Crisis in de Gaza, haat is de oorzaak. Alleen Jezus geneest.

door Henk Herbold

(Mei 2018) Demonstranten uit de Gaza vielen de afgelopen dagen met brandbommen, granaten, pijpbommen de Israëlische grenswachten aan. De aanleiding is waarschijnlijk de feestelijke viering van het 70 jarige bestaan van de staat Israël. De demonstranten hoopte op een doorbraak bij de grens, om dan vervolgens in Israëlische grensdorpen moord en doodslag aan te richten. Wie zijn die gewelddadige Gazaanse demonstranten? Wel, het gaat om mannen en vrouwen die opgevoed zijn met Jodenhaat en religieuze waanzin.

Haat is de oorzaak.
Moslims uit de Gaza hebben hun bestaan ingericht op een mythe: ze zijn wijs gemaakt dat ze vroeger bestolen zijn door de Joden. Maar dit is gewoon de reinste geschiedvervalsing en het ergste is, kleine kinderen in de scholen worden deze leugens wijsgemaakt. Al jaren is de Hamas bezig Palestijnse kinderen op te voeden, in het leren haten van Joden, christenen, andere gelovigen en afvalligen van de Islam. Kinderen leren al vroeg op school leuzen te roepen als: ‘Dood aan Amerika! Dood aan Israël! Vervloekt zijn de Joden! De overwinning is aan de Islam!’ Ze lopen rond met Islamitische symbolen en namaak geweren. Ze worden al jong geleerd dat een martelaar worden, doordat je sneuvelt in een gevecht met Jood of een ongelovige, is het hoogste ideaal voor een Moslim.

Deze vorm van negatieve beïnvloeding van kinderen, betekent dat ook uit de nieuwe generatie, nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst zal worden voortgezet. En dit is nu precies de bedoeling. Ook de Arabische buurlanden zullen niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet dus wel op een volgende oorlog uitlopen en die oorlog moet Israël weer winnen. Want de Arabieren kunnen tien oorlogen verliezen, maar de Israëli’s slechts één, want dan is het echt afgelopen met dit volk.

Haat is dus de oorzaak. Het is als een klein zaadje, wat geplant wordt in de harten van Palestijnse kinderen. Het zal langzaam gaan groeien en als het kind volwassen is, zal het een grote boom geworden zijn, die nauwelijks nog uit te roeien is. Alleen de liefde van Jezus is nog instaat om deze haat om te zetten in liefde. Gelukkig zijn er momenteel ook steeds meer Palestijnse christenen, die in het geheim samen komen en bidden voor hun volk. Een groeiend aantal moslims bekeert zich tot het christendom, maar zij worden wel hevig vervolgd. Familieleden en extremistische moslims bedreigen hen.

De leugen regeert.
De waarheid is, Joden hebben de Palestijnse vluchtelingen helemaal niet verdreven, hoe vreemd het ook klinkt, ze zijn bedrogen door de leugen van de Moslim fundamentalisten. Ze zijn namelijk wijs gemaakt dat, als ze niet onder Israëls bestuur wilden, ze alles rustig konden achterlaten en konden vluchten. De Arabisch buurlanden hadden na de stichting van de staat Israël (1948), samen besloten om Israël definitief te verdrijven. Men sprak er zelfs van dat men de Joden in de zee wilde drijven. Dit kon niet mislukken, zo dacht men, want men was samen sterker en groter dan Israël. Daarna zouden de Palestijnse vluchtelingen gewoon weer terug kunnen keren en het land geheel bezitten. Alleen… het liep allemaal anders, Israël won van z’n vijanden, want God was en is aan de zijde van dit volk en daar had niemand rekening mee gehouden.

Nu wordt er nog steeds gelogen. Men zegt, nog steeds dat de Joden hun verdreven hebben en als de Palestijnen in de huizen waren opgegroeid waar de Joden nu wonen, hadden zij het welvarende leven kunnen leiden, dat de Israëlische Joden nu leiden. Hamas heeft deze vorm van zelfbedrog in vele jaren er in gebracht. Helaas herhalen de internationale media dat zelfbedrog zonder kritiek. Vooral in Europa voeden deze leugens het antisemitisme.

Wat gebeurt er vandaag in het midden Oosten en wat kunnen we nog verwachten? We hoeven de Bijbel er maar op open te slaan om te weten dat het Midden Oosten altijd een kruitvat is geweest en dat waarschijnlijk nog lang zal blijven. Dat zien we ook duidelijk terug in de huidige gebeurtenissen rondom bijvoorbeeld Syrië. De omwenteling die sinds enkele jaren gaande is in de Arabische wereld en die bij aanvang optimistisch ‘de Arabische Lente’ werd genoemd, heeft in ieder geval in Syrië tot een langdurige burgeroorlog geleid, die tot nu toe zeker 250.000 doden heeft gekost.

Wanneer we het dagelijks nieuws volgen, dan zien we steeds duidelijker dat we in de eindtijd leven. De tekenen der tijden zien we daar voor onze ogen in vervulling gaan. Europa is in een sneltreinvaart op weg is naar één Europa en alles wordt voorbereid zodat straks de nieuwe leider, waar de Bijbel van spreekt, zal kunnen opstaan. Die leider wordt genoemd de antichrist, die ook wereldwijd geaccepteerd zal worden.

Zo weten we ondertussen van de Arabische lente, de opstand in de Arabische wereld om hun dictators af te zetten en daarom woedt er ook vandaag een hevige burgeroorlog in Syrië. Het moet wel zo zijn dat ook dit in het plan van God past en dat mogelijk de enige reden hiervoor is, dat deze landen anders de komst van de Nieuwe Wereld Orde, onder leiding van de antichrist, kunnen tegenhouden. Deze dictators willen namelijk de macht zelf in handen houden en daarom moeten ze weg, om de weg vrij te maken voor de laatste dictator die de wereld nog zal kennen. Om die reden volgt momenteel in het Midden-Oosten de ene crisis op de andere.

Helaas, slechts weinig mensen beseffen in welk een gevaarlijke tijd we leven en wat de ware betekenis is van deze onrust. Men lijkt vaak geen idee te hebben van het gevaar dat dreigt, uiteindelijk zelfs voor de gehele wereld. Maar ook, voor degene die de Bijbel kennen, wordt het de hoogste tijd dat wij de feiten onder ogen zien en dat wij tenminste de betekenis van deze reeks crises leren kennen!

Nu de verschrikkelijke burger oorlog in Syrië ten einde gaat lopen, keren de vijanden van Israël zich weer volop tegen hen. Maar Christenen die de Bijbel kennen weten dat het feitelijk gaat om de oorlog van de God van de Bijbel en satan de god van deze wereld. Het Midden Oosten verkeerd momenteel in een dusdanige explosieve situatie dat dit zomaar kan escaleren tot een groot conflict, maar dit scenario is reeds lang geleden door de Bijbelse profeten is voorzegt.

Volgens de Bijbel zal het uiteindelijk uitdraaien op een gewapend treffen tussen Israël en de zogenaamde koningen van het Noorden, Syrië/Hezbollah/Hamas, Iran, Rusland en Turkije en dit zal uiteindelijk het hele Midden Oosten in brand zal zetten. Momenteel wordt Israël vanuit deze landen al met ongeveer 1000 lange afstandsraketten bedreigd, die samen meer dan 500 ton springstof transporteren kunnen. Zij kunnen in principe elk gebied van de staat Israël bereiken. Dat betekend potentieel een enorm gevaar voor iedere Israëlische burger.

De profeet Jesaja meldt echter in Jes. 54:17 “Dat elk wapen dat tegen Israël gesmeed wordt, niets zal uitrichten”.

israelAls satans bedoeling: de totale vernietiging van het volk Israël, bijna bereikt is, dan verschijnt aan de hemel het teken van de Zoon des mensen en heeft de wederkomst Jezus plaats op de wolken des hemels, met grote kracht en heerlijkheid, waarbij Hij vergezeld zal worden van de hemelse legerscharen, gehuld in witte klederen en op witte paarden. Wanneer Christus Zijn voeten zal plaatsen op de Olijfberg, vanwaar Hij eens is opgevaren, zal deze berg, door een enorme aardbeving, (Openbaring 16:17-20; Jesaja 24: 19-20), middendoor splijten en een zeer groot dal vormen, waardoor de Joden kunnen vluchten naar de bergen.

Wat betreft de Bijbelse profetieën vallen de puzzelstukjes op dit moment langzaam op hun plaats. De volgende gebeurtenissen zijn mogelijk nu te verwachten:

1. De spanningen in de wereld zullen verder oplopen. De wereld zal zich steeds meer tegen Israël keren, terwijl het land probeert om in een zee van vijanden het hoofd boven water te houden. Het wereldnieuws zal ook worden beheerst door Israël, de Islamitische buurlanden, de mogelijke dreiging van een nucleaire Jihad en de ene na de andere revolutie in het Midden Oosten. Daardoor zal de wereldwijde roep om vrede, veiligheid en stabiliteit steeds meer elk ander geluid overstijgen.

2. Er komt een dag, zonder enige waarschuwing, dat de Heer Jezus Zijn bruid komt halen. Alle kinderen Gods die zich voorbereiden en Jezus boven alles liefhebben, zullen plotseling worden weggenomen van deze aarde. Deze gebeurtenis wordt de wegname genoemd en komt zonder enige waarschuwing. In principe kan de opname op elk moment plaatsvinden.

De wegname zal echter naar verwachting, fungeren als een profetische begin die een reeks gebeurtenissen in gang zet die de Bijbel voor de eindtijd voorzegt.

3. De vorming van een nieuw wereldrijk met de omvang van het oude Romeinse Rijk, zal steeds duidelijker zichtbaar worden. Dit rijk wordt aanvankelijk bestuurd door coalitie van tien leiders en is waarschijnlijk de opvolger van de huidige Europese Unie. Uiteindelijk zal de antichrist opkomen en de macht naar zich toe trekken (Openb.17:12,13). Deze laatste wereldleider dictator zal een zevenjarig vredesverdrag met Israël sluiten, dat voor een kortstondige vrede zal zorgen (Lees Ezechiël 38:8,11; Daniel 9:27; 1 Thessalonicenzen 5:1-2).

Als bemiddelaar voor de vrede in het Midden-Oosten zal de antichrist een eind maken aan de dreiging van terreur en instabiliteit. Vermoedelijk zal dit ook te maken hebben met de herbouw van de Joodse tempel (Lees Openb. 11:1). Hij zal worden geroemd als een groot vredestichter. Eindelijk lijkt de wereld te hebben waar ze al zo lang op gewacht hebben: vrede en voorspoed.

4. De antichrist zal op het hoogte punt van zijn macht, op de helft van de 7 jaar van zijn regering, de gelegenheid grijpen om zich in hun tempel te Jeruzalem, als een God te laten vereren, wat absoluut voor de Jood heilig schennis is. (Lees Mat.24: 15 en 2 Thes. 2:4). De Joden zullen zien bedrogen te zijn en daarom massaal vluchten. (Lees Mat. 24:21, 22)

Tegelijk breekt het zwaarste deel van de grote verdrukking aan, waar Jezus over sprak in Mat. 24:21.

5. Jezus zal bij Zijn wederkomst een eind maken aan deze verdrukking en de macht van de antichrist, en zijn duizendjarig vrederijk van vrede en gerechtigheid op aarde vestigen.

Conclusie
De allerbelangrijkste vraag voor een christen wat leeft in deze tijd is, of we al klaar zijn om straks bij de wegname van de gemeente te zijn. Daarvoor moeten we ons voorbereiden, ons heiligen en dagelijks leven in nauwe relatie met Jezus.

Misschien wilt u hier meer over horen? Stuur ons een email en u krijgt altijd binnen enkele dagen een antwoord. KLIK HIER.

