Help ons het werk in Roemenië ook in 2020 voort te kunnen zetten.

Ons doel is evangelisatie, hulp aan evangelisten, gemeentebouw. Vooral ook hulp aan kansarme kinderen en humanitaire hulp voor de vele armen in Roemenië. Uw gift is beslist veilig bij ons, we halen er namelijk niets af. Uw gift wordt altijd volledig gebruikt voor het doel waar u het voor gaf, alle extra kosten betalen we zelf en we werken alleen met vrijwilligers. Meer info: www.hulp-oosteuropa.nl

Heel hartelijk bedankt als u ons in 2019 al steunde met een gift voor het zendingswerk in Roemenië. We zijn in het bijzonder blij met de sponsors die besloten hebben ons maandelijks met een klein bedrag te blijven steunen. Hierdoor zijn we instaat om o.a. de stijgende kosten van de dagelijkse maaltijden van de kinderen in het centrum te blijven betalen. Ons gebed is dat de Heer u zal zegenen hier voor.

Henk en Diny Herbold.

Een gratis verslag van ons werk in Roemenië is voor iedereen beschikbaar. Stuur ons uw adres en we sturen het u vrijblijvend toe.

KLIK HIER

Kerstfeest 2019 – Misschien kunt u ons nog helpen?

Gezegende kerstdagen toegewenst.

Laten we onze arme medegelovigen in Roemenië niet vergeten, zij leven vaak in diepe armoede. We willen vooral de kinderen iets meegeven met kerstfeest. Het hoeft niet duur te zijn, maar we willen ze toch ook niet met lege handen naar huis sturen. Onze stichting is al meer 30 jaar actief in Roemenië met als doel te evangeliseren, maar ook om de leef-omstandigheden van de arme bevolking te verbeteren en vooral arme kinderen kansen te geven.

Daarvoor ondersteunen o.a. een evangelisch dagcentrum in Oradea, waar ongeveer 50 kinderen dagelijks komen voor persoonlijke hygiëne, een warme maaltijd en huiswerk begeleiding. Met de komende feestdagen willen we hen niet vergeten, alleen… dit jaar is het moeilijk voor onze stichting om die extra kosten te kunnen opbrengen. Daarom doen we een beroep op u, misschien kunt u ons helpen. Alvast heel hartelijk bedankt.

Meer info over het werk en ook alle benodigde bankgegevens, vindt u hieronder of uiteraard op onze website:

Stichting Hulp aan Oost-Europa
Voor meer info: www.hulp-oosteuropa.nl
Email: info@hulp-oosteuropa.nl

In ons eigen land reizen we nog steeds, elke week naar verschillende gemeenten om te dienen. Als u in de mogelijkheid bent en ook belangstelling heeft om ons in het nieuwe jaar eens uit te nodigen, laat het ons weten. We komen graag naar u toe. We gaan samen met u kijken wat mogelijk is en we komen daar meestal wel uit.
Zie voor meer info www.volle-evangelie-boodschap.nl

 

Geplaatst in Zending | Tags: | Een reactie plaatsen

Het is belangrijk dat kinderen zich thuis voelen in de gemeente.

door Henk Herbold

Kinderen en de gemeente.
Kinderen hanteren niet altijd dezelfde normen en waarden als hun ouders. Er zijn globaal twee mogelijkheden, ze nemen het over of ze zetten zich er juist tegen af. Dat komt voor een deel omdat kinderen heel vaak snel door hebben wat echt of namaak is. Daarbij spelen er naast de opvoeding van de ouders, nog verschillende andere factoren een rol bij de ontwikkeling van een kind. Zoals natuurlijk de omgeving waar het in opgroeit, met name de vrienden waar ze mee omgaan, niet te vergeten de school heeft een grote invloed, maar ook de gemeente/kerk waar we ze naar toe brengen. Kinderen zijn een belangrijk onderdeel van de gemeente, er moet aandacht voor ze zijn en dat moet al zichtbaar zijn de erediensten van de gemeente. We moeten ze in het midden plaatsen en ze vooral niet te snel wegstoppen in crèches en kinderdiensten, zodat de volwassenen geen last van hebben.  We bereiken ze alleen als we echt moeite voor ze doen, ze merken dat ze erbij horen.

Dus als het gaat om de vraag welke gemeente men wil gaan bezoeken, is dat helemaal niet zo vanzelfsprekend de keus van de ouders alleen, maar moet voor een belangrijk deel ook afhangen van de kinderen. Ze hebben daar geen onbelangrijke stem in. Ze zullen deels ook gevormd worden door hetgeen ze daar zien en horen.

Het wordt nog wel eens gezegd over de kinderen in de gemeente: ‘de kinderen zijn de gemeente van morgen’. De bedoeling is goed, want men wil daarmee aangeven dat ze belangrijk zijn en dat ze recht hebben op een plaats in ons midden en onze aandacht. Maar… kinderen zijn niet de kerk van morgen, maar van nu! Zij leven vandaag en maken zelfs het belangrijkste deel uit van de gemeente. Want een gemeente die geen tijd en aandacht heeft voor kinderen, zal langzaam maar zeker haar frisheid verliezen en sterft vroeg of laat uit. Als dus het geluid van blij zingende kinderen of… wat gestommel van jonge bewegende kinderen, niet meer gehoord wordt in de gemeente, dan wordt het wel rustiger, maar die rust is juist gevaarlijk. Want als er geen kinderen meer zijn, zal de gemeente vroeg of laat verdwijnen. Ook in Jezus dagen, toen Hij bijvoorbeeld Jeruzalem binnen reed op een ezelin, waren het juist de kinderen die stonden te juichen en Hem toezongen. (Mat.21:15,16). De toenmalige geestelijk leiders ergerde zich er aan, maar Jezus dacht daar duidelijk anders over.

Het is ook heel begrijpelijk dat ouders met jonge kinderen een gemeente zoeken waar de kinderen het naar hun zin hebben. Dat is beslist niet verkeerd, want als je kinderen niet aangesproken worden en er geen aandacht voor ze is, dan zullen ze op een dag afhaken en dat willen we als ouders niet. Het is juist belangrijk dat ze tot bekering komen en de Heer Jezus leren kennen.

Kinderen willen het evangelie zien.
Kinderen hebben diep in zichzelf altijd behoefte aan veiligheid, verbondenheid en waardering, vinden ze dat thuis niet dan zullen ze dat elders gaan zoeken. Om die reden zullen ouders in de eerste plaats, aandacht en tijd voor ze moeten hebben, willen we tenminste dat onze kinderen via ons de Heer Jezus leren kennen. We zullen ze niet alleen de weg moeten wijzen, maar ze kijken ook eerst naar ons of het wel klopt wat we zeggen. God vindt het ook absoluut van het hoogste belang, dat wij ons best doen om Zijn Woord in de harten en gedachten van onze kinderen te brengen, zodat ze een eigen keus kunnen maken om God lief te hebben en te dienen. In Deuteronomium 6:5-7 staat dat we onze kinderen voortdurend en op verschillende manieren moeten vertellen, dat het belangrijk is om God lief te hebben.

“Daarom zult u de Here, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw kracht. Deze woorden, die ik u heden gebied, moeten in uw hart zijn. U moet ze uw kinderen inprenten en erover spreken, als u in uw huis zit en als u over de weg gaat, als u neerligt en als u opstaat”.

Uiteraard kan dat alleen als we ook zelf in het dagelijks leven laten zien, dat Gods woorden belangrijk voor ons zijn, dat we Hem liefhebben en dus willen dienen. Kinderen zien al heel snel of iets echt is of namaak.

Ouders blijven het eerste voorbeeld.
Laten we ook nooit vergeten dat het kind zichzelf spiegelt in zijn ouders. De kinderen van nu zijn al heel jong slim genoeg, om het gedrag van hun ouders door te hebben. Het is dus moeilijk kinderen iets te leren waar we zelf nog fout in gaan. Kinderen imiteren in eerste instantie vaak het gedrag van volwassenen, hun ouders dus. Het is bijvoorbeeld belangrijk dat we eerlijk zijn tegenover onze kinderen, dat we zo nodig toe te geven dat iets fout is en dat we ook bereid zijn om vergeving te vragen. Onze kinderen moeten zien, dat we ons daar als ouders niet te groot voor voelen. Alleen dan zullen onze kinderen ons later ook daarin willen volgen.

Kinderen zijn heel snel, in het aanleren van de dingen die ze om zich heen zien. Ouders zijn nu eenmaal een voorbeeld voor hun kinderen zowel in goede als verkeerde zaken. Kinderen hebben dus niet alleen onderwijs nodig, ze willen het evangelie zien en wel in de eerste plaats van hun gelovige ouders.

Een kinderclub, kinderkerk of kinderdienst is daarbij bijzonder waardevol en mag zeker niet een soort kinderopvang zijn tijdens de samenkomst, zodat de volwassenen maar geen last van ze hebben. Het is juist een ideale gelegenheid om de kinderen geestelijk voedsel te geven, waar ze wat mee kunnen. Want kinderen willen zoveel mogelijk echtheid, dus niet alleen mooie verhalen, maar we moeten ze tegelijk vertellen ‘wat ze er praktisch mee kunnen’.

Kinderen en bekering.
Zodra kinderen tot besef van goed en kwaad komen, is er feitelijk geen verschil meer met volwassenen, ik bedoel als het gaat om hun behoudenis. In elk kind is al heel vroeg een hang naar belangrijk zijn, gezien worden en veiligheid. De wereld probeert hen te leren dat ze het zullen krijgen door bij ‘de groep’ te horen. Vooral op school speelt dat een belangrijke rol. Die drang om er bij te mogen horen, kan ze op een bepaalde leeftijd heel gemakkelijk verleiden, zodat geld, drugs, seks invloed op ze krijgen. Want wat de groep doet is dan bepalend. Laten we niet vergeten dat de duivel hun gedachten waarschijnlijk nog veel meer probeert te beïnvloeden, dan die van volwassenen. Maar het wordt anders als ze Jezus liefde op jonge leeftijd hebben leren kennen. Dan zullen ze er voor kiezen om Hem lief te hebben en te volgen en niet te doen wat de groep wil.

In ieder geval moeten kinderen net als volwassenen, zich bekeren en opnieuw geboren worden. Lees 2 Korintiërs 5:17 “Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping, het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden”.

Er wordt wel eens gezegd dat kinderen van gelovige ouders vanzelf in de hemel komen. Het is alleen de vraag of dat Bijbels gezien altijd zo is? Vaak wordt door christenen de tekst aan gehaald uit Handelingen 16:31, waar Paulus tegen de gevangen bewaarder zei: “Stel uw vertrouwen op de Heer Jezus en gij zult behouden worden, gij en uw huis.”

In dat verhaal wordt de gevangenbewaarder, samen met zijn hele gezin gedoopt, dus je kunt ook zeggen dat het gehele gezin tot geloof in de Heer Jezus kwam, vader, moeder en kinderen. Maar wat bedoelde Paulus precies met de woorden “gij zult behouden worden, gij en uw huis”? In ieder geval kan er nooit uit begrepen worden dat onze kinderen zich niet zouden behoeven te bekeren, want ook de gevangenbewaarder en zijn hele gezin bekeerden zich.

