Bestaat de hel wel, of is het een fabel om je bang te maken?

door H.A.Herbold

(2018) Paus Franciscus laat in een interview weten, dat de hel helemaal niet bestaat. Dit lijkt goed nieuws, voor wie bang is na de dood niet in de hemel, maar in de hel te belanden, alleen… het is tegen de Bijbel en dus klopt het niet. Een andere uitspraak van deze kerkleider is, “zondaren worden niet gestraft, maar als ze berouw tonen krijgen ze alsnog, na dit leven vergeving van God. Alleen degenen die geen berouw tonen, kunnen niet vergeven worden en zullen eeuwig verdwijnen.” Wat hij met ‘verdwijnen’ precies bedoelde is onduidelijk.

  • Er is echter een groot gevaar voor christenen, wanneer ze duidelijke Bijbelse uitspraken in twijfel te gaan trekken. Als we namelijk niet meer zouden geloven in een hel, waarom dan nog wel in een hemel? Sterker nog, waarom zouden we nog in God geloven en in de waarheid van de Bijbel? Hiermee wordt Gods Woord tot een sprookjes boek gemaakt en God tot een leugenaar.

Niet alles wat gepredikt wordt is waar.
Een stroom van verkeerde leringen overspoelt het christendom in het westen. Er is maar één mogelijkheid om niet misleidt te worden en dat is door dicht bij het Woord van God te blijven. Zodra we afwijken en gedachten van mensen gaan navolgen, komen we op drijfzand. Eén van de snelst groeiende leringen op dit moment waarbij men afwijkt van de Bijbel, is de zogenaamde ‘alverzoening’ en helaas zijn er in Nederland al diverse christenen die deze leer aanhangen en hun aantal groeit nog. Ook hetgeen de Rooms Katholieke kerkleider zegt, is duidelijk een variant van die onBijbels ‘alverzoening’ leer.

Degene die deze leer aanhangen zijn verdedigers van het idee, dat werkelijk alle mensen zalig zullen worden, dus zelfs als men zich nooit bekeerd heeft. Deze mensen menen dat eeuwig nooit echt eeuwig kan zijn, tenminste als het gaat om straf van God. Men denkt dat God mensen niet voor eeuwig kan straffen of anders gezegd ‘blijvend’ kan oordelen.

Mocht er al ooit sprake zijn van een oordeel van God, dan zal het meer een loutering zijn waar sommige mensen door heen gaan, om dan alsnog behouden te worden. Men zegt ‘God is toch liefde’ en ‘hoe kan een liefdevolle God nu mensen voor eeuwig en altijd in de hel werpen’. Het is dus veel aannemelijker, dat de liefde van God ervoor zal zorgen dat uiteindelijk alle mensen worden behouden. Uiteraard is deze gedachte vaak goed bedoeld, maar op de vraag is of de Bijbel dit leert, is het antwoord ondubbelzinnig nee.

Bestaat er een hel?
Veel mensen kunnen ook maar moeilijk accepteren dat de Bijbel leert dat er ook een hel is. En ja, natuurlijk is dit niet een gemakkelijk onderwerp om over te praten of iets waar je blij van wordt. Maar daarom hoeven we deze Bijbelse waarheid nog niet aan de kant te schuiven. De Bijbel leert inderdaad dat God enorm barmhartig en lankmoedig is en dat Hij niet snel zal oordelen. Steeds opnieuw schenkt Hij genade en wacht Hij met oordelen, maar… er komt wel een definitief oordeel van God. Het kan nu eenmaal niet dat de zonden onbestraft zou blijven, daarvoor is de prijs die Jezus heeft betaald op het kruis van Golgotha, te hoog geweest.

We moeten er natuurlijk ook voor waken dat er alleen hel en oordeel gepredikt wordt. Eerst komt de genade, Gods barmhartigheid en liefde, maar het is net als met de rekbaarheid van een elastiek, op een dag is de rek eruit en dan breekt het en dus volgt onherroepelijk het oordeel. De leer van de alverzoening is een verkeerde lering omdat die voorbijgaat aan de rechtvaardige toorn van God. De toorn van God die op iedere zondaar rust die zich niet wenst te bekeren van zijn zonden. In Joh. 3:36 staat “Wie in de Zoon gelooft heeft eeuwig leven, maar wie aan de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem…”.

Het gaat dus over een zeer ernstige zaak, namelijk de toorn van God. En ja, wie een ander evangelie aanhangt dan de Bijbel leert, bedriegt zichzelf of heeft zich door de meester leugenaar (satan) laten misleiden en komt straks mogelijk bedrogen uit.

Er zijn evangelische Christenen die beweren, dat de traditionele kijk op de hel berust op Griekse filosofie en dat de Bijbelse tekst hierover op een andere manier verklaard moet worden. Het idee dat alle mensen, hoe ze ook geleefd hebben, uiteindelijk toch door het geweldige werk van de Heer Jezus op Golgotha’s kruis behouden zouden worden, is natuurlijk ook veel aantrekkelijker.

Maar hoewel de wens wel sympathiek kan zijn, moeten de redeneringen wel beproefd worden met de Bijbel. De oplossing kan namelijk alleen liggen in het laten spreken van de Bijbel en niet in het laten prevaleren van eigen gevoelens of gedachten. Het is overigens tekenend voor deze tijd, waarin men vrijwel alleen nog wenst te luisteren naar een “evangelie” dat aangenaam klinkt in de oren. Waardoor een lering zoals de alverzoening steeds meer aanhang krijgt. Maar we moeten beseffen dat de satan een meester vervalser is.

Het is ook veel aantrekkelijker om te geloven dat Jezus alleen liefde, vrede en vergeving predikte in het nieuwe testament. En sommigen beweren dat Jezus ons niet of nauwelijks onderwees over een eeuwige, vurige plaats waar ongelovigen gestraft zouden worden. Maar het tegenovergestelde is juist waar. In Gods Woord onderwees niemand méér over de hel dan Jezus. Hij beschreef de hel als een plaats van eeuwig vuur, (Mattheüs 25:41) eeuwige bestraffing (Mattheüs 25:46) en een plaats van kwelling, vlammen, en lijden (Lucas 16:23-24). Jezus onderwees tijdens Zijn leven zelfs vele malen uitdrukkelijk over de hel (Mattheüs 5:22, 29-30; 10:28; 18:9; 23:15,33; Marcus 9:43-47; Lucas 12:6; 16:23).

Maar mensen die de Bijbel niet voldoende kennen, kunnen heel gemakkelijk ‘betoverd’ worden (Gal.3:1) door een bepaalde leer, zonder dat men in de gaten heeft dat het een dwaling is en afwijkt van het Woord van God. Men kan dan zelfs vol vuur en overtuiging een dwaling verdedigen.

God is toch barmhartig
In het boek Openbaring worden er plagen beschreven die de laatste oordelen zijn die God zal zenden over de wereld die Hem verworpen heeft. Hierna komt niets meer, dan is het oordeel van God ten einde en volgt de eeuwige heerlijkheid die de Heer beloofd heeft aan elkeen die Hem liefheeft. In 1 Kor.2:9 staat “Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, al wat God heeft bereid voor degenen die Hem liefhebben”. Laat ons het nog eens zeggen: GOD WIL NIET OORDELEN, MAAR BEHOUDEN. Om ons van het oordeel vrij te spreken, heeft God Zijn Zoon geoordeeld, in onze plaats, aan het kruis. Jesaja 53 zegt in vers 5 “…de straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem…” Als het toch gebeurt dat we geoordeeld worden, dan zal een mens God niets kunnen verwijten.

Maar er is één ding waarom God het meest zal toornen en dat is als mensen het offer van Zijn Zoon Jezus aan het kruis verwerpen. Om dit te begrijpen, moeten we ons even voor de geest halen wat Jezus deed, toen Hij die lange weg naar Golgotha ging. De Bijbel zegt in Jesaja 53 dat Hij gestalte noch luister had, Hij was veracht en van mensen verlaten, een man van smarten. Iemand voor wie men het gelaat verbergt, Hij werd mishandeld, geslagen, bespot en gehoond. Dit alles deed Hij voor ons, opdat wij niet in het oordeel zouden komen. Maar de andere kant is ook waar, dit groot offer roept om vergelding voor al degene die hem verachten, ondanks Zijn grote liefde voor ons.

Laten wij dus nooit vergeten wat Jezus voor ons over had aan het kruis. Hij ging de lange weg naar Golgotha, opdat wij mogen uitroepen “ik ben vrij van het oordeel”. Paulus zegt in Rom.8:1 “Zo is er dan geen veroordeling meer voor hen die in Christus Jezus zijn”. Als u maar “in “ Jezus bent, dat is de enige schuilplaats tegen het oordeel. In Jezus betekent, een relatie met Hem en dat kan alleen als we wederomgeboren zijn en dagelijks met hem wandelen.

Het is als de Israëlieten die het Pascha aten in de nacht dat ze verlost werden uit Egypte land. Toen ging het oordeel aan hen voorbij, ze aten van het paaslam en het bloed van dat Lam brachten ze aan de deurposten van hun huizen aan. Ex.12:7, 8 “Vervolgens zal men van het bloed nemen en dit strijken aan de beide deurposten en de bovendorpel, aan die huizen, waarin men het eet. Het vlees zullen zij dezelfde nacht eten”.

Dat bloed wijst op de vergeving van onze zonden door de kracht van Jezus bloed, daardoor zijn we vrij van het oordeel. God zei tegen Israël in Ex.12:3 “En het bloed zal u dienen als een teken aan de huizen, waar gij zijt, en wanneer Ik het bloed zie, dan ga Ik u voorbij. Aldus zal er geen verdervende plaag onder u zijn, wanneer Ik het land Egypte sla”.

Het eten van het paaslam wijst op de gemeenschap (contact) wat elk kind van God met de Heer moet hebben. We moeten eten van Jezus Woord iedere dag, met Hem wandelen. Alleen in Jezus is bescherming, geborgenheid, veiligheid tegen de storm die gaat komen over deze wereld. Op dezelfde manier ook moesten de mensen in de ark van Noach zijn, om bewaard te blijven voor de zondvloed. In die ark was het veilig, daarbuiten viel men onder het oordeel. Dat zal straks niet anders zijn, alleen in Jezus is bewaring voor het komende oordeel.

God houdt van ons (Joh. 3:16) en Hij wil ook dat alle mensen gered worden (2 Petrus 3:9). Maar God is ook rechtvaardig en oprecht, Hij zal niet toestaan dat zonde onbestraft wordt gelaten. Maar dit is juist de reden dat God Jezus stuurde, om de prijs voor onze zonden te betalen, zodat wij hier niet tot in de eeuwigheid in de hel voor zouden hoeven te boeten (2 Kor. 5:21). Het enige dat wij hoeven te doen is onze zonden te belijden en Jezus offer te aanvaarden. Onze zonden zijn daarmee vergeven en ons wordt dan een eeuwig thuis in de hemel beloofd. Alleen als we Zijn geschenk van eeuwig leven door de Jezus afwijzen, dan zullen we de eeuwige gevolgen van die beslissing onder ogen moeten zien: een eeuwigheid in een brandende hel.

Als jij vandaag zou sterven, zou je dan met 100% zekerheid weten dat je naar de hemel gaat? Zorg er vandaag voor dat je het zeker weet!

Misschien wil je er met iemand over praten? KLIK HIER

Advertenties
Geplaatst in Actueel, hel en hemel | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kun je profeteren leren door oefening? Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

Zeven vragen over profeteren.

We krijgen vrijwel dagelijks e-mails van mensen die ons vragen stellen over onderwerpen uit de Bijbel. Hier volgen de zeven vragen die ons het meest gesteld zijn over ‘profeteren in de gemeente’. Aansluitend vindt u hier ook onze antwoorden. Misschien heeft u ook brandende vragen over een Bijbels onderwerp, mail ons gerust, u krijgt altijd antwoord. KLIK HIER.

