Gods genezing is ook voor pijnlijke herinneringen.

Wij allemaal zullen vroeg of laat met de pijn van teleurstellingen of onrecht te maken hebben. Niemand ontkomt daaraan, het gaat er maar om hoe we het verwerken en er dus mee omgaan.

De pijnlijke herinneringen in onze jeugd, kunnen zelfs grote gevolgen hebben in onze ontwikkeling. Vaak hebben we als volwassenen bepaalde pijnpunten in ons leven, of je kunt ook zeggen, gevoelige plekken, die bij aanraking pijn kunnen doen. Wat bedoel ik hiermee?

Bijvoorbeeld: mensen die in hun jeugd vaak onrechtvaardig zijn behandeld door hun ouders of op school of id., kunnen daar in de volwassenheid nog de gevolgen van ondervinden. Zodra iemand anders, bijvoorbeeld de partner, onbewust iets doet wat niet recht is, kan de pijn uit de jeugd weer naar boven komen. Dit kan leiden tot een extreme reactie van verzet en het gevoel je te moeten verdedigen. Maar soms kan het ook de andere kan op slaan en ontstaan er gevoelens van minachtig voor zichzelf, onmacht en een algemeen gevoel van mislukking.

Het is belangrijk om inzicht te hebben met welke vijand een kind van God te maken heeft. Satan haat oprechte gelovigen en probeert invloed op ons leven te krijgen. Daarom zal hij de pijnlijke gevoelens bij ons aanwakkeren. Hij kent als geen ander de zwakke plekken in ons leven. Tegenwoordig leeft er bij veel christenen het idee dat de pijnlijke herinneringen die men voelt voor altijd zal blijven. Je moet er maar mee leren leven, maar dit kan nooit de mening van God zijn. Hij is juist instaat om dat wat gebroken is weer te helen. Luister naar wat God zegt. (Jes.61:1-3)

Want de HEER heeft mij gezalfd om aan armen het goede nieuws te brengen heeft hij mij gezonden, om aan verslagen harten hoop te bieden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en aan geketenden hun bevrijding, om een genadejaar van de HEER uit te roepen en een dag van wraak voor onze God, om allen die treuren te troosten, om aan Sions treurenden te schenken een kroon op hun hoofd in plaats van stof, vreugdeolie in plaats van een rouwgewaad, feestkledij in plaats van verslagenheid. Men noemt hen ‘Terebinten van gerechtigheid’, geplant door de HEER als teken van zijn luister.

Alles wat satan je influistert en alles wat hij je wijs maakt, is altijd gebaseerd op een leugen. De leugen is namelijk zijn grootste wapen. Jezus zei over de duivel: ‘Er is in hem geen waarheid. Wanneer hij de leugen spreekt, spreekt hij naar zijn aard, want hij is een leugenaar en de vader der leugen’ (Johannes 8:44).

Het rijk van satan is gebaseerd op leugen (bedrog, misleiding en manipulatie). De leugens zijn niet de waarheid, noch de werkelijkheid, maar hij wil ons wel in zijn waarheid doen geloven en als je ze blijft geloven heeft de duivel macht over jou. We moeten leren de leugens die de boze op je afvuurt te onderkennen. Als je de Heer Jezus toebehoort, kan de duivel geen koning meer zijn over jou leven, tenzij u hem zelf die kans geeft. De duivel heeft geen macht over jou leven, tenzij je hem zelf die ruimte geeft. De duivel heeft geen gezag over jou, tenzij je hem dit toestaat. Hoe? Door zijn leugens te geloven.

De Bijbel leert ons dat Jezus de duivel heeft overwonnen door hem aan het kruis te ontwapenen en hem vervolgens openlijk tentoon te stellen (Colossenzen 2:15). Op grond van wat Jezus voor je heeft gedaan op het kruis, kunt je in Jezus’ naam de duivel overwinnen. Geloof niet langer dat jou situatie zich nooit zal veranderen en dat de pijn nooit meer zal verdwijnen. Het zijn de leugens van de duivel, die hij als pijlen op je afvoert. Ze kunnen alleen doeltreffen als je ze gelooft.

Er zijn veel verschillende soorten leugens van satan.

Je kan je zorgen maken over van alles nog wat, denken dat het allemaal niet goed komt. Er zijn dingen die je angst kunnen aanjagen, maar die angst is in feite een leugen van satan, want God zegt in de Bijbel “Wees niet bevreesd en Ik ben met je alle dagen.”(Mat.28:20)

Ook een leugen is dat God niet verder met ons wil als we in het verleden fouten hebt gemaakt. Zonden die we begaan hebben kunnen ook hele pijnlijke herinneringen worden in ons leven. Maar de waarheid is dat als je oprecht spijt van iets hebt gehad en God om vergeving vroeg, Hij je altijd heeft vergeven.

Ook een grote leugen is dat je niet waardevol zou zijn. God vindt ieder mens zeer waardevol en dat heeft niets te maken met je kleding, uiterlijk, of je prestaties enz. Veel mensen hebben last van een negatief zelfbeeld, wat voortkomt uit hun jeugd. Je voelt je dan minderwaardig, omdat je dat vroeger is aangepraat. Je denkt dat je niet zo veel waard bent. Dat is een grote leugen van satan. De vijand wil je er depri door maken, je het gevoel geven dat je niks kan en je zo voortdurend blokkeren. De Bijbel vertelt Gods gedachten over jou in Jesaja 43:3: Jij bent zo kostbaar in Mijn ogen, zo waardevol, en Ik houdt zoveel van je… Dat is Gods waarheid en die heb je nodig in strijd tegen de leugens!

Leugens komen rechtstreeks van de vijand. Hij is de vader van de leugen. Dat betekent dat hij ze ontwerpt. En hij ontwerpt ze met een doel. En dat doel is om jouw geloofsgroei af te remmen of stop te zetten. Zowel de leugen als de waarheid geven je richting. Ze sturen je, ze geven je een bepaalde koers aan. Leugens halen je op een subtiele manier naar beneden. Ze laten je heel negatief denken. De leugens lijken voor jezelf vaak realiteit. Maar je moet gaan inzien dat dit strategieën zijn die je relatie met God willen verstoren.

De waarheid is positief. De waarheid beurt je altijd weer op. De waarheid brengt je dichter bij God en werkt altijd bevrijdend. Jezus zegt in Johannes 8:32 U zult de waarheid kennen en de waarheid zal u bevrijden. Het is dus de bedoeling dat we doordrongen worden van Gods waarheid! Ons hart en onze gedachten moeten vol worden van Gods waarheid. Dat zal je geloof doen groeien!

Wat kan ik tegen leugens doen? Het is heel belangrijk dat je er wat tegen gaat doen! Anders kom je er niet van af en zal het problemen blijven geven in de relatie met anderen. Je moet niet passief tegenover de leugens van satan staan.

  1. In de eerste plaats moet je onderkennen dat de pijn als gevolg van wat we hebben meegemaakt te maken heeft met het verleden. We moeten leren het verleden in die zin, los te laten en de Heer te vragen ons te genezen. (Filip.3:14) “Maar een ding doe ik: vergetende hetgeen achter mij ligt en mij uitstrekkende naar hetgeen voor mij ligt, jaag ik naar het doel, om de prijs der roeping Gods, die van boven is, in Christus Jezus.”
  2. Het is heel belangrijk dat je gaat herkennen, dat de pijn uit je herinnering jou concreet persoonlijk aanvalt. Meestal heb je dat niet door, de vijand heeft ook liever dat het maar verborgen blijft. Als anderen dus iets doen wat die herinnering weer aanwakkert, dan kan je reactie wel eens onterecht heftig zijn. Praat daarover en bidt daarvoor. Het is belangrijk dat anderen je begrijpen en dat je er mee naar de Heer gaat, want die kan je genezen.
  3. Onderzoek het Woord van God, de waarheid is heel belangrijk. Je moet niet geregeerd worden door wat je denkt of voelt, maar door Gods woord. Als je ervaart dat je aangevallen wordt door een leugen, is het belangrijk dat eerst je gedachten weer richt op Gods Woord. Als je op Gods Woord blijft staan, dan merk je dat je gevoelens ook weer de goede richting op gaan. Spreek Gods woord ook hardop uit. Denk er om: leugens proberen zich altijd te nestelen in je gedachten en je gevoelens.
  4. Zoek zo mogelijk een vertrouwd persoon waarmee je dingen kan delen. Een ander persoon ziet vaak weer fris aan tegen de dingen aan. Zo’n persoon kan je helpen om je te laten zien wat de leugen is en wat werkelijk Gods waarheid is en kan je ondersteunen in gebed.
  5. Leeft dicht bij Jezus. Breng tijd met de Heer door. Dat zal je scherp houden om leugens te onderscheiden en kracht geven om weerstand te bieden.

Misschien wilt u hierover napraten of u heeft advies nodig of u wilt gewoon even uw verhaal kwijt. Wel, dat kan discreet en anoniem, klik hier.

Geplaatst in Angsten | Tags: | Een reactie plaatsen

Conflicten in de gemeente, hoe los je dat op?

door Henk Herbold

Je zou zeggen dat juist in en gemeente waar Jezus vereerd en gediend wordt, geen of heel weinig ruzies voor zouden moeten komen. Meningsverschillen is wat anders, maar ook daarin zouden we instaat moeten zijn om in de liefde elkaar te verdragen en een brug te slaan naar elkaar. We horen immer bij elkaar, God heeft ons samengevoegd en we belijden zo vaak dat de liefde het hoogste is en de liefde, zoals God dat ziet, verdraagt nu eenmaal veel ( 1 Kor.13). Maar helaas gaat het in de praktijk toch nog wel eens heel anders.

Waar over hebben we dan soms een conflict. Je zou verwachten dat het meestal zal gaan over belangrijke actuele onderwerpen, zoals bijvoorbeeld ethische vraagstukken. Actuele onderwerpen die erg veel besproken worden in de wereld. Soms is dat ook het geval. Maar meestal toch niet en ontstaan er in de gemeente conflicten juist over kleine en onbelangrijke kwesties, problemen die er dus feitelijk niet zouden moeten zijn. Dat is jammer. In dit artikel doe ik een poging om wat aanwijzingen te geven, hoe je daar mee om kunt gaan.

Conflicten in de gemeente van de Heer, kan dat wel?
Het is feitelijk niet abnormaal dat er verschillen van inzicht en zelfs conflicten zijn. Waar zoveel mensen samenkomen van verschillende achtergronden en zelfs culturen, ontstaan soms wrijvingen. Het is normaal in de wereld om ons heen en in de gemeente van de Heer, want christenen zijn ook gewoon mensen. De vraag is alleen, “hoe gaan we in de gemeente met dit soort spanningen om?” Sommige christenen ervaren elke onenigheid bij voorbaat als een nederlaag en daar wil men liever niet mee geconfronteerd worden. Daarom veegt men heel wat zaken onder de mat en slikt men een heleboel frustraties in ‘voor de lieve vrede’ want we zijn toch christenen en we mogen geen conflicten hebben. Tot het niet meer ingehouden kan worden en dan explodeert het en is er in veel gevallen niets meer te redden.

God werkt ook aan ons karakter.
God wil echter ook de verschillen die we hebben met elkaar gebruiken om aan ons karakter te werken. Nu verandert God je karakter niet door je met een toverstokje aan te raken waardoor je ineens een verbeterd karakter krijgt. Nee, het is proces van verandering en daarvoor gebruikt God alles wat op onze weg komt, zelfs het ogenschijnlijk negatieve. (Rom.8:28)

“..En wij weten dat voor hen die God liefhebben, alle dingen meewerken ten goede..”

Doordat we zo verschillend zijn, leren we juist van elkaar, schuren we ons a.h.w. aan elkaar glad, zodat we de heerlijkheid van God en dus het karakter van Jezus, steeds meer gaan weerspiegelen. Dat schuren is hard nodig, maar soms ook erg moeilijk en pijnlijk.