Advertenties
Geplaatst in Actueel, Eindtijd, Islam, Israël | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Trump zegt het kernakkoord met Iran op. Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

(Mei 2018) President Trump heeft bekend gemaakt dat hij definitief heeft besloten om het kernakkoord met Iran op te zeggen. Volgens de president geeft de overeenkomst geen enkele garantie dat Iran afziet van kernwapens. ,,Als deze deal in stand zou blijven, zou er snel een nucleaire wapenwedloop in het Midden-Oosten volgen”, aldus Trump. Bovendien beschikken de VS, aldus de president, over bewijs dat Iran ondanks alle afspraken in het geheim blijft werken aan de ontwikkeling van een kernwapen.

De grote misleider.
Hassan Rohani, de president van de Islamitische Republiek Iran, wordt door de leiders in het Westen en vooral de media aangeduid als “gematigd”, men noemt hem ook een vredesduif, maar men gaat daarbij er willens en wetens aan voorbij, dat hij ook een ‘Israël-hater’ is net als al zijn voorgangers en ‘haat tegen Israël is tegelijk haat tegen God” (Lees Psalm 83).

Het is nauwelijks te geloven maar met name de EU is desondanks zeer ingenomen met Hassan Rohani. Zijn vriendelijke gezicht en vooral omdat hij bereid was om over hun atoomprogramma te willen praten, heeft ook bij andere naïeve leiders in het Westen tot het nodige enthousiasme geleid. Maar in feite ziet de EU vooral grote voordelen in de enorme olievoorraden van het land en daarom het vernieuwen van de handelsbetrekkingen.

Volgens de vorige Amerikaanse president Obama was de wereld door het nucleaire akkoord met Iran, een stuk veiliger geworden. De Bijbel zegt echter in 1Thes. 5:3-4 ‘Terwijl de mensen zeggen: Er is rust en vrede, er dreigt geen enkel gevaar, zal de vernietiging (Gods oordeel) hen plotseling overvallen, zoals de weeën een zwangere vrouw.’

Iran stopt niet met de ontwikkeling van atoomwapens.
Maar christenen die de Bijbelse profetieën kennen verwachten toch niet, dat Iran echt zal stoppen met de ontwikkeling van atoomwapens. Er is hooguit sprake van enig uitstel. Daarbij komt dat recente mededelingen van Israëlitische en buitenlandse deskundigen allemaal lijken te bevestigen dat Iran in feite het ‘point of no return’, in zijn streven naar atoomwapens, al lang is gepasseerd. Dit ondanks jarenlange plechtige beloften van de leiders in het Westen, dat het de Islamitische Republiek nooit zou worden toegestaan om dit stadium te bereiken. Om die reden is het verre van realistisch om er vanuit te gaan dat Iran tot inkeer komt en haar nucleaire droom laat varen.

Al in 1984 gaf de toenmalige opperleider Ayatollah Khomeini de opdracht om kernwapensmessiasislam te ontwikkelen, omdat dit volgens hem de enige manier is om de essentie van de Islamitische Revolutie te beschermen tegen de intriges van zijn vijanden, die in hun ogen vooral de VS en Israël zijn. Dit zal tevens de manier zijn om de komst van de imam Mahdi voor te bereiden, welke is de Islamitische Messias die verwacht wordt.

Overigens laat de letterlijke tekst van het akkoord zien, dat er slechts sprake is van een ‘gedeeltelijke’ bevriezing en slechts ook van ‘enkele’ onderdelen van het Iraans nucleaire programma. Het gevolg van deze bevriezing is alleen, dat de tijd die Iran nodig heeft om uit te breken naar een atoombom verlengd wordt met enkele maanden of weken.

In ruil voor deze ‘zogenaamde’ Iraanse concessies, wordt een groot deel van de westerse sancties tegen Iran versoepeld. Volgens schattingen is het pakket sancties dat werd opgeheven ten gevolge van deze zogenaamde deal, 100 miljard dollar waard en dit zou ruim voldoende zijn om de Iraanse economie, die op instorten staat te kunnen redden. Maar… in feite biedt het Iran de mogelijkheid om terroristische organisaties te steunen, die tegen Israël strijden en dat doet men ook volop.

Strijden tegen Israël.
Want het akkoord wordt in Iran vooral gezien als stap vooruit in de totale overwinning over Israël. Enige israelhatedagen voor de ondertekening van het akkoord in Genève bedreigde, de nog steeds machtigste man in Iran namelijk de ayatollah Khamenei, Israël in ongekende bewoordingen. Hij noemde de regering van Israël ‘Sag-e haar-e najess’, wat ‘een hondsdolle onreine hond betekent’ en dit is een van de meest grove beledigingen voor Israël. Hij weet alleen nog niet, dat de dag aanstaande is dat hij door de God van Israël ter verantwoording geroepen zal worden, want wie zich tegen Israël keert, keert zich tegen God.

Israël is het aardse volk van God, dat wil zeggen God heeft hen van oorsprong uitgekozen om een getuigenis van Zijn naam te zijn onder de volkeren. Natuurlijk, feitelijk is daar nog weinig van terecht gekomen, het volk van Israël is door de eeuwen heen van God afgeweken. Maar toch kan iedereen die dat wil Gods trouw zien in dat volk. Want menselijk gesproken had dit volk er al niet meer moeten zijn. Men heeft in de laatste wereldoorlog er alles aangedaan om dit volk zelfs uit te roeien. Maar God is met dit volk, vandaar dat het niet is gebeurd, Israël won steeds en zal nog winnen. God is niet met Israël omdat ze alleen maar goede en rechtvaardige dingen doen. Maar omdat God altijd trouw is aan Zijn beloften en Hij heeft zich onder ede (zegt de Bijbel) aan dit volk verbonden. Dat is nu eenmaal Gods karakter. Hij heeft ook u lief, niet omdat u zo’n pracht mens bent, maar omdat Hij verlangt u genadig te zijn. Hij belooft ons in Zijn Woord dat Hij ons genadig zal zijn, wie we ook zijn en hoe groot onze zonden ook zijn.

Gevolgen van het akkoord.
Het staat vast dat als gevolg van het vrij komen van miljarden aan voormalig bevroren tegoeden van Iran, weer miljarden dollars naar Hezbollah werden overgemaakt en dat kan nu weer officieel, want Iran is weer aangesloten op het SWIFT-banksysteem. Iran is altijd al één van de landen geweest die Israël vijandige terroristische groepen financiert. Hezbollah beschikt nu al over 100.000 raketten die voor een deel gericht staan op Israël. Denkt u zich eens in, dat arsenaal wordt zo meteen dramatisch uitgebreid. Wat zal dat betekenen voor de veiligheid van haar burgers. Israël zal dit hoe dan ook willen voorkomen.

Met een raketaanval op Iraanse raketten en lanceerinstellingen heeft Israël gisterenavond onmiddellijk gereageerd op het opzeggen van de kerndeal met Iran door president Trump. Volgens Israëlische defensiespecialisten was het zelfs het startsein van een gezamenlijk offensief met de VS, met de bedoeling om Iran helemaal uit Syrië te verjagen. In het noorden van Israël worden in tal van plaatsen schuilkelders in gereedheid gebracht voor een eventuele tegenaanval, die er vooralsnog niet meteen lijkt te komen.

Israël komt vrijwel alleen te staan.
Hoe dan ook, Israël zal er in de komende oorlog waarschijnlijk alleen voor komen te staan, misschien zullen ze nog steun krijgen vanuit Amerika. Aan de andere kant is de bevolking in Amerika hier hopeloos verdeeld over, omdat de gevolgen voor de Amerikanen niet te overzien zijn. Van de Europese Unie heeft Israël al helemaal niets meer te verwachten. De antisemitische stromingen in Europa en met namen onder EU parlementariërs en de Oost Europese lidstaten, laten steeds sterker van zich horen en zijn zo’n beetje in de meerderheid in het Europese parlement.

En helaas, ook onze nieuws media is al jaren, sterk bevooroordeeld als het gaat om Israël. Alles wat Israël doet om haar burgers te verdedigen, wordt al gauw uitgelegd als een oorlogsmisdaad. Daar staat tegenover dat er overvloedig bewijs is dat Hamas bewust, scholen, ziekenhuizen, moskeeën en woonhuizen voor militaire doeleinden gebruikt en dus gewoon burgers opoffert om haar doel te bereiken. Toch wordt daar anders over bericht in de westerse media.

De laatste oorlog in het Midden Oosten zal naar verwachting een wereldoorlog zijn. Dan is ook het einde spoedig nabij, want dan komt Jezus Zelf tussenbeide. Dan staan de vijanden vanruiter op het witte paard jezus Israël tegenover de levende God, die bezig was via Israël en zijn Zoon Jezus de wereld met zich te verzoenen. Het werk dat Zijn hand begon laat Hij niet varen. In dat licht mogen we de huidige gebeurtenissen in het Midden-Oosten zien.

Lees de profetie uit Zacharia 14:12-15: “Dan zal de Heer uittrekken om tegen die volken te strijden, zoals Hij vroeger streed, ten dage van de krijg; zijn voeten zullen te dien dage staan op de Olijfberg, die voor Jeruzalem ligt aan de oostzijde;….”

Wanneer Christus Zijn voeten zal plaatsen op de Olijfberg, vanwaar Hij eens is opgevaren, zal deze berg, door een enorme aardbeving, middendoor splijten en een zeer groot dal vormen, waardoor de Joden kunnen vluchten naar de bergen. Dan zal Hij de vijanden van Israël verslaan en dan zal gebeuren dat Israël Jezus als hun Messias zal erkennen.

Jezus zal bij Zijn wederkomst een eind maken aan de verdrukking en het lijden van Israël en zijn duizendjarig vrederijk van vrede en gerechtigheid op aarde vestigen. In dat rijk zal iedereen mogen wonen, die wedergeboren is door de kracht van God.

Conclusie.
Uiteraard is hier veel meer over te zeggen, maar de allerbelangrijkste vraag voor u die nu leeft in deze tijd is, bent u al klaar voor dat nieuwe koninkrijk.

Lees Lukas 21:36 zegt:Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.”

Vandaag is het van groot belang om Jezus aan te nemen als uw Verlosser en te zorgen klaar te zijn als Jezus komt, want Hij komt spoedig.

Napraten? Dat kan KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Eindtijd, Islam, Israël, Moslims, Nieuws | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zeven valkuilen voor geestelijk leiders.

door Henk Herbold

Voorgangers, oudsten, pastorale medewerkers, die goede leiding geven zullen in de eerste plaats bezig zijn met het herderlijk begeleiden (ondersteunen) van de leden van de gemeente. Daarin dienen ze de gemeente en volgen ze ook het voorbeeld van Jezus na. Leiders die willen heersen, zijn altijd op zoek naar medewerkers die zonder tegenspraak, bereid zijn hen te dienen. Men zal bij voorkeur oudsten, diakenen of andere medebestuurders kiezen, die blijk hebben gegeven niet snel tegen te spreken. Het gevolg is dat er bij vergaderingen meestal geen sprake is van overleg, maar veel meer van het geven van instructies.

Men beroept zich vaak op de bekende tekst uit Hebr.13:17 waar staat dat we voorgangers (geestelijk leiders) moeten gehoorzamen. Maar het is echter niet aannemelijk dat de schrijver van de Hebreeën brief hier inderdaad bedoeld zou hebben, dat geestelijke leiders (voorgangers) altijd gelijk moeten hebben. Dit creëert namelijk een onwerkbare situatie in een gemeente. Je denken moet dan helemaal worden uitgeschakeld, want het enige wat je moet doen is instructies opvolgen. Maar dit kan nooit zo bedoeld zijn. Veeleer gaat het er om, dat mensen die voorgaan in de gemeente, bijvoorbeeld in de prediking, serieus genomen moeten worden. We moeten dus naar ze luisteren en als het Bijbels is wat ze ons voorhouden, er ook naar handelen. Doen we dat niet, dan spannen deze mensen zich voor ons in, zonder resultaat.

