Leiders moeten mensen aan Jezus binden en niet aan zichzelf.

door Henk Herbold

Hoogmoed kan bij iedereen ongemerkt de kop opsteken, het zit als het ware in ons DNA. Zeg daarom nooit te snel van je zelf, helemaal niet hoogmoedig te zijn. Want meestal is het zo, dat degene die dat het hardste roepen juist hoogmoedig zijn. Laat het liever zo zijn dat anderen van ons zeggen dat we nederig zijn.

Dat geldt ook voor bedieningen en titels waar we menen recht op te hebben. Wees voorzichtig, het is beter als anderen van ons zeggen dat we een apostel, profeet, evangelist, herder of leraar zijn (Lees Efeze 4:11), dan dat we daar zelf mee te koop gaan lopen. Werkelijk geroepen dienaren van God hebben dat helemaal niet nodig, God zal hen Zelf bevestigen.

Als mensen ons gaan prijzen.
Vooral, als het ons als geestelijk leider goed gaat in onze bediening en mensen ons daarom beginnen te prijzen, moeten we waakzaam zijn. Als mensen regelmatig zeggen, dat we het zo goed doen en dat men door ons zo gezegend wordt, dan wordt het gevaarlijk. Mensen zien in ons het voorbeeld dat ze moeten navolgen. Natuurlijk is dat in eerste instantie fijn om te horen, maar toch moeten we beducht zijn voor de geest van hoogmoed en onze menselijke zwakheid. Uiteindelijk moeten mensen niet ons navolgen maar Jezus. Wij kunnen alleen maar wegwijzers zijn naar de Heer.

Paulus heeft geprofeteerd in 2 Tim.3:4, dat de mensen in de eindtijd ‘opgeblazen’ zullen zijn en dat geldt helaas niet alleen voor ongelovige mensen, maar ook voor christenen en zelfs voor geestelijk leiders. Overigens was het in Jezus dagen al niet veel anders onder Zijn discipelen, ook zij hadden last van de geest van hoogmoed, lees maar in Lukas 22. Jezus had net het Pascha met hen gevierd en daarbij de verbinding gemaakt naar Zijn lijden en sterven aan het kruis. Je zou zeggen een uitermate gevoelig moment en zeker niet het moment om te gaan twisten over wie de baas zou zijn. Tenzij je feitelijk horende doof bent en dat was nu precies het probleem. Lees speciaal vers 24- 27:
‘Er ontstond ook onenigheid onder hen over wie van hen geacht werd de belangrijkste te zijn. En Hij zei tegen hen: De koningen van de volken heersen over hen, en wie macht over hen hebben, worden weldoeners genoemd. Bij u echter moet dat zo niet zijn, maar de belangrijkste onder u moet als de jongste worden en wie leiding geeft als iemand die dient. Want wie is belangrijker: hij die aanligt of hij die bedient? Is het niet hij die aanligt? Ik echter ben in uw midden als Iemand Die dient’.

Vooral als mensen regelmatig zeggen dat je beter bent of meer gezalfd met de heilige Geest dan andere mededienstknechten van de Heer, dan wordt het oppassen. Feitelijk zouden we er dan beter aan doen, om anderen naar voren te schuiven en zelf een stapje terug te doen. Echt geestelijke mensen doen dat, het gaat immers niet om de eer van ons, maar om de eer van Jezus. Nog gevaarlijker wordt het echter, als we al die eer normaal gaan vinden en bewust of onbewust, voeding gaan geven aan deze vorm van mensen verering. Langzaam komt de gedachte dan bij ons binnen, dat het feitelijk gewoon klopt wat men zegt. Je zegt wellicht onbewust tegen jezelf ‘ik ben feitelijk wel erg goed en ik doe het ook beter dan de ander’.

Pronken met je bediening.
Ook in deze tijd zijn er dienaren van God, die pronken met ‘hun’ bediening en ‘hun’ gemeente. Ze vertellen anderen dat zij de zalving hebben en dat hun gemeente de beste is, ja, zelfs ver boven andere gemeenten verheven. In overmoed proberen ze anderen over te halen om juist ‘hun’ gemeente te bezoeken, ‘omdat daar de Geest werkt’, alsof de Geest niet zou werken in andere gemeente(n). Het gevolg is een vorm van zelfingenomenheid die lijkt op hoogmoed.

De zalving.
Neem nu de z.g. leer van de ‘impartatie’ van zalving, steeds meer mensen raken er mee bekend. Nog steeds is er een groeiend aantal predikers die menen op één of ander manier de bijzondere gave te hebben ontvangen om de zalving van de Geest over te brengen op anderen. De oorsprong is de z.g. Toronto Blessing uit de jaren 90, vele honderden geestelijk leiders zijn naar Toronto afgereisd om daar de zalving te gaan halen.

Die zalving neem je dan mee terug in het vliegtuig en als je in eigen gemeente andere mensen de handen oplegt, ontvangen zij het ook. Het wordt dus via handoplegging van de ene persoon op de andere persoon overgedragen.  Overigens wat een pech voor predikers die de zalving niet met het vliegtuig hebben kunnen halen, want die kunnen dat ook niet overbrengen op anderen. Het gevolg is vaak dat predikers die de zalving wel ontvangen hebben, van mening zijn op een hoger geestelijk niveau te zijn.

Het blijft natuurlijk wel apart dat God Zich kennelijk laat limiteren door een menselijke overdraging via het opleggen van handen, want zo lijkt het te werken. Zou het niet veel beter zijn als iedereen die naar een nieuwe zalving van de Geest verlangt, naar de bron Jezus gaat, die nog altijd de enige doper in de Heilige Geest is (lees Joh.1:33). Daar hoeven we echt niet voor naar een beroemde prediker. Mensen die dat wel beweren hebben last van hoogmoed.

Alleen in onze gemeente.
Sommige predikers onderwijzen de mensen wel dat je altijd zou moeten blijven in hun kerk of gemeente, want er is gewoon geen betere te vinden. Op zoek gaan naar een ander geestelijk thuis is in hun visie, altijd tegen de wil van God, om welke reden dan ook. Als men nog verder wil gaan, wordt er soms door die zelfde mensen ook nog geleerd, dat jouw geestelijke bestemming gebonden is aan die ene specifieke gemeente en dat je dus onherroepelijk geplant bent in de lokale gemeente van hun.

Maar feitelijk is dit niets anders dan een vorm van manipulatie, men wil mensen gewoon binden en gebruikt daarvoor soms oneigenlijke argumenten. God heeft alleen het recht ons te leiden, waarheen en wanneer we moeten gaan, of wellicht als we op een plaats moeten blijven. Geen gemeenteleider mag zich dat recht zelf toe-eigenen.

Het ergste is dat de persoon, het vaak niet eens door heeft. Die zal anderen eerder het verwijt maken dat zij jaloers zijn. Vooral geestelijke hoogmoed spant de kroon en kan zelfs zo ver gaan, dat Gods Woord gebruikt wordt om eigen dwalingen goed te praten. Hoogmoedige mensen accepteren geen correctie; ze weten alles beter. Als je bijvoorbeeld met ze praat hebben ze het voortdurend over zichzelf en hun eigen bediening of gemeente, men heeft geen of nauwelijks interesse in anderen. Ze zijn zelfs zó vastgeroest in hun hoogmoed, dat wie niet sterk is, minderwaardigheid wordt aangepraat.

Maar wat zegt de Bijbel?
Maar Bijbels gezien, moeten geestelijke leiders op de eerste plaats vol van Gods Geest zijn en niet van zichzelf. Pas dan zijn ze in staat een gemeente te gaan leiden op Gods manier. Geestelijk leiderschap met een bescheiden en dienstbare geest, zal er ook vanzelf toe leiden dat mensen gaan volgen, niet omdat men moet volgen, maar omdat ze aangetrokken worden. Oprechte nederigheid in geestelijk leiderschap is altijd aantrekkelijk. Mensen willen graag iemand volgen die een voorbeeld voor hen is in dienen. Paulus zegt het zo mooi: “Wees mijn navolgers, zoals ik het ben van Christus” (1 Korinthiërs 11:1).

De Heer Jezus gaf ons het goede voorbeeld tijdens Zijn leven op aarde. Hij was het toonbeeld van nederigheid. Alles wat Hij deed, was erop gericht de Vader te verheerlijken en het welzijn van anderen te bevorderen. Het grootste voorbeeld van nederigheid dat Hij ons gaf, vinden wij in Joh.13. De Heer der heren knielde daar neer en wies de voeten van al Zijn discipelen. Ja, zelfs de voeten van Petrus, die Hem verloochenen zou en van Judas, die Hem verraden zou.

En ja, de Heer Jezus werd ook zelf bediend, denk maar aan Martha, de zuster van Maria (Lucas 10: 38-42), maar toch… Hij zocht dat nooit tijdens Zijn leven hier op aarde. Zijn hartsverlangen was toch altijd om te dienen en om zo een voorbeeld voor ons te kunnen zijn. Lees maar in Marcus 10:45 ‘Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn ziel te geven als losprijs voor velen’.

De Heer is zelfs zo ver gegaan, dat Hij Zijn goddelijks heerlijkheid, had afgelegd om in de gestalte van een dienstknecht op aarde te komen en ons te verzoenen met God, de Vader. Met alleen de wil van God, de Vader en het belang van de mensheid voor ogen, ging Hij door de diepste diepten van eenzaamheid en ellende. Daarom heeft de Vader Hem ook uitermate verhoogd en Hem de Naam boven alle naam gegeven (Filip.2:9).

Jezus was en is ons voor een voorbeeld in dienend leiderschap, zowel voor leidinggevenden onderling als ook ten opzichte van de gemeenteleden. De apostel Petrus schreef hierover het volgende:

‘Hoed Gods kudde waarvoor u de verantwoordelijkheid hebt, houd goed toezicht – niet gedwongen maar vrijwillig, zoals God dat wil, en niet om er zelf beter van te worden maar met belangeloze toewijding. Stel u niet heerszuchtig op tegenover de kudde die aan u is toevertrouwd, maar geef het goede voorbeeld.’ (1 Petrus 5:2-3)

Hoogmoedig leiderschap Dienend leiderschap
Niet corrigeerbaar Geeft fouten gemakkelijk toe
Trekt taken naar zich toe Delegeert gemakkelijk naar anderen
Beroept zich op positie en roeping Altijd bereid om de minste te zijn
Bij verschillen: luistert niet Staat altijd open voor gesprek
Zoekt contact in eigen kring Staat open voor iedereen
Wil alleen zelf leiding geven Wil verantwoordelijkheden delen
Niet traceerbaar, schimmig Transparant en open

Het is beslist belangrijk om onszelf af en toe te onderzoeken, opdat elke wortel van hoogmoed bijtijds uitgerukt wordt. Want de Bijbel zegt in Jakobus 4:6 ‘God wederstaat de hoogmoedigen, maar de nederigen geeft Hij genade.’

Kritiek op geestelijk leiders.
De impact van foutief leiderschap is groot en daarom is het onze plicht, om als geestelijk leider binnen de gemeente open te staan voor opbouwende kritiek, mits het komt van iemand, die te kennen heeft gegeven mee te willen bouwen aan de bediening.

Een goed leider binnen de gemeente staat open voor zelfreflectie en erkend zo nodig ook zijn fouten. Niet alle kritiek is ook hetzelfde als rebellie tegen gezag. Het ligt er maar aan uit welke bron de opmerkingen komen. Als de bron bitter is en vol ergenis, dan zullen onze woorden ook bitter zijn en vol ergenis. Maar dat is duidelijk anders als we vol liefde zijn voor de leider en de gemeente. Een geestelijk leider moet instaat zijn dat van elkaar te onderscheiden.

