Maandelijks archief: april 2019

Voetbal is grootste afgodendienst van deze tijd.

Voetballer, een droom. Voetballer worden is een droom voor heel veel jongemensen, echter… voor slechts enkele personen komt de droom ook uit. Je moet nu eenmaal goed zijn, erg goed en… daarbij ook nog uitgekozen worden. Op het juiste moment … Lees verder

Geplaatst in Actueel, Afgod, demonen | Tags: | Een reactie plaatsen

De gemeente van de Heer is geen bedrijf maar een schaapskooi.

Door Henk Herbold

Pastorale zorg is het kloppend hart van iedere gemeente. Ontbreekt het daaraan, dan raakt de gemeente al snel een deel van zijn roeping en opdracht in deze wereld kwijt, namelijk om een plaats van troost en herstel te zijn voor iedereen die daarnaar op zoek is. De zorg voor zieken en zwakken, het opvangen van mensen in nood en het begeleiden van degene die nieuw binnenkomen in de gemeente is een van de belangrijkste taken van de christelijke gemeente. Natuurlijk kunnen veel van deze taken worden uitgevoerd door bekwame medewerkers, maar gemeenteleiders blijven als herders toch verantwoordelijk voor het welzijn van de kudde, de gemeente.

Gemeenteleiders zijn geen bedrijfsleiders, managers of directeuren. Zij zijn geroepen door God Zelf om, in navolging van Jezus, de Opperherder, de gemeente te leiden. En dat is nooit vergelijkbaar met een bedrijfsleider.

Actie en studie
Evangelisatieacties hebben weinig zin, als de gemeente geen herders heeft, om bijvoorbeeld de mensen die nieuw binnenkomen te begeleiden. Want de wereld om ons heen is vol beschadigde mensen, die vaak hopeloos op zoek zijn naar liefde, warmte, aandacht, begrip en vooral genezing. Maar als er onvoldoende pastorale zorg aanwezig is, of zelfs geheel ontbreekt, dan is meestal het gevolg dat de mensen die nieuw binnenkomen, na enige tijd teleurgesteld weer verdwijnen.

Ook Bijbelstudies over belangrijke en gevoelige of ethische onderwerpen, zullen pas hun doel bereiken, als er voldoende pastorale begeleiding aanwezig is. Zodra je gevoelige onderwerpen behandelt uit de Bijbel, moeten de mensen weten waar ze met hun noden en pijn naar toe kunnen. Alleen als er een goed vangnet aanwezig is, heeft onderwijs over ethische Bijbelse onderwerpen effect.

Jezus ons voorbeeld
Jezus sprak niet alleen de grote schare toe, maar zijn zorg en bewogenheid over de nood van de mensen maakte ook, dat Hij lange afstanden liep, om vervolgens lange tijd te wachten bij de waterput, op het heetst van de dag, omdat Hij de Samaritaanse vrouw wilde ontmoeten (Lees Johannes 4). Hij was bewogen met haar, omdat Hij een herdershart heeft. Hij zocht haar dus op en wij moeten dat ook doen, men kan nu eenmaal geen goede pastorale zorg verlenen van achter een bureau. We moeten de mensen die dat nodig hebben, aandacht geven en zo nodig ook opzoeken. Tenminste, als we niet alleen gericht zijn op groei, maar ook op het bieden van een veilig thuis. Kortom: pastorale zorg kost heel veel energie, maar je krijgt er ook veel voor terug.

Veel tijd
Ik hoor al het weerwoord van een drukke voorganger al, die zegt: ‘Tja, pastoraat kost erg veel tijd, en dat gaat ten koste van organisatorische zaken. Dat klopt. Maar is organisatie de kerntaak van een pastor of herder? Moet die niet juist bezig zijn met de zorg voor de zwakken en het begeleiden van mensen in nood? Nogmaals, Jezus is ons grote voorbeeld, Hij liet het beheer van het geld nota bene over aan Judas.