Natuurlijk, gelovige ouders mogen hun vertrouwen op God stellen. Hun nog jonge kinderen zijn in Gods hand. En als ouders blijven bidden voor hun kinderen, mogen ze er op vertrouwen dat hun kinderen behouden zullen zijn, tenminste zolang ze nog niet instaat zijn om zelf een eigen keuze voor Jezus te maken. Tevens mogen ze ook weten dat God aan hun kind zal blijven werken, zodat het vroeg of laat tot bekering zal komen. Maar bekering… is geen automatisme, het geloof is geen erfgoed, kinderen erven het niet van hun vader of moeder.

Kinderen onderwijzen, opdracht en een roeping.
Het is dan ook voor ouders een opdracht, om hun kinderen te onderwijzen, met ze te bidden en ze te stimuleren hun hart te openen voor Jezus. En ook de gemeente waar we als het goed is, als gezin naar toe gaan, heeft die opdracht.

Er zijn er echter ook die daar een speciale roeping voor hebben. Dat zijn kinderwerkers die vervult zijn met de heilige Geest en vooral creatieve gave van God ontvangen hebben, om kinderen te boeien en hen bij Jezus te brengen. Het wordt niet vaak zo gezien, maar toch zijn zij één van de belangrijkste werkers die er zijn in de gemeente. Laten we niet vergeten hoe belangrijk het is, om juist onze kinderen bij de Heer Jezus te brengen, zodat ze Hem kunnen aannemen als hun persoonlijke Heer en Heiland. Daarnaast leert de Bijbel dat ook kinderen de heilige Geest kunnen ontvangen, net als volwassenen.

Hand.2:38, 39 “En Petrus zei tegen hen: Bekeert u en laat ieder van u gedoopt worden in de naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de heilige Geest ontvangen. Want voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen die veraf zijn, zovelen als de Heere, onze God, ertoe roepen zal. “

Het is zeer belangrijk om te onthouden dat kinderen dus ook dezelfde heilige Geest kunnen ontvangen als volwassenen. Kinderen kunnen daarom beslist ook de stem van de heilige Geest verstaan, zodat ze gewaarschuwd worden als verleidingen op hun weg komen. Daarom moeten we ze stimuleren een relatie met God te ontwikkelen.

Kinderen kunnen beslist al op zeer jonge leeftijd vervuld worden met de heilige Geest, lees daarvoor ook Joel 2:28 “Daarna zal het geschieden, dat Ik Mijn Geest zal uitstorten op alle vlees (= iedereen) en uw zonen en uw dochters zullen profeteren,..”.

Het hoort er feitelijk in de gemeente gewoon bij, dat ook kinderen vervuld worden met de heilige Geest en in tongen gaan bidden en zelfs in de Geest voor anderen bidden! Het ligt er maar aan of we ze ruimte willen geven om dat te doen. Zij hebben de doop en de gaven van de heilige Geest, net zo hard nodig als volwassenen in deze tijd.

Elke gemeente doet er daarom verstandig aan om te bidden voor werkers die daar inzicht in hebben en ook instaat zijn om kinderen daarover te onderwijzen, op hun niveau. Kinderen moeten namelijk anders onderwezen worden dan volwassenen. Lees 1 Korinthe 13:11 “toen ik een kind was, sprak ik als een kind, was ik gezind als een kind, overlegde ik als een kind.”

De gemeenteleiding van nu, zou dus naarstig op zoek moeten gaan naar de beste krachten die men heeft voor dit werk. Het mogen in geen geval alleen vrijwilligers zijn die toevallig tijd over hebben, maar geen roeping. Een gemeente zou ook bereid moeten zijn om offers te brengen voor kinderwerk, in de vorm van tijd, geld en energie, want daarmee investeren we in de kinderen. Wat we namelijk zaaien in het hart van kinderen, zal na verloop van tijd opkomen en vrucht gaan dragen. Werken met kinderen is dus werken met een visie op de toekomst.

Wat heeft prioriteit in de gemeente.
Veel gemeenten zijn helaas zo gericht op de dingen die volwassenen bezig houden, dat de kinderen erbij inschieten en dat terwijl de Bijbel dat heel anders leert.

Bijvoorbeeld in Matt. 19:13-15, lezen we dat de discipelen het maar niets vonden, dat er ouders waren die hun kinderen bij Jezus brachten. Jezus was druk aan het onderwijs geven aan volwassenen en nu kwamen die ouders met hun kinderen daar tussen door. Ze waren al bezig om die ouders weg te sturen. Maar Jezus floot Zijn discipelen terug en nam het hen zelfs kwalijk. Jezus zei:

“Laat de kinderen begaan en verhinder hen niet bij Mij te komen, want voor zodanige is het Koninkrijk der hemelen”.

Hij had juist veel aandacht voor de kinderen, nam de tijd voor ze, omarmde ze en legde ze de handen op om ze te zegenen. Wij zouden in navolging van Jezus het zelfde moeten doen, d.w.z. aandacht voor ze hebben, ze omarmen en zegenen.

De kinderen hebben dus een belangrijke plaats in de gemeente. De gemeente moet ook een thuis zijn voor de kinderen! Zij zijn ook de eerste die we het evangelie mogen brengen en die we voor Jezus kunnen winnen. Wacht daar dus niet te lang mee, want de wereld is ook druk bezig onze kinderen voor zich te winnen. Kinderen komen in contact met allerlei andere mensen in de samenleving. Kinderen gaan naar school, beoefenen hobby’s, gaan naar een sportclub, enz.. Ouders moeten zich goed realiseren dat er periodes in het leven van een kind zijn, waarin vrienden heel veel invloed op ze hebben en we kunnen ze niet volledig afschermen van deze wereld.

De kinderen en jongeren hebben gewoon een christelijk alternatief nodig en dat kost ook energie en tijd van de ouders. Het betekent bijvoorbeeld wel dat ouders soms heel wat kilometers zullen moeten rijden om hun kinderen naar jeugddiensten, praise avonden en speciale jongeren evenementen te brengen. Maar ouders met hart voor hun kinderen, hebben dat er graag voor over, want daardoor krijgen ze de gelegenheid om een christelijke vriendenkring op te bouwen. En dat zal ze zeker helpen om de weg van Jezus te blijven volgen.

Kinderen en het heilig Avondmaal
Kunnen jonge kinderen zo maar deelnemen aan de maaltijd van de Heer? Of zijn ze daarvoor bij voorbaat al te jong? Natuurlijk, de viering van het heilig Avondmaal in de gemeente is een heilig moment. Om die reden alleen al moeten we voorzichtig zijn om mensen zomaar deel te laten nemen en dat geldt ook voor kinderen. Het is daarom van groot belang dat kinderen al vroeg worden uitgelegd wat de betekenis is. Kinderwerkers zouden er goed aan doen om af en toe heilig Avondmaal met de kinderen samen te vieren, bijvoorbeeld als onderdeel van een lesprogramma daarover.

Ook ouders kunnen hier een belangrijke rol in hebben. Zodra kinderen met vragen hierover komen, zijn ze er mogelijk ook aan toe om zelf een keuze kunnen maken. Ouders doen er goed aan, om het niet af te wijzen, maar ze te vertellen over de waarde en de betekenis van de heilig Avondmaal viering, zodat ze het beter begrijpen.

Ga er dus niet automatisch maar vanuit dat kinderen niet serieus kunnen zijn als het gaat om het dienen van God. Ga vooral niet al te kinderachtig met kinderen om. Een kind begrijpt heel wat en denkt soms heel diep na over de dingen van het Bijbels geloof. Kinderen kunnen soms vragen stellen waar wij als volwassenen ook niet zomaar mee uit de voeten kunnen. Vragen en gedachten die diep gaan en getuigen een oprecht zoeken naar God.

In een aantal gemeenten is men er verlegen mee en durft men dat niet aan. Maar in de eerste plaats moeten we ons afvragen of onze kinderen ook echt bij de gemeente horen. En natuurlijk is dat zo… hoe kan iemand ooit ‘te jong’ of ‘te oud’ zijn om bij Jezus te horen en een kind van God te zijn? Nee, ze zijn zeker niet te jong. Vanuit dit standpunt gezien kunnen ze dan ook niet te jong zijn om deel te nemen aan onze Heilig Avondmaal vieringen, mits ze uiteraard daar goed in begeleid worden.

Voor de maaltijd van de Heer nodigt Hij iedereen uit, dus waarom de kinderen niet? Alhoewel hier natuurlijk wel een taak ligt, voor zowel de ouders als de gemeente, om ook onze kinderen er op de goede manier bij te betrekken, door hen op de juiste wijze daarin te begeleiden.

Jezus laat zelfs de kinderen naar voren komen, wanneer omstanders ze uit zijn buurt willen houden. “… want het Koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een kind openstaat voor het Koninkrijk van God, zal er zeker niet binnengaan” (Marcus 10:14-15). Zouden wij dan in de avondmaalsviering kinderen over durven slaan?

Puberteit.
Vaak wordt gezegd: “Ja maar, een kind moet nog de puberteit door en dan gooit hij/zij misschien wel alle geloof overboord”. En ja, natuurlijk zou dat kunnen, al is het niet terecht daar op voorhand al vanuit te gaan. Laat ons ook niet vergeten dat veel volwassenen, net zo door moeilijke geloofscrisissen gegaan zijn. Daarbij komt dat kinderen en pubers nog meer, recht hebben op onze extra zorg en aandacht. Want de wereld trekt aan hen en de verleidingen zijn enorm. Ze hebben er recht op dat we hen niet te snel veroordelen, maar dat we begrip en vooral geduld voor hen kunnen opbrengen. Juist door zo’n crisis heen zullen ze mogelijk leren een eigen duidelijke keuze voor de Heer Jezus te maken en dat is belangrijk, want ze kunnen niet blijvend steunen op anderen.

Maar enkel het feit dat ze zich ‘mogelijk’ in de puberteit zullen afkeren van het evangelie, kan nooit een goede reden zijn om hen dan maar, bijvoorbeeld van het Heilig Avondmaal te weren. Ook volwassenen komen immers tot bekering, laten zich dopen en soms maken ze toch weer verkeerde keuzes. Het verschil is niet zo heel groot, we hebben allemaal iedere dag Gods genade nodig.

Veel beter dan kinderen afwijzen, is hen te laten weten dat God ze liefheeft, ondanks hun fouten en misschien puberaal gedrag. Laten we ze vooral niet veroordelen en op ze neerkijken, maar ze liefhebben en ze laten merken dat de deur altijd voor ze open staat. Op een dag zullen ze mogelijk terugkomen en dan moeten ze weten dat ze altijd welkom zijn. Wat er ook is fout gegaan, wij zullen hen nooit veroordelen.

Lees Lucas 15:20 “En hij stond op en ging naar zijn vader. En toen hij nog ver van hem verwijderd was, zag zijn vader hem en deze was met innerlijke ontferming bewogen en hij snelde hem tegemoet, viel hem om de hals en kuste hem”.

Misschien wilt u er over napraten, dat kan: KLIK HIER

Geplaatst in gemeente, kinderen, Opvoeden, Opvoeding | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Embryo’s kweken voor onderzoek? Wat vindt Nederland ervan?

door Henk Herbold

Embryo’s voor medisch onderzoek.
Binnenkort (2019) start het zogenaamde DNA-dialoog. Hiermee wordt bedoeld een soort publieksconsultatie van het kabinet. Of anders gezegd een maatschappelijk debat over de vraag: hoever willen we in Nederland gaan, in het aanpassen van het DNA van embryo’s, met als doel het voorkomen van erfelijke ziekten? De publieksbijeenkomsten en de organisatie daarvan worden gefinancierd door het ministerie van VWS.