We mogen zeker niet onze leiders ongenuanceerd aanvallen, dat lezen we in 1 Thes.5:12, 13 en 1 Tim. 5:19-20. Het zijn ook mensen die onze steun en bemoediging nodig hebben. We mogen ze wel in liefde beoordelen, zo nodig corrigeren en aanspreken. Want zoals wij corrigeerbaar moeten zijn, moeten de leiders binnen de gemeente dit ook zijn.

Napraten of opmerkingen maken: KLIK HIER. U krijgt altijd antwoord.

Advertenties
Geplaatst in geestelijk leiders, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kwaadspreken is niet zo onschuldig als het lijkt.

Door Henk Herbold

Kwaadspreken is niet zo onschuldig als dat sommige christenen denken, maar het is een veel voorkomende zonde en een sluipend kwaad. Christenen kunnen soms erg veel en zelfs harde kritiek hebben op medegelovigen en op de geestelijke leiding van een gemeente. In uiterste instantie kan het gevolg zijn dat mensen beschadigt raken en dat een gemeente scheurt. In feite is dit vreselijk, want een evangelie gemeente heeft juist de heilige opdracht om het licht van Jezus uit te dragen.

In de wereld om ons heen is harde kritiek aan de orde van de dag. Mensen kunnen soms erg onbarmhartig kritiek leveren, maar… het zou onder wederom geboren christenen feitelijk niet moeten voorkomen. Want je mag verwachten dat wederom geboren christenen de vrucht van de Geest voortbrengen (lees Gal 5:22). Helaas zien we dat niet altijd in de praktijk.

Wat zegt de Bijbel over kwaadspreken en elkaar oordelen in Jac.4:11:

“Spreekt geen kwaad van elkander, broeders. Wie van zijn broeder (of zuster) kwaad spreekt of hem (haar) oordeelt, spreekt kwaad van de wet en oordeelt haar; en indien gij de wet oordeelt, zijt gij geen dader, doch een rechter der wet.”

Het woord dat in Jac. 4:11 in het Grieks voor “kwaadspreken” staat, wordt in onze vertaling op twee manieren vertaald. Het wordt vertaald als “kwalijk spreken van” en als “belasteren”.

Het woord dat hier in het Grieks voor “oordelen” staat, betekent “jezelf als rechter opwerpen”. Het oordelen van de medegelovigen houdt dus in dat je meent de bevoegdheid te hebben om als een rechter over iemand te oordelen.

Het woord “kwaadspreken” kun je ook weergeven als “ten nadele spreken van”. Het is op de één of andere manier negatief spreken over medegelovigen, om je eigen gelijk te halen of zelfs om iemand bewust te beschadigen.

Terwijl men in de wereld vaak kritiek uit op politici en allerlei andere leidinggevende mensen, leveren gelovigen soms kritiek over medegelovigen, oudsten en vooral de voorganger of voorgangers. Het lijkt zelfs voor sommigen een aangenaam tijdverdrijf, om tegen andere gelovigen, vooral die ontvankelijk zijn voor negatieve kritiek, te roddelen over de medegelovigen en de leiders in de gemeente.

Kwaadspreken komt voort uit een hoogmoedig hart.
En het erge van alles is, dat veel van die gelovigen zichzelf altijd weer goed praten, omdat ze menen dat hun kritiek gerechtvaardigd is en daarom gaan ze gewoon door met roddelen. Zij zien hoe het echt zit en alle anderen en met name de leiding, ziet het niet goed, feitelijk is het niets anders dan hoogmoed.

Wie kwaadspreekt, heeft niets begrepen van nederigheid en ootmoed die God van ons vraagt als wederom geboren kind van God. Je meet jezelf aan, dat je goed genoeg bent om rechter te zijn over een ander en dat is hoogmoed.

Daar staat tegenover dat de opdracht van God in Jacobus is, om geen kwaad te spreken en elkaar niet te oordelen en het staat in de gebiedende wijs. Het is dus geen verzoek, nee het is een eis van God!

In de hele Bijbel lezen we Gods waarschuwingen over kwaadspreken.
Kennelijk vond God het zo belangrijk om ons hiervoor te waarschuwen, dat de Bijbel er vol van staat.

bible_openLees bijvoorbeeld in Lev. 19:16-18 “Gij zult onder uw volksgenoten niet als een lasteraar rondgaan; gij zult uw naaste niet naar het leven staan: Ik ben de Here. Gij zult uw broeder in uw hart niet haten; openlijk zult gij uw volksgenoot terecht wijzen en niet ter wille van hem zonde op u laden. Gij zult niet wraakzuchtig en haatdragend zijn tegenover de kinderen van uw volk, maar uw naaste liefhebben als uzelf: Ik ben de Here.”

Hier worden enkele belangrijke feiten door de Heer aan ons doorgegeven, namelijk:
– Wie over zijn naaste lastert, staat a.h.w. zijn naaste naar het leven, God ziet het dus op dezelfde manier. De lasteraar is schuldig aan een zonde en wie in zijn hart (dus niet eens openlijk zijn) broeder haat, is schuldig aan dezelfde zonde. Nu kan het makkelijk zo zijn dat er geen sprake is van haat. Maar harde kritiek leveren met als doel iemand onderuit te halen is niet bepaald een teken van liefde, eerder van afkeer en dit kan spoedig op haat overgaan.

– In Psalm 34 horen wij David zeggen: “Bewaar uw tong voor het kwade en uw lippen voor het spreken van bedrog; wijk van het kwade en doe het goede, zoek de vrede en jaag die na.” (Psalm 34:11-14)

David had een grote hekel aan mensen die lasterden. In Psalm 101 laat hij dit weten: “Wie zijn naaste heimelijk lastert, die zal ik verdelgen; wie hoog van ogen en trots van hart is, die duld ik niet.” (Psalm 101:5)

Het boek Spreuken staat: “Wie laster verspreidt, is een dwaas.” (Spr. 10:18)

Het boek Spreuken waarschuwt ons ook voor de roddelaar: “Wie als lasteraar rondgaat, openbaart geheimen; laat u dus niet in met een loslippige.” (Spreuken 20:19)

De Heer Jezus Zelf heeft ook gewaarschuwd om niet mee te doen aan het bekritiseren van anderen. Hij zegt in (Matth.7:1-5):

“Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt; want met het oordeel, waarmede gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden, en met de maat, waarmede gij meet, zal u gemeten worden. Wat ziet gij de splinter in het oog van uw broeder, maar de balk in uw eigen oog bemerkt gij niet? Hoe zult gij dan tot uw broeder zeggen: Laat mij de splinter uit uw oog wegdoen, terwijl, zie, de balk in uw oog is? Huichelaar, doe eerst de balk uit uw oog weg, dan zult gij scherp kunnen zien om de splinter uit het oog van uw broeder weg te doen.”

De apostel Paulus schreef ongeveer hetzelfde:

“Wie zijt gij, dat gij eens anders knecht oordeelt? Of hij staat of valt, gaat zijn eigen heer aan. Maar hij zal staande blijven, want de Here is bij machte hem vast te doen staan. Gij echter, wat oordeelt gij uw broeder? Of ook gij, wat minacht gij uw broeder? Want wij zullen allen gesteld worden voor de rechterstoel Gods. Zo zal dan een ieder onzer voor zichzelf rekenschap geven aan God. Laten wij dan niet langer elkander oordelen, maar komt liever tot dit oordeel: uw broeder geen aanstoot of ergernis te geven.” (Rom. 14)

Adviezen voor alle christenen

Wat moeten we doen als we regelmatig te maken hebben met kwaadspreken, roddelen of zelfs lasteren en we willen er feitelijk niet aan mee doen.

  • Vraag u elke avond af of u vandaag meegedaan hebt om over iemand kwaad te spreken of er ook maar naar geluisterd hebt.
  • Realiseer u, dat God hoort en ziet of u kwaadspreekt over anderen of tegen anderen of luistert naar het kwaadspreken dat anderen doen.
  • Realiseer u, dat God u niet kan zegenen als u zich opwerpt als een rechter van anderen en dat het gewoon een zonde is.
  • Realiseer u dat het verhaal altijd eenzijdig is en door de verteller is ingekleurd om het zo mooi mogelijk te maken. Geloof dus niet klakkeloos wat anderen u vertellen.
  • Belijd zo nodig uw zonde aan God, beloof Hem het niet meer te zullen doen en waarschuw voortaan anderen als zij kwaadspreken bij u in de buurt. Luister gewoon niet meer naar kwaadsprekerij, breng het gesprek naar een ander onderwerp of ga weg.
  • Indien door uw kwaadspreken anderen beschadigt zijn, dan zou u het ook aan de betreffende persoon of personen moeten belijden (Matth. 5:23-24), tenminste als we willen dat God ons zal vergeven.

Hoe zou u ‘Bijbels gezien’ moeten reageren als…..?

  • ….u het ergens niet over eens bent in de gemeente waar u komt?
  • of… u ergert zich aan uw broeder of zuster in de gemeente.
  • of… u denkt oneerlijk behandeld te zijn door iemand in de gemeente.
  • of… u vindt dat u gelijk heeft en… u krijgt het niet…….of….of….

Hier volgen weer wat adviezen:

  1. In ieder geval niet te snel reageren, maar.. eerst nadenken en in gebed gaan (Jac.1:19).
  2. Praat er in ieder geval ‘niet eerst’ met de anderen mensen in de gemeente over, maar ga liever rechtstreeks naar de persoon toe (Jac.4:11).
  3. Realiseer u, dat u zelf ook niet volmaakt bent. Heb daarom wat geduld met elkaar, gun elkaar wat tijd.
  4. Als u er toch over wil spreken, bepaal u dan alleen bij de feiten, dus….haal niet direct alles uit het verleden erbij.
  5. Bid voor elkaar en zo mogelijk ook met elkaar, juist… als u het niet eens bent, de Heilige Geest kan daardoor Zijn werk in ons doen. Vraag u tegelijk af…is het wel echt zo ernstig is als het lijkt (denk aan de balk en de splinter uit Matth. 7).
  6. Realiseer u… dat God zelfs onze verschillen kan gebruiken, om aan uw karakter te werken. Tenminste zullen we verdraagzaamheid leren, zo bezien is het dus winst voor u.
  7. Realiseer u ook dat er nog geen volmaakte mensen bestaan. U bent zelf ook nog niet volmaakt en daarom zullen er ook nog geen volmaakte gemeenten zijn.

Misschien wilt u hier nog over napraten? Dat kan KLIK HIER.

Geplaatst in gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Over grootverdieners in de gemeente van de Heer. Wat zegt de Bijbel?

Door Henk Herbold

(Nieuws – 2018)
Een Amerikaanse televisie dominee, vraagt 50 miljoen van zijn volgelingen om een nog sneller vliegtuig te mogen kopen. Hij zegt, dat God hem dat ingefluisterd heeft. Want… als Jezus nu op aarde zou wandelen, dan zou Hij ook een eigen vliegtuig nemen in plaats van een ezel.

Graai cultuur in de wereld.
Een bankdirecteur in ons land krijgt bijna een loonsverhoging van vijftig procent. De kranten staan er weer vol van, de verontwaardiging is groot (Maart 2018).

Al jaren ergert iedereen in ons land zich groen en geel aan de graaiers in de (semi) publieke sector. Dikke salarissen en bonussen voor topbestuurders worden betaald. Al te vaak worden ook nog ‘wanprestaties’ van bestuurders beloond met een bonus of een gouden handdruk, dit alles noemt men de ‘graai cultuur’. Het gaat vaak om mensen die feitelijk al genoeg hebben en toch steeds meer willen.

