Hoe kom jij van je rookverslaving af?

Mag een christen roken?

De laatste tijd worden we weer door verschillende mensen benaderd met de vraag: “hoe kom ik van mijn rook verslaving af”. In de enkele samenkomsten waar we dit onderwerp wel eens aan de orde stelde, tijdens een prediking, komen vaak veel mensen naar ons toe voor gebed. De meeste mensen e-mailen ons er over, met het verzoek om gebed en advies over dit onderwerp. Vandaar dat we het nog maar een keer aan de orde stellen.

Laten we het gelijk maar eerlijk zeggen, niet iedereen die dat wil komt altijd even gemakkelijk van zijn of haar rookverslaving af. Meestal is het juist een geweldige strijd. We hebben wel ontdekt dat het meestal komt, omdat veel mensen niet radicaal genoeg zijn. Het vraagt ook heel wat om echt definitief te stoppen. Heel vaak wil men wel stoppen, maar bewust of onbewust houdt men altijd nog een achter deurtje open, om eventueel als het erg moeilijk wordt, toch nog toe te kunnen geven aan die verslaving en dat is dan ook meteen de valkuil.

Een Bijbels voorbeeld.
Om maar met een voorbeeld uit de Bijbel te beginnen. Toen Israël uit Egypte trok, waren ze pas echt vrij toen ze de rivier (de Schelfzee) waren gepasseerd. Voor die tijd hadden ze nog steeds de legers van Farao achter zich en leefde ze in angst of ze het wel zouden halen, ze konden altijd nog terug. Pas toen ze hun voeten op het water hadden gezet en God een pad creëerde, dwars door de rivier. Toen pas zagen ze dat ze echt Egypte zouden verlaten en dat de slavernij voor altijd voorbij zou zijn. Met ons zal het niet anders gaan. Pas als we de schepen definitief achter ons verbranden en op God vertrouwen, komen we vrij uit onze gebondenheid.

Vindt God het wel goed?
Helaas, teveel mensen roken en ook christenen. Maar mag je eigenlijk wel roken als christen en zegt God er wel iets over in zijn Woord? Christenen die roken hebben als argument vaak, dat de Bijbel het niet specifiek over roken heeft. Maar degenen die oprecht en zonder vooroordeel de Bijbel lezen moeten toch ook toegeven dat er wel degelijk enkele teksten bestaan die zeer zeker op roken van toepassing zijn. Ten eerste gebiedt de Bijbel ons dat we onze lichamen niet door iets moeten laten “beheersen”. In 1 Korintiërs 6:12 lezen we: “U zegt ‘Alles is mij toegestaan’. Maar niet alles is goed voor u. Zeker, alles is mij toegestaan, maar ik mag me door niets laten beheersen”.

Het kan niet ontkend worden dat roken zeer verslavend is en God is duidelijk als het gaat om verslavingen. Ook dat is het dienen van afgoden. Sommige christenen die roken, hebben maandelijks meer geld over voor hun rookwaar, dan voor de Heer. In ieder geval is het maar goed dat men er niet tussen hoeft te kiezen, want dan zou het voor sommige verslaafden, erg moeilijk worden.

Vreemde vragen.
Soms stellen mensen ons de vreemdste vragen. Bijvoorbeeld: ”stel nu dat je maar 1 sigaretje neemt per week, of per maand. Ben je dan nog steeds verkeerd bezig? Immers je beheerst jezelf, je bent niet echt verslaafd en je vindt het af en toe gewoon even lekker.”

Ik denk echter dat ook het roken van 1 sigaret verkeerd is. In 2 Kor. 7:1 lezen we dat we ons moeten reinigen van iedere lichamelijke of geestelijke vervuiling. Blijkbaar wil God niet dat we ons lichaam verontreinigen en zo beschadigen. Roken is absoluut schadelijk voor ons lichaam. Het is medisch bewezen dat roken de longen en het hart schaden. Dit beamen zelfs de ongelovigen, kijk maar eens op de etiketten op de pakjes van sigaretten. Door roken wordt de kans om kanker te krijgen, aanzienlijk groter. Als men dan toch gaat roken, dan zondigt men alleen al om die reden. Men doet bewust de tempel van het lichaam, hetgeen ook genoemd wordt de tempel van de Heilige Geest, schade aan. Daarom wordt ons in Bijbelgedeelte het volgende gezegd:
“Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God, en weet u niet dat u niet van uzelf bent? U bent gekocht en betaald, dus bewijs God eer met uw lichaam”
(1 Korintiërs 6:19-20).
Dus ons lichaam, wat eigenlijk van God is, beschadigen we dan bewust. Jezus is ook voor dat lichaam aan het kruis gegaan en heeft al onze zonden vergeven.

Elke christen roker zou zich de volgende vragen moeten stellen: Kan roken beschouwd worden als “goed voor u” (1 Korintiërs 6:12)? Kan gezegd worden dat roken werkelijk “God eer bewijst met het lichaam” (1 Korintiërs 6:20)? Kan iemand werkelijk ter ere van God roken (1 Korintiërs 10:31)? Ik geloof dat het antwoord op deze vragen “nee” is. Daarom is roken een zonde en volgelingen van Jezus Christus zouden dat dus niet moeten doen.

Sommigen betwisten dit standpunt door op het feit te wijzen dat veel mensen ongezond voedsel eten, wat net zo verslavend en net zo slecht voor het lichaam kan zijn. Veel mensen zijn bijvoorbeeld zo hopeloos verslaafd aan cafeïne dat ze niet kunnen functioneren zonder ’s ochtends eerst hun eerste kop koffie te hebben gehad. Hoewel dit waar is, kan toch niet beweerd worden dat dit vergelijkbaar is met roken.

Een ander argument tegen deze kijk op roken is het feit dat in het verleden veel gelovige mannen en vrouwen rokers waren. Zoals bijvoorbeeld de beroemde prediker C.H. Spurgeon. Maar ook dit is voor ons geen excuus. Spurgeon leefde in een andere tijd, waarin de schadelijke gevolgen van roken voor onze gezondheid niet bekend waren. Daarnaast was ook hij niet volmaakt en zullen we zeker geen mensen moeten navolgen, maar Jezus Christus.

Gaan rokers naar de hel?
Wanneer ik stel dat roken een zonde is, beweer ik niet dat christelijke rokers bij voorbaat naar de hel gaan. Er zijn veel ware gelovigen in Jezus Christus die roken. Roken weerhoudt in principe niemand er van om gered te worden. Noch leidt het er toe dat een roker zijn verlossing zou verliezen. Roken is niet minder vergeeflijk dan andere zonden en dat geldt net zo zeer voor iemand die een Christen wordt, of voor een Christen die zijn/haar zonde aan God bekent (1 Johannes 1:9).

Des ondanks besef ik dat de gemeente van Jezus Christus zich moet voorbereiden op Jezus wederkomst. Straks zullen we Hem ontmoeten en voor eeuwig bij hem zijn. Ik zou niet willen dat Hij mij zou vinden met een sigaret in mijn mond.
Hoe kan een roker God loven of vervuld worden met de heilige Geest, terwijl we een sigaret roken. Naarmate we meer met Gods Woord bezig zijn en dagelijks de Heer zoeken in gebed, zal het ons steeds duidelijker worden dat de Heer ons ook van onze verslavingen wil verlossen. Veel mensen beseffen niet dat achter elke verslaving een demon staat, die ons gebonden tracht te houden. Daarom is het veel meer dan dat ons lichaam om nicotine schreeuwt, het is geestelijk en om die reden hebben we gewoon bevrijding nodig.

Rokers worden vaak belemmerd in het gebed, hebben concentratie problemen als het gaat om Gods Woord. Ze zijn sneller afgeleid en zien het opsteken van een sigaret als een aangename uitvlucht. Daarnaast heeft het veel met nerveuse spanningen te maken. Nicotine geeft namelijk een soort schijnrust, die even gevoeld wordt, maar daarna snel weer weg is en dus vraagt het lichaam weer om de sigaret. Stoppen met roken betekent ook dat het uiteindelijk innerlijk veel rustiger wordt.

Wat moet u doen om bevrijd te worden?
Zeven punten die u kunnen helpen.

1. Doe het in ieder geval samen met God, Hij kan en wil u helpen, maar Hij zal dat alleen doen als de Heer echt ‘ziet’ dat u wilt breken, wees dus radicaal. Dit is heel belangrijk, want anders heeft ook bidden geen enkele zin, de duivel lacht ons uit.

Denk aan de woorden van Jezus in Mat.5:29 en 30. “Als dan uw rechteroog u doet struikelen, ruk het uit en werp het van u weg, want het is beter voor u dat een van uw lichaamsdelen te gronde gaat en niet heel uw lichaam in de hel geworpen wordt. En als uw rechterhand u doet struikelen, hak hem af en werp hem van u weg, want het is beter voor u dat een van uw lichaamsdelen te gronde gaat en niet heel uw lichaam in de hel geworpen wordt.”

Natuurlijk bedoelt de Heer hier niet dat we onszelf moeten verminken, maar dat we radicaal moeten zijn als het gaat om de zonden.

Laat u in ieder geval niet intimideren door mensen om u heen, die u wijsmaken dat het u niet zal lukken. Het zal u zeker lukken, want u heeft God aan uw zijde en met Hem kunt u alleen maar winnen (Rom.8:37)

2. Hoe kunt u aan God laten zien dat u echt wilt breken met deze demonische verslaving? Wees radicaal en doe een stap in geloof. Denk er om, roken alleen verminderen is niet verkeerd, maar als u er echt vanaf wilt, dan helpt dat meestal niet. Spreek liever met God een vaste datum af, waarop u gaat stoppen, schrijf het op een briefje en leg het in uw Bijbel. Vertel het ook aan de mensen om u heen, zodat ze voor u kunnen bidden en u kunnen steunen. Dit is belangrijk want het zal u motiveren om het niet te snel op te geven. Het beste is om een dag te kiezen, waarop u ook naar een samenkomst kan gaan, waar tegelijk voor u gebeden kan worden.

3. Ruim op die bewuste dag, alle rookwaren, asbakken, aanstekers etc. op, gooi het weg op een onbereikbare plaats, breng het desnoods persoonlijk naar de vuilnis ophaal dienst in uw woonplaats. Als u het maar niet meer terug kan halen. U heeft het niet meer nodig want u gaat stoppen met deze verslaving, wat de consequenties ook zullen zijn. Daarbij komt dat u rekent op de Heer die u zal helpen. Reinig ook uw huis van sigaretten en sigaretten rook en nicotine stank. Breng desnoods uw kleren en uw gordijnen naar de stomerij. Vertel het iedereen in uw omgeving en vraag mensen met klem, niet meer in uw nabijheid te roken en zeker niet in uw huis. Als mensen echt van u houden of u respecteren, dan zullen ze u helpen en anders blijven ze maar weg.

4. Ga de eerste maanden, bij voorkeur niet naar plaatsen waar gerookt wordt en vertel de mensen vriendelijk waarom u daar niet meer komt. Misschien zullen ze begrip voor u hebben en u juist gaan helpen, door bijvoorbeeld zelf niet meer te roken waar u bij bent.

5. Laat daarna nogmaals met u bidden in de samenkomst, het liefst te midden van een kerk of gemeente waar u komt en als het kan, in het bijzijn van vrienden die u kunnen helpen. Schaam u vooral niet, u bent zeker de enige niet. Vraag bijvoorbeeld uw pastor met u te bidden om bevrijding en om u daarbij te steunen. Nogmaals, doordat u het aan iedereen bekend maakt, zal het gemakkelijker voor u zijn om er ook echt mee te breken.