Profeteren is een boodschap van God doorgeven, onder de directe inspiratie van de heilige Geest. Je hoort in bepaalde samenkomsten waar veel geprofeteerd wordt, nogal eens het bekende ‘zo spreekt de Heer… ‘ en dan volgt er een boodschap. Anderen zijn wat voorzichtiger en zeggen ‘de Heer bepaalde mij bij…’ en dan volgt er een boodschap of bepaalde gedachte die men meent van God ontvangen te hebben. Echter, in beide gevallen zeker moeten weten dat God inderdaad spreekt en niet een mens maar wat bedenkt.

1.Kunnen we profeteren leren?
Bijvoorbeeld op een cursus of in een z.g. profetenschool of iets dergelijks. Tegenwoordig komen ze als paddenstoelen uit de grond, cursussen genoeg.  In de tijd van het oude testament komen we dit ook tegen, een z.g. ‘profetenschool’.

  • In 1 Sam.10 wordt dit omschreven als een groep profeten die al musicerende profeteerden. Bij een door Samuel voorzegde ontmoeting met deze profeten, komt Gods Geest ook over Saul en geraakt hij met hen in vervoering.

  • In het verhaal van Elia en Elisa (2 Kon.2) is ook sprake van een groep jonge profeten; een z.g. profetenschool. Na de voorzegde hemelopname van Elia stellen deze profeten een zoektocht naar de verdwenen Elia voor, terwijl Elisa toch duidelijk te kennen geeft dat dit niet nodig is!

Wordt er dan bedoeld met profeten-scholen?
Deze profetenscholen waren in ieder geval geen plaatsen waar men geestelijke gaven kon aan leren, want daarvan lezen we pas na de uitstorting van de heilige Geest op de pinksterdag (Hand.2). Maar  hoe zit dat nu vandaag? In het nieuwe testament lezen we nergens meer van een aparte profetenschool, maar wel van de gemeente.

Als belangrijkste argument voor het aanleren van het profeteren, wordt meestal aangehaald dat de Bijbel zegt dat we moeten streven naar de gaven van de Geest (1 Kor.14:1) en vooral dat we zullen profeteren. Maar moeten we dat streven dan ook weer zo vertalen, dat het dus aan te leren is? Nee, we denken het toch niet. Autorijden kan men leren, een muziek instrument bespelen kan men leren. De manier om dat te doen is veel oefenen. Maar men kan niet profeteren oefenen, dus… gewoon maar zeggen wat in je opkomt, om te kijken of het wel ergens op lijkt. Mensen die dat beweren maken er een spel van en daarvoor zijn de dingen van God te heilig. Het karakter van een profetie is juist de spontane directe manier waarop er plotseling een boodschap van God komt en dit kan nooit aangeleerd of ingestudeerd zijn.

Het Griekse woord voor ‘streven naar’ betekent letterlijk ‘ijverig zijn, beijveren’. Het spreekt over een ernstig en intens verlangen. Heel praktisch gesproken kunnen we bij ‘beijveren’ denken aan bidden voor een gave en aan het bestuderen van de Bijbel met betrekking tot de gave waarnaar je verlangt. En verder geeft Paulus in 1Kor.14:12 het belangrijke advies, als het gaat om de gaven, om te trachten uit te munten tot stichting van de gemeente te zijn.

2.Kan men profetie ook van te voren bedenken?
Ons is wel gevraagd of je een profetie van te voren kan bedenken. Maar ons antwoord is dan steeds: ‘bij een echte profetische boodschap, kan men niet van tevoren al weten wat men gaat zeggen. Als dat wel zo is, dan komt het vrijwel zeker uit onze eigen gedachten’. Wel kan er een bepaalde gedachte in onze geest binnen komen, waar we later de woorden bij krijgen. We moeten in ieder geval zorgen dat we volkomen vrij van invloeden van buiten af zijn. Bijvoorbeeld, we moeten niet over zaken willen profeteren, waarover we al enige voorkennis hebben. In zo’n geval is het beter te zwijgen. Dergelijke profetieën zijn namelijk zelden zuiver, want te gemakkelijk verwarren we dan onze eigen gedachten, ideeën en verlangens met het spreken van God.

Een profetie behoort wel geïnspireerd te zijn door Gods Geest, maar kan soms toch menselijke elementen bevatten of niet volledig zijn ( 1Kor.13:9). Daarom is een toetst niet alleen voor de ontvanger belangrijk, maar ook voor de gever van de profetie. Een gezonde terugkoppeling kan de gave en bediening van profetie verder in ons ontwikkelen! Het kan ook zijn dat een “beperkte” profetie door een andere profetie aangevuld wordt in de samenkomst.

3.Kunnen profetieën schadelijk zijn?
Profetie is dus niet volmaakt (1 Kor.13:9). Wanneer het gaat om ‘profeteren in de gemeente’, dan gaat het altijd om profetieën uitgesproken door nog onvolmaakte mensen, maar wel geïnspireerd door de heilige Geest. Profetie is dus beslist geen aanvulling op de Bijbel, ze voegt geen nieuwe openbaring toe, Openb. 22:18,19. De Geest zal daarom ook nooit ingaan tegen het Woord van God.

Daar staat tegenover dat profetieën die in de Bijbel zijn opgenomen wel altijd zuiver zijn, het Woord van de Heer dus. Maar… dat is anders als het gaat om gemeente-profetie? Daarom moeten we voorzichtig zijn met profetie, maar wat ook waar is, niet alles wat uitgesproken wordt in een gemeente is even schadelijk. Er zijn mensen die menen woorden van God te moeten doorgeven, die alleen bemoedigen of positief aansporen en ja, zolang als er dan geen on-Bijbelse dingen gezegd worden, kan dat nooit een probleem zijn. We worden er immers wel door opgebouwd en het is erg moeilijk om te beoordelen of de profetie dan echt van God is, of van iemand die ons graag goed bedoeld wilde zegenen.

Maar het wordt anders als profetieën duidelijk richtinggevend zijn, dus ‘je zult genezen’ of ‘je zult door God gebruikt gaan worden’ of ‘God gaat je probleem oplossen’ of ‘God roept jou om voor Hem te gaan werken’ (Lees bijvoorbeeld Hand.13) etc.., in dat geval is het van groot belang dat we zeker weten dat God gesproken heeft en dat men niet uit eigen gedachten maar iets gezegd heeft. Lees Prediker 5:1 “Wees niet te snel met uw mond, en laat uw hart zich niet haasten een woord te uiten voor het aangezicht van God. Want God is in de hemel en u bent op de aarde”.

Laten we daar in ieder geval zeer voorzichtig mee omgaan en altijd weer om een bevestiging vragen. Dat iemand een profetie uitspreekt, garandeert dus nog niet altijd dat hij of zij een boodschap van God doorgeeft. Profetie kan zelfs worden misbruikt, met soms manipulatie als gevolg. Pas vooral op voor mensen, ook geestelijke leiders, die schermen met uitdrukkingen als “de Heer heeft me laten zien dat … en daarom moet jij dit of dat doen.” Door het gebruik van zulke uitdrukkingen kan de spreker anderen gemakkelijk manipuleren. Wie zou immers in twijfel durven trekken wat God zelf zegt? Waar wordt geprofeteerd, moet altijd een correctie mogelijkheid aanwezig zijn. Dat dient om te voorkomen dat alles wat als profetie wordt aangediend, klakkeloos wordt geaccepteerd.

4.Waaraan is een Bijbelse profetie te herkennen?
In 1 Kor.14:3 lezen we van de kenmerken of eigenschappen van een profetie, waar we de boodschap ook op mogen toetsen. “Maar wie profeteert spreekt voor de mensen stichtend, vermanend en bemoedigend”. Een profetie is dus altijd: stichtend, vermanend, bemoedigend. Een profetie is dus nooit afbrekend, maar altijd opbouwend.

Profeteren is dus ook geen voorspellingen doen over de toekomst. Het is uitsluitend stichtend, vermanend en bemoedigend spreken. Degenen die dachten dat zij de toekomst konden voorzeggen omdat zij die gave bezitten, hebben soms voor verwarring gezorgd in gemeenten. Vooral als hetgeen voorspeld is later niet uit bleek te komen.

Profetie is altijd gericht op Jezus. In Openb. 19:10 lezen we: “Het getuigenis van Jezus is de geest van de profetie”. Dit betekent, dat een profetische uiting steeds weer betrokken moet (kunnen) worden op Jezus, op zijn werk van verlossing, waarbij ook het aspect van het oordeel niet achter hoeft te blijven. Bij de toetsing mogen we dan ook de vraag stellen: ‘Gaat het in deze profetische uiting om Jezus?’

5. Zijn we gedwongen om te spreken?
Soms hoor je ook de opmerking: “Ik kon mijn mond niet houden, ik moest spreken ” of “ik kon niet wachten met het uitspreken”. Men denkt vaak dat dit van Gods Geest is, maar dat is het toch niet, maar het komt uit onze eigen gedachten. Gods Geest dwingt niemand om te spreken. De Bijbel zegt: “de geesten der profeten zijn aan de profeten onderworpen, want God is geen God van wanorde, maar van vrede”. 1 Kor.14:31-33.

6. Kan iedereen op elke plaats profeteren?
Pas op als mensen zomaar plotseling naar u toe komen om over u te profeteren. Er zijn genoeg blunders gemaakt waarbij mensen gingen profeteren in het vlees. Profetie hoort in de eerste plaats binnen de gemeente, waar aandacht gegeven kan worden aan het profetische woord en ook de toetsing kan volgen door andere gelovigen.

Die toetsing of beoordeling is belangrijk. Lees 1 Cor 14:29-31 “Wat de profeten betreft, twee of drie mogen het woord voeren, en de anderen moeten het beoordelen. Maar indien aan een ander, die daar gezeten is, een openbaring ten deel valt, moet de eerste zwijgen. Want gij kunt alleen een voor een profeteren, opdat allen lering en allen opwekking erdoor ontvangen. En de geesten der profeten zijn aan de profeten onderworpen, want God is geen God van wanorde, maar van vrede”.

Samengevat: als iemand zomaar na de samenkomst of elders naar u toe komt en zegt dat hij of zij een profetisch woord voor u heeft, vraag dan dit te bewaren voor de openbare samenkomst of u vraagt de leiding van Gemeente er bij te komen, indien dit mogelijk is. De Bijbel maakt immers duidelijk dat ons profeteren niet volmaakt is, eenvoudigweg doordat de mens die profeteert niet volmaakt is: “Want onvolkomen is ons kennen en onvolkomen ons profeteren” (1 Kor. 13:9)

7.Mogen alle christenen profeteren?
In de Bijbel lezen wij 1 Kor. 14:5 : “Ik wilde wel dat gij allen in tongen sprak, maar liever nog, dat gij profeteerde.” Hieruit kunnen we opmaken dat Paulus door de Geest de mensen aanspoort te bidden voor deze gave. Hij vond het goed dat alle gelovigen konden profeteren. “Want wie profeteert sticht de gemeente” (1 Kor.14:4). In 1 Kor.14:31 lezen wij : “Want gij kunt allen één voor één profeteren, opdat allen lering en allen opwekking er door ontvangen.”

Profeteren heeft dus nut want: De gemeente wordt door uw profetie opgebouwd, gesticht en vermaand. En u wordt door uw gehoorzaamheid ook gezegend, omdat God u kunt gebruiken als een kanaal van zegen.

Hier volgen enkele uitgangspunten om over na te denken:

  • Alle kinderen Gods die wederom geboren zijn en vervuld met de Heilige Geest, kunnen zich uitstrekken naar de gave van profetie (1 Kor.14:1).

