Maandelijks archief: oktober 2016

Gameverslaving is niet ongevaarlijk.

Zo’n negentig procent van onze jongeren spelen regelmatig games. Op zichzelf is daar niet direct iets mis mee. Alleen.., zeker vijftigduizend jongeren in ons land zijn inmiddels verslaafd aan games en maar liefst honderdduizend jongeren vertonen tekenen van gameverslaving.

Sommige kinderen spelen meer dan 70 uur per week. Deskundigen zeggen dat vooral pubers vatbaar zijn voor een verslaving aan videogames, omdat ze in een game controle hebben over wat er gebeurt. Hierdoor krijgen ze een extra gevoel van zelfvertrouwen, iets wat jongeren in deze periode minder kunnen hebben. En het is te verwachten dat in de toekomst het aantal verslaafden onder jongeren nog drastisch zal toenemen. Maar dit zal tegenwoordig niemand meer verbazen. De commercie is er op ingesteld dat vooral kinderen, op zo vroeg mogelijke leeftijd aan het gamen gaan en met succes, inmiddels is het al zover dat talloze kinderen geen dag meer zonder kunnen.

Helaas lijken veel ouders zich daar niet (meer) druk om te maken, alsof de strijd al verloren zou zijn. Maar, tot laat in de nacht gamen is over het algemeen toch niet goed voor de schoolprestaties. Het kan er dus toe leiden dat schoolprestaties achteruit gaan. Huiswerk is niet meer belangrijk en men kan steeds meer achter raken bij de rest van de klasgenoten. Helaas lijken veel ouders zich daar niet (meer) druk om te maken, alsof de strijd al verloren zou zijn. Maar, tot laat in de nacht gamen is over het algemeen toch niet goed voor de schoolprestaties. Het kan er dus toe leiden dat schoolprestaties achteruit gaan. Huiswerk is niet meer belangrijk en men kan steeds meer achter raken bij de rest van de klasgenoten.
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in Actueel, Bevrijding, demonen, Verslaving | Tags: | Een reactie plaatsen

Alverzoening, wat zegt de Bijbel?

Een stroom van verkeerde leringen overspoelt het christendom in het westen. Er is maar één mogelijkheid om niet misleidt te worden en dat is door dicht bij het Woord van God te blijven. Zodra we afwijken en gedachten van mensen gaan navolgen, komen we op drijfzand. Eén van de snelst groeiende leringen op dit moment waarbij men afwijkt van de Bijbel, is de zogenaamde ‘alverzoening’ en helaas zijn er in Nederland al diverse christenen die deze leer aanhangen en hun aantal groeit nog.

Degene die deze leer aanhangen zijn verdedigers van het idee, dat werkelijk alle mensen zalig zullen worden, dus zelfs als men zich nooit bekeerd heeft. Deze mensen menen dat eeuwig nooit echt eeuwig kan zijn, tenminste als het gaat om straf van God. Men denkt dat God mensen niet voor eeuwig kan straffen of anders gezegd ‘blijvend’ kan oordelen.

Mocht er al ooit sprake zijn van een oordeel van God, dan zal het meer een loutering zijn waar sommige mensen door heen gaan, om dan alsnog behouden te worden. Men zegt ‘God is toch liefde’ en ‘hoe kan een liefdevolle God nu mensen voor eeuwig en altijd in de hel werpen’. Het is dus veel aannemelijker, dat de liefde van God ervoor zal zorgen dat uiteindelijk alle mensen worden behouden. Uiteraard is deze gedachte vaak goed bedoeld, maar op de vraag is of de Bijbel dit leert, is het antwoord ondubbelzinnig nee.

Bestaat er een hel.
Veel mensen kunnen ook maar moeilijk accepteren dat de Bijbel leert dat er ook een hel is. En ja, natuurlijk is dit niet een gemakkelijk onderwerp om over te praten of iets waar je blij van wordt. Maar daarom hoeven we deze Bijbelse waarheid nog niet aan de kant te schuiven. De Bijbel leert inderdaad dat God enorm barmhartig en lankmoedig is en dat Hij niet snel zal oordelen. Steeds opnieuw schenkt Hij genade en wacht Hij met oordelen, maar… er komt wel een definitief oordeel van God. Het kan nu eenmaal niet dat de zonden onbestraft zou blijven, daarvoor is de prijs die Jezus heeft betaald op het kruis van Golgotha, te hoog geweest.
Lees verder

Geplaatst in hel en hemel, Valse lering | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Eenzaamheid binnen de gemeente van de Heer.