In de huidige tijd zien we echter steeds meer leiders opstaan in evangelische kringen, die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan als toegewijde dienaren van Gods werk. Ze leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is, maar levend lichaam van Christus waarvan Jezus het hoofd is. Het feit dat leiders geneigd zijn hun gemeente als een bedrijf te zien, heeft natuurlijk ook te maken met de specifieke gevaren die verbonden zijn aan geestelijk leiderschap, risico’s die speciaal personen in leiderschap lopen. Ze komen als het ware mee met de verantwoordelijkheid en de taak.

Maar het is ook waar dat niet iedereen die meent een leider te zijn, het ook is. De Bijbel zegt dat God ‘sommige’ heeft aangesteld in de gemeente (1 Cor.12:28-31). Het is beslist geen schande als een leider terugtreed uit zijn functie, omdat hij gaandeweg tot de ontdekking komt niet over de juiste bestuurskwaliteiten te beschikken. Dit is in ieder geval veel beter dan te blijven in een taak waar men geen roeping voor heeft, met mogelijke schade voor de gemeente en hem zelf.

We willen hier even kort de valkuilen bespreken waarin leiders kunnen vallen.

1. Een geestelijk leider moet geen carrière jager zijn.
De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.”

Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar geestelijke leiders zullen er meer last van te hebben. Zij worden vaak in een positie geplaatst waarin andere hoge verwachtingen van hen hebben. Wanneer een leider bijvoorbeeld door veel mensen bejubeld wordt, omdat hij bepaalde dingen zeer goed doet, komt hij gemakkelijk in de verleiding om op anderen te gaan neer te zien.

Zelfs geestelijk leiders die veel waarschuwen voor hoogmoed, kunnen er toch zelf aan ten prooi vallen, want dit gevaar is vaak veel groter dan men denkt en dus kan het gemakkelijk onderschat worden. Vandaar dat dagelijks gebed en diep buigen voor de Heer, de enige weg voor een leider is om hiervoor bewaard te blijven. Hoogmoed is bij uitstek de manier waarop de duivel een geestelijk leider ten val kan brengen. Want vanuit deze zonde komt nog veel meer voort, zoals leugens, oneerlijke praktijken en schijnheiligheid. Hoogmoed komt voort uit onze zondige natuur en daarom waren we er in ieder geval allemaal bevattelijk voor.

In het bijzonder leiders moeten zich de vermaning van Paulus aan de Corinthiërs voor ogen houden in 1 Cor.3:5: “Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft.”

2. Geestelijk leiders moeten geen alleen heersers zijn maar teamspelers.
Twee voorbeelden waarin we zien dat God wil dat leiders teamspelers zijn.

  • Handelingen 6:1-6 beschrijft hoe met het groter worden van de gemeente te Jeruzalem de behoefte aan diakenen ontstaat: er zijn ‘handen’ tekort voor het bedienen van de tafels. De apostelen zien dit in en stellen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen”.
  • Dit stemt ook overeen met de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg toen hij van de ochtend tot de avond bezig was om recht te spreken tussen het volk: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien”.

Daarom, ook nu moet het werk in de gemeente gedelegeerd worden aan betrouwbare mensen, vol van Geest en wijsheid, het werk kan niet slecht door één persoon gedaan worden. Een leider moet zich dus omringen met bekwame mensen die hem kunnen helpen en adviseren. Maar leiders die niemand naast zich dulden of kunnen verdragen, geven daarmee in feite aan ongeschikt te zijn voor het geestelijk leiderschap.

We zien nogal eens groepen van gelovigen met een leider die zichzelf onaantastbaar is gaan vinden en zelfs absolute gehoorzaamheid eist van zijn volgelingen. Hoewel men soms ook nog de mond vol heeft over Bijbelse principes van verantwoordelijkheden delen en gaven die gelovigen hebben, duldt men in de praktijk toch niemand naast zich. Men mag dan wel meewerken, maar de leider deelt niet het gezag wat hij heeft, dus de verantwoording blijft ten alle tijden alleen bij hem. Dit is dan totaal anders dan wat we in de Bijbel vinden. Mozes werd juist gecorrigeerd door zijn schoonvader Jethro, toen hij de neiging had om alles alleen te doen.

Jezus is tijdens zijn aardse bediening ook direct begonnen om 12 apostelen op te leiden. (Luc.6:13). Hij wist dat de tijd zou komen dat Hij ten hemel zou varen en dat Zijn werk door anderen zou moeten worden voortgezet. Tevens zond Hij zijn discipelen ook uit om de boodschap van het koninkrijk te verkondigen en met zieken te bidden (Luc.9 en 10) en Hij liet ze zelfs toe om mensen te dopen (Joh.4:1). Hij schakelde ze dus werkelijk ook in.

Een van de beste middelen tegen het gevaar om solistisch te worden in geestelijk leiderschap, is direct anderen mee te nemen in de bediening en hen de ruimte te geven zich naast je te ontwikkelen. Natuurlijk zit daar ook een gevaar in, je loopt als leider veel meer risico op rivaliteit en afgunst. Maar tegelijk moet elke leider beseffen dat het werk van God niet het eigendom van de leider is, zelfs al heeft hij aan de basis van het werk gestaan. God is machtig om je als leider te bevestigen en als Hij het niet doet kunnen we beter stoppen en plaats maken voor anderen, want anders is het gewoon mensen werk.

3. Een leider moet niet te snel beledigd zijn, maar open staan voor kritiek.
“Daarom, wie meent te staan, zie toe, dat hij niet valle.”( 1 Kor.10:12). Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jaloersie.

Maar een leider moet geleerd hebben om te onderscheiden of God spreekt, of dat het uit een andere bron komt. Kritiek mag nooit geuit worden om af te breken en iemand geestelijk omver te halen, maar juist om op te bouwen. Maar.. dit is ook waar: kritiek kun je alleen accepteren als je bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voortdurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen.

Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

4. Een leider moet niet verdelen, maar zoveel mogelijk samenbinden.
Het is soms beangstigend om te zien, hoeveel verdeeldheid er ontstaat in geestelijk werk door persoonlijke ambitie van leiders. Soms wordt er een klein meningsverschil gevonden om een splitsing te rechtvaardigen, terwijl het in werkelijkheid om een persoonlijk conflict gaat. Feitelijk moet een leider zijn persoonlijke conflicten met iemand kunnen oplossen, zonder dat de gemeente er schade door ondervindt. Het is in ieder geval geen bewijs van geschiktheid als leider, als men gaat lobbyen in de gemeente om mensen achter zich te krijgen. Daarmee ontstaat er verdeeldheid en staan we de eensgezindheid, die van
levensbelang is voor een gemeente, juist in de weg.

Wat is dat: eensgezindheid? Eensgezindheid is een zaak van het hart. Het heeft alles te maken met de manier waarop we in de gemeente met elkaar omgaan. Niet het feit dat iedereen hetzelfde vindt, maakt een gemeente, maar het feit dat iedereen dezelfde gezindheid heeft, namelijk de gezindheid van Christus.

Natuurlijk betekent het niet dat we over alles verschillend mogen denken. Er zijn Bijbelse principes, zoals onze redding door Jezus offer en de waarheid van de Bijbel, welke de basis vormen van de gemeente van de Heer. Daarover mogen we dus nooit van mening verschillen.

Maar.. waar de gezindheid van Christus is, is geen plaats meer voor eigen geldingsdrang. Paulus schrijft: Fil.2:3 “In ootmoed achte de een de ander uitnemender dan zichzelf”. Het uitnemender achten van de ander, is een belangrijk principe in geestelijk leiderschap. Ootmoed is een sieraad voor geestelijke leiders en het bewaart ons voor verdeeldheid. Vandaar dat een geestelijk leider daarin een voorbeeld moet zijn.

Het is van groot belang dat een leider integer is. Weinig zaken hebben de voortgang van het Evangelie meer schade toegebracht dan leiders die niet integer zijn en die integriteit begint in de eigen omgeving.

Het klinkt wellicht wat vergaand, maar toch ontkomen we er niet aan. Voordat iemand als leider kan worden aangesteld, is het van belang om iets te weten over iemands persoonlijke handel en wandel? Want de Bijbel leert ons in 1 Tim.3:2 dat een leider in de eerste plaats van onbesproken gedrag moete zijn en daarnaast: “de man van één vrouw, nuchter, bezadigd, beschaafd, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, maar vriendelijk, niet strijdlustig of geldzuchtig.”

Een leider, die b.v. in zijn privéleven financiële problemen schept, zal mogelijk ook in de gemeente onverantwoorde bestedingen doen. Een leider die onzorgvuldig is met relaties zal ook in de gemeente brokken maken en emotionele puinhopen kunnen achterlaten. Vandaar dat zijn huwelijk onbesproken moet zijn, m.a.w. in geval van ontrouw wordt hem dat dubbel aangerekend, want hij heeft een voorbeeld functie.

Vaak wordt er gezegd: “ja maar God was koning David toch ook genadig en hij mocht koning blijven, ondanks dat hij in overspel viel”. Dat is wel zo, maar laat ons niet vergeten dat God David verbood om de tempel te bouwen. (1 Kronieken 22:6-16). In geestelijke zin wijst dit erop dat niet iedereen kan meebouwen aan de gemeente van de Heer, die ook gezien wordt als de tempel van God. Soms kunnen mensen vanwege hun levenswandel, niet in het leiderschap van een gemeente staan. Dat wil niet zeggen dat daar een wet of regel voor zou bestaan, nee zeker niet. Maar overspel geeft wel aan dat er iets mis is met het huwelijk en/of de relatie met de Heer. In zo’n geval is men niet (of nog niet) capabel voor een leiders ambt.

De Bijbel zegt ook dat een leider eerst op de proef gesteld moet worden (1 Tim.3:10). Het is dus niet verkeerd om eerst een proef periode in te stellen voordat iemand definitief wordt aangesteld. Te snel iemand aanstellen in de gemeente, is dus niet wat de Bijbel leert.

Hier volgen weer eigenschappen die iets zeggen over de integriteit van een leider.

5. Een geestelijk leider moet niet op geld uit zijn.
Leiders in de dienst van God mogen niet uit zijn op grote winst, met als doel zichzelf te verrijken. Lees de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien.”

Een dienaar van God heeft een voorbeeld functie in de gemeente van de Heer en dient daarom beslist geen overdreven luxe leven te leiden. Luister naar wat Paulus zegt in 1 Tim. 6:7-10 “Als wij echter voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn. Maar wie rijk willen worden, vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.”

Is het dan verkeerd om van je geld te genieten? Beslist niet. Het is een misverstand dat de God van de Bijbel een zuinige en karige God is, die het ons niet gunt dat we genieten en die, als wij iets leuk vinden, bedenkelijk gaat kijken. Nee zo is het niet, een evangelie dienaar hoeft zeker niet arm te zijn, maar het is absoluut onjuist als men rijk wordt van de giften van mensen.

Leiders mogen ook de inkomsten (c.q. vergoedingen) uit hun evangelie werk, zeker niet als een soort bijverdienste zien en nog minder, als een manier om rijk te worden. De giften van mensen zijn daar zeker nooit voor bedoeld geweest, want ze zijn als aan God gegeven. Het zijn liefde offers van mensen, die bedoeld zijn om hen een normaal bestaan te kunnen geven en niet om een overdadig en weelderig leven te kunnen gaan leiden.

Leiders in de gemeente maken geen winsten, zoals ondernemers van bedrijven. Ze zijn zelfs in het geheel niet te vergelijken met zakenmensen in de wereld, die door slim zaken doen grote winsten maken en dat geldt ook niet voor leiders met een grote gemeente of bediening. In ieder geval zal elke dienaar van God ook wat dit betreft, rekenschap moeten afleggen bij God.