We weten dat binnen het kabinet tussen de verschillende politieke partijen, over veel medische ethische zaken verschil van inzicht bestaat. De VVD bijvoorbeeld staat positief tegenover het modificeren van de menselijke genen voor gezondheidsdoeleinden en vindt dat ook voor het wijzigen van de genen van embryonale cellen, geslachtscellen en embryo’s een wettelijke regeling moet worden gemaakt. En ja, ook D66 zit natuurlijk op die lijn.

Het CDA is erg voorstander van z’n publiekelijk debat en zal waarschijnlijk ook het meest haar standpunt willen aanpassen aan de mening van de meerderheid. De ChristenUnie is gewoon tegen het verruimen van de Embryowet. De kleinste regeringspartij steunt echter wel de publieksdialoog. Waarom? Waarschijnlijk omdat men hiermee een mogelijkheid heeft, om besluiten over deze gevoelige kwestie langer uit te stellen. Zo mogelijk tot een volgend kabinet. Daarmee denkt men te voorkomen dat men moet mee werken aan wetsvoorstellen die fundamenteel moeilijk liggen bij de achterban. Het politiek gedraai zoals we dat bij alle politieke partijen kennen, hierin is zelfs de CU niet verschillend. Het vraagt ook behoorlijk veel moed om gewoon duidelijk en klaar voor je geloof uit te komen.

Er wordt al geëxperimenteerd.
Momenteel wordt er op beperkte schaal al gewerkt met embryo’s, die buiten de baarmoeder zijn ontstaan. Bijvoorbeeld mensen die te maken krijgen met onvruchtbaarheid, kan men tegenwoordig toch perspectief bieden op het krijgen van kinderen. Daarvoor is tegenwoordig de z.g. IVF behandeling mogelijk, waarbij de bevruchting in het laboratorium buiten de baarmoeder plaats. De embryo wordt daarna in de baarmoeder van de moeder geplaatst. Men kiest er echter voor, om dan een aantal embryo’s te kweken, zodat de kans op succes het grootst is. In alle gevallen heeft men dus embryo’s over, de zogenaamde restembryo’s. Met name zou men die wel willen gaan gebruiken voor wetenschappelijk onderzoek.

Dat komt omdat kennis en technieken zich steeds verder ontwikkelen. Zo is het inmiddels mogelijk om het DNA van net bevruchte eicellen chirurgisch precies te ‘herschrijven’. Hoewel de eerste ‘herschreven’ baby nog moet worden geboren, is dat op termijn wel mogelijk, waardoor de mens zelf menselijk leven kan gaan scheppen. Voorstanders van deze techniek wijzen op de mogelijkheden voor paren die een erfelijke aandoening in de familie hebben, maar die toch een biologisch eigen kind willen. Zulke paren zijn nu aangewezen op ‘embryoselectie’, het uitkiezen van een gezond exemplaar uit meerdere bevruchte embryo’s. Met de nieuwe techniek kan men gewoon een embryo, naar eigen wens laten modificeren.

Voor christenen is het echter duidelijk dat een mens gewoon niet het recht heeft, om op deze manier aan het levensbeginsel te gaan sleutelen. De voortplanting van mensen hoort Bijbels gezien thuis in de moederschoot en niet in een reageerbuis. God heeft dat zo gemaakt, lees o.a. Jesaja 44:24 “Zo zegt de Heer, uw Verlosser, Uw Formeerder van de moederschoot af… “. of Psalm 139: 7 “Want U hebt mijn nieren geschapen, mij in de schoot van mijn moeder geweven“.

Een kind op maat bestellen.
Sleutelen aan erfelijk materiaal (of Kloneren) om een kind-op-maat te krijgen, dat bepaalde erfelijke eigenschappen wel of niet heeft, is zeer bedenkelijk omdat men daarmee het kind tot product maakt dat men naar eigen hand wilt zetten.

In 2013 kwam D66 met het wetsvoorstel in de tweede kamer. Vanaf 2016 is het sleutelen aan het DNA van zo’n menselijk embryo, reeds op beperkte schaal toegestaan. Voorlopig gaat het alleen nog om fundamenteel onderzoek en het is nadrukkelijk nog niet de bedoeling dat uit deze bewerkte embryo’s ook echt kinderen geboren worden. De embryo’s moeten ook binnen veertien dagen vernietigd worden. Nog wel, maar niemand kan in de toekomst kijken.

Genetische manipulatie van menselijke cellen, door experimenten op menselijke embryo’s voor wetenschappelijk onderzoek, is nu nog bij veel mensen een groot taboe, maar het ziet er nu echt naar uit dat dit binnenkort gaat veranderen. Althans als politieke partijen, zoals D66 hun zin gaan krijgen.

Vragen die nog beantwoord moeten worden.
Een van de vragen die beantwoord moeten worden is, of een embryo wel menselijk leven is? Op het moment dat experimenteren met embryo’s weer in de aandacht komt, wordt de vraag natuurlijk weer actueel of menselijke waardigheid ook aan het embryo toekomt. En, als een menselijke embryo, ook al is het slechts een pril menselijk begin, dezelfde waardigheid heeft als een klein mensje, dan kun je het vervolgens niet louter als materiaal gebruiken of zo nodig gewoon maar vernietigen en weggooien.

Sommige mensen zullen zeggen, ja maar het gaat hier niet om een mens, het zijn immers uiterst kleine balletjes cellen. Maar… doet de grootte dan iets ter zake? Belangrijker is welke waarde God aan dat kleine menselijk beginsel geeft en of we kunnen spreken van een schepsel van God.

Wat zegt de Bijbel?
De Bijbel heeft het natuurlijk niet specifiek over het kweken van embryo’s of iets dergelijks, uiteraard waren dit begrippen welke in die dagen in het geheel niet aan de orde waren. Toch vinden we in de Bijbel, teksten die ons laten zien hoe God over embryo’s denkt en ja daar kunnen we wel wat mee.

In de eerste plaats is het samenkomen van een eicel en een zaadcel, dus de conceptie, in beginsel bedoeld om een nieuw mens voort te brengen, God heeft dat absoluut zo bedoeld. Vanaf dat moment ontstaat een nieuw mensje met unieke kenmerken en eigenschappen. Nooit eerder was er en nooit eerder zal er een mens zijn die met dit mensje identiek is. Daarom is elk menselijk leven absoluut uniek en de moeite waard.

Dat nieuwe leven is in z’n prilste stadium een embryo, maar ook daarin zitten in principe al alle mogelijkheden om zich door te ontwikkelen tot een foetus en later tot een volwaardig mens. In Genesis 2 staat dat God zegt, dat man en vrouw in het huwelijk, tot één vlees zullen worden. Dit wordt het meest zichtbaar in het ontstaan van een nieuw mens, man en vrouw worden a.h.w. letterlijk één in dat nieuwe leven. Als we het zo bezien, dan is het Bijbels gezien ook al moeilijk uit te leggen, als voor de bevruchting eicellen, zaadcellen van donoren worden gebruiken. In dat geval is er in ieder geval geen sprake meer van een eenwording tussen man en vrouw, zoals God het bedoeld heeft.

Geen veroordeling.
Hierbij willen we uitdrukkelijk benadrukken, dat we veel begrip hebben voor onvruchtbare echtparen die in hun grote verlangen naar kinderen toch kiezen voor de zogenaamde IVF behandeling. We willen deze mensen zeker niet veroordelen. Dat neemt echter niet weg dat we er wel bezorgd over zijn, want de medische mogelijkheden zijn enorm, terwijl christenen zich toch steeds moeten afvragen wat Gods wil is voor hun leven.

Natuurlijk, zolang als er geen sprake is van een eicel of zaadcel donor, is het kind nog steeds uit beide ouders, zij het dan op kunstmatige manier verwekt. Maar dat ligt toch duidelijk anders als er wel sprake is van een donor. Daaraan zou een gelovig kind van God niet aan mee moeten werken.

Het menselijk begin is belangrijk voor God.
We weten uit de Bijbel, dat God aandacht heeft voor het leven vanaf het allereerste begin en dus ook voor een embryo. God zag ook ons ongevormd beginsel in de moederschoot en dit is niet anders dan de embryo. Lees daarvoor Psalm 139:16

“Uw ogen hebben mijn ongevormd begin gezien, en zij alle werden in Uw boek beschreven, de dagen dat zij gevormd werden, toen er nog niet één van hen bestond.”

Mensen hebben allerlei opvattingen over de vraag, in welk stadia van de menselijke ontwikkeling, er sprake zou zijn van een mens. Want immers, vanaf dat moment heeft een mens er recht op beschermd te worden. Maar Bijbels gesproken is daar al sprake van, op het moment dat een embryo zich innestelt in de baarmoeder, dus bij 2 weken van de zwangerschap.

Een kindje in de buik van de moeder is vanaf de embryo een mens. Een mens die naar het beeld van God gemaakt is. Een mens die van ons alle zorg, liefde en bescherming mag verwachten. Het is zo belangrijk om het kleine vruchtbeginsel dat in moeders buik groeit, niet te zien als iets zonder waarde, waarover wij dus naar onze eigen mening en gedachte maar over kunnen beslissen, maar het echt te zien als een levend mensje. Hoe klein dit mensje ook is, het bestaat al uit duizenden cellen, die straks de baby en de placenta gaan vormen.

Een embryo is dus een mensje in zijn vroegste stadium en daarom is het absoluut verwerpelijk, dat men nu zover is dat men zelf embryo’s wil gaan kweken om er experimenten mee uit te voeren. Een mensenleven hoe pril ook, is geen ‘materiaal’ wat je maar aan kan maken om ermee te knutselen, hoe goed de intenties van de medische wetenschap ook kan zijn.

Embryo’s voor organen.
In de wetenschap wil men embryo’s ook gebruiken voor het maken van vervangende organen voor mensen die transplantaties nodig hebben en die geen geschikte donor kunnen vinden. De gedacht is dat de kans dat het lichaam het orgaan afstoot veel kleiner wordt, als zijn eigen DNA wordt gebruikt om daarmee een duplicaat van een orgaan te maken.

Wetenschappers speculeren daarom al jaren over het kweken van b.v. een menselijk hart, lever, nieren of alvleesklier in een ‘embryozak’ die in een kunstmatige baarmoeder leeft. Het klinkt nog allemaal als Indianen verhalen, maar de techniek is al in een ver gevorderd stadium. Naarmate de tijd voortschrijdt komt niet zozeer de vraag meer aan de orde of het mogelijk is, maar veel meer of we het wel willen. Voor een christen geldt echter alleen, wat God er van zegt. En, zelfs een mogelijk medische succes met deze behandelmethode, mag niet bepalend zijn voor de mening van een christen, die God boven alles wil gehoorzamen.

Voor het maken van organen moet men verschillende embryo’s kunnen gebruiken, om het vereiste DNA te verkrijgen. Menselijke embryo’s zouden daarbij als afval worden weggegooid. Velen zien dit echter niet als een probleem en men zegt dat ook, bij natuurlijke bevruchtingen bij de mens, een groot deel van de ontstane embryo’s verloren gaan en eindigen door de menstruatie. Dit wordt vaak als argument gebruikt, omdat het dan ook niet zo erg zou zijn als het overschot aan embryo’s wordt vernietigd. Maar alle bevruchtingen die op natuurlijke wijze tot stand komen en ook op natuurlijk wijze worden afgebroken, vallen buiten onze verantwoordelijkheid. Dat ligt duidelijk anders, als we als mens zelf ingrijpen in het ontstaan van een mens en dus zo embryo’s laten ontstaan buiten het moeder lichaam. Dan gaan we dus zelf bewust embryo’s vernietigen en je kunt je afvragen of we daar het recht toe hebben.