6. Dit is ook belangrijk, we zijn mensen en een verslaving heeft een enorme invloed op ons lichaam. Om er mee te stoppen is niet gemakkelijk, het lichaam kan protesteren en u kunt dus ontwenningsverschijnselen hebben. We hebben ook meegemaakt dat God dat op gebed wegnam, maar dat gebeurt nu eenmaal niet altijd. Het gevolg kan zijn dat we dan soms wat anders reageren dan normaal. Vraag de mensen in uw nabije omgeving er begrip voor te hebben, als u bijvoorbeeld in de komende tijd soms wat kort af kan zijn, omdat u nog worstelt met die vreselijke verslaving. Heel vaak wil men best meewerken als men dit van te voren van u weet.

7. Geloof dat de Heer u gaat helpen, als Hij uw oprechtheid ziet zal Hij u zeker te hulp komen en u kracht geven. Vooral… geef het niet op als het toch een keer fout gaat. Lees Micha 7:8 waar de profeet zegt: “… want al ben ik gevallen, ik zal weer opstaan…”.

Desnoods praat u in zo’n geval nog een keer met uw huisarts hierover, het is helemaal niet verkeerd om hulp van een arts te krijgen. Soms gaat het door vallen en opstaan. Maar u zult met de Heer zeker winnen. Want het is onmogelijk om met Jezus te verliezen.

Wilt u hulp of advies? U kunt mij altijd mailen, klik hier

Advertenties
Geplaatst in Actueel, Afgod, Verslaving | Tags: , | Een reactie plaatsen

Huwelijksverbond, elkaar trouw beloven met God als getuige.

door Henk Herbold

Het huwelijk is Gods antwoord op het diepste verlangen van de mens: een verbintenis voor het leven met een ander. God heeft het huwelijk bedoeld als een hechte relatie, waarbij een man en een vrouw worden samengevoegd tot een niet te verbreken eenheid, die hun beide diepste behoeften kan bevredigen en waarin God ook zoveel mogelijk tot zijn doel kan komen.

Het verbond.
Het huwelijk is door God bedoeld als een exclusief verbond, waarbij je elkaar een belofte doet met God als getuige. Je belooft elkaar onvoorwaardelijke trouw en God is daarbij aanwezig. Hij is dus altijd aanwezig, wanneer twee kinderen van God een huwelijk aangaan, dat is echter niet altijd zo waar het een huwelijk betreft van ongelovigen. Het huwelijk van kinderen Gods is in de hemel bekend en ook daar gesloten. Lees Mat.16:19 “En wat u op aarde binden zult, zal gebonden zijn in de hemelen”. Daarom verafschuwt God het, als kinderen Gods geen waarde hechten aan zo’n huwelijksverbond.

Dit begrijpen we o.a. ook uit de woorden van de profeet Maleachi. De Israëlieten ten tijde van Maleachi vroegen zich af, waarom God niet meer naar hen luisterde, dus hun gebeden niet meer verhoorde. Het antwoord van God luidde toen als volgt: “Omdat de HERE getuige geweest is tussen u en de vrouw uwer jeugd, aan wie gij ontrouw geworden zijt, terwijl zij toch uw gezellin en uw wettige vrouw is.” (Maleachi 2:14-16).

Bij de uitdrukking ‘uw wettige vrouw’ komt in het Hebreeuws het woord ‘verbond’ voor, een verbond wat normaal niet verbroken mag worden. Het huwelijksverbond is dus in principe altijd bedoeld tot de dood. Lees Romeinen 7:2 “Want de gehuwde vrouw is door de wet (= het verbond) aan haar man gebonden, zolang deze leeft; wanneer echter de man sterft, is zij ontslagen van de wet, die haar aan die man bond”.

Gods wet (= het verbond) vormt dus het fundament van het huwelijk. Dat deze verbintenis geldt zolang beide echtgenoten leven, wordt ook in 1 Corinthiërs 7:39 geleerd: “Een vrouw is gebonden, zolang haar man leeft; maar indien haar man is ontslapen, is zij vrij om te trouwen, met wie zij wil, mits in de Heer”.

Het huwelijk als een geschenk van God.
Nu is zo’n verbintenis voor het leven natuurlijk niet bedoeld als een gevangenis, waar je nooit meer uitkomt, maar feitelijk als een onbeschrijfelijk mooi geschenk van God. Een liefdesverbond voor het leven, twee worden één, door het liefdesverbond. Zonder elkaar zijn ze dus nooit meer compleet, ze horen bij elkaar en ze hebben zich daarvoor ook aan elkaar gegeven, waarbij de lichamelijke eenwording wel de kroon daarop is. Maar ook geestelijk zullen ze, als het goed is, steeds meer één worden.

De lichamelijke eenwording tussen een man en een vrouw binnen een liefdesrelatie, is op zichzelf een Goddelijk wonder. Het is veel meer dan een geslachtsdaad, het is een ontmoeting van lichaam, ziel en geest. De seksualiteit is ook een sterk bindmiddel en past daarom alleen in het huwelijksverbond, m.a.w. de belofte van trouw hoort daarbij want anders verliest het z’n glans. Seksualiteit namelijk wil zeggen, je geeft je helemaal exclusief aan de ander. De Bijbel zegt het zo: ‘De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken doch zijn vrouw’. (1 Kor.7:4). De seksualiteit behoort daarom absoluut binnen de veilige grenzen van het huwelijksverbond.

Al hoewel we niemand willen veroordelen en in de huidige tijd er door veel mensen anders over gedacht wordt, is o.i. in dit licht gezien geslachtsgemeenschap ‘voor’ het huwelijksverbond, dus zonder die belofte van trouw, absoluut in strijd met Gods bedoeling. Helaas zien we ook onder christenen dat het op dit vlak soms fout gaat.

De basis van onze trouwbelofte aan elkaar is natuurlijk altijd de liefde. Daarbij moeten we ons realiseren dat Liefde zeker meer is dan een gevoel. Een gevoel kan van uur tot uur anders zijn. Maar in een huwelijk kies je iedere dag weer voor elkaar en geef je elkaar dagelijks het mooiste cadeau dat je de ander kan geven: namelijk jouw onvoorwaardelijke liefde. Liefde zal altijd proberen om het goede in de ander te zien, om iemand te vertrouwen, niet te veroordelen en zo nodig weer opnieuw je vertrouwen te geven. Zonder vergeving is er ook geen sprake van liefde, want liefde geeft altijd weer hoop en nieuwe kansen.

Toch geen succes.
Maar,.. hoe moet je nu handelen als je huwelijk toch geen succes blijkt te zijn? Hoe gelukkig je ook bent met elkaar, toch zijn problemen in het huwelijk onvermijdelijk. En… helaas, ook bij christenen dreigt het soms fout te gaan en hebben we zelfs te maken met echtscheidingen, dat verschilt soms maar weinig van hetgeen in de wereld om ons heen gebeurd.

Men zegt in de wereld om ons heen, dat één op de drie huwelijken op de klippen loopt. Vroeger hield de sociale en maatschappelijke druk nog menig huwelijk in stand, vrouwen waren veelal financieel afhankelijk van de man, weggaan was daarom niet eenvoudig. Die druk is nu weg, waardoor een huwelijk steeds makkelijker wordt ontbonden. En helaas…ook bij christenen is in deze tijd, scheiden geen uitzondering meer.

Een christelijk huwelijk is ook niet altijd een garantie voor een gelukkig huwelijk. Maar als het goed is, is er wel verschil, want we hebben elkaar trouw belooft, met God als getuige. Daarom, men probeert bijvoorbeeld toch zo nodig de minste te zijn, de ander lief te hebben ondanks alles, kansen te geven en vooral te dienen, ook al voelt het op een moment wat anders, je wil feitelijk niet van opgeven weten. Daarbij komt, een christelijk huwelijk vraagt nu eenmaal ook de bereidheid, om eigen behoeften op de tweede plaats en die van de ander op de eerste plaats te zetten, dat is de zelfverloochening die de Bijbel bedoeld (Filippenzen 2:1-16).

De crisis.
Men zegt “tussen de twee en zes jaar, na de trouwdag krijg je je eerste crisis”. Op zichzelf is een crisis niet het ergste, het wordt echter pas erger als men niet meer met elkaar kan of wil communiceren en dus niet meer bereid is om er samen voor te knokken. Het is een goede gewoonte om van te voren af te spreken, om vooral ‘samen’ te blijven praten, ook al zie je het even niet zitten en ook een kort moment van gebed en samen Bijbel lezen, kan een enorme stimulans zijn om toch weer naar elkaar toe te komen.

Het is bekend dat veel problemen ontstaan in de opvoedingstijd van de kinderen. Ouders moeten naast elkaar gaan staan als ze in een conflict zijn met hun kinderen. Gebeurt dat niet, dan drijven deze dingen soms de ouders uit elkaar.

Over het algemeen word je er ook niet op voorbereid. Er zijn Bijbelstudiegroepen waar over van alles wordt gepraat, behalve over deze gevoelige zaken. Veel mensen schamen zich ook om gewoon toe te geven dat het niet goed gaat thuis. We zetten dan op de zondagmorgen een masker op in de gemeente. Velen denken, “als ik problemen heb in mijn huwelijk of als het met de kinderen niet goed gaat, ben ik haast verplicht om dat stil te houden. Je hangt de vuile was nu eenmaal niet buiten op. Want als dat bekend wordt, is de conclusie bijna altijd dat er met mij iets mis is.”

Op zo’n moment doen we ons anders voor dan we werkelijk zij. Er is vaak te weinig openheid onder christenen over onze moeiten en zwakheden, waar de Bijbel heel duidelijk over is, dat alle mensen die strijd te voeren hebben, zelfs de apostel Paulus (Lees maar Rom.7).

Waar je op vast kan lopen.
Er zijn een aantal bekende gebieden waarop echtparen vastlopen. Bijvoorbeeld, omgaan met de schoonfamilie, opvoeding van de kinderen, financiën, seksualiteit. Alleen als beide partijen bereid zijn die verschillen steeds eerlijk onder ogen te zien en vooral naar elkaar te luisteren, zullen die problemen overwonnen kunnen worden. Het hoeft voor een christen in ieder geval niet altijd op een scheiding uit te lopen, als we maar bereid zijn om zo nodig ook te veranderen en ons aan elkaar aan te passen. De Bijbel leert dat de doelstelling van het huwelijk is, dat je jezelf opoffert voor de ander. Het huwelijk moet iets weerspiegelen van de relatie van Jezus met Zijn gemeente (Lees Efeze 5), Jezus offerde zichzelf op voor ons. Toen wij nog vijanden van God waren, heeft God er ook alles aan gedaan om de relatie met ons te herstellen (Rom.5).

Sommigen zullen zeggen, ‘het is makkelijk gezegd maar soms moeilijk om uit te voeren’. Natuurlijk is het niet altijd gemakkelijk. Vooral als je ontdekt, nadat de roes van verliefdheid voorbij is, dat je karakter zo enorm verschilt met dat van je partner. Er zijn soms situaties in het huwelijk, waarin trouw blijven aan je trouwbelofte heel moeilijk kan zijn en de verleiding om je belofte toch te breken, heel sterk op je af kan komen. Geef het vooral nooit te snel op, het is beter om te knokken, om je huwelijk in stand te houden. Wacht ook niet te lang met het zoeken van hulp, tot de problemen je al boven het hoofd groeien. Wees er liever op tijd bij, als je meent het niet meer samen te kunnen oplossen.

8 tips: welke nodig zijn voor een gelukkig huwelijk.

1.Eerlijkheid en betrouwbaar.

