver mag ik dan wel gaan?
Hoe kan je er dan kan voor zorgen dat je niet te ver gaat? Verkering met een ongelovige en seks voor het huwelijk is ‘te ver gaan’. Maar dat betekent niet dat de rest zomaar kan. De grote vraag is hoe je met de grenzen en regels van de God omgaat. We moeten Gods grenzen serieus nemen. Hij heeft ons geschapen en weet daarom ook wat goed voor ons is.

Een veel gestelde vraag is, “Als we geen seks kunnen hebben, hoe ver kunnen we dan wel gaan?” Een betere vraag zou zijn: “Hoe ver zouden we moeten gaan?” God’s Woord geeft ons geen gedetailleerde “lijst” van alle dingen die een koppel wel of niet zou kunnen doen voordat zij getrouwd zijn. Maar, juist omdat de Bijbel niet direct bespreekt wat een koppel wel of niet zou kunnen doen, geeft dit ons geen vrijbrief om alles maar te doen tot aan de uiterste grens van seks voor het huwelijk. In essentie is “voorspel” bedoeld om “voor de seks” plaats te vinden en om een koppel juist gereed te maken voor seksuele gemeenschap. Logisch gezien zijn dan alle vormen van “voorspel” beperkt tot koppels die getrouwd zijn. Alles wat als “voorspel” kan worden beschouwd, zou tot het huwelijk vermeden moeten worden.

Zoek niet de uiterste grens, op een dag gaat het fout, maar een veilige grens!

Let wel: Verkering en verloving kunnen uitgaan. Je moet ervoor zorgen dat jij samen met je partner op zo’n manier met elkaar omgaat dat je, als het uitgaat, op een reine manier een andere relatie kan aangaan.

Duidelijke afspraken met elkaar is erg belangrijk.
Duidelijke afspraken zijn van fundamenteel belang als je niet te ver wilt gaan in je relatie. Ze zijn nodig voor elkaars bestwil, omdat je jezelf niet moet overschatten. Ook jij bent van vlees en bloed, dus niets menselijks is je vreemd.

Als één van beide toch verder wilt gaan dan de gemaakte afspraak, dan kan je vriend of vriendin je erop wijzen. Afspraken getuigen van een verlangen om de Here God op de eerste plaats te zetten in je relatie. Een afspraak is niet alleen maar een zaak tussen twee personen die verkering met elkaar hebben, maar de Here God zelf is betrokken partij. Daarom zal ook gebed een belangrijke plaats innemen bij het vaststellen van de afspraken.

Misschien wil je er nog even over doorpraten? Of heb je advies nodig en kun je nergens terecht. Stuur ons een email, je krijg altijd antwoord. KLIK HIER

Meer weten over wat de Bijbel zegt hierover, klik op: www.christelijk-huwelijk.nl

Geplaatst in Huwelijk, Liefde, Seks voor het huwelijk, Seksualiteit, Verliefd | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Is er wel plaats voor ouderen in de gemeente van de 21ste eeuw?

Een noodkreet.
Dit artikel is geschreven naar aanleiding van heel veel berichten die ons bereikte van ouderen mensen. Nagenoeg elke dag mailen mensen ons en regelmatig was er ook een noodkreet bij van een ouder iemand. Mensen vertellen ons dan bijvoorbeeld, al jarenlang een bepaalde kerk of gemeente te bezoeken, soms bijna een heel leven. Maar nu ze op hoge leeftijd zijn gekomen is het voorbij. Daar kunnen vele redenen voor zijn.

  • Bijvoorbeeld omdat ze niet meer zelfstandig er naar toe kunnen gaan en de gemeente doet geen moeite om hen op te halen. Ouderen halen en brengen is lastig en dus een probleem. Alleen als mensen uit eigen initiatief daar mee beginnen wordt het toegejuicht, maar de gemeente zelf geeft daar in ieder geval geen prioriteit aan.
  • Maar er is meer. Ouderen hebben soms ook het gevoel niet meer te passen in de gemeente, vanwege de moderne manier waarop men nu tegenwoordig de erediensten beleefd. Dat wil bijvoorbeeld zeggen, harde muziek, veel gekleurde lichten, rook op het podium, (voor hen) vreemde liederen, heel veel Engelse liederen en men is meestal de taal niet machtig, predikers die niet meer gewoon de Bijbel lezen maar alles digitaal projecteren etc.. Iemand zei ons letterlijk: “de gemeente is voor mij als een jas, vroeger paste die, maar nu niet meer”.
  • Veel ouderen hebben ons gezegd, ‘men wil niet apart’. Natuurlijk zijn er gemeenten waar men speciale bijeenkomsten voor ouderen heeft. Maar het is de vraag of dat het is wat de ouderen onder ons zoeken. Ze willen vooral er gewoon bij blijven horen en niet apart. Dat betekent dat er dus ook rekening met hen gehouden zou moeten worden. Het besef moet door dringen dat we niet compleet zijn als lichaam van Christus, zonder de ouderen. Ook zij zijn door God aan de gemeente gegeven om met hun wijsheid en kennis mee te bouwen aan de gemeente

Vereenzaming van ouderen.
Het gevolg is een geestelijke vereenzaming bij het oud worden en vaak worden mensen ook letterlijk vergeten. Zodra men lange tijd niet meer in de gemeente gezien wordt, raakt men uit de aandacht. Vooral als er geen vrienden of familie leden zijn die ook de gemeente bezoeken en dus niemand de gemeente leiding er attent op maakt.

Dit artikel is geschreven uit grote bezorgdheid. Het zou beslist een zegen zijn als veel geestelijk leiders dit artikel zouden willen lezen. Ik bid dat het een aanzet mag zijn tot bezinning, over de plaats van ouderen binnen evangelie gemeenten in ons land. Soms vertellen ouderen ons, dat ze degene waren die aan het begin van de gemeente hebben gestaan, men heeft financiële offers gebracht en ze zijn dienstbaar geweest in vele taken en activiteiten die er zijn in een beginnende gemeente. Dit artikel is vooral een pleidooi voor erkenning van deze ouderen, als mede-dragers van de gemeente.

Jong is in en oud is uit.
Natuurlijk is deze verandering ook een gevolg van de nieuwe generatie die op komt en die de oude tradities van zich af wil gooien en dingen op hun eigen manier wil doen. Tot voor kort was het algemene gevoelen bij veel jonge geestelijke leiders: “we hebben ons lang genoeg aangepast aan de manier waarop de vorige generatie hun geloof beleefde, het is nu de hoogste tijd dat zij zich maar aan ons aanpassen”.

We hebben het niet altijd in de gaten, maar feitelijk komt ook dit rechtstreeks uit de wereld om ons heen. In onze maatschappij namelijk is ook het overheersende gevoel ‘jong is in en oud is uit’. Ouderen vragen steeds meer zorg, kosten de samenleving steeds meer
geld, hebben meer medische zorg nodig dan jongeren. Vaak ontvangt men naast AOW ook nog een riant pensioen en dat kan in de toekomst wel eens nadelig zijn voor de jongere generatie, want ze eten alles voor ons op. Politieke leiders doen het goed als ze vooral maatregelingen nemen om de kosten van de verzorging van ouderen te beperken. Zoals, maatregelingen om ouderen langer door te laten werken etc..

Natuurlijk is dit niet overal in de wereld zo, al hebben veel mensen daar niet altijd oog voor. In veel landen in de wereld krijgt men al in de opvoeding mee om respect te hebben voor ouderen en ze vooral niet te negeren. Maar in onze westerse samenleving en ook in de evangelie gemeente, denken sommigen daar anders over. Onlangs las ik in een interview dat een bekende voorganger zei: ‘ik ben blij dat onze gemeente voor het grootste deel uit jongeren bestaat en niet uit mensen met grijs haar of mannen met stropdassen’.

Volgens die voorganger zou een gemeente die veel ouderen heeft, het beleid moeten aan passen, want er is dan een probleem. Zo gezien is het feit dat veel mensen tegenwoordig steeds ouder worden en er dus ook in de gemeente steeds meer ouderen gaan komen, eerder een kwaad dan een zegen. Een bekende uitspraak luidt dat bijna iedereen oud wil worden, maar niemand oud wil zijn.

Gemeente van de 21e eeuw.
En ja, het is waar veel historische kerken zien helaas het ledenaantallen flink dalen. Op veel plaatsen worden zelfs kerken afgebroken of krijgen een andere bestemming.
Bijvoorbeeld veranderen ze in een Museum, een exclusief woonhuis, of Moskee. Daar staat dan tegenover de snelle groei van moderne evangelische gemeenten. Deze wordt voornamelijk veroorzaakt door een totale cultuur omslag in de laatste 10 jaar. Jongemensen worden nu aangetrokken door professionele licht- en muziekshow in de samenkomsten. Tevens  door preken van voorgangers in spijkerbroek, bij voorkeur over populaire praktische onderwerpen, vooral begeleid door een flitsende mediapresentaties. Men noemt zich gemeente of kerk van de 21e eeuw.

Natuurlijk is dit ook wel weer te begrijpen. We kunnen nu eenmaal niet altijd bij het oude blijven en vernieuwing en ook verjonging is van groot belang, willen we tenminste niet langzaam vergrijzen en uitsterven. Sommige gemeenten in ons land zijn ook letterlijk vergrijst, jongeren verlieten de gemeente omdat men het gevoel had niet gehoord te worden. Waarom niet? Bijvoorbeeld, men zong te veel oude bekende liederen en de predikingen waren saai, d.w.z. niet vol humor zoals veel jongeren vandaag willen. Dat betekent niet dat de predikingen minder gezegend waren, maar het is niet meer modern en dat betekent voor sommigen automatisch, dat het geschikt is om weg te gooien. Iemand zei ons: “als het niet leuk is dan luister ik niet”.

