Tagarchief: De geest van Hoogmoed

Leiders moeten mensen aan Jezus binden en niet aan zichzelf.

Hoogmoed kan bij iedereen ongemerkt de kop opsteken, het zit als het ware in ons DNA. Zeg daarom nooit te snel van je zelf, helemaal niet hoogmoedig te zijn. Want meestal is het zo, dat degene die dat het hardste roepen juist hoogmoedig zijn. Laat het liever zo zijn dat anderen van ons zeggen dat we nederig zijn.

Dat geldt ook voor bedieningen en titels waar we menen recht op te hebben. Wees voorzichtig, het is beter als anderen van ons zeggen dat we een apostel, profeet, evangelist, herder of leraar zijn (Lees Efeze 4:11), dan dat we daar zelf mee te koop gaan lopen. Werkelijk geroepen dienaren van God hebben dat helemaal niet nodig, God zal hen Zelf bevestigen.

Als mensen ons gaan prijzen.
Vooral, als het ons als geestelijk leider goed gaat in onze bediening en mensen ons daarom beginnen te prijzen, moeten we waakzaam zijn. Als mensen regelmatig zeggen, dat we het zo goed doen en dat men door ons zo gezegend wordt, dan wordt het gevaarlijk. Natuurlijk is dat in eerste instantie fijn om te horen, maar toch moeten we beducht zijn voor de geest van hoogmoed en onze menselijke zwakheid. Paulus heeft geprofeteerd in 2 Tim.3:4, dat de mensen in de eindtijd ‘opgeblazen’ zullen zijn en dat geldt helaas niet alleen voor ongelovige mensen, maar ook voor christenen en zelfs voor geestelijk leiders.

Overigens was het in Jezus dagen al niet veel anders onder Zijn discipelen, ook zij hadden last van de geest van hoogmoed, lees maar in Lukas 22. Jezus had net het Pascha met hen gevierd en daarbij de verbinding gemaakt naar Zijn lijden en sterven aan het kruis. Je zou zeggen een uitermate gevoelig moment en zeker niet het moment om te gaan twisten over wie de baas zou zijn. Tenzij je feitelijk horende doof bent en dat was nu precies het probleem. Lees speciaal vers 24- 27:
‘Er ontstond ook onenigheid onder hen over wie van hen geacht werd de belangrijkste te zijn. En Hij zei tegen hen: De koningen van de volken heersen over hen, en wie macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd. Bij u echter moet dat zo niet zijn, maar de belangrijkste onder u moet als de jongste worden en wie leiding geeft als iemand die dient. Want wie is belangrijker: hij die aanligt of hij die bedient? Is het niet hij die aanligt? Ik echter ben in uw midden als Iemand Die dient’.

Vooral als mensen regelmatig zeggen dat je beter bent of meer gezalfd met de heilige Geest dan andere mededienstknechten van de Heer, dan wordt het oppassen. Feitelijk zouden we er dan beter aan doen, om anderen naar voren te schuiven en zelf een stapje terug te doen. Echt geestelijke mensen doen dat, het gaat immers niet om de eer van ons, maar om de eer van Jezus. Nog gevaarlijker wordt het echter, als we al die eer normaal gaan vinden en bewust of onbewust, voeding gaan geven aan deze vorm van mensen verering. Langzaam komt de gedachte dan bij ons binnen, dat het feitelijk gewoon klopt wat men zegt. Je zegt wellicht onbewust tegen jezelf ‘ik ben feitelijk wel erg goed en ik doe het ook beter dan de ander’.

Pronken met je bediening.
Ook in deze tijd zijn er dienaren van God, die pronken met ‘hun’ bediening en ‘hun’ gemeente. Ze vertellen anderen dat zij de zalving hebben en dat hun gemeente de beste is, ja, zelfs ver boven andere gemeenten verheven. In overmoed proberen ze anderen over te halen om juist ‘hun’ gemeente te bezoeken, ‘omdat daar de Geest werkt’, alsof de Geest niet zou werken in andere gemeente(n). Het gevolg is een vorm van zelfingenomenheid die lijkt op hoogmoed.