Helaas komen we ook in het evangelie werk, beroemde predikers tegen die een zeer luxueus leven leiden. Men vraagt zich terecht wel eens af, of het allemaal nog in redelijke verhoudingen staat tot de boodschap van het evangelie, die toch een sobere levensstijl voorstaat.

Het staat echt in de Bijbel, lees maar 1 Tim.6:8-10 “Als wij voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden moeten zijn….”

Er zijn echter bekende evangelie dienaren in de wereld, die deze boodschap van de apostel Paulus absoluut niet serieus nemen. Ze leven namelijk op het niveau van een beroemde filmster. Men bezit verschillende landhuizen, bungalows, villa’s, zwembaden, landgoederen van velen miljoenen, dure auto’s, privé vliegtuigen, een luxe jacht etc. etc.. Ze weten hun publiek heel handig te bespelen, waardoor mensen soms zelfs leningen afsluiten, of hun hypotheek verhogen, alleen om een grote som geld te geven aan de evangelist. Met als gevolg, men leeft zelf in weelde, maar de mensen die hun steunen moeten soms jarenlang het geleende geld weer terugbetalen. Je kunt je afvragen of God wil dat mensen die het evangelie prediken, op deze manier rijk worden.

Begrijp ons alstublieft niet verkeerd. Het is goed als dienaren van God het niet arm hebben en zich een normaal bestaan kunnen veroorloven. Maar dat is totaal iets anders dan rijk worden van de financiële offers van de mensen. Daarvoor zijn de giften van deze mensen die het evangelie werk willen steunen, zeker niet bedoeld geweest.

God heeft niets tegen rijkdom.
Nu klinkt het wellicht wat tegenstrijdig, maar toch heeft God niets tegen rijk zijn. Ook Abraham, Izaäk en Jakob waren zeer rijk. Salomo was rijk en als hij gezegend wordt door God wordt hij zelfs nog rijker. Dat was ook typisch voor het Oude Testament: de zegen van God is heel concreet, je wordt gezegend met schapen en runderen, met ezels en kamelen.

Maar Jezus, was Jezus dan rijk? Jezus was zeker niet rijk aan aardse goederen. Sommige evangelie predikers beweren van wel, maar daar is geen enkel Bijbels bewijs voor. Nee, Hij had geen bezittingen en streefde daar ook niet naar. Jezus zegt in Mat.8:20, dat Hij nog geen steen had om Zijn hoofd op te leggen. Ondanks dat had Jezus geen gebrek, omdat Jezus toegang had tot Gods voorziening. Hij had zelfs voortdurend meer dan genoeg over, om uit te delen aan mensen in nood die Hij tegenkwam. Hij was in staat de 5.000 te eten te geven met 2 broden en 5 vissen, omdat Hij toegang had tot de bronnen van voorziening. Dat is feitelijk de echte rijkdom. Een kind van God wat in navolging van Jezus, leert te leven vanuit Gods voorziening, zal ook nooit gebrek hebben. God is instaat om ons te geven wat we nodig hebben en daar bovenop nog meer, zodat we genoeg hebben om te delen met de armen.

De Bijbel wijst het hebben van veel geld dus niet af, maar wel de geldzucht. In 1 Tim.6:9 heeft de Bijbel het over mensen die graag rijk willen worden. “Maar wie rijk willen zijn, vallen in verzoeking, in een strik, en in vele dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang.”

Welvaart, vloek of zegen?
Als we dit lezen kunnen we ons afvragen, is de welvaart dan niet een gevaar voor christenen? Maakt het ons niet hard en koud en individualistisch? Men zegt wel eens, hoe welvarender mensen zijn, hoemeer men denkt God niet meer nodig te hebben. “We hebben het dan te goed” zeggen mensen wel eens. Maar de welvaart op zich is natuurlijk niet de boosdoener: daar kun je ook blij mee zijn en dankbaar voor zijn. Maar de zucht naar meer welvaart, meer, beter, hoger, duurder. Dat noemt Jezus in de gelijkenis van de zaaier “het bedrog van de rijkdom” (Marcus.4:19).

Is er dan wat mis met geld? En… is er wat mis met mensen die rijk zijn? Is er wat mis met de mensen die op de lijst van Quote staan? Ik kan u verzekeren, volgens de Bijbel helemaal niks.

De Bijbel waarschuwt dus alleen voor de onbeheersbare zucht naar geld, dat leidt ons verder van God af. In 1 Tim.6:10 staat: “Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.”

Veel christenen lezen deze tekst echter zo: “Want het geld is de wortel van alle kwaad”. Maar het Woord van God heeft nooit gezegd dat geld de wortel zou zijn van alle kwaad, maar wel het onbeheersbare verlangen ernaar. Het geld heeft van zichzelf geen vermogen goed of kwaad te doen. Het zijn de handen waar het in terecht komt die er kwaad of goed mee kunnen doen. Want natuurlijk, wij hebben geld nodig om normaal, goed te kunnen leven. We hebben o.a. geld nodig om zending en evangelisatie te ondersteunen. We doen alles met geld.

Maar, het geld in de handen van een kind van God moet gezien worden als een instrument om God te verheerlijken en nooit om er alleen zelf beter van te worden. Onze financiën kunnen beslist een zegen zijn voor de uitbreiding van het Koninkrijk van God en daar houdt de duivel niet van!

Maar hier volgt toch een waarschuwing!!
Aan de andere kant mogen leiders in het evangelie niet uit zijn op grote winst, met als doel zichzelf te verrijken. Sterker nog, een dienaar van God heeft ook nog een voorbeeld functie in de gemeente van de Heer en dient daarom beslist geen overdreven luxe leven te leiden. Voorgangers mogen de inkomsten (c.q. vergoedingen) uit hun evangelie werk, zeker niet als een soort bijverdienste zien en nog minder, als een manier om rijk te worden. De giften van mensen zijn daar zeker nooit voor bedoeld geweest, maar ze zijn daarin tegen aan God gegeven.

Hier volgt tevens een belangrijke opmerking over een veel gehoord misverstand. Soms vergelijken evangelie predikers met een grote bediening, zich met mensen in de zakenwereld. Men meent dan dat ze door de groei van hun bediening, automatisch ook recht hebben op een grotere beloning. Maar… evangelie dienaren zijn Bijbels gezien, zeker niet te vergelijken met zakenmensen in de wereld, die door slim zaken doen grote winsten maken. Dat kan men zeker niet zo direct vergelijken met de groeiende inkomsten van een grote gemeente. Want als er meer geld binnen komt, dan is dat niet bedoeld voor meer luxe, maar om nog meer mogelijkheden te hebben om de armen te helpen of om te investeren in zending. In ieder geval zal elke dienaar van God voorzichtig moeten zijn, met wat hij of zij voor zichzelf nodig denkt te hebben. We zullen ook wat dat betreft, rekenschap moeten afleggen bij God.

De geest van armoede.
Sommige welvaart predikers maken het wel heel bont. Men beweert dat mensen die arm zijn bevrijdt moeten worden van de geest van armoede. Men zegt bijvoorbeeld dat christenen die veel tweedehandspullen hebben en zo goedkoop en sober mogelijk moeten leven, niet naar de wil van God leven, want God wil dat we rijk zijn. Daarvoor wordt uit de Bijbel aangehaald, de zegeningen en vloeken die in Deuteronomium 28 worden beschreven. Daar beloofd God namelijk aan Israël o.a. gezondheid, succes in de oorlog (letterlijk), vruchtbaarheid, goede oogsten, etc..

Maar… dit is niet letterlijk op deze aardse manier over te zetten in het Nieuwe Testament, want de zegeningen van de gemeente zijn nu in de eerste plaats hemels en niet aards. In het onderwijs van de apostelen wordt ons nergens welvaart, vruchtbaarheid, overwinning in oorlogen, gezondheid en dergelijke zaken toegezegd. In Christus zijn wij in de eerste plaats met allerlei geestelijke zegeningen gezegend. Lees daarvoor Efeze 1:3 lezen we “Gezegend zij de God en Vader van onze Here Jezus Christus, die ons met allerlei geestelijke zegeningen in de hemelse gewesten gezegend heeft in Christus.”

Er is ook geen enkele Bijbelse grond om aan te nemen dat er zo iets bestaat als een ‘geest van armoede’ die uitgedreven zou moeten worden. Deze vorm van evangelie prediking is misleidend en pijnlijk voor mensen die om welke reden dan ook in armoede leven. We hebben zelf de armoede gezien in Brazilië en in Oost Europa, want we zijn er meerdere malen geweest. Als we er even over nadenken dan is het dwaas om te zeggen, dat al die miljoenen mensen die nauwelijks genoeg hebben voor één maaltijd per dag, bezet zijn door een geest van armoede.

Delen met de armen.
Mochten we zelf materieel gezegend zijn door de Heer, dan geeft God ons dat niet opdat we er maar zoveel mogelijk zelf van zullen genieten. Als we de Bijbel lezen dan komen we tot de ontdekking dat God niet wil dat we als christenen niets doen om anderen te helpen en dus alleen maar voor onszelf leven. Lees daarvoor o.a. 1 Joh.3:17 “Hoe kan Gods liefde in iemand blijven die meer dan genoeg heeft om van te bestaan, maar zijn hart sluit voor een broeder of zuster die hij gebrek ziet lijden?”

We kunnen er niet omheen, dat er de laatste jaren steeds meer mensen in ons land, in de financiële problemen zijn gekomen, onder andere door de economische crisis en de bezuinigingen door de overheid. Je zult je baan maar verliezen en na heel veel sollicitaties toch geen succes hebben. Dan kan armoede zomaar op loer liggen. Maar het zijn niet alleen mensen zonder werk die in armoede leven, ook een groeiend aantal mensen met een baan komt met het verdiende loon niet boven de bijstandsnorm uit en leeft in armoede.

Langzaam maar zeker zullen we ook als christenen ons bewust moeten worden, dat we meer naar elkaar om moeten gaan zien en vooral ook moeten gaan delen, in plaats van alles alleen voor onszelf te gebruiken. De eerste christengemeente is daarin voor ons een geweldig voorbeeld. Degene die voldoende hadden, deelden uit aan de wie het armer hadden en daarom waren er ook geen armen meer in die gemeente, lees Hand. 4:34-35, ‘Niemand onder hen leed enig gebrek: wie een stuk grond of een huis bezat, verkocht het, bracht de opbrengst naar de apostelen en legde die aan hun voeten neer, waarna het geld naar behoefte onder de gelovigen werd verdeeld’.

Een ander voorbeeld vinden we in het leven van Paulus. Hoewel hij het recht had om volledig van het evangelie te leven (1 Kor.9:11,12), koos hij er toch voor om in zijn eigen onderhoud voorzien, door hard te werken met zijn handen. Hij maakte tenten en verkocht die. Hij werkte zo hard omdat hij graag wilde geven aan de armen.

Dit zegt hij o.a. bij zijn afscheid van de oudsten van de gemeente van Efeze. Lees Hand. 20:35: ‘‘ ….U weet dat ik met eigen handen voorzien heb in mijn levensonderhoud en in dat van mijn metgezellen. Door mijn hele gedrag heb ik u laten zien dat het onze plicht is zo hard te werken dat we de armen kunnen helpen, gedachtig aan de woorden van de Heer Jezus, geven maakt gelukkiger dan ontvangen’.’

In 1 Thes. 2:9 schrijft Paulus ook nog het volgende: “Toen we bij u waren, hebben we ons dagelijks werk niet verwaarloosd en op niemands kosten geleefd. Integendeel, we hebben ons ingezet en ingespannen, dag en nacht hebben we gewerkt om niemand van u tot last te zijn”. Hieruit kun je in elk geval de conclusie trekken dat het niet verkeerd is om als dienaar van God gewoon in de maatschappij te werken en geld te verdienen, zodat je zelf in het levensonderhoud kunt voorzien. Daarmee is er meer ruimte om anderen te helpen die het moeilijk hebben.