Sommige leiders in het evangelie, menen echter ‘recht’ te hebben op een hoge positie en op een daarbij behorend hoog salaris plus een zeer ruime onkosten vergoeding. Ze zien zichzelf als een soort directeur en beroepen zich op de roeping van God. De gemeente wordt in de Bijbel echter genoemd het lichaam van Christus, Jezus is de enige top manager. Een gemeente leider heeft ook hierin een voorbeeld functie in de gemeente, om te dienen en niet eerst aan zichzelf te denken. Daarom is het zeer noodzakelijk voor een dienaar van God om ook hierin te sterven aan zijn ego en te winnen aan nederigheid.

Denk erom, geldzucht is levensgevaarlijk voor een leider. In een grondtekst van 1 Tim.6:10 staat feitelijk : “Want de wortel van alle kwaad is de liefde voor geld; door daaraan toe te geven zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben zij zichzelf doorboord met vele smarten.”

6. Een leider met ernstige problemen in zijn huwelijk, kan de gemeente niet leiden.
Paulus zei in Efeziërs 5:25: “Mannen, hebt uw vrouwen lief!” Als het gaat om leiders moeten zij ook hierin een voorbeeld zijn voor de gemeente. Een geestelijk leider geeft aandacht aan zijn vrouw. We hebben leiders nodig die zo nu en dan niet bereikbaar zijn omdat ze tijd met hun vrouw moeten doorbrengen. Mannen die niet vervallen in de gewoonte om hun vrouwen uit te lachen en op hun plaats te zetten met kleine nonchalante opmerkingen in het publiek.

Want wat helpt het als we grote aanhang hebben in de gemeente, de mensen blij met ons zijn en dit gaat ten kostte van ons relatie thuis? Leg dus de krant of tablet eens neer en zet de televisie of computer uit en praat eens samen. Doet men dat niet, dan kan al het succes als leider op een dag thuis in een complete mislukking uiteenspatten.

Voordat een leider een gemeente kan besturen, zal men eerst in huwelijk en gezin bewezen moeten hebben een leider te kunnen zijn. Lees 1 Tim.3:4,5 een leider moet zijn “..een goed bestierder van zijn eigen huis, die met alle waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet te bestieren, hoe zal hij voor de gemeente Gods zorgen?”

Dat geldt natuurlijk voor iedere echtgenoot maar in het bijzonder voor een leider. Iedere man is namelijk het hoofd van zijn huwelijk en gezin, d.w.z. dat God hem als eerste verantwoordelijk stelt voor ´t welslagen van het huwelijk. Deze verantwoording houdt in dat een man de houding van Christus in zijn huwelijk moet aannemen, dat wil zeggen een dienende houding. (Ef.5:25 en Joh.13:14,15) Een heerszuchtige en tirannieke houding van een man, is dus absoluut tegen de Bijbel.

In 1 Petr.3:7 staat dat mannen verstandig moeten leven met hun vrouwen, als met broos vaatwerk: “..Desgelijks gij mannen, leeft verstandig met uw vrouwen, als met brozer vaatwerk en bewijst haar eer, …opdat uw gebeden niet belemmerd worden”, m.a.w. mannen moeten rekening houden met het meer gevoelige karakter van de vrouw en hun vrouwen niet beledigen of naar beneden halen, er staat ‘..bewijs haar eer’. Doen we dat niet, dan zal het ons gebedsleven in de weg staan, er staat ‘opdat uw gebeden niet belemmerd worden’. Dus onze houding in huis heeft rechtstreeks te maken met ons geestelijk kontakt met God.

Een leider zal zijn kinderen ook trachten op de voeden naar Bijbelse maatstaven. Het klinkt niet modern, maar toch weten we uit het Woord van God dat er een duidelijk verschil is in gezag en verantwoordelijkheid tussen de ouders en het kind (Lees Efeze 6:1 en 2). Uiteindelijk komt elk gezag bij God vandaan en de basiswet bij God is: er is geen vrijheid zonder gebondenheid. Kinderen willen graag vrij zijn, maar deze vrijheid is een schijn vrijheid. Het lijkt vrij maar het leidt soms tot wetteloosheid of losbandigheid. Echte vrijheid is “gehoorzaam” willen zijn aan God. Een leider is zich hiervan terdege bewust.

7. Een geestelijk leider kan niet dienen zonder de vervulling met Geest.
Een leider moet zelfs merkbaar vervuld zijn met de heilige Geest. Je kunt aan geestelijk leiders zien of ze in relatie met de Heer leven en van Hem ontvangen. Vandaar ook dat niemand zichzelf hoeft aan te prijzen, de heilige Geest zal mensen aanwijzen, ze worden vanzelf zichtbaar door de werking en de vrucht van de heilige Geest.

Handelingen 6:1-6 Stellen de twaalf apostelen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen”.

Vol van Geest spreekt over meer dan de inwoning van de heilige Geest (vanaf de wedergeboorte) maar over vervulling met de heilige Geest. Inwoning duidt op permanente
aanwezigheid, vervulling duidt op een gebeurtenis waarbij iemand VOLLER wordt van Gods Geest. Dit laatste wordt ook wel doop in de heilige Geest genoemd. In de Griekse grondtekst staat letterlijk doop IN de heilige Geest (Handelingen 11:16)

Vervuld WORDEN met de Heilige Geest betekent ook dat de heilige Geest op een bepaald moment MEER RUIMTE krijgt dan voorheen en krachtiger wordt ervaren. We hebben het dan over een soort geestelijke doorbraak. Bij iemand die vol is van Gods Geest heeft Gods Geest de ruimte om actief aanwezig te zijn, om in en door de gelovige te werken. Bij iemand waar Hij alleen in het hart woont, is zijn aanwezigheid maar nauwelijks merkbaar in zijn leven. Dat is dus het verschil tussen inwoning en vervuld zijn: passieve of actieve aanwezigheid van Gods Geest in de gelovige.

Het verschil tussen inwoning en vervulling met Gods Geest werd eens afgebeeld met het kruikje nardusolie waarmee Maria de Heer Jezus zalfde kort voor zijn lijden en sterven. VOOR de zalving rook niemand iets, omdat de zalfolie in de dichte kruik zat. Pas toen ze de hals van de kruik had gebroken en de zalfolie over Hem heen goot, werd de kamer vervuld van de geur (Marcus 14:3).

Bij veel gelovigen moet er eerst een doorbraak in hun leven komen en moeten barrières worden verwijderd voordat de heilige Geest hun bewuste leven kan binnenstromen. Maar dit moet reeds hebben plaats gevonden in het leven van een geestelijk leider.

Voor advies kunt u ons ook mailen, u krijgt altijd antwoord. Klik hier

Meer studies: www.evangelisch-nieuws.nl

Geplaatst in geestelijk leiders, gemeente, Hoogmoed | Tags: | Een reactie plaatsen

Bestaat de hel wel, of is het een fabel om je bang te maken?

door Henk Herbold

(2018) Paus Franciscus laat in een interview weten, dat de hel helemaal niet bestaat. Dit lijkt goed nieuws, voor wie bang is na de dood niet in de hemel, maar in de hel te belanden, alleen… het is tegen de Bijbel en dus klopt het niet. Een andere uitspraak van deze kerkleider is, “zondaren worden niet gestraft, maar als ze berouw tonen krijgen ze alsnog, na dit leven vergeving van God. Alleen degenen die geen berouw tonen, kunnen niet vergeven worden en zullen eeuwig verdwijnen.” Wat hij met ‘verdwijnen’ precies bedoelde is onduidelijk.

  • Er is echter een groot gevaar voor christenen, wanneer ze duidelijke Bijbelse uitspraken in twijfel te gaan trekken. Als we namelijk niet meer zouden geloven in een hel, waarom dan nog wel in een hemel? Sterker nog, waarom zouden we nog in God geloven en in de waarheid van de Bijbel? Hiermee wordt Gods Woord tot een sprookjes boek gemaakt en God tot een leugenaar.

Niet alles wat gepredikt wordt is waar.
Een stroom van verkeerde leringen overspoelt het christendom in het westen. Er is maar één mogelijkheid om niet misleidt te worden en dat is door dicht bij het Woord van God te blijven. Zodra we afwijken en gedachten van mensen gaan navolgen, komen we op drijfzand. Eén van de snelst groeiende leringen op dit moment waarbij men afwijkt van de Bijbel, is de zogenaamde ‘alverzoening’ en helaas zijn er in Nederland al diverse christenen die deze leer aanhangen en hun aantal groeit nog. Ook hetgeen de Rooms Katholieke kerkleider zegt, is duidelijk een variant van die onBijbels ‘alverzoening’ leer.

Degene die deze leer aanhangen zijn verdedigers van het idee, dat werkelijk alle mensen zalig zullen worden, dus zelfs als men zich nooit bekeerd heeft. Deze mensen menen dat eeuwig nooit echt eeuwig kan zijn, tenminste als het gaat om straf van God. Men denkt dat God mensen niet voor eeuwig kan straffen of anders gezegd ‘blijvend’ kan oordelen.

Mocht er al ooit sprake zijn van een oordeel van God, dan zal het meer een loutering zijn waar sommige mensen door heen gaan, om dan alsnog behouden te worden. Men zegt ‘God is toch liefde’ en ‘hoe kan een liefdevolle God nu mensen voor eeuwig en altijd in de hel werpen’. Het is dus veel aannemelijker, dat de liefde van God ervoor zal zorgen dat uiteindelijk alle mensen worden behouden. Uiteraard is deze gedachte vaak goed bedoeld, maar op de vraag is of de Bijbel dit leert, is het antwoord ondubbelzinnig nee.

Bestaat er een hel?
Veel mensen kunnen ook maar moeilijk accepteren dat de Bijbel leert dat er ook een hel is. En ja, natuurlijk is dit niet een gemakkelijk onderwerp om over te praten of iets waar je blij van wordt. Maar daarom hoeven we deze Bijbelse waarheid nog niet aan de kant te schuiven. De Bijbel leert inderdaad dat God enorm barmhartig en lankmoedig is en dat Hij niet snel zal oordelen. Steeds opnieuw schenkt Hij genade en wacht Hij met oordelen, maar… er komt wel een definitief oordeel van God. Het kan nu eenmaal niet dat de zonden onbestraft zou blijven, daarvoor is de prijs die Jezus heeft betaald op het kruis van Golgotha, te hoog geweest.

We moeten er natuurlijk ook voor waken dat er alleen hel en oordeel gepredikt wordt. Eerst komt de genade, Gods barmhartigheid en liefde, maar het is net als met de rekbaarheid van een elastiek, op een dag is de rek eruit en dan breekt het en dus volgt onherroepelijk het oordeel. De leer van de alverzoening is een verkeerde lering omdat die voorbijgaat aan de rechtvaardige toorn van God. De toorn van God die op iedere zondaar rust die zich niet wenst te bekeren van zijn zonden. In Joh. 3:36 staat “Wie in de Zoon gelooft heeft eeuwig leven, maar wie aan de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem…”.

Het gaat dus over een zeer ernstige zaak, namelijk de toorn van God. En ja, wie een ander evangelie aanhangt dan de Bijbel leert, bedriegt zichzelf of heeft zich door de meester leugenaar (satan) laten misleiden en komt straks mogelijk bedrogen uit.

Er zijn evangelische Christenen die beweren, dat de traditionele kijk op de hel berust op Griekse filosofie en dat de Bijbelse tekst hierover op een andere manier verklaard moet worden. Het idee dat alle mensen, hoe ze ook geleefd hebben, uiteindelijk toch door het geweldige werk van de Heer Jezus op Golgotha’s kruis behouden zouden worden, is natuurlijk ook veel aantrekkelijker.