Aandacht voor de zwaksten
De term pastor of pastorale zorg betekent juist herderlijke zorg. En in de gemeente moet die beschikbaar zijn voor iedereen, en vooral voor de zwakkere leden. Dat zijn dus de mensen die telkens opnieuw zorg nodig hebben, omdat ze bij herhaling fouten maken. De gemeente van de Heer wordt in de Bijbel meerdere malen vergeleken met het beeld van een Herder met schapen. De herder zal ook de meeste aandacht hebben voor het zwakste schaap, dat steeds dreigt weg te lopen. Ook het volk van Israël wordt in de Bijbel meermalen vergeleken met een kudde schapen en God als hun herder.

Opperherder
Jezus wordt de ‘Opperherder’ (of Pastor) genoemd van zijn gemeente (1 Petrus 5:4). Er staat in de Bijbel ook geschreven dat Jezus met innerlijke ontferming bewogen was over de mensen die Hem volgden, want Hij zag hen als schapen die geen herder hebben (Matteüs 9:36). Jezus noemt zichzelf in (Johannes 10:14) ‘de Goede Herder die zijn leven inzet voor zijn schapen’. Hij laat ze nooit alleen, dat doet een goede herder niet, maar juist in tijden van gevaar is Hij op z’n post (Johannes 10:11-13). Jezus zegt daar ook, dat een herder dus nooit op de vlucht zal slaan, want de schapen gaan hem ter harte. Zo is Jezus.

Elke gemeente heeft tenminste één of meer herders nodig
Leiders die organisatorisch heel goed zijn, maar geen bewogenheid en liefde hebben voor de mensen waar ze leiding aan geven, zijn in een bedrijf wellicht op hun plek, maar niet in de gemeente van de Heer. De pastor, herder of oudste, is als een geestelijke vader (of moeder) voor de gemeente. Dus, zoals een herder voor zijn schapen zorgt en een vader voor zijn gezin, moeten pastors en oudsten voor de gemeente zorgen.

Navolging
God roept gemeente leiders op, om in navolging van de hemelse Goede Herder en in zijn Naam, ook herders of pastors te willen zijn. Natuurlijk zijn we niet allemaal gelijk en hebben we niet allemaal dezelfde gave of bediening. En natuurlijk, er zijn in de gemeente ook bestuurders die beslist geen herderlijk gave hebben en toch een belangrijke taak hebben in de gemeente. De Bijbel heeft het ook over verschillende andere gaven, bedieningen en taken die aan de gemeente gegeven zijn (lees I Korintiërs 12:28).

Onderwijs
Maar Bijbels gezien heeft iedere gemeente absoluut leiders nodig met een herderlijk hart. En deze herders moeten ook regelmatig onderwijs geven. Want een herder zal de gemeente heel anders onderwijzen, dan een bestuurder. En alhoewel elke taak en bediening nuttig is, zal een gemeente toch het meeste baat hebben bij de liefdevolle onderwijzing en zorg van een herder. Mensen zitten in de eerste plaats niet te wachten op kennis en regels, al kunnen die ook heel belangrijk zijn, maar men is toch het meest op zoek naar liefde en zorg. Al het andere komt pas veel later. Het is zelfs zo, dat in een gemeente waar geen echte herder is, de warmte ontbreekt. En in moeilijke momenten, wanneer er bijvoorbeeld troost gegeven moet worden, is die warmte extra belangrijk. Je schiet dan duidelijk te kort als bestuurder zonder herderlijk hart.

Voorbeelden
Ik geef u twee voorbeelden van gemeente leiders in de eerste gemeenten:
⦁ Petrus was een apostel van Jezus Christus, maar tegelijk had hij een herderlijk roeping. Dat vinden we in Johannes 21:15-17: ‘Jezus vroeg Petrus tot driemaal toe: “…heb je mij lief, meer dan de anderen hier?” Petrus antwoordde: “Ja, Heer, u weet dat ik van U houd.”’ En dan krijgt Petrus de opdracht om Jezus’ ‘Schapen te weiden’ (Johannes 21:18).