Waarom kan rijkdom je ook bedriegen?
Omdat je gaat denken dat het daar om draait in je leven. Door alles wat we door de media te zien krijgen, gaan met name jongemensen vaak denken dat je pas gelukkig bent als je geld op de bank hebt staan. Maar dat is een leugen, het is ‘het bedrog van de rijkdom’. Dat is wat je ziet bij de reclame, zogenaamd gelukkige mensen die de jackpot hebben gewonnen. Het heeft echter niets met echt geluk te maken en hoe gek of het ook klinkt, het kan je ook diep ongelukkig maken.
Ergens weten we het ook wel. De gelukkigste momenten van ons leven hadden vaak niets met geld en goed te maken, maar veel meer met de mensen om ons heen die van ons houden en bovenal, de keren dat we ons bewust werden van de grote liefde van God die vrede in ons hart gaf en de rijkdom van de vergeving van onze zonden. Dat is het eigenlijke bedrog van de rijkdom, dat ze je voorbij laat zien aan deze kostbare momenten en je wijs maakt dat je pas gelukkig bent met dat miljoen op de bank.

Natuurlijk moet ik het even nuanceren. Mensen die heel weinig geld te besteden hebben, kunnen het heel moeilijk hebben. Het valt ook niet mee als men elke maand te kort komt en soms wakker ligt van schulden. Maar aan de andere kant kunnen we er niet aan voorbij gaan, dat wij in ons land nog altijd in een rijk en welvarend land leven, al zal iedereen dat niet met me eens zijn. De moeilijkheden die ontstaan door schulden, komen in veel gevallen (ik zeg niet in alle gevallen) door een te royale levensstijl. Omdat te begrijpen zou men over de grenzen gekeken moeten hebben. Mensen die b.v. de armoede in sommige Oost Europese landen gezien hebben (zie foto), zullen over het algemeen wat anders aankijken tegen de westerse levensstijl die we hier hebben.

Is het dan verkeerd om van uw geld te genieten?
Beslist niet. Het is een misverstand dat de God van de Bijbel een zuinige en karige God is, die het ons niet gunt dat we genieten en die, als wij iets leuk vinden, bedenkelijk gaat kijkt.
Er is maar één voorwaarde bij God als het hier om gaat. We hebben alles wat we bezitten niet alleen maar ontvangen om voor onszelf te besteden.
In 1 Tim. 6:17,18 wordt het in een adem gezegd: God geeft ons alle dingen rijkelijk om van te genieten en maar ook om ‘rijk te zijn in goede werken’, vrijgevig en mededeelzaam.
“Hun, die rijk zijn in de tegenwoordige wereld, moet gij bevelen niet hooghartig te zijn, en hun hoop gevestigd te houden niet op onzekere rijkdom, doch op God, die ons alles rijkelijk ten gebruike geeft, om wel te doen, rijk te zijn in goede werken, vrijgevig en mededeelzaam.”

Dat hoort bij elkaar. God vraagt niet van mij dat ik mij vanwege het ongelukkige lot van mij medemens nooit meer gelukkig kan voelen. Daar help ik mijn naaste niet mee. Geniet van wat je gekregen hebt en laat anderen volop meegenieten. Dat is de Bijbelse levensstijl.

Misschien wilt u er over doorpraten, voelt u vrij om te reageren, klik hier

Geplaatst in Afgod, Eindtijd, geestelijk leiders, geld, geldzucht, gemeente | Tags: , | Een reactie plaatsen

Crisis in de Gaza, haat is de oorzaak. Alleen Jezus geneest.

door Henk Herbold

(Mei 2018) Demonstranten uit de Gaza vielen de afgelopen dagen met brandbommen, granaten, pijpbommen de Israëlische grenswachten aan. De aanleiding is waarschijnlijk de feestelijke viering van het 70 jarige bestaan van de staat Israël. De demonstranten hoopte op een doorbraak bij de grens, om dan vervolgens in Israëlische grensdorpen moord en doodslag aan te richten. Wie zijn die gewelddadige Gazaanse demonstranten? Wel, het gaat om mannen en vrouwen die opgevoed zijn met Jodenhaat en religieuze waanzin.

Haat is de oorzaak.
Moslims uit de Gaza hebben hun bestaan ingericht op een mythe: ze zijn wijs gemaakt dat ze vroeger bestolen zijn door de Joden. Maar dit is gewoon de reinste geschiedvervalsing en het ergste is, kleine kinderen in de scholen worden deze leugens wijsgemaakt. Al jaren is de Hamas bezig Palestijnse kinderen op te voeden, in het leren haten van Joden, christenen, andere gelovigen en afvalligen van de Islam. Kinderen leren al vroeg op school leuzen te roepen als: ‘Dood aan Amerika! Dood aan Israël! Vervloekt zijn de Joden! De overwinning is aan de Islam!’ Ze lopen rond met Islamitische symbolen en namaak geweren. Ze worden al jong geleerd dat een martelaar worden, doordat je sneuvelt in een gevecht met Jood of een ongelovige, is het hoogste ideaal voor een Moslim.

Deze vorm van negatieve beïnvloeding van kinderen, betekent dat ook uit de nieuwe generatie, nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst zal worden voortgezet. En dit is nu precies de bedoeling. Ook de Arabische buurlanden zullen niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet dus wel op een volgende oorlog uitlopen en die oorlog moet Israël weer winnen. Want de Arabieren kunnen tien oorlogen verliezen, maar de Israëli’s slechts één, want dan is het echt afgelopen met dit volk.

Haat is dus de oorzaak. Het is als een klein zaadje, wat geplant wordt in de harten van Palestijnse kinderen. Het zal langzaam gaan groeien en als het kind volwassen is, zal het een grote boom geworden zijn, die nauwelijks nog uit te roeien is. Alleen de liefde van Jezus is nog instaat om deze haat om te zetten in liefde. Gelukkig zijn er momenteel ook steeds meer Palestijnse christenen, die in het geheim samen komen en bidden voor hun volk. Een groeiend aantal moslims bekeert zich tot het christendom, maar zij worden wel hevig vervolgd. Familieleden en extremistische moslims bedreigen hen.

De leugen regeert.
De waarheid is, Joden hebben de Palestijnse vluchtelingen helemaal niet verdreven, hoe vreemd het ook klinkt, ze zijn bedrogen door de leugen van de Moslim fundamentalisten. Ze zijn namelijk wijs gemaakt dat, als ze niet onder Israëls bestuur wilden, ze alles rustig konden achterlaten en konden vluchten. De Arabisch buurlanden hadden na de stichting van de staat Israël (1948), samen besloten om Israël definitief te verdrijven. Men sprak er zelfs van dat men de Joden in de zee wilde drijven. Dit kon niet mislukken, zo dacht men, want men was samen sterker en groter dan Israël. Daarna zouden de Palestijnse vluchtelingen gewoon weer terug kunnen keren en het land geheel bezitten. Alleen… het liep allemaal anders, Israël won van z’n vijanden, want God was en is aan de zijde van dit volk en daar had niemand rekening mee gehouden.

Nu wordt er nog steeds gelogen. Men zegt, nog steeds dat de Joden hun verdreven hebben en als de Palestijnen in de huizen waren opgegroeid waar de Joden nu wonen, hadden zij het welvarende leven kunnen leiden, dat de Israëlische Joden nu leiden. Hamas heeft deze vorm van zelfbedrog in vele jaren er in gebracht. Helaas herhalen de internationale media dat zelfbedrog zonder kritiek. Vooral in Europa voeden deze leugens het antisemitisme.

Wat gebeurt er vandaag in het midden Oosten en wat kunnen we nog verwachten? We hoeven de Bijbel er maar op open te slaan om te weten dat het Midden Oosten altijd een kruitvat is geweest en dat waarschijnlijk nog lang zal blijven. Dat zien we ook duidelijk terug in de huidige gebeurtenissen rondom bijvoorbeeld Syrië. De omwenteling die sinds enkele jaren gaande is in de Arabische wereld en die bij aanvang optimistisch ‘de Arabische Lente’ werd genoemd, heeft in ieder geval in Syrië tot een langdurige burgeroorlog geleid, die tot nu toe zeker 250.000 doden heeft gekost.

Wanneer we het dagelijks nieuws volgen, dan zien we steeds duidelijker dat we in de eindtijd leven. De tekenen der tijden zien we daar voor onze ogen in vervulling gaan. Europa is in een sneltreinvaart op weg is naar één Europa en alles wordt voorbereid zodat straks de nieuwe leider, waar de Bijbel van spreekt, zal kunnen opstaan. Die leider wordt genoemd de antichrist, die ook wereldwijd geaccepteerd zal worden.

Zo weten we ondertussen van de Arabische lente, de opstand in de Arabische wereld om hun dictators af te zetten en daarom woedt er ook vandaag een hevige burgeroorlog in Syrië. Het moet wel zo zijn dat ook dit in het plan van God past en dat mogelijk de enige reden hiervoor is, dat deze landen anders de komst van de Nieuwe Wereld Orde, onder leiding van de antichrist, kunnen tegenhouden. Deze dictators willen namelijk de macht zelf in handen houden en daarom moeten ze weg, om de weg vrij te maken voor de laatste dictator die de wereld nog zal kennen. Om die reden volgt momenteel in het Midden-Oosten de ene crisis op de andere.

Helaas, slechts weinig mensen beseffen in welk een gevaarlijke tijd we leven en wat de ware betekenis is van deze onrust. Men lijkt vaak geen idee te hebben van het gevaar dat dreigt, uiteindelijk zelfs voor de gehele wereld. Maar ook, voor degene die de Bijbel kennen, wordt het de hoogste tijd dat wij de feiten onder ogen zien en dat wij tenminste de betekenis van deze reeks crises leren kennen!

Nu de verschrikkelijke burger oorlog in Syrië ten einde gaat lopen, keren de vijanden van Israël zich weer volop tegen hen. Maar Christenen die de Bijbel kennen weten dat het feitelijk gaat om de oorlog van de God van de Bijbel en satan de god van deze wereld. Het Midden Oosten verkeerd momenteel in een dusdanige explosieve situatie dat dit zomaar kan escaleren tot een groot conflict, maar dit scenario is reeds lang geleden door de Bijbelse profeten is voorzegt.

Volgens de Bijbel zal het uiteindelijk uitdraaien op een gewapend treffen tussen Israël en de zogenaamde koningen van het Noorden, Syrië/Hezbollah/Hamas, Iran, Rusland en Turkije en dit zal uiteindelijk het hele Midden Oosten in brand zal zetten. Momenteel wordt Israël vanuit deze landen al met ongeveer 1000 lange afstandsraketten bedreigd, die samen meer dan 500 ton springstof transporteren kunnen. Zij kunnen in principe elk gebied van de staat Israël bereiken. Dat betekend potentieel een enorm gevaar voor iedere Israëlische burger.

De profeet Jesaja meldt echter in Jes. 54:17 “Dat elk wapen dat tegen Israël gesmeed wordt, niets zal uitrichten”.

israelAls satans bedoeling: de totale vernietiging van het volk Israël, bijna bereikt is, dan verschijnt aan de hemel het teken van de Zoon des mensen en heeft de wederkomst Jezus plaats op de wolken des hemels, met grote kracht en heerlijkheid, waarbij Hij vergezeld zal worden van de hemelse legerscharen, gehuld in witte klederen en op witte paarden. Wanneer Christus Zijn voeten zal plaatsen op de Olijfberg, vanwaar Hij eens is opgevaren, zal deze berg, door een enorme aardbeving, (Openbaring 16:17-20; Jesaja 24: 19-20), middendoor splijten en een zeer groot dal vormen, waardoor de Joden kunnen vluchten naar de bergen.