  • Veracht profetie nooit, maar toetst het liever aan de Bijbel. (1 Thess. 5:20-21)

  • Onthoudt dat de boodschap van een profetie, de woorden van God kunnen zijn. Maar de profetie wordt wel uitgesproken door een mens (1 Petr. 4:11 en 1 Cor. 13:9) dus kan het onvolmaakt zijn, maar een profetie zal in ieder geval nooit tegen de Bijbel ingaan.

  • Dit is belangrijk. Meestal komt een profetisch woord als een bevestiging van wat God al in het hart heeft gelegd. Als je weet dat een profetie iets voor je betekent, handel dan in geloof er naar.

  • Soms kan een profetie, tijd en verdere leiding nodig hebben, om volledig te worden begrepen. Ga daarom nooit direct naar een profetie leven, maar leg de profetie ook niet naast je neer, maar ga er altijd mee naar de Heer en wacht tot Hij het bevestigt.

Meer weten of nog vragen, stel ze gerust, u krijgt altijd antwoord. KLIK HIER.

Geplaatst in Profeteren in de gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Homofilie in de gemeente van de Heer. Kan dat wel?

Het is niet zonder gevaar om openlijk over dit soort onderwerpen te schrijven. Meestal is het gevolg dat het bij ons reacties regent en vaak niet allemaal positief. Toch hebben we gemeend nog een keer te moeten schrijven over homofilie. In de laatste tijd worden we namelijk regelmatig  weer gevraagd wat je houding als christen moet zijn, als je met homofiele mensen te maken krijgt in de gemeente. Vooral als ze één of ander taak hebben en in het bijzonder als ze een leidinggevende taak in een gemeente hebben. Natuurlijk willen we mensen niet afwijzen of bewust pijn doen, maar toch kunnen we niet om het Woord van God heen, zelfs als dat betekent dat mensen daardoor ontevreden worden of mogelijk de gemeente verlaten.

Het is duidelijk dat mensen die taken hebben in een gemeente en vooral als het gaat om leiding geven of verkondiging, ook een voorbeeld functie hebben naar de gemeente (lees 1 Tim.3). Feitelijk kunnen zij dus onmogelijk functioneren, wanneer hun leven niet beantwoord aan wat God zegt in Zijn Woord over huwelijk of seksualiteit. Dat geldt zelfs voor mensen met een theologische opleiding. Als we verlangen naar Gods zegen in de gemeente, dan zullen we de dingen moeten doen naar de aanwijzingen van de Heer. Want een huis zonder stevig fundament zal vroeg of laat een bouwval worden. Ons fundament is een blijft het rotsvaste Woord van God wat niet veranderen kan.

Vb. Als David de Ark terug laat halen uit het land van de Filistijnen, deed hij dat eerst op zijn eigen manier. Hij liet namelijk de ark op een wagen met ossen vervoeren. Maar God had geboden in Zijn Woord, dat de ark alleen gedragen mocht worden op de heilige schouders van de priesters (1 Kron.15:2). God accepteerde het echter niet en zo is het vandaag niet anders.

Ben je homo of hetero?
Het onderwerp homoseksualiteit raakt iedereen. Al vroeg worden kinderen tegenwoordig op de scholen geconfronteerd met de vraag, “ben je homo of hetero”. Het maakt ook heftige gevoelens bij mensen wakker, het levert strijd op en niet zelden heftige discussies. Helaas vindt deze strijd ook plaats in de verschillende kerken of gemeenten in ons land.

Voor de politiek is de emancipatie van homoseksuelen inmiddels een duidelijke zaak. Discriminatie met betrekking tot geslacht of geaardheid (zoals men dat zegt) is zelfs een overtreding van de grondwet. En ook dit wakkert vooral in de kerken en evangelie gemeenten de discussie over homoseksualiteit aan. Wat zegt de Bijbel er over en hoe moeten we dat dan naar deze tijd interpreteren.

Helaas, in te veel evangelie gemeenten en kerken in ons land, laat men het onderwerp liever rusten. Men wil geen mensen verwonden of afwijzen, maar tegelijk is er daardoor vaak grote onduidelijkheid over dit gevoelige onderwerp. Vast staat echter dat in de toekomst vele kerken en gemeenten gedwongen zullen worden om een duidelijker standpunt in te nemen, je ontkomt er niet meer aan. Een nieuwe generatie is in opkomst, waarbij naar schatting één op de twintig, op één of andere manier te maken heeft met homoseksualiteit. We zullen er dus steeds meer mee te maken krijgen, het snijdt zelfs dwars door gezinnen heen, het zal ook verdeling brengen en ook de gemeente van de Heer ontkomt er niet aan. Een duidelijk geluid, over wat de Bijbel hierover leert, is daarom van groot belang.

God heeft alle mensen lief, ook homofiele mensen.
Jezus stierf voor ons allemaal aan het kruis. En zeker, we zullen homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders nooit mogen haten of discrimineren, ook in de kerk of evangelie gemeente niet, God heeft ze lief. Juist in de christelijke gemeente, zouden mensen met homoseksuele gevoelens zich welkom moeten voelen. Jezus at ook met zondaren, accepteerde hen als mens, maar wees hun zondige daden wel beslist af. In Joh. 8:11 zei Hij tegen de overspelige vrouw: ‘Ga heen en zondig niet meer.‘ Hij veroordeelde haar niet, maar keurde ook haar zonde niet goed.

Wat is het Bijbels standpunt?
Ondanks de onvoorwaardelijke liefde van God, zegt God in de Bijbel toch, dat homofilie tegennatuurlijk is (Rom.1:24-27) en dus erkent God ook niet het homo-huwelijk. Sterker nog, de Bijbel leert dat seks tussen gelijke seksen zondig is. God heeft de mens geschapen (Gen.1:27), niet man en man of vrouw en vrouw, maar man en vrouw.  Lees ook Mat.19:4,5 “En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen  van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en  die twee zullen tot één vlees zijn”.

Er staat dus, die twee, man en vrouw, zullen tot één vlees zijn (zie ook Gen.2:24), en waar wordt dat beter zichtbaar dan in de seksuele gemeenschap tussen man en vrouw. God is dus zelf de bedenker van seksualiteit en Hij heeft daarom ook het lichaam van de man en de vrouw duidelijk zo geschapen dat het bij elkaar paste, daarover is geen twijfel mogelijk. En ja, dat kan in alle eerlijkheid, beslist niet gezegd worden van twee gelijke seksen.

Ondanks wat God zegt, wordt homofilie toch steeds meer geaccepteerd als normaal. Regeringen, parlementen en ook kerken worden onder druk gezet om het homohuwelijk in te voeren en heel de samenleving pro-LGBT te maken (LGBT staat voor lesbisch, homo, biseksueel en transgender). Het homo of lesbies zijn wordt zelfs als een aanlokkelijke mogelijkheid voorgesteld, men zegt letterlijk “kies wat je wilt, probeer het eens uit” en dat wordt nog eens extra benadrukt door de oververtegenwoordiging van homo’s op de tv.

Ook dit is een teken van de eindtijd, dat is de laatste tijd vlak voor de wederkomst van Jezus. De Bijbel voorzegt over deze tijd (2 Tim.3:1-5), dat er in de laatste tijd zware tijden zullen komen en dat er steeds meer mensen zonder natuurlijk liefde zullen zijn. Dit slaat duidelijk op de homoseksualiteit.

Christenen zouden echter beter moeten weten.
Helaas, ook onder christenen en in evangelische kringen, zien we de opvattingen langzaam veranderen. Men zegt dan, de Bijbel wijst het wel af, maar relaties in liefde en trouw tussen twee mannen of twee vrouwen zal God heus wel goedkeuren. De Bijbel zou het alleen over de uitwassen hebben, maar niet over mensen die zeggen van elkaar te houden, ook al zijn ze homo of lesbies. Maar men gaat dan voorbij aan de zeer duidelijk uitspraken van de Bijbel hierover, waarbij helemaal geen sprake is van uitzonderingen en daarom kunnen wij ook nu niet zo’n uitzondering maken.

Een paar teksten, wat zegt de Bijbel.
Paulus heeft het in Romeinen hoofdstuk 1, over “mannen die met mannen schandelijkheid bedrijven“, hij spreekt dan in niet mis te verstane woorden, over “tegennatuurlijk” (Rom.1:24-27) (Lees ook Lev.20:13).  Het is nu eenmaal een biologisch feit dat ook met het oog op de voorplanting, mannen en vrouwen voor elkaar geschapen zijn. Nogmaals, ook anatomisch gezien is het vrouwelijke aangelegd op het mannelijke en vice versa. We kunnen dus gerust zeggen dat seksualiteit, naar haar natuur hetero is en geen homobeweging verandert daar ook maar iets aan. Nog duidelijker gezegd, als God in het begin van de schepping, alleen twee mannen of twee vrouwen had geschapen, had de mensheid niet lang bestaan. Feitelijk hoeven we hier niets aan toe te voegen. Het is het Woord van God, dat levend en krachtig is en ja helaas ook soms scherp is als een tweesnijdend zwaard (Hebr.4:12).

We beseffen dat dit voor sommige mensen een pijnlijke opmerking kan zijn. Als je zelf zulke gevoelens hebt voor anderen van hetzelfde geslacht, of als het je kind, je kleinkind of iemand anders betreft die dichtbij je staat. Het komt erop neer of wij willen accepteren wat de God in Zijn Woord zegt. Er zijn mensen met homoseksuele gevoelens, die mede door deze Bijbelwoorden een bewuste keuze hebben gemaakt om alleen te blijven en geen relatie met een ander van hetzelfde geslacht aan te gaan, hoe moeilijk dat soms ook voor hen is. Het is altijd beter om je aan de Bijbel te houden dan aan de zonde toe te geven. En God kan gelukkig ook mensen veranderen, er zijn ook mensen die door Gods genade vrij geworden zijn van homoseksuele gevoelens, God is machtig dat te doen.

Homoseksualiteit is niet aangeboren.
Laat u niets wijsmaken, de opvatting dat homofilie aangeboren zou zijn of in de ‘genen’ zou vastliggen, klopt niet. Men heeft er in ieder geval nog nooit één bewijs voor kunnen leveren. Zeker, de ene persoon kan van nature vatbaarder zijn voor homofiele gevoelens dan de andere persoon, maar dat is wat anders dan dat homofilie aangeboren zou zijn. Dat wordt ook weersproken door het feit dat bij ééneiige tweelingen (die genetisch dus absoluut identiek zijn) de één soms hetero- en de ander homoseksueel is. Waarmee ik maar wil zeggen, het verschil in seksuele oriëntatie zit ‘m kennelijk niet in het DNA maar in andere factoren.

Homofilie is veel eerder een mentale ontwikkeling-stoornis, waarbij men vervreemd is geraakt van zijn of haar eigen seksuele identiteit. Uit onderzoek is gebleken dat dit kan komen door verstoorde verhoudingen met rolmodellen in de jeugdjaren. Dat kan een verstoorde relatie met de vader zijn maar ook seksueel misbruik door b.v. een familielid. Zulke oorzaken in de vroege jeugd, kunnen (zeker bij een bepaald type persoonlijkheid) onuitwisbare sporen trekken, zelfs als men zich daar niet eens meer van bewust is. Dat is triest genoeg maar het bevestigt wel dat homofilie niet iemands seksuele natuur, maar juist de vervreemding daarvan is.

Nog erger wordt het als men zich wijs laat maken, of liever gezegd door de duivel laat wijsmaken, in het verkeerde lichaam te zijn geboren, dus de z.g. ‘transgenders’. Het feit dat sommige mannen bepaalde vrouwelijke eigenschappen hebben en sommige vrouwen mannelijke, betekent nog niet per definitie dat men dan ook een ander geslacht zou moeten hebben.

Transseksualisme is verwarring.
Mensen die denken dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren, geloven dat God bij de conceptie, een fout heeft gemaakt en dit nu is onmogelijk. Transgender en Transseksualisme is daarom absoluut een leugen van satan.