Van alle tijden.
Laten we vooral niet denken dat conflicten alleen maar van deze tijd zijn, we lezen er ook over in de Bijbel en met name in de brieven die apostel Paulus schreef aan de verschillende gemeenten die onder zijn hoede waren. Het waren wel wat andere kwesties als waar wij vandaag mee te maken hebben, maar toch kunnen ze minste zoveel problemen gegeven hebben. We lezen o.a. over: het wel of niet eten en drinken van voedsel dat in tempels van de afgoden geweest zou zijn of over de plicht de Joodse sabbat te vieren of over de noodzaak van de Joodse besnijdenis voor christenen. Over dit laatste heeft de apostel zelfs een brief gewijd, namelijk de brief aan de Galaten. Er waren ook onder de apostelen in de eerste christengemeente conflicten, denk maar aan het meningsverschil toen Petrus in het huis van de Romeinse hoofdman Cornelius geweest was. Men kon maar niet begrijpen dat de heilige Geest ook was uitgestort over de heidenen. (Lees Hand. 10 en 11) En wat dacht u van het conflict (er staat verbittering) wat ontstond tussen Barnabas en Paulus, toen Barnabas ook Marcus wilde meenemen op zendingsreis en Paulus daar niet van gediend was. (Lees Hand.15:39)

Verschillen van inzicht zijn eigenlijk normaal, zowel in de wereld om ons heen als ook onder christenen. Hoe lastig deze meningsverschillen ook zijn, ze worden pas schadelijk voor ons persoonlijk en mogelijk voor de gemeente waartoe we behoren, wanneer ze uitlopen op persoonlijke conflicten en veroordelingen. Immers, daardoor kunnen we niet meer functioneren in het lichaam van Christus (de gemeente), samen heilig Avondmaal vieren, samen bidden en evenmin samen werken voor God. En helaas,…. het constructief of opbouwend omgaan met verschillen en geschillen in de gemeente is lang niet iedereen gegeven is. Kennelijk zit er soms ook in christenen een stuk weerbarstigheid die ons steeds weer parten speelt en die zelfs een destructieve onenigheid kan veroorzaken. Waardoor men zich a.h.w. ingraaft en stelling neemt tegen die ander die in onze optiek het conflict veroorzaakt.

Elkaar aanvaarden.
Daar staat tegenover dat de apostel Paulus ons iets anders leert. Het antwoord van Paulus aan de gemeenten van nu zou vast en zeker zijn, wat hij ook aan de gemeente te Rome schreef (Rom. 15:7), namelijk “Aanvaard elkaar tot eer van God, zoals Christus ons aanvaard heeft”.

Hieruit kunnen we het volgende leren:
– Ook al zijn er verschillen en zijn we het ernstig oneens met elkaar, toch is het onze opdracht elkaar te aanvaarden als kinderen van dezelfde Vader.

Dat houdt o.a. in, liefhebben, vooral veel vergeven, accepteren, barmhartig zijn en heel erg geduldig. Natuurlijk hebben we de Heer daarvoor nodig. Maar mits we echt willen en er om bidden zal de Heer ons ook altijd te hulp komen.

– Ons voorbeeld is altijd de wijze zoals God met ons handelt, want er staat “aanvaard elkaar, zoals Christus ons aanvaard heeft”. Dit is in wezen hetzelfde wat Jezus aan Zijn discipelen heeft gezegd over de liefde, (lees Joh.15:12) “Mijn gebod is, dat jullie elkaar liefhebben, zoals Ik jullie heb liefgehad.” De Heer heeft ons lief, ondanks onze ontrouw, onze fouten, onze ongehoorzaamheid. De Heer keurt het niet goed, maar we mogen hoe dan ook Zijn kind zijn. Jezus heeft ons niet aanvaard, omdat wij zulke goede en aardige mensen zijn, maar ondanks het feit dat we dat nogal eens juist niet zijn. Hij aanvaardt en bemint ons zoals we zijn, dus mét al onze zwakheden, gebreken en mislukkingen. Nogmaals, Hij keurt die niet goed, maar schrijft ons er evenmin om af. In dat licht behoren we ook elkaar lief te hebben in de gemeente van de Heer en te aanvaarden ongeacht de fouten en verschillen die er zijn.

– Elkaar lief hebben betekent juist helemaal niet dat we elkaar eerst aardig of sympathiek moeten te vinden (al mag dat natuurlijk best), maar dat we elkaar hoogachten in plaats van elkaar minachten, elkaar accepteren in plaats van elkaar afwijzen, elkaar opbouwen in plaats van elkaar afbreken. Met elkaar rekening houden, elkaar ruimte geven in plaats van elkaar klemzetten. Elkaar vasthouden in plaats van elkaar loslaten, elkaar vergeven in plaats van elkaar vergelden, elkaar erkennen in plaats van elkaar miskennen, elkaar niet negeren of doodzwijgen, maar goed met en over elkaar praten. Alleen door elkaar zo te aanvaarden (lees: lief te hebben), kunnen we met elkaar leven tot eer van God.

Omgaan met verschillen.
Leren omgaan met verschillen en geschillen die er Zijn in een gemeente, is een moeilijke opgave en vraagt om inzet van iedereen en ook veel gebed. Het heeft heel veel te maken met onze geestelijk groei, hoe sterker we worden (geestelijk gesproken), hoe meer we ook verdragen kunnen (Lees Rom.15:1). Bovendien moeten we beseffen dat satan er op uit is de gemeente van Christus zo veel mogelijk te verscheuren. Want hoe meer de gemeente als Jezus lichaam op aarde verdeeld raakt, des te minder zal zij aan Gods bedoeling (zout der aarde en licht der wereld) kunnen beantwoorden (Mattheüs 5:13-16). Laat u dus niet door de tegenstander gebruiken om schade aan te richten aan het werk van God.

Hier volgen adviezen die ons helpen bij conflicten:

1.Handel niet te snel maar bidt er eerst voor (Jac.1:19). Soms kunnen we in boosheid dingen zeggen waar we later spijt van hebben. Daarbij komt dat emoties maken dat we de dingen soms niet helder meer zien. Vraag de Heer om een zuiver inzicht.

2.Blaas de dingen niet extra op (denk aan de blak en de splinter uit Mat.7:3-5). De duivel doet er alles aan om de dingen ernstiger en groter de te maken dan ze in werkelijkheid zijn. Een kleine ergernis kan gemakkelijk uitgroeien tot een enorme berg waar we niet meer overheen kunnen. Dat is zeker niet wat God wil.

3.Wees altijd bereid tot een gesprek. Ga een gesprek nooit uit de weg vanwege boosheid, want daarmee geven we de duivel de gelegenheid om ons verkeerde gedachten in te fluisteren.
Daarnaast geven we de ander ook geen gelegenheid zijn visie op de zaak te geven. Wees bereid om ook naar de ander te luisteren.

4.Houdt u bij de feiten. Vermijd verwijten en haal er niet allerlei zaken uit het verleden bij die er niets mee te maken hebben. Sommige christenen lijken een soort archief te bewaren, omdat ze vooral hun gelijk willen aantonen. Doe dat nooit, het werkt niet en geeft alleen de duivel de gelegenheid het probleem op te blazen. (Lees 1 Kor.5:16)

5.Buig een beetje mee. Wees niet te halsstarrig in je eigen standpunt, maar kijk waar je elkaar mogelijk in tegemoet kan komen. Wees zo nodig bereid om de minste te zijn. (Filip.2:3)

6.Geef toe als je fout zit. Laat je niet leiden door angst voor gezichtsverlies. Weet je zeker dat je boosheid terecht is? Of past een grootmoedig: ‘Je hebt gelijk.’ je beter?

7.Kom je er toch niet uit? Praat eens met iemand met wijsheid en die vervuld is met de heilige Geest. Wees bereid om je eigen standpunt bij te stellen als blijkt dat je toch fout zit.

Meer lezen over geestelijk leiderschap: zie www.geestelijk-leiderschap.nl

Advies nodig?
Mail ons gerust KLIK HIER, we gaan er discreet mee om en u krijgt altijd binnen enkele dagen antwoord.

Geplaatst in Actueel, Conflicten, gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

God heeft de verschoppelingen van deze wereld lief.

Door Henk en Diny Herbold

Elk menselijk leven heeft waarde voor God.

In de zendingsreizen die we mochten maken hebben we heel wat verschoppelingen in de wereld gezien, zowel in Zuid Amerika als hier in Europa. De afgelopen jaren zagen we ze op de vuilnisbelten van Roemenië en in de vele armenwijken en zigeunerdorpen. Mijn vrouw en ik hebben van God bewogenheid in ons hart gekregen voor deze mensen en vooral voor de kinderen (zie foto). We hebben nogal eens moeten huilen bij de nood die we zagen. Waarom moeten wij relatief zo’n rijk leven hebben en leven veel van die mensen in diepe ellende. Nog steeds zijn daar plaatsen waar kinderen wonen die zonder hulp beslist geen kans hebben op een bestaan. Normaal zoeken we ze elk jaar op, alleen dit jaar is het niet mogelijk vanwege de corona beperkingen. Maar we blijven met ze verbonden en doen wat we kunnen om te helpen.

Wat is een mensenleven dan waard, als je bijvoorbeeld in Roemenië geboren bent, wat beteken je dan, als je als kind langs de straten moet op zoek iets eetbaars of bruikbaars. Als je deze mensen niet kent of ziet, is het niet moeilijk om je ogen er voor te sluiten. Maar we kennen deze mensen wel persoonlijk en zij kennen ons en we kunnen er nu niet meer voor weglopen. Wat zou u doen als mede christenen, dus broers en zusters in Christus, je vragen om hulp, omdat er niet genoeg meer is om te leven of men dreigt vanwege huurschuld uit huis gezet te worden. Gestel dat je ook instaat zou zijn om te helpen, dan kun je je ogen er niet meer voor sluiten.

Jezus stierf voor de allerarmsten, dus voor hun en we zijn er zeker van dat Jezus wil dat we ze opzoeken en helpen. En nog belangrijker, ik weet zeker, Hij zou het zelf ook gedaan hebben. En Hij doet het nu door ons, tenminste zo voelt dat. We hebben ons voorgenomen om niet meer te zwijgen over de nood van onze broeders en zusters daar, maar het juist steeds opnieuw onder de aandacht te brengen. Gelukkig zijn er regelmatig mensen die op onze oproep reageren en ons helpen, dank u wel daarvoor.

We werken nu ruim 30 jaar in Oost Europa en we zijn al vele jaren partners in een zendingswerk in Roemenië, waar op dit moment ca. 54 kinderen opgevangen worden. Ze krijgen te eten, horen het evangelie en ze krijgen de kans om naar school te gaan. Daarvoor sturen we al jaren elke maand geld. Tevens kleden we ze ook nog eens per jaar aan en in deze corona tijd, sturen we maandelijks extra geld voor voedselpakketten. De gevolgen van de corona beperkingen zijn verschrikkelijk voor deze arme bevolking en speciaal voor de kinderen. Mensen verliezen massaal hun baan en men heeft dan geen geld meer voor voedsel en kleding.

Het is misschien voor ons in dit veilige land, moeilijk voor te stellen, maar deze mensen vrezen nu al de winter. Waarom, omdat men op hout stookt om het warm te krijgen en te koken en hout wordt elk jaar duurder. De gevolgen van de corona problemen zijn ook, dat men straks gewoon geen geld heeft om hun huis te verwarmen. Geloof me, de winters kunnen daar extreem koud zijn. Hoe moet dat dan, soms kruipen families bij elkaar in één kamer, maar de ellende is onbeschrijfelijk. Kunnen we dat maar gewoon zo laten?? Wij denken van niet. Wij zouden die arme families zo graag nog iets willen geven zodat ze straks hout kunnen kopen voor de winter. Maar we hebben daar wel hulp voor nodig.

We brengen deze mensen natuurlijk in eerste plaats het evangelie en we ondersteunen de gemeenten daar. Maar… wat heeft het allemaal voor een zin, als we die mensen in deze moeilijke situatie nu niet zouden helpen. Het zijn onze broeders en zusters, ze hebben Jezus lief en geloven op dezelfde manier als jij en ik.

Daarom, onze stichting doet alles wat ze kan om deze mensen te helpen en mijn vrouw en ik zijn persoonlijk ook bereid om te doen wat we kunnen. Normaal is alles bij elkaar net voldoende, dit jaar hebben we wat extra steun nodig, vanwege de kosten van de voedselpakketten. Alle giften die bij ons binnen komen gaan altijd ‘rechtstreeks’ naar het doel waar het voor wordt gegeven. Je kunt gerust stellen dat elke organisatie zijn extra kosten zal hebben, we weten uit ervaring dat zo’n extra kostenpost behoorlijk kan oplopen. Maar, vanwege het feit dat wij alleen met vrijwilligers werken en doordat we alle extra kosten altijd uit eigen middelen betalen, gaan jou giften gegarandeerd volledig naar het zendingswerk.

Ons vriendelijk verzoek is, zo mogelijk help ons, zodat we het straks niet toch moeten opgeven. Het maakt niet uit of het kleine of grote bedragen zijn, we geloven gewoon, God kan elke gift zegenen en vermenigvuldigen. Vast hartelijk bedankt voor uw hulp.  Meer info: www.hulp-oosteuropa.nl of stuur ons een e-mail: info@hulp-oosteuropa.nl

Stichting Hulp aan Oost Europa
Bankrekening nr.: NL58 ABNA 0536953589

Geplaatst in Zending | Tags: | Een reactie plaatsen

Bezeten door een demon? Hoe zit dat, wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

Aanleiding tot het schrijven van dit artikel is de vraag of een christen een boze geest zou kunnen hebben. Zoals ik het zie kan bij een wedergeboren christen geen bezetenheid of gebondenheid door boze geesten voorkomen, tenzij… je daar zelf de deur voor open zet.