Vandaag zien we nieuw soort grote gemeenten ontstaan, die prima aansluiten aan de behoefte van jongeren. Alles is modern, veel gekleurd licht, harde muziek, veel Engelstalige liederen en andere super moderne zaken. Want de nieuwe generatie is meestal goed opgeleid en daarvoor is dat geen probleem. Oude bekende liederen waar een hele generatie intens door gezegend is, moesten snel plaats maken voor moderne liederen. Dat ging zo snel, dat veel ouderen de tijd niet eens kregen om zich aan te passen. Je moet de nieuwe liederen immers eerst leren en het je eigen kunnen maken. Maar ook dat is niet eenvoudig, want muziekboeken vol met liederen die vroeger harten geraakt hebben, moesten plotseling weggegooid worden. Daarvoor in de plaats kwam o.a. een digitale versie zoals YouTube. Voor veel ouderen is het nog steeds een probleem, ze kunnen niet wennen. Natuurlijk zijn er wel ouderen die het wel aan kunnen en nog behoorlijk snel schakelen en dus de veranderingen wel kunnen volgen. Vaak wijzen jongeleiders daar naar, om maar aan te tonen dat het allemaal wel meevalt en dat ouderen zich wel kunnen aanpassen, als ze maar willen. Maar voor de meerderheid zijn de gevolgen dramatisch.

Maar de gevolgen zijn wel steeds meer zichtbaar.
Mijn vrouw en ik bezoeken heel veel kerken en gemeenten in ons land. Veel ouderen zijn naar ons toegekomen of  hebben ons geschreven. Ze vertellen ons vaak in geen enkele kerk of gemeente meer te komen. Als vervanging wordt er naar televisie uitzendingen van kerkdiensten gekeken. Soms gaat men ook naar een aparte samenkomst in de week, waar een ouderling nog wat leest uit de Bijbel en waar nog een paar oude liederen gezongen worden. Maar de gemeenschap met het lichaam van Christus als geheel en het bijvoorbeeld gezamenlijk vieren van het heilig Avondmaal, kent men helaas niet meer. Velen denken er met weemoed aan terug.

In sommige gemeenten werd zelfs openlijk tegen ouderen gezegd, dat ze maar niet meer moeten komen, tenzij men zich nog een beetje kan aanpassen. Of men zegt letterlijk, “luister goed, we zijn nu eenmaal zo en we veranderen niet, dus zoekt u maar naar een andere gemeente”. Daarbij gaat men volledig voorbij aan het feit dat ouderen nu eenmaal niet zo gemakkelijk meer opzoek gaan naar een andere kerk of gemeente en dus nergens meer komen.

Luisteren naar ouderen ligt al helemaal niet voor de hand in onze cultuur. Nooit in de geschiedenis is er in korte tijd zoveel veranderd als in de eeuw die achter ons ligt. Er zijn oudere mensen die de eerste wasmachine nog als een wonder hebben begroet. Die hoorden dat er ooit misschien computers zouden komen. En nu? Als je even niet oplet, heb je een zwaar verouderde computer en ben je niet meer compatible. De tijd gaat hard en ouderen worden in onze samenleving geholpen om zoveel mogelijk mee te kunnen. Maar wel met de bedoeling om ze zelfredzaam te maken, want anders hebben ze steeds weer hulp nodig. Dat nodigt niet bepaald uit om ouderen om advies te vragen. Toch is de wijsheid en de kennis van ouderen voor de gemeente van nu, van groot nut en misschien wel van levensbelang. Feitelijk heeft God jong en oud aan elkaar gegeven. Ouderen verdienen een plaats in ons midden en ook gewoon in de gemeente van de  21e eeuw. Ouderen kunnen de nieuwe generatie o.a. leren, om trouw te blijven aan God, ook in moeilijke omstandigheden. In Titus 2:1-8 staat zelfs dat ouderen een voorbeeldfunctie hebben. Overigens leert de Bijbel ons juist om ouderen te respecteren ze een plaats te geven in ons midden.

Alleen de toekomst is anders.
In tegenstelling aan wat men nu denkt, ziet de toekomst er toch heel anders uit, dan wat sommigen verwachten. Waar sommige gemeente leiders volledig aan voorbij gaan is, dat één van de belangrijkste ontwikkelingen in deze tijd is ‘de wereldwijde toename’ van het aantal ouderen. Er is sprake van een ‘dubbele vergrijzing’, ouderen gaan in een zeer korte tijd een hele nieuwe en interessante doelgroep worden. Niet alleen méér mensen worden oud, mensen zullen gemiddeld ook langer leven. Het aantal personen boven 60 jaar in Nederland stijgt de komende jaren, naar 1/3 van de bevolking en dat gaat al heel snel. Deze enorme verschuiving zal naar verwachting een geheel nieuwe verhouding tussen jongeren en ouderen met zich meebrengen in de gemeente.

Deze situatie is beslist een unicum in de geschiedenis. Bij de regering en veel maatschappelijk organisaties, begint het besef langzaam door te dringen, maar helaas nog niet in de gemeente van de Heer.
Tegenwoordig worden we in de wereld om ons heen wel, op vele wijzen gewezen op de gevolgen van deze ontwikkeling. Bijvoorbeeld dat de beroepsbevolking daalt in verhouding tot het aantal mensen dat gepensioneerd is. Dat het aantal eenpersoonshuishoudens zal toenemen en dus de vraag naar kleinere woningen etc.. Er zijn al speciale beurzen en markten voor ouderen, omdat deze groep ook meestal meer te besteden heeft.

De vraag is, in hoeverre staan we als gemeente stil bij de gevolgen van de dubbele vergrijzing, voor de wijze waarop we gemeente (willen) zijn, in de toekomst?

Het zal in ieder geval helder moeten zijn dat, Bijbels gezien ook ouderen deel zijn van het lichaam van Christus. In een Bijbelse gemeente zal dus plaats en aandacht moeten zijn voor alle leeftijdsgroepen en zonder dat kan de gemeente feitelijk niet bestaan. Als we het Bijbels willen doen, zal er dus gezocht moeten worden naar een manier om samen op te trekken, oud en jong.

De ouderen zijn niet allemaal hetzelfde.
Wat ik bedoel te zeggen is, dat er een grote diversiteit bestaat onder ouderen. Vaak hebben we een verkeerd beeld van ouderen. Er wordt ook nog al eens gegeneraliseerd of dat alle ouderen ouderwets en hulpbehoevend zijn. Men spreekt dan gemakkelijk met verkleinwoorden als ‘die oudjes’ of ‘dat lief omaatje of opaatje’. In deze uitspraken liggen beelden over ouderen opgesloten, waarbij men ouderen naar onze overtuiging geen recht doet en zeker als gerekend wordt vanaf 60 jaar. Er is een enorm verschil tussen de volop in het werkzame leven staande 60-plusser en de vitale gepensioneerde of de thuiswonende 80-er die niet meer zo mobiel is of de kwetsbare oudere die vrijwel volledig afhankelijk van zorg is.

Belangrijk gegeven.
In ieder geval zal de groep ouderen boven de 60, die nog een volledige baan heeft en ook nog vol en vitaal in het leven staat, in de komende jaren steeds groter. Als we als gemeente ons alleen maar richten op de jongeren beneden de 30 jaar, dan zullen in de komende jaren steeds meer evangelie gemeenten mensen gaan verliezen.

Ouderen een zegen in een gemeente.
Ouderen kunnen overigens ook een zegen zijn in de gemeente. In Psalm 92:15 staat: “in de grijze ouderdom zullen zij nog vruchten dragen…..” Feitelijk kunnen we geen leeftijdscategorie uitsluiten, de één kan niet zonder de ander. Spanningen tussen jong en oud, de z.g. generatiekloof, zijn zeker niet uitgesloten, maar de verschillen dienen wel te worden gerelativeerd. Uiteindelijk is iedereen afhankelijk van het Hoofd van de gemeente (= Jezus) en van elkaar, want zonder dat zijn we geen lichaam van Christus.

Vooral samen.
Ouderen en jongeren zouden vooral samen moeten gaan nadenken en bidden, hoe b.v. de erediensten in de gemeente te gaan invullen. We zouden ons moeten afvragen op welke manier kunnen jongeren, kinderen en ook ouderen bijdragen aan het programma en niet alleen één bepaalde groep. Bijvoorbeeld over de keuze van de muziek en de liederen in de eredienst op zondag. Er moet zeker ruimte zijn voor andere uitingsvormen in lied, lofprijzing, aanbidding en bijvoorbeeld dans, maar dat moet wel gelden voor jongeren, kinderen en ouderen. Het zou een geweldige overwinning zijn, als we bereid zouden zijn om in een eredienst ook eens een oud lied te zingen, waar ouderen van genieten en door gezegend worden. Een enkele keer komen we het gelukkig nog tegen in ons land. We zijn er zeker niet, door te zeggen dat de ouderen zich maar moeten aanpassen en anders is er geen plaats voor ze in de gemeente. Een gesprek hierover in de gemeente is m.i. daarom hard nodig. Het startpunt moet wel zijn, de bereidheid om te luisteren naar wat jongeren én ouderen elkaar te zeggen hebben.

Een paar opmerkingen om over na te denken voor uw gemeente:

  • Functioneert de gemeente waar u naar toe gaat wel echt als Lichaam van Christus? Dat wil zeggen, kan elk lid (jong en oud) voluit een bijdrage geven in de erediensten.

  • Welke rol en positie hebben ouderen in dit verband? Wordt er ook nagedacht hoe de gemeente kan worden opgebouwd door hun inzet, toewijding en geloof? Hebben hun adviezen nog betekenis in de gemeente.

  • Sta erbij stil hoe uw gemeente haar opdracht kan verstaan en daardoor mede invulling kan geven aan Gods belofte voor ouderen:

“Tot in je ouderdom blijf Ik dezelfde,
tot in je grijsheid zal Ik je steunen.
Wat Ik gedaan heb, zal Ik blijven doen
Ik zal je steunen en beschermen.” (Jesaja 46:4).

Misschien heeft u iets meegemaakt en herkent u iets in dit artikel. Als u wilt kunt u ons uw verhaal mailen, u krijgt altijd binnen twee dagen een antwoord. KLIK HIER.

Geplaatst in eenzaamheid, gemeente, Ouderen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Geestelijk leiders moeten niet heersen, maar dienen.

Voorgangers, oudsten, pastorale medewerkers, die goede leiding geven zullen in de eerste plaats bezig zijn met het herderlijk begeleiden (ondersteunen) van de leden van de gemeente. Daarin dienen ze de gemeente en volgen ze ook het voorbeeld van Jezus na. Leiders die willen heersen, zijn altijd op zoek naar medewerkers die zonder tegenspraak, bereid zijn hen te dienen.  Soms gaat het ook nog gepaard met het vereren van de leider en  dat is levensgevaarlijk voor een gemeente.