Wat betreft de Bijbelse profetieën vallen de puzzelstukjes op dit moment langzaam op hun plaats. De volgende gebeurtenissen zijn mogelijk nu te verwachten:

1. De spanningen in de wereld zullen verder oplopen. De wereld zal zich steeds meer tegen Israël keren, terwijl het land probeert om in een zee van vijanden het hoofd boven water te houden. Het wereldnieuws zal ook worden beheerst door Israël, de Islamitische buurlanden, de mogelijke dreiging van een nucleaire Jihad en de ene na de andere revolutie in het Midden Oosten. Daardoor zal de wereldwijde roep om vrede, veiligheid en stabiliteit steeds meer elk ander geluid overstijgen.

2. Er komt een dag, zonder enige waarschuwing, dat de Heer Jezus Zijn bruid komt halen. Alle kinderen Gods die zich voorbereiden en Jezus boven alles liefhebben, zullen plotseling worden weggenomen van deze aarde. Deze gebeurtenis wordt de wegname genoemd en komt zonder enige waarschuwing. In principe kan de opname op elk moment plaatsvinden.

De wegname zal echter naar verwachting, fungeren als een profetische begin die een reeks gebeurtenissen in gang zet die de Bijbel voor de eindtijd voorzegt.

3. De vorming van een nieuw wereldrijk met de omvang van het oude Romeinse Rijk, zal steeds duidelijker zichtbaar worden. Dit rijk wordt aanvankelijk bestuurd door coalitie van tien leiders en is waarschijnlijk de opvolger van de huidige Europese Unie. Uiteindelijk zal de antichrist opkomen en de macht naar zich toe trekken (Openb.17:12,13). Deze laatste wereldleider dictator zal een zevenjarig vredesverdrag met Israël sluiten, dat voor een kortstondige vrede zal zorgen (Lees Ezechiël 38:8,11; Daniel 9:27; 1 Thessalonicenzen 5:1-2).

Als bemiddelaar voor de vrede in het Midden-Oosten zal de antichrist een eind maken aan de dreiging van terreur en instabiliteit. Vermoedelijk zal dit ook te maken hebben met de herbouw van de Joodse tempel (Lees Openb. 11:1). Hij zal worden geroemd als een groot vredestichter. Eindelijk lijkt de wereld te hebben waar ze al zo lang op gewacht hebben: vrede en voorspoed.

4. De antichrist zal op het hoogte punt van zijn macht, op de helft van de 7 jaar van zijn regering, de gelegenheid grijpen om zich in hun tempel te Jeruzalem, als een God te laten vereren, wat absoluut voor de Jood heilig schennis is. (Lees Mat.24: 15 en 2 Thes. 2:4). De Joden zullen zien bedrogen te zijn en daarom massaal vluchten. (Lees Mat. 24:21, 22)

Tegelijk breekt het zwaarste deel van de grote verdrukking aan, waar Jezus over sprak in Mat. 24:21.

5. Jezus zal bij Zijn wederkomst een eind maken aan deze verdrukking en de macht van de antichrist, en zijn duizendjarig vrederijk van vrede en gerechtigheid op aarde vestigen.

Conclusie
De allerbelangrijkste vraag voor een christen wat leeft in deze tijd is, of we al klaar zijn om straks bij de wegname van de gemeente te zijn. Daarvoor moeten we ons voorbereiden, ons heiligen en dagelijks leven in nauwe relatie met Jezus.

Misschien wilt u hier meer over horen? Stuur ons een email en u krijgt altijd binnen enkele dagen een antwoord. KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Eindtijd, Islam, Israël | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Trump zegt het kernakkoord met Iran op. Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

(Mei 2018) President Trump heeft bekend gemaakt dat hij definitief heeft besloten om het kernakkoord met Iran op te zeggen. Volgens de president geeft de overeenkomst geen enkele garantie dat Iran afziet van kernwapens. ,,Als deze deal in stand zou blijven, zou er snel een nucleaire wapenwedloop in het Midden-Oosten volgen”, aldus Trump. Bovendien beschikken de VS, aldus de president, over bewijs dat Iran ondanks alle afspraken in het geheim blijft werken aan de ontwikkeling van een kernwapen.

De grote misleider.
Hassan Rohani, de president van de Islamitische Republiek Iran, wordt door de leiders in het Westen en vooral de media aangeduid als “gematigd”, men noemt hem ook een vredesduif, maar men gaat daarbij er willens en wetens aan voorbij, dat hij ook een ‘Israël-hater’ is net als al zijn voorgangers en ‘haat tegen Israël is tegelijk haat tegen God” (Lees Psalm 83).

Het is nauwelijks te geloven maar met name de EU is desondanks zeer ingenomen met Hassan Rohani. Zijn vriendelijke gezicht en vooral omdat hij bereid was om over hun atoomprogramma te willen praten, heeft ook bij andere naïeve leiders in het Westen tot het nodige enthousiasme geleid. Maar in feite ziet de EU vooral grote voordelen in de enorme olievoorraden van het land en daarom het vernieuwen van de handelsbetrekkingen.

Volgens de vorige Amerikaanse president Obama was de wereld door het nucleaire akkoord met Iran, een stuk veiliger geworden. De Bijbel zegt echter in 1Thes. 5:3-4 ‘Terwijl de mensen zeggen: Er is rust en vrede, er dreigt geen enkel gevaar, zal de vernietiging (Gods oordeel) hen plotseling overvallen, zoals de weeën een zwangere vrouw.’

Iran stopt niet met de ontwikkeling van atoomwapens.
Maar christenen die de Bijbelse profetieën kennen verwachten toch niet, dat Iran echt zal stoppen met de ontwikkeling van atoomwapens. Er is hooguit sprake van enig uitstel. Daarbij komt dat recente mededelingen van Israëlitische en buitenlandse deskundigen allemaal lijken te bevestigen dat Iran in feite het ‘point of no return’, in zijn streven naar atoomwapens, al lang is gepasseerd. Dit ondanks jarenlange plechtige beloften van de leiders in het Westen, dat het de Islamitische Republiek nooit zou worden toegestaan om dit stadium te bereiken. Om die reden is het verre van realistisch om er vanuit te gaan dat Iran tot inkeer komt en haar nucleaire droom laat varen.

Al in 1984 gaf de toenmalige opperleider Ayatollah Khomeini de opdracht om kernwapensmessiasislam te ontwikkelen, omdat dit volgens hem de enige manier is om de essentie van de Islamitische Revolutie te beschermen tegen de intriges van zijn vijanden, die in hun ogen vooral de VS en Israël zijn. Dit zal tevens de manier zijn om de komst van de imam Mahdi voor te bereiden, welke is de Islamitische Messias die verwacht wordt.

Overigens laat de letterlijke tekst van het akkoord zien, dat er slechts sprake is van een ‘gedeeltelijke’ bevriezing en slechts ook van ‘enkele’ onderdelen van het Iraans nucleaire programma. Het gevolg van deze bevriezing is alleen, dat de tijd die Iran nodig heeft om uit te breken naar een atoombom verlengd wordt met enkele maanden of weken.

In ruil voor deze ‘zogenaamde’ Iraanse concessies, wordt een groot deel van de westerse sancties tegen Iran versoepeld. Volgens schattingen is het pakket sancties dat werd opgeheven ten gevolge van deze zogenaamde deal, 100 miljard dollar waard en dit zou ruim voldoende zijn om de Iraanse economie, die op instorten staat te kunnen redden. Maar… in feite biedt het Iran de mogelijkheid om terroristische organisaties te steunen, die tegen Israël strijden en dat doet men ook volop.

Strijden tegen Israël.
Want het akkoord wordt in Iran vooral gezien als stap vooruit in de totale overwinning over Israël. Enige israelhatedagen voor de ondertekening van het akkoord in Genève bedreigde, de nog steeds machtigste man in Iran namelijk de ayatollah Khamenei, Israël in ongekende bewoordingen. Hij noemde de regering van Israël ‘Sag-e haar-e najess’, wat ‘een hondsdolle onreine hond betekent’ en dit is een van de meest grove beledigingen voor Israël. Hij weet alleen nog niet, dat de dag aanstaande is dat hij door de God van Israël ter verantwoording geroepen zal worden, want wie zich tegen Israël keert, keert zich tegen God.

Israël is het aardse volk van God, dat wil zeggen God heeft hen van oorsprong uitgekozen om een getuigenis van Zijn naam te zijn onder de volkeren. Natuurlijk, feitelijk is daar nog weinig van terecht gekomen, het volk van Israël is door de eeuwen heen van God afgeweken. Maar toch kan iedereen die dat wil Gods trouw zien in dat volk. Want menselijk gesproken had dit volk er al niet meer moeten zijn. Men heeft in de laatste wereldoorlog er alles aangedaan om dit volk zelfs uit te roeien. Maar God is met dit volk, vandaar dat het niet is gebeurd, Israël won steeds en zal nog winnen. God is niet met Israël omdat ze alleen maar goede en rechtvaardige dingen doen. Maar omdat God altijd trouw is aan Zijn beloften en Hij heeft zich onder ede (zegt de Bijbel) aan dit volk verbonden. Dat is nu eenmaal Gods karakter. Hij heeft ook u lief, niet omdat u zo’n pracht mens bent, maar omdat Hij verlangt u genadig te zijn. Hij belooft ons in Zijn Woord dat Hij ons genadig zal zijn, wie we ook zijn en hoe groot onze zonden ook zijn.

Gevolgen van het akkoord.
Het staat vast dat als gevolg van het vrij komen van miljarden aan voormalig bevroren tegoeden van Iran, weer miljarden dollars naar Hezbollah werden overgemaakt en dat kan nu weer officieel, want Iran is weer aangesloten op het SWIFT-banksysteem. Iran is altijd al één van de landen geweest die Israël vijandige terroristische groepen financiert. Hezbollah beschikt nu al over 100.000 raketten die voor een deel gericht staan op Israël. Denkt u zich eens in, dat arsenaal wordt zo meteen dramatisch uitgebreid. Wat zal dat betekenen voor de veiligheid van haar burgers. Israël zal dit hoe dan ook willen voorkomen.

Met een raketaanval op Iraanse raketten en lanceerinstellingen heeft Israël gisterenavond onmiddellijk gereageerd op het opzeggen van de kerndeal met Iran door president Trump. Volgens Israëlische defensiespecialisten was het zelfs het startsein van een gezamenlijk offensief met de VS, met de bedoeling om Iran helemaal uit Syrië te verjagen. In het noorden van Israël worden in tal van plaatsen schuilkelders in gereedheid gebracht voor een eventuele tegenaanval, die er vooralsnog niet meteen lijkt te komen.

Israël komt vrijwel alleen te staan.
Hoe dan ook, Israël zal er in de komende oorlog waarschijnlijk alleen voor komen te staan, misschien zullen ze nog steun krijgen vanuit Amerika. Aan de andere kant is de bevolking in Amerika hier hopeloos verdeeld over, omdat de gevolgen voor de Amerikanen niet te overzien zijn. Van de Europese Unie heeft Israël al helemaal niets meer te verwachten. De antisemitische stromingen in Europa en met namen onder EU parlementariërs en de Oost Europese lidstaten, laten steeds sterker van zich horen en zijn zo’n beetje in de meerderheid in het Europese parlement.