Het is beslist mogelijk dat wij satan en zijn demonen soms te veel eer geven, door alles maar op hun conto te schrijven. Niet iedereen die bijvoorbeeld psychische problemen heeft, wordt altijd lastig gevallen door demonen of zou bezeten moeten zijn door demonen. Anderzijds moeten we natuurlijk het bestaan van de duivel ook niet ontkennen. We hoeven aan de ene kant niet achter alles boze geesten te gaan zoeken, maar we moeten het bestaan van demonen ook niet ontkennen. Evenwicht is ook hierin van groot belang.

Bevrijdingspastoraat, wees voorzichtig.
Bij het z.g. bevrijdingspastoraat wil men mensen helpen die op één of andere manier te maken hebben met demonen. Hoe gaat dat in zijn werk? Om iemand daarvan te bevrijden of bij te helpen, komt men bijeen met een bevrijdingsteam die dan lange tijd (soms enkele uren) bidt voor iemand en in de naam van Jezus de demonische machten uitwerpen of bindt.

Zijn bevrijdingsteams wel nodig? In ieder geval, als we de Bijbel erop na zien, dan moeten we toch toegeven dat er nergens in de Bijbel sprake is van bevrijdingsteams, die op deze manier uren bidden voor bevrijding van demonen. Jezus zelf dreef wel demonen uit, maar er was geen sprake van enige ophef, zoals dat in sommige kringen tegenwoordig er aan toe gaat. Bij Jezus gebeurde het gewoon. Hij beval heel rustig demonen om te vertrekken en ze gingen.

Maar wat is het echte probleem? Demonen verheugen zich op de aandacht die ze krijgen en het maakt niet uit of het voor hen positief of negatief is. Om die reden lijkt ons bevrijdingspastoraat en bevrijdingsteams die allerlei speciale bevrijdingsdiensten houden voor bevrijding van demonen, een verkeerde manier.  Mensen die bevrijding nodig hebben, kunnen ook binnen de gemeente samen met anderen bidden om bevrijding van demonische angsten en negatieve gevoelens.

Wees voorzichtig met kinderen.
Een waarschuwing is ook op z’n plaats. Zeker waar het jonge kinderen aangaat, moeten we voorzichtig zijn. Een heftig bevrijdingsgebed zou een kind angstig kunnen maken en maakt dat er mogelijk verkeerde gedachten bij het kind binnen komen. Het gevoel van een demon bezeten te zijn, kunnen hele angstig gedachten aan een kind geven en dat kan nooit de bedoeling van het evangelie zijn. Maar dat neemt niet weg dat demonen bestaan en bevrijding van demonen is soms nodig, het kan als een sluier op ons leven zijn.

Demonische gebondenheid.
Een demonische gebondenheid is altijd een ernstige hindernis om tot een nauwe relatie met Jezus Christus te komen. Het veroorzaakt namelijk vaak een soort bedekking over je leven. Je leeft dan afgesloten voor kracht van het Woord van God en van de vervulling met de heilige Geest. Men is bijvoorbeeld ongevoeligheid bij het horen en lezen van de Bijbel, de letters dansen voor de ogen. Men kan zich in het geheel niet concentreren of men wordt zelfs plotseling slaperig. Eveneens kan er, onverklaarbaar, grote weerstand ontstaan om te bidden en om God te prijzen. Vaak komt men er niet eens meer toe om te bidden of men heeft voortdurend het gevoel dat gebed geen zin meer heeft en dat God onbereikbaar is.

Ook dringen er zich vaak allerlei negatieve gedachten en gevoelens op, die men maar moeilijk kan stoppen. Bijvoorbeeld, vergeven en geen bitterheid willen koesteren tegen iemand, kan een groot probleem worden en dit is weer een hindernis voor de relatie met de Heer.

Kortom: de duivel is er alles aan gelegen dat we verstoken blijven van de kracht van het Evangelie en de vervulling met de heilige Geest. Zo’n gebondenheid houdt ons vast in een negatieve spiraal. Als je deze dingen herkent in je eigen leven, vraag God dan om de oorzaak van die blokkades voor jou zichtbaar te maken, zodat je hulp kunt gaan zoeken en er mee kan afrekenen. Leef er niet gewoon mee door, want daardoor word je beroofd van het overwinnend leven wat God je wil geven.

Demonen, wat zijn het?
Demonen zijn beslist geen onpersoonlijke, vage krachten of gevoelens of iets dergelijks. De Bijbel zegt dat het gevallen engelen zijn, geestelijke wezens dus die een wil, karakter, verstand en gevoelens hebben (Jakobus 2:19). Zij staan onder leiding van de satan en omdat zij God haten, haten zij ook de mens, die naar Gods beeld geschapen is. Door de mens kwaad te doen en als het kan te vernietigen, hopen zij God kwaad te kunnen doen en zijn macht en heerlijkheid af te breken. En zo zijn we midden in een geestelijke oorlog beland.

In de huidige tijd heeft men hier wel steeds meer moeite mee, omdat we zo graag alles met ons verstand willen uitleggen en dit is iets wat ongrijpbaar voor ons is. Maar als we de evangeliën lezen dan wordt ons duidelijk dat voor Jezus boze geesten een realiteit waren. Demonen waren zelfs ronduit beangst voor Jezus, lees maar:

  • En de onreine geesten wierpen zich voor Hem neder, telkens als zij Hem zagen, en zij schreeuwden…’ (Marcus 3:11a).

  • ‘… Wat hebt Gij met mij te maken, Jezus, Zoon van de Allerhoogste God. Ik smeek U, dat Gij mij niet pijnigt. Want Hij gaf de onreine geest bevel van de man uit te varen’ (Lucas 8:28-29).

  • ‘Gij gelooft, dat God één is?… Dat geloven de boze geesten ook en zij sidderen’ (Jak. 2:19).

Geen macht uit het rijk der duisternis kan voor Jezus standhouden. Hij heeft hen reeds ontwapend aan het kruis en hen tentoongesteld en zo over hen gezegevierd (Lees Kol. 2:14-15). Zodra de duistere machten aangesproken worden in Jezus naam, beginnen die demonen angstig te worden.

Ook Paulus spreekt er over o.a. in Efeze 6: 12 “Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.”

Gelukkig weten we dat we niet bevreesd behoeven te zijn. Satan is al verslagen, Jezus heeft ons in feite al definitief vrij gemaakt. We moeten de duivel het alleen nog aanzeggen en hem gebieden los te laten. Lees Col.1:13 “Hij heeft ons verlost uit de macht der duisternis en overgebracht in het Koninkrijk van de Zoon zijner liefde”. Door Zijn kracht kan dus elke invloed van de boze in ons leven teniet gedaan worden.

De deur open zetten.
Satan kan alleen blijvend toegang tot ons leven krijgen als wij door de zonde, zelf de deur voor hem openzetten. Dit is een belangrijk feit, misschien weet je waar we het nu over hebben. Je voelt je gevangen als een vlinder in een cocon, je ervaart een belemmering, vooral als het gaat om het dienen van God, bijvoorbeeld het lezen van je Bijbel en het gebed. Maar op één of andere manier heb je zelf de deur voor satan open gezet.

Misschien ben je actief bezig geweest met occultisme, in dat geval ben je daardoor, bewust of onbewust, onder de invloed van demonen gekomen. En zoiets groeit, satans invloed op ons leven wordt steeds meer merkbaar en wellicht ervaar je dat ook zo. Bijvoorbeeld doordat je plotseling geen weerstand meer kan bieden tegen onreine gedachten of een bepaalde andere zonde. We zitten er niet zomaar opeens middenin, laat je dat niet wijs maken, maar ergens heeft de duivel dan toegang gekregen tot ons leven.

Zo is het met allerlei vormen van seksuele gebondenheden, verslavingen, maar ook angsten, depressies en gevoelens van minderwaardigheid of afwijzing. Allemaal levensterreinen waar demonen macht op je kunnen gaan uitoefenen, omdat ze toegang hebben gekregen door de zonde.

Als je bevrijding nodig hebt, doe dan deze dingen.

  1. Demonen gaan nooit vanzelf weg. Realiseer je eerst dat demonen (boze geesten) een levenlang blijven bij een persoon, tenzij ze in de naam van Jezus Christus worden verdreven. De kracht van Jezus bloed en het gezag van Zijn Naam zijn voldoende om je vrijheid in Christus te gaan ervaren. Soms is er nog strijd, maar Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde (Hebr. 13:8). In Johannes 8:36 lezen we: “Als dan de Zoon u vrijgemaakt zal hebben, zult u echt vrij zijn.”

  2. Als je weet dat een bepaalde zonde de poortopening voor de vijand bij jou kan zijn. Die zonde moet eerst beleden worden, want daarmee wordt de opening gesloten en verliest de vijand zijn houvast bij jou. Een zonde die heel vaak een opening geeft aan demonen is ‘anderen niet vergeven hebben’. (Mattheüs 6:14-15). Ga dus na of je nog iemand zou moeten vergeven, bidt ervoor en vraag God je te helpen.
    Vergeven is dus niet de zonde goedpraten. Maar, het is het loslaten van de pijn en onrecht wat de ander je heeft aangedaan, waardoor de wond zich kan sluiten en genezing kan plaatsvinden. Het is het afleggen van de last die je al zo lang meedraagt. Vergeving is een beslissing uit eigen vrije wil waar men een totaal ander mens van wordt. Het is zowel een verlichting als een opluchting. Vergeven geneest en maakt het mogelijk voor je om vrij te komen van alle negatieve gevoelens en gedachten die je beheersen.

  3. We moeten bovendien radicaal met alles breken, wat ons tot de zonde kan verleiden. Lees Mattheus 5:29-30.“Indien dan uw rechteroog u tot zonde zou verleiden, ruk het uit en werp het van u, want het is beter voor u, dat één uwer leden verloren ga en niet uw gehele lichaam in de hel geworpen worde…”
    Radicale woorden, maar ik geloof dat we moeten beseffen dat God de zonde haat. Wanneer Jezus hier het beeld gebruikt om je oog uit te rukken, moeten we natuurlijk begrijpen dat dit beeldspraak is. Jezus bedoelt niet dat we letterlijk ons oog moeten uitrukken, want ook een blinde kan verkeerde en onreine gedachten koesteren. Waar het om gaat is onze houding ten opzichte van de zonde. Hoe staan we ten opzichte van de zonde? Laten we ze oogluikend toe? Nemen we het allemaal niet zo nauw of durven we eerlijk te zijn?
    Als je dus bijvoorbeeld, last hebt van een alcohol verslaving, haal dan voorlopig geen alcohol meer in huis en als het niet anders kan vanwege andere huisgenoten, laat het dan geen grote hoeveelheden zijn. Als je moeite hebt met porno, zet je computer niet op een plek maar niemand komt, maar bijvoorbeeld midden in de kamer. Lukt het dan nog niet of heb je er nog steeds moeite mee, ruim desnoods je computer op. Het is beter zonder computer behouden te zijn, dan met computer naar de hel te gaan.

  4. Ga op zoek naar een gemeente, waar mensen zijn die vervuld zijn met de heilige Geest, onderscheiding hebben aangaande het werk van satan en geloven in bevrijding door Jezus. Vraag gebed om bevrijding, de Bijbel leert ons om demonen uit te drijven.

  5. Voor iemand die bevrijding nodig heeft of deze al ontvangen heeft, is het tevens belangrijk om opgenomen te worden in een gemeenschap van christenen en bemoedigd te worden. Je kunt het dus niet alleen, je hebt de steun van mede gelovigen nodig. Maak daarom contact met andere gelovigen in Christus, ga opzoek naar een goede evangelie gemeente en bidt om leiding van de heilige Geest. In het Lichaam van Christus (= de gemeente) zijn gelovigen aan elkaar gegeven om met elkaar mee te leven en elkaar te ondersteunen. Je kunt samen strijd en aanvechting delen, maar ook samen bidden voor de overwinning.

Misschien weet je niet waar je hulp kan vinden, of heb je alleen advies nodig, KLIK HIER

Geplaatst in Angsten, Bevrijding, demonen | Tags: | Een reactie plaatsen

Onvrijwillige euthanasie komt mogelijk toch dichterbij.

door Henk Herbold

Gelukkig zijn er nog genoeg christenen in ons land die de samenwerking met een politieke partij als D66 zeer onwenselijk vinden. Vooral als het gaat om een ethische kwestie zoals euthanasie, zou een christelijke partij die meent politiek te bedrijven met de Bijbel als fundament, geen compromis moeten sluiten met D66. Maar het verleden heeft uitgewezen, dat je in de politiek nooit helemaal zeker kunt zijn over wat er gezegd of beloofd wordt. Het is eerder de vraag, wat het een Christelijke partij als bijvoorbeeld de Christen Unie waard is, om in zo’n situatie niet toe te geven. De komende tijd zullen we het mogelijk zien wat het deze partij waard is, om aan haar Bijbelse principes vast te houden, ondanks druk bijvoorbeeld vanuit het kabinet of bij de komende verkiezingen.