Wees altijd een open boek voor de ander. Huwelijks partners die tegen elkaar liegen spelen met vuur. Efeze 4:25 zegt ‘Legt daarom de leugen af en spreekt de waarheid, ieder met zijn naaste, omdat wij leden zijn van elkander’. Laat de ander van u op aan kunnen, dat wil zeggen, wat u zegt dat doet u ook.

2.Leer samen te bidden.

Het is van groot belang dat huwelijkspartners met elkaar bidden en ook voor elkaar bidden. Er is niets wat zo enorm samenbindt als het gebed. Het beste is als beide leren om hardop voor elkaar te bidden en dit geldt uiteraard ook als het eens moeilijk gaat in de relatie. Jac.5 zegt ‘Bidt voor elkaar opdat gij genezing ontvangt…’.

3.Heb aandacht voor elkaar.

Communiceer veel en voor wie dat een probleem is, probeer toch te praten en bidt er voor. Heel veel problemen in relaties ontstaan door dat mensen niet of onvoldoende met elkaar praten. Neem tijd om ook naar elkaar te luisteren en wees geïnteresseerd in elkaar en vooral niet alleen in jezelf. In 1 Kor.12:26 staat dat we als leden van het lichaam van Christus, met elkaar mee moeten lijden en elkaar ook moet laten delen in de vreugde.

Img4.Tederheid.

Tederheid en romantiek mag nooit ontbreken in een liefdesrelatie. In Efeze 5:29 staat dat de man z´n vrouw moet koesteren. Menige relatie is langzaam van alle glamour ontdaan, doordat er niets zachts meer overbleef, men gaat ruw met elkaar om en de liefde verdwijnt.

5.Waardering.

Ieder mens heeft van tijd tot tijd een aanmoediging nodig. In een huwelijksrelatie zijn we er ook om elkaar dat te geven. Laat de ander merken dat je hetgeen hij of zij doet waardeert, dus dat het maar niet gewoon is dat de ‘was’ iedere week gedaan wordt en het eten gekookt. In 1 Petr.3:7 staat dat mannen hun vrouwen “eer” moeten bewijzen, dat betekent zoveel als een figuurlijk schouderklopje of een aanmoediging.

6.Vrolijkheid.

In Spreuken 17:22 staat,’een vrolijk hart bevordert de genezing, maar een verslagen geest doet het gebeente verdorren’. Mensen die altijd maar klagen en nooit eens een grapje maken, zijn een kwelling voor hun omgeving. Bidt van de Heer een vrolijk hart en leer om de ander op te beuren, dat zal de sfeer in uw relatie goed doen.

7.Vergeving.

Boos worden is een gewoon menselijke emotie en zal in elke relatie wel eens voorkomen. Feitelijk is dat volgens de Bijbel niet echt een probleem. Er zijn wel twee voorwaarden (Lees Ef.4:26,27): ‘zondigt dan niet’ m.a.w. ga niet schelden of i.d. en ‘vergeef zo snel mogelijk’. Geef de duivel geen mogelijkheid je uit elkaar te drijven. Hou ook geen dossier van alle fouten van je partner, maar vergeef en vergeet, God doet het ook.

8.Seksualiteit.

Wees bereid elkaar ook te dienen op het vlak van de seksualiteit. In een normale huwelijksrelatie hoort dit erbij en ook dan zijn we er niet in de eerste plaats om onszelf te dienen, maar altijd de ander. In Filip.2:3,4 staat “..en ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder lette ook op dat van anderen”.

Misschien kunnen wij u helpen met advies. We willen u graag en vooral discreet helpen: KLIK HIER

Geplaatst in Huwelijk | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kunnen geestelijk leiders na overspel doorgaan in de bediening?

We krijgen elke dag e-mails van mensen die ons vragen stellen, men is dan duidelijk opzoek naar  Bijbelse antwoorden. De laatste tijd vroeg men ons een aantal keren of het Bijbels gezien juist is, dat een geestelijk leider die te maken krijgt met overspel en/of echtscheiding, gewoon maar door kan gaan in de bediening die men eerst had. De reden dat men zo’n vraag stelt heeft uiteraard te maken met het feit dat het tegenwoordig ook steeds meer voor komt, dat leiders na overspel en echtscheiding, een korte onderbreking hebben en dan  gewoon weer hun bediening hervatten.

En ja,… natuurlijk moet herstel altijd mogelijk zijn, maar er moet ook ruimte zijn voor genezing van de wonden die zijn geslagen. Daarnaast is het belangrijk dat geestelijk leiders zelf beseffen, dat het geen automatisme is, dat men zomaar weer terug kan in de bediening die men eerst had. Feitelijk zou dat meer een uitzondering moeten zijn. Het is ook altijd weer eerst de vraag, of men nu wel aan Gods heilige voorwaarden tot het geestelijk ambt voldoet. Daarbij is zeker niet het talent om te prediken de belangrijkste voorwaarde, maar of men weer een voorbeeld kan zijn voor anderen in de gemeente (lees 1 Petr.5:3b).

Naast uiteraard berouw en belijdenis van zonden, is vooral zelfonderzoek nodig om na te gaan wat de diepe reden is, waarom men zo gevallen is. Daar zal dan eerst herstel moeten plaats vinden en mogelijk verlossing en bevrijding, voordat er ook maar sprake kan van een terugkeer in de bediening. Tevens zal er toch ook herstel moeten plaats vinden in gebroken en beschadigde relaties. Ook het vertrouwen zal herstelt moeten worden en vooral dit kost beslist veel tijd.

De Bijbel selectief gebruiken.
Christenen hebben helaas soms de neiging om de Bijbel selectief te gebruiken, dus zoals het hun het beste uitkomt. Daarmee bedoelen we, dat we de dingen die ons niet aanstaan al gauw ‘als niet meer geldig voor deze tijd beschouwen’. Er zijn relatief maar weinig Bijbelleraren die de moed hebben om ook onderwijs te geven over de z.g. moeilijke Bijbelverzen. Maar God verandert Zijn Woord niet omdat het ons niet aanstaat.

Zo vinden we in de Bijbel heel duidelijk Gods voorwaarden voor het dienen in een geestelijk ambt, lees maar in 1 Tim.3:2. God heeft deze voorwaarden nooit veranderd, hoe moeilijk we ze ook vinden. Daar lezen o.a. dat een Opziener (Oudste, Bijbelleraar etc..) van onbesproken gedrag moet zijn en vooral… de man van één vrouw.

Dit maakt het op z’n minst discutabel of iemand die gescheiden is, om welke reden dan ook, zo maar weer als geestelijk leider kan dienen in een gemeente of kerk. Want hoe kan iemand de gemeente van de Heer voorgaan en onderwijs geven, bijvoorbeeld over actuele onderwerpen zoals het huwelijk, echtscheiding en seksualiteit, als je zelf geen voorbeeld bent. Daarmee maken we de boodschap die we prediken ongeloofwaardig en nog erger wordt het als andere mensen juist ons verkeerde voorbeeld gaan gebruiken, om hun eigen zonden te bedekken en helaas, gebeurt dat nogal eens. Men vindt eigen fouten op dat vlak minder erg omdat ‘bekende geestelijk leiders’ de zelfde dingen doen. Wat we ook nog al eens horen is, dat mensen de zonde van overspel wat vergoelijken, door te zeggen ‘ja maar David viel toch ook in die zonde en hij mocht gewoon koning blijven’.  En natuurlijk is dat zo, hij beleed zijn zonde, God was hem enorm genadig geweest en hij bleef toch de man naar Gods hart (1 Sam.13:14). Tevens mocht hij ook koning blijven, maar de geschiedenis leert wel, dat hij geen toestemming meer kreeg om de tempel van God te bouwen, hoewel hij dat wel erg graag wilde.

De tempel van God in het oude testament is het geestelijk beeld van de gemeente van nu. Ook nu zijn er mensen met bekwaamheden, die erg graag willen meebouwen aan de gemeente van de Heer, bijvoorbeeld door prediking en onderwijs. Maar we kunnen wel iets heel graag willen, maar toch stelt God nog altijd heilige voorwaarden aan het geestelijk leiderschap, net zoals Hij heilige voorwaarden stelde aan koningen en priesters in de oude bedeling. Het zal duidelijk zijn dat als we Gods zegen niet mee hebben in de bediening, dan zal het vroeg of laat weer stuk lopen, met mogelijk nog meer schade voor de gemeente.

Kijk naar jezelf.
Het is duidelijk dat door de satan in deze tijd, een enorme aanval wordt ingezet op het huwelijk van geestelijk leiders. En het is zeker dat geestelijk leiders die geen voldoende tijd nemen voor gebed, zwak zijn en mogelijk vroeg of laat door de duivel omver geblazen worden. Ze missen de kracht van de heilige Geest die ons onaantastbaar maakt voor duistere machten. Nu bidden we als voorgangers allemaal wel, onze openbare gebeden zijn vaak indrukwekkend, vol hele volzinnen. We hebben nu eenmaal geleerd mooie woorden te gebruiken. Maar hoe is het thuis, in de binnenkamer, als niemand ons ziet? De echte test is ons gebedsleven daar, als we alleen met God zijn. Onze intimiteit met God is ook het kwaliteitsmerk van onze bediening. Met andere woorden, onze publieke gebeden kunnen een uiterlijk optreden zijn, zonder leven. Onze persoonlijke relatie met God bepaalt of wij echt zijn, bewust van onze afhankelijkheidsrelatie met God. (Lees voor uw zelf Mat. 6 eens na)

De plaats van ons huwelijk en gezin.
Daarnaast, welke plaats heeft ons huwelijk en gezin in verhouding tot het werk van God. Wanneer u voorganger of gemeenteleider bent, dan hebt u niet alleen een verantwoordelijkheid voor uw gemeente of bediening, maar in de eerste plaats voor uw gezin. Uit heel veel pastorale gesprekken blijkt dat veel vrouwen van leiders zitten met het gevoel dat zij wat het gezin betreft, de kar alleen moeten trekken. Soms moeten ze zelfs geestelijke verantwoordelijkheid nemen voor iets waarin hun man feitelijk een stap zou moeten zetten. De man is door God immers aangesteld als de priester in zijn huis en dit geldt dubbel voor geestelijk leiders, omdat die een voorbeeld moeten zijn in de gemeente en dus ook voor zijn gezin (1 Kor.11:3 en Efeze 5;23). Veel vrouwen verlangen naar geestelijke intimiteit, intens gebed, samen strijden voor de problemen die in een gezin op je af komen. Ook dit is de reden waarom de duivel soms kans ziet om het fundament onder het huwelijk van geestelijk leiders weg te halen. Een huis zonder fundament is wankel en zal bij de minste storm instorten.

Werk daarom elke dag aan je huwelijk.
Het is belangrijk om elke dag te werken aan je huwelijk. Want een hechte huwelijksrelatie is één van de voorwaarde voor een sterk leiderschap in de gemeente. De huwelijksband is iets wat onderhouden moet worden, liefde die niet elke dag gevoed wordt zal op een dag sterven, net als een plant wat geen water ontvangt.

Paulus zei in Efeziërs 5:25: “Mannen, hebt uw vrouwen lief!” Hou dus van haar! Wat we vandaag nodig hebben, zijn leiders die ook grote minnaars zijn. We hebben leiders nodig die weten dat ze zo nu en dan een dag alleen met hun vrouw moeten doorbrengen en niet maar door hollen. Kijk haar eens in de ogen als je met haar praat, leg de krant neer en zet de televisie uit, heb aandacht voor haar. Open de deur voor haar, help haar met de afwas. Hou dus m.a.w. zichtbaar van haar! Doet u dat niet, dan kan al het succes als leider op een dag in een complete mislukking uiteenspatten. Want als het in onze relatie niet goed gaat staan we meer open voor de verleidingen van satan die op ons af komen.