En helaas, ook onze nieuws media is al jaren, sterk bevooroordeeld als het gaat om Israël. Alles wat Israël doet om haar burgers te verdedigen, wordt al gauw uitgelegd als een oorlogsmisdaad. Daar staat tegenover dat er overvloedig bewijs is dat Hamas bewust, scholen, ziekenhuizen, moskeeën en woonhuizen voor militaire doeleinden gebruikt en dus gewoon burgers opoffert om haar doel te bereiken. Toch wordt daar anders over bericht in de westerse media.

De laatste oorlog in het Midden Oosten zal naar verwachting een wereldoorlog zijn. Dan is ook het einde spoedig nabij, want dan komt Jezus Zelf tussenbeide. Dan staan de vijanden vanruiter op het witte paard jezus Israël tegenover de levende God, die bezig was via Israël en zijn Zoon Jezus de wereld met zich te verzoenen. Het werk dat Zijn hand begon laat Hij niet varen. In dat licht mogen we de huidige gebeurtenissen in het Midden-Oosten zien.

Lees de profetie uit Zacharia 14:12-15: “Dan zal de Heer uittrekken om tegen die volken te strijden, zoals Hij vroeger streed, ten dage van de krijg; zijn voeten zullen te dien dage staan op de Olijfberg, die voor Jeruzalem ligt aan de oostzijde;….”

Wanneer Christus Zijn voeten zal plaatsen op de Olijfberg, vanwaar Hij eens is opgevaren, zal deze berg, door een enorme aardbeving, middendoor splijten en een zeer groot dal vormen, waardoor de Joden kunnen vluchten naar de bergen. Dan zal Hij de vijanden van Israël verslaan en dan zal gebeuren dat Israël Jezus als hun Messias zal erkennen.

Jezus zal bij Zijn wederkomst een eind maken aan de verdrukking en het lijden van Israël en zijn duizendjarig vrederijk van vrede en gerechtigheid op aarde vestigen. In dat rijk zal iedereen mogen wonen, die wedergeboren is door de kracht van God.

Conclusie.
Uiteraard is hier veel meer over te zeggen, maar de allerbelangrijkste vraag voor u die nu leeft in deze tijd is, bent u al klaar voor dat nieuwe koninkrijk.

Lees Lukas 21:36 zegt:Waakt dan te aller tijd, biddende, dat gij moogt waardig geacht worden te ontvlieden al deze dingen, die geschieden zullen, en te staan voor den Zoon des mensen.”

Vandaag is het van groot belang om Jezus aan te nemen als uw Verlosser en te zorgen klaar te zijn als Jezus komt, want Hij komt spoedig.

Napraten? Dat kan KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Eindtijd, Islam, Israël, Moslims, Nieuws | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zeven valkuilen voor geestelijk leiders.

door Henk Herbold

Voorgangers, oudsten, pastorale medewerkers, die goede leiding geven zullen in de eerste plaats bezig zijn met het herderlijk begeleiden (ondersteunen) van de leden van de gemeente. Daarin dienen ze de gemeente en volgen ze ook het voorbeeld van Jezus na. Leiders die willen heersen, zijn altijd op zoek naar medewerkers die zonder tegenspraak, bereid zijn hen te dienen. Men zal bij voorkeur oudsten, diakenen of andere medebestuurders kiezen, die blijk hebben gegeven niet snel tegen te spreken. Het gevolg is dat er bij vergaderingen meestal geen sprake is van overleg, maar veel meer van het geven van instructies.

Men beroept zich vaak op de bekende tekst uit Hebr.13:17 waar staat dat we voorgangers (geestelijk leiders) moeten gehoorzamen. Maar het is echter niet aannemelijk dat de schrijver van de Hebreeën brief hier inderdaad bedoeld zou hebben, dat geestelijke leiders (voorgangers) altijd gelijk moeten hebben. Dit creëert namelijk een onwerkbare situatie in een gemeente. Je denken moet dan helemaal worden uitgeschakeld, want het enige wat je moet doen is instructies opvolgen. Maar dit kan nooit zo bedoeld zijn. Veeleer gaat het er om, dat mensen die voorgaan in de gemeente, bijvoorbeeld in de prediking, serieus genomen moeten worden. We moeten dus naar ze luisteren en als het Bijbels is wat ze ons voorhouden, er ook naar handelen. Doen we dat niet, dan spannen deze mensen zich voor ons in, zonder resultaat.

In de huidige tijd zien we echter steeds meer leiders opstaan in evangelische kringen, die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan als toegewijde dienaren van Gods werk. Ze leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is, maar levend lichaam van Christus waarvan Jezus het hoofd is. Het feit dat leiders geneigd zijn hun gemeente als een bedrijf te zien, heeft natuurlijk ook te maken met de specifieke gevaren die verbonden zijn aan geestelijk leiderschap, risico’s die speciaal personen in leiderschap lopen. Ze komen als het ware mee met de verantwoordelijkheid en de taak.

Maar het is ook waar dat niet iedereen die meent een leider te zijn, het ook is. De Bijbel zegt dat God ‘sommige’ heeft aangesteld in de gemeente (1 Cor.12:28-31). Het is beslist geen schande als een leider terugtreed uit zijn functie, omdat hij gaandeweg tot de ontdekking komt niet over de juiste bestuurskwaliteiten te beschikken. Dit is in ieder geval veel beter dan te blijven in een taak waar men geen roeping voor heeft, met mogelijke schade voor de gemeente en hem zelf.

We willen hier even kort de valkuilen bespreken waarin leiders kunnen vallen.

1. Een geestelijk leider moet geen carrière jager zijn.
De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.”

Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar geestelijke leiders zullen er meer last van te hebben. Zij worden vaak in een positie geplaatst waarin andere hoge verwachtingen van hen hebben. Wanneer een leider bijvoorbeeld door veel mensen bejubeld wordt, omdat hij bepaalde dingen zeer goed doet, komt hij gemakkelijk in de verleiding om op anderen te gaan neer te zien.

Zelfs geestelijk leiders die veel waarschuwen voor hoogmoed, kunnen er toch zelf aan ten prooi vallen, want dit gevaar is vaak veel groter dan men denkt en dus kan het gemakkelijk onderschat worden. Vandaar dat dagelijks gebed en diep buigen voor de Heer, de enige weg voor een leider is om hiervoor bewaard te blijven. Hoogmoed is bij uitstek de manier waarop de duivel een geestelijk leider ten val kan brengen. Want vanuit deze zonde komt nog veel meer voort, zoals leugens, oneerlijke praktijken en schijnheiligheid. Hoogmoed komt voort uit onze zondige natuur en daarom waren we er in ieder geval allemaal bevattelijk voor.

In het bijzonder leiders moeten zich de vermaning van Paulus aan de Corinthiërs voor ogen houden in 1 Cor.3:5: “Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft.”

2. Geestelijk leiders moeten geen alleen heersers zijn maar teamspelers.
Twee voorbeelden waarin we zien dat God wil dat leiders teamspelers zijn.

  • Handelingen 6:1-6 beschrijft hoe met het groter worden van de gemeente te Jeruzalem de behoefte aan diakenen ontstaat: er zijn ‘handen’ tekort voor het bedienen van de tafels. De apostelen zien dit in en stellen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen”.
  • Dit stemt ook overeen met de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg toen hij van de ochtend tot de avond bezig was om recht te spreken tussen het volk: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien”.

Daarom, ook nu moet het werk in de gemeente gedelegeerd worden aan betrouwbare mensen, vol van Geest en wijsheid, het werk kan niet slecht door één persoon gedaan worden. Een leider moet zich dus omringen met bekwame mensen die hem kunnen helpen en adviseren. Maar leiders die niemand naast zich dulden of kunnen verdragen, geven daarmee in feite aan ongeschikt te zijn voor het geestelijk leiderschap.

We zien nogal eens groepen van gelovigen met een leider die zichzelf onaantastbaar is gaan vinden en zelfs absolute gehoorzaamheid eist van zijn volgelingen. Hoewel men soms ook nog de mond vol heeft over Bijbelse principes van verantwoordelijkheden delen en gaven die gelovigen hebben, duldt men in de praktijk toch niemand naast zich. Men mag dan wel meewerken, maar de leider deelt niet het gezag wat hij heeft, dus de verantwoording blijft ten alle tijden alleen bij hem. Dit is dan totaal anders dan wat we in de Bijbel vinden. Mozes werd juist gecorrigeerd door zijn schoonvader Jethro, toen hij de neiging had om alles alleen te doen.

Jezus is tijdens zijn aardse bediening ook direct begonnen om 12 apostelen op te leiden. (Luc.6:13). Hij wist dat de tijd zou komen dat Hij ten hemel zou varen en dat Zijn werk door anderen zou moeten worden voortgezet. Tevens zond Hij zijn discipelen ook uit om de boodschap van het koninkrijk te verkondigen en met zieken te bidden (Luc.9 en 10) en Hij liet ze zelfs toe om mensen te dopen (Joh.4:1). Hij schakelde ze dus werkelijk ook in.

Een van de beste middelen tegen het gevaar om solistisch te worden in geestelijk leiderschap, is direct anderen mee te nemen in de bediening en hen de ruimte te geven zich naast je te ontwikkelen. Natuurlijk zit daar ook een gevaar in, je loopt als leider veel meer risico op rivaliteit en afgunst. Maar tegelijk moet elke leider beseffen dat het werk van God niet het eigendom van de leider is, zelfs al heeft hij aan de basis van het werk gestaan. God is machtig om je als leider te bevestigen en als Hij het niet doet kunnen we beter stoppen en plaats maken voor anderen, want anders is het gewoon mensen werk.

3. Een leider moet niet te snel beledigd zijn, maar open staan voor kritiek.
“Daarom, wie meent te staan, zie toe, dat hij niet valle.”( 1 Kor.10:12). Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jaloersie.

Maar een leider moet geleerd hebben om te onderscheiden of God spreekt, of dat het uit een andere bron komt. Kritiek mag nooit geuit worden om af te breken en iemand geestelijk omver te halen, maar juist om op te bouwen. Maar.. dit is ook waar: kritiek kun je alleen accepteren als je bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voortdurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen.

Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

4. Een leider moet niet verdelen, maar zoveel mogelijk samenbinden.
Het is soms beangstigend om te zien, hoeveel verdeeldheid er ontstaat in geestelijk werk door persoonlijke ambitie van leiders. Soms wordt er een klein meningsverschil gevonden om een splitsing te rechtvaardigen, terwijl het in werkelijkheid om een persoonlijk conflict gaat. Feitelijk moet een leider zijn persoonlijke conflicten met iemand kunnen oplossen, zonder dat de gemeente er schade door ondervindt. Het is in ieder geval geen bewijs van geschiktheid als leider, als men gaat lobbyen in de gemeente om mensen achter zich te krijgen. Daarmee ontstaat er verdeeldheid en staan we de eensgezindheid, die van
levensbelang is voor een gemeente, juist in de weg.

Wat is dat: eensgezindheid? Eensgezindheid is een zaak van het hart. Het heeft alles te maken met de manier waarop we in de gemeente met elkaar omgaan. Niet het feit dat iedereen hetzelfde vindt, maakt een gemeente, maar het feit dat iedereen dezelfde gezindheid heeft, namelijk de gezindheid van Christus.

Natuurlijk betekent het niet dat we over alles verschillend mogen denken. Er zijn Bijbelse principes, zoals onze redding door Jezus offer en de waarheid van de Bijbel, welke de basis vormen van de gemeente van de Heer. Daarover mogen we dus nooit van mening verschillen.