In de huidige tijd zien we steeds meer leiders opstaan in evangelische kringen, die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan als toegewijde dienaren van Gods werk. Ze leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is, maar levend lichaam van Christus waarvan Jezus het hoofd is. Het feit dat leiders geneigd zijn hun gemeente als een bedrijf te zien, heeft natuurlijk ook te maken met de specifieke gevaren die verbonden zijn aan geestelijk leiderschap, risico’s die speciaal personen in leiderschap lopen. Ze komen als het ware mee met de verantwoordelijkheid en de taak.

Maar het is ook waar dat niet iedereen die meent een leider te zijn, het ook is. De Bijbel zegt dat God ‘sommige’ heeft aangesteld in de gemeente (1 Cor.12:28-31). Het is beslist geen schande als een leider terugtreed uit zijn functie, omdat hij gaandeweg tot de ontdekking komt niet over de juiste bestuurskwaliteiten te beschikken. Dit is in ieder geval veel beter dan te blijven in een taak waar men geen roeping voor heeft, met mogelijke schade voor de gemeente en hem zelf.

We willen hier even kort de eigenschappen bespreken waaraan leiders moeten voldoen.

1. Een geestelijk leider moet geen carrière jager zijn.
De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.”

Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar geestelijke leiders zullen er meer last van te hebben. Zij worden vaak in een positie geplaatst waarin andere hoge verwachtingen van hen hebben. Wanneer een leider bijvoorbeeld door veel mensen bejubeld wordt, omdat hij bepaalde dingen zeer goed doet, komt hij gemakkelijk in de verleiding om op anderen te gaan neer te zien.

Zelfs geestelijk leiders die veel waarschuwen voor hoogmoed, kunnen er toch zelf aan ten prooi vallen, want dit gevaar is vaak veel groter dan men denkt en dus kan het gemakkelijk onderschat worden. Vandaar dat dagelijks gebed en diep buigen voor de Heer, de enige weg voor een leider is om hiervoor bewaard te blijven. Hoogmoed is bij uitstek de manier waarop de duivel een geestelijk leider ten val kan brengen. Want vanuit deze zonde komt nog veel meer voort, zoals leugens, oneerlijke praktijken en schijnheiligheid. Hoogmoed komt voort uit onze zondige natuur en daarom waren we er in ieder geval allemaal bevattelijk voor.

In het bijzonder leiders moeten zich de vermaning van Paulus aan de Corinthiërs voor ogen houden in 1 Cor.3:5: “Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft.”

2. Geestelijk leiders moeten teamspelers zijn.
Twee voorbeelden waarin we zien dat God wil dat leiders teamspelers zijn.

  • Handelingen 6:1-6 beschrijft hoe met het groter worden van de gemeente te Jeruzalem de behoefte aan diakenen ontstaat: er zijn ‘handen’ tekort voor het bedienen van de tafels. De apostelen zien dit in en stellen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen”.

  • Dit stemt ook overeen met de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg toen hij van de ochtend tot de avond bezig was om recht te spreken tussen het volk: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien”.

Daarom, ook nu moet het werk in de gemeente gedelegeerd worden aan betrouwbare mensen, vol van Geest en wijsheid, het werk kan niet slecht door één persoon gedaan worden. Een leider moet zich dus omringen met bekwame mensen die hem kunnen helpen en adviseren. Maar leiders die niemand naast zich dulden of kunnen verdragen, geven daarmee in feite aan ongeschikt te zijn voor het geestelijk leiderschap.

We zien nogal eens groepen van gelovigen met een leider die zichzelf onaantastbaar is gaan vinden en zelfs absolute gehoorzaamheid eist van zijn volgelingen. Hoewel men soms ook nog de mond vol heeft over Bijbelse principes van verantwoordelijkheden delen en gaven die gelovigen hebben, duldt men in de praktijk toch niemand naast zich. Men mag dan wel meewerken, maar de leider deelt niet het gezag wat hij heeft, dus de verantwoording blijft ten alle tijden alleen bij hem. Dit is dan totaal anders dan wat we in de Bijbel vinden. Mozes werd juist gecorrigeerd door zijn schoonvader Jethro, toen hij de neiging had om alles alleen te doen.

Jezus is tijdens zijn aardse bediening ook direct begonnen om 12 apostelen op te leiden. (Luc.6:13). Hij wist dat de tijd zou komen dat Hij ten hemel zou varen en dat Zijn werk door anderen zou moeten worden voortgezet. Tevens zond Hij zijn discipelen ook uit om de boodschap van het koninkrijk te verkondigen en met zieken te bidden (Luc.9 en 10) en Hij liet ze zelfs toe om mensen te dopen (Joh.4:1). Hij schakelde ze dus werkelijk ook in.

Een van de beste middelen tegen het gevaar om solistisch te worden in geestelijk leiderschap, is direct anderen mee te nemen in de bediening en hen de ruimte te geven zich naast je te ontwikkelen. Natuurlijk zit daar ook een gevaar in, je loopt als leider veel meer risico op rivaliteit en afgunst. Maar tegelijk moet elke leider beseffen dat het werk van God niet het eigendom van de leider is, zelfs al heeft hij aan de basis van het werk gestaan. God is machtig om je als leider te bevestigen en als Hij het niet doet kunnen we beter stoppen en plaats maken voor anderen, want anders is het gewoon mensen werk.

3. Geestelijk leiders moeten ook open staan voor kritiek.
“Daarom, wie meent te staan, zie toe, dat hij niet valle.”( 1 Kor.10:12). Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jaloersie.

Maar een leider moet geleerd hebben om te onderscheiden of God spreekt, of dat het uit een andere bron komt. Kritiek mag nooit geuit worden om af te breken en iemand geestelijk omver te halen, maar juist om op te bouwen. Maar.. dit is ook waar: kritiek kun je alleen accepteren als je bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voortdurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen.

Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

4. Een leider moet zoveel mogelijk samenbinden en niet verdelen.
Het is soms beangstigend om te zien, hoeveel verdeeldheid er ontstaat in geestelijk werk door persoonlijke ambitie van leiders. Soms wordt er een klein meningsverschil gevonden om een splitsing te rechtvaardigen, terwijl het in werkelijkheid om een persoonlijk conflict gaat. Feitelijk moet een leider zijn persoonlijke conflicten met iemand kunnen oplossen, zonder dat de gemeente er schade door ondervindt. Het is in ieder geval geen bewijs van geschiktheid als leider, als men gaat lobbyen in de gemeente om mensen achter zich te krijgen. Daarmee ontstaat er verdeeldheid en staan we de eensgezindheid, die van
levensbelang is voor een gemeente, juist in de weg.

Wat is dat: eensgezindheid? Eensgezindheid is een zaak van het hart. Het heeft alles te maken met de manier waarop we in de gemeente met elkaar omgaan. Niet het feit dat iedereen hetzelfde vindt, maakt een gemeente, maar het feit dat iedereen dezelfde gezindheid heeft, namelijk de gezindheid van Christus.

Natuurlijk betekent het niet dat we over alles verschillend mogen denken. Er zijn Bijbelse principes, zoals onze redding door Jezus offer en de waarheid van de Bijbel, welke de basis vormen van de gemeente van de Heer. Daarover mogen we dus nooit van mening verschillen.

Maar.. waar de gezindheid van Christus is, is geen plaats meer voor eigen geldingsdrang. Paulus schrijft: Fil.2:3 “In ootmoed achte de een de ander uitnemender dan zichzelf”. Het uitnemender achten van de ander, is een belangrijk principe in geestelijk leiderschap. Ootmoed is een sieraad voor geestelijke leiders en het bewaart ons voor verdeeldheid. Vandaar dat een geestelijk leider daarin een voorbeeld moet zijn.

Het is van groot belang dat een leider integer is. Weinig zaken hebben de voortgang van het Evangelie meer schade toegebracht dan leiders die niet integer zijn en die integriteit begint in de eigen omgeving.

Het klinkt wellicht wat vergaand, maar toch ontkomen we er niet aan. Voordat iemand als leider kan worden aangesteld, is het van belang om iets te weten over iemands persoonlijke handel en wandel? Want de Bijbel leert ons in 1 Tim.3:2 dat een leider in de eerste plaats van onbesproken gedrag moete zijn en daarnaast: “de man van één vrouw, nuchter, bezadigd, beschaafd, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, maar vriendelijk, niet strijdlustig of geldzuchtig.”

Een leider, die b.v. in zijn privéleven financiële problemen schept, zal mogelijk ook in de gemeente onverantwoorde bestedingen doen. Een leider die onzorgvuldig is met relaties zal ook in de gemeente brokken maken en emotionele puinhopen kunnen achterlaten. Vandaar dat zijn huwelijk onbesproken moet zijn, m.a.w. in geval van ontrouw wordt hem dat dubbel aangerekend, want hij heeft een voorbeeld functie.

Vaak wordt er gezegd: “ja maar God was koning David toch ook genadig en hij mocht koning blijven, ondanks dat hij in overspel viel”. Dat is wel zo, maar laat ons niet vergeten dat God David verbood om de tempel te bouwen. (1 Kronieken 22:6-16). In geestelijke zin wijst dit erop dat niet iedereen kan meebouwen aan de gemeente van de Heer, die ook gezien wordt als de tempel van God. Soms kunnen mensen vanwege hun levenswandel, niet in het leiderschap van een gemeente staan. Dat wil niet zeggen dat daar een wet of regel voor zou bestaan, nee zeker niet. Maar overspel geeft wel aan dat er iets mis is met het huwelijk en/of de relatie met de Heer. In zo’n geval is men niet (of nog niet) capabel voor een leiders ambt.

De Bijbel zegt ook dat een leider eerst op de proef gesteld moet worden (1 Tim.3:10). Het is dus niet verkeerd om eerst een proef periode in te stellen voordat iemand definitief wordt aangesteld. Te snel iemand aanstellen in de gemeente, is dus niet wat de Bijbel leert.

Hier volgen weer eigenschappen die iets zeggen over de integriteit van een leider.