Volgens een onderzoek van onze overheid, zeggen meer dan de helft van de mensen ouder dan 75 jaar, zich eenzaam te voelen. (2019) Maar er zijn natuurlijk veel meer eenzame mensen, dan ouderen boven de 75 jaar. Ook jongemensen kunnen zich eenzaam voelen. Misschien jij ook wel?

Wat is het?
Eenzaamheid is een gevoel van afgewezen te worden door anderen, dus de mensen om je heen sluiten jou buiten. Alleen zijn is duidelijk iets anders dan eenzaamheid. Alleen zijn betekent gewoon dat er niemand om je heen is, maar je kunt je daar nog prima bij voelen.

Bij eenzaamheid is dat anders, je hebt veel meer het gevoel geïsoleerd te zijn van de buitenwereld. Je mist bijvoorbeeld een partner of vrienden, je verlangt naar relaties. Eenzaamheid is een gevoel wat knaagt aan je, men kan er zelfs ziek van worden en depressief. De oorzaak kan heel verschillend zijn, maar soms komt het gewoon door het gemis aan sociale vaardigheden om contact te leggen met anderen.

Eenzaamheid is in ons land uitgegroeid tot een groot maatschappelijk probleem. Het aantal eenzame mensen is de laatste jaren enorm toegenomen. Uit een bevolkingsonderzoek bleek, dat bijna 40% van de bevolking van 19 jaar en ouder zich soms korte of lange tijd eenzaam voelt. Ruim 8% was ernstig of zeer ernstig eenzaam, in dat geval is er sprake van lijden. Natuurlijk komt dit ook door de vergrijzing van de samenleving, ouderen maken gemakkelijker mee dat vrienden en familie om hen heen overlijden en dan ligt bij sommige mensen eenzaamheid op de loer.

Maar ook jongeren kunnen te maken krijgen met eenzaamheid. Dat lijkt onmogelijk in de huidige tijd, waarin sociale media overheersen en je slechts een muisklik verwijderd bent van verbinding met anderen, maar onderzoek wijst anders uit. Feitelijk kan iedereen te maken krijgen met eenzaamheid en ook jongeren met een uitgebreid sociaal netwerk. Het kan zelfs bij sommige mensen ernstige gevolgen met zich meebrengen, zoals een depressie.

Maar… ook in de evangelie gemeente?
Het klinkt wellicht vreemd, maar helaas vinden we ook eenzame mensen in gemeenten en kerken. Feitelijk zou je het daar niet verwachten, omdat God niemand buiten sluit en dus zouden christenen dat ook niet moeten doen. De werkelijkheid is echter dat je je ook in een groep gelovige mensen eenzaam kunt voelen. Je hebt bijvoorbeeld het gevoel dat alle anderen contact met elkaar hebben en dat jij er buiten valt, je past er eigenlijk niet bij.

Nu is eenzaamheid voor ieder mens anders, sommigen hebben nu eenmaal minder behoefte aan gezelschap als anderen en dat moet ook gewoon mogelijk zijn. Maar de meeste hunkeren juist heel erg naar gezelschap. Men voelt zich soms gevangen in een gevangenis van eenzaamheid en weet daar niet uit te breken. In die zin kan eenzaamheid een gevangenis van satan zijn, waar men uit bevrijdt zou moeten worden. Het kan zelfs dat je midden in het leven staat, je doet overal aan mee en je voelt je toch alleen. Er zijn mensen die een hele rij vrienden en kennissen hebben, maar al die contacten blijven steken bij de buitenkant. In stilte schreeuwt men om iemand die daar doorheen breekt, iemand met wie je kunt delen wat je werkelijk bezighoudt. Maar ze hebben ‘t allemaal zo druk, ze zien je niet staan!

Groepsvorming in de gemeente.
Groepvorming in de gemeente komt op veel plaatsen voor. Bijvoorbeeld als we met elkaar na de kerkdienst koffie drinken. Dan zijn het meestal dezelfde mensen waar niemand bij staat. Men vormt dan groepjes met bekenden, familie of vrienden, want dat voelt veilig en helaas heeft men dan geen aandacht voor wie alleen staat. Als je vaak alleen staat, ga je er tegenop zien om bij het koffiedrinken na de dienst nog te blijven en mogelijk zelfs om naar de eredienst te gaan. Het probleem lost zich dus wel op, maar niet op de goede manier.

Er zijn nu eenmaal mensen die moeilijk aansluiting vinden en het kost soms heel veel moeite om een beetje bekend te worden bij de mensen en ook… geaccepteerd. Men heeft dan vaak de neiging om zich maar terug te trekken. Je gaat anderen nu eenmaal niet vertellen dat je er zo graag bij wilt horen. Maar omdat de gemeente van de Heer feitelijk als een warm gezin moet zijn, waar iedereen zich thuis moet kunnen voelen, zou eenzaamheid daar niet voor mogen komen. Lees Efeze 2 :19 “Zo bent u dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgezin van God”.