De zalving.
Neem nu de z.g. leer van de ‘impartatie’ van zalving, steeds meer mensen raken er mee bekend. Nog steeds is er een groeiend aantal predikers die menen op één of ander manier de bijzondere gaven te hebben ontvangen om de zalving van de Geest over te brengen op anderen. De oorsprong is de z.g. Toronto Blessing uit de jaren 90, vele honderden geestelijk leiders zijn naar Toronto afgereisd om daar de zalving te gaan halen.

Die zalving neem je dan mee terug in het vliegtuig en als je in eigen gemeente andere mensen de handen oplegt, ontvangen zij het ook. Het wordt dus via handoplegging van de ene persoon op de andere persoon overgedragen. Overigens wat een pech voor predikers die de zalving niet met het vliegtuig hebben kunnen halen, want die kunnen dat ook niet overbrengen op anderen. Het gevolg is vaak dat predikers die de zalving wel ontvangen hebben, van mening zijn op een hoger geestelijk niveau te zijn.

Het blijft natuurlijk wel apart dat God Zich laat limiteren door een menselijke overdraging via het opleggen van handen, want zo lijkt het te werken. Zou het niet veel beter zijn als iedereen die naar een nieuwe zalving van de Geest verlangt, naar de bron Jezus gaat, die nog altijd de enige doper in de Heilige Geest is (Joh.1:33). Daar hoeven we echt niet voor naar een beroemde prediker en die dat wel beweren hebben last van hoogmoed.

Alleen in onze gemeente.
Sommige predikers onderwijzen de mensen wel dat je altijd zou moeten blijven in hun kerk of gemeente, want er is gewoon geen betere te vinden. Op zoek gaan naar een ander geestelijk thuis is in hun visie, altijd tegen de wil van God, om welke reden dan ook. Als men nog verder wil gaan, wordt er soms door die zelfde mensen ook nog geleerd, dat jouw geestelijke bestemming gebonden is aan die ene specifieke gemeente en dat je dus onherroepelijk geplant bent in de lokale gemeente van hun.

Maar feitelijk is dit niets anders dan een vorm van manipulatie, men wil mensen gewoon binden en gebruikt daarvoor soms oneigenlijke argumenten. God heeft alleen het recht ons te leiden, waarheen en wanneer we moeten gaan, of wellicht als we op een plaats moeten blijven. Geen gemeenteleider mag zich dat recht zelf toe-eigenen.

Het ergste is dat de persoon, het vaak niet eens door heeft. Die zal anderen eerder het verwijt maken dat zij jaloers zijn. Vooral geestelijke hoogmoed spant de kroon en kan zelfs zo ver gaan, dat Gods Woord gebruikt wordt om eigen dwalingen goed te praten. Hoogmoedige mensen accepteren geen correctie; ze weten alles beter. Als je bijvoorbeeld met ze praat hebben ze het voortdurend over zichzelf en hun eigen bediening of gemeente, men heeft geen of nauwelijks interesse in anderen. Ze zijn zelfs zó vastgeroest in hun hoogmoed, dat wie niet sterk is, minderwaardigheid wordt aangepraat.
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in geestelijk leiders, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Geestelijk leiders die vereerd worden, moeten oppassen voor hoogmoed.

Hoogmoed kan bij iedereen ongemerkt de kop opsteken, het zit als het ware in ons DNA. Zeg daarom nooit te snel van je zelf, helemaal niet hoogmoedig te zijn. Want meestal is het zo, dat degene die dat het hardste roepen juist hoogmoedig zijn. Laat het liever zo zijn dat anderen van ons zeggen dat we nederig zijn.