⦁ De apostel Paulus had beslist het hart van een herder. Hij was niet alleen apostel. Hij kon bijvoorbeeld anderen onder tranen vermanen (Handelingen 20:31). Paulus noemt zichzelf ook ‘een vader in Christus’, dat is in feite hetzelfde (lees I Korintiërs 4:15: ‘Hoeveel opvoeders in het geloof in Christus, u ook zult hebben, u hebt maar één vader. Door Jezus Christus ben ik uw vader geworden, omdat ik u het evangelie heb gebracht. Ik roep u dus op mij na te volgen.’).
De apostel Paulus noemt zichzelf verschillende keren een ‘vader’ en dat terwijl hij in feite geen eigen kinderen had. Hij heeft het wel over geestelijke zonen en in die zin over ‘zijn geliefde kinderen’. (1 Kor.4:14)

– En Paulus zegt in Hand.20:20, tegen de oudsten van de gemeente in Efeze, dat ze op de “hele kudde” moesten toezien, met dat woord ‘toezien’ wordt bedoeld, ‘als een vader zorgen voor de gemeente’. Het is duidelijk dat er in die gemeente geestelijk leiders waren, die ook herders waren.

Het kenmerk van een geestelijk vader is altijd in de eerste plaats, bereid te zijn om iemand te dienen! Een echte vader zal zichzelf ook ‘geven’. Het tegenovergestelde van geven is ‘nemen’. Sommige leiders die geen herderlijk hart hebben, zijn er op uit om te ‘nemen’ van hun gemeenteleden. Met andere woorden, ze gebruiken gemeenteleden soms in hun organisatie, om hun doelen te bereiken.

Een geestelijk vader met een zorgzaam hart, wil echter geen dienaren voortbrengen maar geestelijke zonen. Een geestelijk vader wil juist geven, hij geeft zijn tijd, energie, ja zijn leven, om zijn geestelijke zonen te helpen hun bestemming te ontdekken en hun doelen te bereiken.

Waaraan herken je een geestelijk leider of herder?
Een echte herder kent de schapen en de schapen kennen ook hem. Een voorbeeld is weer Jezus. Hij is de Goede Herder en Hij heeft gezegd in Joh. 10:27: “Mijn schapen luisteren naar mijn stem, ik ken ze en zij volgen mij”.

Dat gaat niet van zelf, maar is het gevolg van een relatie, waaraan men bouwt en die steeds meer groeit. Gemeenteleiders die nooit eens tijd maken om een gesprekje te voeren met de mensen in de gemeente, of die nooit ruimte maakt in hun agenda om iemand op te zoeken, zullen de mensen in de gemeente ook nooit leren kennen. Zo iemand is ook minder benaderbaar, je kent elkaar niet. Het gevolg is, je gaat als gemeentelid ook niet zo gemakkelijk naar zo iemand toe met je nood.

Sommige gemeenteleiders komen nooit verder dan hun kantoor en het kerkgebouw. We zouden ons moeten afvragen wat Jezus gedaan zou hebben in onze plaats. En dan zie ik een Heiland die altijd opzoek was naar mensen in nood. Natuurlijk is het begrijpelijk, dat het in een grote gemeente veel moeilijker is om aandacht te geven aan alle mensen. Maar dan zal het belangrijk zijn dat er meerdere pastorale werkers zijn, met het hart van een herder, die deze taak op zich nemen.

Een herder is ook opmerkzaam en ziet het al heel snel als mensen geestelijk achteruit dreigen te gaan. Een herder wacht dan niet af, maar zal die mensen opzoeken, om ze terug te brengen bij God. Een herder heeft daarvoor een oplettend oog en vooral ….een open en luisterend oor, voor alle mensen in de gemeente. Het belangrijkste is een warm, kloppend hart voor de mensen. Feitelijk is dit ook een voorwaarde om een gemeente leider te kunnen zijn, naast een levende relatie met God en vervuld met de heilige Geest.