5. Een geestelijk leider moet niet op geld uit zijn.
Leiders in de dienst van God mogen niet uit zijn op grote winst, met als doel zichzelf te verrijken. Lees de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien.”

Een dienaar van God heeft een voorbeeld functie in de gemeente van de Heer en dient daarom beslist geen overdreven luxe leven te leiden. Luister naar wat Paulus zegt in 1 Tim. 6:7-10 “Als wij echter voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn. Maar wie rijk willen worden, vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.”

Is het dan verkeerd om van je geld te genieten? Beslist niet. Het is een misverstand dat de God van de Bijbel een zuinige en karige God is, die het ons niet gunt dat we genieten en die, als wij iets leuk vinden, bedenkelijk gaat kijken. Nee zo is het niet, een evangelie dienaar hoeft zeker niet arm te zijn, maar het is absoluut onjuist als men rijk wordt van de giften van mensen.

Leiders mogen ook de inkomsten (c.q. vergoedingen) uit hun evangelie werk, zeker niet als een soort bijverdienste zien en nog minder, als een manier om rijk te worden. De giften van mensen zijn daar zeker nooit voor bedoeld geweest, want ze zijn als aan God gegeven. Het zijn liefde offers van mensen, die bedoeld zijn om hen een normaal bestaan te kunnen geven en niet om een overdadig en weelderig leven te kunnen gaan leiden.

Leiders in de gemeente maken geen winsten, zoals ondernemers van bedrijven. Ze zijn zelfs in het geheel niet te vergelijken met zakenmensen in de wereld, die door slim zaken doen grote winsten maken en dat geldt ook niet voor leiders met een grote gemeente of bediening. In ieder geval zal elke dienaar van God ook wat dit betreft, rekenschap moeten afleggen bij God.

Sommige leiders in het evangelie, menen echter ‘recht’ te hebben op een hoge positie en op een daarbij behorend hoog salaris plus een zeer ruime onkosten vergoeding. Ze zien zichzelf als een soort directeur en beroepen zich op de roeping van God. De gemeente wordt in de Bijbel echter genoemd het lichaam van Christus, Jezus is de enige top manager. Een gemeente leider heeft ook hierin een voorbeeld functie in de gemeente, om te dienen en niet eerst aan zichzelf te denken. Daarom is het zeer noodzakelijk voor een dienaar van God om ook hierin te sterven aan zijn ego en te winnen aan nederigheid.

Denk erom, geldzucht is levensgevaarlijk voor een leider. In een grondtekst van 1 Tim.6:10 staat feitelijk : “Want de wortel van alle kwaad is de liefde voor geld; door daaraan toe te geven zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben zij zichzelf doorboord met vele smarten.”

6. Een leider moet in zijn huwelijk en gezin, een voorbeeld zijn.
Paulus zei in Efeziërs 5:25: “Mannen, hebt uw vrouwen lief!” Als het gaat om leiders moeten zij ook hierin een voorbeeld zijn voor de gemeente. Een geestelijk leider geeft aandacht aan zijn vrouw. We hebben leiders nodig die zo nu en dan niet bereikbaar zijn omdat ze tijd met hun vrouw moeten doorbrengen. Mannen die niet vervallen in de gewoonte om hun vrouwen uit te lachen en op hun plaats te zetten met kleine nonchalante opmerkingen in het publiek.

Want wat helpt het als we grote aanhang hebben in de gemeente, de mensen blij met ons zijn en dit gaat ten kostte van ons relatie thuis? Leg dus de krant of tablet eens neer en zet de televisie of computer uit en praat eens samen. Doet men dat niet, dan kan al het succes als leider op een dag thuis in een complete mislukking uiteenspatten.

Voordat een leider een gemeente kan besturen, zal men eerst in huwelijk en gezin bewezen moeten hebben een leider te kunnen zijn. Lees 1 Tim.3:4,5 een leider moet zijn “..een goed bestierder van zijn eigen huis, die met alle waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet te bestieren, hoe zal hij voor de gemeente Gods zorgen?”

Dat geldt natuurlijk voor iedere echtgenoot maar in het bijzonder voor een leider. Iedere man is namelijk het hoofd van zijn huwelijk en gezin, d.w.z. dat God hem als eerste verantwoordelijk stelt voor ´t welslagen van het huwelijk. Deze verantwoording houdt in dat een man de houding van Christus in zijn huwelijk moet aannemen, dat wil zeggen een dienende houding. (Ef.5:25 en Joh.13:14,15) Een heerszuchtige en tirannieke houding van een man, is dus absoluut tegen de Bijbel.

In 1 Petr.3:7 staat dat mannen verstandig moeten leven met hun vrouwen, als met broos vaatwerk: “..Desgelijks gij mannen, leeft verstandig met uw vrouwen, als met brozer vaatwerk en bewijst haar eer, …opdat uw gebeden niet belemmerd worden”, m.a.w. mannen moeten rekening houden met het meer gevoelige karakter van de vrouw en hun vrouwen niet beledigen of naar beneden halen, er staat ‘..bewijs haar eer’. Doen we dat niet, dan zal het ons gebedsleven in de weg staan, er staat ‘opdat uw gebeden niet belemmerd worden’. Dus onze houding in huis heeft rechtstreeks te maken met ons geestelijk kontakt met God.

Een leider zal zijn kinderen ook trachten op de voeden naar Bijbelse maatstaven. Het klinkt niet modern, maar toch weten we uit het Woord van God dat er een duidelijk verschil is in gezag en verantwoordelijkheid tussen de ouders en het kind (Lees Efeze 6:1 en 2). Uiteindelijk komt elk gezag bij God vandaan en de basiswet bij God is: er is geen vrijheid zonder gebondenheid. Kinderen willen graag vrij zijn, maar deze vrijheid is een schijn vrijheid. Het lijkt vrij maar het leidt soms tot wetteloosheid of losbandigheid. Echte vrijheid is “gehoorzaam” willen zijn aan God. Een leider is zich hiervan terdege bewust.

7. Een geestelijk leider moet merkbaar vervuld zijn met de heilige Geest.
Je kunt aan geestelijk leiders zien of ze in relatie met de Heer leven en van Hem ontvangen. Vandaar ook dat niemand zichzelf hoeft aan te prijzen, de heilige Geest zal mensen aanwijzen, ze worden vanzelf zichtbaar door de werking en de vrucht van de heilige Geest.

Handelingen 6:1-6 Stellen de twaalf apostelen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen”.

Vol van Geest spreekt over meer dan de inwoning van de heilige Geest (vanaf de wedergeboorte) maar over vervulling met de heilige Geest. Inwoning duidt op permanente
aanwezigheid, vervulling duidt op een gebeurtenis waarbij iemand VOLLER wordt van Gods Geest. Dit laatste wordt ook wel doop in de heilige Geest genoemd. In de Griekse grondtekst staat letterlijk doop IN de heilige Geest (Handelingen 11:16)

Vervuld WORDEN met de Heilige Geest betekent ook dat de heilige Geest op een bepaald moment MEER RUIMTE krijgt dan voorheen en krachtiger wordt ervaren. We hebben het dan over een soort geestelijke doorbraak. Bij iemand die vol is van Gods Geest heeft Gods Geest de ruimte om actief aanwezig te zijn, om in en door de gelovige te werken. Bij iemand waar Hij alleen in het hart woont, is zijn aanwezigheid maar nauwelijks merkbaar in zijn leven. Dat is dus het verschil tussen inwoning en vervuld zijn: passieve of actieve aanwezigheid van Gods Geest in de gelovige.

Het verschil tussen inwoning en vervulling met Gods Geest werd eens afgebeeld met het kruikje nardusolie waarmee Maria de Heer Jezus zalfde kort voor zijn lijden en sterven. VOOR de zalving rook niemand iets, omdat de zalfolie in de dichte kruik zat. Pas toen ze de hals van de kruik had gebroken en de zalfolie over Hem heen goot, werd de kamer vervuld van de geur (Marcus 14:3).

Bij veel gelovigen moet er eerst een doorbraak in hun leven komen en moeten barrières worden verwijderd voordat de heilige Geest hun bewuste leven kan binnenstromen. Maar dit moet reeds hebben plaats gevonden in het leven van een geestelijk leider.

Voor advies kunt u ons ook mailen, u krijgt altijd antwoord. Klik hier

Geplaatst in Actueel, geestelijk leiders, gemeente, Hoogmoed, Manipulatie | Tags: , , | 1 reactie

Pornoverslaving onder geestelijk leiders is levensgevaarlijk.

Het neemt steeds grotere vormen aan. Momenteel krijgen wij elke dag e-mails binnen, zowel van mannen als van vrouwen, getrouwd en single, tieners en volwassenen, die vooral worstelen met pornografie, cyberseks en andere seksuele verslavingen. Het is beslist verontrustend, want het neemt in de laatste jaren steeds meer toe.

De gevolgen zijn verschrikkelijk. Relaties, huwelijken en gezinnen dreigen vaak kapot te gaan door de verslaving aan dergelijke seksuele zonden. Maar ook geestelijk werk heeft er onder te leiden, soms gaat een hele bediening er aan ten gronde.  Ten einde raad vragen sommigen ons om advies vanuit de Bijbel. Het voordeel is natuurlijk dat men dan anoniem kan blijven en met het advies ook weer kan doen wat men wil.

Leiders worden meer aangevallen.
De duivel zal er alles aan doen om de gemeente van Jezus Christus onderuit te halen. Hij begint daarvoor bij de leiders, omdat hij weet dat als de leider faalt, heeft dit een schadelijk effect op de gemeente. Leiders moeten een model zijn voor de gemeente, wat zij doen zal altijd invloed uitoefenen op de gemeente. Onreine demonen vallen daarom juist degene aan waar de mensen naar op kijken, zij zijn het voorbeeld voor de gemeente en dat betekent dat als zij falen de gemeente wordt beschadigd. Maar een geestelijk leider is natuurlijk ook een gewoon mens die worstelt met dezelfde problemen als ieder ander gemeentelid, ze hebben dezelfde strijd te strijden als iedereen. Leiderschap maakt een mens niet immuun, maar juist kwetsbaarder. Maar, de druk is wel groter, de geestelijke strijd intenser, de belangen ook groter.