Het is in ieder geval nooit Gods wil dat een mens alleen door het leven gaat. Want de mens is niet gemaakt om alleen te zijn, maar om relaties te hebben met anderen. Over de schepping van de mens kan men lezen in de Bijbel, in Genesis 2:18-23. Omdat het in Gods ogen niet goed was als de mens Adam alleen bleef, maakte Hij de vrouw Eva voor hem. Hij heeft de mensen zo gemaakt, dat ze alleen in relaties tot hun volle recht komen. Bij relaties moet je niet alleen denken aan het huwelijk, maar ook aan contacten tussen mensen onderling en zelfs tussen mensen en God.

Het verlangen naar relaties zit dus heel diep in ons, het hoort bij ons als het leven zelf. Kennen en gekend worden, dat is onze diepste hunkering. Geen wonder dus dat je je eenzaam voelt als relaties uitblijven. Geen wonder ook als je nooit aan eenzaamheid kunt wennen. In een gemeente zou aandacht moeten zijn voor de eenzamen, want Jezus had er aandacht voor. Hij wachtte zelfs op het heetst van de dag, net zo lang tot de Samaritaanse vrouw langs kwam om water te putten (Joh. 4). En Hij nam ook de tijd om met haar te spreken en wij zouden dat ook moeten doen.
Lees verder

Geplaatst in afwijzing, eenzaamheid, gemeente | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mogelijkheden voor euthanasie bij een voltooid leven.

(2016-10) Het kabinet heeft een voorstel om de mogelijkheden euthanasie te verruimen. Ook mensen die het leven als te zware last ervaren moeten hulp bij zelfdoding kunnen krijgen. Nu is dat alleen mogelijk als iemand door ziekte uitzichtloos en ondraaglijk lijdt.

*De timing is opnieuw perfect gekozen, met de nieuwe verkiezingen in het zicht, zou dit wel eens een onderhandel punt kunnen worden bij de vorming van een nieuwe regering.

(2016-05) De Coöperatie vereniging ‘de Laatste Wil’ en de ‘Nederlandse Vereniging voor een Vrijwillig Levenseinde’ (NVVE), pleiten opnieuw voor de zelfmoord pil. Men vindt feitelijk al langer dat er in Nederland een zelfmoordpil moet komen, voor mensen die niet in aanmerking komen voor euthanasie, maar toch dood willen.

Al in 2013 kwam de vereniging ‘de Laatste Wil’, met de zogenaamde pil van Drion, bedoeld om het mensen gemakkelijker te maken hun leven te beëindigen.

Onvrijwillige euthanasie komt dichterbij.
Alhoewel voorstanders van euthanasie het ontkennen, is het m.i. niet ondenkbaar dat er een tijd gaat komen dat men ernstig zieke patiënten, maar die nog geen doodswens hebben, gaat vragen toch toe te stemmen in vrijwillige euthanasie. Het zal in ieder geval voor patiënten die al eerder in hun leven een euthanasie verklaring hebben ondertekent, onmogelijk worden om daar nog op terug te komen.

Er zal in de toekomst ook meer rekening gehouden gaan worden met de kosten, die de verpleging van een ernstig zieke patiënt met zich meebrengt. Men zal het zelfs asociaal gaan vinden, als iemand die ernstig ziek is en die geen kans meer heeft op verbetering, toch besluit om gewoon door te leven, ondanks de hoge kosten van de verpleging. En het is ook niet ondenkbaar dat in zo’n geval anderen over ons levenseinde een besluit gaan nemen, zoals naaste familie leden of de behandelend arts. De patiënt wordt dan alleen nog maar geïnformeerd.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, zelfdoding, zelfmoord | Tags: , | 1 reactie

Verslag zendingsreis Roemenië – 2016

Meer weten? Er is een gratis verslag beschikbaar voor u: KLIK HIER

Kort gedeelte uit dit verslag:
Met dankbaar aan God, mochten we ook dit jaar een nieuwe zendingsreis maken naar Roemenië. Inmiddels is de weg ons bekend, we hebben de reis al vele malen mogen maken. God bracht ons vele jaren geleden op deze weg. Naast het gezegende werk wat we nog steeds mogen doen in ons eigen land, kwam ook dit zendingswerk. Het begon heel klein, gewoon door het brengen van kleding en vooral Bijbels, waar in die tijd grote behoefte aan was.