Een herder zal gewonde schapen verbinden en draagt zorg voor zo en staat niet direct klaar om te veroordelen. Een vader of moeder heeft al gauw in de gaten wanneer een kind ziek is of zich anders gedraagt. Een herder weet dat ook van zijn schapen. Een herder in de gemeente heeft oog en oor, voor mensen die een crisis meemaken, hetzij dat ze verwond worden door omstandigheden waarin ze terechtkomen of dat ze getroffen worden door ziekte (lichamelijk of psychisch) of dat ouderdom hen verzwakt. Een herder kan luisteren en helpen met woorden en/of daadwerkelijk hulp bieden of organiseren.
Lees verder

Geplaatst in Pastorale zorg | Tags: | Een reactie plaatsen

Is de God van de christenen dezelfde, als Allah voor de moslims?

Het valt op dat bepaalde vragen regelmatig gesteld worden en dit is er één van: is de God van de christenen, dezelfde als Allah voor de moslims? Deze vraag is erg belangrijk en zal in de toekomst mogelijk nog belangrijker worden. Het is namelijk de sleutel waardoor velen zullen denken, dat er toch toenadering mogelijk zou zijn tussen Christenen en Moslims. Vele grote godsdiensten in de wereld geloven in feite nu al, dat christenen en moslims inderdaad in dezelfde God geloven. Maar wat zegt de Bijbel of hoe lezen moslims dat in de Koran?

Als we het strikt taalkundig benaderen dan zijn er geen echte verschillen. Want waar de Fransen Dieu zeggen en de Spanjaarden Dios, de Duitsers Gott, daar spreken de Arabieren gewoon van Allah. Arabische Bijbels spreken dus ook over Allah. Dat woord is dus niet exclusief voorbehouden aan de Koran. Allah is gewoon het Arabische woord voor God. Maar hiermee is de vraag nog niet voldoende beantwoord, want er is meer over te zeggen.

Allah of God
Volgens de Islam heeft Allah (God) uitdrukkelijk geen zoon, wat ook staat geschreven op de grote Al-Aqsamoskee in Jeruzalem. In het gebouw bevindt zich een achthoekige arcade die op de binnen- en buitenzijde voorzien is van een doorlopende Arabische inscriptie, waarin klaar en helder wordt aangegeven dat Allah geen zoon heeft. Daarmee wordt duidelijk dat Allah nooit de God van de christenen kan zijn, want die heeft volgens de Bijbel wel een Zoon, namelijk Jezus Christus (1 Joh. 4:14-15).

Jezus, of Isa volgens de Koran, zou ook niet zijn gestorven aan een kruis en is dus evenmin opgestaan uit de doden en daarmee snijdt de Koran het hart uit de Bijbel. Immers, veel in de Bijbel draait om de unieke (eniggeboren) Zoon van God die gestorven is voor ons en ook werd opgewekt uit de doden. De Bijbel noemt Jezus ook, Gods enig geboren Zoon, er is dus ook geen ander.

“Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn enig geboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven heeft” (Joh.3-16).

Het woord Isa in de Koran is overigens géén echte vertaling van de naam Jezus (of Jeshua). Isa is ook niet de zoon van Allah, want volgens de Koran is Allah is géén vader en hij kan dus ook nooit de God van de Bijbel zijn. Isa is alleen een ‘schepping’ van Allah, maar géén zoon.

Hierover zegt de Bijbel duidelijk: ”En zoals u gehoord hebt dat er een antichrist komt, zijn er nu ook véél anti-christen en daaraan erkennen wij dat het de laatste ure is. Dat is de antichrist die de Vader en de Zoon loochent” (1 Joh. 2:18-23). Een antichristelijk kenmerk is dus de loochening, dat God de Vader van Jezus Christus en Jezus de Zoon van God is.

Volgens de Bijbel is maar één God en die zich heeft geopenbaard in Jezus Christus. Lees o.a. 2 Kor. 5:19 “…en God was in Christus de wereld met Zichzelf verzoenende, door hun hun overtredingen niet toe te rekenen….”