Dat geldt ook voor bedieningen en titels waar we menen recht op te hebben. Wees voorzichtig, het is beter als anderen van ons zeggen dat we een apostel, profeet, evangelist, herder of leraar zijn (Lees Efeze 4:11), dan dat we daar zelf mee te koop gaan lopen. Werkelijk geroepen dienaren van God hebben dat helemaal niet nodig, God zal hen Zelf bevestigen.

Als mensen ons gaan prijzen.
Vooral, als het ons als geestelijk leider goed gaat in onze bediening en mensen ons daarom beginnen te prijzen, moeten we waakzaam zijn. Als mensen regelmatig zeggen, dat we het zo goed doen en dat men door ons zo gezegend wordt, dan wordt het gevaarlijk. Natuurlijk is dat in eerste instantie fijn om te horen, maar toch moeten we beducht zijn voor de geest van hoogmoed en onze menselijke zwakheid. Paulus heeft geprofeteerd in 2 Tim.3:4, dat de mensen in de eindtijd ‘opgeblazen’ zullen zijn en dat geldt helaas niet alleen voor ongelovige mensen, maar ook voor christenen en zelfs voor geestelijk leiders.

Overigens was het in Jezus dagen al niet veel anders onder Zijn discipelen, ook zij hadden last van de geest van hoogmoed, lees maar in Lukas 22. Jezus had net het Pascha met hen gevierd en daarbij de verbinding gemaakt naar Zijn lijden en sterven aan het kruis. Je zou zeggen een uitermate gevoelig moment en zeker niet het moment om te gaan twisten over wie de baas zou zijn. Tenzij je feitelijk horende doof bent en dat was nu precies het probleem. Lees speciaal vers 24- 27:
‘Er ontstond ook onenigheid onder hen over wie van hen geacht werd de belangrijkste te zijn. En Hij zei tegen hen: De koningen van de volken heersen over hen, en wie macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd. Bij u echter moet dat zo niet zijn, maar de belangrijkste onder u moet als de jongste worden en wie leiding geeft als iemand die dient. Want wie is belangrijker: hij die aanligt of hij die bedient? Is het niet hij die aanligt? Ik echter ben in uw midden als Iemand Die dient’.

Vooral als mensen regelmatig zeggen dat je beter bent of meer gezalfd met de heilige Geest dan andere mededienstknechten van de Heer, dan wordt het oppassen. Feitelijk zouden we er dan beter aan doen, om anderen naar voren te schuiven en zelf een stapje terug te doen. Echt geestelijke mensen doen dat, het gaat immers niet om de eer van ons, maar om de eer van Jezus. Nog gevaarlijker wordt het echter, als we al die eer normaal gaan vinden en bewust of onbewust, voeding gaan geven aan deze vorm van mensen verering. Langzaam komt de gedachte dan bij ons binnen, dat het feitelijk gewoon klopt wat men zegt. Je zegt wellicht onbewust tegen jezelf ‘ik ben feitelijk wel erg goed en ik doe het ook beter dan de ander’.
Lees verder

Geplaatst in geestelijk leiders, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Geestelijk leiders die vereerd worden, moeten waakzaam zijn.

Hoogmoed kan bij iedereen ongemerkt binnensluipen. Zeg daarom nooit te snel van je zelf, helemaal niet hoogmoedig te zijn. Want meestal is het zo, dat degene die dat het hardste roepen juist hoogmoedig zijn. Laat het liever zo zijn dat anderen van ons zeggen dat we nederig zijn.

Dat geldt ook voor bedieningen en titels waar we menen recht op te hebben. Wees voorzichtig, het is beter als anderen van ons zeggen dat we een apostel, profeet, evangelist, herder of leraar zijn (Lees Efeze 4:11), dan dat we daar zelf mee te koop gaan lopen*. Werkelijk geroepen dienaren van God hebben dat helemaal niet nodig, God zal hen Zelf bevestigen.