Inmiddels mogen we God nu ruim 39 jaar dienen, afwisselend in verschillende gemeenten en ook zijn we nu 26 jaar betrokken bij het zendingswerk in Roemenië. De laatste 9 jaar reizen we als echtpaar naar Roemenië, de Heer heeft ons ook voor dit werk samen de weg geopend. We beschouwen het nog steeds als een grote zegen dat we samen als team Jezus mogen dienen.

In de Bijbel lezen we in de brief van Jacobus. Daar staat in Jac.2:15 en 16 “Stel dat een broeder of zuster gebrek heeft aan kleding en aan dagelijks voedsel, en iemand zegt tot hen: Gaat heen in vrede, houdt u warm en eet goed, zonder hen echter van het nodige voor het lichaam te voorzien, wat baat dit”.
Lees verder

Geplaatst in Zending | Tags: | Een reactie plaatsen

Hoe belangrijk zijn onze kinderen in de gemeente.

Jezus had special Liefde en aandacht voor het kind. Hij sloot ze zeker niet uit in Zijn bediening, maar had juist aandacht en tijd voor ze. Om die reden zullen ook wij aandacht en tijd voor ze moeten hebben, willen we tenminste dat onze kinderen via ons de Heer Jezus leren kennen. God vindt het absoluut van het hoogste belang, dat wij ons best doen om Zijn Woord in de harten en gedachten van onze kinderen te brengen, zodat ze een eigen keus kunnen maken om God lief te hebben en te dienen. In Deuteronomium 6:5-7 staat dat we onze kinderen voortdurend en op verschillende manieren moeten vertellen, dat het belangrijk is om God lief te hebben.

“Daarom zult u de Here, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht. Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat”.

Uiteraard kan dat alleen als we ook zelf in het dagelijks leven laten zien, dat Gods woorden belangrijk voor ons zijn, dat we Hem liefhebben en dus willen dienen. Kinderen zien al heel snel of iets echt is of namaak.

Ouders zijn het voorbeeld.
Laten we ook niet vergeten dat het kind zich meestal spiegelt in zijn ouders. De kinderen van nu zijn al heel jong slim genoeg, om het gedrag van hun ouders door te hebben. Het is dus moeilijk kinderen iets te leren waar we zelf nog fout in gaan. Kinderen imiteren nu eenmaal vaak het gedrag van volwassenen. Het is belangrijk dat we eerlijk zijn tegenover onze kinderen, dat we zonodig toe te geven dat iets fout is en dat we ook bereid zijn om vergeving te vragen. Dat we ons daar als ouders niet te groot voor voelen.

Kinderen zijn heel snel, in het aanleren van de verkeerde zaken, die ze om zich heen zien. Ouders zijn nu eenmaal een voorbeeld voor hun kinderen zowel in goede als verkeerde zaken. Kinderen hebben dus als onderwijs nodig, ze willen het evangelie zien en wel in de eerste plaats van hun gelovige ouders.

Een kinderclub of kinderkerk is daarbij bijzonder waardevol en mag zeker niet een soort kinderopvang zijn tijdens de samenkomst, zodat de volwassenen maar geen last van ze hebben. Het is juist een ideale gelegenheid om de kinderen geestelijk voedsel te geven, waar ze wat mee kunnen. Want kinderen willen zoveel mogelijk echtheid, dus niet alleen mooie verhalen, maar we moeten ze tegelijk vertellen ‘wat ze er praktisch mee kunnen’.
Lees verder

Geplaatst in kinderen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mogen kinderen deelnemen aan het Heilig Avondmaal?

Wat gebeurt er wanneer je kinderen aan je vragen: ‘Mag ik in de gemeente ook een stukje brood en een slokje uit die beker, als er Heilig Avondmaal is?’

Natuurlijk is het goed dat kinderen met die vraag eerst bij de ouders komen. In feite is het ook de eerste verantwoordelijkheid van de ouders, om in overleg met hun kind een besluit te nemen of jou kind er al aan toe is. Maar toch komt dan ook de vraag op, wat voor consequenties dat dan heeft in de kerk of gemeente waar je komt met je gezin, want in de praktijk wordt daar enorm verschillend over gedacht.

Heeft de doop er iets mee te maken?
Op sommige plaatsen heeft men de regel dat de doop in principe vooraf moet gaan aan het deelnemen aan het Heilige Avondmaal. Want, zo zegt men, op basis van de doop worden mensen ook geacht lid te zijn van de gemeente. Meestal geeft men degene die gedoopt worden, een soort herinnering aan de doop mee en tegelijk schrijft men ze in als dooplid in de administratie van de gemeente.
Lees verder

Geplaatst in kinderen | Tags: , , | Een reactie plaatsen