Maar hoewel de wens wel sympathiek kan zijn, moeten de redeneringen wel beproefd worden met de Bijbel. De oplossing kan namelijk alleen liggen in het laten spreken van de Bijbel en niet in het laten prevaleren van eigen gevoelens of gedachten. Het is overigens tekenend voor deze tijd, waarin men vrijwel alleen nog wenst te luisteren naar een “evangelie” dat aangenaam klinkt in de oren. Waardoor een lering zoals de alverzoening steeds meer aanhang krijgt. Maar we moeten beseffen dat de satan een meester vervalser is.

Het is ook veel aantrekkelijker om te geloven dat Jezus alleen liefde, vrede en vergeving predikte in het nieuwe testament. En sommigen beweren dat Jezus ons niet of nauwelijks onderwees over een eeuwige, vurige plaats waar ongelovigen gestraft zouden worden. Maar het tegenovergestelde is juist waar. In Gods Woord onderwees niemand méér over de hel dan Jezus. Hij beschreef de hel als een plaats van eeuwig vuur, (Mattheüs 25:41) eeuwige bestraffing (Mattheüs 25:46) en een plaats van kwelling, vlammen, en lijden (Lucas 16:23-24). Jezus onderwees tijdens Zijn leven zelfs vele malen uitdrukkelijk over de hel (Mattheüs 5:22, 29-30; 10:28; 18:9; 23:15,33; Marcus 9:43-47; Lucas 12:6; 16:23).

Maar mensen die de Bijbel niet voldoende kennen, kunnen heel gemakkelijk ‘betoverd’ worden (Gal.3:1) door een bepaalde leer, zonder dat men in de gaten heeft dat het een dwaling is en afwijkt van het Woord van God. Men kan dan zelfs vol vuur en overtuiging een dwaling verdedigen.

God is toch barmhartig
In het boek Openbaring worden er plagen beschreven die de laatste oordelen zijn die God zal zenden over de wereld die Hem verworpen heeft. Hierna komt niets meer, dan is het oordeel van God ten einde en volgt de eeuwige heerlijkheid die de Heer beloofd heeft aan elkeen die Hem liefheeft. In 1 Kor.2:9 staat “Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, al wat God heeft bereid voor degenen die Hem liefhebben”. Laat ons het nog eens zeggen: GOD WIL NIET OORDELEN, MAAR BEHOUDEN. Om ons van het oordeel vrij te spreken, heeft God Zijn Zoon geoordeeld, in onze plaats, aan het kruis. Jesaja 53 zegt in vers 5 “…de straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem…” Als het toch gebeurt dat we geoordeeld worden, dan zal een mens God niets kunnen verwijten.

Maar er is één ding waarom God het meest zal toornen en dat is als mensen het offer van Zijn Zoon Jezus aan het kruis verwerpen. Om dit te begrijpen, moeten we ons even voor de geest halen wat Jezus deed, toen Hij die lange weg naar Golgotha ging. De Bijbel zegt in Jesaja 53 dat Hij gestalte noch luister had, Hij was veracht en van mensen verlaten, een man van smarten. Iemand voor wie men het gelaat verbergt, Hij werd mishandeld, geslagen, bespot en gehoond. Dit alles deed Hij voor ons, opdat wij niet in het oordeel zouden komen. Maar de andere kant is ook waar, dit groot offer roept om vergelding voor al degene die hem verachten, ondanks Zijn grote liefde voor ons.

Laten wij dus nooit vergeten wat Jezus voor ons over had aan het kruis. Hij ging de lange weg naar Golgotha, opdat wij mogen uitroepen “ik ben vrij van het oordeel”. Paulus zegt in Rom.8:1 “Zo is er dan geen veroordeling meer voor hen die in Christus Jezus zijn”. Als u maar “in “ Jezus bent, dat is de enige schuilplaats tegen het oordeel. In Jezus betekent, een relatie met Hem en dat kan alleen als we wederomgeboren zijn en dagelijks met hem wandelen.

Het is als de Israëlieten die het Pascha aten in de nacht dat ze verlost werden uit Egypte land. Toen ging het oordeel aan hen voorbij, ze aten van het paaslam en het bloed van dat Lam brachten ze aan de deurposten van hun huizen aan. Ex.12:7, 8 “Vervolgens zal men van het bloed nemen en dit strijken aan de beide deurposten en de bovendorpel, aan die huizen, waarin men het eet. Het vlees zullen zij dezelfde nacht eten”.

Dat bloed wijst op de vergeving van onze zonden door de kracht van Jezus bloed, daardoor zijn we vrij van het oordeel. God zei tegen Israël in Ex.12:3 “En het bloed zal u dienen als een teken aan de huizen, waar gij zijt, en wanneer Ik het bloed zie, dan ga Ik u voorbij. Aldus zal er geen verdervende plaag onder u zijn, wanneer Ik het land Egypte sla”.

Het eten van het paaslam wijst op de gemeenschap (contact) wat elk kind van God met de Heer moet hebben. We moeten eten van Jezus Woord iedere dag, met Hem wandelen. Alleen in Jezus is bescherming, geborgenheid, veiligheid tegen de storm die gaat komen over deze wereld. Op dezelfde manier ook moesten de mensen in de ark van Noach zijn, om bewaard te blijven voor de zondvloed. In die ark was het veilig, daarbuiten viel men onder het oordeel. Dat zal straks niet anders zijn, alleen in Jezus is bewaring voor het komende oordeel.

God houdt van ons (Joh. 3:16) en Hij wil ook dat alle mensen gered worden (2 Petrus 3:9). Maar God is ook rechtvaardig en oprecht, Hij zal niet toestaan dat zonde onbestraft wordt gelaten. Maar dit is juist de reden dat God Jezus stuurde, om de prijs voor onze zonden te betalen, zodat wij hier niet tot in de eeuwigheid in de hel voor zouden hoeven te boeten (2 Kor. 5:21). Het enige dat wij hoeven te doen is onze zonden te belijden en Jezus offer te aanvaarden. Onze zonden zijn daarmee vergeven en ons wordt dan een eeuwig thuis in de hemel beloofd. Alleen als we Zijn geschenk van eeuwig leven door de Jezus afwijzen, dan zullen we de eeuwige gevolgen van die beslissing onder ogen moeten zien: een eeuwigheid in een brandende hel.

Als jij vandaag zou sterven, zou je dan met 100% zekerheid weten dat je naar de hemel gaat? Zorg er vandaag voor dat je het zeker weet!

Misschien wil je er met iemand over praten? KLIK HIER

Geplaatst in Actueel, hel en hemel | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kun je profeteren leren door oefening? Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

Zeven vragen over profeteren.

We krijgen vrijwel dagelijks e-mails van mensen die ons vragen stellen over onderwerpen uit de Bijbel. Hier volgen de zeven vragen die ons het meest gesteld zijn over ‘profeteren in de gemeente’. Aansluitend vindt u hier ook onze antwoorden. Misschien heeft u ook brandende vragen over een Bijbels onderwerp, mail ons gerust, u krijgt altijd antwoord. KLIK HIER.

Profeteren is een boodschap van God doorgeven, onder de directe inspiratie van de heilige Geest. Je hoort in bepaalde samenkomsten waar veel geprofeteerd wordt, nogal eens het bekende ‘zo spreekt de Heer… ‘ en dan volgt er een boodschap. Anderen zijn wat voorzichtiger en zeggen ‘de Heer bepaalde mij bij…’ en dan volgt er een boodschap of bepaalde gedachte die men meent van God ontvangen te hebben. Echter, in beide gevallen zeker moeten weten dat God inderdaad spreekt en niet een mens maar wat bedenkt.

1.Kunnen we profeteren leren?
Bijvoorbeeld op een cursus of in een z.g. profetenschool of iets dergelijks. Tegenwoordig komen ze als paddenstoelen uit de grond, cursussen genoeg.  In de tijd van het oude testament komen we dit ook tegen, een z.g. ‘profetenschool’.

  • In 1 Sam.10 wordt dit omschreven als een groep profeten die al musicerende profeteerden. Bij een door Samuel voorzegde ontmoeting met deze profeten, komt Gods Geest ook over Saul en geraakt hij met hen in vervoering.

  • In het verhaal van Elia en Elisa (2 Kon.2) is ook sprake van een groep jonge profeten; een z.g. profetenschool. Na de voorzegde hemelopname van Elia stellen deze profeten een zoektocht naar de verdwenen Elia voor, terwijl Elisa toch duidelijk te kennen geeft dat dit niet nodig is!

Wordt er dan bedoeld met profeten-scholen?
Deze profetenscholen waren in ieder geval geen plaatsen waar men geestelijke gaven kon aan leren, want daarvan lezen we pas na de uitstorting van de heilige Geest op de pinksterdag (Hand.2). Maar  hoe zit dat nu vandaag? In het nieuwe testament lezen we nergens meer van een aparte profetenschool, maar wel van de gemeente.

Als belangrijkste argument voor het aanleren van het profeteren, wordt meestal aangehaald dat de Bijbel zegt dat we moeten streven naar de gaven van de Geest (1 Kor.14:1) en vooral dat we zullen profeteren. Maar moeten we dat streven dan ook weer zo vertalen, dat het dus aan te leren is? Nee, we denken het toch niet. Autorijden kan men leren, een muziek instrument bespelen kan men leren. De manier om dat te doen is veel oefenen. Maar men kan niet profeteren oefenen, dus… gewoon maar zeggen wat in je opkomt, om te kijken of het wel ergens op lijkt. Mensen die dat beweren maken er een spel van en daarvoor zijn de dingen van God te heilig. Het karakter van een profetie is juist de spontane directe manier waarop er plotseling een boodschap van God komt en dit kan nooit aangeleerd of ingestudeerd zijn.

Het Griekse woord voor ‘streven naar’ betekent letterlijk ‘ijverig zijn, beijveren’. Het spreekt over een ernstig en intens verlangen. Heel praktisch gesproken kunnen we bij ‘beijveren’ denken aan bidden voor een gave en aan het bestuderen van de Bijbel met betrekking tot de gave waarnaar je verlangt. En verder geeft Paulus in 1Kor.14:12 het belangrijke advies, als het gaat om de gaven, om te trachten uit te munten tot stichting van de gemeente te zijn.

2.Kan men profetie ook van te voren bedenken?
Ons is wel gevraagd of je een profetie van te voren kan bedenken. Maar ons antwoord is dan steeds: ‘bij een echte profetische boodschap, kan men niet van tevoren al weten wat men gaat zeggen. Als dat wel zo is, dan komt het vrijwel zeker uit onze eigen gedachten’. Wel kan er een bepaalde gedachte in onze geest binnen komen, waar we later de woorden bij krijgen. We moeten in ieder geval zorgen dat we volkomen vrij van invloeden van buiten af zijn. Bijvoorbeeld, we moeten niet over zaken willen profeteren, waarover we al enige voorkennis hebben. In zo’n geval is het beter te zwijgen. Dergelijke profetieën zijn namelijk zelden zuiver, want te gemakkelijk verwarren we dan onze eigen gedachten, ideeën en verlangens met het spreken van God.

Een profetie behoort wel geïnspireerd te zijn door Gods Geest, maar kan soms toch menselijke elementen bevatten of niet volledig zijn ( 1Kor.13:9). Daarom is een toetst niet alleen voor de ontvanger belangrijk, maar ook voor de gever van de profetie. Een gezonde terugkoppeling kan de gave en bediening van profetie verder in ons ontwikkelen! Het kan ook zijn dat een “beperkte” profetie door een andere profetie aangevuld wordt in de samenkomst.