*Alleen de apostelen in het Nieuwe Testament, die door Jezus zelf waren aangewezen (Lukas 6:13) en ook later Paulus aan wie Jezus verschenen was op de weg naar Damascus (Hand. 9), hadden het recht om van zichzelf te zeggen apostelen te zijn. Overigens heeft deze Paulus in Filip. 3:7 ook gezegd, dat zijn afkomst en zijn titels helemaal niet zo waardevol waren. Alleen de kennis van Jezus Christus heeft echt betekenis in Gods koninkrijk. Wat maar wil zeggen dat er nooit een reden is om daardoor hoogmoedig te worden.

Als mensen ons gaan prijzen.
Vooral, als het ons als geestelijk leider goed gaat in onze bediening en mensen ons daarom beginnen te prijzen, moeten we waakzaam zijn. Als mensen regelmatig zeggen, dat we het zo goed doen en dat men door ons zo gezegend wordt, dan wordt het gevaarlijk. Natuurlijk is dat in eerste instantie fijn om te horen, maar toch moeten we beducht zijn voor de geest van hoogmoed en onze menselijke zwakheid. Paulus heeft geprofeteerd in 2 Tim.3:4, dat de mensen in de eindtijd ‘opgeblazen’ zullen zijn en dat geldt helaas niet alleen voor ongelovige mensen, maar ook voor christenen en zelfs voor geestelijk leiders.
Lees verder

Geplaatst in geestelijk leiders, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

De geest van manipulatie en controle in de gemeente.

In de huidige tijd zien we steeds weer leiders opstaan in evangelische kringen die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan zichzelf te zien als toegewijde dienaren van Gods werk. Ze commanderen voortdurend en leiden de gemeente alsof het een bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is. Vaak menen ze ‘recht’ te hebben op een hoog salaris en een zeer ruime onkosten vergoeding. Ze zien zichzelf als een soort directeur van een groot bedrijf.

De gemeente wordt in de Bijbel echter genoemd het lichaam van Christus, Jezus is de enige top manager. Een gemeente leider heeft juist een voorbeeld functie in de gemeente, daarom is het zeer noodzakelijk voor een dienaar van God om te sterven aan zijn ego en te winnen aan nederigheid. Een evangelie dienaar hoeft niet arm te zijn, maar het is absoluut onjuist als men rijk wordt van de giften van mensen. Leiders in de gemeente maken geen winsten, ze ontvangen liefde offers van mensen, die bedoeld zijn om hen een normaal bestaan te kunnen geven en niet om een rijk leven te kunnen gaan leiden.

Er is feitelijk geen plaats voor eigen ego in het Koninkrijk van God. Het lijdt geen twijfel dat God ons gekozen heeft om Hem te dienen zonder onze eigen agenda. Voor velen van ons geldt dat men heeft besloten God te dienen ‘op onze eigen manier’. We moeten daarom volwassen worden en Zijn Leiderschap erkennen en Zijn woorden begrijpen: ‘Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken, wie in Mij blijft, en Ik in hem, hij draagt rijke vrucht; want zonder Mij kunt ge niets doen’ (Joh. 15:5).

In het oude testament van de Bijbel vinden we het verhaal van Izebel en later wordt er opnieuw over de Izebel gesproken in het boek Openbaring van het nieuwe testament. Uit deze Bijbelgedeelten verstaan we dat er veel meer aan de hand is met Izebel dan dat ze een heidense vrouw was die met koning Achab getrouwd is geweest. Er is duidelijk een demonische geest die haar bestuurde en die geest is vandaag nog steeds actief. Die Izebel geest is een controlerende en manipulerende geest in de gemeente van de Heer (Lees Openbaring 2:21)

Het verhaal van Izebel.
Het verhaal van Izebel vinden we in eerste instantie, in het Bijbelboek Koningen (lees 1 Kon. 17 t/m 21). Ze was getrouwd met koning Achab. In die periode eigende Izebel zich het gezag toe over Israël, ze hunkerde naar gezag en macht, die zich uit in heerszucht en dit zijn de werken van het vlees (Gal. 5:19-20). Ze deinsde er niet voor terug om systematisch de profeten van God uit te roeien, daarnaast leidde ze Israël in afgoderij en hoererij.