Ook is het in feite ethisch onjuist om de natuur tot norm voor ons handelen te stellen. Om een voorbeeld te geven, als tijdens een aardbeving 80 procent van een bepaalde groep mensen omkomt, is dat nog geen rechtvaardiging voor de oorlogen die gevoerd worden en waar de mens in feite hetzelfde doet.

Bij IVF is het zelfs de gangbare praktijk, dat er meerdere eicellen worden bevrucht en dat de meest geschikte embryo worden teruggeplaatst. De rest wordt vernietigd of ingevroren met toestemming van de ouders, om later alsnog te gebruiken of toch te vernietigen. En zoals gezegd, tegenwoordig wil men o.a. dit materiaal gaan gebruiken voor wetenschappelijk onderzoek.

Waar begint het leven?
De Bijbel leert echter dat het leven begint bij de vorming van een embryo en daarom kunnen embryo’s niet zo maar wetenschappelijk knutselmateriaal worden genoemd of later vernietigd worden als afval.

Psalm 139:13-16 zegt: “U was het die mijn nieren vormde, die mij weefde in de buik van mijn moeder. Ik loof u voor het ontzaglijke wonder van mijn bestaan, wonderbaarlijk is wat u gemaakt hebt. Ik weet het, tot in het diepst van mijn ziel. Toen ik in het verborgene gemaakt werd, kunstig geweven in de schoot van de aarde, was mijn wezen voor u geen geheim. Uw ogen zagen mijn vormeloos begin, alles werd in uw boekrol opgetekend, aan de dagen van mijn bestaan ontbrak er niet één.”

David zegt hier dat God hem persoonlijk kende voordat hij geboren werd, wat betekent dat hij vanaf zijn eerste begin een mens was, met een door God voorbestemde toekomst. In Jesaja 49:1-5 lezen ook hoe God Jesaja tot zijn bediening als profeet riep, toen hij nog in de moederschoot was. Ook werd Johannes de Doper vervuld met de Heilige Geest toen hij nog in de moederschoot was, lees Lucas 1:15.

Wat God steeds opnieuw weeft in de schoot van een moeder, is iedere keer weer een wonderlijk kunstwerk van de Heer. Hij is de ontwerper van elk kind, die steeds weer met een enorm scheppingswerk bezig is. Als we dit bedenken, dan beseffen we dat we als mens feitelijk geen recht hebben om in te grijpen in dat proces. In dit licht valt het vernietigen van menselijke embryo’s, niet samen met de Bijbelse visie op menselijk leven.

We bidden dat de christelijke politieke partijen en met name het CU, niet zullen toegeven, maar vast zullen houden aan het Woord van God.

Misschien wilt u hierover doorpraten, dat kan: KLIK HIER

Geplaatst in Abortus, Actueel, embryo, euthanasie | Tags: | Een reactie plaatsen

Laat je niets wijsmaken, niet alle manifestaties zijn van God.

Als je op internet rondkijkt, zie je dat er heel wat meningen zijn over de z.g. manifestaties van de heilige Geest. Heel wat mensen beweren er de ‘waarheid’ over te vertellen. Maar wat is nu ECHT waar, wat zegt de Bijbel er werkelijk over?  Gelovigen moeten beslist waakzaam zijn, er zijn ook valstrikken en er liggen vijanden op de loer. Zoals een spin met een web, zo werkt satan. Kijk dus uit om niet in zijn web vast te komen zitten. Niet alle evangelisten, Bijbelleraren, apostelen, profeten, zijn echt door God gezonden en ook prediken ze niet allemaal een Bijbelse boodschap. Laat je dus niets wijsmaken.

Niet alle manifestaties zijn zuiver en ja, er is ook namaak.
Pas op, niet alle manifestaties zijn van de Geest van God. We krijgen regelmatig vragen over onderwerpen als vallen of rusten in de Geest, maar ook lachen en huilen, brullen, blaffen in de Geest. Het verbaast ons wel een beetje dat er kennelijk toch weinig over geschreven wordt, ook niet door bekende Bijbelleraren. Terwijl aan de andere kant de verwarring onder christenen alleen maar toeneemt. Het lijkt wel of er ook nog een soort angstcultuur om heen heerst, bang om als negatief en te kritisch weggezet te worden. Maar we vinden dat het toch nodig is om te waarschuwen, vandaar dit artikel.

Wees vooral voorzichtig met alles wat niet direct te controleren is vanuit het Woord van God. We moeten als christen dus niet naïef zijn of te goed van vertrouwen. Want de Bijbel zegt nu eenmaal dat er valse profeten en valse leraren (2 Petrus 2:1) in de wereld zullen uitgaan. Vals betekent namaak, pseudo. Ze lijken op het echte, ze doen zich voor als het echte, maar ze zijn het niet. In dat verband spreekt de bijbel over wolven in schaapskleren (Matth. 7:15). Ze zien er dus uit als schapen maar in werkelijkheid zijn het wolven.

Gave van onderscheiding.
In deze tijd is het van enorm belang voor een christen, om vervuld te zijn met de heilige Geest en vooral God te bidden om de gave van onderscheiding van geesten. Het onderscheiden van geesten betekent, inzicht hebben in de geestelijke wereld. Het is een gave om de oorsprong van geesten te kunnen herkennen; is het demonisch, vleselijk of hebben we te maken met de Geest van God. Deze gave wordt genoemd als een van de gaven van de heilige Geest (lees 1 Kor.12).

Vooral voor degenen die leiding geven in een samenkomst of gebedsgroep, kring, gemeente, is het belangrijk om te weten welke manifestaties in een bijeenkomst van God zijn en welke niet.

Nu moeten we natuurlijk niet in de eerste plaats de manifestaties zoeken. Veel mensen willen tegenwoordig graag spannende zaken in de samenkomsten, demonstraties van buitengewone krachten. Dat soort dingen houdt het boeiend in de gemeente. En ja, God wil ook Zijn kracht en Zijn heerlijkheid tonen in de gemeente, maar… het gaat daar toch niet alleen om. Het gaat eerst om Jezus, we moeten Hem zoeken, dichter bij Hem gaan leven en dat hoeft nog niet te betekenen dat we dan ook achterover moeten vallen of iets dergelijks. Het is zelfs zo dat iemand die valt in een samenkomst, tijdens gebed, op welke manier dan ook, hoeft nog niet altijd ook een ontmoeting met God te hebben. Want het is helaas zo dat er ook mensen zijn, die deze uitingen na doen van anderen, we hebben het dan over een soort kopieer gedrag. Wat om sommige mensen heen gebeurd in een grote bijeenkomst, heeft direct invloed op hen. Hierbij hoeft zelfs nog niet direct sprake te zijn van een demonische invloed, maar het heeft gewoon een vleselijke oorzaak.

Verschillende soorten manifestaties.
In deze tijd hebben we met een scala aan manifestaties in samenkomsten te maken: schudden, lachen, vallen(voorover, achterover, opzij) trillen, heen en weer wiegen, naar links en rechts of van voren naar achteren, springen, huilen, beven, schudden, schreeuwen, roepen, brullen, zuchten, blazen, blaffen, piepen etc.. We realiseren ons dat de lijst nog lang niet compleet is en waarschijnlijk nooit compleet zal worden. Er is zelden een tijd geweest waarin we geconfronteerd worden met zo’n verscheidenheid. Overigens, sommige van deze manifestaties hebben we zelf gezien of gehoord, anderen werden ons door betrouwbare mensen verteld of we zagen het op televisie of internet.

Beproeft alle dingen.
Sommige christenen zijn erg naïef, ze toetsen niets maar nemen alles direct aan voor waarheid. Men zegt dan vaak zeggen: “ik volg altijd mijn hart na”, “het voelt zo goed en daarom is het ok”. Maar dit is een gevaarlijke weg, er is maar één manier, bidt om onderscheiding van geesten (1 Kor.12). Zodat we als Petrus in Hand.8:20, direct kunnen onderscheiden waar we mee te maken hebben. Petrus doorzag direct het duivelse spel van Simon de Tovenaar, hij kende de man niet maar doorzag hem door de Geest van God. Of zoals Paulus in Hand.16:18 die doorzag direct dat de vrouw die hen voortdurend volgde en zelfs reclame voor hen maakte, in feite een waarzeggende geest had.

Het is dus beslist gevaarlijk om alles maar direct als een manifestatie van de Geest van God te zien, zonder eerst om onderscheiding te bidden. Het is veel beter om voorzichtig te zijn. De Bijbel zegt ook in 1 Thes.5:21 “Beproeft alle dingen en behoudt het goede.” Dus alles maar goedkeuren is niet wat de Bijbel leert en zeker niet ongevaarlijk. Lees maar in 1 Tim. 4:1 “…de Geest zegt uitdrukkelijk dat in latere tijden sommigen… zich zullen wenden tot misleidende geesten en leringen van demonen”.

Alleen toetsen aan de vruchten?
Wat we ook nogal eens horen is, dat men zegt alleen te mogen toetsen op basis van de vruchten die men ziet (lees o.a. Mat.7:16). Met die vruchten worden dan de vele bekeerlingen bedoeld. Met andere woorden, als er maar genoeg volgelingen zijn, dan kunnen we er gewoon van zelf vanuit gaan dat alles verder in orde is. Maar deze gedachten is absoluut misleidend. Jezus heeft dit nooit op die manier bedoeld, toen Hij sprak van goede bomen die goede vruchten voortbrengen. Er zijn genoeg godsdiensten en ook christelijke godsdiensten, die miljoenen gelovigen hebben voortgebracht, maar die toch misleidende leringen hebben. En let op, dit is nog wel het gevaarlijkste van alles, het is zeer waarschijnlijk dat er nog veel meer van deze christelijke stromingen in de toekomst zullen komen. U bent dus gewaarschuwd.

Jezus sprak wel over vrucht, maar heeft het daar nu juist niet over, lees Mat.7 nog eens goed na. Hij sprak in Mat. 7:20 over de vrucht van wedergeboorte waar o.a. ook Johannes de doper over sprak. Lees Mat. 3:8 “Breng dan vruchten voort in overeenstemming met de bekering”. Onze bekering en wedergeboorte moet dus zichtbaar worden, doordat we veranderen en een geheiligd leven gaan leiden. Gebeurt dat niet, dan heeft zelfs onze dienen van God helemaal geen waarde, want we zijn feitelijk alleen aan de buitenkant bekeerd.

Lees ook Mat.7:21 “Niet ieder die tegen Mij zegt: Heere, Heere, zal binnengaan in het Koninkrijk der hemelen, maar wie de wil doet van Mijn Vader, Die in de hemelen is”.

Pas op, laat u niets wijsmaken.
In ieder geval is het wel zeer onwaarschijnlijk, dat het uitstoten van rare diergeluiden, zoals blaffen als een hond, piepen als een muis en sissen als een slang, het werk van de heilige Geest is.

Ook wanneer men bijvoorbeeld beweert dat er engelen-veren in de samenkomst naar beneden dwarrelen. Het is zeer ongeloofwaardig om hierbij werkelijk aan veren van engelen te denken. Of dat engelen op struisvogels zouden lijken die in de rui zijn en regelmatig veren laten vallen, feitelijk een beetje lachwekkend, kan echt niet.