De roeping is voor beiden.
Feitelijk kan een gehuwde man, die zich geroepen weet in de dienst van de Heer, die roeping niet los zien van zijn vrouw. Zij is, als het goed is, mede geroepen in de dienst van God. Vandaar dat het feitelijk onmogelijk is om te dienen in een geestelijk taak of bediening, wanneer het in huwelijk niet goed zit. Bijbels gesproken kan dit niet.

Want o.a. in 1 Tim.3:4 staat ook dat een dienaar van God, goede leiding aan zijn gezin moet geven, m.a.w. we moeten ook samen goede ouders zijn, anders kunnen we in de gemeente niet dienen. Het werken voor de Heer, mag nooit ten koste gaan van ons gezin en/of huwelijk. Mocht het wel zo zijn, dan zouden de zaken meer in balans moeten brengen. Als het thuis of in ons huwelijk niet goed gaat, vreet dat zoveel energie bij ons weg, dat we ons in het werk van God niet meer volledig kunnen geven.

Ook vrouwen die minder op de voorgrond treden, zijn net zo goed een belangrijk deel van de bediening van hun man. Zij kan op de achtergrond meewerken aan het slagen van de bediening van haar man, door hem in veel taken in het gezin bij te staan. In feite maakt zij op die manier de bediening van haar man mogelijk. Maar haar betrokkenheid bij de bediening hoeft zich natuurlijk niet te beperken tot haar eigen gezin.

Een voorbeeld uit de Bijbel.
In Hand. 18:1-4 wordt Aquila vergezeld door zijn vrouw Priscilla. Zij waren tentenmakers en werkten samen met Paulus. In vers 18 vergezellen zij Paulus naar Syrië. Hier wordt Priscilla zelfs eerst genoemd, voor Aquila. Op gelijke wijze zien wij hen in vers 26, waar zij samen Apollos nauwkeurig onderwijzen. In Rom. 16:3-5 heeft Paulus de naam van Priscilla ingekort tot Prisca (zo ook in 1Kor. 16:19; 2 Tim. 4:19). Zonder veel woorden roemt hij haar, samen met Aquila. Hij prijst haar geloof in Jezus Christus en haar inzet en zorg voor Zijn gemeente. Paulus noemt hen terecht zijn medearbeiders in Christus Jezus.
Priscilla staat naast haar man, en samen hebben zij een bediening voor de Heer. Wij zien hier een vrouw die de ruimte krijgt om met haar gaven en talenten veel vrucht te dragen en zelfs een hoofdaandeel in die bediening te hebben.

Een vertrouwenspersoon.
Geestelijk leiding geven is een grote verantwoordelijkheid. Of dat nu aan een kleine of grote groep is, het principe blijft hetzelfde. Daarom moet de leider als eerste een oor ontwikkelen om naar God te luisteren. Maar hij moet ook leren om te luisteren naar andere leiders en zelfs naar hen aan wie hij leiding geeft.

Het is absoluut belangrijk om als geestelijk leider een vertrouwenspersoon of personen te hebben. In feite heeft iedere leider iemand (of meerdere personen) nodig voor gebed, advies, bevestiging en ondersteuning. We kunnen het niet alleen, we hebben ook raadgevers nodig, mensen die ons af en toe een spiegel kunnen voorhouden, maar die ook onze roeping en bediening bevestigen. Om die reden heeft God de gemeente ingesteld, we zijn samen lichaam van Christus en niet één persoon alleen.

We kunnen wel zeggen door God geroepen te zijn, maar bevestiging is ook nodig, doordat anderen die ook vervuld zijn met de Heilige Geest, dit ook zo zien. Op dezelfde manier werd b.v. ook de roeping van de profeet Samuel door heel Israël erkend (1 Samuël 3:19). Paulus had ook mensen om hem heen in zijn bediening, lees maar eens de lijst met namen die hij opnoemt in bijvoorbeeld Rom. 16.

Dit wordt natuurlijk extra belangrijk als we in zonde vallen. Dan heeft u iemand nodig waar tegen u open en eerlijk alles kunt opbiechten, om daarna samen naar de Heer te gaan en de zonde te belijden (Jak. 5:16). We hebben dan bevrijding nodig van onreine demonen die ons binden en waardoor we steeds weer in de zelfde zonde vallen.  Zo’n vertrouwenspersoon die met ons bidt, moet daarom iemand zijn die vervuld is met de Heilige Geest en geestelijke onderscheiding bezit. Zorg er in dit geval wel voor dat zo’n vertrouwenspersoon iemand is van je eigen sekse.

Natuurlijk, het is goed te begrijpen, dat het erg zwaar is om zo’n geheim aan iemand anders toe te vertrouwen. Toch is het noodzakelijk. God eist meer van herders (niet minder) en Hij houdt hen zelfs meer verantwoordelijk. Vraag God u te leiden in de keuze van een vertrouwenspersoon. Verneder u, als u tenminste echt genezen wil.

Mocht u hulp nodig hebben, bijvoorbeeld, u wilt uw verhaal anoniem aan ons kwijt, dat kan. Misschien kunnen we u advies geven of op één of andere manier  helpen. KLIK HIER

Geplaatst in echtscheiding, geestelijk leiders, Huwelijk, leiders | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Moeten we ons aanpassen aan de tijd waarin we leven?

De vraag die ons nog wel eens gesteld wordt is, “hoever moeten christenen zich aanpassen aan de tijd waar in ze leven?” Onze hele cultuur en samenleving is de laatste jaren in een sneltreinvaart veranderd en dat heeft natuurlijk ook invloed op christenen. De nieuwe tijd dringt zich aan ons op via de media, door digitalisering, informatisering en robotisering. Via al of niet gemanipuleerde beeldvorming, tendentieuze teksten, indringende reclame slogans, worden we elke dag met de moderne nieuwe tijd geconfronteerd. Maar dat is de wereld, maar wat nu als ook je kerk of gemeente een theater wordt, kan dat zomaar.

Niemand kan eromheen dat de jarenlange traditionele manier van kerk zijn, in de wereld om ons heen al sterk is afgenomen. Traditionele christenen worden ook in ons land steeds meer een minderheid. Natuurlijk is een te strak vasthouden aan ouderwijze systemen beslist een verloren zaak. Op een dag zal de nieuwe generatie de plaats van de ouderen innemen en zij denken absoluut veel meer in de richting van de z.g. digitale snelweg. Als je niet snel mee veranderd als kerk of gemeente, zul je al heel snel zelf tot die traditionele minderheid gaan behoren.

Liederen en muziek veranderen.
Natuurlijk is niet alles verkeerd en zijn er zeker ook veel dingen, die meer eigentijds, moderner worden en die een grotere zegen zijn voor veel mensen. Het is bijvoorbeeld beslist een zegen dat de liederen die we zingen, vernieuwend en frisser zijn. Je kunt nu eenmaal niet maar blijven bij de oude traditionele liederen, met teksten die niet meer begrepen worden vanwege het soms oud taal gebruik en melodieën die niet meer aanspreken. In die zin is het geen probleem om mee te veranderen, of juist goed, het kan zelfs niet anders, hoe moeilijk ouderen het daar soms ook mee hebben.

De vraag is natuurlijk altijd, waar ligt de grens, wat is nog acceptabel voor een christen, er is natuurlijk ook een gevaar. Jongemensen zijn vaak beïnvloedbaar en laten zich gemakkelijk uren vermaken met Youtube, games, vlotte dynamische muziek, snelle flitsende shows, concerten waar je vooral helemaal uit je dak kunt gaan etc… We moeten natuurlijk wel oppassen, dat we niet wereldgelijkvormig worden. Rom.12:2 zegt: “U moet niet gelijkvormig aan deze wereld worden, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is”. In ieder geval moet het in onze liederen wel altijd gaan om de aanbidding van Jezus en niet om zoveel mogelijk te kunnen feesten. Daarbij mogen we zeker wel uitbundig en blij zijn, maar heiligheid moet er ook zijn. Hierover straks meer in dit artikel. Overigens, een kind van God welke vervuld is met de heilige Geest, zal heel precies weten waar de grens ligt. Gods Geest zal het hem of haar bekend maken.

Televisie kerken.
Ook de kerk en de manier waarop geestelijke leiders het evangelie brengen, zijn onder de invloed gekomen van deze cultuuromslag. In de toekomst zullen vooral de televisie dominees het steeds beter doen, ze komen immers rechtstreeks de huiskamer binnen en maken het de kijkers gemakkelijk. Het is nu eenmaal zo dat in een maatschappij waarin man en vrouw moeten werken om aan alle wensen van het gezin te voldoen, er minder tijd overblijft voor ontspanning. Dan kan het gemakkelijk zijn als men op zondag niet meer naar de kerk hoeft, want men kan de kerkdienst direct in de huiskamer meebeleven. Het is alleen beslist een verarming wanneer christenen niet meer de behoefte zouden hebben om samen te komen en met ‘elkaar’ hun geloof te beleven. De Bijbel zegt ook dat we de onderlinge bijeenkomsten niet moeten verzuimen en dat we elkaar moeten aanmoedigen dat niet te doen (Hebr.10:25).

Televisie kerken kunnen natuurlijk ook een grote zegen zijn voor mensen die b.v. bedlegerig zijn of in de gevangenis zitten, of op andere wijze niet meer instaat zijn naar een samenkomst toe te gaan. Maar het heeft ook en andere kant. In toenemende mate zien we dat christenen er voor kiezen om niet meer naar een kerk of gemeente te gaan en zich verder geestelijk te voeden met de verschillende televisie diensten op zondagmorgen. Deze z.g. televisie kerken, hebben in de VS al een grote impact, miljoenen mensen kijken er naar en velen van hen bezoeken geen samenkomsten meer en waarschijnlijk zal dat in Nederland dezelfde weg op gaan. Er zijn inmiddels al vergevorderde plannen om een z.g. ‘Internet kerk’ te stichten, om die groep die liever thuis blijft, te bedienen. En natuurlijk, televisie heeft een niet weg te denken plaats in onze samenleving en veel mensen zullen hier blij mee zijn. We denken alleen dat deze moderne manier van kerkdiensten een verarming is en zeker geen winst.

Het boek verdwijnt.
De jongere generatie leest niet meer of heel weinig, met als gevolg dat velen ook moeite hebben om de Bijbel te lezen en de verwachtingen zijn ook, dat steeds meer christenen zelfs helemaal geen Bijbel meer zullen aanschaffen.

De afgelopen jaren hebben tablet, iPad en/of het z.g. elektronische boek (e-reader) steeds meer terrein gewonnen.

Steeds meer mensen lezen kranten en tijdschriften doormiddel van een digital medium. Dat bevalt kennelijk erg goed, want de markt groeit en uitgevers en boekhandels vragen zich met schrik af wat de toekomst zal zijn van het gedrukte boek. En natuurlijk heeft het ook vooral praktische voordelen, bijvoorbeeld als men gewend is de krant ’s morgens te lezen.

Men hoeft ’s ochtends niet meer naar de brievenbus te lopen, of als men vroeger wakker is, te wachten tot de kranten bezorger is geweest. Ook de hoeveelheid papier die men iedere maand weggooit in de papierbak, kan aanzienlijk minder en ook dat heeft voordelen. Digitale boeken koopt men gemakkelijk online via internet en dat bespaard ook een rit naar de boekhandel. Nee, ik verwacht niet dat het papieren boek een, twee, drie plotsklaps zal verdwijnen. Veranderingsprocessen gaan vaak veel langzamer dan de enthousiaste voorstanders denken. Maar het einde is wel onontkoombaar.