In Jeremia 1:5 zegt God tot de profeet: “…voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd”.

Mijn geslacht, als man of vrouw, maakt deel uit van mijn identiteit, dus hoe God mij gedacht heeft te maken. Als dit Gods plan voor mijn leven is, kan het niet zomaar door mensen veranderd worden. Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk. Want net zoals een vis niet omgezet kan worden in een vogel, kan een man niet in een vrouw worden veranderd, of omgekeerd, omdat ons geslacht een fundamenteel aspect is van hoe we door God geschapen zijn.

Maar satan is beslist de oorzaak van gender verwarring. Door de zonde worstelen mensen met allerlei mentale, emotionele, fysieke en seksuele gebrokenheid. De wereld is vol misbruik, geweld, angst, onwetendheid, ziekte, armoede en verslaving. En dit alles wordt aangevuurd door de duivel, die Jezus ‘leugenaar en vader van de leugens’ noemde (Joh.8:44). Maar ook dit is waar. De duivel doet alles om hetgeen door God mooi en zuiver geschapen is, stuk te maken. Daarom, er bestaan beslist ook onreine demonen, die mensen aanzetten tot dierlijk gedrag. Dan wordt tegennatuurlijke seks, een gevangenis waar men van bevrijd moet worden. Let wel, de duivel zal ons nooit laten gaan, alleen Jezus is instaat om ons vrij te maken, u heeft dan bevrijding nodig.

Paulus predikte genezing van homoseksualiteit.
Toen de apostel Paulus naar de Griekse stad Corinthiër ging, predikte hij tegen mensen van allerlei zondige achtergronden, ook daar kwam in die dagen al homofilie voor. Echter velen van hen kwamen tot geloof in Jezus en werden ‘schoongewassen, geheiligd en gerechtvaardigd door de naam van Jezus’. Dus predikte Paulus ook genezing van homofiele gevoelens.

Lees het maar in 1 Kor.6:9, 10, 11 “Of weet u niet dat onrechtvaardigen het Koninkrijk van God niet zullen beërven? Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven. Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God”.

Paulus heeft geen tolerantie of acceptatie gepredikt van bijvoorbeeld ‘mannen die met mannen slapen’. In plaats daarvan predikte hij hen Jezus, die de oplossing is van de totale verwarring waar ze in terecht waren gekomen. Er is dus een oplossing voor jou, God laat je zeker niet aan je lot over, we willen je graag de weg wijzen.

Hoe wordt ik hiervan verlost?

1. Ga naar Jezus en belijd uw zonden. Belijdenis van zonden is altijd de eerste stap. Pas als wij ons radicaal bekeren kan God ons helpen.

2. Breek in “Jezus naam” met homofiele relaties. Als we de deur naar de zonden niet volledig dicht doen, zal satan ons weer in verleiding brengen en ons binden.

3. Ga naar een pastor/oudste met geestelijk inzicht en laat met u bidden, de Heer wilt u bevrijden en genezen. Vraag om pastorale hulp en begeleiding, u kunt het nooit in eigen kracht, u heeft hulp nodig.

Maar waarschijnlijk heeft u meer hulp nodig dan dit, of misschien wilt u eerst anoniem uw verhaal kwijt. Dat kan, u krijgt altijd antwoord: KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Bevrijding, Homofilie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Conflicten in de gemeente van de Heer. Kan dat wel?

Door Henk Herbold

Soms kregen we een verzoek van een evangelie gemeente voor hulp en advies, bij het oplossen van interne conflicten. Tegenwoordig zijn we er wat voorzichtiger mee dan vroeger, we gaan er niet zomaar meer op in. Het kost vaak een heleboel energie, terwijl een goed resultaat lang niet altijd zeker is. Het probleem is dat de hulpvraag meestal komt, nadat men zelf al allerlei wegen heeft bewandeld om het probleem op te lossen en vaak zonder resultaat. Het gevolg is dan dat de standpunten zich gaan verharden en heel vaak heeft dit al tot gevolg dat mensen gaan weglopen uit de gemeente. Niet zelden zijn ook leidinggevenden niet bereid om de minste te zijn. Het is dan de vraag wat er nog mogelijk is om het probleem op te lossen en soms is dat ook niet meer dan een poging, om de schade in ieder geval zoveel mogelijk te beperken.

Nu is het feitelijk niet abnormaal dat er verschillen van inzicht en zelfs conflicten zijn in een gemeente. Waar zoveel mensen samenkomen van verschillende achtergronden en zelfs culturen, ontstaan soms wrijvingen. Het is normaal in de wereld om ons heen en ook in de gemeente van de Heer, want christenen zijn ook gewoon mensen. De gemeente bestaat over het algemeen, uit zeer verschillende mensen: zoals ouderen en jongeren, kwetsbare mensen of dominante mensen, mensen die beschadigingen hebben opgelopen in het leven, mensen die succes hebben in hun leven of mensen die het maatschappelijk niet goed gaat, mensen die eenzaam zijn of mensen die dat juist niet zijn,…. en zo kunnen we nog even doorgaan.

Vanwege al die verschillen kunnen meningsverschillen of zelfs misverstanden gemakkelijk ontstaan. Dat is gewoon menselijk. Het is allemaal niet zo erg, zolang er op tijd goed mee omgegaan wordt. Maar helaas worden conflicten soms niet uitgepraat en het gevolg is een verlies aan vertrouwen en verbondenheid: tussen leden onderling, of tussen leden en leidinggevenden, of zelfs tussen leidinggevenden onderling.

Nu ervaren sommige christenen elke onenigheid bij voorbaat als een nederlaag en daar wil men liever niet mee geconfronteerd worden. Daarom veegt men heel wat zaken liever onder de mat en slikt men een heleboel frustraties in ‘voor de lieve vrede’ want we zijn toch christenen we moeten lief zijn voor elkaar en we mogen vooral geen conflicten hebben. Tot het toch niet meer ingehouden kan worden en dan explodeert men en is er in veel gevallen niets meer te redden, met grote schade aan de gemeente. Dit is absoluut nooit wat God wil, maar Hij wil juist het negatieve gebruiken in Zijn plan met ons.

God werkt ook aan ons karakter.
God wil namelijk de verschillen die we met elkaar hebben, gebruiken om aan ons karakter te werken. Nu verandert God je karakter niet door je met een toverstokje aan te raken, waardoor je ineens een verbeterd karakter krijgt. Nee, het is een proces van verandering en daarvoor gebruikt God alles wat op onze weg komt, zelfs het ogenschijnlijk negatieve. (Rom.8:28)

“..En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede..”

Doordat we zo verschillend zijn, leren we juist van elkaar, schuren we ons a.h.w. aan elkaar glad, zodat we de heerlijkheid van God en dus het karakter van Jezus, steeds meer gaan weerspiegelen. Dat schuren is hard nodig, maar soms ook erg moeilijk en pijnlijk. En God gebruikt daarvoor ook de onderlinge conflicten die we hebben.

Van alle tijden.
Laten we vooral niet denken dat conflicten alleen maar van deze tijd zijn, we lezen er ook over in de Bijbel en met name in de brieven die apostel Paulus schreef aan de verschillende gemeenten die onder zijn hoede waren. Het waren wel wat andere kwesties als waar wij vandaag mee te maken hebben, maar toch kunnen ze minstens zoveel problemen gegeven hebben. We lezen o.a. over: het wel of niet eten en drinken van voedsel dat in tempels van de afgoden geweest zou zijn of over de plicht de Joodse sabbat te vieren of over de noodzaak van de Joodse besnijdenis voor christenen. Over dit laatste heeft de apostel zelfs een brief gewijd, namelijk de brief aan de Galaten. Er waren ook onder de apostelen in de eerste christengemeente conflicten, denk maar aan het meningsverschil toen Petrus in het huis van de Romeinse hoofdman Cornelius geweest was. Men kon maar niet begrijpen dat de heilige Geest ook was uitgestort over de heidenen (Lees Hand. 10 en 11). En wat dacht u van het conflict (er staat verbittering) wat ontstond tussen Barnabas en Paulus, toen Barnabas ook Marcus wilde meenemen op een zendingsreis en Paulus daar niet van gediend was (Lees Hand.15:39).

Verschillen van inzicht zijn eigenlijk normaal, zowel in de wereld om ons heen als ook onder christenen. Hoe lastig deze meningsverschillen ook zijn, ze worden pas schadelijk voor ons persoonlijk en mogelijk voor de gemeente waartoe we behoren, wanneer ze uitlopen op persoonlijke conflicten en veroordelingen. Immers, daardoor kunnen we niet meer functioneren in het lichaam van Christus (de gemeente), samen heilig Avondmaal vieren, samen bidden en evenmin samen werken voor God. En helaas,…. het constructief of opbouwend omgaan met verschillen en geschillen in de gemeente is lang niet iedereen gegeven is. Kennelijk zit er soms ook in christenen een stuk weerbarstigheid die ons steeds weer parten speelt en die zelfs een destructieve onenigheid kan veroorzaken. Waardoor men zich a.h.w. ingraaft en stelling neemt tegen die ander die in onze optiek het conflict veroorzaakt.

Elkaar aanvaarden.
Daar staat tegenover dat de apostel Paulus ons iets anders leert. Het antwoord van Paulus aan de gemeenten van nu zou vast en zeker zijn, wat hij ook aan de gemeente te Rome schreef (Rom. 15:7), namelijk “Aanvaard elkaar tot eer van God, zoals Christus ons aanvaard heeft”.

Hieruit kunnen we het volgende leren:

– Ook al zijn er verschillen en zijn we het ernstig oneens met elkaar, toch is het onze opdracht elkaar te aanvaarden als kinderen van dezelfde Vader. Dat houdt o.a. in, liefhebben, vooral veel vergeven, accepteren, barmhartig zijn en heel erg geduldig. Natuurlijk hebben we de Heer daarvoor nodig. Maar mits we echt willen en er om bidden zal de Heer ons ook altijd te hulp komen.

– Ons voorbeeld is altijd de wijze zoals God met ons handelt, want er staat “aanvaard elkaar, zoals Christus ons aanvaard heeft”. Dit is in wezen hetzelfde wat Jezus aan Zijn discipelen heeft gezegd over de liefde (lees Joh.15:12), “Mijn gebod is, dat jullie elkaar liefhebben, zoals Ik jullie heb liefgehad.” De Heer heeft ons lief, ondanks onze ontrouw, onze fouten, onze ongehoorzaamheid. De Heer keurt het niet goed, maar we mogen hoe dan ook Zijn kind zijn. Jezus heeft ons niet aanvaardt, omdat wij zulke goede en aardige mensen zijn, maar… ondanks het feit dat we dat nogal eens juist niet zijn. Hij aanvaardt en bemint ons zoals we zijn, dus mét al onze zwakheden, gebreken en mislukkingen. Nogmaals, Hij keurt die niet goed, maar schrijft ons er evenmin om af. In dat licht behoren we ook elkaar lief te hebben in de gemeente van de Heer en te aanvaarden ongeacht de fouten en verschillen die er zijn.

– Elkaar lief hebben betekent juist helemaal niet dat we elkaar eerst aardig of sympathiek moeten te vinden (al mag dat natuurlijk best), maar dat we elkaar hoogachten in plaats van elkaar minachten, elkaar accepteren in plaats van elkaar afwijzen, elkaar opbouwen in plaats van elkaar afbreken. Met elkaar rekening houden in plaats van met elkaar afrekenen, elkaar ruimte geven in plaats van elkaar klemzetten. Elkaar vasthouden in plaats van elkaar loslaten, elkaar vergeven in plaats van elkaar vergelden, elkaar erkennen in plaats van elkaar miskennen, elkaar niet negeren of doodzwijgen, maar goed met en over elkaar praten. Alleen door elkaar zo te aanvaarden (of lief te hebben), kunnen we met elkaar leven tot eer van God.