Het is beslist goed om de overwinnende boodschap van de Bijbel te lezen en je eigen te maken, b.v. Romeinen hoofdstuk 8, maar… laten we vooral niet vergeten dat er nog meer in de Bijbel staat. Bijvoorbeeld in het hoofdstuk daarvoor te lezen hoe zwak Paulus zich soms ook voelde, dus hoofdstuk 7:21-25. Hij zegt het gewoon eerlijk en gelukkig maar, want dat helpt ons. Daar zegt hij het volgende:

“Zo vind ik dan deze regel: als ik het goede wens te doen, is het kwade bij mij aanwezig; want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods, maar in mijn leden zie ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij tot krijgsgevangene maakt van de wet der zonde, die in mijn leden is. Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? Gode zij dank door Jezus Christus, onze Here!”

Hier geeft Paulus gewoon aan dat ook hij nog zwak kan zijn en dat er zelfs strijd geleverd wordt in zijn binnenste. Wat wij allemaal nodig hebben is genade van God elke dag opnieuw, vergeving, rust en vertrouwen dat Hij het in ons leven kan doen. Het is veel beter eerlijk te zijn tegen God, tegen elkaar in de gemeente, in je huwelijk, in je gezin. Want dan hebben we ook gelegenheid om voor elkaar te bidden en vooral naast elkaar te gaan staan en niet elkaar te veroordelen omdat we nog niet volmaakt genoeg zijn, want we verschillen feitelijk nauwelijks, al lijkt het aan de buitenkant soms zo.

Satan richt al zijn pijlen op een leider.
Daarom voor geestelijk leiders geldt in het bijzonder dat, alleen door in een nauwe relatie met Jezus te leven, kunnen we aan dat demonen-leger ontkomen. In de huidige tijd heeft men steeds meer moeite, als we het hebben over demonen die ons aanvallen, omdat we zo graag alles met ons verstand willen uitleggen en dit is iets wat ongrijpbaar voor ons is. Maar als we de Bijbel lezen dan wordt ons duidelijk dat voor de Heer Jezus boze geesten een realiteit waren. Hij wordt zelfs verzocht door de satan persoonlijk (Matt. 4:1-11 ) en we lezen ook dat boze geesten verschrikkelijke dingen deden met mensen (Marc. 5:2-5 ).

Pornografie is zonde.
Laten we de zonde nooit goed praten, God accepteert seksuele zonden niet en het is beslist een belemmering in onze relatie met de Heer. Daarbij komt dat een dienaar van God niet zomaar door kan gaan in zijn of haar bediening, terwijl er nog sprake is van bewuste zonde op het vlak van onreinheid. God wil dat het werk van God gedragen wordt door geheiligde mannen en vrouwen. Porno staat de volmaakte uitwerking van Gods plan met uw bediening en roeping in de weg. Ongehoorzaamheid aan God belemmert zijn plan met uw leven. Een boom die zijn wortels uitslaat naar giftig, water, zal ziek worden. Een verziekte boom zal geen goede vruchten dragen. God heeft u geroepen om een boom te zijn, die zijn wortels uitslaat naar zuiver water, zodat u een gezonde, sterke boom bent. Kies ervoor om een zuiver kanaal van God te zijn, alleen dan kan Hij een machtig mooi plan met uw leven vervullen. Als we ons overgegeven aan pornografie, dan plegen we Bijbels gezien zelfs overspel. De oudtestamentische wet leert dat het verkeerd is seksuele omgang te hebben met een ander dan de eigen man of vrouw (Ex. 20:14). Maar Jezus leert ons ook dat het verlangen, de gedachte alleen al, naar seks met een andere man of vrouw al verkeerd en dus zondig is (Matt. 5:27-28). Jezus benadrukt dat als de daad verkeerd is ook al het voornemen tot die daad verkeerd is, want ook hiervoor geldt, voorkomen is beter dan genezen. Wanneer je je man of vrouw dus lichamelijk wel trouw bent, maar geestelijk niet trouw bent, breek je feitelijk al het vertrouwen af dat zo essentieel is voor een hecht huwelijk.

Inderdaad, Jezus gaat veel verder dan veel mensen vandaag. Hij zegt dat vreemd gaan vaak al begint met onze ogen. De manier waarop iemand naar een andere man of vrouw kijkt kan al het begin van overspel zijn. Vooral wanneer men in gedachten toegeeft aan fantasieën over een relatie met die andere man of vrouw. Het is dus veel minder onschuldig als het lijkt en zeker geen spel.

Pornografie is altijd verslavend.
Pornografie en andere seksuele zonden hebben een sterk verslavend effect op de mens, die vergelijkbaar is met drugs. Sommigen mensen maken zich wijs het zelf te kunnen beheersen en dat het daarom voor hun feitelijk niet verslavend hoeft te zijn, maar dat is een fabeltje en fabeltjes zijn verhaaltjes die gewoon niet waar zijn. We vergeten dan vaak dat achter elke onreine zonde een onreine demon staat en als die je eenmaal in zijn greep heeft, is het moeilijk om er nog weerstand aan te bieden, u bent immers zijn gevangene geworden. Vooral als u steeds weer in deze zonde vervalt, ondanks het verlangen om ermee te stoppen, dan heeft u er gewoon geen controle meer over en u bent dus verslaaft. Door dit gewoon toe te geven is de eerste stap gezet in de richting van bevrijding.

U heeft dus altijd Gods hulp erbij nodig, want het is een feit dat het onmogelijk is om er in eigen kracht van af te komen. Het is zelfs zo dat God niet kan werken om u te bevrijden, als u nog steeds bezig blijft om de zonde geheim te houden en zelf te proberen die te overwinnen. Het is altijd beter om tevoorschijn te komen, God om vergeving om bevrijding te vragen en vooral eerlijk te zijn tegen de mensen om u heen, ook dat is je vernederen, maar God zal ons weer verhogen, als we eerst maar diep willen buigen. Wat zegt de Bijbel: “Vernedert u dan onder de machtige hand Gods, opdat Hij u zal verhogen te zijner tijd. Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u.” (I Petrus 5:6-7).

Een vertrouwenspersoon.
Geestelijke leiding geven is een grote verantwoordelijkheid. Of dat nu aan een kleine of grote groep is, het principe blijft hetzelfde. Daarom moet de leider als eerste een oor ontwikkelen om naar God te luisteren. Maar hij moet ook leren om te luisteren naar andere leiders en zelfs naar hen aan wie hij leiding geeft.

Het is absoluut belangrijk om als geestelijk leider een vertrouwenspersoon of personen te hebben. In feite heeft iedere leider iemand (of meerdere personen) nodig voor gebed, advies, bevestiging en ondersteuning. We kunnen het niet alleen, we hebben ook raadgevers nodig, mensen die ons af en toe een spiegel kunnen voorhouden, maar die ook onze roeping en bediening bevestigen. Om die reden heeft God de gemeente ingesteld, we zijn samen lichaam van Christus en niet één persoon alleen.

We kunnen wel zeggen door God geroepen te zijn, maar bevestiging is ook nodig, doordat anderen die ook vervuld zijn met de Heilige Geest, dit ook zo zien. Op dezelfde manier werd b.v. ook de roeping van de profeet Samuel door heel Israël erkend (1 Samuël 3:19). Paulus had ook mensen om hem heen in zijn bediening, lees maar eens de lijst met namen die hij opnoemt in bijvoorbeeld Rom. 16.

Dit wordt natuurlijk extra belangrijk als we in zonde vallen. Dan heeft u zeker iemand nodig waar tegen u open en eerlijk alles kunt opbiechten, om daarna samen naar de Heer te gaan en de zonde te belijden (Jak. 5:16). We hebben dan bevrijding nodig van onreine demonen die ons binden en waardoor we steeds weer in dezelfde zonde vallen. Zo’n vertrouwenspersoon die met ons bidt, moet daarom iemand zijn die vervuld is met de heilige Geest en geestelijke onderscheiding bezit. Zorg er in dit geval wel voor dat zo’n vertrouwenspersoon iemand is van je eigen sekse.

Natuurlijk, het is goed te begrijpen, dat het erg zwaar is om zo’n geheim aan iemand anders toe te vertrouwen. Toch is het noodzakelijk. God eist meer van herders (niet minder) en Hij houdt hen zelfs meer verantwoordelijk. Vraag God u te leiden in de keuze van een vertrouwenspersoon. Verneder u, als u tenminste echt genezen wil.

Koning David zondigde diep, hij viel in overspel. Ook dat was een gevolg van porno, want hij zag Bathseba die aan het baden was (2 Sam.11:2). De zonde van David wordt soms als excuus gebruikt omdat hij koning bleef in Israël, ondanks zijn falen. Maar laten we niet vergeten hij vernederde zich wel voor God en beleed zijn schuld (Psalm 55), hij verborg zijn zonde niet en God was hem genadig. Daarbij stond God David later niet toe, dat hij de tempel zou bouwen (1 Kron. 22:8). Sommigen verstaan hieruit dat leiders die in overspel vallen, niet langer in een bediening kunnen staan om de gemeente te helpen bouwen (Lees Efeze 4:11).

Wanneer je nu denkt verslaafd te zijn aan porno en je leest dit artikel, mail ons dan gerust. Heel vaak hebben mensen die met ons contact opnamen hun probleem nog nooit aan niemand durven te vertellen. Bij ons kun je gewoon anoniem blijven en je verhaal is bij ons beslist veilig.

Als je denkt vast te zitten in een seksuele verslaving, willen we je graag wat advies geven die ook anderen hebben geholpen op de weg naar bevrijding. Hier volgen al vast wat aanwijzingen.

1.Erken je zonde, wees eerlijk tegenover je zelf.
Als er een seksuele verslaving is in je leven, dan is de eerste stap naar bevrijding om het gewoon toe te geven en het niet goed te praten.

Hoe weet je nu dat je verslaafd bent? Wel als je steeds weer in dezelfde seksuele zonde vervalt, ondanks dat je verlangt om ermee te stoppen, dan heb je er geen controle meer over en ben je dus verslaafd. Je zit aan de ketting en je hebt bevrijding nodig.

Vraag jezelf het volgende eens af: Fantaseer ik vaak over seks? Bezoek ik regelmatig, pornosites op internet? Misschien bekruipt je vaak de gedachte dat je dit eigenlijk helemaal niet wil. Het liefst zou je er mee stoppen. Als je dit patroon in je leven herkent, moet je op dit moment aan de noodrem trekken. Je hebt te maken met onreine demonen die bezig zijn je meer en meer in hun macht te krijgen.