Dit is het hart van het evangelie en de belangrijkste zekerheid die we als christen hebben. Helaas horen we om ons heen steeds weer andere geluiden. Maar de Bijbel geeft geen ruimte voor een andere opvatting. Jezus is de enige toegang tot God, alleen Hij kan de mens redden van zijn zonde en buiten Hem is er dus geen God die verlossen kan.

Het antwoord op de vraag of ‘Allah dezelfde God is, als de God van de christenen’ is dus kort en duidelijk gezegd, nee. Het verschil zit dus niet zozeer in de naam God of Allah, maar in Jezus, althans als we vast willen houden aan het eeuwig Woord van God, de Bijbel.

Lees ook Hand.4:12 “..de zaligheid is in geen anderen Naam; want er is ook onder den hemel geen andere Naam aan de mensen gegeven, waardoor wij behouden worden.”

Bidden we tot dezelfde God?
Helaas wordt de opvatting, dat moslims en christenen tot dezelfde God bidden, door steeds meer mensen aangenomen als de waarheid. Mogelijk heeft men er zelfs de beste bedoelingen mee, namelijk om op deze manier een burg te kunnen slaan tussen christenen en moslims. Zodat het in de toekomst mogelijk is, dat zelfs deze totaal verschillende religies, elkaar toch gaan vinden. Als we immers tot dezelfde God zouden bidden, is feitelijk alleen het geloof in Jezus Christus nog het probleem wat scheiding maakt. Daar is maar één oplossing voor, namelijk doordat langzaam maar zeker Jezus straks niet meer gezien zal worden als de enige weg tot God. Maar daardoor zal het christelijk geloof ook haar kracht en identiteit volledig verliezen.

De Bijbel leert ons nog steeds, dat er geen andere goden zijn dan Jezus Christus, dus iedere andere God of persoon die vereerd wordt is een afgod (lees Johannes 5:23). Mensen die afgoden aanbidden, aanbidden feitelijk boze geesten. Boze geesten zijn dienaren van satan die de anti-god is of zoals de Bijbel het noemt, antichristelijk. En het is juist dit element wat het verschil uit maakt tussen de God van de Bijbel en Allah, de god van de Islam.

Daarbij komt dat de Islam is gebaseerd op een religie van zelfrechtvaardiging en dit gaat rechtstreeks in tegen de leer van het nieuwe testament, waarin de Bijbel ons leert dat we gerechtvaardigd worden door Jezus Christus, die voor onze zonden stierf aan het kruis.

Lees Rom.3:23, 24 “Want allen hebben gezondigd en derven de heerlijkheid Gods, en worden om niet gerechtvaardigd uit zijn genade, door de verlossing in Christus Jezus”.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Islam, Moslims | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Meeroudergezinnen, straks ook wettig geregeld. Wat vindt God ervan?

Het aantal meeroudergezinnen neemt toe, maar toch kan een kind wettelijk gezien maar twee ouders hebben. Als het aan sommige partijen in het nieuwe kabinet ligt, komt daar binnenkort verandering in en kan een kind in de toekomst drie of zelfs vier ouders hebben.

Het kabinet neemt dit jaar (2019) een besluit over een voorstel van de ‘Staatscommissie Herijking Ouderschap’ waarin staat, dat kinderen maximaal vier wettelijke ouders mogen hebben. Op dit moment is het in Nederland juridisch gezien niet mogelijk een kind op te voeden met meer dan twee ouders. Dan hebben we het over een zogenaamd regenboog gezin.

D66 en VVD zijn voorstander van een wetswijziging om het meerouderschap mogelijk te maken, het CDA ziet bezwaren en de ChristenUnie… is op dit moment nog tegen, maar hoe lang nog?? Deze partij vindt dat de ‘biologische werkelijkheid’ waarbij een kind één vader en één moeder heeft, niet mag worden genegeerd. De vraag is, in hoeverre de Christen Unie gaat meebuigen, zodat een nieuw kabinet met deze partij mogelijk is? Gezien vanuit het standpunt van de Bijbel is er echter geen compromis mogelijk, zelfs niet voor de vorming van een nieuw kabinet.