Precies nu in deze periode, plaatst D66-Kamerlid Pia Dijkstra haar initiatiefwet over voltooid leven weer op de agenda. Zoals bekend moet deze wet het mogelijk maken dat ouderen (of jongeren), die hun leven als voltooid zien, tot euthanasie kunnen besluiten. Wat anders geformuleerd, D66 wil met deze wet het makkelijker maken voor mensen die zogenaamd ‘klaar zijn met het leven’, om er gewoon een eind aan te maken en dan natuurlijk legaal, met behulp van een arts, die daarvoor dan gewoon medicatie kan voorschrijven, zoals een zelfmoordpil.

De timing om dit wetsvoorstel op de agenda te plaatsen, lijkt uiterst ongelukkig, want het is bekend dat er binnen de verschillende politieke partijen, nog steeds zeer divers over gedacht wordt over dit onderwerp. Daarbij komt dat we momenteel nog steeds de gevolgen van de corona crisis ondervinden. Er zijn nogal wat spannende momenten geweest, bijvoorbeeld toen de IC afdelingen in ons land vol liepen en de vraag voorzichtig door medici gesteld werd, ‘wat er zou moeten gebeuren als er straks gekozen moet worden tussen patiënten’. Ik bedoel dus, welke patiënten nog wel opgenomen kunnen worden op de IC afdeling en welke eventueel dan maar thuis moeten zien te overleven of eventueel  sterven. Dat is best een gevoelige vraag, waarop het antwoord niet zo eenvoudig te geven is. Bijvoorbeeld, kun je altijd maar zeggen dat jongeren voor de ouderen gaan. En geldt dat dan voor alle ouderen of gaan we uitzonderingen maken voor belangrijke personen en/of rijke mensen die hun behandeling eventueel zelf kunnen betalen. En als je al wat ouder bent, kun je dan altijd  zeggen dat iedereen boven de 70 jaar tot een risico groep hoort. Niet elke oudere heeft een zwakke gezondheid, er zijn er genoeg die normaal nog erg vitaal zijn.

Gelukkig was het maken van zo’n keuze deze keer niet nodig, maar wel iets om over na te denken. Het aantal IC patiënten nam gelukkig af, we waren kennelijk op tijd over het hoogtepunt heen. Maar… als het nu in de toekomst wel eens nodig zal zijn om te kiezen, zal dan de mogelijkheid om iemand euthanasie aan te bieden, ook een optie zijn?

De politieke partij D66, plaatst het wetsvoorstel juist nu weer opnieuw op de agenda. Want, met de nieuwe verkiezingen in het zicht, zou dit toch wel eens een onderhandel punt kunnen worden, bij de vorming van een nieuwe regering met D66. Misschien is dus de timing toch nog niet zo slecht gekozen door D66.

Onvrijwillige euthanasie komt mogelijk dichterbij.
Alhoewel voorstanders van euthanasie het ontkennen, is het m.i. niet ondenkbaar dat er een tijd gaat komen dat men ernstig zieke patiënten, die echter nog geen doodswens hebben, gaat vragen toch toe te stemmen in (vrijwillige?) euthanasie. Het zal in ieder geval voor patiënten die al eerder in hun leven een euthanasie verklaring hebben ondertekent, onmogelijk worden om daar nog op terug te komen. Ik denk hierbij met name aan een situatie zoals we bijna gehad hebben, waarbij gekozen moet worden welke patiënten nog wel een behandeling krijgen op een IC afdeling en welke niet.

Er zal in de toekomst ook nog meer rekening gehouden gaan worden met de kosten, die de verpleging of behandeling van een ernstig zieke patiënt met zich meebrengt. Op dit moment is er zelfs een maatschappelijk debat gaande, waarin de vraag gesteld wordt of er grenzen zijn aan de kosten die we uitgeven voor de zieke medemens. Wat moeten we met een patiënt die tonnen per jaar nodig heeft voor een speciaal medicijn.

Men zal het binnenkort zelfs mogelijk asociaal gaan vinden, als iemand die ernstig ziek is en die geen kans meer heeft op verbetering, toch besluit om gewoon door te leven, ondanks de hoge kosten van de verpleging. En het is ook niet ondenkbaar dat in zo’n geval anderen over ons levenseinde een besluit gaan nemen, zoals naaste familie leden of de behandelend arts. De patiënt wordt dan alleen nog maar geïnformeerd.

Veel mensen zeggen: “ja maar er is toch een euthanasie wet?” Maar voor voorstanders van deze euthanasie wet, leverde dit echter vanaf het begin al onvoldoende op. Bij het, in 2002 legaliseren van deze wet, is er namelijk voor gekozen om dit alleen toe te staan bij ‘ondragelijk lijden’. Om die reden heeft men tegelijk bij deze wet de z.g. zorgvuldigheidsvereisten vastgelegd. Euthanasie en hulp bij zelfdoding blijven daardoor dus strafbaar, tenzij de arts zich houdt aan zorgvuldigheidsvereisten en hiervan melding maakt. Met deze laatste zin heeft men de wet er door weten te drukken. Kamerleden met nog enig christelijk ethisch besef, werden hierdoor tevreden gesteld.

Maar… waar we dan nu mee zitten, is dat bewust onvoldoende is vastgelegd wat de term ‘ondragelijk lijden’ nu precies inhoud. Sterker nog, artsen en andere deskundigen interpreteren het allemaal weer anders, hetgeen ook de bedoeling was. Het gevolg is nu dat de wet op geen enkele wijze zekerheid biedt. Er zijn nu ook steeds meer artsen, die menen dat ze de wet wel iets ruimer kunnen toepassen. Men heeft een eigen interpretatie van ondragelijk lijden en dus wanneer men de z.g. vrijwillige euthanasie legaal kan toepassen.

Al enkele jaren hebben we nu ook de z.g. mobiele teams voor euthanasie, van de NVVE. Het betreft hier een team artsen, welke bij mensen persoonlijk thuis euthanasie toepassen. Zij interpreteren de term ‘ondragelijk lijden’ ook weer op geheel eigen manier, omdat ze vinden dat de patiënt in ons land nog steeds onvoldoende geholpen wordt met de huidige euthanasie wet.

Voorstanders van euthanasie pleiten weer voor vereenvoudiging en verruiming van de wet. Vereenvoudiging in de zin dat het mogelijk zou moeten zijn, dat er gewoon een pilletje genomen wordt als men dood wil. Verruiming van de wet wil men in die zin, dat iedereen die 12 jaar of ouder is, gewoon zelf moet kunnen beslissen of hij of zij verder wil leven.

Steeds meer mensen in onze samenleving zien tegenwoordig ook euthanasie als een aanvaardbare oplossing, om lichamelijk of geestelijk lijden te beëindigen. Maar voor een christen staat altijd bovenaan de vraag: wat zegt God hierover?

Wat brengt een mens tot zelfdoding?
Er is verschil, euthanasie is een begrip dat in veel betekenissen kan worden gebruikt. In de eerste plaats, iemand die in ernstige mate lijdt aan een dodelijke en/of ongeneeslijke ziekte. Zo iemand kan geholpen worden door het staken van een levensverlengende medische behandeling, hetgeen passieve euthanasie wordt genoemd. Maar, men mag dan feitelijk niet van euthanasie spreken, als alleen wordt bedoeld: het achterwege laten van geneesmiddelen of medische behandelingen, zoals bijvoorbeeld heel ingrijpende operaties of chemotherapie, waarvan het resultaat niet kan worden gegarandeerd of waaraan voor de patiënt zware nadelen zijn verbonden. In een dergelijk geval kan het achterwege laten van een behandeling niet als een opzettelijke verkorting van het leven worden opgevat, dus als zelfdoding of euthanasie. Het is in veel gevallen zelfs begrijpelijk, dat mensen op een bepaald moment niet meer de kracht kunnen vinden, voor nieuwe pijnlijke en psychisch belastende onderzoeken of behandelingen.

Maar dat ligt heel anders als mensen actief geholpen worden door een dodelijke medische handeling, dan is er sprake van een zogenaamde actieve euthanasie. Men legt dan vaak de datum en het uur vast waarop men wil sterven. Vooral als het gaat om bijvoorbeeld depressieve mensen, die in een diepe depressie naar de dood verlangen, moeten we beseffen dat het verlangen om te sterven een gevolg is van de depressie. Het is maar de vraag of men nog steeds naar de dood zal verlangen, als de depressie afneemt.

Deze mensen worden bedrogen door satan, die de vader van de leugen is en die hen wijsmaakt dat na de zelfmoord alle problemen voorbij zijn. Maar de werkelijkheid is, dat als we onze ogen hier sluiten, de eeuwigheid begint.

Soms zie je het allemaal niet meer zitten. Je ziet als een berg tegen alles op. Je bent moe en je hebt nergens zin in. Veel mensen hebben hier wel eens last van. Meestal gaat het vanzelf weer over. Maar soms duurt het langer – bijvoorbeeld al weken of zelfs maanden – en heb je het gevoel dat het niet meer over gaat. Als jij je zo voelt, dan voel je je ‘depressief’. Gelukkig is er uitkomst voor je, er is een God die je liefheeft, je begrijpt en Hij is instaat om te helpen. Hij zegt in de Bijbel:
“Vrees niet, want Ik ben met u; zie niet angstig rond, want Ik ben uw God. Ik sterk u, ook help Ik u, ook ondersteun Ik u met mijn heilrijke rechterhand.” (Jesaja 41:10)

Luister naar wat de Bijbel daarover zegt.
De duivel is een dief en een mensenmoordenaar. Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar zegt Jezus: ”Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid” Joh. 10:10 en in Joh. 8:44 zegt Jezus dat satan een “moordenaar” is en de “vader der leugen”. De wanhoop gevoelens die leiden tot zelfmoord worden veroorzaakt door zijn leugens, hij stelt de mens ‘zelfmoord’ als een mogelijke oplossing voor, maar in feite is dit niet de oplossing, want er is een leven na dit leven. Satan is erop uit om ons geluk en levensvreugde te stelen, maar ook onze eeuwige behoudenis. Uiteindelijk wil hij ons het leven onmogelijk maken en ons drijven in de armen van de dood. Jezus leerde dat de dood en de vernietiging het werk zijn van “de dief” (Satan), maar Jezus wil juist dat we het ware levensgeluk zullen kennen, wat alleen van Hem kan komen. Hij zei: “Een dief komt alleen om te roven, te slachten en te vernietigen, maar………..Ik ben gekomen om hun het leven te geven in al zijn volheid”. (Joh. 10:10).

Vandaag worden er heel veel mensen door de duivel bedrogen. Vandaar dat het absoluut onjuist is, om mensen met zelfmoord neigingen te helpen hierin. Zogenaamd omdat ze recht hebben om zelf een eind aan hun leven te maken. Dit zijn ook leugens van satan. In feite wordt deze mensen een laatste kans op een eeuwig gelukkig leven, nog ontnomen.

Wat zegt de Bijbel over het nemen van je eigen leven?
God heeft een groot plan voor ons leven. God heeft ons naar zijn beeld gemaakt (Genesis 1:26-27). Hij schiep ons met een doel en God heeft een specifiek plan in gedachte voor iedereen. Zijn plan kan nooit zijn dat we door zelfdoding om het leven komen.

Luister wat de God zegt in de Bijbel: “Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven.” (Jeremia 29:11).

Gods plan voor ons is het leven, niet de dood. Het loon van de zonde is de dood, maar het geschenk van God is het eeuwige leven in Christus Jezus, onze Heer (Rom. 6:23). Het leven behoort aan God. Het is niet aan ons om ons eigen leven te nemen of het leven van iemand anders.

Als zelfmoord het antwoord niet is, wat dan wel?
De oplossing voor onze wanhoop en hopeloosheid is niet zelfmoord, maar geloof in God. Christus belooft dat Hij ons rust zal geven van onze problemen. “Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven.” (Mat. 11:28).