Omgaan met verschillen
Leren omgaan met verschillen en geschillen die er Zijn in een gemeente, is een moeilijke opgave en vraagt om inzet van iedereen en ook veel gebed. Het heeft heel veel te maken met onze geestelijk groei, hoe sterker we worden (geestelijk gesproken), hoe meer we ook verdragen kunnen (Lees Rom.15:1). Bovendien moeten we beseffen dat satan er op uit is de gemeente van Christus zo veel mogelijk te verscheuren. Want hoe meer de gemeente als Jezus lichaam op aarde verdeeld raakt, des te minder zal zij aan Gods bedoeling (zout der aarde en licht der wereld) kunnen beantwoorden (Mattheüs 5:13-16).

Laat u niet door de tegenstander gebruiken om schade aan te richten aan het werk van God.

Conflicten die niet worden opgelost.
Wanneer conflicten onoplosbaar lijken, omdat vergeving en verzoening uitblijft, dan is dit een blokkade voor het werk van de heilige Geest in de gemeente. Natuurlijk, in een gemeenschap met zoveel verschillende mensen zijn ook conflicten. De gemeente is één grote familie met diverse karakters en ook… natuurlijk met buitenbeentjes. Maar ondanks die verschillen vormt het een sterk gezin waar we elkaar liefhebben en elkaar verdragen, zelfs als het moeilijk is (Rom.15:1). Dat alles is mogelijk door de kracht van het evangelie.

De kracht van het Evangelie, moet dus altijd leiden tot verzoening en vergeving. Maar soms lijken conflicten toch onoplosbaar te zijn, doordat mensen halsstarrig vasthouden aan hun eigen visie en standpunt. Men is dan niet bereid om gehoor te geven aan de oproep van het evangelie om de minste te zijn en desnoods geen gelijk te hebben. Vooral als de leiding van de gemeente daarin niet voorgaat, is de gemeente op een gevaarlijke weg. Gods Geest kan in zo’n gemeenschap zeker niet werken en we zijn zelfs een prooi van de demonen (Mat.18:34).

Hier volgen adviezen die ons helpen bij conflicten:

  • Handel niet te snel maar bidt er eerst voor (Jac.1:19). Soms kunnen we in boosheid dingen zeggen waar we later spijt van hebben. Daarbij komt dat emoties maken dat we de dingen soms niet helder meer zien. Vraag de Heer om een zuiver inzicht.

  • Probeer u in gedachten te verplaatsen in de ander. Hoe komt het dat die persoon zo boos reageert? Veel conflicten ontstaan als gevolg van misverstanden en dat moeten we voorkomen.

  • Blaas de dingen niet extra op (denk aan de blak en de splinter uit Mat.7:3-5). De duivel doet er alles aan om de dingen ernstiger en groter de te maken dan ze in werkelijkheid zijn. Een kleine ergernis kan gemakkelijk uitgroeien tot een enorme berg waar we niet meer overheen kunnen. Dat is zeker niet wat God wil.

  • Wees altijd bereid tot een gesprek. Ga een gesprek nooit uit de weg vanwege boosheid, want daarmee geven we de duivel de gelegenheid om ons verkeerde gedachten in te fluisteren. Daarnaast geven we de ander ook geen gelegenheid zijn visie op de zaak te geven. Wees bereid om ook naar de ander te luisteren.

  • Houdt u bij de feiten. Vermijd verwijten en haal er niet allerlei zaken uit het verleden bij die er niets mee te maken hebben. Sommige christenen lijken een soort archief te bewaren, omdat ze vooral hun gelijk willen aantonen. Doe dat nooit, het werkt niet en geeft alleen de duivel de gelegenheid het probleem op te blazen (Lees 1 Kor.5:16).

  • Buig een beetje mee. Wees niet te halsstarrig in je eigen standpunt, maar kijk waar je elkaar mogelijk in tegemoet kan komen. Wees zo nodig bereid om de minste te zijn. (Filip.2:3)

  • Geef het gewoon toe als je fout zit. Laat je niet leiden door angst voor gezichtsverlies want dat is hoogmoed. Weet je zeker dat je boosheid terecht is? Of past een grootmoedig: ‘Je hebt gelijk.’ je beter?

  • Kom je er toch niet uit? Praat eens met iemand met wijsheid en die vervuld is met de heilige Geest. Wees bereid om je eigen standpunt bij te stellen als blijkt dat je toch fout zit.

Wilt u napraten, of uw verhaal anoniem aan ons kwijt? Dat kan: KLIK HIER

Meer studies? Zie: www.evangelisch-nieuws.nl

Geplaatst in conflict, Conflicten, gemeente, ruzie | Tags: | Een reactie plaatsen

Over graaien naar geld binnen de gemeente van de Heer.

Graai cultuur in de wereld.
Een bankdirecteur in ons land krijgt bijna een loonsverhoging van vijftig procent. De kranten staan er weer vol van, de verontwaardiging is groot (Maart 2018).

Al jaren ergert iedereen in ons land zich groen en geel aan de graaiers in de (semi) publieke sector. Dikke salarissen en bonussen voor topbestuurders worden betaald. Al te vaak worden ook nog ‘wanprestaties’ van bestuurders beloond met een bonus of een gouden handdruk, dit alles noemt men de ‘graai cultuur’. Het gaat vaak om mensen die feitelijk al genoeg hebben en toch steeds meer willen.

Helaas komen we ook in het evangelie werk, beroemde predikers tegen die een zeer luxueus leven leiden. Men vraagt zich terecht wel eens af, of het allemaal nog in redelijke verhoudingen staat tot de boodschap van het evangelie, die toch een sobere levensstijl voorstaat.

Het staat echt in de Bijbel, lees maar 1 Tim.6:8-10 “Als wij voedsel en kleding hebben,  zullen wij daarmee tevreden moeten zijn….”

Er zijn echter bekende evangelie dienaren in de wereld, die deze boodschap van de apostel Paulus absoluut niet serieus nemen. Ze leven namelijk op het niveau van een beroemde filmster. Men bezit verschillende landhuizen, bungalows, villa’s, zwembaden, landgoederen van velen miljoenen, dure auto’s, privé vliegtuigen, een luxe jacht etc. etc.. Ze weten hun publiek heel handig te bespelen, waardoor mensen soms zelfs leningen afsluiten, of hun hypotheek verhogen, alleen om een grote som geld te geven aan de evangelist. Met als gevolg, men leeft zelf in weelde, maar de mensen die hun steunen moeten soms jarenlang het geleende geld weer terugbetalen. Je kunt je afvragen of God wil dat mensen die het evangelie prediken, op deze manier rijk worden.

Begrijp ons alstublieft niet verkeerd. Het is goed als dienaren van God het niet arm hebben en zich een normaal bestaan kunnen veroorloven. Maar dat is totaal iets anders dan rijk worden van de financiële offers van de mensen. Daarvoor zijn de giften van deze mensen die het evangelie werk willen steunen, zeker niet bedoeld geweest.

God heeft niets tegen rijkdom.
Nu klinkt het wellicht wat tegenstrijdig, maar toch heeft God niets tegen rijk zijn. Ook Abraham, Izaäk en Jakob waren zeer rijk. Salomo was rijk en als hij gezegend wordt door God wordt hij zelfs nog rijker. Dat was ook typisch voor het Oude Testament: de zegen van God is heel concreet, je wordt gezegend met schapen en runderen, met ezels en kamelen.

Maar Jezus, was Jezus dan rijk? Jezus was zeker niet rijk aan aardse goederen. Sommige evangelie predikers beweren van wel, maar daar is geen enkel Bijbels bewijs voor. Nee, Hij had geen bezittingen en streefde daar ook niet naar. Jezus zegt in Mat.8:20, dat Hij nog geen steen had om Zijn hoofd op te leggen. Ondanks dat had Jezus geen gebrek, omdat Jezus toegang had tot Gods voorziening. Hij had zelfs voortdurend meer dan genoeg over, om uit te delen aan mensen in nood die Hij tegenkwam. Hij was in staat de 5.000 te eten te geven met 2 broden en 5 vissen, omdat Hij toegang had tot de bronnen van voorziening. Dat is feitelijk de echte rijkdom. Een kind van God wat in navolging van Jezus, leert te leven vanuit Gods voorziening, zal ook nooit gebrek hebben. God is instaat om ons te geven wat we nodig hebben en daar bovenop nog meer, zodat we genoeg hebben om te delen met de armen.

De Bijbel wijst het hebben van veel geld dus niet af, maar wel de geldzucht. In 1 Tim.6:9 heeft de Bijbel het over mensen die graag rijk willen worden. “Maar wie rijk willen zijn, vallen in verzoeking, in een strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang.”

Welvaart, vloek of zegen?
Als we dit lezen kunnen we ons afvragen, is de welvaart dan niet een gevaar voor christenen? Maakt het ons niet hard en koud en individualistisch? Men zegt wel eens, hoe welvarender mensen zijn, hoemeer men denkt God niet meer nodig te hebben. “We hebben het dan te goed” zeggen mensen wel eens. Maar de welvaart op zich is natuurlijk niet de boosdoener: daar kun je ook blij mee zijn en dankbaar voor zijn. Maar de zucht naar meer welvaart, meer, beter, hoger, duurder. Dat noemt Jezus in de gelijkenis van de zaaier “het bedrog van de rijkdom” (Marcus.4:19).

Is er dan wat mis met geld? En… is er wat mis met mensen die rijk zijn? Is er wat mis met de mensen die op de lijst van Quote staan? Ik kan u verzekeren, volgens de Bijbel helemaal niks.

De Bijbel waarschuwt dus alleen voor de onbeheersbare zucht naar geld, dat leidt ons verder van God af. In 1 Tim.6:10 staat: “Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.”

Veel christenen lezen deze tekst echter zo: “Want het geld is de wortel van alle kwaad”. Maar het Woord van God heeft nooit gezegd dat geld de wortel zou zijn van alle kwaad, maar wel het onbeheersbare verlangen ernaar. Het geld heeft van zichzelf geen vermogen goed of kwaad te doen. Het zijn de handen waar het in terecht komt die er kwaad of goed mee kunnen doen. Want natuurlijk, wij hebben geld nodig om normaal, goed te kunnen leven. We hebben o.a. geld nodig om zending en evangelisatie te ondersteunen. We doen alles met geld.

Maar, het geld in de handen van een kind van God moet gezien worden als een instrument om God te verheerlijken en nooit om er alleen zelf beter van te worden. Onze financiën kunnen beslist een zegen zijn voor de uitbreiding van het Koninkrijk van God en daar houdt de duivel niet van!

Maar hier volgt toch een waarschuwing!!
Aan de andere kant mogen leiders in het evangelie niet uit zijn op grote winst, met als doel zichzelf te verrijken. Sterker nog, een dienaar van God heeft ook nog een voorbeeld functie in de gemeente van de Heer en dient daarom beslist geen overdreven luxe leven te leiden. Voorgangers mogen de inkomsten (c.q. vergoedingen) uit hun evangelie werk, zeker niet als een soort bijverdienste zien en nog minder, als een manier om rijk te worden. De giften van mensen zijn daar zeker nooit voor bedoeld geweest, maar ze zijn daarin tegen aan God gegeven.

Hier volgt tevens een belangrijke opmerking over een veel gehoord misverstand. Soms vergelijken evangelie predikers met een grote bediening, zich met mensen in de zakenwereld. Men meent dan dat ze door de groei van hun bediening, automatisch ook recht hebben op een grotere beloning. Maar… evangelie dienaren zijn Bijbels gezien, zeker niet te vergelijken met zakenmensen in de wereld, die door slim zaken doen grote winsten maken. Dat kan men zeker niet zo direct vergelijken met de groeiende inkomsten van een grote gemeente. Want als er meer geld binnen komt, dan is dat niet bedoeld voor meer luxe, maar om nog meer mogelijkheden te hebben om de armen te helpen of om te investeren in zending. In ieder geval zal elke dienaar van God voorzichtig moeten zijn, met wat hij of zij voor zichzelf nodig denkt te hebben. We zullen ook wat dat betreft, rekenschap moeten afleggen bij God.