Maar.. waar de gezindheid van Christus is, is geen plaats meer voor eigen geldingsdrang. Paulus schrijft: Fil.2:3 “In ootmoed achte de een de ander uitnemender dan zichzelf”. Het uitnemender achten van de ander, is een belangrijk principe in geestelijk leiderschap. Ootmoed is een sieraad voor geestelijke leiders en het bewaart ons voor verdeeldheid. Vandaar dat een geestelijk leider daarin een voorbeeld moet zijn.

Het is van groot belang dat een leider integer is. Weinig zaken hebben de voortgang van het Evangelie meer schade toegebracht dan leiders die niet integer zijn en die integriteit begint in de eigen omgeving.

Het klinkt wellicht wat vergaand, maar toch ontkomen we er niet aan. Voordat iemand als leider kan worden aangesteld, is het van belang om iets te weten over iemands persoonlijke handel en wandel? Want de Bijbel leert ons in 1 Tim.3:2 dat een leider in de eerste plaats van onbesproken gedrag moete zijn en daarnaast: “de man van één vrouw, nuchter, bezadigd, beschaafd, gastvrij, bekwaam om te onderwijzen, niet aan de wijn verslaafd, niet opvliegend, maar vriendelijk, niet strijdlustig of geldzuchtig.”

Een leider, die b.v. in zijn privéleven financiële problemen schept, zal mogelijk ook in de gemeente onverantwoorde bestedingen doen. Een leider die onzorgvuldig is met relaties zal ook in de gemeente brokken maken en emotionele puinhopen kunnen achterlaten. Vandaar dat zijn huwelijk onbesproken moet zijn, m.a.w. in geval van ontrouw wordt hem dat dubbel aangerekend, want hij heeft een voorbeeld functie.

Vaak wordt er gezegd: “ja maar God was koning David toch ook genadig en hij mocht koning blijven, ondanks dat hij in overspel viel”. Dat is wel zo, maar laat ons niet vergeten dat God David verbood om de tempel te bouwen. (1 Kronieken 22:6-16). In geestelijke zin wijst dit erop dat niet iedereen kan meebouwen aan de gemeente van de Heer, die ook gezien wordt als de tempel van God. Soms kunnen mensen vanwege hun levenswandel, niet in het leiderschap van een gemeente staan. Dat wil niet zeggen dat daar een wet of regel voor zou bestaan, nee zeker niet. Maar overspel geeft wel aan dat er iets mis is met het huwelijk en/of de relatie met de Heer. In zo’n geval is men niet (of nog niet) capabel voor een leiders ambt.

De Bijbel zegt ook dat een leider eerst op de proef gesteld moet worden (1 Tim.3:10). Het is dus niet verkeerd om eerst een proef periode in te stellen voordat iemand definitief wordt aangesteld. Te snel iemand aanstellen in de gemeente, is dus niet wat de Bijbel leert.

Hier volgen weer eigenschappen die iets zeggen over de integriteit van een leider.

5. Een geestelijk leider moet niet op geld uit zijn.
Leiders in de dienst van God mogen niet uit zijn op grote winst, met als doel zichzelf te verrijken. Lees de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien.”

Een dienaar van God heeft een voorbeeld functie in de gemeente van de Heer en dient daarom beslist geen overdreven luxe leven te leiden. Luister naar wat Paulus zegt in 1 Tim. 6:7-10 “Als wij echter voedsel en kleding hebben, zullen wij daarmee tevreden zijn. Maar wie rijk willen worden, vallen in verzoeking en in een strik en in veel dwaze en schadelijke begeerten, die de mensen doen wegzinken in verderf en ondergang. Want geldzucht is een wortel van alle kwaad. Door daarnaar te verlangen, zijn sommigen afgedwaald van het geloof, en hebben zich met vele smarten doorstoken.”

Is het dan verkeerd om van je geld te genieten? Beslist niet. Het is een misverstand dat de God van de Bijbel een zuinige en karige God is, die het ons niet gunt dat we genieten en die, als wij iets leuk vinden, bedenkelijk gaat kijken. Nee zo is het niet, een evangelie dienaar hoeft zeker niet arm te zijn, maar het is absoluut onjuist als men rijk wordt van de giften van mensen.

Leiders mogen ook de inkomsten (c.q. vergoedingen) uit hun evangelie werk, zeker niet als een soort bijverdienste zien en nog minder, als een manier om rijk te worden. De giften van mensen zijn daar zeker nooit voor bedoeld geweest, want ze zijn als aan God gegeven. Het zijn liefde offers van mensen, die bedoeld zijn om hen een normaal bestaan te kunnen geven en niet om een overdadig en weelderig leven te kunnen gaan leiden.

Leiders in de gemeente maken geen winsten, zoals ondernemers van bedrijven. Ze zijn zelfs in het geheel niet te vergelijken met zakenmensen in de wereld, die door slim zaken doen grote winsten maken en dat geldt ook niet voor leiders met een grote gemeente of bediening. In ieder geval zal elke dienaar van God ook wat dit betreft, rekenschap moeten afleggen bij God.

Sommige leiders in het evangelie, menen echter ‘recht’ te hebben op een hoge positie en op een daarbij behorend hoog salaris plus een zeer ruime onkosten vergoeding. Ze zien zichzelf als een soort directeur en beroepen zich op de roeping van God. De gemeente wordt in de Bijbel echter genoemd het lichaam van Christus, Jezus is de enige top manager. Een gemeente leider heeft ook hierin een voorbeeld functie in de gemeente, om te dienen en niet eerst aan zichzelf te denken. Daarom is het zeer noodzakelijk voor een dienaar van God om ook hierin te sterven aan zijn ego en te winnen aan nederigheid.

Denk erom, geldzucht is levensgevaarlijk voor een leider. In een grondtekst van 1 Tim.6:10 staat feitelijk : “Want de wortel van alle kwaad is de liefde voor geld; door daaraan toe te geven zijn sommigen van het geloof afgedwaald en hebben zij zichzelf doorboord met vele smarten.”

6. Een leider met ernstige problemen in zijn huwelijk, kan de gemeente niet leiden.
Paulus zei in Efeziërs 5:25: “Mannen, hebt uw vrouwen lief!” Als het gaat om leiders moeten zij ook hierin een voorbeeld zijn voor de gemeente. Een geestelijk leider geeft aandacht aan zijn vrouw. We hebben leiders nodig die zo nu en dan niet bereikbaar zijn omdat ze tijd met hun vrouw moeten doorbrengen. Mannen die niet vervallen in de gewoonte om hun vrouwen uit te lachen en op hun plaats te zetten met kleine nonchalante opmerkingen in het publiek.

Want wat helpt het als we grote aanhang hebben in de gemeente, de mensen blij met ons zijn en dit gaat ten kostte van ons relatie thuis? Leg dus de krant of tablet eens neer en zet de televisie of computer uit en praat eens samen. Doet men dat niet, dan kan al het succes als leider op een dag thuis in een complete mislukking uiteenspatten.

Voordat een leider een gemeente kan besturen, zal men eerst in huwelijk en gezin bewezen moeten hebben een leider te kunnen zijn. Lees 1 Tim.3:4,5 een leider moet zijn “..een goed bestierder van zijn eigen huis, die met alle waardigheid zijn kinderen onder tucht houdt; indien echter iemand zijn eigen huis niet weet te bestieren, hoe zal hij voor de gemeente Gods zorgen?”

Dat geldt natuurlijk voor iedere echtgenoot maar in het bijzonder voor een leider. Iedere man is namelijk het hoofd van zijn huwelijk en gezin, d.w.z. dat God hem als eerste verantwoordelijk stelt voor ´t welslagen van het huwelijk. Deze verantwoording houdt in dat een man de houding van Christus in zijn huwelijk moet aannemen, dat wil zeggen een dienende houding. (Ef.5:25 en Joh.13:14,15) Een heerszuchtige en tirannieke houding van een man, is dus absoluut tegen de Bijbel.

In 1 Petr.3:7 staat dat mannen verstandig moeten leven met hun vrouwen, als met broos vaatwerk: “..Desgelijks gij mannen, leeft verstandig met uw vrouwen, als met brozer vaatwerk en bewijst haar eer, …opdat uw gebeden niet belemmerd worden”, m.a.w. mannen moeten rekening houden met het meer gevoelige karakter van de vrouw en hun vrouwen niet beledigen of naar beneden halen, er staat ‘..bewijs haar eer’. Doen we dat niet, dan zal het ons gebedsleven in de weg staan, er staat ‘opdat uw gebeden niet belemmerd worden’. Dus onze houding in huis heeft rechtstreeks te maken met ons geestelijk kontakt met God.

Een leider zal zijn kinderen ook trachten op de voeden naar Bijbelse maatstaven. Het klinkt niet modern, maar toch weten we uit het Woord van God dat er een duidelijk verschil is in gezag en verantwoordelijkheid tussen de ouders en het kind (Lees Efeze 6:1 en 2). Uiteindelijk komt elk gezag bij God vandaan en de basiswet bij God is: er is geen vrijheid zonder gebondenheid. Kinderen willen graag vrij zijn, maar deze vrijheid is een schijn vrijheid. Het lijkt vrij maar het leidt soms tot wetteloosheid of losbandigheid. Echte vrijheid is “gehoorzaam” willen zijn aan God. Een leider is zich hiervan terdege bewust.

7. Een geestelijk leider kan niet dienen zonder de vervulling met Geest.
Een leider moet zelfs merkbaar vervuld zijn met de heilige Geest. Je kunt aan geestelijk leiders zien of ze in relatie met de Heer leven en van Hem ontvangen. Vandaar ook dat niemand zichzelf hoeft aan te prijzen, de heilige Geest zal mensen aanwijzen, ze worden vanzelf zichtbaar door de werking en de vrucht van de heilige Geest.

Handelingen 6:1-6 Stellen de twaalf apostelen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen”.

Vol van Geest spreekt over meer dan de inwoning van de heilige Geest (vanaf de wedergeboorte) maar over vervulling met de heilige Geest. Inwoning duidt op permanente
aanwezigheid, vervulling duidt op een gebeurtenis waarbij iemand VOLLER wordt van Gods Geest. Dit laatste wordt ook wel doop in de heilige Geest genoemd. In de Griekse grondtekst staat letterlijk doop IN de heilige Geest (Handelingen 11:16)

Vervuld WORDEN met de Heilige Geest betekent ook dat de heilige Geest op een bepaald moment MEER RUIMTE krijgt dan voorheen en krachtiger wordt ervaren. We hebben het dan over een soort geestelijke doorbraak. Bij iemand die vol is van Gods Geest heeft Gods Geest de ruimte om actief aanwezig te zijn, om in en door de gelovige te werken. Bij iemand waar Hij alleen in het hart woont, is zijn aanwezigheid maar nauwelijks merkbaar in zijn leven. Dat is dus het verschil tussen inwoning en vervuld zijn: passieve of actieve aanwezigheid van Gods Geest in de gelovige.

Het verschil tussen inwoning en vervulling met Gods Geest werd eens afgebeeld met het kruikje nardusolie waarmee Maria de Heer Jezus zalfde kort voor zijn lijden en sterven. VOOR de zalving rook niemand iets, omdat de zalfolie in de dichte kruik zat. Pas toen ze de hals van de kruik had gebroken en de zalfolie over Hem heen goot, werd de kamer vervuld van de geur (Marcus 14:3).

Bij veel gelovigen moet er eerst een doorbraak in hun leven komen en moeten barrières worden verwijderd voordat de heilige Geest hun bewuste leven kan binnenstromen. Maar dit moet reeds hebben plaats gevonden in het leven van een geestelijk leider.