Een mens die rust gevonden heeft in Jezus, weet dat niets hem of haar nog kan scheiden van Jezus liefde, Lees Rom. 8: 35-39. Doorpraten? Dat kan, mail ons gerust je krijgt altijd antwoord. Klik hier

Geplaatst in Actueel, euthanasie | Tags: | Een reactie plaatsen

Genderneutraal, kan dat wel? Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

Genderneutraliteit betekent dat men geen onderscheid meer wil maken tussen mannen en vrouwen. Men wijst daarbij vrouwelijke of manlijke eigenschappen volledig af, ze worden gewoon ontkent of neergezet als discriminerend gedrag als je daar toch over spreekt.  Er is een verschil, er zijn mensen die fysiek gezien gewoon man of vrouw zijn, maar men zegt zich zo niet te voelen. In dat geval vind men kennelijk dat het gevoel leidend moeten zijn. Bij hoge uitzondering zijn er ook mensen waarbij het fysiek echt niet duidelijk is vast te stellen of men man of vrouw is.

In ieder geval is bij de over grote meerderheid van de mensheid, gewoon sprake van vrouwelijke of manlijke lichamelijke kenmerken. Maar toch ziet onze regering genoeg redenen, om het z.g. genderneutraal paspoort in te voeren. Men zegt dat het meer zou passen bij de geest van deze tijd. Maar men wil nog veel verder gaan, namelijk naar een genderneutrale maatschappij. In feite bestaat die genderneutraliteit gewoon niet. Niemand is helemaal genderneutraal, want bijna elk mens heeft kenmerken waaruit zijn of haar geslacht duidelijk wordt, dat te blijven ontkennen gebeurt tegen beter weten in.

Jezus heeft het als volgt gezegd in Mattheus 19:4 “Hij antwoordde en zei: Hebt je niet gelezen, dat de Schepper de mens van den beginne als man en vrouw heeft gemaakt?”

Het is in deze tijd van groot belang dat we in de kerk of evangelie gemeente de Bijbelse waarheid blijven verkondigen, met betrekking tot actuele zaken als: genderneutraliteit, homofilie, huwelijk en seksualiteit in het algemeen. De wereld om ons heen doet het ook, onze kinderen worden op jonge leeftijd al besmet met het wereldse denken over seksualiteit. Feitelijk was het beter als we de wereld voor waren en onze kinderen eerst vanuit de Bijbel, onderwijs hierover gaven. Als we ons dit goed realiseren dan wordt tegelijk duidelijk hoe belangrijk kinder-, tiener- en jeugd- leiders(sters) zijn in de gemeente. Nee, het is niet alleen gezellig bezig zijn met de kinderen. Leiders hebben de verantwoordelijkheid om hen bij Jezus te brengen en vooral, om een tegenwicht te zijn tegen al het onheilige en on-Bijbelse wat ze buiten en op school horen. Misschien moet er wel aangepast materiaal komen voor kinderen, om deze dingen eenvoudig uit te leggen. Mijn gebed is dat er zulke mensen zullen opstaan, die vervuld zijn met Gods Geest en wijsheid van God hiervoor ontvangen hebben.

Ik zou ook geestelijk leiders willen oproepen om tijdens Bijbelstudie avonden, jeugd bijeenkomsten etc., deze onderwerpen gewoon aan de orde te stellen, de Bijbel daarbij te openen en de mensen voor te houden, wat zegt de Bijbel? Laat ons vooral niet vergeten in de eindtijd te leven. Dat wil zeggen, de tijd waarvan de Bijbel voorspelt, dat de put van de afgrond (plaats waar demonen verblijven), open zal gaan, om mensen te besmetten met zonden en de vele leugens van satan. (Openbaring 9:1, 1 Timotheüs 4;1, 2 Timotheüs 3;1)

Waar komt genderneutraliteit vandaan?
Er zijn steeds meer mensen die “denken” niet volledig man of vrouw te zijn. Vooral onder de zogenaamde LHTB’s (lesbisch, homoseksueel, biseksueel, transgender, interseksueel) pleit men voor een gender neutrale wereld, d.w.z. men wil zelfs niet meer als man of vrouw aangesproken worden of ingedeeld worden. Je bent dus niet langer een hij of zij, maar een ‘het’ (= onzijdig). Bijvoorbeeld, de NS is daar inmiddels al mee begonnen, door reizigers niet meer aan te spreken met ‘dames en heren’, maar met ‘beste reizigers’. Natuurlijk is dit voorlopig nog geen probleem, maar dit is wel nog maar een begin, het gaat nog heel veel verder.

Voorstanders van een genderneutrale maatschappij, roepen dat er ook veranderingen komen in speelgoed, tijdschriften, kleding, beroepskeuze, scholing en sportverenigingen en nog veel meer. Ook bijvoorbeeld de sekse registratie bij geboorte zou moeten verdwijnen. Je kunt het allemaal samenvatten onder de zogenaamde gender-revolutie of het gelijkheidsprincipe en de overheid werkt hier ijverig aan mee. Zelfs een aantal  zogenaamde christelijke partijen, gaan hierin mee en persoonlijk vind ik dat onbegrijpelijk.

Gezien vanuit het standpunt van de Bijbel is er echter geen compromis mogelijk, zelfs niet als dit in de toekomst voor christenen gevolgen zou hebben, voor de verhoudingen binnen onze samenleving. Maar daarvoor moet je wel het karakter hebben van mensen uit de Bijbel zoals Kaleb, Daniël, Johannes de doper, Stefanus, Paulus etc., die weigerden om compromissen te sluiten. Voor veel mensen lijkt het allemaal onschuldig, maar dat is het niet en er komt nog veel meer. Dit is slechts een van de vele maatregelen waarmee op dit moment deze ideologie aan ons wordt opgedrongen.

De gender-revolutie.
Het zogenaamde gelijkheidsprincipe is bezig om de wereld in haar greep te krijgen. We beseffen echter nog niet, hoever dit proces al gevorderd is, dat alles heeft ook te maken met de zogenaamde gender-revolutie.

Wat bedoel ik? Het gaat om het stap voor stap afbreken van de eigen identiteit van mannen en vrouwen. Speciaal als het gaat om van oudsher traditionele vormen, zoals het seksuele gedrag van mannen en vrouwen en de sociale verhoudingen in maatschappij, huwelijk en gezin. Zo ook het beleid van de EU is erop gericht, dat de verschillen tussen mannen en vrouwen zoveel als mogelijk moeten verdwijnen. Het gelijk willen zijn van mannen en vrouwen heeft er o.a. toe geleid dat het begrip sekse, wat gewoon het biologische geslacht aangeeft, nu vervangen wordt door het begrip gender. Men wil met het begrip gender benadrukken dat vooral iedere seksuele gerichtheid: heteroseksueel, homoseksueel, lesbisch, biseksueel en transseksueel, gelijkwaardig is voor onze regering en ook door ons (de maatschappij) moet worden aanvaard.

Het doel is uiteindelijk om een nieuwe mens te scheppen, die de vrijheid heeft zijn seksuele identiteit onafhankelijk van zijn biologische geslacht te kiezen en te beleven. Het seksuele verschil tussen man en vrouw, zoals in de oorsprong door de Schepper bedoeld,  wordt niet meer als van deze tijd beschouwd. Maar in diepste wezen gaat het om een strijd tegen God en de Bijbel, men wil vrij zijn. Deze ideologie is feitelijk bezig een soort nieuwe “religie” te worden, die  straks vanuit onze overheid iedere burger wordt opgelegd.

De genderrevolutie past bij de manier van denken waarin de menselijke behoeften en gevoelens de bron van moraal zijn. Dus, goed is wat goed voelt. Waarheid is wat mensen zelf vinden en niet wat God zegt in de Bijbel. In wezen wordt de mens als een maakbaar product gezien. De genderideologie gaat heel ver: zij is een regelrechte ontkenning van de werkelijkheid dat God de mens mannelijk en vrouwelijk heeft geschapen.  Vergeet het niet, het is een leugen van satan.

Strategie van satan.
Let goed op, want het gaat geruisloos, de zogenaamde gender revolutie dringt ook binnen in kerken, evangelie gemeenten, universiteiten, scholen en is zelfs de kleuterscholen binnengedrongen. Vooral via het onderwijs worden de kinderen al vroeg gewend geraakt aan deze nieuwe opvattingen. In het onderwijs en in de academische wereld en is  deze revolutie zeker niet zonder resultaat.

Iedereen die tegen deze nieuwe ideologie is, wordt discriminatie, racisme en domheid verweten, er rust daarom gewoon een taboe op het geven van kritiek. Deze strijd om gelijkheid wordt ook slim voorgesteld als: een strijd voor vrijheid, tolerantie en mensenrechten en… wie kan daar nu tegen zijn. En het grote wapen dat men in de strijd gebruikt, is o.a. de antidiscriminatiewet.

Zelfs onze jongste kinderen.
Zelfs voor groep 1 en 2 van de basisschool heeft men nu een programma om de gendertypering te doorbreken. Jawel, onze 4 en 5 jarige kinderen in ons land, krijgen er op de scholen mee te maken. Want ook deze kleine kinderen lijden(?), volgens de minister  (2019), aan het “genderstereotypen”. De minister schakelt daarom nu het onderwijs in om het z.g.  ‘genderstereotypering’ bij kinderen te doorbreken’.

In Nederland zijn we verplicht om onze kinderen vanaf 5 jaar naar school te sturen en dus is er geen ontsnappen aan de z.g.  lhbt-propaganda, wat nu wordt verplicht op de scholen. Men zegt nu, jongeren moeten feministisch gestuurd worden in hun beroepskeuze. Daarom moeten o.a. schoolboeken herschreven worden. Die bevatten namelijk ook veel traditionele geslachtsrollen en dat vindt de minister fout. Dit zal naar verwachting een geweldig effect hebben op onze kinderen.

En de verwarring kan nog verder.
Ook neemt het aantal mensen toe dat van geslacht wil veranderen, de zogenaamde transgenders. De geslachtsverandering is al lange tijd, tot op zekere hoogte mogelijk, maar toch kan nog lang niet alles. Zo blijft het nog onmogelijk dat een man die omgebouwd is tot vrouw, ook zwanger zou worden en kinderen baren. Het is dus nog steeds noodzakelijk om een draagmoeder erbij te betrekken, die het kind baart. Reden genoeg om weer meer kostbaar onderzoek te doen, want men vindt dat alles wat we tegenwoordig willen, moet ook mogelijk zijn.

Mensen die denken dat ze in het verkeerde lichaam zijn geboren, geloven dus dat God bij de conceptie, een fout heeft gemaakt en dit is onmogelijk. Transgender en Transseksualisme is daarom absoluut een leugen van satan.

In Jeremia 1:5 zegt God tot de profeet: “…voordat Ik u in de moederschoot vormde, heb Ik u gekend; voordat u uit de baarmoeder naar buiten kwam, heb Ik u geheiligd”.

Mijn geslacht, als man of vrouw, maakt deel uit van mijn identiteit, dus hoe God mij gedacht heeft te maken. Als dit Gods plan voor mijn leven is, kan het niet zomaar door mensen veranderd worden. Misschien wel uiterlijk, maar niet innerlijk. Want net zoals een vis niet omgezet kan worden in een vogel, kan een man niet in een vrouw worden veranderd, of omgekeerd, omdat ons geslacht een fundamenteel aspect is van hoe we door God geschapen zijn.

Maar satan is beslist de oorzaak van gender verwarring. Door de zonde worstelen mensen met allerlei mentale, emotionele, fysieke en seksuele gebrokenheid. De wereld is vol misbruik, geweld, angst, onwetendheid, ziekte, armoede en verslaving. En dit alles wordt aangevuurd door de duivel, die Jezus ‘leugenaar en vader van de leugens’ noemde (Johannes 8:44). Maar Jezus maakt vrij.

Misschien heb je hulp nodig, of wil je anoniem je verhaal kwijt. Dat kan, je krijgt altijd antwoord: KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Homofilie | Tags: | Een reactie plaatsen

Een geestelijk leider is geen manager. Wat zegt de Bijbel?

door Henk Herbold

In de huidige tijd zien we steeds meer leiders opstaan in evangelische kringen die zichzelf eerder zien als een soort manager van een groot bedrijf, dan als toegewijde dienaren van Gods werk. Ze leiden de gemeente alsof het een commercieel bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is, maar levend lichaam van Christus waarvan Jezus het hoofd is. Ze zijn drukken met het maken van prachtige schema’s en het ontwerpen van structuren, dan met de pastorale zorg van de gemeente leden.

Maar het is ook waar dat niet iedereen die meent een leider te zijn, het ook is. De Bijbel zegt dat God ‘sommige’ heeft aangesteld in de gemeente (1 Cor.12:28-31). Het is beslist geen schande als een leider terugtreed uit zijn functie, omdat hij gaandeweg tot de ontdekking komt niet over de juiste bestuurskwaliteiten te beschikken. Dit is in ieder geval veel beter dan te blijven in een taak waar men geen roeping voor heeft, met mogelijke schade voor de gemeente en hem zelf.

We willen hier even kort de eigenschappen bespreken waaraan leiders moeten voldoen.