De geest van armoede.
Sommige welvaart predikers maken het wel heel bont. Men beweert dat mensen die arm zijn bevrijdt moeten worden van de geest van armoede. Men zegt bijvoorbeeld dat christenen die veel tweedehandspullen hebben en zo goedkoop en sober mogelijk moeten leven, niet naar de wil van God leven, want God wil dat we rijk zijn. Daarvoor wordt uit de Bijbel aangehaald, de zegeningen en vloeken die in Deuteronomium 28 worden beschreven. Daar beloofd God namelijk aan Israël o.a. gezondheid, succes in de oorlog (letterlijk), vruchtbaarheid,  goede oogsten, etc..

Maar… dit is niet letterlijk op deze aardse manier over te zetten in het Nieuwe Testament, want de zegeningen van de gemeente zijn nu in de eerste plaats hemels en niet aards. In het onderwijs van de apostelen wordt ons nergens welvaart, vruchtbaarheid, overwinning in oorlogen, gezondheid en dergelijke zaken toegezegd. In Christus zijn wij in de eerste plaats met allerlei geestelijke zegeningen gezegend. Lees daarvoor Efeze 1:3 lezen we “Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons met allerlei geestelijke zegeningen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus.”

Er is ook geen enkele Bijbelse grond om aan te nemen dat er zo iets bestaat als een ‘geest van armoede’ die uitgedreven zou moeten worden. Deze vorm van evangelie prediking is misleidend en pijnlijk voor mensen die om welke reden dan ook in armoede leven. We hebben zelf de armoede gezien in Brazilië en in Oost Europa, want we zijn er meerdere malen geweest. Als we er even over nadenken dan is het dwaas om te zeggen, dat al die miljoenen mensen die nauwelijks genoeg hebben voor één maaltijd per dag, bezet zijn door een geest van armoede.

Delen met de armen.
Mochten we zelf materieel gezegend zijn door de Heer, dan geeft God ons dat niet opdat we er maar zoveel mogelijk zelf van zullen genieten. Als we de Bijbel lezen dan komen we tot de ontdekking dat God niet wil dat we als christenen niets doen om anderen te helpen en dus alleen maar voor onszelf leven. Lees daarvoor o.a. 1 Joh.3:17 “Hoe kan Gods liefde in iemand blijven die meer dan genoeg heeft om van te bestaan, maar zijn hart sluit voor een broeder of zuster die hij gebrek ziet lijden?”

We kunnen er niet omheen, dat er de laatste jaren steeds meer mensen in ons land, in de financiële problemen zijn gekomen, onder andere door de economische crisis en de bezuinigingen door de overheid. Je zult je baan maar verliezen en na heel veel sollicitaties toch geen succes hebben. Dan kan armoede zomaar op loer liggen. Maar het zijn niet alleen mensen zonder werk die in armoede leven, ook een groeiend aantal mensen met een baan komt met het verdiende loon niet boven de bijstandsnorm uit en leeft in armoede.

Langzaam maar zeker zullen we ook als christenen ons bewust moeten worden, dat we meer naar elkaar om moeten gaan zien en vooral ook moeten gaan delen, in plaats van alles alleen voor onszelf te gebruiken. De eerste christengemeente is daarin voor ons een geweldig voorbeeld. Degene die voldoende hadden, deelden uit aan de wie het armer hadden en daarom waren er ook geen armen meer in die gemeente, lees Hand. 4:34-35, ‘Niemand onder hen leed enig gebrek: wie een stuk grond of een huis bezat, verkocht het, bracht de opbrengst naar de apostelen en legde die aan hun voeten neer, waarna het geld naar behoefte onder de gelovigen werd verdeeld’.

Een ander voorbeeld vinden we in het leven van Paulus. Hoewel hij het recht had om volledig van het evangelie te leven (1 Kor.9:11,12), koos hij er toch voor om in zijn eigen onderhoud voorzien, door hard te werken met zijn handen. Hij maakte tenten en verkocht die. Hij werkte zo hard omdat hij graag wilde geven aan de armen.

Dit zegt hij o.a. bij zijn afscheid van de oudsten van de gemeente van Efeze. Lees Hand. 20:35: ‘‘ ….U weet dat ik met eigen handen voorzien heb in mijn levensonderhoud en in dat van mijn metgezellen. Door mijn hele gedrag heb ik u laten zien dat het onze plicht is zo hard te werken dat we de armen kunnen helpen, gedachtig aan de woorden van de Heer Jezus, geven maakt gelukkiger dan ontvangen’.’

In 1 Thes. 2:9 schrijft Paulus ook nog het volgende: “Toen we bij u waren, hebben we ons dagelijks werk niet verwaarloosd en op niemands kosten geleefd. Integendeel, we hebben ons ingezet en ingespannen, dag en nacht hebben we gewerkt om niemand van u tot last te zijn”. Hieruit kun je in elk geval de conclusie trekken dat het niet verkeerd is om als dienaar van God gewoon in de maatschappij te werken en geld te verdienen, zodat je zelf in het levensonderhoud kunt voorzien. Daarmee is er meer ruimte om anderen te helpen die het moeilijk hebben.

Waarom kan rijkdom je ook bedriegen?
Omdat je gaat denken dat het daar om draait in je leven. Door alles wat we door de media te zien krijgen, gaan met name jongemensen vaak denken dat je pas gelukkig bent als je geld op de bank hebt staan. Maar dat is een leugen, het is ‘het bedrog van de rijkdom’. Dat is wat je ziet bij de reclame, zogenaamd gelukkige mensen die de jackpot hebben gewonnen. Het heeft echter niets met echt geluk te maken en hoe gek of het ook klinkt, het kan je ook diep ongelukkig maken.
Ergens weten we het ook wel. De gelukkigste momenten van ons leven hadden vaak niets met geld en goed te maken, maar veel meer met de mensen om ons heen die van ons houden en bovenal, de keren dat we ons bewust werden van de grote liefde van God die vrede in ons hart gaf en de rijkdom van de vergeving van onze zonden. Dat is het eigenlijke bedrog van de rijkdom, dat ze je voorbij laat zien aan deze kostbare momenten en je wijs maakt dat je pas gelukkig bent met dat miljoen op de bank.

Natuurlijk moet ik het even nuanceren. Mensen die heel weinig geld te besteden hebben, kunnen het heel moeilijk hebben. Het valt ook niet mee als men elke maand te kort komt en soms wakker ligt van schulden. Maar aan de andere kant kunnen we er niet aan voorbij gaan, dat wij in ons land nog altijd in een rijk en welvarend land leven, al zal iedereen dat niet met me eens zijn. De moeilijkheden die ontstaan door schulden, komen in veel gevallen (ik zeg niet in alle gevallen) door een te royale levensstijl. Omdat te begrijpen zou men over de grenzen gekeken moeten hebben. Mensen die b.v. de armoede in sommige Oost Europese landen gezien hebben (zie foto), zullen over het algemeen wat anders aankijken tegen de westerse levensstijl die we hier hebben.

Is het dan verkeerd om van uw geld te genieten?
Beslist niet. Het is een misverstand dat de God van de Bijbel een zuinige en karige God is, die het ons niet gunt dat we genieten en die, als wij iets leuk vinden, bedenkelijk gaat kijkt.
Er is maar één voorwaarde bij God als het hier om gaat. We hebben alles wat we bezitten niet alleen maar ontvangen om voor onszelf te besteden.
In 1 Tim. 6:17,18 wordt het in een adem gezegd: God geeft ons alle dingen rijkelijk om van te genieten en maar ook om ‘rijk te zijn in goede werken’, vrijgevig en mededeelzaam.
“Hun, die rijk zijn in de tegenwoordige wereld, moet gij bevelen niet hooghartig te zijn, en hun hoop gevestigd te houden niet op onzekere rijkdom, doch op God, die ons alles rijkelijk ten gebruike geeft, om wel te doen, rijk te zijn in goede werken, vrijgevig en mededeelzaam.”

Dat hoort bij elkaar. God vraagt niet van mij dat ik mij vanwege het ongelukkige lot van mij medemens nooit meer gelukkig kan voelen. Daar help ik mijn naaste niet mee. Geniet van wat je gekregen hebt en laat anderen volop meegenieten. Dat is de Bijbelse levensstijl.

Misschien wilt u er over doorpraten, voelt u vrij om te reageren, klik hier

Geplaatst in geld, geldzucht, Welvaart | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Toenemende invloed van de Islam op onze lokale bestuurders

Heel veel Nederlanders maken zich momenteel terecht zorgen over de toekomst van ons land, met name ook door de toenemende invloed van de Islam op onze lokale bestuurders. Zeker met het oog op de komende gemeenteraads- verkiezingen (2018), is het belangrijk om hier oog voor te hebben. Nederland telt al veel moslims en door de komst van vele duizenden asielzoekers uit o.a. Syrië worden dat er alleen maar meer. Steeds meer gemeenteraden doen moeite om de sympathie van deze mensen te winnen, soms ook door toe te geven aan extreme Islamitische wensen.

Er zijn steeds meer mensen in onze samenleving die zich afvragen: “Wat zijn de gevolgen als de Islam steeds grotere invloed krijgt in onze samenleving en in de politiek. En wat betekent het voor de toekomst van onze kinderen en kleinkinderen, als ons land steeds meer Islamiseert en Nederland bijvoorbeeld, steeds meer volgebouwd gaat worden met Islamitische gebedshuizen en Mega-Moskeeën. Een schriel contrast is wel, dat elders in de Islamitische wereld, christelijke kerken soms worden vernietigd en christenen worden opgehangen.

En wat zullen de gevolgen zijn, als onze scholen steeds meer Islamitisch gaan worden, maar ook ziekenhuizen, verpleeghuizen, winkelstraten etc.. En wat dan als christenen in sommige steden lokaal steeds meer in het nauw komen, omdat ze in sommige wijken langzaam maar zeker tot de minderheid gaan behoren. Dit is in sommige wijken van grote steden al het geval.

Ook Nederlandse bedrijven dringen er momenteel bij de overheid op aan om vooral vriendjes te blijven met Islamitische regimes uit angst om orders te verliezen. Haatimams worden zelfs zelden het land uitgezet. Bezoekende haatpredikers krijgen in de regel probleemloos een visum. Al zijn er altijd wel actievoerders die er iets aan proberen te doen. In de praktijk bereikt men echter weinig.

Iemand zei, “als het gaat over het milieu of over ons begrotingstekort, dan is het veel gehoorde argument, dat we onze kinderen niet met de gevolgen willen opzadelen. Maar hoe staat het dan hiermee, de opmars van de Islam in ons land, deze zal zeker ook verstrekkende gevolgen hebben voor onze samenleving”. Degene die dat ontkennen, spreken tegen beter weten in.

Christenen moeten niet naïef zijn.
Het is tijd om ook als christenen de feiten onder ogen te willen zien en niet naïef te zijn. Met namen antisemitisme is mede door de komst van miljoenen Islamitische vluchtelingen in Europa, enorm toegenomen. Maar inmiddels zijn we ook zover dat we steeds meer Islamitische ambtenaren en politici hebben in gemeenteraden en worden we soms geconfronteerd met een door de Islam geïnspireerde Jodenhaat. Hier volgt even een voorbeeld van hetgeen we de laatste tijd regelmatig op het nieuw zien of horen.