De Geest wijst altijd naar Jezus, waar Hij werkt wordt de aandacht van onszelf afgeleid en gericht op Jezus. De heilige Geest maakt Jezus groot, we gaan Hem juist prijzen en aanbidden. Dat is een krachtige uitwerking die de Geest heeft op mensen die werkelijk door Hem zijn aangeraakt: ze gaan met hart en ziel Jezus aanbidden!

Een regen van edelstenen en goud.
Ook kunnen we ons niet voorstellen dat Gods Geest werkelijk edelstenen of goud, of goudstof laat regenen. In ieder geval is het Bijbels gezien op geen enkele manier te verdedigen. Mensen die dat denken worden of bedrogen of ze zien iets wat er in feiten niet is. Als er werkelijk goud, zilver of edelstenen zouden regenen op een plaats, dan zou dat zeker de internationale pers halen. Het is beslist de moeite waard om het journaal er dan bij te halen. Mensen zouden zeker massaal komen kijken, want vooral goud is op dit moment zeer kostbaar.

Maar helaas, dat wat voor goudstof moest doorgaan, heeft men laten controleren en men kwam in verschillende laboratoria unaniem tot de conclusie dat het niets met goud te maken had. Men komt er vervolgens niet mee weg door te zeggen dat het geen aards goud is maar hemels en daarom niet op waarde te controleren. De enige keer dat we in de Bijbel lezen dat God iets anders dan gewoon regenwater liet regenen was, toen Hij het manna zond tijdens de woestijnreis van Israël. Maar dat manna was wel gewoon brood, wat men dus kon eten ondanks dat het hemels brood was. God zond dus niet iets wat op manna leek en waar ze vervolgens niets aan zouden hebben, omdat het niet aards maar hemels zou zijn.

Verschillende mogelijkheden.
In het kort gezegd hebben we met drie mogelijkheden te maken. Manifestaties kunnen: van de Geest zijn, van het vlees (dus van de mens zelf), maar ook van de duivel. Als we er biddend om vragen en we zijn oprecht, dan zal God ons onderscheidingsvermogen geven, zodat we kunnen onderscheiden waar we mee te maken hebben.

We moeten ook weer voorzichtig zijn, door alles direct bedrog of demonisch te noemen. Het is natuurlijk wel mogelijk dat mensen zodanig aangeraakt worden door de kracht van God, dat ze bijvoorbeeld beginnen te trillen of vallen of emotioneel diep geroerd. Lees ook Hand.2:37 “En toen zij dit hoorden, werden zij diep in het hart geraakt…”.

We kunnen het vergelijken met onze elektriciteit centrale. Alles wat in verbinding raakt met elektriciteit, reageert. Een lamp gaat branden en machine gaat lopen en waar een mens onbeschermd in aanraking komen met elektriciteit, kan men ook een behoorlijk schok verwachten. Gods kracht is niet anders, dus dat mensen plotseling hun evenwicht zouden verliezen als ze met Gods kracht in aanraking komen, is niet echt vreemd.

– Daniël 8:18 en 10:8,9 zakt Daniël letterlijk in elkaar: er blijft er geen kracht meer in hem over en hij viel in een diepe slaap en lag op zijn aangezicht.

– Joh.18:6 De soldaten vielen door de kracht van de heilige Geest op de grond achterover.

– Openb.1:17 toen Johannes Hem zag viel hij als dood aan zijn voeten – hoe wordt niet gezegd. Bij al deze voorbeelden valt men door de overweldigende kracht van God.

Manifestaties van het vlees.
Maar we moeten er ook in dit geval voor waken, dat we niet bedrogen worden. Het is voorgekomen dat mensen tijdens handoplegging gewoon omver geduwd werden en dit heeft natuurlijk weer niets met de heilige Geest te maken. En natuurlijk kan men niet altijd direct het verschil zien tussen het feit dat iemand valt als gevolg van de aanraking van de kracht van God, of omver geduwd wordt of zelfs gewoon alleen maar mee doet.

Er zijn mensen die denken dat als ze niets voelen in een bijeenkomst, terwijl anderen om hen heen dat wel voelen, dat er dan geestelijk iets mis met ze is. Daar komt ook nog bij, dat men graag als geestelijk beschouwd wil worden. Het gevolg is dat men geneigd is zich maar te laten gaan. Maar de aanwezigheid van de Heer is niet altijd voelbaar.
Zo vertelt de Bijbel dat Jezus op de lange reis van Jeruzalem naar Emmaüs, naast twee mannen liep. Hij sprak tegen hen en toch bemerkte ze in het geheel niet dat het Jezus was. Dus de opgestane Heer die op het kruis de dood had overwonnen, liep naast hen en ze merkte het niet. Het is dus lang niet altijd zo dat we de aanwezigheid van de Heer bemerken. Waar mensen in Zijn naam samenkomen, daar is Hij ook aanwezig (Mat.18:20) en zelfs als we niets voelen is Hij er toch.

Manifestaties kunnen ook demonisch zijn.
Onderscheiding is hard nodig want manifestaties kunnen ook met demonen te maken hebben. Mijn vrouw en ik hebben daar in onze bediening regelmatig mee te maken gehad. Soms moesten we demonen tot zwijgen brengen, tijdens een bevrijdingsgebed, terwijl velen dachten dat de Geest van God sprak. Dit is niet vreemd, demonen kunnen zich door mensen heen manifesteren en op allerlei manieren de aandacht vragen en daar zijn in de Bijbel ook vele voorbeelden van. We kunnen o.a. lezen dat ook demonen mensen op de grond werpen. Op dat moment hebben we dus duidelijk niet te maken met een manifestatie van de heilige Geest.

Toen Jezus mensen genas vielen de door demonen bezeten mensen soms op de grond. Lees in Marc. 9:17-27 over de maanzieke jongen. Satan liet hem in het vuur en in het water vallen, maar wanneer Jezus hem geneest schreeuwt hij en valt hij alle kanten op, en tenslotte valt hij als dood neer.

Manifestaties die van een demon komen, kunnen dus veroorzaakt worden door de confrontatie tussen de Geest van God en de machten van de duisternis.

Conclusie.
We moeten de Geest van God in en door ons laten werken. Als we de Geest de ruimte geven, zullen we geweldige dingen beleven. Hij is de Enige die het echt kan doen: dus genezen, herstellen en een doorbrak geven in ons leven.

De heilige Geest wil ons doorstromen en ons steeds opnieuw vullen, Hij wil ons aanraken en komen met heilig vuur, vuur dat alles verbrand wat niet van God is, vuur waardoor we dus geheiligd worden voor God. Blus dus de Geest in de gemeente niet uit.

Maar het is ook niet zo dat alles wat mensen zeggen, wat van de Geest van God is, dat dit altijd werkelijk zo is. Er is dus ook namaak van mensen en zelfs demonische invloeden die de gemeente binnen willen komen. We worden allemaal opgeroepen om ook te toetsen, om het echte goede over te houden. Wees dus niet naïef, maar wees voorzichtig en volg dus niet alles zo maar na.

Advies nodig? Mail ons gerust, we gaan er discreet mee om en u krijgt altijd binnen twee dagen antwoord. KLIK HIER

Geplaatst in geestelijk leiders, heilige Geest, Namaak, Valse lering | Tags: | Een reactie plaatsen

Geestelijk leiders zondigen niet goedkoop.

Door Henk Herbold

Soms worstelen geestelijk leiders jaren met seksuele zonden en hebben ze hun probleem nog aan niemand durven te vertellen. Men is b.v. bang voor reputatie schade, bang voor de gevolgen als de gemeente of kerk die ze dienen hiervan zouden weten. Toch is de eerste stap naar bevrijding, gewoon open en eerlijk zijn. Toegeven dat je zondigt en bevrijding nodig hebt, ongeacht de gevolgen.

Maar geestelijk leiders zondigen niet goedkoop, ze zijn in de eerste plaats verantwoordelijk voor God en Hij weet alles wat in het verborgene plaats vindt. Ofschoon het natuurlijk goed is dat men zich schaamt voor de zonde waar men in beland is, moet men hierdoor niet in de val lopen van de satan, die de schaamte misbruikt als een wapen om je gevangen te houden in de zonde. Stiekeme dingen doen waarvoor je je eigenlijk schaamt, is één van de grootste vijanden van een Christen, terwijl het belijden van je zonde vrijheid kan brengen en bevrijding uit de slavernij van gebondenheid.

Het is dus niet goed om het allemaal geheim te houden en je zelf wijs te maken dat je het zelf wel kan oplossen. Ook dit is een valstrik van satan, want we kunnen niet in eigen kracht overwinnen en vroeg of laat zal dat wat verborgen is toch openbaar worden en dan is de schade nog veel groter. Jezus zegt immers in Lukas 8:17 “Want er is niets verborgen, dat niet openbaar zal worden; noch heimelijk, dat niet bekend zal worden en in het openbaar komen”.

Mocht u die dit leest zo iemand zijn die hiermee worstelt, blijft u dan niet verstoppen, dat maakt de zaak alleen maar erger en de schade wordt groter. U kunt als u wilt, geheel anoniem contact met ons opnemen en u kunt ook zeker zijn van onze discretie. We willen u graag helpen en mogelijk adviseren. KLIK HIER

Pornografie is altijd verslavend.
Pornografie en andere seksuele zonden hebben een sterk verslavend effect op de mens, die vergelijkbaar is met drugs. Sommigen mensen maken zich wijs het zelf te kunnen beheersen en dat het daarom voor hun feitelijk niet verslavend hoeft te zijn, maar dat is een fabeltje en fabeltjes zijn verhaaltjes die gewoon niet waar zijn. We vergeten dan vaak dat achter elke onreine zonde een onreine demon staat en als die je eenmaal in zijn greep heeft, is het moeilijk om er nog weerstand aan te bieden, u bent immers zijn gevangene geworden. Vooral als u steeds weer in deze zonde vervalt, ondanks het verlangen om ermee te stoppen, dan heeft u er gewoon geen controle meer over en u bent dus verslaaft. Door dit gewoon toe te geven is de eerste stap gezet in de richting van bevrijding.

U heeft dus altijd Gods hulp erbij nodig, want het is een feit dat het onmogelijk is om er in eigen kracht van af te komen. Het is zelfs zo dat God niet kan werken om u te bevrijden, als u nog steeds bezig blijft om de zonde geheim te houden en zelf te proberen die te overwinnen. Het is altijd beter om tevoorschijn te komen, God om vergeving en bevrijding te vragen en vooral eerlijk te zijn tegen de mensen om u heen, ook dat is je vernederen, maar God zal ons weer verhogen, als we eerst maar diep willen buigen.

Wat zegt de Bijbel: “Vernedert u dan onder de machtige hand Gods, opdat Hij u zal verhogen te zijner tijd. Werpt al uw bekommernis op Hem, want Hij zorgt voor u.” (I Petrus 5:6-7).

Leiders worden meer aangevallen.
De duivel zal er alles aan doen om de gemeente van Jezus Christus onderuit te halen. Hij begint daarvoor bij de leiders, omdat hij weet dat als de leider faalt, heeft dit een schadelijk effect op de gemeente. Leiders moeten een model zijn voor de gemeente, wat zij doen zal altijd invloed uitoefenen op de gemeente. Onreine demonen vallen daarom juist degene aan waar de mensen naar op kijken, zij zijn het voorbeeld voor de gemeente en dat betekent dat als zij falen de gemeente wordt beschadigd.