1. Een geestelijk leider moet geen carrière jager zijn.

De Bijbel zegt in Rom.12:3 “Want krachtens de genade, die mij geschonken is, zeg ik een ieder onder u: koestert geen gedachten, hoger dan u voegen, maar gedachten tot bedachtzaamheid, naar de mate van het geloof, dat God elkeen in het bijzonder heeft toebedeeld.”

Een groot gevaar voor leiders is hoogmoed. Het is het eerste en belangrijkste waar leiders voor moeten waken. Natuurlijk is hoogmoed een ernstig gevaar voor iedereen, maar geestelijke leiders zullen er meer last van te hebben. Zij worden vaak in een positie geplaatst waarin andere hoge verwachtingen van hen hebben. Wanneer een leider bijvoorbeeld door veel mensen bejubeld wordt, omdat hij bepaalde dingen zeer goed doet, komt hij gemakkelijk in de verleiding om op anderen te gaan neer te zien.

Zelfs geestelijk leiders die veel waarschuwen voor hoogmoed, kunnen er toch zelf aan ten prooi vallen, want dit gevaar is vaak veel groter dan men denkt en dus kan het gemakkelijk onderschat worden. Vandaar dat dagelijks gebed en diep buigen voor de Heer, de enige weg voor een leider is om hiervoor bewaard te blijven. Hoogmoed is bij uitstek de manier waarop de duivel een geestelijk leider ten val kan brengen. Want vanuit deze zonde komt nog veel meer voort, zoals leugens, oneerlijke praktijken en schijnheiligheid. Hoogmoed komt voort uit onze zondige natuur en daarom waren we er in ieder geval allemaal bevattelijk voor.

In het bijzonder leiders moeten zich de vermaning van Paulus aan de Corinthiërs voor ogen houden in 1 Cor.3:5: “Daarom, noch wie plant, noch wie begiet, betekent iets, maar God, die de wasdom geeft.”

2. Geestelijk leiders moeten teamspelers zijn.

Twee voorbeelden waarin we zien dat God wil dat leiders teamspelers zijn.

– Handelingen 6:1-6 beschrijft hoe met het groter worden van de gemeente te Jeruzalem de behoefte aan diakenen ontstaat: er zijn ‘handen’ tekort voor het bedienen van de tafels. De apostelen zien dit in en stellen de voltallige gemeente voor: “Ziet dan uit, broeders, naar zeven mannen onder u, die goed bekend staan, vol van Geest en wijsheid, opdat wij hen voor deze taak aanstellen.”

– Dit stemt ook overeen met de raad die Mozes van zijn schoonvader Jethro kreeg toen hij van de ochtend tot de avond bezig was om recht te spreken tussen het volk: (Ex.18:21) “Gij moet onder het gehele volk omzien naar flinke, godvrezende en betrouwbare mannen, die winstbejag haten, en hen aanstellen als oversten van duizend, oversten van honderd, oversten van vijftig en oversten van tien.”

Daarom, ook nu moet het werk in de gemeente gedelegeerd worden aan betrouwbare mensen, vol van Geest en wijsheid, het werk kan niet slecht door één persoon gedaan worden. Een leider moet zich dus omringen met bekwame mensen die hem kunnen helpen en adviseren. Maar leiders die niemand naast zich dulden of kunnen verdragen, geven daarmee in feite aan ongeschikt te zijn voor het geestelijk leiderschap.

We zien nogal eens groepen van gelovigen met een leider die zichzelf onaantastbaar is gaan vinden en zelfs absolute gehoorzaamheid eist van zijn volgelingen. Hoewel men soms ook nog de mond vol heeft over Bijbelse principes van verantwoordelijkheden delen en gaven die gelovigen hebben, duldt men in de praktijk toch niemand naast zich. Men mag dan wel meewerken, maar de leider deelt niet het gezag wat hij heeft, dus de verantwoording blijft ten alle tijden alleen bij hem. Dit is dan totaal anders dan wat we in de Bijbel vinden. Mozes werd juist gecorrigeerd door zijn schoonvader Jethro, toen hij de neiging had om alles alleen te doen.

Jezus is tijdens zijn aardse bediening ook direct begonnen om 12 apostelen op te leiden. (Luc.6:13). Hij wist dat de tijd zou komen dat Hij ten hemel zou varen en dat Zijn werk door anderen zou moeten worden voortgezet.

Tevens zond Hij zijn discipelen ook uit om de boodschap van het koninkrijk te verkondigen en met zieken te bidden (Luc.9 en 10) en Hij liet ze zelfs toe om mensen te dopen (Joh.4:1). Hij schakelde ze dus werkelijk ook in.

Een van de beste middelen tegen het gevaar om solistisch te worden in geestelijk leiderschap, is direct anderen mee te nemen in de bediening en hen de ruimte te geven zich naast je te ontwikkelen. Natuurlijk zit daar ook een gevaar in, je loopt als leider veel meer risico op rivaliteit en afgunst. Maar tegelijk moet elke leider beseffen dat het werk van God niet het eigendom van de leider is, zelfs al heeft hij aan de basis van het werk gestaan. God is machtig om je als leider te bevestigen en als Hij het niet doet kunnen we beter stoppen en plaats maken voor anderen, want anders is het gewoon mensen werk.

3. Geestelijk leiders moeten ook open staan voor kritiek.

“Daarom, wie meent te staan, zie toe, dat hij niet valle.”( 1 Kor.10:12)

Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jaloersie.

Maar een leider moet geleerd hebben om te onderscheiden of God spreekt, of dat het uit een andere bron komt. Kritiek mag nooit geuit worden om af te breken en iemand geestelijk omver te halen, maar juist om op te bouwen. Maar.. dit is ook waar: kritiek kun je alleen accepteren als je bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voordurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen.

Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

4. Een leider moet zoveel mogelijk samenbinden en niet verdelen.

Het is soms beangstigend om te zien, hoeveel verdeeldheid er ontstaat in geestelijk werk door persoonlijke ambitie van leiders. Soms wordt er een klein meningsverschil gevonden om een splitsing te rechtvaardigen, terwijl het in werkelijkheid om een persoonlijk conflict gaat. Feitelijk moet een leider zijn persoonlijke conflicten met iemand kunnen oplossen, zonder dat de gemeente er schade door ondervindt. Het is in ieder geval geen bewijs van geschiktheid als leider, als men gaat lobbyen in de gemeente om mensen achter zich te krijgen. Daarmee ontstaat er verdeeldheid en staan we de eensgezindheid, die van levensbelang is voor een gemeente, juist in de weg.

Wat is dat: eensgezindheid? Eensgezindheid is een zaak van het hart. Het heeft alles te maken met de manier waarop we in de gemeente met elkaar omgaan. Niet het feit dat iedereen hetzelfde vindt, maakt een gemeente, maar het feit dat iedereen dezelfde gezindheid heeft, namelijk de gezindheid van Christus.

Natuurlijk betekent het niet dat we over alles verschillend mogen denken. Er zijn Bijbelse principes, zoals onze redding door Jezus offer en de waarheid van de Bijbel, welke de basis vormen van de gemeente van de Heer. Daarover mogen we dus nooit van mening verschillen.

Maar.. waar de gezindheid van Christus is, is geen plaats meer voor eigen geldingsdrang. Paulus schrijft: Fil.2:3 “In ootmoed achte de een de ander uitnemender dan zichzelf”. Het uitnemender achten van de ander, is een belangrijk principe in geestelijk leiderschap. Ootmoed is een sieraad voor geestelijke leiders en het bewaart ons voor verdeeldheid. Vandaar dat een geestelijk leider daarin een voorbeeld moet zijn.

Het is van groot belang dat een leider integer is. Weinig zaken hebben de voortgang van het Evangelie meer schade toegebracht dan leiders die niet integer zijn en die integriteit begint in de eigen omgeving. Meer lezen over deze studie: www.evangelisch-nieuws.nl

U kunt mij mailen, u krijgt altijd antwoord: KLIK HIER

Geplaatst in geestelijk leiders, Pastorale zorg | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De ouderen in de gemeente, horen ze er nog helemaal bij?

door Henk Herbold

Online diensten voor ouderen, een oplossing?

Iemand zei het tegen me. Online diensten of livestream diensten, zijn een uitkomst voor onze ouderen. Dus als de corona crisis voorbij is en de corona beperkingen min of meer opgeheven, dan zouden we wel gewoon door kunnen gaan met die online diensten. Het is een kwestie van een investering in apparatuur. En natuurlijk, voor onze ouderen die wat minder of helemaal niet mobiel zijn, is het zeker een uitkomst. Je hoeft dan niet meer naar de samenkomst toe, maar de samenkomst komt digitaal naar jou toe. Maar… is het wel zo’n uitkomst? Als ze dan niet meer gezien worden in de gewone diensten, dan is de kans vrij groot dat ze na verloop van tijd vergeten worden. Je viert niet meer echt gezamenlijk heilige Avondmaal, niemand die meer voor je bidt, kortom je beleeft de diensten niet meer zo. Het contact verdwijnt, hoor je er dan nog wel echt bij.

Veel ouderen hebben ons gezegd, ‘men wil niet apart’, dus thuis en alleen achter de televisie. Ze willen vooral gewoon bij de gemeente blijven horen. Dat betekent dat er dus rekening met hen gehouden zou moeten worden. Dat kan misschien betekenen, dat als het nodig is, we zouden moeten kijken of we op één of andere manier voor vervoer kunnen zorgen. Het besef moet door dringen dat we niet compleet zijn als lichaam van Christus, zonder de ouderen. Ook zij zijn door God aan de gemeente gegeven om met hun wijsheid en kennis mee te bouwen aan de gemeente

Een Noodkreet.
Dit artikel is geschreven naar aanleiding van heel veel berichten die ons bereiken van ouderen mensen, die nu door corona crisis al lange tijd als de ‘kwetsbare groep’ worden gezien, die je maar het beste kunt isoleren van de samenleving. Met de bekende woorden, voor hun eigen bestwil, hebben we veel ouderen ‘ongevraagd’ opgesloten. Regelmatig mailen mensen ons en horen we ook de noodkreet van ouderen. Het gevolg is een vereenzaming bij het ouder worden en het is ook voorgekomen dat mensen uiteindelijk alleen moesten sterven en dat lijkt me vreselijk.

Dit artikel is ook geschreven uit bezorgdheid voor onze ouderen, vooral die aangesloten zijn aan een kerk of gemeente, zij mogen niet worden vergeten. Ik bid dat het een aanzet mag zijn tot bezinning, over aandacht voor ouderen binnen de evangelie gemeenten in ons land. Soms vertellen ouderen ons, dat ze degene waren die aan het begin van de gemeente hebben gestaan, men heeft grote financiële offers gebracht en ze zijn dienstbaar geweest in de vele taken en activiteiten die er zijn in de gemeente.

Iets om beslist rekening mee te houden.
In tegenstelling tot wat velen nu nog denken, ziet de toekomst er toch heel anders uit, dan wat men zou verwachten. Waar sommige gemeente leiders volledig aan voorbij gaan is, dat één van de belangrijkste ontwikkelingen in deze tijd is ‘de wereldwijde toename’ van het aantal ouderen. Er is sprake van een ‘dubbele vergrijzing’, ouderen gaan in een zeer korte tijd een hele nieuwe en interessante doelgroep worden. Niet alleen méér mensen worden oud, mensen zullen gemiddeld ook langer leven. Het aantal personen boven 60 jaar in Nederland stijgt de komende jaren, naar 1/3 van de bevolking en dat gaat al heel snel. Deze enorme verschuiving zal naar verwachting een geheel nieuwe verhouding tussen jongeren en ouderen met zich meebrengen in de gemeente.

Deze situatie is beslist een unicum in de geschiedenis. Bij de regering en veel maatschappelijk organisaties, begint het besef langzaam door te dringen, maar helaas nog niet altijd in de gemeente van de Heer.
Tegenwoordig worden we in de wereld om ons heen wel, op vele wijzen gewezen op de gevolgen van deze ontwikkeling. Bijvoorbeeld dat de beroepsbevolking daalt in verhouding tot het aantal mensen dat gepensioneerd is. Ook het aantal eenpersoonshuishoudens zal toenemen en dus de vraag naar kleinere woningen etc.. Er zijn al speciale beurzen en markten voor ouderen, omdat deze groep ook meestal meer te besteden heeft.

De vraag is, in hoeverre staan we als gemeente stil bij de gevolgen van de dubbele vergrijzing, voor de wijze waarop we gemeente (willen) zijn, in de toekomst? Het zal in ieder geval helder moeten zijn, dat Bijbels gezien ook ouderen deel zijn van het lichaam van Christus. In een Bijbelse gemeente zal dus plaats en aandacht moeten zijn voor alle leeftijdsgroepen en zonder dat kan de gemeente straks feitelijk niet bestaan. Als we het Bijbels willen doen, zal er dus gezocht moeten worden naar een manier om samen op te trekken, oud en jong.