Enorme verwarring.
In de tijd van vandaag worden we geconfronteerd met enorme veranderingen op het vlak van relatie en seksualiteit, die ook gepaard gaat met verwarring onder christenen. Dat komt omdat het vaak veranderingen zijn die aan de ene kant overduidelijk in strijd zijn met Gods Woord, maar aan de andere kant doet het ook pijn, als we in onze omgeving er mee geconfronteerd worden. We willen mensen niet kwetsen, niet veroordelen en vooral liefdevol benaderen. Maar soms ontkomen we er niet aan en moeten we voor de waarheid kiezen.

Helaas blijft het heel vaak stil vanuit verschillende kerken en evangelisch gemeenten in ons land, als het gaat om deze gevoelige onderwerpen. Men brandt zich er liever niet aan en men wil ook niet veroordelen. Veel predikers weten er keer op keer, handig omheen te manoeuvreren. Men zegt vaak, ‘Jezus was immers ook genadig voor mensen die in de zonde leefde, zoals de overspelige vrouw en de Samaritaanse vrouw (Joh.4 en 8)’. Maar laat ons er steeds bij bedenken dat Jezus wel de zondaar liefheeft, maar de zonden haat en afkeurt. Daarvoor leed en stierf Hij aan het kruis en die prijs was zo hoog, dat Hij onmogelijk nu een compromis kan sluiten met de zonden.

Gelovige mensen die zelf onderzoek doen in de Bijbel, komen meestal wel achter de waarheid. Maar een groot aantal gelovigen richten zich voornamelijk op wat ze van hun geestelijk leiders horen. Als die leiders niet duidelijk zijn, blijft de verwarring. Mede om die reden krijgen we regelmatig e-mails van mensen die ons om uitleg vragen. U zult wellicht begrijpen dat dit artikel ook een gevolg is van de vragen die we krijgen. Misschien heeft u ook Bijbels advies nodig, mail ons gerust, u krijgt altijd antwoord, zie link onderaan.

Veranderingen die erg ver gaan.
Natuurlijk, het is beslist ook weer niet gemakkelijk om er in deze tijd eerlijk vooruit te komen, dat we zonder compromis geloven in wat God zegt in de Bijbel. Niet iedereen zal dat aanvaarden. Daarom, langzaam maar zeker zal in deze tijd steeds meer duidelijk worden, wie werkelijk gekozen heeft om Jezus te volgen, ten koste van elke prijs en wie uiteindelijk toch zal zwichten voor de druk van de wereld.

De veranderingen waar we het hier over hebben, gaan tegenwoordig erg ver en het wordt hoe langer hoe ingewikkelder, men raakt soms totaal in verwarring. Men heeft het niet alleen maar over hetero’s, homo’s of lesbo’s, maar het traditionele gezin is voor een steeds grotere groep, ook al lang niet voldoende meer. Ook bij onze regering heeft men het tegenwoordig al over transgenders en het zogenaamde ‘meerouderschap’, ‘draagmoederschap’. Met meerouderschap wordt bedoeld, gezinnen waar de kinderen te maken krijgen met meer biologische ouders, dan twee… ! Onze overheid zit daar kennelijk mee.

Bijvoorbeeld als er sprake is van een vrouw die het kind als draagmoeder heeft gebaard en twee (getrouwde) homomannen die het kind vervolgens hebben geadopteerd. Wie zijn nu allemaal de ouders van het kind? Daarbij is er ook nog een groeiende discussie in onze samenleving gaande over de zogenaamde zaaddonor. Men vraagt zich af, waar liggen de rechten van de zaaddonor en hoe zit het met de rechten en plichten van het gezin waar het kind in terecht komt. Bij zaaddonors gaat het al lang niet meer alleen om het helpen van kinderloze echtparen, maar in toenemende mate meer om bijvoorbeeld lesbische relaties die kinderen willen.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, Homofilie, transgenders | Tags: , | Een reactie plaatsen