3.Kunnen profetieën schadelijk zijn?
Profetie is dus niet volmaakt (1 Kor.13:9). Wanneer het gaat om ‘profeteren in de gemeente’, dan gaat het altijd om profetieën uitgesproken door nog onvolmaakte mensen, maar wel geïnspireerd door de heilige Geest. Profetie is dus beslist geen aanvulling op de Bijbel, ze voegt geen nieuwe openbaring toe, Openb. 22:18,19. De Geest zal daarom ook nooit ingaan tegen het Woord van God.

Daar staat tegenover dat profetieën die in de Bijbel zijn opgenomen wel altijd zuiver zijn, het Woord van de Heer dus. Maar… dat is anders als het gaat om gemeente-profetie? Daarom moeten we voorzichtig zijn met profetie, maar wat ook waar is, niet alles wat uitgesproken wordt in een gemeente is even schadelijk. Er zijn mensen die menen woorden van God te moeten doorgeven, die alleen bemoedigen of positief aansporen en ja, zolang als er dan geen on-Bijbelse dingen gezegd worden, kan dat nooit een probleem zijn. We worden er immers wel door opgebouwd en het is erg moeilijk om te beoordelen of de profetie dan echt van God is, of van iemand die ons graag goed bedoeld wilde zegenen.

Maar het wordt anders als profetieën duidelijk richtinggevend zijn, dus ‘je zult genezen’ of ‘je zult door God gebruikt gaan worden’ of ‘God gaat je probleem oplossen’ of ‘God roept jou om voor Hem te gaan werken’ (Lees bijvoorbeeld Hand.13) etc.., in dat geval is het van groot belang dat we zeker weten dat God gesproken heeft en dat men niet uit eigen gedachten maar iets gezegd heeft. Lees Prediker 5:1 “Wees niet te snel met uw mond, en laat uw hart zich niet haasten een woord te uiten voor het aangezicht van God. Want God is in de hemel en u bent op de aarde”.

Laten we daar in ieder geval zeer voorzichtig mee omgaan en altijd weer om een bevestiging vragen. Dat iemand een profetie uitspreekt, garandeert dus nog niet altijd dat hij of zij een boodschap van God doorgeeft. Profetie kan zelfs worden misbruikt, met soms manipulatie als gevolg. Pas vooral op voor mensen, ook geestelijke leiders, die schermen met uitdrukkingen als “de Heer heeft me laten zien dat … en daarom moet jij dit of dat doen.” Door het gebruik van zulke uitdrukkingen kan de spreker anderen gemakkelijk manipuleren. Wie zou immers in twijfel durven trekken wat God zelf zegt? Waar wordt geprofeteerd, moet altijd een correctie mogelijkheid aanwezig zijn. Dat dient om te voorkomen dat alles wat als profetie wordt aangediend, klakkeloos wordt geaccepteerd.

4.Waaraan is een Bijbelse profetie te herkennen?
In 1 Kor.14:3 lezen we van de kenmerken of eigenschappen van een profetie, waar we de boodschap ook op mogen toetsen. “Maar wie profeteert spreekt voor de mensen stichtend, vermanend en bemoedigend”. Een profetie is dus altijd: stichtend, vermanend, bemoedigend. Een profetie is dus nooit afbrekend, maar altijd opbouwend.

Profeteren is dus ook geen voorspellingen doen over de toekomst. Het is uitsluitend stichtend, vermanend en bemoedigend spreken. Degenen die dachten dat zij de toekomst konden voorzeggen omdat zij die gave bezitten, hebben soms voor verwarring gezorgd in gemeenten. Vooral als hetgeen voorspeld is later niet uit bleek te komen.

Profetie is altijd gericht op Jezus. In Openb. 19:10 lezen we: “Het getuigenis van Jezus is de geest van de profetie”. Dit betekent, dat een profetische uiting steeds weer betrokken moet (kunnen) worden op Jezus, op zijn werk van verlossing, waarbij ook het aspect van het oordeel niet achter hoeft te blijven. Bij de toetsing mogen we dan ook de vraag stellen: ‘Gaat het in deze profetische uiting om Jezus?’

5. Zijn we gedwongen om te spreken?
Soms hoor je ook de opmerking: “Ik kon mijn mond niet houden, ik moest spreken ” of “ik kon niet wachten met het uitspreken”. Men denkt vaak dat dit van Gods Geest is, maar dat is het toch niet, maar het komt uit onze eigen gedachten. Gods Geest dwingt niemand om te spreken. De Bijbel zegt: “de geesten der profeten zijn aan de profeten onderworpen, want God is geen God van wanorde, maar van vrede”. 1 Kor.14:31-33.

6. Kan iedereen op elke plaats profeteren?
Pas op als mensen zomaar plotseling naar u toe komen om over u te profeteren. Er zijn genoeg blunders gemaakt waarbij mensen gingen profeteren in het vlees. Profetie hoort in de eerste plaats binnen de gemeente, waar aandacht gegeven kan worden aan het profetische woord en ook de toetsing kan volgen door andere gelovigen.

Die toetsing of beoordeling is belangrijk. Lees 1 Cor 14:29-31 “Wat de profeten betreft, twee of drie mogen het woord voeren, en de anderen moeten het beoordelen. Maar indien aan een ander, die daar gezeten is, een openbaring ten deel valt, moet de eerste zwijgen. Want gij kunt alleen een voor een profeteren, opdat allen lering en allen opwekking erdoor ontvangen. En de geesten der profeten zijn aan de profeten onderworpen, want God is geen God van wanorde, maar van vrede”.

Samengevat: als iemand zomaar na de samenkomst of elders naar u toe komt en zegt dat hij of zij een profetisch woord voor u heeft, vraag dan dit te bewaren voor de openbare samenkomst of u vraagt de leiding van Gemeente er bij te komen, indien dit mogelijk is. De Bijbel maakt immers duidelijk dat ons profeteren niet volmaakt is, eenvoudigweg doordat de mens die profeteert niet volmaakt is: “Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren” (1 Kor. 13:9)

7.Mogen alle christenen profeteren?
In de Bijbel lezen wij 1 Kor. 14:5 : “Ik wilde wel dat gij allen in tongen sprak, maar liever nog, dat gij profeteerde.” Hieruit kunnen we opmaken dat Paulus door de Geest de mensen aanspoort te bidden voor deze gave. Hij vond het goed dat alle gelovigen konden profeteren. “Want wie profeteert sticht de gemeente” (1 Kor.14:4). In 1 Kor.14:31 lezen wij : “Want gij kunt allen één voor één profeteren, opdat allen lering en allen opwekking er door ontvangen.”

Profeteren heeft dus nut want: De gemeente wordt door uw profetie opgebouwd, gesticht en vermaand. En u wordt door uw gehoorzaamheid ook gezegend, omdat God u kunt gebruiken als een kanaal van zegen.

Hier volgen enkele uitgangspunten om over na te denken:

  • Alle kinderen Gods die wederom geboren zijn en vervuld met de Heilige Geest, kunnen zich uitstrekken naar de gave van profetie (1 Kor.14:1).

  • Veracht profetie nooit, maar toetst het liever aan de Bijbel. (1 Thess. 5:20-21)

  • Onthoudt dat de boodschap van een profetie, de woorden van God kunnen zijn. Maar de profetie wordt wel uitgesproken door een mens (1 Petr. 4:11 en 1 Cor. 13:9) dus kan het onvolmaakt zijn, maar een profetie zal in ieder geval nooit tegen de Bijbel ingaan.

  • Dit is belangrijk. Meestal komt een profetisch woord als een bevestiging van wat God al in het hart heeft gelegd. Als je weet dat een profetie iets voor je betekent, handel dan in geloof er naar.

  • Soms kan een profetie, tijd en verdere leiding nodig hebben, om volledig te worden begrepen. Ga daarom nooit direct naar een profetie leven, maar leg de profetie ook niet naast je neer, maar ga er altijd mee naar de Heer en wacht tot Hij het bevestigt.

Meer weten of nog vragen, stel ze gerust, u krijgt altijd antwoord. KLIK HIER.

Geplaatst in Profeteren in de gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Homofilie in de gemeente van de Heer. Kan dat wel?

door Henk Herbold

Het is niet zonder gevaar om openlijk over dit soort onderwerpen te schrijven. Meestal is het gevolg dat het bij ons reacties regent en vaak niet allemaal positief. Toch hebben we gemeend nog een keer te moeten schrijven over homofilie. In de laatste tijd worden we namelijk regelmatig  weer gevraagd wat je houding als christen moet zijn, als je met homofiele mensen te maken krijgt in de gemeente. Vooral als ze één of ander taak hebben en in het bijzonder als ze een leidinggevende taak in een gemeente hebben. Natuurlijk willen we mensen niet afwijzen of bewust pijn doen, maar toch kunnen we niet om het Woord van God heen, zelfs als dat betekent dat mensen daardoor ontevreden worden of mogelijk de gemeente verlaten.

Het is duidelijk dat mensen die taken hebben in een gemeente en vooral als het gaat om leiding geven of verkondiging, ook een voorbeeld functie hebben naar de gemeente (lees 1 Tim.3). Feitelijk kunnen zij dus onmogelijk functioneren, wanneer hun leven niet beantwoord aan wat God zegt in Zijn Woord over huwelijk of seksualiteit. Dat geldt zelfs voor mensen met een theologische opleiding. Als we verlangen naar Gods zegen in de gemeente, dan zullen we de dingen moeten doen naar de aanwijzingen van de Heer. Want een huis zonder stevig fundament zal vroeg of laat een bouwval worden. Ons fundament is een blijft het rotsvaste Woord van God wat niet veranderen kan.

Vb. Als David de Ark terug laat halen uit het land van de Filistijnen, deed hij dat eerst op zijn eigen manier. Hij liet namelijk de ark op een wagen met ossen vervoeren. Maar God had geboden in Zijn Woord, dat de ark alleen gedragen mocht worden op de heilige schouders van de priesters (1 Kron.15:2). God accepteerde het echter niet en zo is het vandaag niet anders.

Ben je homo of hetero?
Het onderwerp homoseksualiteit raakt iedereen. Al vroeg worden kinderen tegenwoordig op de scholen geconfronteerd met de vraag, “ben je homo of hetero”. Het maakt ook heftige gevoelens bij mensen wakker, het levert strijd op en niet zelden heftige discussies. Helaas vindt deze strijd ook plaats in de verschillende kerken of gemeenten in ons land.

Voor de politiek is de emancipatie van homoseksuelen inmiddels een duidelijke zaak. Discriminatie met betrekking tot geslacht of geaardheid (zoals men dat zegt) is zelfs een overtreding van de grondwet. En ook dit wakkert vooral in de kerken en evangelie gemeenten de discussie over homoseksualiteit aan. Wat zegt de Bijbel er over en hoe moeten we dat dan naar deze tijd interpreteren.

Helaas, in te veel evangelie gemeenten en kerken in ons land, laat men het onderwerp liever rusten. Men wil geen mensen verwonden of afwijzen, maar tegelijk is er daardoor vaak grote onduidelijkheid over dit gevoelige onderwerp. Vast staat echter dat in de toekomst vele kerken en gemeenten gedwongen zullen worden om een duidelijker standpunt in te nemen, je ontkomt er niet meer aan. Een nieuwe generatie is in opkomst, waarbij naar schatting één op de twintig, op één of andere manier te maken heeft met homoseksualiteit. We zullen er dus steeds meer mee te maken krijgen, het snijdt zelfs dwars door gezinnen heen, het zal ook verdeling brengen en ook de gemeente van de Heer ontkomt er niet aan. Een duidelijk geluid, over wat de Bijbel hierover leert, is daarom van groot belang.