De ouderen zijn niet allemaal hetzelfde.
Wat ik bedoel te zeggen is, dat er een grote diversiteit bestaat onder ouderen. Vaak hebben we een verkeerd beeld van ouderen. Er wordt ook nog al eens gegeneraliseerd of dat alle ouderen ouderwets en hulpbehoevend zijn. Men spreekt dan gemakkelijk met verkleinwoorden als ‘die oudjes’ of ‘dat lief omaatje of opaatje’. In deze uitspraken liggen beelden over ouderen opgesloten, waarbij men ouderen naar onze overtuiging geen recht doet en zeker als gerekend wordt vanaf 60 jaar. Er is een enorm verschil tussen de volop in het werkzame leven staande 60-plusser en de vitale gepensioneerde of de thuiswonende 80-er die niet meer zo mobiel is of de kwetsbare oudere die vrijwel volledig afhankelijk van zorg is.

Belangrijk gegeven.
In ieder geval zal de groep ouderen boven de 60, die nog een volledige baan heeft en ook nog vol en vitaal in het leven staat, in de komende jaren steeds groter. Als we als gemeente ons alleen maar richten op de jongeren beneden de 30 jaar, dan zullen in de komende jaren steeds meer evangelie gemeenten mensen gaan verliezen.

Ouderen een zegen in een gemeente.
Ouderen kunnen overigens ook een zegen zijn in de gemeente. In Psalm 92:15 staat: “in de grijze ouderdom zullen zij nog vruchten dragen…..” Feitelijk kunnen we geen leeftijdscategorie uitsluiten, de één kan niet zonder de ander. Spanningen tussen jong en oud, de z.g. generatiekloof, zijn zeker niet uitgesloten, maar de verschillen dienen wel te worden gerelativeerd. Uiteindelijk is iedereen afhankelijk van het Hoofd van de gemeente (= Jezus) en van elkaar, want zonder dat zijn we geen lichaam van Christus.

Vooral samen.
Ouderen en jongeren zouden vooral samen moeten gaan nadenken en bidden, hoe b.v. de wekelijkse eredienst in de gemeente moet worden ingevuld. We zouden ons moeten afvragen op welke manier kunnen jongeren, kinderen en ook ouderen bijdragen aan het programma en niet alleen één bepaalde groep. Bijvoorbeeld over de keuze van de muziek en de liederen in de eredienst op zondag. Er moet zeker ruimte zijn voor andere uitingsvormen in lied, lofprijzing, aanbidding en bijvoorbeeld dans, maar dat moet wel gelden voor jongeren, kinderen en ouderen. Het zou beslist een geweldige overwinning zijn, als we bereid zouden zijn om in een eredienst ook eens een oud lied te zingen, waar ouderen van genieten en door gezegend worden. Een enkele keer komen we het gelukkig nog tegen in ons land, maar wel steeds minder. We zijn er zeker niet, door te zeggen dat de ouderen zich maar moeten aanpassen en anders is er geen plaats voor ze in de gemeente. Een gesprek hierover in de gemeente is m.i. daarom hard nodig. Het startpunt moet wel zijn, de bereidheid om te luisteren naar wat jongeren én ouderen elkaar te zeggen hebben.

Een paar opmerkingen om over na te denken voor uw gemeente:

  • Functioneert de gemeente waar u naar toe gaat wel echt als Lichaam van Christus? Dat wil zeggen, kan elk lid (jong en oud) voluit een bijdrage geven in de erediensten.

  • Welke rol en positie hebben ouderen in dit verband? Wordt er ook nagedacht hoe de gemeente kan worden opgebouwd door hun inzet, toewijding en geloof? Hebben hun adviezen nog betekenis in de gemeente. Met verbazing hoorde we dat er gemeenten in ons land zijn, waar een leeftijdsgrens is ingesteld voor bestuurlijke en pastorale taken. Men wil daarmee voorkomen dat teveel mensen boven de 60 jaar nog actief zijn op belangrijke posten in de gemeente. Echter, Bijbels gezien is hier geen enkele reden voor, het zijn dus absoluut gedachten van mensen en zeker niet van God.

  • Sta erbij stil hoe uw gemeente haar opdracht kan verstaan en daardoor ook mede invulling kan geven aan Gods belofte voor ouderen:

“Tot in je ouderdom blijf Ik dezelfde,
tot in je grijsheid zal Ik je steunen.
Wat Ik gedaan heb, zal Ik blijven doen
Ik zal je steunen en beschermen.” (Jesaja 46:4).

Misschien heeft u iets meegemaakt en herkent u iets in dit artikel. Als u wilt kunt u ons uw verhaal mailen, u krijgt altijd binnen twee dagen een antwoord. KLIK HIER.

Geplaatst in Actueel, Ouderen, Pastorale zorg | Tags: | Een reactie plaatsen

Annexatie van Palestijnse gebieden door Israël, is het plan van God.

door Henk Herbold

En  toch is er hoop voor Israël. Het dagelijks gebed bij de Klaagmuur en de vele briefjes met gebeden in de naden van de muur, getuigen van een diep verlangen van vele Joden naar de komst van de Messias. Op een dag zal Hij komen en Zijn volk Israël verlossen (Zach.14). Jezus zal zichzelf bekend maken aan Zijn Joodse broeders, zoals Jozef zichzelf ook bekend maakte aan zijn broers.

Verzet van De Raad Van Kerken.
De Raad van Kerken heeft een brief gestuurd naar de Europese ministers van Buitenlandse Zaken. In de brief wordt een dringend appel gedaan, om protest aan te tekenen tegen de annexatie van Palestijnse gebieden door Israël. Men verzet zich hier met name tegen het Amerikaans-Israëlisch plan om de annexatie mogelijk te maken van nederzettingen en andere strategisch belangrijke gebiedsdelen van de Westelijke Jordaanoever.

Wat nooit eerder gebeurd is, vindt nu plaats, de regering Trump heeft haar volledige steun uitgesproken aan Israël voor de annexatie van de Syrische Golanhoogten en Jeruzalem als hoofdstaat van Israël te erkennen, waarnaar inmiddels de VS-ambassade is verhuisd.  De Verenigde Naties, Europa, Syrië en Turkije zijn uiteraard niet te spreken over deze actie van Amerika en Israël, maar ook dit is in het plan van God en niemand kan dat stoppen.

Tweestaten oplossing.
Vooral omdat tegenstanders denken, dat hiermee de vooruitzichten op een z.g. tweestaten oplossing met het Palestijnse volk onmogelijk wordt, verzet men zich. Die zogenaamde tweestaten oplossing wordt door de westerse mogendheden algemeen gezien als de sleutel tot vrede in het Midden Oosten. Deze zogenaamde oplossing is echter geen oplossing.

Een tweestaten oplossing zal echter geen echte vrede geven, maar het zal eerder nog sneller tot een escalatie tussen de twee aartsvijanden leiden. Waarom? Omdat een partij als de Hamas het helemaal niet gaat om een eigen Staat. Het gaat veel meer om de haat tegen het Joodse volk. Men zal zelfs niet tevreden zijn met een eigen Staat, omdat men feitelijk een eind wil maken aan de Israël en het Joodse volk wil verdrijven uit de regio.

Kinderen leren haten.
Al jaren is de Hamas ook bezig Palestijnse kinderen op te voeden, in het leren haten van Joden, christenen, andere gelovigen en afvalligen van de Islam. Kinderen leren al vroeg op school leuzen te roepen als: ‘Dood aan Amerika! Dood aan Israël! Vervloekt zijn de Joden! De overwinning is aan de Islam!’ Ze lopen rond met Islamitische symbolen en namaak geweren. Ze worden al jong geleerd dat een martelaar worden, doordat je sneuvelt in een gevecht met Jood of een ongelovige, is het hoogste ideaal voor een Moslim.

Deze vorm van negatieve beïnvloeding van kinderen, betekent dat ook uit de nieuwe generatie, nieuwe vijanden voor Israël zullen groeien en de strijd dus ook in de toekomst zal worden voortgezet. En dit is nu precies de bedoeling. Ook de Arabische buurlanden zullen niet rusten voordat ze Israël van de kaart hebben geveegd. Dat moet dus wel op een volgende oorlog uitlopen en die oorlog moet Israël weer winnen. Want de Arabieren kunnen tien oorlogen verliezen, maar de Israëli’s slechts één, want dan is het echt afgelopen met dit volk.

Haat is als een klein zaadje, wat geplant wordt in de harten van Palestijnse kinderen. Het zal langzaam gaan groeien en als het kind volwassen is, zal het een grote boom geworden zijn, die nauwelijks nog uit te roeien is. Alleen de liefde van Jezus is nog instaat om deze haat om te zetten in liefde. Gelukkig zijn er momenteel ook steeds meer Palestijnse christenen, die in het geheim samen komen en bidden voor hun volk. Een groeiend aantal moslims bekeert zich tot het christendom, maar zij worden wel hevig vervolgd. Familieleden en extremistische moslims bedreigen hen.

Aan wie behoort het land Palestina toe.
Wie heeft Bijbels gezien, feitelijk recht op het land van Israël? Het volk Israël of de Palestijnen? Beide groepen eisen het land voor zich op, beide op grond van het feit dat ze afstammelingen zijn van Abraham, aan wie God het met een verbondsbelofte had gegeven. Vaak wordt gezegd dat het niet juist is, om je bestaansrecht als land te baseren op een belofte die God 4000 jaar geleden aan Abraham gegeven zou hebben. Maar het is uitdrukkelijk niet alleen de Joden die hun rechten op het land op deze manier doen gelden, maar beslist ook de Palestijnen. Om die reden kunnen we er niet omheen, dat ook deze zienswijze onderdeel is van het conflict.

Gods belofte aan Abraham.
In Genesis 17:8 lezen wij, dat God Abraham het land beloofd. God zei: “En Ik zal u, en uw zaad na u, het land van uw vreemdelingschappen geven, het gehele land Kanaän, tot eeuwige bezitting; en Ik zal hun tot een God zijn”.

Dus niet alleen Abraham, maar ook zijn nageslacht. Maar, wie vormen dan het nageslacht van Abraham, aan wie het land werd beloofd als een altijddurende, onvervreemdbare bezitting? Dit is de basisvraag, die de kwestie van het gehele Midden-Oosten beheerst. Straks zal duidelijk worden dat God zelf het volk van Israël uitgekozen heeft.

Wat staat Israël in deze tijd te wachten?
In de Bijbel kunnen we lezen wat er in de toekomst gaat gebeuren met Israël. De Bijbel spreekt over een oorlog van ‘alle volken’ tegen Jeruzalem, wat symbool staat voor heel Israël (Lees Zacharia 12 en 14 ) en gedeeltelijk is die oorlog al lang aan de gang. De Bijbel (Ezechiël 38 en 39) vertelt verder over een machtig leger uit het Noorden (Rusland, Iran en Turkije ?) dat Israël zal binnenvallen. In Psalm 83 lezen we over plannen van Arabische landen om Israël binnen te vallen. In al die gevallen zal de God van Israël ingrijpen en loopt het met de antisemitische aanvallers slecht af.

De antichrist zal nog komen, de grote wereldleider van het laatste uur (2 Thes.2:9,10). Voor een korte periode zal Israël menen dat hij de beloofde Messias is. Hij zal ook een schijnvrede brengen tussen Israël en de Arabische volkeren rondom en het weer mogelijk maken dat Israël z’n tempel herbouwd in Jeruzalem. Maar deze wereldleider zal in z’n hoogmoed steeds verder groeien en tenslotte in de tempel van Israël zich als een God laten vereren (2 Thes.2:3,4). Dan zullen ze inzien bedrogen te zijn en vluchten naar de bergen en de woestijn. Uiteindelijk zal de Verlosser, de Messias Zelf ingrijpen en zal de Here Jezus zijn koninkrijk van recht en gerechtigheid op aarde brengen (2 Thes.2:8).
God waarschuwt in Zijn Woord niet zomaar de beschuldigende vinger uit te steken richting Israël en het Joodse volk. Luister:

  • Te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een steen die alle natiën moeten heffen; allen die hem heffen, zullen zich deerlijk verwonden. (Zacharia 12:3).
  • Tot Sion zegt God: ‘Want het volk en het koninkrijk die u niet willen dienen, zullen te gronde gaan, en die volken zullen zeker verwoest worden’ (Jesaja 60:12). Laat dit een waarschuwing zijn voor alle landen en volken die zich nu tegen Israel keren.