Een geestelijk leider is natuurlijk ook een gewoon mens die worstelt met dezelfde problemen als ieder ander gemeentelid, ze hebben dezelfde strijd te strijden als iedereen. Leiderschap maakt een mens niet immuun, maar juist kwetsbaarder. Maar, de druk is wel groter, de geestelijke strijd intenser, de belangen ook groter.

Het is beslist goed om de overwinnende boodschap van de Bijbel te lezen en je eigen te maken, b.v. Romeinen hoofdstuk 8, maar…laten we vooral niet vergeten dat er nog meer in de Bijbel staat, b.v. in het hoofdstuk daarvoor te lezen hoe zwak Paulus zich soms voelde, dus hoofdstuk 7:21-25. Hij zegt het gewoon eerlijk en gelukkig maar, want dat helpt ons.

Daar zegt hij het volgende: “Zo vind ik dan deze regel: als ik het goede wens te doen, is het kwade bij mij aanwezig; want naar de inwendige mens verlustig ik mij in de wet Gods, maar in mijn leden zie ik een andere wet, die strijd voert tegen de wet van mijn verstand en mij tot krijgsgevangene maakt van de wet der zonde, die in mijn leden is. Ik, ellendig mens! Wie zal mij verlossen uit het lichaam dezes doods? Gode zij dank door Jezus Christus, onze Here! “

Hier geeft Paulus gewoon aan dat ook hij nog zwak kan zijn en dat er zelfs strijd geleverd wordt in zijn binnenste. Wat wij allemaal nodig hebben is genade van God elke dag opnieuw, vergeving, rust en vertrouwen dat Hij het in ons leven kan doen. Het is veel beter eerlijk te zijn tegen God, tegen elkaar in de gemeente, in je huwelijk, in je gezin. Want dan hebben we ook gelegenheid om voor elkaar te bidden en vooral naast elkaar te gaan staan en niet elkaar te veroordelen omdat we nog niet volmaakt genoeg zijn, want we verschillen feitelijk nauwelijks, al lijkt het aan de buitenkant soms zo.

Satan richt al zijn pijlen op een leider. Daarom voor geestelijk leiders geldt in het bijzonder dat, alleen door in een nauwe relatie met Jezus te leven, kunnen we aan dat demonen leger ontkomen. In de huidige tijd heeft men steeds meer moeite, als we het hebben over demonen die ons aanvallen, omdat we zo graag alles met ons verstand willen uitleggen en dit is iets wat ongrijpbaar voor ons is. Maar als we de Bijbel lezen dan wordt ons duidelijk dat voor de Heer Jezus boze geesten een realiteit waren. Hij wordt zelfs verzocht door de satan persoonlijk (Matt. 4:1-11 ) en we lezen ook dat boze geesten verschrikkelijke dingen deden met mensen (Marc. 5:2-5 ).

Pornografie is zonde.
Laten we de zonde nooit goed praten, God accepteert seksuele zonden niet en het is beslist een belemmering in onze relatie met de Heer. Daarbij komt dat een dienaar van God niet zomaar door kan gaan in zijn of haar bediening, terwijl er nog sprake is van bewuste zonde op het vlak van onreinheid. God wil dat het werk van God gedragen wordt door geheiligde mannen en vrouwen.

Als we ons overgegeven aan pornografie, dan plegen we Bijbels gezien zelfs overspel. De oudtestamentische wet leert dat het verkeerd is seksuele omgang te hebben met een ander dan de eigen man of vrouw (Ex. 20:14). Maar Jezus leert ons ook dat het verlangen, de gedachte alleen al, naar seks met een andere man of vrouw al verkeerd, en dus zondig is (Mattheus 5:27-28). Jezus benadrukt dat als de daad verkeerd is ook al het voornemen tot die daad verkeerd is, want ook hiervoor geldt, voorkomen is beter dan genezen. Wanneer je je man of vrouw dus lichamelijk wel trouw bent, maar geestelijk niet trouw bent, breek je feitelijk al het vertrouwen af dat zo essentieel is voor een hecht huwelijk.

Inderdaad, Jezus gaat veel verder dan veel mensen vandaag. Hij zegt dat vreemd gaan vaak al begint met onze ogen. De manier waarop iemand naar een andere man of vrouw kijkt kan al het begin van overspel zijn. Vooral wanneer men in gedachten toegeeft aan fantasieën over een relatie met die andere man of vrouw. Het is dus veel minder onschuldig als het lijkt en zeker geen spel.

Een vertrouwenspersoon.
Geestelijke leiding geven is een grote verantwoordelijkheid. Of dat nu aan een kleine of grote groep is, het principe blijft hetzelfde. Daarom moet de leider als eerste een oor ontwikkelen om naar God te luisteren. Maar hij moet ook leren om te luisteren naar andere leiders en zelfs naar hen aan wie hij leiding geeft.

Het is absoluut belangrijk om als geestelijk leider een vertrouwenspersoon of personen te hebben. In feite heeft iedere leider iemand (of meerdere personen) nodig voor gebed, advies, bevestiging en ondersteuning. We kunnen het niet alleen, we hebben ook raadgevers nodig, mensen die ons af en toe een spiegel kunnen voorhouden, maar die ook onze roeping en bediening bevestigen. Om die reden heeft God de gemeente ingesteld, we zijn samen lichaam van Christus en niet één persoon alleen.

We kunnen wel zeggen door God geroepen te zijn, maar bevestiging is ook nodig, doordat anderen die ook vervuld zijn met de Heilige Geest, dit ook zo zien. Op dezelfde manier werd b.v. ook de roeping van de profeet Samuel door heel Israël erkend (1 Samuël 3:19). Paulus had ook mensen om hem heen in zijn bediening, lees maar eens de lijst met namen die hij opnoemt in bijvoorbeeld Rom. 16.

Dit wordt natuurlijk extra belangrijk als we in zonde vallen. Dan heeft u iemand nodig waar tegen u open en eerlijk alles kunt opbiechten, om daarna samen naar de Heer te gaan en de zonde te belijden (Jak. 5:16). We hebben dan bevrijding nodig van onreine demonen die ons binden en waardoor we steeds weer in de zelfde zonde vallen. Zo’n vertrouwenspersoon die met ons bidt, moet daarom iemand zijn die vervuld is met de Heilige Geest en geestelijke onderscheiding bezit. (Lees ook ons artikel over hoe we bevrijd kunnen worden: KLIK HIER). Zorg er in dit geval wel voor dat zo’n vertrouwenspersoon iemand is van je eigen sekse.

Natuurlijk, het is goed te begrijpen, dat het erg zwaar is om zo’n geheim aan iemand anders toe te vertrouwen. Toch is het noodzakelijk. God eist meer van herders (niet minder) en Hij houdt hen zelfs meer verantwoordelijk. Vraag God u te leiden in de keuze van een vertrouwenspersoon. Verneder u, als u tenminste echt genezen wil. Koning David zondigde diep, hij viel in overspel. Dit wordt soms als excuus gebruikt omdat hij koning bleef in Israël, ondanks zijn falen. Maar laten we niet vergeten hij vernederde zich wel voor God en beleed zijn schuld (Psalm 55), hij verborg zijn zonde niet en God was hem genadig.

Mocht u hulp nodig hebben, bijvoorbeeld, u wilt uw verhaal anoniem aan ons kwijt, dat kan. Misschien kunnen we u advies geven of op één of andere manier helpen. KLIK HIER

Geplaatst in Bevrijding, geestelijk leiders, Seksualiteit, Zonden | Tags: | Een reactie plaatsen

Over ‘echtscheiden en hertrouwen’, hoe zit dat precies?

door Henk Herbold

De volgende vraag wordt ons regelmatig per email gesteld: “Ik ben gescheiden, mag ik volgens de Bijbel hertrouwen?” of “Ik ben gescheiden en christen, moet ik nu mijn leven lang alleen blijven?”

Misschien wilt u ons ook iets vragen over deze of andere onderwerpen, kijk even op www.christelijk-huwelijk.nl. Voel u ook vrij om ons te schrijven, u krijgt altijd antwoord en u kunt eventueel ook anoniem blijven: klik hier.

Een bevel van God.
Paulus zegt in 1 Kor.7:10 overduidelijk, dat het tegen de wil van God is dat christenen scheiden. Paulus zegt daar uitdrukkelijk ook bij,  dat het zelfs een bevel van God is om niet te scheiden.
Lees maar “Maar de gehuwden beveel ik – niet ik, maar de Heere – dat een vrouw niet zal scheiden van haar man”. Maar ondanks dit bevel van de Heer, vinden echtscheidingen onder christenen plaats, toen en ook nu in deze tijd.

Paulus wist dat ook en hield daar kennelijk al rekening mee, want hij geeft direct in de volgende tekst al aan (1 Kor.7:11) “…en als zij toch gaat scheiden, moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen – en dat een man zijn vrouw niet zal verlaten – en als zij toch gaat scheiden, moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen – en dat een man zijn vrouw niet zal verlaten”.

Dit moeten we hierbij vasthouden, het gaat hier uitdrukkelijk om twee christenen (man en vrouw) die het gebod van God om niet te scheiden negeren en dus om bepaalde redenen toch gaan scheiden en ja, mensen vragen ons nog wel eens naar aanleiding van deze woorden van Paulus, ‘kan men dan na scheiding opnieuw trouwen of moet men dan ongehuwd blijven?’

Het komt ook nogal eens voor dat er dan ook een bekentenis volgt op zo’n vraag, men loopt niet zelden al op de zaken vooruit. Bijvoorbeeld “ik ga al regelmatig uit met iemand die veel beter bij me past en ook veel geloviger is, maar… kunnen we gezien vanuit de Bijbel, gewoon weer met elkaar trouwen?” Maar dergelijke vragen zijn niet altijd makkelijk te beantwoorden. De Bijbel geeft ons niet zo maar weer de ruimte om opnieuw te trouwen. Het hangt sterk van de reden van de scheiding af, we kunnen in ieder geval niet zo maar weer een nieuw huwelijk aan gaan. Daar is in de eerste plaats tijd voor nodig en we zullen moeten nagaan, is er werkelijk geen mogelijkheid meer tot herstel van wat gebroken is.

Hoe staat het met onze trouwbelofte?
Daarbij komt, het houden van onze trouwbelofte komt ons zeker niet zomaar aanwaaien. Daar merken we niets van als we net verliefd zijn en alles nog door een roze bril bekijken. Dan willen we geen kwaad van de ander zien en alles wat negatief lijkt, poetsen we direct weg of zoals men wel zegt ‘bedekken we met de mantel der liefde’. Maar het wordt meestal heel anders als we langer met elkaar leven. Dan ‘kan het zijn’ dat het ons wel moeilijker valt om de belofte van trouw, die we elkaar deden op de huwelijksdag, te houden. Maar we hebben elkaar geen trouw beloofd alleen maar voor de makkelijke dagen van ons leven. Dan was dat niet eens nodig geweest, maar veel meer voor de moeilijke dagen. Daarom juist heeft God ingesteld dat we elkaar trouw beloven voor Zijn aangezicht, te midden van de gemeente en te midden van al degenen die ons liefhebben.