Sommige enthousiaste boekenlezers denken dat het ene medium het andere niet zal verdringen. Maar helaas, de geschiedenis vertelt ons anders. Het telegram is verdwenen, de telex ook. Maar veel relevanter is het meestal verzwegen voorbeeld van de typemachine, is in amper tien jaar tijd geschiedenis geworden. Die verdwijning bewijst dat er ook zonder gebruik van papier, boeken geschreven kunnen worden. En als ze zo geschreven worden, waarom dan niet ook zo gelezen? Maar er is nog iets anders gaande met betrekking tot het geschreven boek en hier gaat het om wat gaande is in de gemeente van Jezus Christus, OOK DAAR VERDWIJNT HET BOEK.

In steeds meer kleine en grote gemeenten komen we mensen tegen die geen Bijbel meer meenemen naar de samenkomst, omdat men de Bijbel online bij zich heeft d.m.v. een iPhone of i.d.. Men leest de Bijbel dus wel, maar tegelijk heeft men de internet verbinding online. De gevolgen laten zich raden, het komt helaas ook steeds meer voor dat men andere zaken aan het doen is i.p.v. alleen Bijbel lezen. We kwamen ook mensen tegen die ons zonder schroom bekende, zelfs geen Bijbel meer te hebben. De vraag dringt zich steeds meer aan ons op: ‘moeten we dit allemaal wel als de gezegende verandering zien, die nu eenmaal de moderne tijd met zich mee brengt’? Men zegt wel: “we zijn toch ook niet allemaal bij de perkamenten boekrol uit de middeleeuwen gebleven en we zien daar toch nu allemaal wel het voordeel van in”. Maar toch denk ik dat je het zo niet moet vergelijken. In ieder geval zou ik niet graag mijn Bijbel willen missen. Een eigen Bijbel is een kostbaar bezit voor iemand die er dagelijks in leest.

De kerk loopt nu het gevaar ook een theater te worden.
Door de invloed van de televisiecultuur kan het zijn dat kerkdiensten ook zo ingericht gaan worden dat de mensen vooral geamuseerd gaan worden. De z.g. showbizzcultuur is ook in opmars in de gemeente. Vele evangelie predikers hebben begrepen dat het grote publiek niet meer tevreden is met het zingen van een paar liederen en de prediking van het evangelie. Men wil meer, er moet amusement bij om het publiek te blijven boeien. Inmiddels hebben we evangelische conferences, evangelische cabaretgroepen, evangelische musicals en zelfs hoorde ik onlangs van een evangelische buikspreker. Tijdens een belangrijke voetbalwedstrijd, was het voor een aantal gemeenten geen probleem om de wedstrijd op groot scherm in de kerk te vertonen en dat was opzicht natuurlijk niet zo’n probleem, zij het niet dat het soms ten kosten ging van de normale samenkomsten. Laat ons echter niet vergeten, dat koning voetbal één van de grootste afgoden van ons westerse maatschappij is, waaraan miljarden euro’s geofferd worden en waar zelfs regeringen mee rekening houden. Dat wetende is het toch opmerkelijk wat er gebeurde.

Een wezenlijk gevaar vindt plaats wanneer het in de samenkomsten vooral gaat om het vermaak. Wanneer de showbizzcultuur onze kerken binnenkomt, ontstaat er ongemerkt een verschuiving van accenten in de eredienst. Het accent verschuift van de aanbidding van God naar het vermaken van de kerkgangers. De muziek moet vooral in stijl zijn en perfect in uitvoering. Sommige kiezen er zelfs voor om licht effecten te gebruiken en professionele artiesten en muzikanten in te huren. Deze amusements drang vormt een bedreiging voor waarachtige geloofsbeleving.

Moe van de show
Wij zullen absoluut onze kracht verliezen, wanneer wij in onze samenkomsten op de wereld willen gaan lijken. Jezus zegt: “als het zout z’n kracht verliest, dan heeft het geen nut meer” (Matt.5:13) en zo is het ongetwijfeld met de gemeente van de Heer. Door elementen van show en entertainment in de erediensten te gaan aanbrengen, alleen om mensen binnen te krijgen en hen een goede tijd te bezorgen, lopen we kans dat mensen met verkeerde motieven naar onze samenkomsten komen. Als mensen vermaakt willen worden dan moet men naar een theater of i.d. gaan, in de eredienst komt men namelijk in de eerste plaats om God te ontmoeten. Trouwens, op een dag zijn die mensen moe van de show die we opvoeren en gaan ze opzoek naar wat anders. Om die reden lopen sommige christenen van de ene evangelie samenkomst naar de ander.

In sommige kerken worden de mensen wekelijks een druk programma met veel afwisseling aangeboden, want anders gaat men het ergens anders zoeken. Maar de mensen die in de samenkomsten komen, moeten juist getrokken worden door andere zaken zoals: echtheid, spontaniteit, warmte, zalving van de Geest, kracht van het gepredikte Woord en vooral door bewogenheid met elkaar. God wil de mensen ontmoeten in onze diensten en tot hen spreken, vandaar dat er ook ruimte voor rust moet zijn, waardoor zo mogelijk ook weer profetieën gehoord worden. Alleen als we stil worden van binnen, kunnen we de stem van God gaan verstaan. Mensen zullen pas echt vinden wat ze zoeken, als ze in de samenkomst Jezus hebben horen spreken en Jezus is al daar, waar we samenkomen met twee of drie personen. (Matt.18:20).

Wilt u hierover napraten, dat kan: KLIK HIER

Meer studies: KLIK HIER (www.evangelisch-nieuws.nl)

Geplaatst in Actueel, digitaal boek, gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Kort verslag van onze zendingsreis naar Roemenië – 2018

Meer weten? Er is een gratis verslag beschikbaar voor u: KLIK HIER

Evangelisten Henk en Diny Herbold

Inleiding
We hebben eens in ons leven een definitieve beslissing genomen, om Jezus ons leven te geven. Natuurlijk zijn er genoeg tegenslagen geweest en teleurstellingen, maar we zijn door Gods genade de Heer trouw gebleven. Het werken voor Jezus is geen gewone job of baan, zoals zoveel mensen een baan hebben. Nee, het werken voor Jezus is ons leven. We kunnen niet anders en we willen niets anders.
Nu is God dienen op welke manier dan ook, altijd een bijzonder voorrecht. Het kost natuurlijk wel iets, maar je ontvangt er enorm veel voor terug. In de eerste plaats geeft het zegen, om iets voor Jezus te doen die zoveel voor ons over had. Hij verliet de hemel en kwam naar ons toe. Hij wilde heel dichtbij ons zijn en uiteindelijk de weg voor ons openen naar God toe. En nu mogen wij iets terug doen, door Zijn liefde uit te dragen naar andere mensen. Dat is geweldig, het geeft je vreugde en voldoening. Maar er is ook nog iets anders. Als we andere mensen zegenen en helpen, dan komt er ook liefde terug. Mensen gaan van je houden en via ons, van Jezus houden.

Wij werken nu samen ongeveer 11 jaar in Roemenië, je kunt wel zeggen onder de allerarmsten. Het zijn vaak gezinnen die in krotten leven, zonder behoorlijk sanitair en zonder hulp is er ook geen mogelijkheid voor een behoorlijk scholing voor de kinderen. Dat betekent, geen hoop voor de toekomst. Maar hoe geweldig als je juist die mensen hoop mag geven.

Ook dit jaar beproefde de Heer ons op ons geloof. We hebben jaarlijks een behoorlijk bedrag nodig om alle kosten te kunnen betalen. Het betreft hier o.a. schoolkosten voor de kinderen, kleding, hout voor de winter, voedsel- pakketten. Bij elkaar loopt het behoorlijk op en het lijkt wel elk jaar duurder te worden. Daarvoor sturen we o.a. brieven naar vrienden en sponsors, om hen te vragen ons te helpen. Tegelijk bidden we God om ons in alles te voorzien. Daarbij klemmen we ons ook vast aan de belofte van de Heer, zoals uit Filippenzen 4:19 “Mijn God zal in al uw behoeften naar zijn rijkdom heerlijk voorzien, in Christus Jezus”.
Ongeveer in de maand mei van dit jaar was er feitelijk al voldoende binnen om alle kosten te kunnen betalen, maar toen kwam het. Onvoorzien werd ons gevraagd om een tekort aan te vullen van het sociaal centrum in Oradea. Dat was best een hap uit onze begroting, maar we hebben het in gehoorzaam gedaan. In de weken daarna vulde de Heer het bedrag op overvloedige wijze weer aan. We hebben samen God weer gedankt voor Zijn liefde en genade. Opnieuw groeide in ons het vertrouwen, in de God die ons gezonden heeft om dit werk voor Hem te doen. Het is net of de Heer steeds tegen ons zegt “het is niet jullie werk, maar het is Mijn werk en Ik sta garant voor alles wat jullie nodig hebben”.

Vaak wordt ons gevraagd hoe het toch mogelijk is dat er armoede is in Roemenië, terwijl het tegenwoordig toch tot de EU behoord. Natuurlijk, de situatie is niet zoals 27 jaar geleden toen we er voor het eerst kwamen. Gelukkig is er wel veel verbeterd, maar helaas geldt dat lang niet voor iedereen. De economische vooruitgang is met name voor hen die door afkomst, opleiding en vooral relaties profijt konden hebben van de economische groei. Maar voor een groot deel van de bevolking bleef de armoede. Vooral als het gaat om mensen zonder enige opleiding, die lezen nog schrijven kunnen en die zijn er nog heel veel.

Er is nu met name een groot afstand tussen rijk en arm, terwijl vroeger bijna iedereen arm was. Roemenië heeft momenteel in Europa, nog steeds het grootste aantal mensen die leven ver onder de armoedegrens. Ondanks de economische groei van de laatste jaren, leeft een groot deel van de bevolking in diepe armoede.

In Nederland, hebben we in ieder geval nog voedselbanken en kledingbanken voor de armen. Dit soort fenomenen zijn in Roemenië echter onbekend. Daarnaast hebben, volgens de EU regels, alle kinderen recht op scholing. Dat ligt in Roemenië echter heel wat minder vanzelfsprekend. Voor mensen die geen geld hebben, zijn de mogelijkheden een stuk minder.

We doen wat we kunnen om vooral de kinderen kansen te bieden. Daarom is er elk jaar ook een behoorlijk bedrag aan geld nodig, om bijvoorbeeld alle schoolkosten te kunnen betalen van de kinderen in het Sociaal Centrum in Oradea. Dat hebben we jaren geleden op ons genomen, omdat we de nood zagen en God het ons in het hart gaf om iets aan deze nood te doen. Zodat de kinderen behoorlijk naar school kunnen en een kans hebben op een normale toekomst. Daarnaast willen we ze ook aankleden en zorgen dat ze dagelijks een warme maaltijd krijgen. Allemaal normale dingen voor ons, maar niet in Oost Europa. Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat ze het evangelie horen en een keus voor de Heer Jezus kunnen maken.