  • De eigenaren van een Joods restaurant in Amsterdam zijn nu voor de derde keer in korte tijd belaagd (Maart 2018). Helaas wil men op bestuurlijk niveau maar moeilijk inzien dat ook dit te maken heeft met Jodenhaat en ook dit is een teken van de eindtijd die staat te komen. In de wereldwijde verdrukkingstijd, die volgens de Bijbel zal komen, zullen zowel Joden als Christenen vervolgd worden (Openb.12:6 en Openb.13:7).
  • Nog iets anders. In de afgelopen week waren er hakenkruizen getekend op het ijs aan de Amsterdamse Keizersgracht (Bron* Christenen voor Israël) en zo gaat het maar door. Het lijkt onschuldig, maar dat is toch niet zo. Het zaait angst en het provoceert en dat is precies wat Joden haters willen.

Wellicht hebben we het nog niet goed door, maar… ook op gemeentelijk niveau in de verschillende steden van ons land, is duidelijk sprake van Islamisering van het ambtelijk apparaat. Linkse partijen en bestuurders geven steun aan Islamitische partijen met duidelijk Islamitische standpunten. Nederland islamiseert, ook al is het geleidelijk. Er is de druk van buiten, door immigratie, door de invloed van Islamitische landen, door de angst voor geweld. Maar er is evenzeer de z.g. zelf-islamisering*: door naïviteit, onkunde, kortzichtigheid en wegkijkende ontkenning. *We lezen regelmatig over het begrip zelf-islamisering, hetgeen niets anders betekent dan meebuigen met Islamitische wensen van Moslims, uit angst voor geweld.

Er zijn natuurlijk ook mensen die gewoon liever niet te veel nadenken over de toekomst. En natuurlijk, je kunt ook zeggen “God zal met ons gaan, waarom zullen we dus bezorgd zijn”. God zegt in Jes.43:2 “Wanneer gij zult gaan door het water, Ik zal bij u zijn, en door de rivieren, zij zullen u niet overstromen; wanneer gij door het vuur zult gaan, zult gij niet verbranden, en de vlam zal u niet aansteken.” We hoeven dus niet angstig te zijn, maar we moeten ook niet naïef zijn. Want volgens de Bijbel zijn we duidelijk op weg naar de grote verdrukking en daarin zal ook zeer waarschijnlijk de Islam een grote rol spelen.

De opkomst van de Islam en de grote verdrukking.
De Grote Verdrukking komen we voor het eerst tegen in Mattheüs 24, daar lezen we de rede van Jezus over de laatste dingen. De Grote Verdrukking hoort dus bij de dingen van het einde, de laatste dingen.

Lees Mat.24:21 en 22 “Want alsdan zal grote verdrukking wezen, hoedanige niet is geweest van het begin der wereld tot nu toe, en ook niet zijn zal. En zo die dagen niet verkort werden, geen vlees zou behouden worden; maar om der uitverkorenen wil zullen die dagen verkort worden.”

In dat kader spreekt de Bijbel over de vorming van een nieuw antichristelijk wereldrijk met de omvang van het oude Romeinse Rijk. Dit rijk wordt aanvankelijk bestuurd door coalitie van tien leiders en is mogelijk de opvolger van de huidige Europese Unie. Uiteindelijk zal de antichrist (een charismatische wereldleider) opkomen en de macht naar zich toe trekken (Openb.17:12,13). De antichrist zal de laatste grote leider van de eindtijd zijn. Hij zal de tegenstander van God zijn. De antichrist zal als het ware, de vertegenwoordiger van de duivel op aarde zijn.

De antichrist zal dus de grote tegenstander zijn van de Heer Jezus. Terwijl Israël en de gemeente van de Heer, uitkijken naar de komst van de Messias, hetwelk is Jezus, zal er eerst een valse messias komen, de anti-christ, die zal doen alsof hij de messias is. Ieder serieuse moslim in de wereld gelooft in de komst van deze Mahdi. Hun geloof daarin is net zo sterk als het geloof van christenen in de terugkomst van Jezus Christus. Maar hoeveel christenen zijn er niet die niet meer geloven dat Hij letterlijk zal terugkomen? Maar nagenoeg álle moslims geloven wel in de komst van de Mahdi. Deze messias zal echter een bedrieger zijn en mogelijk de komende antichrist waar de Bijbel over spreekt, die helaas velen zal verleiden.

De antichrist zal degene zijn, die z.g. een oplossing zal bieden voor de problemen in het Midden-Oosten, vooral in verband met de stad Jeruzalem; een oplossing die bevredigend zal zijn voor de Islamitische Arabieren, ja, voor de gehele wereld en voor Israël. Hij zal namens zijn achterban een verbond met het volk van Israël sluiten, dat de Bijbel voor Israël een verbond met de dood noemt (Daniel 9). Het verbond moet het bestaansrecht van Israël inhouden en ook de fundamentele eisen van de Arabieren. Het moet zo goed klinken, dat het voor alle partijen aanvaardbaar zal zijn. Daarom is het aannemelijk dat hij een Islamitische achtergrond heeft. Het verbond dat hij sluit, zal echter slechts drie en een half jaar in tact blijven. Daarna zal hij het verbreken en Joden en de dan nog overgebleven christenen vervolgen.

Enkele voorlopers van de antichrist in de geschiedenis.
Wij kunnen meerdere namen noemen van leiders die een schrikbewind hadden en die duidelijk maken, hoe de komende valse messias zal heersen. We zullen ons echter beperken tot de laatste 5 meest bekende. Kenmerkend is steeds dat er tijdens hun regeerperiode vervolging heeft plaats gehad van o.a. Joden en/of christenen. Ook hadden ze grote invloed op massa’s mensen en ze waren steeds Islamitisch.

Idi Amin

De waanzinnige dictator van Oeganda, die Joden en christenen mateloos haatte. Er zijn gruwelijk zaken van deze man bekend geworden.

Gadaffi

De dictator van Libië, die in het verleden “de gevaarlijkste man van de wereld” werd genoemd. In 1980 eiste hij dreigend al tegenover een krant in Beiroet, dat alle Arabisch sprekende christenen zich tot de islam moesten bekeren. Hij is een man die niets en niemand ontziet en de rol van een vroom man alleen speelt uit begeerte naar macht.

Khomeini

De ayatollah die kans zag een groot leger tegen het machtige Irak te mobiliseren, waarbij hij alle Iraanse soldaten die in de oorlog sneuvelden het eeuwige paradijs beloofde. De kind-soldaten gaf hij zelfs plastic sleuteltjes om de nek, zodat ze de poort van het paradijs konden openen, als ze sneuvelden. En ze geloofden hem!

Saddam Hussein

De dictator van Irak, die toen het presidentschap overnam direct alle ongewenste, hoge partijleden als samenzweerders liet fusilleren en tot 1981 bouwde aan een kernreactor om 4 atoombommen te produceren om Israël te kunnen vernietigen. Tussen 1987 en 1989 heeft hij maar liefst 200.000 Koerden vermoord!

Osama bin Laden

De man die er met zijn zachtmoedige gelaat uit ziet, alsof hij de wedergekomen Jezus is, zeker als hij zijn geweer zou wegleggen en je hem ziet met zijn opengevouwen handen, Toen kennen wij hem als een man van ongekende wreedheid en terreur. Een man, die velen in de islamitische wereld geïnspireerd heeft om hem te volgen en hem te dienen.

Opmerkelijk is dat het steeds om Islamieten ging. Nu nog worden in Islamitische landen christenen vervolgd. Het zou dus niet onmogelijk zijn dat de antichrist uit de Islamitische wereld voortkomt. Het wachten is dan op de komst van een nieuwe Islamitische leider, net als Osama bin Laden, die zich als de antichrist van de eindtijd gaat ontpoppen. Zo’n leider zou dan aanvaardbaar zijn voor de Arabisch Islamitische wereld. Begrijp mij niet verkeerd, het hoeft niet precies zo te gaan, het zou zo kunnen gaan, want de Islam verwacht ook een messias.

De Mahdi is de voornaamste Messiaanse figuur van de Islam. Al-Mahdi = “Hij die geleid wordt”. Hij wordt ook genoemd “de heer van de eeuw” of “de langverwachte”. De meeste moslims (wereldwijd) verwachten hem, zowel onder de Soennieten als onder de Sjiieten. De opkomst van de Mahdi is voor de Moslims even belangrijk als de terugkomst van Jezus voor christenen. De Mahdi is de Messias van de Islam. Onder zijn regering zal de wereld in een zekere welvaart leven. Hij zal enorme hoeveelheden geld en goed hebben en die als beloningen uitdelen. Iedereen op aarde zal hem liefhebben.

Nogmaals, het zou dus feitelijk niet onmogelijk zijn dat de antichrist uit de Islamitische wereld voortkomt. Het wachten is dan op de komst van een nieuwe Islamitische leider die zich als de antichrist van de eindtijd gaat ontpoppen. Zo’n leider zou dan aanvaardbaar zijn voor de Arabisch Islamitische wereld… maar straks ook voor Europa, want miljoenen Moslims gaan nu in Europa wonen. Dit betekent dat Europa in de komen jaren, zeker meer onder de invloed van de Islam zal komen.

Zal de Gemeente de tijd van de antichrist meemaken?
Soms zijn christenen bang, dat ook zij onder het schrikbewind van de antichrist zullen moeten leven. Er is echter geen enkele reden waarom de Gemeente van Jezus Christus de grote verdrukking zou moeten meemaken. De grote verdrukking wordt in de Bijbel niet aangekondigd als een speciale periode voor de gemeente, maar als een tijd van benauwdheid voor het volk van Jakob, de Joden (Jeremia 30:4-9). De Gemeente wordt daarom zeker vóór de grote verdrukking opgenomen door de Heer Jezus. Hier volgen Bijbelteksten waaruit we kunnen begrijpen dat de Heer Zijn gemeente van de aarde zal wegnemen, voor de grote verdrukking die over de wereld zal komen.

  • Openbaring 3:10 leert ons dat Jezus de gemeente wil bewaren ‘vóór de ure der verzoeking, die over de gehele wereld komen zal, om te verzoeken hen, die op de aarde wonen’.
  • In Lucas 21:28 lezen we: ‘Wanneer deze dingen beginnen te geschieden, richt u op en heft uw hoofden omhoog, want uw verlossing genaakt.’ Hoe zouden we ons kunnen verheugen in de grote verdrukking? Het is juist onze verlossing doordat Jezus ons wegneemt van de aarde die ons deze vreugde geeft. Ook in Lucas 21:36 worden we opgeroepen te waken en te bidden om aan deze vreselijke dingen (grote verdrukking) te ontkomen.
  • De opname van de gemeente wordt door Jezus (Mat.24) in verband gebracht met de tijd van Lot in Sodom. Het boek Genesis verteld ons dat Lot eerst in veiligheid gebracht werd voordat het oordeel over Sodom losbrak. Zo zal de gemeente ook eerst geëvacueerd worden, voordat de grote verdrukking losbarst.
  • Ook Henoch (Gen.5) werd voor de zondvloed weggenomen, voordat de Heer de aarde oordeelde met water.

We hebben een geweldige boodschap voor u. Als u nu de Heer Jezus als uw Heiland aanvaard, behoort u ook bij de kinderen Gods die straks wegnomen zullen worden van de aarde en dan zult u de tijd van de antichrist niet meemaken. Als u de Heer Jezus niet aanvaard hebt en dit ook niet tijdig doet, gaat u mogelijk een vreselijke periode tegemoet en is er voor u dan geen mogelijkheid om alsnog tot inkeer te komen. Kies daarom heden om de Heer Jezus in uw leven binnen te laten. Het is dichterbij als dat menigeen denkt.