De wet van het gevoel.
Het blijkt dat veel echtscheidingen gebaseerd zijn op gevoel. Om deze reden spreekt de Bijbel dat we verplicht zijn in het huwelijk, om elkaar lief te hebben. (Lees Efeze 5:28). Men kan zich gemakkelijk afvragen wat de Bijbel hiermee bedoeld, want een mens kan moeilijk verplicht iemand liefhebben. Maar daar gaat het helemaal niet om. Wat de Bijbel bedoeld is dat we ons niet door onze gevoelens alleen moeten laten leiden, bij het liefhebben van de ander. Onze gevoelens kunnen ons gemakkelijk bedriegen en kunnen van dag tot dag verschillen. Nee, in het huwelijk hebben we ook nog een heilige plicht om de ander liefhebben, met ander woorden, als het gevoel ons even een moment in de steek laat, hebben we nog steeds geen argument om de ander dan maar te verlaten, want liefhebben is ook nog een keus. We hebben ontdekt dat heel veel echtscheidingen (ook onder christenen) plaats vinden met de volgende argumenten:
– “het voelt gewoon goed om weg te gaan”
– “we missen de klik om bij elkaar te blijven”
– “we hebben niets meer samen”
– “we zijn uit elkaar gegroeid”
– “we passen niet meer bij elkaar”
– “we zijn op elkaar uitgekeken”
– “Ik kom niet meer aan mezelf toe, hij is te dominant” etc..

In de wereld ziet men dit tegenwoordig al gauw als een redelijk argument en dan maakt het even niet uit of er ook kinderen zijn, het moet allemaal maar kunnen. Maar dat zal natuurlijk nooit zo mogen zijn onder kinderen van God, althans die willen leven volgens de Bijbel. God wil dat we elkaar onvoorwaardelijk trouw blijven en dat houdt in, dat we onvoorwaardelijk voor elkaar instaan, ook als het gevoel verdwijnt, de sleur van iedere dag zich aandient en we te maken krijgen met eigenschappen van onze partner die minder leuk zijn. Dat alles en nog veel meer hoort erbij, als je met iemand trouwt.

Uitzonderingen.
Maar sommige mensen zijn gescheiden om meer ernstige redenen dan hier genoemd. Bijvoorbeeld: de echtgenoot pleegde overspel, of zoals we de laatste tijd al een paar keer hoorde, de echtgenoot is aan de porno of andere seksuele zonden verslaaft en weigert mee te werken aan zijn bevrijding. Jezus maakte duidelijk één belangrijk voorbehoud in geval van echtscheiding. Dan gaat het om overspel, dat vinden we ook in Mat.19: 9 “..anders dan om overspel”. Dus… niet door de scheiding wordt het huwelijk ontbonden, maar door het nemen van een andere partner, of sterker gezegd, door de seksuele gemeenschap met een andere partner, verbreek je de huwelijksband definitief. Daarbij gaat het niet om een misstap en daarna diep berouw, maar veel meer om het volharden in deze verschrikkelijke zonde.

Het kan in dat geval niet meer zo zijn dat het op te lossen is, door eenvoudig elkaar te vergeven en maar weer opnieuw te beginnen, samen met Jezus. In sommige gevallen is er meer tijd nodig en moet even rust ingebouwd worden in een relatie en soms komt het zelfs helemaal niet meer goed, jawel… Paulus herkent dat ook en gaat daar zelfs helemaal in mee, vandaar dat hij het heeft over ongehuwd blijven en je eventueel weer met elkaar verzoenen.

Dat ongehuwd blijven is belangrijk, want in geval namelijk de partner een andere relatie aangaat, is je huwelijksband toch nog definitief verbroken en is de weg tot herstel voor goed afgesloten. Paulus zegt ons dus niet om ongehuwd te blijven na een scheiding, zomaar als een soort straf, want dat zou dan wel erg oneerlijk zijn voor degene die niets kon doen aan de scheiding. Waarom dan wel? Om eventueel de weg open te houden tot herstel van het huwelijk.

Nogmaals, Gods plan is van de oorsprong geweest dat een getrouwd stel, zolang als beide partners in leven zijn, getrouwd blijft (Gen. 2:24; Mat. 19:6). Feitelijk gaat de Bijbel dus niet uit van echtscheiden en hertrouwen, het zou gewoon niet voor moeten komen. Maar natuurlijk zijn er uitzonderingen, specifieke redenen die een echtscheiding en zelfs mogelijk een nieuw huwelijk, toch voor een christen toestaan. Hier komen ze:

  1. De eerste reden is overspel (Mattheüs 19:9) en dan natuurlijk alleen als de schuldige partij zich niet van deze zondige weg wil bekeren. Want als de schuldige partner bereid is om zijn of haar zonde oprecht te belijden en opnieuw te beginnen, dan zouden we als kinderen van God niet anders kunnen doen dan te vergeven, hoe moeilijk dat ook is. Dit geldt dus ook voor twee christenen die gescheiden zijn “..anders dan om overspel”. en waar één van beiden niet langer ongehuwd wil blijven en een nieuwe relatie aan gaat. Ook dan is de huwelijksband definitief verbroken en herstel niet meer mogelijk.

  2. Paulus maakt zelfs nog een ander voorbehoud, als het gaat om echtscheiding. (Dat was best gewaagd, hij had hier geen bevel van God voor). Dan gaat het om een gelovige met een ongelovige partner, waarvan de ongelovige partner uitdrukkelijk niet langer meer met de ongelovige partner in het huwelijk verbonden wil zijn. Voor deze laatste situatie heeft Paulus kennelijk niet direct een bevel van God, maar toch voegt hij, vanuit zijn gezag als apostel van Jezus Christus, er aan toe, dat in dat geval scheiding toch onvermijdelijk is, zelfs min of meer aan te raden (als ik de woorden van vers 15 en 16 goed begrepen heb). Lees maar in 1 Kor.7: 15 en 16“Maar als de ongelovige scheiden wil, laat hij scheiden. De broeder of de zuster is in zulke gevallen niet gebonden. God heeft ons echter tot vrede geroepen”.
    Met niet gebonden wordt duidelijk bedoeld: “niet gebonden door de huwelijksband”. Er is dan geen andere reden om nog langer ongehuwd te blijven en de weg is dus vrij om een nieuw huwelijk aan te gaan.

  3. Vanuit deze woorden van Paulus, komen we eerlijk gezegd op een wat moeilijk punt aan. De vraag is namelijk. Kun je nog spreken van een gelovige partner, in de zin van, iemand die volgens de Bijbel wil leven, als iemand willens en wetens gaan scheiden en daarna op geen enkele manier bereid is om het huwelijk nog een kans te geven. Mensen schrijven ons heel veel en we lezen dus van alles. Men vraagt ons nog wel eens:  “Moet je dan je hele leven blijven wachten op een z.g. gelovige partner, die je feitelijk helemaal niet meer wil? Geldt dan voor zulke situaties ook niet, dat mensen feitelijk handelen als een ongelovige. En ben je dan nog wel aan zo iemand gebonden”.

    Het schijnt ons ook toe dat lichamelijk geweld of seksueel en zwaar emotioneel misbruik, ook een voldoende reden ‘kan’ zijn voor een echtscheiding. Al wordt dit ons niet zo specifiek door de Bijbel onderwezen en dus moeten we daar voorzichtig mee zijn. Maar het kan aan de andere kant nooit Gods wil zijn, dat wij b.v. een leven lang geterroriseerd worden door een z.g. gelovige of ongelovige partner. In dat geval kunnen we niet zeggen dat er van een normale huwelijks verhouding sprake is. (Lees 2 Corinthiërs 6:15 “Welke overeenstemming is er tussen Christus en Belial, of welk deel heeft een gelovige samen met een ongelovige?”)

Wat ons ook veel gevraagd is.
Wordt een echtscheiding dan altijd door God vergeven? Absoluut! Een echtscheiding is niet minder vergeeflijk dan enige andere zonde. De vergeving van alle zonden is door geloof in Jezus Christus beschikbaar (Mat. 26:28; Efeze 1:7).
Maar… als God de zonde van een echtscheiding vergeeft, betekent dat dan dat het je altijd vrijstaat om te hertrouwen? Nee, dat is Bijbels gesproken, niet altijd het geval.
Soms is het zelfs beter om alleen te blijven na een echtscheiding (1 Kor. 7:11). In ieder geval zegt de apostel Paulus dat we ongehuwd moeten blijven als we ondanks het gebod van God, toch gescheiden zijn om een andere reden dan overspel.

De reden is dus, omdat we als kinderen van God altijd de weg terug moeten open laten, voor de andere partner, zodat God wat gebroken is weer kan herstellen. Immers als we toch opnieuw trouwen met iemand anders, dan sluiten we zelf die weg terug af en dit is niet wat God wil.

Een wederom geboren christen zal er eigenlijk altijd naar streven om te verzoenen en te vergeven, zelfs als het betekent dat we de minste moeten zijn en over nare dingen heen moeten stappen. Soms heeft het tijd nodig, jawel… maar herstel is normaal gesproken te verwachten. Want als wij niet kunnen vergeven en verzoenen, wat verschillen we dan nog met mensen die zonder God leven.

Tenslotte, een wederom geboren christen zal in ieder geval geen overspelige relatie aangaan, niet tijdens het huwelijk, maar ook niet als we om één of andere reden uit elkaar zijn en dus… is in dat geval herstel van de relatie altijd weer mogelijk en zelfs te verwachten.

Tevens weten we ook uit de Bijbel dat God sommige mensen heeft geroepen heeft om alleenstaand te blijven (1 Kor. 7:7-8), maar dat geldt natuurlijk niet voor iedereen. In ieder geval, als iemand alleenstaand is, dan moeten we dat ook weer niet zien als een vloek of een bestraffing, maar veeleer als een mogelijkheid om God met heel het hart te dienen (1 Kor. 7:32-36).

Maar natuurlijk, Gods Woord vertelt ons ook dat het beter is om te huwen dan om “te branden van begeerte” (1 Kor. 7:9). Natuurlijk is dit soms ook van toepassing op het hertrouwen na een echtscheiding. Als we dan niet meer kunnen wachten, dan kan men beter maar trouwen, want met branden wordt zondigen bedoeld. Uiteindelijk zal iedereen zelf met God en een toekomstige nieuwe huwelijkspartner een beslissing moeten. Het beste advies wat men in zo’n geval kan geven is, dat men God in gebed om wijsheid moet vragen. (Jacobus 1:5).

Conclusie.
De conclusie is, dat een echtscheiding van gelovigen, die niet wegens hoererij plaats vindt, voor God als een niet ontbonden huwelijk is en opnieuw trouwen is dan dus echtbreuk. Maar, opnieuw trouwen is echter geen echtbreuk als het huwelijk vanwege hoererij(= porneia) al eerder ontbonden is. In dit laatste geval is verzoening en herstel niet meer mogelijk, vooral wanneer de schuldige partner (na waarschuwingen) volhardt in die weg. Je kunt nu eenmaal niet samen blijven leven met een hoereerder. (1 Kor.5:11)”. De zonde van overspel staat gelijk aan de dood, waardoor de huwelijksband ook is verbroken.

Misschien zit u midden in zo’n probleem en wilt u even (anoniem) uw verhaal kwijt, dat kan: klik hier

Lees ook: www.christelijk-huwelijk.nl

Geplaatst in echtscheiding, Hertrouwen, Huwelijk, Overspel, Vergeven | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Jonge kinderen worden al bewerkt met genderpropaganda.

door Henk Herbold”

(2019) De overheid gaat niet langer onnodig opschrijven of iemand man of vrouw is. De vier partijen die de regeringscoalitie vormen, willen dat alle overheden zoveel mogelijk genderneutraal te werk gaan. De maatregel is een van de manieren waarop de nieuwe coalitie zogenaamd de rechten van lhbt-mensen wil versterken.