God heeft alle mensen lief, ook homofiele mensen.
Jezus stierf voor ons allemaal aan het kruis. En zeker, we zullen homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders nooit mogen haten of discrimineren, ook in de kerk of evangelie gemeente niet, God heeft ze lief. Juist in de christelijke gemeente, zouden mensen met homoseksuele gevoelens zich welkom moeten voelen. Jezus at ook met zondaren, accepteerde hen als mens, maar wees hun zondige daden wel beslist af. In Joh. 8:11 zei Hij tegen de overspelige vrouw: ‘Ga heen en zondig niet meer.‘ Hij veroordeelde haar niet, maar keurde ook haar zonde niet goed.

Wat is het Bijbels standpunt?
Ondanks de onvoorwaardelijke liefde van God, zegt God in de Bijbel toch, dat homofilie tegennatuurlijk is (Rom.1:24-27) en dus erkent God ook niet het homo-huwelijk. Sterker nog, de Bijbel leert dat seks tussen gelijke seksen zondig is. God heeft de mens geschapen (Gen.1:27), niet man en man of vrouw en vrouw, maar man en vrouw.  Lees ook Mat.19:4,5 “En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen  van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en  die twee zullen tot één vlees zijn”.

Er staat dus, die twee, man en vrouw, zullen tot één vlees zijn (zie ook Gen.2:24), en waar wordt dat beter zichtbaar dan in de seksuele gemeenschap tussen man en vrouw. God is dus zelf de bedenker van seksualiteit en Hij heeft daarom ook het lichaam van de man en de vrouw duidelijk zo geschapen dat het bij elkaar paste, daarover is geen twijfel mogelijk. En ja, dat kan in alle eerlijkheid, beslist niet gezegd worden van twee gelijke seksen.

Ondanks wat God zegt, wordt homofilie toch steeds meer geaccepteerd als normaal. Regeringen, parlementen en ook kerken worden onder druk gezet om het homohuwelijk in te voeren en heel de samenleving pro-LGBT te maken (LGBT staat voor lesbisch, homo, biseksueel en transgender). Het homo of lesbies zijn wordt zelfs als een aanlokkelijke mogelijkheid voorgesteld, men zegt letterlijk “kies wat je wilt, probeer het eens uit” en dat wordt nog eens extra benadrukt door de oververtegenwoordiging van homo’s op de tv.

Ook dit is een teken van de eindtijd, dat is de laatste tijd vlak voor de wederkomst van Jezus. De Bijbel voorzegt over deze tijd (2 Tim.3:1-5), dat er in de laatste tijd zware tijden zullen komen en dat er steeds meer mensen zonder natuurlijk liefde zullen zijn. Dit slaat duidelijk op de homoseksualiteit.

Christenen zouden echter beter moeten weten.
Helaas, ook onder christenen en in evangelische kringen, zien we de opvattingen langzaam veranderen. Men zegt dan, de Bijbel wijst het wel af, maar relaties in liefde en trouw tussen twee mannen of twee vrouwen zal God heus wel goedkeuren. De Bijbel zou het alleen over de uitwassen hebben, maar niet over mensen die zeggen van elkaar te houden, ook al zijn ze homo of lesbies. Maar men gaat dan voorbij aan de zeer duidelijk uitspraken van de Bijbel hierover, waarbij helemaal geen sprake is van uitzonderingen en daarom kunnen wij ook nu niet zo’n uitzondering maken.

Een paar teksten, wat zegt de Bijbel.
Paulus heeft het in Romeinen hoofdstuk 1, over “mannen die met mannen schandelijkheid bedrijven“, hij spreekt dan in niet mis te verstane woorden, over “tegennatuurlijk” (Rom.1:24-27) (Lees ook Lev.20:13).  Het is nu eenmaal een biologisch feit dat ook met het oog op de voorplanting, mannen en vrouwen voor elkaar geschapen zijn. Nogmaals, ook anatomisch gezien is het vrouwelijke aangelegd op het mannelijke en vice versa. We kunnen dus gerust zeggen dat seksualiteit, naar haar natuur hetero is en geen homobeweging verandert daar ook maar iets aan. Nog duidelijker gezegd, als God in het begin van de schepping, alleen twee mannen of twee vrouwen had geschapen, had de mensheid niet lang bestaan. Feitelijk hoeven we hier niets aan toe te voegen. Het is het Woord van God, dat levend en krachtig is en ja helaas ook soms scherp is als een tweesnijdend zwaard (Hebr.4:12).

We beseffen dat dit voor sommige mensen een pijnlijke opmerking kan zijn. Als je zelf zulke gevoelens hebt voor anderen van hetzelfde geslacht, of als het je kind, je kleinkind of iemand anders betreft die dichtbij je staat. Het komt erop neer of wij willen accepteren wat de God in Zijn Woord zegt. Er zijn mensen met homoseksuele gevoelens, die mede door deze Bijbelwoorden een bewuste keuze hebben gemaakt om alleen te blijven en geen relatie met een ander van hetzelfde geslacht aan te gaan, hoe moeilijk dat soms ook voor hen is. Het is altijd beter om je aan de Bijbel te houden dan aan de zonde toe te geven. En God kan gelukkig ook mensen veranderen, er zijn ook mensen die door Gods genade vrij geworden zijn van homoseksuele gevoelens, God is machtig dat te doen.

Homoseksualiteit is niet aangeboren.
Laat u niets wijsmaken, de opvatting dat homofilie aangeboren zou zijn of in de ‘genen’ zou vastliggen, klopt niet. Men heeft er in ieder geval nog nooit één bewijs voor kunnen leveren. Zeker, de ene persoon kan van nature vatbaarder zijn voor homofiele gevoelens dan de andere persoon, maar dat is wat anders dan dat homofilie aangeboren zou zijn. Dat wordt ook weersproken door het feit dat bij ééneiige tweelingen (die genetisch dus absoluut identiek zijn) de één soms hetero- en de ander homoseksueel is. Waarmee ik maar wil zeggen, het verschil in seksuele oriëntatie zit ‘m kennelijk niet in het DNA maar in andere factoren.

Homofilie is veel eerder een mentale ontwikkeling-stoornis, waarbij men vervreemd is geraakt van zijn of haar eigen seksuele identiteit. Uit onderzoek is gebleken dat dit kan komen door verstoorde verhoudingen met rolmodellen in de jeugdjaren. Dat kan een verstoorde relatie met de vader zijn maar ook seksueel misbruik door b.v. een familielid. Zulke oorzaken in de vroege jeugd, kunnen (zeker bij een bepaald type persoonlijkheid) onuitwisbare sporen trekken, zelfs als men zich daar niet eens meer van bewust is. Dat is triest genoeg maar het bevestigt wel dat homofilie niet iemands seksuele natuur, maar juist de vervreemding daarvan is.

Nog erger wordt het als men zich wijs laat maken, of liever gezegd door de duivel laat wijsmaken, in het verkeerde lichaam te zijn geboren, dus de z.g. ‘transgenders’. Het feit dat sommige mannen bepaalde vrouwelijke eigenschappen hebben en sommige vrouwen mannelijke, betekent nog niet per definitie dat men dan ook een ander geslacht zou moeten hebben.

Transseksualisme is verwarring.
Mensen die denken dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren, geloven dat God bij de conceptie, een fout heeft gemaakt en dit nu is onmogelijk. Transgender en Transseksualisme is daarom absoluut een leugen van satan.

In Jeremia 1:5 zegt God tot de profeet: “…voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd”.

Mijn geslacht, als man of vrouw, maakt deel uit van mijn identiteit, dus hoe God mij gedacht heeft te maken. Als dit Gods plan voor mijn leven is, kan het niet zomaar door mensen veranderd worden. Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk. Want net zoals een vis niet omgezet kan worden in een vogel, kan een man niet in een vrouw worden veranderd, of omgekeerd, omdat ons geslacht een fundamenteel aspect is van hoe we door God geschapen zijn.

Maar satan is beslist de oorzaak van gender verwarring. Door de zonde worstelen mensen met allerlei mentale, emotionele, fysieke en seksuele gebrokenheid. De wereld is vol misbruik, geweld, angst, onwetendheid, ziekte, armoede en verslaving. En dit alles wordt aangevuurd door de duivel, die Jezus ‘leugenaar en vader van de leugens’ noemde (Joh.8:44). Maar ook dit is waar. De duivel doet alles om hetgeen door God mooi en zuiver geschapen is, stuk te maken. Daarom, er bestaan beslist ook onreine demonen, die mensen aanzetten tot dierlijk gedrag. Dan wordt tegennatuurlijke seks, een gevangenis waar men van bevrijd moet worden. Let wel, de duivel zal ons nooit laten gaan, alleen Jezus is instaat om ons vrij te maken, u heeft dan bevrijding nodig.

Paulus predikte genezing van homoseksualiteit.
Toen de apostel Paulus naar de Griekse stad Corinthiër ging, predikte hij tegen mensen van allerlei zondige achtergronden, ook daar kwam in die dagen al homofilie voor. Echter velen van hen kwamen tot geloof in Jezus en werden ‘schoongewassen, geheiligd en gerechtvaardigd door de naam van Jezus’. Dus predikte Paulus ook genezing van homofiele gevoelens.

Lees het maar in 1 Kor.6:9, 10, 11 “Of weet u niet dat onrechtvaardigen het Koninkrijk van God niet zullen beërven? Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven. Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God”.

Paulus heeft geen tolerantie of acceptatie gepredikt van bijvoorbeeld ‘mannen die met mannen slapen’. In plaats daarvan predikte hij hen Jezus, die de oplossing is van de totale verwarring waar ze in terecht waren gekomen. Er is dus een oplossing voor jou, God laat je zeker niet aan je lot over, we willen je graag de weg wijzen.

Hoe wordt ik hiervan verlost?

1. Ga naar Jezus en belijd uw zonden. Belijdenis van zonden is altijd de eerste stap. Pas als wij ons radicaal bekeren kan God ons helpen.

2. Breek in “Jezus naam” met homofiele relaties. Als we de deur naar de zonden niet volledig dicht doen, zal satan ons weer in verleiding brengen en ons binden.

3. Ga naar een pastor/oudste met geestelijk inzicht en laat met u bidden, de Heer wilt u bevrijden en genezen. Vraag om pastorale hulp en begeleiding, u kunt het nooit in eigen kracht, u heeft hulp nodig.

Maar waarschijnlijk heeft u meer hulp nodig dan dit, of misschien wilt u eerst anoniem uw verhaal kwijt. Dat kan, u krijgt altijd antwoord: KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Bevrijding, Homofilie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Conflicten in de gemeente van de Heer. Kan dat wel?

Door Henk Herbold

Soms kregen we een verzoek van een evangelie gemeente voor hulp en advies, bij het oplossen van interne conflicten. Tegenwoordig zijn we er wat voorzichtiger mee dan vroeger, we gaan er niet zomaar meer op in. Het kost vaak een heleboel energie, terwijl een goed resultaat lang niet altijd zeker is. Het probleem is dat de hulpvraag meestal komt, nadat men zelf al allerlei wegen heeft bewandeld om het probleem op te lossen en vaak zonder resultaat. Het gevolg is dan dat de standpunten zich gaan verharden en heel vaak heeft dit al tot gevolg dat mensen gaan weglopen uit de gemeente. Niet zelden zijn ook leidinggevenden niet bereid om de minste te zijn. Het is dan de vraag wat er nog mogelijk is om het probleem op te lossen en soms is dat ook niet meer dan een poging, om de schade in ieder geval zoveel mogelijk te beperken.

Nu is het feitelijk niet abnormaal dat er verschillen van inzicht en zelfs conflicten zijn in een gemeente. Waar zoveel mensen samenkomen van verschillende achtergronden en zelfs culturen, ontstaan soms wrijvingen. Het is normaal in de wereld om ons heen en ook in de gemeente van de Heer, want christenen zijn ook gewoon mensen. De gemeente bestaat over het algemeen, uit zeer verschillende mensen: zoals ouderen en jongeren, kwetsbare mensen of dominante mensen, mensen die beschadigingen hebben opgelopen in het leven, mensen die succes hebben in hun leven of mensen die het maatschappelijk niet goed gaat, mensen die eenzaam zijn of mensen die dat juist niet zijn,…. en zo kunnen we nog even doorgaan.