De God van Israël staat achter Israël
Elk volk en elke leider die Israël onder druk zet om het land te verdelen, zal daarvan eens de consequenties moeten dragen. Daar is de Bijbel heel duidelijk over. Lees maar wat Joel 3 zegt: ‘…Ik zal alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van Mijn volk en Mijn erfdeel Israël, dat zij onder de volken verstrooid hebben, terwijl zij Mijn land verdeelden en over Mijn volk het lot wierpen…’

Dit is dan de profetische uitspraak, die voor onze ogen wordt vervuld. Het grootste internationale wonder uit de hele geschiedenis is de terugkeer van Israël naar het beloofde land, nadat ze vijfentwintig eeuwen onder de volken der aarde verstrooid waren. Het is de aanzet tot de vervulling van Gods woorden, ons opgetekend in Ezechiël 36.

“Want Ik zal u uit de heidenen halen, en zal u uit al de landen vergaderen; en Ik zal u in uw land brengen. Dan zal Ik rein water op u sprengen, en gij zult rein worden; van al uw onreinheden en van al uw drekgoden zal Ik u reinigen. En Ik zal u een nieuw hart geven, en zal een nieuwe geest geven in het binnenste van u; en Ik zal het stenen hart uit uw vlees wegnemen, en zal u een vlesen hart geven. En Ik zal Mijn Geest geven in het binnenste van u; en Ik zal maken, dat gij in Mijn inzettingen zult wandelen, en Mijn rechten zult bewaren en doen. En gij zult wonen in het land, dat Ik uw vaderen gegeven heb, en gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn” (Ezech. 36:24-28).

Deze profetie zien wij in deze tijd naar zijn vervulling toe gaan. Er moet echter nog één ding gebeuren, voordat alle profetieën betreffende Israël vervuld kunnen worden. Die ene gebeurtenis is de opname der Gemeente, dit moment komt naar verwachting, steeds dichterbij. Gezien de hedendaagse gebeurtenissen in het licht der profetie is dit de meest dringende vraag: “Bent u klaar om de Heer te ontmoeten?”

“Zie, Ik kom haastig; zalig is hij, die de woorden van de profetie van dit boek bewaart” (Openb.22:7).

Wilt u iets opmerken over dit onderwerp, dat kan klik hier

Geplaatst in Actueel, Antichrist, Eindtijd | Tags: , | Een reactie plaatsen

Gedoopt worden in de Heilige Geest. Hoe zit dat?

Persoonlijk.
Mijn vrouw en ik hebben op vele plaatsen de boodschap van de doop in de Heilige Geest mogen brengen en met honderden mensen gebeden om deze zegen. Uit ervaring weten we daarom, dat de boodschap nog steeds werkt vandaag. Overal zagen we en hoorden we weer hoe mensen vervuld werden met Gods Geest en in een nieuwe taal God groot maakte. Daarom weten we het zeker, het kan niet anders, het is ook voor u!!

Wat zegt de Bijbel?
De Bijbel leert ons dat er een doop in de Heilige Geest is, als een op zichzelf staande gebeurtenis, precies zoals bekering en wedergeboorte dat is. Dit wordt het meest duidelijk als we Hand.8:12-17 daarover opslaan, waar Filippus het evangelie predikte en de mensen opriep zich te laten dopen, maar er waren twee andere apostelen nodig (Petrus en Johannes) om de mensen te onderwijzen over de doop in de Heilige Geest. Zij hadden deze doop dus niet al ontvangen in de waterdoop, maar er moest apart voor hen gebeden worden voor deze ervaring. Petrus/Johannes baden om de doop in de Geest.

Hand.8:12 “Toen zij echter geloof schonken aan Filippus, die het evangelie van het Koninkrijk Gods en van de naam van Jezus Christus predikte, lieten zij zich dopen, zowel mannen als vrouwen”.

Hand.8:14-16 ”Toen nu de apostelen te Jeruzalem hoorden, dat Samaria het woord Gods had aanvaard, zonden zij tot hen Petrus en Johannes, die, daar aangekomen, voor hen baden, dat zij de Heilige Geest mochten ontvangen. Want deze was nog over niemand van hen gekomen, maar zij waren alleen gedoopt in de naam van de Here Jezus”.

De doop in de Heilige Geest is werkelijk een doop, in de grondtekst wordt ook het woordje Baptizo gebruikt, hetgeen betekent onder of indopen. In Joh.1:33 staat van Jezus “..deze is het die met de Heilige Geest doopt..”. Dit kan nooit hetzelfde zijn als de waterdoop, want Johannes maakt hier in vers 33 en 34 juist een duidelijk onderscheid tussen de doop in water en de doop in de Geest.

Letterlijk staat er: “En ik kende Hem niet, maar Hij, die mij gezonden had om te dopen met water, die had tot mij gezegd: Op wie gij de Geest ziet nederdalen en op Hem blijven, deze is het, die met de Heilige Geest doopt. En ik heb gezien en getuigd, dat deze de Zoon van God is”.

In Hand.1:5 staat in de “American Standard Version” (een betrouwbare Engelse vertaling) “For John indeed baptized with water; but ye shall be baptized in the Holy Spirit not many days hence”. Dus “gij zult gedoopt worden IN de heilige Geest”.

Zo werden we ook in water gedoopt en zullen in geestelijke zin ook in de Heilige Geest gedoopt moeten worden.

Wie is de Heilige Geest?
Om te verstaan wat de doop in de Geest inhoudt, dienen we eerst te begrijpen dat de Heilige Geest ook een openbaring van God is, evenals de Vader en de Zoon dat is. Als Goddelijk persoon wil de Heilige Geest bezit van ons nemen en ons inspireren en leiden. De Heilige Geest is dus niet iets onpersoonlijks, een gevoel of alleen een kracht.

De Heer Jezus noemt hem “de Trooster” , Joh.14:15-17 en Joh.16:7, in het Grieks is dit de vertaling van het woordje “Paraklétos” hetgeen ook kan betekenen, advokaat, verdediger, bemiddelaar, helper, steun. Al die taken (eigenschappen) heeft de persoon van de Heilige Geest. Als we verstaan dan kunnen gemakkelijk begrijpen dat de doop in de Heilige Geest veel meer is als een blij gevoel, of een diepe vrede. Nee het is meer, de Geest komt over ons, neemt bezit van ons en wil ons nu van binnen uit inspireren (leiden).

Wanneer weten we nu dat we gedoopt zijn in de Heilige Geest?
Jezus zegt in Mat.7:16 “Aan hun vruchten zult gij hen kennen: men leest toch geen druiven van dorens of vijgen van distels?” Wanneer een kind van God vervuld is met de Heilige Geest zal dat in de eerste plaats in zijn of haar leven zichtbaar moeten zijn.

Er zijn echter ook zichtbare en hoorbare tekenen. Uit Hand.2:33 kunnen verstaan dat de doop in de Geest iets is wat gezien en gehoord wordt. Petrus zegt daar: “Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte des Heiligen Geestes van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gij en ziet en hoort”. Op de pinksterdag kon men zien dat de 120 discipelen van Jezus aangedaan waren met de Heilige Geest, doordat er tekenen waren als vuur wat op hen brandde en ze konden het horen doordat ze in tongen spraken en God loofden. Ook wij mogen vervuld worden met de Heilige Geest op een zichtbare en hoorbare manier. Telkens als mensen vervuld werden met Gods Geest, zien we dit ook gebeuren, mensen begonnen in tongen te spreken en/of te profeteren (=een boodschap doorgeven onder de zalving van de Heilige Geest).

Hier volgen enkele voorbeelden:

  • Hand.4:31 ”En terwijl zij baden, werd de plaats, waar zij vergaderd waren, bewogen; en zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en spraken het woord Gods met vrijmoedigheid”.
  • Hand.8:17,18 ”Toen legden zij hun de handen op en zij ontvingen de Heilige Geest. En toen Simon zag, dat door de handoplegging der apostelen de Geest werd gegeven”.(Simon zag iets gebeuren).
  • Hand. 10:44-, 46 “Terwijl Petrus deze woorden nog sprak, viel de Heilige Geest op allen, die het woord hoorden. En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren medegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de Heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken”.
  • Hand.19:6 “En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de Heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden”.
  • Marc.16:17 “Als tekenen zullen deze dingen de gelovigen volgen: in mijn naam zullen zij boze geesten uitdrijven, in nieuw tongen zullen zij spreken”. Joh.4:14 “maar wie gedronken heeft van het water, dat Ik hem zal geven, zal geen dorst krijgen in eeuwigheid, maar het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden tot een fontein van water, dat springt ten eeuwigen leven”.
  • Joh.7:38,39 “Wie in Mij gelooft, gelijk de Schrift zegt, stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien. Dit zeide Hij van de Geest, welke zij, die tot geloof in Hem kwamen, ontvangen zouden; want de Geest was er nog niet, omdat Jezus nog niet verheerlijkt was”. (Dus op de Pinksterdag)

Nu de belangrijke vraag: “Moeten alle kinderen Gods zo´n ervaring hebben?” Antwoord: “Het is maar hoe we er tegen aan kijken. We hebben de doop in de heilige Geest wel erg hard nodig, in die zin zou het dus wel moeten. Toch is er bij God geen dwang, alle kinderen Gods mogen dus vervuld worden met de Geest”.

De volgende punten wil ik daarvoor te overdenking geven:

  • De gave van de Heilige Geest is Gods belofte voor ons allemaal, lees Hand.2:33, 39. vers (33)“Nu Hij dan door de rechterhand Gods verhoogd is en de belofte van de Heiligen Geest van de Vader ontvangen heeft, heeft Hij dit uitgestort, wat gij en ziet en hoort.” (39)”Want voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen, die verre zijn, zovelen als de Here, onze God, ertoe roepen zal”.
    Soms heeft men deze tekst gebruikt om aan te tonen dat de kinderdoop door God gewild is. Er staat immers “..want voor u is de belofte en voor uw kinderen..” Maar hiermee doet men geweld aan de betekenis van deze tekst, waar het hier om gaat is de ervaring die de apostelen op de Pinksterdag hadden, waarvan Paulus zegt “het is ook voor u en voor uw kinderen”.
  • Sommige hadden in dit verband moeite met Rom.8:9 waar staat “Gij daarentegen zijt niet in het vlees, maar in de Geest, althans, indien de Geest Gods in u woont. Indien iemand echter de Geest van Christus niet heeft, die behoort Hem niet toe”.
    Je kunt dit op twee manieren uitleggen, je kunt zeggen “zie je wel als je bekeerd bent dan, heb je ook de doop in de Heilige Geest ontvangen” of je kunt ook zeggen “als je niet gedoopt bent in de Heilige Geest dan behoor je nog niet bij Jezus”. Maar helaas, beide opvattingen zijn onjuist. Waar het in Romeinen 8 om gaat, dus het thema van Paulus in de Romeinen brief is, “leven naar de Geest en niet naar het vlees”. Dit is rechtstreeks terug te brengen naar onze wedergeboorte. Een kind van God wat wederomgeboren is ontvangt de Heilige Geest in de wedergeboorte, waardoor we weten dat we een kind van God zijn geworden. Rom.8:16 “Die Geest getuigt met onze geest, dat wij kinderen Gods zijn”. Het nieuwe leven in ons is ook het werk van de Geest.
    Maar dit is heel iets anders als dat de Heilige Geest “over ons komt” (Hand.1:8), dan worden we als het ware “ondergedompeld” in de Heilige Geest. Dit is een bekrachtiging die ieder kind van God nodig heeft. Lees ook van Jezus in Hand.10:38 “….van Jezus van Nazareth, hoe God Hem met de Heilige Geest en met kracht heeft gezalfd”. Als Jezus het nodig had, dan hebben wij het ook nodig.
  • Soms zegt men bij de bekering ook vervuld te zijn met de Geest op grond van Efeze 1:13 “In Hem zijt ook gij, nadat gij het woord der waarheid, het evangelie uwer behoudenis, hebt gehoord; in Hem zijt gij, toen gij gelovig werd, ook verzegeld met de Heilige Geest der belofte”.
    Maar iemand die begrijpt waar Paulus hierover spreekt, ziet het anders. Paulus herinnert hen hier aan het moment dat hij te Efeze kwam en dat hij hen de vraag stelde “Heb gij de Heilige Geest ontvangen toen gij tot geloof kwam”. Maar ze hadden zelfs niet van de Heilige Geest gehoord en dus bad Paulus men hen en ontvingen ze deze zegen “nadat ze gelovig geworden waren, werden ze dus nu ook verzegeld met de Heilige Geest”. (Lees Hand.19).

Misschien wilt u hier over door praten, dat kan: KLIK HIER

Zie ook: Hoe kan ik de doop in de Heilige Geest ontvangen? KLIK HIER

Geplaatst in Bijbelstudies, doop heilige Geest, heilige Geest | Tags: , | Een reactie plaatsen