D66 en VVD zijn al langer voorstander van zo’n wetswijziging, het CDA zag bezwaren en de ChristenUnie… heeft zich er weer gewoon bij neergelegd. Het is duidelijk dat de Christen Unie alleen meebuigt, zodat het kabinet waar ze nu in zitten mogelijk blijft? Gezien vanuit het standpunt van de Bijbel is er echter geen compromis mogelijk, zelfs niet als dit gevolgen zou hebben voor de verhoudingen binnen het kabinet. Maar daarvoor moet je wel het karakter hebben van mensen uit de Bijbel zoals Kaleb, Daniël, Johannes de doper, Stefanus, Paulus etc., die weigerden om compromissen te sluiten. Voor veel mensen lijkt het onschuldig, maar dat is het niet en er komt nog veel meer, D66 zet nu door. Dit is slechts een van de vele maatregelen waarmee op dit moment de D66 ideologie aan ons wordt opgedrongen.

Zelfs onze jongste kinderen.
Zelfs voor groep 1 en 2 van de basisschool heeft men nu een programma om de gendertypering te doorbreken. Jawel, onze 4 en 5 jarige kinderen in ons land, krijgen er op de scholen mee te maken. Want ook deze kleine kinderen lijden(?), volgens onze minister van onderwijs, aan het “genderstereotypen”. De minister schakelt daarom nu het onderwijs in om het z.g.  ‘genderstereotypering’ bij kinderen te doorbreken’.

Het project laat bijvoorbeeld deze jonge kinderen beroepsuitoefenaars tekenen. Zoals te verwachten tekenen ze een vrouwelijke verpleegkundige en een mannelijke straaljagerpiloot. Waarop de kinderen geconfronteerd worden met een mannelijke verpleegkundige en een vrouwelijke straaljagerpiloot. Waarom niet? Het lijkt allemaal leuk en onschuldig, maar de agenda erachter is erop gericht het natuurlijk geslachtsbegrip van kleine kinderen uit te wissen en te vervangen met genderneutraliteit. Dat blijkt ook uit de lerarenhandleiding, die docenten opdraagt om in de les “geen woorden als man/vrouw/hij/zij” te gebruiken.

In Nederland zijn we verplicht om onze kinderen vanaf 5 jaar naar school te sturen en dus is er geen ontsnappen aan de z.g.  lhbt-propaganda, wat door onze regering nu wordt verplicht op de scholen. Men zegt nu, jongeren moeten feministisch gestuurd worden in hun beroepskeuze. Daarom moeten o.a. schoolboeken herschreven worden. Die bevatten namelijk ook veel traditionele geslachtsrollen en dat vindt de minister fout. Dit zal naar verwachting een geweldig effect hebben op onze kinderen.

Maar de verwarring kan nog verder.
Ook het aantal mensen dat van geslacht wil veranderen, de zogenaamde transgenders, neemt momenteel (2018) enorme vormen aan. De twee zogenaamde genderpoli’s in ons land, voeren het aantal behandelingen van transgenders flink op, om de lange wachtlijsten weg te kunnen werken. De geslachtsverandering is al lange tijd, tot op zekere hoogte mogelijk, maar toch kan nog lang niet alles. Zo blijft het nog onmogelijk dat een man die omgebouwd is tot vrouw, ook zwanger zou worden en kinderen baren. Het is dus nog steeds noodzakelijk om een draagmoeder erbij te betrekken, die het kind baart. Reden genoeg om weer meer kostbaar onderzoek te doen, want men vindt dat alles wat we tegenwoordig willen, moet ook mogelijk zijn.

Geen grijs gebied voor de Bijbel.
Het probleem van transgenderisme en homoseksualiteit is in ieder geval geen grijs gebied voor de Bijbel. God noemt het een gruwel, om je te kleden als het tegenovergestelde geslacht (transgenderisme) of seks te hebben met het zelfde geslacht (homoseksualiteit).

  • Lees Deutr.22:5 “De kleren van een man mogen niet door een vrouw gedragen worden, en een man mag geen vrouwenkleding aantrekken, want ieder die dat doet, is voor de Heer, uw God, een gruwel”.

  • en ook Rom.1:26, 27 “Daarom heeft God hen overgegeven aan schandelijke hartstochten, want ook hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang vervangen door de tegennatuurlijke. En evenzo hebben ook de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven, en zijn in wellust voor elkaar ontbrand: mannen doen schandelijke dingen met mannen en ontvangen het gepaste loon voor hun dwaling in zichzelf “.

We leven helaas in een tijd waarin velen denken dat ze geen God meer nodig hebben. De moderne mens denkt nu wijzer te zijn dan de God van de Bijbel, maar God zegt dat ze feitelijk dwaas zijn geworden, terwijl ze denken wijs te zijn (lees daarvoor Rom.1:22).

God heeft alle mensen lief.
Laten we vooral blijven herhalen, dat God alle mensen lief heeft, ongeacht je seksuele voorkeur, God discrimineert niet, Jezus stierf voor ons allemaal aan het kruis. En zeker ook christenen, zullen homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders nooit mogen haten, veroordelen of discrimineren, ook in de kerk of evangelie gemeente niet, God heeft ze lief. Juist in de christelijke gemeente, zouden mensen met homoseksuele gevoelens zich gewoon welkom moeten voelen. Jezus at ook met zondaren, accepteerde hen als mens, maar… wees hun zondige daden wel beslist af. In Johannes 8:11 zei Hij tegen de overspelige vrouw: ‘Ga heen en zondig niet meer.’ Hij wees haar niet af, maar keurde ook haar zonde niet goed.

Maar… ondanks deze onvoorwaardelijke liefde van God, zegt God in de Bijbel dat homofilie tegennatuurlijk is en dus erkent God ook niet het homo-huwelijk of een lesbische relatie. Sterker nog, de Bijbel leert dat seks tussen gelijke seksen zondig is. God heeft de mens geschapen (Gen.1:27), niet man en man of vrouw en vrouw, maar man en vrouw. Die twee, man en vrouw, zullen tot één vlees zijn (Gen.2:24), en waar wordt dat beter zichtbaar dan in de seksuele gemeenschap tussen man en vrouw.

God is dus zelf de bedenker van seksualiteit en Hij heeft daarom het lichaam van de man en een vrouw ‘duidelijk’ zo geschapen dat het absoluut bij elkaar past, daarover is geen twijfel mogelijk. En ja, dat kan in alle eerlijkheid, beslist niet gezegd worden van twee gelijke seksen.

Ondanks wat God zegt, worden relaties van gelijke seksen, toch steeds meer geaccepteerd als normaal. Het homo of lesbisch zijn wordt zelfs als een aanlokkelijke mogelijkheid voorgesteld, men zegt letterlijk tegen jonge mensen “kies wat je wilt en probeer het eens uit” en dat wordt nog eens extra benadrukt door de oververtegenwoordiging van homo’s in de entertainment, bijvoorbeeld op de televisie.

Christenen zouden beter moeten weten.
Christenen die de Bijbel kennen, zouden echter beter moeten weten, maar helaas, ook onder christenen, zien we opvattingen en principes langzaam veranderen. Men zegt dan, de Bijbel wijst het wel af, maar relaties in liefde en trouw tussen twee mannen of twee vrouwen zal God heus wel goedkeuren. En dus, de Bijbel zou het alleen over de uitwassen hebben, maar niet over mensen die zeggen van elkaar te houden, ook al zijn ze homo of lesbisch. Maar men gaat dan voorbij aan de zeer duidelijk uitspraken van de Bijbel hierover, waarbij helemaal geen sprake is van uitzonderingen en daarom kunnen wij ook nu niet zo’n uitzondering maken.

In alle zaken van het leven moeten we, als wedergeborenen gelovigen, naar de Bijbel kijken als ons enige richtsnoer en niet naar wat de wereld ons voorhoudt. Als we naar de Bijbel kijken, lezen we duidelijk dat God ons als een man of een vrouw heeft gemaakt. Er is geen bewijs dat God iets anders heeft gedaan of had gewild.

Laten we eens kijken wat de Bijbel over dit onderwerp moet zeggen:

  • Genesis 1:27, “En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; mannelijk en vrouwelijk schiep Hij hen. “

  • Mattheüs 19:4, “En Hij antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft?”

De Bijbel vertelt ons dat toen God ons gecreëerd heeft, creëerde hij ons genetisch als een man of een vrouw. De mens kan op geen enkele wijze die genetische code veranderen waarmee je geboren bent en dat God in Zijn oneindige wijsheid je gaf. Hormonale therapie en een chirurgische ingreep kunnen de buitenkant veranderen en maar het zal nooit je genetica veranderen of… hoe God je aan de binnenkant heeft gemaakt.

Transseksualisme is verwarring.
Mensen die denken dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren, geloven dus dat God bij de conceptie, een fout heeft gemaakt en dit is onmogelijk. Transgender en Transseksualisme is daarom absoluut een leugen van satan.

In Jeremia 1:5 zegt God tot de profeet: “…voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd”.

Mijn geslacht, als man of vrouw, maakt deel uit van mijn identiteit, dus hoe God mij gedacht heeft te maken. Als dit Gods plan voor mijn leven is, kan het niet zomaar door mensen veranderd worden. Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk. Want net zoals een vis niet omgezet kan worden in een vogel, kan een man niet in een vrouw worden veranderd, of omgekeerd, omdat ons geslacht een fundamenteel aspect is van hoe we door God geschapen zijn.

Maar satan is beslist de oorzaak van gender verwarring. Door de zonde worstelen mensen met allerlei mentale, emotionele, fysieke en seksuele gebrokenheid. De wereld is vol misbruik, geweld, angst, onwetendheid, ziekte, armoede en verslaving. En dit alles wordt aangevuurd door de duivel, die Jezus ‘leugenaar en vader van de leugens’ noemde (Johannes 8:44).

Paulus predikte genezing.
Toen de apostel Paulus naar de Griekse stad Corinthiër ging, predikte hij tegen mensen van allerlei zondige achtergronden, en velen van hen kwamen tot geloof in Jezus en werden ‘schoongewassen, geheiligd en gerechtvaardigd door de naam van Jezus’.

Lees 1 Kor.6:9, 10, 11 “Of weet u niet dat onrechtvaardigen het Koninkrijk van God niet zullen beërven? Dwaal niet! Ontuchtplegers, afgodendienaars, overspelers, schandknapen, mannen die met mannen slapen, dieven, hebzuchtigen, dronkaards, lasteraars en rovers zullen het Koninkrijk van God niet beërven. Sommigen van u zijn dat wel geweest, maar u bent schoongewassen, maar u bent geheiligd, maar u bent gerechtvaardigd, in de Naam van de Heere Jezus en door de Geest van onze God”.

Paulus heeft geen tolerantie of acceptatie gepredikt van bijvoorbeeld ‘mannen die met mannen slapen’. In plaats daarvan predikte hij hen Jezus, die de oplossing is van de totale verwarring waar ze in terecht waren gekomen. Er is dus een oplossing voor jou, God laat je zeker niet aan je lot over, we willen je graag de weg wijzen.

Misschien heb je hulp nodig, of wil je anoniem je verhaal kwijt. Dat kan, je krijgt altijd antwoord: KLIK HIER.

Geplaatst in Homofilie, lhbt-mensen, Seksualiteit | Tags: , , | 1 reactie