Vanwege al die verschillen kunnen meningsverschillen of zelfs misverstanden gemakkelijk ontstaan. Dat is gewoon menselijk. Het is allemaal niet zo erg, zolang er op tijd goed mee omgegaan wordt. Maar helaas worden conflicten soms niet uitgepraat en het gevolg is een verlies aan vertrouwen en verbondenheid: tussen leden onderling, of tussen leden en leidinggevenden, of zelfs tussen leidinggevenden onderling.

Nu ervaren sommige christenen elke onenigheid bij voorbaat als een nederlaag en daar wil men liever niet mee geconfronteerd worden. Daarom veegt men heel wat zaken liever onder de mat en slikt men een heleboel frustraties in ‘voor de lieve vrede’ want we zijn toch christenen we moeten lief zijn voor elkaar en we mogen vooral geen conflicten hebben. Tot het toch niet meer ingehouden kan worden en dan explodeert men en is er in veel gevallen niets meer te redden, met grote schade aan de gemeente. Dit is absoluut nooit wat God wil, maar Hij wil juist het negatieve gebruiken in Zijn plan met ons.

God werkt ook aan ons karakter.
God wil namelijk de verschillen die we met elkaar hebben, gebruiken om aan ons karakter te werken. Nu verandert God je karakter niet door je met een toverstokje aan te raken, waardoor je ineens een verbeterd karakter krijgt. Nee, het is een proces van verandering en daarvoor gebruikt God alles wat op onze weg komt, zelfs het ogenschijnlijk negatieve. (Rom.8:28)

“..En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede..”

Doordat we zo verschillend zijn, leren we juist van elkaar, schuren we ons a.h.w. aan elkaar glad, zodat we de heerlijkheid van God en dus het karakter van Jezus, steeds meer gaan weerspiegelen. Dat schuren is hard nodig, maar soms ook erg moeilijk en pijnlijk. En God gebruikt daarvoor ook de onderlinge conflicten die we hebben.

Van alle tijden.
Laten we vooral niet denken dat conflicten alleen maar van deze tijd zijn, we lezen er ook over in de Bijbel en met name in de brieven die apostel Paulus schreef aan de verschillende gemeenten die onder zijn hoede waren. Het waren wel wat andere kwesties als waar wij vandaag mee te maken hebben, maar toch kunnen ze minstens zoveel problemen gegeven hebben. We lezen o.a. over: het wel of niet eten en drinken van voedsel dat in tempels van de afgoden geweest zou zijn of over de plicht de Joodse sabbat te vieren of over de noodzaak van de Joodse besnijdenis voor christenen. Over dit laatste heeft de apostel zelfs een brief gewijd, namelijk de brief aan de Galaten. Er waren ook onder de apostelen in de eerste christengemeente conflicten, denk maar aan het meningsverschil toen Petrus in het huis van de Romeinse hoofdman Cornelius geweest was. Men kon maar niet begrijpen dat de heilige Geest ook was uitgestort over de heidenen (Lees Hand. 10 en 11). En wat dacht u van het conflict (er staat verbittering) wat ontstond tussen Barnabas en Paulus, toen Barnabas ook Marcus wilde meenemen op een zendingsreis en Paulus daar niet van gediend was (Lees Hand.15:39).

Verschillen van inzicht zijn eigenlijk normaal, zowel in de wereld om ons heen als ook onder christenen. Hoe lastig deze meningsverschillen ook zijn, ze worden pas schadelijk voor ons persoonlijk en mogelijk voor de gemeente waartoe we behoren, wanneer ze uitlopen op persoonlijke conflicten en veroordelingen. Immers, daardoor kunnen we niet meer functioneren in het lichaam van Christus (de gemeente), samen heilig Avondmaal vieren, samen bidden en evenmin samen werken voor God. En helaas,…. het constructief of opbouwend omgaan met verschillen en geschillen in de gemeente is lang niet iedereen gegeven is. Kennelijk zit er soms ook in christenen een stuk weerbarstigheid die ons steeds weer parten speelt en die zelfs een destructieve onenigheid kan veroorzaken. Waardoor men zich a.h.w. ingraaft en stelling neemt tegen die ander die in onze optiek het conflict veroorzaakt.

Elkaar aanvaarden.
Daar staat tegenover dat de apostel Paulus ons iets anders leert. Het antwoord van Paulus aan de gemeenten van nu zou vast en zeker zijn, wat hij ook aan de gemeente te Rome schreef (Rom. 15:7), namelijk “Aanvaard elkaar tot eer van God, zoals Christus ons aanvaard heeft”.

Hieruit kunnen we het volgende leren:

– Ook al zijn er verschillen en zijn we het ernstig oneens met elkaar, toch is het onze opdracht elkaar te aanvaarden als kinderen van dezelfde Vader. Dat houdt o.a. in, liefhebben, vooral veel vergeven, accepteren, barmhartig zijn en heel erg geduldig. Natuurlijk hebben we de Heer daarvoor nodig. Maar mits we echt willen en er om bidden zal de Heer ons ook altijd te hulp komen.

– Ons voorbeeld is altijd de wijze zoals God met ons handelt, want er staat “aanvaard elkaar, zoals Christus ons aanvaard heeft”. Dit is in wezen hetzelfde wat Jezus aan Zijn discipelen heeft gezegd over de liefde (lees Joh.15:12), “Mijn gebod is, dat jullie elkaar liefhebben, zoals Ik jullie heb liefgehad.” De Heer heeft ons lief, ondanks onze ontrouw, onze fouten, onze ongehoorzaamheid. De Heer keurt het niet goed, maar we mogen hoe dan ook Zijn kind zijn. Jezus heeft ons niet aanvaardt, omdat wij zulke goede en aardige mensen zijn, maar… ondanks het feit dat we dat nogal eens juist niet zijn. Hij aanvaardt en bemint ons zoals we zijn, dus mét al onze zwakheden, gebreken en mislukkingen. Nogmaals, Hij keurt die niet goed, maar schrijft ons er evenmin om af. In dat licht behoren we ook elkaar lief te hebben in de gemeente van de Heer en te aanvaarden ongeacht de fouten en verschillen die er zijn.

– Elkaar lief hebben betekent juist helemaal niet dat we elkaar eerst aardig of sympathiek moeten te vinden (al mag dat natuurlijk best), maar dat we elkaar hoogachten in plaats van elkaar minachten, elkaar accepteren in plaats van elkaar afwijzen, elkaar opbouwen in plaats van elkaar afbreken. Met elkaar rekening houden in plaats van met elkaar afrekenen, elkaar ruimte geven in plaats van elkaar klemzetten. Elkaar vasthouden in plaats van elkaar loslaten, elkaar vergeven in plaats van elkaar vergelden, elkaar erkennen in plaats van elkaar miskennen, elkaar niet negeren of doodzwijgen, maar goed met en over elkaar praten. Alleen door elkaar zo te aanvaarden (of lief te hebben), kunnen we met elkaar leven tot eer van God.

Omgaan met verschillen
Leren omgaan met verschillen en geschillen die er Zijn in een gemeente, is een moeilijke opgave en vraagt om inzet van iedereen en ook veel gebed. Het heeft heel veel te maken met onze geestelijk groei, hoe sterker we worden (geestelijk gesproken), hoe meer we ook verdragen kunnen (Lees Rom.15:1). Bovendien moeten we beseffen dat satan er op uit is de gemeente van Christus zo veel mogelijk te verscheuren. Want hoe meer de gemeente als Jezus lichaam op aarde verdeeld raakt, des te minder zal zij aan Gods bedoeling (zout der aarde en licht der wereld) kunnen beantwoorden (Mattheüs 5:13-16).

Laat u niet door de tegenstander gebruiken om schade aan te richten aan het werk van God.

Conflicten die niet worden opgelost.
Wanneer conflicten onoplosbaar lijken, omdat vergeving en verzoening uitblijft, dan is dit een blokkade voor het werk van de heilige Geest in de gemeente. Natuurlijk, in een gemeenschap met zoveel verschillende mensen zijn ook conflicten. De gemeente is één grote familie met diverse karakters en ook… natuurlijk met buitenbeentjes. Maar ondanks die verschillen vormt het een sterk gezin waar we elkaar liefhebben en elkaar verdragen, zelfs als het moeilijk is (Rom.15:1). Dat alles is mogelijk door de kracht van het evangelie.

De kracht van het Evangelie, moet dus altijd leiden tot verzoening en vergeving. Maar soms lijken conflicten toch onoplosbaar te zijn, doordat mensen halsstarrig vasthouden aan hun eigen visie en standpunt. Men is dan niet bereid om gehoor te geven aan de oproep van het evangelie om de minste te zijn en desnoods geen gelijk te hebben. Vooral als de leiding van de gemeente daarin niet voorgaat, is de gemeente op een gevaarlijke weg. Gods Geest kan in zo’n gemeenschap zeker niet werken en we zijn zelfs een prooi van de demonen (Mat.18:34).

Hier volgen adviezen die ons helpen bij conflicten:

  • Handel niet te snel maar bidt er eerst voor (Jac.1:19). Soms kunnen we in boosheid dingen zeggen waar we later spijt van hebben. Daarbij komt dat emoties maken dat we de dingen soms niet helder meer zien. Vraag de Heer om een zuiver inzicht.

  • Probeer u in gedachten te verplaatsen in de ander. Hoe komt het dat die persoon zo boos reageert? Veel conflicten ontstaan als gevolg van misverstanden en dat moeten we voorkomen.

  • Blaas de dingen niet extra op (denk aan de blak en de splinter uit Mat.7:3-5). De duivel doet er alles aan om de dingen ernstiger en groter de te maken dan ze in werkelijkheid zijn. Een kleine ergernis kan gemakkelijk uitgroeien tot een enorme berg waar we niet meer overheen kunnen. Dat is zeker niet wat God wil.

  • Wees altijd bereid tot een gesprek. Ga een gesprek nooit uit de weg vanwege boosheid, want daarmee geven we de duivel de gelegenheid om ons verkeerde gedachten in te fluisteren. Daarnaast geven we de ander ook geen gelegenheid zijn visie op de zaak te geven. Wees bereid om ook naar de ander te luisteren.

  • Houdt u bij de feiten. Vermijd verwijten en haal er niet allerlei zaken uit het verleden bij die er niets mee te maken hebben. Sommige christenen lijken een soort archief te bewaren, omdat ze vooral hun gelijk willen aantonen. Doe dat nooit, het werkt niet en geeft alleen de duivel de gelegenheid het probleem op te blazen (Lees 1 Kor.5:16).

  • Buig een beetje mee. Wees niet te halsstarrig in je eigen standpunt, maar kijk waar je elkaar mogelijk in tegemoet kan komen. Wees zo nodig bereid om de minste te zijn. (Filip.2:3)

  • Geef het gewoon toe als je fout zit. Laat je niet leiden door angst voor gezichtsverlies want dat is hoogmoed. Weet je zeker dat je boosheid terecht is? Of past een grootmoedig: ‘Je hebt gelijk.’ je beter?

  • Kom je er toch niet uit? Praat eens met iemand met wijsheid en die vervuld is met de heilige Geest. Wees bereid om je eigen standpunt bij te stellen als blijkt dat je toch fout zit.

Wilt u napraten, of uw verhaal anoniem aan ons kwijt? Dat kan: KLIK HIER

Meer studies? Zie: www.evangelisch-nieuws.nl

Geplaatst in conflict, Conflicten, gemeente, ruzie | Tags: | Een reactie plaatsen