Is het verhaal van Izebel nog actueel?
Jawel, in acht genomen dat we hier te maken hebben met veel meer dan de geschiedenis van Izebel maar met een demonische geest die Izebel bestuurde, is het een heel sprekend en actueel verhaal. Hoe meer we vorderen in de eindtijd, des te meer zal het werk van demonen openbaar worden. Wanneer je kijkt naar de werken van Izebel in het oude testament, zie je inderdaad dat niet zelden in deze tijd zich verschijnselen voor doen die ons herinneren aan het verhaal van Izebel.

Deze geest haat namelijk gezag en in het bijzonder het gezag van God. Dat uit zich hierin dat zij door Gods gekozen leiders haat. Deze demonische geest zal ook altijd proberen verwarring te zaaien in een poging verdeeldheid te brengen in de gemeente van de Heer. Deze geest zet mensen ook tot heersen en controleren.

De controlegeest van Izebel kon het ware Woord van God niet verdragen en omdat uit te bannen, dus om het getuigenis van Jezus teniet te doen, manipuleerde zij zich een slag in de rondte.

De vergelijking klinkt wellicht vreemd, maar het is opmerkelijk dat waar we een Izebelgeest zien, zien we vaak ook een Achab’s dat zijn meelopers die zich laten manipuleren. Deze sluiten een huwelijksverbond met Izebel en zij willen door samenwerking elke Naboth van zijn erfenis beroven. (Lees 1 Kon.21)

De geest van Izebel betekent dat er sprake is van controle wat overgaat in manipulatie, invloed uitoefenen op mensen wat lijkt op toverij, verborgen agenda’s en leugens: alles om een doel te bereiken, namelijk het zuivere Woord van God te ondermijnen en het liefst helemaal uit te bannen.

Let op kenmerkend is: iemand die zich laat leiden door zo’n Izebelgeest/ controlegeest is graag vaak en lang aan het woord en de afleiding is de hoeveelheid aan vrome woorden die de persoon spreekt. Met gezwollen taal, lieflijke taal, en vroomheid, dekken ze zich in, want als je zo’n persoon aanspreekt is dit zeer moeilijk, omdat zo iemand dan terug kan vallen op de vroomheid: ik zeg dit in Naam van de Heer, ik ben een dienstknecht van God, hoe kun je dat tegen mij zeggen.

Door hun communicatieve vaardigheden die meestal goed ontwikkeld zijn, trachten zij invloed te verwerven. Het principe van medestanders zoeken, om de anderen te isoleren is een van de tactieken van de duivel om verdeeldheid te brengen.

Geen ruimte voor Gods Geest
Je kunt zo angstig zijn voor wanorde dat je vast komt te zitten in tradities en vormen die alleen maar overleveringen van mensen zijn. Er zijn kerken en gemeenten waar tradities en rituelen zo sterk aanwezig zijn, dat er geen ruimte meer is voor het vernieuwd werk van Gods geest. God zoekt aanbidders in Geest en in Waarheid. Maar waar een vaste liturgie is, wordt vrijheid in samenkomst moeilijk. Zowel menselijke als demonische controle staat aanbidding in Geest en in Waarheid in de weg. Men is angstig voor het spreken in tongen, de gave van profetie (lees 1 Kor.14) en probeert dit zoveel mogelijk onder controle te houden.

De doelstelling van de geest van controle is het werk van de Heilige Geest kleinhouden, tegenhouden en voorkomen dat gelovigen gaven gaan ontwikkelen en vrucht dragen, want Gods werk mag niet naar buiten komen. Dus een controlegeest zal ruimte en vrijheid in een gemeente of waar dan ook willen tegenwerken. De vrije werking van Gods Geest moet afgeremd worden.

Daarom de Izebelgeest is een grote bedreiging van Gods gemeente en in Openbaring 2:20-23 schrijft de Heer aan de gemeente van Thyatira, dat Hij meedogenloos met haar (Izebel) zal handelen. Er wordt ons zelfs opgedragen deze Izebel niet te tolereren, aangezien zij uit is op de vernietiging van het door God gestelde doel.