Wat betreft het werk onder de kinderen van het Sociaal Centrum in Oradea, waar we elk jaar een tijd naar toe gaan. Het centrum staat onder de verantwoording van de Roemeense stichting “Fundatia Est Europa”. Wij hebben alleen een soort support overeenkomst met dit werk. Dit betekent dat wij o.a. zorgdragen voor kleding, de dagelijkse maaltijden en de schoolkosten van de kinderen. Maar er is meer, zo betalen we vanuit onze stichting o.a. de stookkosten van het centrum en ook andere dringende zaken. Zoals dit jaar, een beveiligings installatie voor het gebouw en een klein gedeelte van het salaris van het team.
Aan het Sociaal Centrum is ook een evangelie gemeente verbonden, waar we een aantal keren dienen met Gods Woord. Maar daar blijft het niet bij, want we hebben te maken met mensen die in diepe armoede leven en vaak na de diensten met hun noden naar ons toekomen. Natuurlijk kunnen we lang niet iedereen helpen, maar we doen wat we kunnen, zo delen we ook elk jaar voedselpakketten uit aan de arme bevolking.

En als er ruimte voor is, doen we nog meer. Vooral als er sprake is van schrijnende situaties, waarbij direct hulp nodig is. Overigens, wat zou u doen, als een heel gezin met kinderen in de winter op straat gezet wordt, omdat ze de huur niet meer kunnen betalen?

Daarnaast ondersteunt onze stichting ook het werk van enkele Roemeense evangelisten die werken onder deze arme mensen, met een maandelijkse bijdrage.

Bidden voor onze reis.
In een aantal gemeenten, waar we in de laatste maanden mochten dienen met Gods Woord, werden we nog extra gezegend voor onze reis. Dat waren weer hele ontroerende momenten. We hebben zelf geen eigen gemeente meer, omdat we jaren geleden een bediening moesten loslaten, maar we zien toch op verschillende plaatsen mensen die om ons heen willen staan. Met die mensen samen vormen we zeker ook het lichaam van Christus en we voelen dat we daar juist midden in staan.

Sommige vrienden belde ons in de laatste week op, om met ons te bidden en ons te bemoedigen. Uiteraard waren er ook veel mensen die per email of op andere wijze, ons online lieten weten, voor ons te zullen bidden en achter het werk te staan. Een goede vriend van ons stuurde ons enkele Bijbelteksten uit Jozua 1, waar God zegt dat Hij Jozua zou zegenen op elke plaats waar hij zijn voet zou zetten. Alleen wees sterk en moedig, zegt één van die teksten, want de Here God is met je. De boodschap kwam rechtstreeks bij ons binnen, we wisten dat God tot ons sprak. Iemand stuurde een prachtige tekst uit Rom.12:12 (uit de HTB vertaling): “Wees blij, want God gaat iets geweldigs voor u doen. Geef niet op als u het erg moeilijk krijgt en houd nooit op met bidden”. En zo waren er nog veel meer, het was allemaal erg fijn en ontroerend.

Kleding voor de kinderen.
De kinderen die het Sociaal centrum bezoeken in Oradea, willen we ook elk jaar helpen met kleding. Zodat ze netjes gekleed naar school gaan. Daarom dat we elk jaar zorgen voor o.a. nieuwe schoenen en nieuwe winterjasjes. We doen dat uiteraard niet alleen. In de eerste plaats zijn er mensen, die ze ons voor een goedkope prijs willen leveren. Maar er zijn ook lieve bewogen mensen, in de verschillende gemeenten die we bezoeken, die een hart hebben voor deze kinderen en kinderschoenen en winterjasjes gewoon gaan kopen en het ons meegeven.

Prachtig is het om te zien, als we in Roemenië aankomen en de kinderen de schoenen en jasjes gaan passen, wat een feest. Het ontroert ons altijd om alle dankbare gezichtjes te zien.

In het deel van Roemenië waar we als stichting actief zijn, leven heel veel arme families in moeilijke omstandigheden. De werkeloosheid is groot en in heel veel gevallen hebben hardwerkende ouders niet voldoende inkomen om hun gezin te onderhouden. We besteden met name aandacht aan deze arme families, maar ook mensen die alleen leven en waar niemand naar omkijkt, zoals ouderen en zieke mensen.

We willen deze mensen niet vergeten, voor hen konden we ook dit jaar weer 80 voedselpakketten laten maken van 35 euro per stuk. Dank u wel als u daaraan mee geholpen heeft. De pakketten worden in Roemenië zelf gemaakt, met medewerking van het hele team van het sociaal centrum. Maar we moeten daarvoor wel maanden van tevoren al afspraken maken en natuurlijk ook geld sturen, zodat goederen op tijd ingekocht kunnen worden.

Meer weten? www.hulp-oosteuropa.nl
Er is een gratis verslag beschikbaar voor u: KLIK HIER

Video van de reis.

Geplaatst in Zending | Tags: | Een reactie plaatsen

Het onderwerp homoseksualiteit raakt iedereen.

door Henk Herbold

Het is waar, als geestelijk leiders willen dat hun kerk groeit, dan is het raadzaam om de drempel eerst zo laag mogelijk te houden. We schieten en nu eenmaal weinig mee op als mensen die voor het eerst binnen komen, direct weer wegvluchten, zonder dat ze eerst geconfronteerd zijn met de grote liefde van Jezus. Aan de andere kant kan men niet altijd baby blijven en van de melk leven. Op een dag is het tijd voor vast voedsel en dan zullen we de mensen ook moeten leren dat God beslist niet alles goed keurt, onder het mom van ‘God is nu eenmaal liefde’. Maar dat God ook heilig is en de zonden haat en wil dat we met de zonden breken.

Niet zonder gevaar.
Nu is het beslist niet zonder gevaar, om openlijk te spreken over wat de Bijbel zegt over homofilie. Al gauw word je van discriminatie beschuldigd. Evangelie predikers die wekelijks vrij onderwijs geven over  allerlei Bijbelse onderwerpen, durven zich toch niet openlijk uit te spreken als het gaat om homofilie, want dat is niet zonder gevaar.

Meestal is het gevolg van een artikel als dit, dat het bij ons reacties regent en vaak niet allemaal positief, zelf bedreigingen komen een enkele maal voor. Toch hebben we gemeend weer een keer te moeten schrijven over homofilie. In de laatste tijd worden we namelijk regelmatig weer gevraagd wat je houding als christen moet zijn, als je met homofiele mensen te maken krijgt in de gemeente. Vooral als ze één of ander taak hebben en in het bijzonder als ze een leidinggevende taak in een gemeente hebben. Natuurlijk willen we mensen niet afwijzen of bewust pijn doen, maar toch kunnen we niet om het Woord van God heen, zelfs als dat betekent dat mensen daardoor ontevreden worden of mogelijk de gemeente verlaten.

Het is duidelijk dat mensen die taken hebben in een gemeente en vooral als het gaat om leiding geven of verkondiging, ook een voorbeeld functie hebben naar de gemeente (lees 1 Tim.3). Feitelijk kunnen zij dus onmogelijk functioneren, wanneer hun leven niet beantwoord aan wat God zegt in Zijn Woord over huwelijk of seksualiteit. Dat geldt zelfs voor mensen met een theologische opleiding. Als we verlangen naar Gods zegen in de gemeente, dan zullen we de dingen moeten doen naar de aanwijzingen van de Heer. Want een huis zonder stevig fundament zal vroeg of laat een bouwval worden. Ons fundament is een blijft het rotsvaste Woord van God wat niet veranderen kan.

Vb. Als David de Ark terug laat halen uit het land van de Filistijnen, deed hij dat eerst op zijn eigen manier. Hij liet namelijk de ark op een wagen met ossen vervoeren. Maar God had geboden in Zijn Woord, dat de ark alleen gedragen mocht worden op de heilige schouders van de priesters (1 Kron.15:2). God accepteerde het echter niet en zo is het vandaag niet anders.

Ben je homo of hetero?
Het onderwerp homoseksualiteit raakt iedereen. Al vroeg worden kinderen tegenwoordig op de scholen geconfronteerd met de vraag, “ben je homo of hetero”. Het maakt ook heftige gevoelens bij mensen wakker, het levert strijd op en niet zelden heftige discussies. Helaas vindt deze strijd ook plaats in de verschillende kerken of gemeenten in ons land.

Voor de politiek is de emancipatie van homoseksuelen inmiddels een duidelijke zaak. Discriminatie met betrekking tot geslacht of geaardheid (zoals men dat zegt) is zelfs een overtreding van de grondwet. En ook dit wakkert vooral in de kerken en evangelie gemeenten de discussie over homoseksualiteit aan. Wat zegt de Bijbel er over en hoe moeten we dat dan naar deze tijd interpreteren.

Helaas, in te veel evangelie gemeenten en kerken in ons land, laat men het onderwerp liever rusten. Men wil geen mensen verwonden of afwijzen, maar tegelijk is er daardoor vaak grote onduidelijkheid over dit gevoelige onderwerp. Vast staat echter dat in de toekomst vele kerken en gemeenten gedwongen zullen worden om een duidelijker standpunt in te nemen, je ontkomt er niet meer aan. Een nieuwe generatie is in opkomst, waarbij naar schatting één op de twintig, op één of andere manier te maken heeft met homoseksualiteit. We zullen er dus steeds meer mee te maken krijgen, het snijdt zelfs dwars door gezinnen heen, het zal ook verdeling brengen en ook de gemeente van de Heer ontkomt er niet aan. Een duidelijk geluid, over wat de Bijbel hierover leert, is daarom van groot belang.

God heeft alle mensen lief, ook homofiele mensen.
Jezus stierf voor ons allemaal aan het kruis. En zeker, we zullen homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders nooit mogen haten of discrimineren, ook in de kerk of evangelie gemeente niet, God heeft ze lief. Juist in de christelijke gemeente, zouden mensen met homoseksuele gevoelens zich welkom moeten voelen. Jezus at ook met zondaren, accepteerde hen als mens, maar wees hun zondige daden wel beslist af. In Joh. 8:11 zei Hij tegen de overspelige vrouw: ‘Ga heen en zondig niet meer.‘ Hij veroordeelde haar niet, maar keurde ook haar zonde niet goed.

Wat is het Bijbels standpunt?
Ondanks de onvoorwaardelijke liefde van God, zegt God in de Bijbel toch, dat homofilie tegennatuurlijk is (Rom.1:24-27) en dus erkent God ook niet het homo-huwelijk. Sterker nog, de Bijbel leert dat seks tussen gelijke seksen zondig is. God heeft de mens geschapen (Gen.1:27), niet man en man of vrouw en vrouw, maar man en vrouw. Lees ook Mat.19:4,5 “En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn”.

Er staat dus, die twee, man en vrouw, zullen tot één vlees zijn (zie ook Gen.2:24), en waar wordt dat beter zichtbaar dan in de seksuele gemeenschap tussen man en vrouw. God is dus zelf de bedenker van seksualiteit en Hij heeft daarom ook het lichaam van de man en de vrouw duidelijk zo geschapen dat het bij elkaar paste, daarover is geen twijfel mogelijk. En ja, dat kan in alle eerlijkheid, beslist niet gezegd worden van twee gelijke seksen.

Ondanks wat God zegt, wordt homofilie toch steeds meer geaccepteerd als normaal. Regeringen, parlementen en ook kerken worden onder druk gezet om het homohuwelijk in te voeren en heel de samenleving pro-LGBT te maken (LGBT staat voor lesbisch, homo, biseksueel en transgender). Het homo of lesbies zijn wordt zelfs als een aanlokkelijke mogelijkheid voorgesteld, men zegt letterlijk “kies wat je wilt, probeer het eens uit” en dat wordt nog eens extra benadrukt door de oververtegenwoordiging van homo’s op de tv.

Ook dit is een teken van de eindtijd, dat is de laatste tijd vlak voor de wederkomst van Jezus. De Bijbel voorzegt over deze tijd (2 Tim.3:1-5), dat er in de laatste tijd zware tijden zullen komen en dat er steeds meer mensen zonder natuurlijk liefde zullen zijn. Dit slaat duidelijk op de homoseksualiteit.