Seksuele verslavingen komen nooit zomaar uit de lucht vallen. We zitten niet opeens middenin zo’n gebondenheid; we zetten de deur daar altijd zelf naar toe open. Heel vaak is het een lang proces in ons leven, waarin we ons steeds verder voor de zonde openstellen. Op het moment dat we dan daadwerkelijk in de verleiding komen, is het moeilijk om nee te zeggen. Erken dus dat het zo is en draai er niet meer omheen, want dat is de eerste stap in de richting van bevrijding.

2.Wees ook open en eerlijk naar anderen.
Ofschoon het begrijpelijk is dat je je schaamt voor de zonde waar je in beland bent, moet je hierdoor niet in de val lopen van de satan, die die schaamte misbruikt als een wapen om je in de val te lokken. Stiekeme dingen doen is een van de grootste vijanden van een Christen, terwijl juist het belijden van je zonde vrijheid kan brengen en bevrijding uit de slavernij van een groot schaamtegevoel. Mensen die in de bediening staan, doen er het beste aan om eerlijk te zijn tegenover de gemeente die men dient.

In een betrouwbare relatie kies je een vertrouwenspersoon, waar je open en eerlijk tegen kunt zijn over je verslaving. Natuurlijk is het te prefereren dat je een discreet persoon uitzoekt met een zekere mate van geestelijke volwassenheid, iemand die met Christus wandelt en een pastorale en niet veroordelende geest bezit, iemand die ook met je kan bidden. Als je zelf namelijk niet door gebed vrij kan komen van demonen, dan hebben we hulp nodig van iemand die vervuld met de heilige Geest en demonen met autoriteit kan gebieden los te laten. Er is in ieder geval altijd bevrijding mogelijk, want satan is overwonnen op het kruis door Jezus. Zodra we in geloof weerstand bieden zal hij moeten vertrekken. De Bijbel zegt in Jac.4:7 “..biedt weerstand aan de duivel en hij zal van u vlieden”.

3. Belijd je zonden.
De derde stap is om je zonde voor God te belijden en de strijd aan te gaan, uiteraard met kruisknielende hulp van de Heer. Bidt de Heer om kracht, geloof dat Hij je gaat helpen en handel er ook naar. Ga in ieder geval niet zitten afwachten of God iets gaat doen, maar biedt weerstand aan de zonde.

Feitelijk bent je in een geestelijke strijd gewikkeld, maar laat de duivel met zijn demonen het niet winnen in je leven. Demonen komen binnen in ons leven doordat wij de zonde eerst zelf toelaten. Daarmee openen we de deur voor satan. Daarom zegt de Bijbel ook dat we radicaal moeten breken met zonde. Jezus zegt het zo: ‘En indien uw oog u tot zonde verleidt, trekt het uit, en werpt het van u! Het is u beter, maar één oog hebbende, tot het leven in te gaan, dan twee ogen hebbende, in het helse vuur geworpen te worden.’ (Mat. 18:9).

Natuurlijk is dit geestelijk bedoeld, namelijk ‘wees radicaal als het gaat om zonden’. Onze plicht is niet alleen om de verleiding te weerstaan, maar nog beter is om er van weg te rennen. Als je op dieet bent, moet je geen bakkerij binnenstappen. Als je seksueel rein wilt blijven, blijf dan weg van tijdschriftrekken, videowinkels, advertenties, websites met onreine inhoud. Ga niet naar mensen of plaatsen die jou tot zondige begeerten zullen prikkelen. ‘Vlucht weg van seksuele onreinheid!’ (1 Kor. 6:18). Als jouw internetaansluiting de aanleiding is om telkens weer pornografie te bekijken, moet je er een filter op zetten of anders internet van je computer halen en je abonnement opzeggen.

Een verandering in je gewoonten kan wonderen doen om je uit de verleidingen te houden. Bijvoorbeeld, als je het meest in de verleiding kom als je achter je computer zit, nadat je vrouw naar bed gegaan is, neem dan het besluit om in die tijd bij de computer vandaan te blijven.

Behoed uw hart boven al wat er te bewaren is (Spreuken 4:23). Laat de demonische wereld je gedachten leven niet beïnvloeden (Ef. 6:12-20). Als je je overgeeft aan zondige fantasieën en het najagen van genot, word je er een slaaf van (Rom. 6:16).

We moeten onreine gedachten daadwerkelijk afweren, anders zetten we de deur open voor onreine demonen. Vroeg of laat leggen ze beslag op ons leven en zijn we slaven geworden. Het overkomt ons echter niet vanzelf, we laten het altijd zelf gebeuren.

Natuurlijk kunnen we niet alle seksuele prikkels vermijden, maar we kunnen wel voorkomen dat ze wortel gaan schieten. De sleutel daartoe is dat we onze harten en gedachten richten op dat wat goddelijk en rein is en de zonden afwijzen. Daarin moeten we radicaal zijn. Vraag Jezus om je te helpen een leven van reinheid te gaan leiden. Geef toe dat je deze verslaving niet zelf kunt overwinnen in je eigen kracht, maar dat je Gods kracht daarbij nodig hebt.

Misschien heb je nog meer advies nodig, mail ons gerust, je krijgt altijd antwoord: KLIK HIER

Geplaatst in Bevrijding, demonen, Seks voor het huwelijk, Seksualiteit, Seksverslaving, Zonden | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De belangrijke les die we van Maarten Luther kunnen leren.

(2017) Het is 500 jaar geleden dat Maarten Luther zijn beroemde 95 stellingen op de deur van de slotkerk te Wittenberg spijkerde. Een gebeurtenis die de wereld van die tijd veranderde. Hoe is hij daar zo toe gekomen? Wel, een aantal gebeurtenissen hebben daar aan bijgedragen.

Bijvoorbeeld, Maarten Luther had na zijn intrede in het klooster een bedevaart gemaakt naar Rome en toen de bekende Pilatus-trap beklommen. Men noemde deze trap de heilige trap, omdat dit de trap geweest zou zijn die Jezus heeft beklommen, nadat Hij gegeseld was en voor Pilatus moest verschijnen. Men had deze trap helemaal vanuit Jeruzalem naar Rome gebracht. De toenmalige Paus verkondigde, dat ieder die deze trap op zijn knieën opklom, een aflaat ontving. Dat wil zeggen dat men dan van God kwijtschelding ontving voor al zijn begane zonden.

Luther had die trap dus ook beklommen op zijn knieën, in zijn zoektocht naar geloofszekerheid. Maar de pijn in zijn knieën bracht hem niet de zekerheid dat zijn zonden nu vergeven waren en daar begon de verandering. God liet hem zien dat we Gods genade nodig hadden en dat we bij God niets kunnen bereiken door eigen prestatie. Ook wij hebben Gods genade elke dag weer opnieuw nodig.

Hebben we de les geleerd?
Helaas, nog steeds leeft er een hardnekkige gedachte, onder veel christenen, dat we op de één of andere manier, zelf iets moeten presteren om God in beweging te krijgen. We denken soms, dat ‘lang’ bidden en vooral ‘heel lang’ vasten, door God extra wordt beloond. Hoe langer je het volhoudt, liefst tot je aan het eind van je krachten bent, hoe fijner God dat vindt. En ook, uren in de Bijbel lezen heeft meer effect dan iedere dag 10 minuten, of in de nacht bidden heeft meer uitwerking bij de Heer, dan gewoon maar overdag en zo zijn er nog meer voorbeelden. Maar feitelijk zijn dit alleen onze eigen gedachten en zeker niet Gods gedachten. Het is ook een vorm van zelfkastijding, we worden als het ware weer onder een soort wet geplaatst en dat terwijl Jezus ons er nu juist van had bevrijd.

Mensen komen daardoor soms in een enorme kramp terecht, omdat men het gevoel heeft het nooit goed genoeg te doen. Daarom gaat men nog meer dingen doen, in een poging om God gunstig jegens ons te stemmen. Nog maar meer bidden, nog meer in de Bijbel gaan lezen, aan nog meer evangelische activiteiten mee doen, terwijl we het al zo druk hebben. Want we denken, dat is de manier om gezegend te worden door de Heer en vooral ook om uiteindelijk heiliger of geestelijker worden.

Heel vaak horen we van mensen die met een nood of probleem naar ons toe komen: “ja maar ik bid altijd al zoveel” of “ik ben altijd zo trouw aanwezig op de bidstonden van de gemeente” of “ik heb al zoveel jaar trouw mijn tiende gegeven aan God”. Ze willen daar feitelijk mee zeggen, “ik heb erg mijn best gedaan Heer en daarom is het niet eerlijk dat U me nog niet hebt geholpen”. Maar ja, als we er even over nadenken dan kan men zich ook afvragen, waarom onze prestaties indruk zouden moeten maken op God. We hebben niets verdient bij God en we kunnen niets verdienen. Al bidden we 12 uur per dag en vasten we ieder week minste twee of drie dagen, God is ons niets verschuldigd. Dat is ook niet nodig, want Jezus heeft de volle prijs voor ons betaald aan het kruis, voor alles wat we nodig zouden hebben. Daarom, alles wat God ons geeft is niets meer of minder dan genade.

Zelfheiliging.
Door al deze dingen te doen zal God ons beslist niet ‘meer’ zegenen als anderen en je wordt er ook niet heiliger van, feitelijk ben je gewoon op de weg van zelfheiliging. Voor een christen is de weg van zelfheiliging, een zeer vermoeiende weg vol frustraties, omdat we vrijwel zeker steeds weer mislukken. Zelfheiliging betekent dat we steeds moeite doen om foutloos te zijn en als het niet lukt dan hanteren we figuurlijk gesproken, de zweep voor ons zelf in plaats dat we rekenen op de genade van God.

Zelfheiliging is feitelijk een vorm van zelfkastijding, dus je denkt heiliger te worden door jezelf dingen te ontzeggen. Tot op de dag van vandaag zijn er nog mensen die denken doormiddel van zelfkastijding heiliger te kunnen worden en zo God te kunnen behagen. Dat kan ook op allerlei moderne manieren en ik geef even wat voorbeelden.