Napraten of meer weten, klik hier

Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd, Islam, Israël, Moslims | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Interessante Bijbelstudies voor geestelijk leiders

Meer interessante studies op: www.evangelisch-nieuws.nl

De basis van Bijbels leiderschap is altijd de roeping door God zelf, maar ook de toerusting door Zijn Geest en vanuit het Woord. En dit alles moet zichtbaar worden in een houding van liefde en dienstbaarheid aan de gemeente. De studies op deze website komen voort uit een jarenlange ervaring en tegelijk vanuit het verlangen om geestelijk leiders te helpen en toe te rusten. Tevens mag u ons altijd online om advies vragen, als u dat wilt kunt u gewoon anoniem blijven. U krijgt altijd antwoord, KLIK HIER.

 

Bijbels leiderschap – De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.” Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar speciaal bij geestelijke leiders.

 


Pastorale zorg in de gemeente
– De pastorale zorg in een gemeente, is feitelijk het kloppend hart van iedere gemeente. Ontbreekt het daaraan, dan raakt de gemeente al snel zijn roeping en taak kwijt, namelijk om een plaats van troost en herstel te zijn voor iedereen die daar naar zoekt. Gemeenteleiders kunnen druk zijn met van alles, maar als het belangrijkste vergeten wordt, hebben we ons doel gemist. Want, de zorg voor de mensen die nieuw binnen komen in de gemeente en vooral de zwakken onder ons, is beslist een taak met de hoogste prioriteit.

 

Stress in de bediening – Stress, lijkt wel een kwaal van de hedendaagse maatschappij, het komt steeds meer voor en helaas ook onder geestelijk leiders. Voor een deel is de oorzaak vaak heel praktisch, namelijk men heeft geen normale werkdagen. Je denkt 24 uur per dag en 7 dagen per week beschikbaar te moeten zijn en er is dan geen tijd voor ontspanning en weer opladen. Je hebt ook het gevoel dat er steeds meer van je wordt geëist, bijvoorbeeld omdat er in de gemeente te weinig mogelijkheden zijn om taken te delegeren naar anderen.

 

Leiders die zondigen – Als geestelijk leiders zondigen, wat dan? – Wij krijgen elke week veel e-mails binnen, zowel van mannen als van vrouwen, die worstelen met verslaving aan pornografie en andere zondige seksuele praktijken. Helaas komt het ook voor dat geestelijk leiders ons benaderen met een verzoek om gebed en advies over dit onderwerp. Soms worstelen ze al jaren met seksuele zonden en hebben ze hun probleem nog aan niemand durven te vertellen. Men is b.v. bang voor reputatie schade.

 

Je bediening en je huwelijk – Als een bediening van een voorganger z’n een huwelijk bedreigt gaat er iets grondig mis. Men kan zich zo laten meeslepen in alle activiteiten die er zijn, dat er geen andere zaken meer meetellen, zelfs zijn huwelijk en gezin moeten hem te vaak missen. Soms heeft hij zelf het idee dat hij feitelijk onmisbaar is en dat het dus noodzakelijk is dat hij altijd aanwezig is. Niemand kan het werk zo goed als hij. Waarschijnlijk ervaart hij het zelf als gedrevenheid, of passie, maar feitelijk heeft hij zijn bediening tot een afgod gemaakt en dit is een groot gevaar.

 

Manipulatie in de gemeente – In de huidige tijd zien we steeds weer leiders opstaan in evangelische kringen die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan zichzelf te zien als nederige dienaren van God. Ze commanderen en manipuleren voortdurend en leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is. Vaak menen ze ook ‘recht’ te hebben op een hoge positie en op een daarbij behorend ‘hoog’ salaris plus, niet te vergeten, een zeer ruime onkosten vergoeding. Ze zien zichzelf als een soort directeur.

 

Geestelijk leiders zijn teamspelers – Het wordt vaak gezegd, het is voor leiders in een geestelijk werk soms erg eenzaam. Velen zijn voorzichtig met vriendschappen, buiten hun eigen vertrouwde kring en men zal zeker niet gauw eigen zwakheden toegeven aan de gemeente. Wat al helemaal gevaarlijk kan zijn, is als men behoefte heeft om problemen te delen met anderen. Met wie doe je dat dan? Je weet maar nooit wat anderen met die informatie doen en het kan ook tegen je gebruikt gaan worden. Men wil het liever allemaal zoveel mogelijk zelf uitzoeken.

 

Workaholic in de bediening – Als een bediening van een voorganger of oudste z’n gezin of huwelijk bedreigt, gaat er grondig iets mis. Het is van groot belang dit tijdig te onderkennen, zodat de schade beperkt blijft. In het algemeen kunnen we zeggen dat het ontbreken van tijden van rust en ontspanning, tot gevolg heeft dat het lichaam onvoldoende energie kan opladen. Wat bedoelen we hiermee? Mensen die leven in een sfeer van gehaast zijn, nemen meestal geen tijd voor bijvoorbeeld een goede wandeling, of om ontspannen met het gezin bezig te zijn.

 

Vrouwen van voorgangers – Deel je altijd automatisch in de bediening? In deze tijd komt het regelmatig voor dat bij de keuze van gemeente leiders, de voorkeur wordt gegeven aan een voorganger of oudste-echtpaar. Het is ook min of meer een trend geworden, dat men liever leiders-echtparen in de evangelie gemeente heeft, mannen en vrouwen die vooral elkaars gelijke zijn in de bediening. Vaak worden voorgangers- vrouwen beschouwd als een soort co-pastors in de gemeente. De man is dan de leider en de vrouw co-pastor.

 

Leiders en correctie – Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet. Maar uiteindelijk gaat het daar ook niet om, maar veel meer om de verheerlijking van de naam van Jezus in de gemeente en niet dat iedereen gelijk krijgt. Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap.

 

Conflicten in de gemeente – Soms kregen we een verzoek van een evangelie gemeente om te adviseren bij het oplossen van interne conflicten. Tegenwoordig zijn we er wat voorzichtiger mee dan vroeger. Het probleem is vaak dat de hulpvraag meestal komt, nadat men zelf al allerlei wegen heeft bewandeld om het probleem op te lossen, zonder resultaat. Het gevolg is dan vaak dat de standpunten zich gaan verharden en heel vaak heeft dit al gevolgen in de gemeente doordat mensen weg blijven uit de samenkomsten.

 

Kritiek, kan dat wel? – We krijgen er allemaal mee te maken. Iedereen staat in feite bloot aan kritiek en wel het meest geldt dit voor degene die iets doen in de gemeente. Gemeenteleiders zullen er daarom zeker mee te maken krijgen en op dit punt spreken we zelf ook uit ervaring. Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet.

 

Tucht in de gemeente – Als christenen hebben we de opdracht om elkaar te verdragen, lief te hebben, te aanvaarden. Tot zover kunnen we daar wel wat mee, al geeft het soms ook wel wat moeite om mensen lief te hebben waar je gewoon niks mee hebt. Maar het wordt nog lastiger als we bedenken dat de Bijbel het ook heeft over vermanen, elkaar dus aan spreken op eventueel verkeerd gedrag (Rom.15:14). Dat is beslist geen eenvoudige opdracht, aangezien we vaak ook te maken hebben met bepaalde gevoeligheden.

 

Roeping, is dat nodig? – Leiderschap in de gemeente is een duidelijk Bijbels principe. Jezus Christus is het Hoofd van de gemeente, maar Hij is ook degene die zelf de leiders aanstelt, lees dit o.a. in Efeziërs 4:11,12. We moeten de toepassing gaan begrijpen van bijvoorbeeld een ‘apostolische bediening’ in leiderschap, namelijk het bereiken van een verloren wereld en het stichten van nieuwe gemeenten, alsook van leiderschap voor de plaatselijke gemeente, waar voorgangers, oudsten en diakenen nodig zijn.

 

Hoogmoed, een gevaar – Geestelijk leiders die vereerd worden, moeten waakzaam zijn, want hoogmoed kan bij iedereen ongemerkt binnensluipen. Geestelijk leiders die vereerd worden, moeten waakzaam zijn. Zeg daarom nooit te snel van je zelf, helemaal niet hoogmoedig te zijn. Want meestal is het zo, dat degene die dat het hardste roepen juist hoogmoedig zijn. Laat het liever zo zijn dat anderen van ons zeggen dat we nederig zijn. Dat geldt ook voor bedieningen en titels waar we menen recht op te hebben.

 

Gemeente en democratie – Er is leiding en gezag nodig in de gemeente, maar dan wel gezag wat door God is aangesteld. De meeste plaatselijke gemeenten in ons land hebben een predikant, voorganger, opziener of een voorgaande oudste (1 Tim.5:17), wat in feite verschillende namen zijn voor dezelfde functie. Hoewel de Bijbel ook spreekt over voorgangers in het meervoud (zie Hebr.13:17), is men in ons land meestal gewend aan één voorganger per gemeente, met verschillende oudsten als medebestuurders.

 

Altijd positief zijn, klopt dat wel? – Natuurlijk, het is beslist goed en vooral Bijbels om jezelf geestelijk te voeden met positieve dingen. De Bijbel zegt het heel duidelijk o.a. in Filippenzen 4:8 “…al wat waar, al wat waardig, al wat rechtvaardig is, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, al wat deugd heet en lof verdient, bedenkt dat…”. Dus… wees niet te veel bezig met alles wat negatief is en afbreekt. Doe niet teveel mee met mensen die altijd maar mopperen en zuchten, dat doet ons geestelijk niet goed en het is zeker niet de wil van God.

 

Niet alle manifestaties zijn zuiver – Pas op, niet alle manifestaties zijn van de Geest van God. We krijgen regelmatig vragen over onderwerpen als vallen of rusten in de Geest, maar ook lachen en huilen, brullen, blaffen in de Geest. Het verbaast ons wel een beetje dat er kennelijk toch weinig over geschreven wordt, ook niet door bekende Bijbelleraren. Terwijl aan de andere kant de verwarring onder christenen alleen maar toeneemt. Het lijkt wel of er ook nog een soort angstcultuur om heen heerst, bang om als negatief en te kritisch weggezet te worden.

 

Plaats voor mensen die lijden – Eén van de moeilijkste vragen die ons onlangs weer eens gesteld werd is deze: ‘waarom laat God het toe dat mijn kind gehandicapt ter wereld komt’ of wat we ook hoorde ‘waarom laat God deze ziekte of dit lijden toe in mijn leven’. Daar sta je dan als predikers die in de genezende kracht van de Heer geloven. We hebben door de jaren heen met honderden mensen gebeden en ook grote wonderen gezien. Maar eerlijk gezegd gebeurde het ook dat mensen niet genazen en aan een ongeneeslijke kwaal bleven lijden of gehandicapt waren.

 

Niet alle profetie is zuiver – Kan profetie ook misleidend zijn? Er is veel onduidelijkheid over het onderwerp profetie, we krijgen daar vaak vragen over en daarom dit artikel over profeteren. Vooral tegenwoordig wordt er in bepaalde kringen veel geprofeteerd, je hoort daar in de samenkomsten nogal eens het bekende ‘zo spreekt de Heer… ‘ en dan volgt er een boodschap. Anderen zijn wat voorzichtiger en zeggen ‘de Heer bepaalde mij bij…’ en dan volgt er een boodschap of gedachte die men meent van God ontvangen te hebben.

 

Internet service voor Bijbelse adviezen

Henk en Diny Herbold

Wij hebben een speciale online internet service voor Bijbelse adviezen, voor iedereen die daarom vraagt. Bijna dagelijks mailen mensen ons en vragen ons advies vanuit de Bijbel. De service is gratis en u kunt gewoon anoniem blijven. We proberen u altijd binnen twee dagen een antwoord te sturen. Bent u dus opzoek naar advies vanuit de Bijbel? Stuur ons gerust een bericht, u kunt bij ons verzekerd zijn van strikte discretie. KLIK HIER.

Geplaatst in Bijbelstudies, geestelijk leiders, gemeente, Hoogmoed, Huwelijk, leiders, Manipulatie, Profeteren in de gemeente