Christenen zouden echter beter moeten weten.
Helaas, ook onder christenen en in evangelische kringen, zien we de opvattingen langzaam veranderen. Men zegt dan, de Bijbel wijst het wel af, maar relaties in liefde en trouw tussen twee mannen of twee vrouwen zal God heus wel goedkeuren. De Bijbel zou het alleen over de uitwassen hebben, maar niet over mensen die zeggen van elkaar te houden, ook al zijn ze homo of lesbies. Maar men gaat dan voorbij aan de zeer duidelijk uitspraken van de Bijbel hierover, waarbij helemaal geen sprake is van uitzonderingen en daarom kunnen wij ook nu niet zo’n uitzondering maken.

Een paar teksten, wat zegt de Bijbel.
Paulus heeft het in Romeinen hoofdstuk 1, over “mannen die met mannen schandelijkheid bedrijven“, hij spreekt dan in niet mis te verstane woorden, over “tegennatuurlijk” (Rom.1:24-27) (Lees ook Lev.20:13). Het is nu eenmaal een biologisch feit dat ook met het oog op de voorplanting, mannen en vrouwen voor elkaar geschapen zijn. Nogmaals, ook anatomisch gezien is het vrouwelijke aangelegd op het mannelijke en vice versa. We kunnen dus gerust zeggen dat seksualiteit, naar haar natuur hetero is en geen homobeweging verandert daar ook maar iets aan. Nog duidelijker gezegd, als God in het begin van de schepping, alleen twee mannen of twee vrouwen had geschapen, had de mensheid niet lang bestaan. Feitelijk hoeven we hier niets aan toe te voegen. Het is het Woord van God, dat levend en krachtig is en ja helaas ook soms scherp is als een tweesnijdend zwaard (Hebr.4:12).

We beseffen dat dit voor sommige mensen een pijnlijke opmerking kan zijn. Als je zelf zulke gevoelens hebt voor anderen van hetzelfde geslacht, of als het je kind, je kleinkind of iemand anders betreft die dichtbij je staat. Het komt erop neer of wij willen accepteren wat de God in Zijn Woord zegt. Er zijn mensen met homoseksuele gevoelens, die mede door deze Bijbelwoorden een bewuste keuze hebben gemaakt om alleen te blijven en geen relatie met een ander van hetzelfde geslacht aan te gaan, hoe moeilijk dat soms ook voor hen is. Het is altijd beter om je aan de Bijbel te houden dan aan de zonde toe te geven. En God kan gelukkig ook mensen veranderen, er zijn ook mensen die door Gods genade vrij geworden zijn van homoseksuele gevoelens, God is machtig dat te doen.

Homoseksualiteit is niet aangeboren.
Laat u niets wijsmaken, de opvatting dat homofilie aangeboren zou zijn of in de ‘genen’ zou vastliggen, klopt niet. Men heeft er in ieder geval nog nooit één bewijs voor kunnen leveren. Zeker, de ene persoon kan van nature vatbaarder zijn voor homofiele gevoelens dan de andere persoon, maar dat is wat anders dan dat homofilie aangeboren zou zijn. Dat wordt ook weersproken door het feit dat bij ééneiige tweelingen (die genetisch dus absoluut identiek zijn) de één soms hetero- en de ander homoseksueel is. Waarmee ik maar wil zeggen, het verschil in seksuele oriëntatie zit ‘m kennelijk niet in het DNA maar in andere factoren.

Homofilie is veel eerder een mentale ontwikkeling-stoornis, waarbij men vervreemd is geraakt van zijn of haar eigen seksuele identiteit. Uit onderzoek is gebleken dat dit kan komen door verstoorde verhoudingen met rolmodellen in de jeugdjaren. Dat kan een verstoorde relatie met de vader zijn maar ook seksueel misbruik door b.v. een familielid. Zulke oorzaken in de vroege jeugd, kunnen (zeker bij een bepaald type persoonlijkheid) onuitwisbare sporen trekken, zelfs als men zich daar niet eens meer van bewust is. Dat is triest genoeg maar het bevestigt wel dat homofilie niet iemands seksuele natuur, maar juist de vervreemding daarvan is.

Nog erger wordt het als men zich wijs laat maken, of liever gezegd door de duivel laat wijsmaken, in het verkeerde lichaam te zijn geboren, dus de z.g. ‘transgenders’. Het feit dat sommige mannen bepaalde vrouwelijke eigenschappen hebben en sommige vrouwen mannelijke, betekent nog niet per definitie dat men dan ook een ander geslacht zou moeten hebben.

Transseksualisme is verwarring.
Mensen die denken dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren, geloven dat God bij de conceptie, een fout heeft gemaakt en dit nu is onmogelijk. Transgender en Transseksualisme is daarom absoluut een leugen van satan.

In Jeremia 1:5 zegt God tot de profeet: “…voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd”.

Mijn geslacht, als man of vrouw, maakt deel uit van mijn identiteit, dus hoe God mij gedacht heeft te maken. Als dit Gods plan voor mijn leven is, kan het niet zomaar door mensen veranderd worden. Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk. Want net zoals een vis niet omgezet kan worden in een vogel, kan een man niet in een vrouw worden veranderd, of omgekeerd, omdat ons geslacht een fundamenteel aspect is van hoe we door God geschapen zijn.

Maar satan is beslist de oorzaak van gender verwarring. Door de zonde worstelen mensen met allerlei mentale, emotionele, fysieke en seksuele gebrokenheid. De wereld is vol misbruik, geweld, angst, onwetendheid, ziekte, armoede en verslaving. En dit alles wordt aangevuurd door de duivel, die Jezus ‘leugenaar en vader van de leugens’ noemde (Joh.8:44). Maar ook dit is waar. De duivel doet alles om hetgeen door God mooi en zuiver geschapen is, stuk te maken. Daarom, er bestaan beslist ook onreine demonen, die mensen aanzetten tot dierlijk gedrag. Dan wordt tegennatuurlijke seks, een gevangenis waar men van bevrijd moet worden. Let wel, de duivel zal ons nooit laten gaan, alleen Jezus is instaat om ons vrij te maken, u heeft dan bevrijding nodig.

Paulus predikte genezing van homoseksualiteit.
Toen de apostel Paulus naar de Griekse stad Corinthiër ging, predikte hij tegen mensen van allerlei zondige achtergronden, ook daar kwam in die dagen al homofilie voor. Echter velen van hen kwamen tot geloof in Jezus en werden ‘schoongewassen, geheiligd en gerechtvaardigd door de naam van Jezus’. Dus predikte Paulus ook genezing van homofiele gevoelens.

Lees het maar in 1 Kor.6:9, 10, 11 “Of weet u niet dat onrechtvaardigen het Koninkrijk van God niet zullen beërven? Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven. Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God”.

Paulus heeft geen tolerantie of acceptatie gepredikt van bijvoorbeeld ‘mannen die met mannen slapen’. In plaats daarvan predikte hij hen Jezus, die de oplossing is van de totale verwarring waar ze in terecht waren gekomen. Er is dus een oplossing voor jou, God laat je zeker niet aan je lot over, we willen je graag de weg wijzen.

Hoe wordt ik hiervan verlost?

1. Ga naar Jezus en belijd uw zonden. Belijdenis van zonden is altijd de eerste stap. Pas als wij ons radicaal bekeren kan God ons helpen.

2. Breek in “Jezus naam” met homofiele relaties. Als we de deur naar de zonden niet volledig dicht doen, zal satan ons weer in verleiding brengen en ons binden.

3. Ga naar een pastor/oudste met geestelijk inzicht en laat met u bidden, de Heer wilt u bevrijden en genezen. Vraag om pastorale hulp en begeleiding, u kunt het nooit in eigen kracht, u heeft hulp nodig.

Maar waarschijnlijk heeft u meer hulp nodig dan dit, of misschien wilt u eerst anoniem uw verhaal kwijt. Dat kan, u krijgt altijd antwoord: KLIK HIER.

Geplaatst in geestelijk leiders, Homofilie, transgenders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Een dienaar van God moet door God geroepen zijn.

Een dienaar van God heeft geen baan zoals iedere ander in de wereld. Zijn of haar geschiktheid hangt ook niet in de eerste plaats af van opleiding en bekwaamheden. Boven dat alles moet men eerst kunnen getuigen van een roeping van God. Die roeping is geheel persoonlijk, we kunnen het niet erven van ouders, het staat ook los van familie banden. Het is Gods keus en heeft zelfs niets te maken met de mening van mensen.

Een goed voorbeeld is Mozes. Hij ontving zijn roeping bij een brandende braamstruik in de woestijn, lees daarvoor Ex. 3. God koos hem zelf uit, wij zouden hem waarschijnlijk nooit uitgezocht hebben. Hij had immers in een vlaag van woede, een Egyptenaar doodgeslagen. Daarbij komt dat hij niet kon spreken als een leider, daar was hij gewoon bang voor. Hoe moest hij dan een volk van ongeveer 2 miljoen mensen gaan leiden, dwars door een hete woestijn. Maar God maakt nooit fouten en ook niet in het geval van de roeping van Mozes, dat heeft de geschiedenis wel bewezen.

Leiders in de gemeente moeten ook door God geroepen zijn. Jezus Christus is het Hoofd van de gemeente en Hij is ook degene die zelf de leiders aanstelt, lees dit o.a. in Efeziërs 4:11,12. Alhoewel in de wereld om ons hen, democratisch leiding geven steeds meer als de norm gezien wordt, is dat toch niet op dezelfde manier in de gemeente van de Heer het geval.

Bijbels gezien moet er namelijk in de gemeente, leiding en gezag zijn wat door God is aangesteld en niet door mensen. God is het die predikers, voorgangers en oudsten roept en die ook hun roeping zichtbaar doet worden in de gemeente, door gaven, bedieningen en zalving die Hij hun geeft. Een roeping moet ook altijd eerst bevestigd worden in de gemeente, zoals o.a. de roeping van Samuel als profeet, ook bevestigd werd in heel Israël (Lees 1 Sam.3:20).

Wij hoeven daar niet zelf van alles aan de doen. We moeten ons alleen toewijden aan de Heer, dicht bij Jezus leven en bereidwillig zijn om waar mogelijk te dienen. De Bijbel zegt heel eenvoudig ‘doe wat je hand vindt om te doen’ (Prediker 9:10). De rest moet God doen, Hij opent deuren en sluit die ook zo nodig. Terwijl we bezig zijn om te dienen, zullen ook de geestelijke gaven zichtbaar worden die God ons heeft gegeven en zal langzaam duidelijk worden welke roeping en bediening God voor ons heeft. Dit is de gezonde geestelijke manier waarop nieuwe leiders geboren gaan worden en wel in de gemeente zelf. Leidinggevenden in de gemeente zouden dit proces nauwlettend moeten volgen en stimuleren, in het besef dat nieuwe bekwame leiders hard nodig zijn voor het voortbestaan van de gemeente.

Waaraan herkennen we leiders?
Gemeente leiders moeten in de eerste plaats biddend gekozen worden, onder de leiding van de heilige Geest en op grond van hun geestelijke kwalificaties en niet direct op basis van opleiding, vriendschap of familie banden. Het is van groot belang dat ze een voorbeeld zijn voor de gemeente, o.a. in trouw en levenswandel. De apostel Paulus spreekt hier duidelijk over in 1 Tim.3.

Uiteraard is het Bijbels gezien veel juister om eerst samen een ruime tijd van gebed en vasten te hebben. God is immers machtig om tot ons te spreken en de juiste persoon aan te wijzen, zoals in de dagen van de apostelen, lees daarvoor Hand.13:2. De heilige Geest wijst ook nu mensen hun plaats aan binnen het lichaam van Christus, door hen zichtbaar te maken in de gemeente en hen toe te rusten met Zijn gaven (1 Kor.12:11 en 12:18).