  • Je durft geen televisie te kijken en ook niet naar informatieve programma’s, want je bent bang met wereldse dingen in aanraking te komen.
  • Je leest geen enkel ander boek dan de Bijbel, want alle andere boeken beschouw je hoe dan ook als zonde. Je mag dus gewoon geen plezier hebben in een ander boek.
  • Je voelt je al gauw schuldig als je naar een film kijk, vooral als het geen christelijk film is.
  • Je denkt dat alleen bidden acceptabel is voor God, als je het doe op je knieën. Want het moet ook lichamelijke moeite kosten, pijn doen, anders heeft het voor God geen waarde.
  • Een prediker van het evangelie, mag niet teveel grappen maken, maar zeker niet op zondag tijdens de wekelijkse kerkdienst.
  • Je moet altijd naar de samenkomsten, ook als je vermoeit thuis komt van je werk en feitelijk alleen maar wil uitrusten, etc. etc..

Vasten.
Christenen die de Heer liefhebben, kunnen soms behoefte hebben aan een periode van vasten. Daarvoor kunnen allerlei redenen zijn en natuurlijk is daar niets op tegen, behalve… als vasten een soort zelfkastijding wordt. Dat is vooral het geval als het periodiek wordt, dus zonder echte reden en men zich zelfs schuldig gaat voelen als het een keer niet gebeurd. Sommige christenen zijn zo misleidt daarin, dat men denkt dat vasten een manier is om heiliger of geestelijker te worden. Dat betekent dan tegelijk, dat alle christenen die niet vasten, direct al minder geestelijk of heiliger zouden zijn. Maar deze gedachte is onjuist en heeft meer met de schijnheiligheid van de Schriftgeleerden in Jezus dagen te maken (Mat.6:16).

Bidden in de nacht.
Er zijn meer misleidingen op dit vlak. Er zijn christenen die menen dat het noodzakelijk is om in de nacht te bidden. Kennelijk leeft men in de veronderstelling dat God in de nacht beter naar ons zal luisteren dan overdag. Natuurlijk kan God ons leiden in nachtelijke gebeden. Soms zijn er moeilijke omstandigheden die maken dat we de slaap niet kunnen vatten en we de nachtelijke uren nodig hebben om te bidden. Jezus bad ook in de nacht (Luc.6:12) en vergeet niet dat Hij een onmenselijk zware taak voor zich had om de mensheid te verlossen van de macht van de zonden. Maar… men wordt niet heiliger of zelfs vromer door ’s nachts te bidden, dit is een misleiding van de satan.

Veel kennis en langer bidden.
We worden ook niet heiliger door veel te weten uit de Bijbel of vele uren per dag te bidden. Natuurlijk is het goed en zelfs noodzakelijk, om tijd voor gebed te nemen. Maar nergens lees ik in de Bijbel dat ik heiliger wordt door steeds langer te bidden. Sommige mensen hebben gedacht als een kloosterling te moeten leven om heiliger te worden, maar ook dat is een leugen van de duivel. De zonden houdt beslist niet op bij de kloostermuren, ook daar zal de satan ons aanvallen en kunnen we in verleiding komen om te zondigen.

U kunt het niet zelf.
De gedachte dat een mens, ‘zichzelf’ zou kunnen verbeteren, dus door menselijke kracht inspanning, is vals en komt van de grote verleider, de satan. Als u het nog niet ontdekt heeft zult u het spoedig ontdekken, het is zeker dat al onze pogingen om heiliger te worden, op niets zullen uitlopen. Het gevolg zal alleen maar zijn, frustraties, teleurstellingen en zelfverwijten. De apostel Paulus kon het ook niet zelf, hij zegt in Rom.7:18-25 : “Zo vind ik dan deze regel: als ik het goede wens te doen, is het kwade bij mij aanwezig; want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods, maar in mijn leden zie ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij tot krijgsgevangene maakt van de wet der zonde, die in mijn leden is. Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? Gode zij dank door Jezus Christus, onze Here!”

We moeten leren dat de wettische weg van zelfheiliging, ons altijd tot mislukkingen veroordeeld. Dat desondanks velen toch deze weg kiezen ligt hieraan, dat het toch ook weer het eigen-ik streelt. Iedere verandering ten goede, zien we als een prestatie van ons en daardoor wordt ons eergevoel gestreeld, maar ook dat is zonde. Mensen, die deze dwaalweg in te slaan, zijn feitelijk nog niet voldoende doordrongen van het feit dat we absoluut geen kracht in ons bezitten, om onszelf zodanig blijvend te verbeteren dat we acceptabel worden voor God. De Heer wist dat allang en daarom juist zond Hij zijn Zoon Jezus Christus naar deze wereld om voor onze zonden te sterven en ons met God te verzoenen. Het kruis toont ons het volgende:

  • het laat ons zien, onze absolute onmacht om onszelf van de zonden te bevrijden. We kunnen het niet zelf, we hebben de Heer erbij nodig. Iemand zei eens, het zondigen zit ons a.h.w. van nature in het bloed. Als we het toch zelf gekund hadden, dan zou Jezus offer zinloos geweest zijn, we konden het dan immers zelf.
  • het kruis laat ons ook zien, de almacht van de God die we dienen, die de macht van zonden, d.w.z. de drang tot zondigen, aan het kruis wist te vernietigen. We lagen a.h.w. aan de ketting bij de satan, maar Jezus heeft onze ketting op het kruis losgebroken.
  • het kruis is ook de hoop voor elke zondaar, want omdat wij mogen deelhebben aan Jezus overwinning over de zonden (Rom.8:37), hoeven we niet langer slaven te zijn van de zonden en kunnen we in Zijn kracht de zonden overwinnen. Zonder het kruis zou er geen hoop geweest zijn, we zouden voor altijd slaven van de zonden blijven.

We hebben in Jezus deel aan Zijn heiligheid.
God heeft ons in Jezus feitelijk al gerechtvaardigt, ons leven is namelijk met Christus verborgen in God (Kol.3:3). Zoals de hand van het kind verborgen is in de holte van de hand van de ouders. Hij ziet ons dus in Jezus, we hebben daardoor deelgekregen aan Zijn heiligheid, omdat God ons beoordeeld op de gerechtigheid van Christus (1 Kor.1:30). Van welke kant God ons bekijk, Hij ziet ons IN Zijn Zoon. Om die reden zal God ons ook niet meer veroordelen vanwege onze zonden, maar worden we vrijgesproken, ondanks dat we schuldig waren (Rom.8:1). Onze enige strijd is alleen, om IN Jezus te blijven, d.w.z. in verbondenheid met Hem, zoals de rank verbonden is met de wijnstok (Joh.15). Luister, wat er ook voor een goeds in ons tot stand zal komen, het is nooit onze prestatie al doen we nog zo ons best, maar het is altijd het werk van God in ons, de levenssappen komen immers van de wijnstok en niet van de rank zelf.

Heiliging is geen prestatie maar een vrucht.
Voor veel mensen is het een openbaring om te gaan inzien dat heiligheid niet een prestatie is, maar een vrucht. De Bijbel leert in Rom.6:22, 23 “Maar thans, vrijgemaakt van de zonde en in de dienst van God gekomen, hebt gij tot vrucht uw heiliging en als einde het eeuwige leven”. Zoals een rank geen grote krachtinspanning hoeft te plegen, om een vruchten voort te brengen, zo is het met een wederom geboren kind van God. Als we maar verbonden zijn met Jezus, dan zullen we zonder meer de vrucht van heiliging voortbrengen.

Dus door dagelijks tijd te nemen om de Heer Jezus te zoeken in gebed en het onderzoeken van de Bijbel, zal ons leven een verandering moeten ondergaan (Lees ook 2 Kor.3:18). We leren steeds meer onze voldoening in Jezus te vinden en als we de rijkdom in Christus hebben gevonden, zullen we ophouden deze ergens anders te zoeken, we hebben de bron van echt geluk gevonden. Daar aan het kruis is de werkelijke genezing voor onze ziel tot stand gebracht, genezing die in de diepste lagen van ons wezen doordringt. We hoeven het alleen maar te aanvaarden en vanuit de overgave aan Zijn volbracht werk, te gaan leven. Wat een rust, niet ik maar Hij doet het in mij”.

Laten we onszelf niets wijsmaken. Zonder de levenskracht van de Geest van God, kunnen we niets; in ieder geval niets wat geestelijk gezien betekenis heeft. Alleen Jezus kan water in wijn veranderen. Wij kunnen in het gunstigste geval de waterflessen met wijnetiketten voorzien. Dat heet etikettenbedrog! Heiliging met vleselijke middelen is niets anders dan etikettenbedrog! Een uiterlijk hervormd christen is nog geen geestelijke christen. Hij lijkt veel meer op een heel mooi geetiketteerde fles met een verkeerde inhoud.

Zelfheiliging kan daarom nooit de oplossing van onze problemen zijn. Ons ‘zelf’ is ook aangetast door de zonde. Als de wortel verkeerd is, hoe kunnen dan de vruchten goed zijn? (Mat.12:33) De Bijbel zegt ons dat we de oude mens moeten afleggen en dat zijn ook de zgn. “goede” werken. God wil ons ik-leven verbreken, zodat het Christus-leven de ruimte krijgt. Zijn wapen is het Woord van God, dat in Jer.23:29 zegt: “Is niet mijn Woord zo: als een vuur, luidt het Woord des Heren, of als een hamer, die een steenrots vermorzelt?”

Alleen het Woord van God kan onder de leiding van de Heilige Geest, de harde schaal van ons ik verbreken. Geen zelfheiliging, maar zelfverloochening staat op het programma van God (Luk. 9:23-25). In de mate waarin we daartoe bereid zijn, kunnen de krachten vrijkomen die een verdere groei in heiliging mogelijk maken, “tot we allen de eenheid des geloofs en de volle kennis van de Zoon van God bereikt hebben, de manlijke rijpheid, de maat der wasdom der volheid in Christus.” (Ef. 4:13)

Doorpraten, stuur mij een email, u krijgt altijd antwoord: klik hier

Geplaatst in Bijbelstudies, Diversen, Evangelie, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Huwelijks problemen… wie overkomt het niet?