Voor advies kunt u ons ook mailen, u krijgt altijd antwoord. Klik hier

Meer studies: www.evangelisch-nieuws.nl

Geplaatst in geestelijk leiders, gemeente, Hoogmoed | Tags: | Een reactie plaatsen

Bestaat de hel wel, of is het een fabel om je bang te maken?

door Henk Herbold

(2018) Paus Franciscus laat in een interview weten, dat de hel helemaal niet bestaat. Dit lijkt goed nieuws, voor wie bang is na de dood niet in de hemel, maar in de hel te belanden, alleen… het is tegen de Bijbel en dus klopt het niet. Een andere uitspraak van deze kerkleider is, “zondaren worden niet gestraft, maar als ze berouw tonen krijgen ze alsnog, na dit leven vergeving van God. Alleen degenen die geen berouw tonen, kunnen niet vergeven worden en zullen eeuwig verdwijnen.” Wat hij met ‘verdwijnen’ precies bedoelde is onduidelijk.

  • Er is echter een groot gevaar voor christenen, wanneer ze duidelijke Bijbelse uitspraken in twijfel te gaan trekken. Als we namelijk niet meer zouden geloven in een hel, waarom dan nog wel in een hemel? Sterker nog, waarom zouden we nog in God geloven en in de waarheid van de Bijbel? Hiermee wordt Gods Woord tot een sprookjes boek gemaakt en God tot een leugenaar.

Niet alles wat gepredikt wordt is waar.
Een stroom van verkeerde leringen overspoelt het christendom in het westen. Er is maar één mogelijkheid om niet misleidt te worden en dat is door dicht bij het Woord van God te blijven. Zodra we afwijken en gedachten van mensen gaan navolgen, komen we op drijfzand. Eén van de snelst groeiende leringen op dit moment waarbij men afwijkt van de Bijbel, is de zogenaamde ‘alverzoening’ en helaas zijn er in Nederland al diverse christenen die deze leer aanhangen en hun aantal groeit nog. Ook hetgeen de Rooms Katholieke kerkleider zegt, is duidelijk een variant van die onBijbels ‘alverzoening’ leer.

Degene die deze leer aanhangen zijn verdedigers van het idee, dat werkelijk alle mensen zalig zullen worden, dus zelfs als men zich nooit bekeerd heeft. Deze mensen menen dat eeuwig nooit echt eeuwig kan zijn, tenminste als het gaat om straf van God. Men denkt dat God mensen niet voor eeuwig kan straffen of anders gezegd ‘blijvend’ kan oordelen.

Mocht er al ooit sprake zijn van een oordeel van God, dan zal het meer een loutering zijn waar sommige mensen door heen gaan, om dan alsnog behouden te worden. Men zegt ‘God is toch liefde’ en ‘hoe kan een liefdevolle God nu mensen voor eeuwig en altijd in de hel werpen’. Het is dus veel aannemelijker, dat de liefde van God ervoor zal zorgen dat uiteindelijk alle mensen worden behouden. Uiteraard is deze gedachte vaak goed bedoeld, maar op de vraag is of de Bijbel dit leert, is het antwoord ondubbelzinnig nee.

Bestaat er een hel?
Veel mensen kunnen ook maar moeilijk accepteren dat de Bijbel leert dat er ook een hel is. En ja, natuurlijk is dit niet een gemakkelijk onderwerp om over te praten of iets waar je blij van wordt. Maar daarom hoeven we deze Bijbelse waarheid nog niet aan de kant te schuiven. De Bijbel leert inderdaad dat God enorm barmhartig en lankmoedig is en dat Hij niet snel zal oordelen. Steeds opnieuw schenkt Hij genade en wacht Hij met oordelen, maar… er komt wel een definitief oordeel van God. Het kan nu eenmaal niet dat de zonden onbestraft zou blijven, daarvoor is de prijs die Jezus heeft betaald op het kruis van Golgotha, te hoog geweest.

We moeten er natuurlijk ook voor waken dat er alleen hel en oordeel gepredikt wordt. Eerst komt de genade, Gods barmhartigheid en liefde, maar het is net als met de rekbaarheid van een elastiek, op een dag is de rek eruit en dan breekt het en dus volgt onherroepelijk het oordeel. De leer van de alverzoening is een verkeerde lering omdat die voorbijgaat aan de rechtvaardige toorn van God. De toorn van God die op iedere zondaar rust die zich niet wenst te bekeren van zijn zonden. In Joh. 3:36 staat “Wie in de Zoon gelooft heeft eeuwig leven, maar wie aan de Zoon ongehoorzaam is, zal het leven niet zien, maar de toorn van God blijft op hem…”.

Het gaat dus over een zeer ernstige zaak, namelijk de toorn van God. En ja, wie een ander evangelie aanhangt dan de Bijbel leert, bedriegt zichzelf of heeft zich door de meester leugenaar (satan) laten misleiden en komt straks mogelijk bedrogen uit.

Er zijn evangelische Christenen die beweren, dat de traditionele kijk op de hel berust op Griekse filosofie en dat de Bijbelse tekst hierover op een andere manier verklaard moet worden. Het idee dat alle mensen, hoe ze ook geleefd hebben, uiteindelijk toch door het geweldige werk van de Heer Jezus op Golgotha’s kruis behouden zouden worden, is natuurlijk ook veel aantrekkelijker.

Maar hoewel de wens wel sympathiek kan zijn, moeten de redeneringen wel beproefd worden met de Bijbel. De oplossing kan namelijk alleen liggen in het laten spreken van de Bijbel en niet in het laten prevaleren van eigen gevoelens of gedachten. Het is overigens tekenend voor deze tijd, waarin men vrijwel alleen nog wenst te luisteren naar een “evangelie” dat aangenaam klinkt in de oren. Waardoor een lering zoals de alverzoening steeds meer aanhang krijgt. Maar we moeten beseffen dat de satan een meester vervalser is.

Het is ook veel aantrekkelijker om te geloven dat Jezus alleen liefde, vrede en vergeving predikte in het nieuwe testament. En sommigen beweren dat Jezus ons niet of nauwelijks onderwees over een eeuwige, vurige plaats waar ongelovigen gestraft zouden worden. Maar het tegenovergestelde is juist waar. In Gods Woord onderwees niemand méér over de hel dan Jezus. Hij beschreef de hel als een plaats van eeuwig vuur, (Mattheüs 25:41) eeuwige bestraffing (Mattheüs 25:46) en een plaats van kwelling, vlammen, en lijden (Lucas 16:23-24). Jezus onderwees tijdens Zijn leven zelfs vele malen uitdrukkelijk over de hel (Mattheüs 5:22, 29-30; 10:28; 18:9; 23:15,33; Marcus 9:43-47; Lucas 12:6; 16:23).

Maar mensen die de Bijbel niet voldoende kennen, kunnen heel gemakkelijk ‘betoverd’ worden (Gal.3:1) door een bepaalde leer, zonder dat men in de gaten heeft dat het een dwaling is en afwijkt van het Woord van God. Men kan dan zelfs vol vuur en overtuiging een dwaling verdedigen.

God is toch barmhartig
In het boek Openbaring worden er plagen beschreven die de laatste oordelen zijn die God zal zenden over de wereld die Hem verworpen heeft. Hierna komt niets meer, dan is het oordeel van God ten einde en volgt de eeuwige heerlijkheid die de Heer beloofd heeft aan elkeen die Hem liefheeft. In 1 Kor.2:9 staat “Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord en wat in geen mensenhart is opgekomen, al wat God heeft bereid voor degenen die Hem liefhebben”. Laat ons het nog eens zeggen: GOD WIL NIET OORDELEN, MAAR BEHOUDEN. Om ons van het oordeel vrij te spreken, heeft God Zijn Zoon geoordeeld, in onze plaats, aan het kruis. Jesaja 53 zegt in vers 5 “…de straf die ons de vrede aanbrengt was op Hem…” Als het toch gebeurt dat we geoordeeld worden, dan zal een mens God niets kunnen verwijten.

Maar er is één ding waarom God het meest zal toornen en dat is als mensen het offer van Zijn Zoon Jezus aan het kruis verwerpen. Om dit te begrijpen, moeten we ons even voor de geest halen wat Jezus deed, toen Hij die lange weg naar Golgotha ging. De Bijbel zegt in Jesaja 53 dat Hij gestalte noch luister had, Hij was veracht en van mensen verlaten, een man van smarten. Iemand voor wie men het gelaat verbergt, Hij werd mishandeld, geslagen, bespot en gehoond. Dit alles deed Hij voor ons, opdat wij niet in het oordeel zouden komen. Maar de andere kant is ook waar, dit groot offer roept om vergelding voor al degene die hem verachten, ondanks Zijn grote liefde voor ons.

Laten wij dus nooit vergeten wat Jezus voor ons over had aan het kruis. Hij ging de lange weg naar Golgotha, opdat wij mogen uitroepen “ik ben vrij van het oordeel”. Paulus zegt in Rom.8:1 “Zo is er dan geen veroordeling meer voor hen die in Christus Jezus zijn”. Als u maar “in “ Jezus bent, dat is de enige schuilplaats tegen het oordeel. In Jezus betekent, een relatie met Hem en dat kan alleen als we wederomgeboren zijn en dagelijks met hem wandelen.

Het is als de Israëlieten die het Pascha aten in de nacht dat ze verlost werden uit Egypte land. Toen ging het oordeel aan hen voorbij, ze aten van het paaslam en het bloed van dat Lam brachten ze aan de deurposten van hun huizen aan. Ex.12:7, 8 “Vervolgens zal men van het bloed nemen en dit strijken aan de beide deurposten en de bovendorpel, aan die huizen, waarin men het eet. Het vlees zullen zij dezelfde nacht eten”.

Dat bloed wijst op de vergeving van onze zonden door de kracht van Jezus bloed, daardoor zijn we vrij van het oordeel. God zei tegen Israël in Ex.12:3 “En het bloed zal u dienen als een teken aan de huizen, waar gij zijt, en wanneer Ik het bloed zie, dan ga Ik u voorbij. Aldus zal er geen verdervende plaag onder u zijn, wanneer Ik het land Egypte sla”.

Het eten van het paaslam wijst op de gemeenschap (contact) wat elk kind van God met de Heer moet hebben. We moeten eten van Jezus Woord iedere dag, met Hem wandelen. Alleen in Jezus is bescherming, geborgenheid, veiligheid tegen de storm die gaat komen over deze wereld. Op dezelfde manier ook moesten de mensen in de ark van Noach zijn, om bewaard te blijven voor de zondvloed. In die ark was het veilig, daarbuiten viel men onder het oordeel. Dat zal straks niet anders zijn, alleen in Jezus is bewaring voor het komende oordeel.

God houdt van ons (Joh. 3:16) en Hij wil ook dat alle mensen gered worden (2 Petrus 3:9). Maar God is ook rechtvaardig en oprecht, Hij zal niet toestaan dat zonde onbestraft wordt gelaten. Maar dit is juist de reden dat God Jezus stuurde, om de prijs voor onze zonden te betalen, zodat wij hier niet tot in de eeuwigheid in de hel voor zouden hoeven te boeten (2 Kor. 5:21). Het enige dat wij hoeven te doen is onze zonden te belijden en Jezus offer te aanvaarden. Onze zonden zijn daarmee vergeven en ons wordt dan een eeuwig thuis in de hemel beloofd. Alleen als we Zijn geschenk van eeuwig leven door de Jezus afwijzen, dan zullen we de eeuwige gevolgen van die beslissing onder ogen moeten zien: een eeuwigheid in een brandende hel.

Als jij vandaag zou sterven, zou je dan met 100% zekerheid weten dat je naar de hemel gaat? Zorg er vandaag voor dat je het zeker weet!

Misschien wil je er met iemand over praten? KLIK HIER

Geplaatst in Actueel, hel en hemel | Tags: , | Een reactie plaatsen