In de huidige tijd zien we echter dat evangelie gemeenten in ons land steeds meer moeite hebben om geschikte leiders te vinden. Men kiest niet zelden voor een soort sollicitatie commissie uit de gemeente, om vooral het proces zo democratisch mogelijk te laten verlopen. Meestal stelt die commissie dan een lange lijst met bekwaamheden op, waar een eventuele kandidaat aan moet voldoen. Vaak worden er hoge eisen gesteld aan opleiding en vooral management kwaliteiten. Men moet een allround persoon zijn, iemand die bekwaam kan manoeuvreren tussen de verschilde meningen en opvattingen in de gemeente en dat zijn er meestal heel wat. Men moet ook vaak akkoord willen gaan met een tijdelijke aanstelling, zodat we eventuele na enkele jaren nog er vanaf kunnen. Want je weet maar nooit, misschien vinden we hem toch niet zo sympathiek en dan zit je er maar mee. Maar hoe staat het dan met de roeping van God, kan dat dan ook zomaar ophouden?

Ik vroeg me af of iemand als de apostel Petrus uit de Bijbel, wel had kunnen solliciteren. In ieder geval zou hij zeker zijn afgewezen, want hij had nauwelijks opleiding gehad, hij was een eenvoudige visserman. Maar de Heer dacht er duidelijk anders over, want de apostel Petrus werd de leider van de eerste Nieuw Testamentische gemeente in het boek van Handelingen.

Zo komen we in heel de Bijbel mannen en vrouwen tegen die tegen elke verwachting in werden geroepen door God. Denk aan David die de jongste zoon van zijn vader was en ogenschijnlijk het minst geschikt. Maar God zei tegen Samuel, deze is het zalf hem en Samuel gehoorzaamde (lees 1 Sam.16:12). Zoals God het vroeger deed, kan Hij het ook vandaag nog doen. Feitelijk is God nooit opgehouden om mensen te roepen in Zijn dienst.

Natuurlijk is het begrijpelijk dat een gemeente leider in de huidige tijd, niet hetzelfde is als een leider in, bijvoorbeeld de tijd van Petrus. We kunnen nu eenmaal niet hebben dat een voorganger of oudste geen scholing gehad zou hebben. Maar wat zijn de belangrijkste voorwaarden dan wel?

Belangrijkste voorwaarde van een gemeente leider.

  • Hij moet Bijbels gezien, in de eerste plaats een roeping van God hebben en daarin ook duidelijk bevestigd zijn door anderen. Een goede opleiding, is heel nuttig, maar zonder een duidelijke roeping van God, bewijst het nog niets.
  • Daarnaast moet iemand zichtbaar en merkbaar gezalfd zijn met de heilige Geest, denk maar aan de priesters in de tabernakel, Mozes moest ze eerst zalven met de heilige zalfolie (Exodus 40:13-15). Ook de apostelen die de eerste gemeente leidde in het boek van Handelingen, moesten eerst gezalfd worden met de heilige Geest op de Pinksterdag (lees Hand.1:8). Waarom? Wel zonder de gaven en de zalving van de heilige Geest hebben we namelijk niets om uit te delen aan de gemeente. Bijvoorbeeld, in een prediking is vrij direct merkbaar of de prediker spreekt vanuit de zalving die op hem rust, of dat het voornamelijk uit hemzelf komt. Iemand die luistert en vervuld is met de heilige Geest, merkt en proeft het. Het is altijd van belang dat we God horen spreken door iemand heen en niet de mens.
  • Iemand die geroepen is door God moet ook een geheiligd leven leiden en voldoen aan de voorwaarden die Paulus ons gegeven heeft in 1 Tim.3. Mocht daar nog twijfel over bestaan, dan kan zo iemand onmogelijk in de bediening staan.
  • Tenslotte, God roept mensen die ‘bezig’ zijn. Dit is een belangrijk principe dat we niet mogen negeren. Het wordt geïllustreerd in het volgende Bijbelgedeelte over de roeping van Barnabas en Saulus (later Paulus) voor het zendingswerk. Lees Handelingen 12:25 en 13:1:

“Toen Barnabas en Saulus de bijdrage uit Antiochië hadden overhandigd, gingen ze van Jeruzalem naar Antiochië terug … Er waren in de gemeente van Antiochië profeten en leraren, onder wie Barnabas … en Saulus. Eens, toen zij aan het vasten waren en een dienst hielden ter ere van de Heer, sprak de Heilige Geest: ‘Zondert Mij af, Barnabas en Saulus vrij voor de taak waartoe ik hen geroepen heb.’

We verstaan hieruit dat Barnabas en Saulus in ieder geval al actief waren in het werk van de Heer, voor zij geroepen werden in de dienst van God. Zij deden al allerlei taken. Hier werden dus mensen geroepen die bezig waren te DIENEN waar ze nodig waren. Vanuit die positie werden ze ook GEROEPEN. Datzelfde geldt voor vandaag. God roept mensen die al in beweging zijn in het koninkrijk van de Heer en luie gelovigen worden nooit geroepen. (Lees wat Jezus zegt over de luie slaaf in Mat.25: 26-30).

Voor de huidige tijd is het van groot belang dat de gemeente van de Heer meer de wil van God zou gaan zoeken. In plaats van eerst een sollicitatie commissie in te stellen, zou het beter zijn om te starten met een tijd van vasten en bidden, zoals in Hand.13, voordat we opzoek gaan naar de geschikte persoon. God kan immers ook iemand aanwijzen of nadrukkelijk op ons hart leggen. Zodat we weer kunnen zeggen: “…het heeft de heilige Geest en ons goed gedacht …” (Lees Hand. 15:28 ).

Kan iedereen geroepen wordt in een bediening?
We zijn wel allemaal geroepen in een algemene roeping, om b.v. een zegen te zijn voor anderen. God wil ons allemaal ook gebruiken om Zijn naam hier te verheerlijken. We zijn dus niet nutteloos in een gemeente of geestelijk werk, maar God heeft een plan en een bestemming voor ons allemaal.

Die bestemming is zeker niet iets wat alleen ver weg in de toekomst ligt, maar het is iets wat vandaag kan beginnen. U mag vandaag al de persoon zijn zoals God bedoeld heeft, om vooral tot zegen te zijn voor anderen. We kunnen vandaag anderen helpen met de talenten en de mogelijkheden die God ons gegeven heeft. En u heeft altijd tenminste één talent van God ontvangen (Lees Mat.25: 15).

Dit heeft alles te maken met onze roeping en bestemming of het plan wat Hij al met ons leven had al voordat we geboren waren. Onze bestemming en roeping staat al vast, het is namelijk Gods plan met ons en we mogen dat gaan ontdekken.

Toch niet iedereen.
Maar we zijn toch niet allemaal geroepen om een leider te zijn in de gemeente. In 1 Kor.12:28 staat duidelijk dat God ‘sommigen’ geroepen heeft in een leidinggevende taak in de gemeente. Dat wil zeggen, niet iedereen wordt geroepen tot een bediening als bijvoorbeeld apostel, profeet, herder, leraar, prediker of zendingswerker of een andere opvallende taak. Er zal altijd eerst sprake moeten zijn van een Goddelijke roeping en een merkbare zalving van de heilige Geest.

Het is beslist een bijzonder voorrecht als God je uitkiest om een bepaalde taak uit te voeren en het is ook Zijn keuze en jalousie is daarbij zeker niet op z’n plaats. God heeft ook alle omstandigheden in Zijn hand en kan het zo leiden dat onze roeping en zalving zichtbaar wordt in de gemeente, ondanks weerstand of teleurstellingen.

Zo heeft God bijvoorbeeld Jakob boven zijn iets oudere tweelingbroer Ezau verkozen om stamvader van zijn volk te zijn (Rom. 9:13). God koos ook David om koning te worden en niet zijn oudere broers (1 Samuël 16:1-13). Waarom God de ene persoon voor een bepaalde taak uitkiest en een ander niet, is soms verborgen voor ons als mensen, maar Hij vergist zich nooit. Een van de factoren is dat God mensen uitkiest op grond van wat Hij in hun hart ziet (1 Samuël 16:7).

Laten we nog een misverstand ophelderen.
Het is beslist niet zo dat onze beperkingen een verhindering zijn voor God, om ons een roeping te geven en in te schakelen in zijn plan. Bovendien, sommige mensen die echt een roeping van God ontvingen voor een leiders taak in de gemeente, voelde zich juist eerst onbekwaam en dachten het niet aan te kunnen. Bijbels gezien is ook dat dus niet vreemd.

In de levens van Mozes, Petrus, Paulus en Abraham zien we voorbeelden van Bijbelfiguren die roepingen kregen, die ogenschijnlijk lang niet zo goed bij hun karakter pasten. Hier volgen een paar voorbeelden, van Mozes, Gideon en Jeremia. Ze protesteerde zelfs tegen God en zaten feitelijk helemaal niet op hun roeping te wachten.

  • Toen God Mozes riep om naar Farao te gaan, sprak hij tegen God: “wie ben ik? … en wat moet ik dan zeggen? … ze zullen me vast niet geloven en niet naar me luisteren … ik kan niet de juiste woorden vinden … stuur toch liever iemand anders” (Exodus 3 en 4). Maar…. God veranderde niet van mening, Hij koos toch voor Mozes ondanks al zijn beperkingen.
  • Gideon: God riep hem om Israël te verlossen van de Midianieten: maar hij zei tegen God “hoe zou ik Israël kunnen bevrijden? Mijn familie betekent niets en ikzelf ben de jongste van de familie….” (Richteren 6:15). Maar ook nu veranderde God niet van mening. De Heer wist precies wie Hij hebben moest.
  • Jeremia: Hij voelde zich veel te jong om een profeet te zijn: Hij zei “Nee, HEER, mijn God! Ik kan het woord niet voeren, ik ben te jong.” (Jeremia 1:6). Maar God dacht er heel anders over en riep hem in Zijn dienst als profeet, ondanks zijn jonge leeftijd.

Door de zalving van God op hun leven, waren ze toch in staat om tot bovennatuurlijke prestaties te komen. Natuurlijk, bekwaamheden en opleiding van de gelovige spelen ook een rol, maar ze mogen Bijbels gezien niet beslissend zijn voor iemands roeping. Laten we nooit vergeten: God heeft in feite onze bekwaamheden niet nodig, wel onze beschikbaarheid.

Ondanks hun tegen argumenten zijn alle drie genoemde personen Godsmannen geworden. We leren hieruit. Als God u roept voor een taak, dan zorgt Hij ervoor dat u de taak ook kunt volbrengen. Hij kan ook zelfs talenten en bekwaamheden erbij geven die we eerst niet hadden.

Sterker nog, God maakt juist geloofshelden van mensen die zichzelf onbekwaam vinden maar die zich wel beschikbaar stellen. God zou het ook heel goed ZONDER ons kunnen doen. Maar Hij wil uit liefde met ons samen werken. Als God iemand roept tot een taak, dan mag dat nooit gezien worden als een soort beloning, maar als een voorrecht. Iemands roeping zegt weinig over iemands kwaliteiten, maar wel over de kwaliteiten die God in de persoon wil ontwikkelen.

Wilt u hierover napraten, dat kan: KLIK HIER

Meer studies over Bijbels leiderschap: KLIK HIER (www.evangelisch-nieuws.nl)

Geplaatst in geestelijk leiders, gemeente, leiders | Tags: , | Een reactie plaatsen