Deze geest is op zoek naar een plek om te wonen en wij hebben de opdracht gekregen “geef de duivel geen kans”, maar vaak missen het juiste inzicht. Als we te maken hebt met deze demonische geest, denken we vaak dat we alleen maar te maken hadden met halsstarrige mensen, die handelen vanuit jaloersheid of begeerte naar macht wat is de wortel van de hang naar overheersing. Maar welke vermomming men ook aanneemt, daarachter gaan altijd demonen schuil.

Let wel: Izebels lijken “religieus” en het meest geestelijk van iedereen, ze komen soms met de bewering dat zij een last van God hebben ontvangen en spreiden tegelijk geestelijk elitair gedrag ten toon. Nog een eigenschap is dat ze zichzelf soms “profetisch” noemen, en het is daarom moeilijk een gesprek met ze te voeren omdat ze zich in veel dingen beroepen dat GOD het alleen tegen hen gezegd heeft, zodat je niets meer terug kunt zeggen.

Pas wanneer zij ontmaskerd worden, komen valse geestelijkheid en een geest van rebellie aan het licht komen. Heerzuchtige en intimiderende geesten kunnen alleen aan het licht komen door onderscheiding van de heilige Geest en volhardend gebed.

Jezus heeft ons gewaarschuwd dat gelovigen die zich door deze geest laten manipuleren (de z.g. Achab’s), door Hem op het ziekbed geworpen worden en in grote verdrukking gebracht zullen worden (Openb. 2:22). Dit is een ernstige waarschuwing van Jezus.

Hoe herken je de Izebelgeest.
Hoe herkennen we haar in ons eigen leven of dat van anderen? Wat voorop staat is de drang naar controle en heersen, dit doet zij via manipulatie(toverij) op elk mogelijke manier. Het is een dwingende geest die altijd de aandacht naar zichzelf trekt, heel egoïstisch handelt. Krijgt ze haar zin niet zal ze tot het uiterste vals worden en vervallen in hysterie.

Izebel wil geen correctie aanvaarden, vanwege trots.
Men ziet correctie bij voorbaat als afwijzing, daarom zal je nooit iemand met een controlerende geest horen toegeven dat hij fout zit. Het is altijd de fout van iemand anders, er is geen erkenning van schuld. Typisch voor een Izebel geest is dat ze zich zal beklagen niet voldoende gewaardeerd te zijn. Met haar egocentrische aard zal ze tot het uiterste gaan door te liegen en te overdrijven, om als geestelijk persoon over te komen; in hun egocentrisme is niemand zo belangrijk als zij. In een gesprek zal hij of zij de dingen zozeer verdraaien dat je het gevoel hebt je te moeten verontschuldigen hem of haar.

Hoe herken je Achab.
Het klinkt vreemd maar zelfmedelijden was duidelijk het probleem van Achab. Iemand die last heeft van zelfmedelijden zet zichzelf centraal en verwacht dat anderen extra aandacht voor hem of haar hebben. Het is een bewuste berusting in en overgave aan de slachtoffer mentaliteit en men probeert op die manier de aandacht van anderen te claimen. Als je jezelf als slachtoffer ziet, val je letterlijk in zonde van Achab. Koning Achab kwam door zijn eigen liefde in de greep van Izebel. Deze ‘liefde’ is geen goddelijke liefde of zelfs maar verfijnde menselijke liefde. Het is eerder absolute eigen liefde die haar eigen agenda heeft, en die zoekt naar aandacht en erkenning.

De geest van Achab is zwak en vreesachtig. Hij houdt van zijn positie, maar vreest confrontatie en gaat dat ook zoveel mogelijk uit de weg. Het liefst sluit hij vrede met iedereen en dat ten kostte van de waarheid. Ze vullen elkaar wederzijds aan en zo onderhouden de geesten van Achab en Izebel stilletjes een relatie waarin ze van elkaar afhankelijk zijn.