Men zegt, dat één op de drie huwelijken tegenwoordig uitlopen op een scheiding.
Vroeger waren vrouwen meestal afhankelijk van hun man. Men had zelf vaak geen enkele bron van inkomsten en na een scheiding was armoede dan het gevolg. Ook hield de sociale en maatschappelijke druk van de omgeving nog menig huwelijk in stand, kortom weggaan was niet eenvoudig. Dat is nu weg, niemand schaamt zich meer voor een scheiding.

Helaas… ook bij christenen is scheiden geen uitzondering meer. Er is zelfs even sprake geweest van flits scheidingen, gelukkig is dat er nog niet door. Toch wordt er over echtscheiding in christelijke kring steeds meer verschillend gedacht. De Bijbel geeft echter voor echtscheiding maar weinig ruimte. Ik zie Bijbels gesproken slechts twee mogelijkheden die echtscheiding toelaten: overspel en wanneer de ongelovige zijn of haar gelovige partner liever kwijt is (Mat.19:9 en 1 Kor.7:15).

Gods mening is ook niet aan de tijd of omstandigheden gebonden. Dat is niet omdat God geen begrip zou hebben voor onze moeilijke omstandigheden en dat karakters van man en vrouw in het huwelijk, soms heel moeilijk verenigbaar zijn. Maar omdat Hij wil dat we met onze moeilijke karakters naar Hem komen, zodat Hij ons kan veranderen. Daarom raadt de Bijbel ons aan om geen ongelijk juk aan te gaan met een ongelovige (2 Kor.6:14), want dan is het onmogelijk om samen naar Jezus te gaan met je karakter fouten. Het gevolg is dan dat je het als gelovige dubbel moeilijk kan hebben.

Nu is een christelijk huwelijk nog niet altijd een garantie voor een goed huwelijk. Maar er is na een conflict wel meer kans op herstel. Als het goed is probeert men toch, naar het gebod van Christus, de minste te zijn, de ander toch lief te hebben en te dienen, ook al voelt het op het moment anders. Een christelijk huwelijk vraagt de bereidheid om eigen behoeften op de tweede plaats en die van de ander op de eerste plaats te zetten, dat is zelfverloochening.

De crisis.
Men zegt “Tussen de vier en acht jaar na de trouwdag krijg je de eerste crisis,” Dat is vooral als men niet heeft geleerd om met elkaar te communiceren en samen voor de relatie te bidden. Door een gebrek aan communicatie en gebed, groeit men dan verder uit elkaar in plaats van dichter naar elkaar. Soms leeft men nog wel samen in één huis, maar men is elkaar toch al kwijt. Je verdraagt elkaar, maar er is geen sprake meer van een liefdevolle relatie.

Veel problemen ontstaan ook in de opvoedingstijd van de kinderen. Ouders moeten naast elkaar gaan staan als ze in een conflict zijn met hun kinderen. Gebeurt dat niet, dan drijven deze dingen de ouders uit elkaar. Maar het is niet gemakkelijk en over het algemeen word je er ook niet echt op voorbereid.

Samen verantwoordelijk.
Zeker is dat de verantwoordelijkheid van de vrouw ten aanzien van de opvoeding van de kinderen, gelijk is aan de man. Het is absoluut fout als de man de “straf” uitdeler wordt en de vrouw alleen maar een soort verklikster van de kinderen. Aan de andere kant dient de gelovige vrouw haar kinderen ook duidelijk te maken dat de vader het laatste woord heeft in belangrijke beslissingen en dus de leiding heeft in huis. Ook dat hoort bij opvoeden. Al hoewel de plaats van de vrouw zeker niet boven de man is, maar eerder naast haar man als ondersteuning, is haar taak toch even waardevol als die van haar man (1 Kor.11:11,12). Haar functie is wel anders maar daarom is haar taak of plaats niet minder belangrijk. Sterker nog, God heeft bedacht dat de man het alleen niet zou redden (Gen.2:18) en heeft daarom gewild dat hij iemand naast zich heeft, die hem aanvoelt en instaat is om zo nodig hem tijdig bij te sturen. Als echter de man of de vrouw niet meer op de juiste plaats staat in het huwelijk, kunnen er ernstige problemen ontstaan.

Steun vanuit de kerk of gemeente.
Er zijn gemeenten waar men over van alles onderwijs geeft, maar relatief wordt er veel minder onderwijs gegeven over hoe we als ouders met elkaar om moeten gaan en wat de Bijbel leert over de opvoeding van onze kinderen. Er zijn Bijbelstudiegroepen waar over van alles wordt gepraat, behalve over deze gevoelige zaken.

Er ligt ook te weinig openheid onder christenen over de moeiten en zwakheden, waar de Bijbel heel duidelijk over is dat alle mensen die strijd te voeren hebben. Er zijn echter een aantal bekende gebieden waarop de meeste echtparen vastlopen. Daarin verschillen de meeste echtparen niet zoveel. Als je de moed hebt om er eens over te praten, zul je al heel snel merken dat anderen dit herkennen.

Bijvoorbeeld: hoe moet ik omgaan met, de opvoeding van de kinderen, financiën, seksualiteit. Alleen als beide partijen bereid zijn aan hun relatie te gaan werken, zullen die problemen overwonnen kunnen worden. Het hoeft in ieder geval niet op een scheiding uit te lopen, als we maar bereid zijn om naar elkaar te luisteren en voor en met elkaar te bidden. De Bijbel leert dat de doelstelling van het huwelijk is, dat je jezelf opoffert voor de ander. Het huwelijk moet iets weerspiegelen van de relatie van Jezus met Zijn gemeenten (Efeze 5), en Jezus offerde zichzelf op voor ons. Toen wij vijanden van God waren heeft God er ook alles aan gedaan om de relatie met ons te herstellen.

Ik weet, het is makkelijk gezegd, maar moeilijk om uit te voeren. Vooral als je karakter zo enorm verschilt met dat van je partner. Dan kan een huwelijk een moeilijke weg worden, maar dit is zeker niet een reden om dan maar te gaan scheiden. We hebben meestal veel respect voor christenen die in een of ander land waar onderdrukking is in de gevangenis worden gegooid, getuige blijven van Christus en onterecht lijden verduren.

Ik heb ook veel respect voor mannen of vrouwen die lijden verduren in een huwelijk, waarvan iedereen zegt dat je er makkelijk uit zou kunnen stappen. Maar je kiest ervoor om er toch in te blijven omdat je daardoor iets van de liefde van God wil laten zien. Maar daarvoor is wel de steun van kerk of gemeente nodig.

Tips om je huwelijk te redden.

1. Eerlijkheid en betrouwbaar.
Wees een open boek voor de ander, draai niet om de dingen heen maar vertel je partner eerlijk waar je mee zit. Denk er om, huwelijks partners die tegen elkaar liegen spelen met vuur. Efeze 4:25 zegt ‘Legt daarom de leugen af en spreekt de waarheid, ieder met zijn naaste, omdat wij leden zijn van elkander’. Laat de ander van je op aan kunnen, dat wil zeggen, wat je zegt dat doe je ook.

2. Samen te bidden.
Het is van groot belang dat huwelijkspartners met elkaar bidden en ook voor elkaar bidden. Er is niets wat zo enorm samenbindt als het gebed. Het beste is als beiden leren om hardop voor elkaar te bidden. Bidt samen, juist als je problemen hebt. Jac.5 zegt ‘Bidt voor elkaar opdat gij genezing ontvangt…’.

3.Heb aandacht voor elkaar.
Neem tijd om samen te praten en voor wie dat een probleem is, probeer toch te praten en bidt er voor. Ga desnoods samen ergens eten en praat met elkaar. Heel veel problemen in relaties ontstaan door dat mensen niet of onvoldoende met elkaar praten. Neem tijd om ook naar elkaar te luisteren en (let op) wees geïnteresseerd in elkaar en vooral niet alleen in jezelf. In 1 Kor.12:26 staat dat we als leden van het lichaam van Christus, met elkaar mee moeten lijden en elkaar ook moet laten delen in de vreugde.

4.Tederheid.
Tederheid en romantiek mag nooit ontbreken in een liefdesrelatie. In Efeze 5:29 staat dat de man z´n vrouw moet koesteren. Menige relatie is langzaam van alle glamour ontdaan, doordat er niets zachts meer overbleef, men gaat ruw met elkaar om en de liefde verdwijnt.

5.Waardering.
Ieder mens heeft van tijd tot tijd een aanmoediging nodig. In een huwelijksrelatie zijn we er ook om elkaar dat te geven. Laat de ander merken dat je hetgeen hij of zij doet waardeert, dus dat het maar niet gewoon is dat de ‘was’ iedere week gedaan wordt en het eten gekookt. In 1 Petr.3:7 staat dat mannen hun vrouwen “eer” moeten bewijzen, dat betekent zoveel als een figuurlijk schouderklopje of een aanmoediging.

6.Vrolijkheid.
In Spreuken 17:22 staat, ‘een vrolijk hart bevordert de genezing, maar een verslagen geest doet het gebeente verdorren’. Mensen die altijd maar klagen en nooit eens een grapje maken, zijn een kwelling voor hun omgeving. Bidt van de Heer een vrolijk hart en leer om de ander op te beuren, dat zal de sfeer in uw relatie goed doen.

7.Vergeving.
Boos worden is een gewoon menselijke emotie en zal in elke relatie wel eens voorkomen. Feitelijk is dat volgens de Bijbel niet echt een probleem. Er zijn wel twee voorwaarden (Lees Ef.4:26,27): ‘zondigt dan niet’ m.a.w. ga niet schelden of i.d. en ‘vergeef zo snel mogelijk’. Geef de duivel geen mogelijkheid je uit elkaar te drijven. Hou ook geen dossier van alle fouten van je partner, maar vergeef en vergeet, God doet het ook.

8.Seksualiteit.
Wees bereid elkaar ook te dienen op het vlak van de seksualiteit. In een normale huwelijksrelatie hoort dit erbij en ook dan zijn we er niet in de eerste plaats om onszelf te dienen, maar altijd de ander. In Filip.2:3,4 staat “..en ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder lette ook op dat van anderen”.

Voor advies kunt u ook ons mailen, u krijgt altijd antwoord. Klik hier

Geplaatst in Huwelijk | Tags: , , | Een reactie plaatsen