De uitroeiing van de Izebel geest in de gemeente is een grote strijd, daar zij zich niet makkelijk laten weggesturen. Het is soms een gevecht. Maar de overwinning is zeker, mits we maar in verbinding blijven met Jezus en Zijn wil boven alles willen doen. Uiteindelijk zal de gemeente als een overwinnend leger te voorschijn komen. Dat leger zal bestaan uit mensen die een echte bekering van het hart hebben door gemaakt en God erkennen als de belangrijkste in hun leven, zijn nooit uit op positie of eer, maar verlangen alleen maar Gods wil te doen. Jezus was ook niet op aarde om Zijn wil te doen, maar de Wil van de Vader te volbrengen. Geef nooit toe aan die geest van manipulatie, maar wedersta het in Jezus naam, je zult altijd winnen.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Bevrijding, demonen, Eindtijd, geldzucht, Hoogmoed, Izebel, Manipulatie, minderwaardigheids gevoelens | Tags: , , , , | 2 reacties

Manipulatie in kerk of gemeente, wat is dat?

Wat is manipulatie? Het is het misbruiken van macht? Dat kan op allerlei vlak, zowel emotioneel, als lichamelijk, zelfs seksueel of geestelijk is. Het is altijd het misbruiken van macht en autoriteit. Macht die gebruikt wordt door iemand, om iemand anders te controleren, te manipuleren en/of te misbruiken. Dit kan bewust, maar het kan ook onbewust, zowel van de kant van de dader(s) als van het slachtoffer. Hoe het ook zij, het resultaat bij elk slachtoffer is schade die behoorlijk diep kan ingrijpen. Ten diepste is dit de reden dat in het verleden in de Rooms Katholieke kerk zoveel misbruik was van kinderen. De katholieke priester was in dit geval een autoriteit voor de kinderen, die de slachtoffers werden. De priesters werden als door God aangesteld gezien en van die machtspositie werd schromelijk misbruik gemaakt om eigen behoeften te bevredigen. Manipulatie gebeurt meestal door iemand met macht en autoriteit, die zijn of haar macht gebruikt op een verkeerde manier, namelijk om een ander te dwingen tot dingen die de persoon normaal niet zou doen.

Maar het kan ook op allerlei andere manieren. Binnen het huwelijk, als b.v. de man de vrouw manipuleert of andersom. Je ontneemt de ander de vrijheid om zelf te denken of te beslissen en dwingt de ander te doen wat jij wilt. Soms met het argument dat de Bijbel zegt dat de vrouw de man onvoorwaardelijk moet gehoorzamen (Efeze 5:22) Maar dit is een totaal verkeerde uitleg van de Bijbel. Men vergeet vaak dat er in hetzelfde hoofdstuk staat dat we elkaar moeten dienen (Efeze 5:21) en dit kan nooit het geval zijn als we de ander onze macht opleggen.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Hoogmoed, Manipulatie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Hoogmoed.

De geest van hoogmoed dreigt ook in evangelische kringen soms voor te komen. Paulus heeft het reeds geprofeteerd in 2 Tim.3:4, mensen zullen in de eindtijd “opgeblazen” zijn. Onlangs las ik een bekend evangelisch blad van een grote evangelische beweging in ons land en het viel me op dat de foto van de leiding er 16 keer in stond. Je vraagt je op zo’n moment af, “waar gaat het hier nog over, gaat het nog om Jezus”. Er zijn leiders van evangelische gemeenten, die beslist nooit tegengesproken willen worden, want alles wat ze besluiten is van God(?) Men roept zelf regelmatig, niet hoogmoedig te zijn, maar in de praktijk wil men graag gezien worden en een naam hebben; men wil zich laten gelden. Lees verder

Geplaatst in Bijbel, Diversen, Evangelie, Hoogmoed | Tags: | 1 reactie