Maandelijks archief: augustus 2019

Over ‘echtscheiden en hertrouwen’, hoe zit dat precies?

De volgende vraag wordt ons regelmatig per email gesteld: “Ik ben gescheiden, mag ik volgens de Bijbel hertrouwen?” of “Ik ben gescheiden en christen, moet ik nu mijn leven lang alleen blijven?”

Misschien wilt u ons ook iets vragen over deze of andere onderwerpen, kijk even op http://www.christelijk-huwelijk.nl. Voel u ook vrij om ons te schrijven, u krijgt altijd antwoord en u kunt eventueel ook anoniem blijven: klik hier.

Een bevel van God.
Paulus zegt in 1 Kor.7:10 overduidelijk, dat het tegen de wil van God is dat christenen scheiden. Paulus zegt daar uitdrukkelijk ook bij, dat het zelfs een bevel van God is om niet te scheiden.
Lees maar “Maar de gehuwden beveel ik – niet ik, maar de Heere – dat een vrouw niet zal scheiden van haar man”. Maar ondanks dit bevel van de Heer, vinden echtscheidingen onder christenen plaats, toen en ook nu in deze tijd.

Paulus wist dat ook en hield daar kennelijk al rekening mee, want hij geeft direct in de volgende tekst al aan (1 Kor.7:11) “…en als zij toch gaat scheiden, moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen – en dat een man zijn vrouw niet zal verlaten – en als zij toch gaat scheiden, moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen – en dat een man zijn vrouw niet zal verlaten”.

Dit moeten we hierbij vasthouden, het gaat hier uitdrukkelijk om twee christenen (man en vrouw) die het gebod van God om niet te scheiden negeren en dus om bepaalde redenen toch gaan scheiden en ja, mensen vragen ons nog wel eens naar aanleiding van deze woorden van Paulus, ‘kan men dan na scheiding opnieuw trouwen of moet men dan ongehuwd blijven?’

Het komt ook nogal eens voor dat er dan ook een bekentenis volgt op zo’n vraag, men loopt niet zelden al op de zaken vooruit. Bijvoorbeeld “ik ga al regelmatig uit met iemand die veel beter bij me past en ook veel geloviger is, maar… kunnen we gezien vanuit de Bijbel, gewoon weer met elkaar trouwen?” Maar dergelijke vragen zijn niet altijd makkelijk te beantwoorden. De Bijbel geeft ons niet zo maar weer de ruimte om opnieuw te trouwen. Het hangt sterk van de reden van de scheiding af, we kunnen in ieder geval niet zo maar weer een nieuw huwelijk aan gaan. Daar is in de eerste plaats tijd voor nodig en we zullen moeten nagaan, is er werkelijk geen mogelijkheid meer tot herstel van wat gebroken is.

Hoe staat het met onze trouwbelofte?
Daarbij komt, het houden van onze trouwbelofte komt ons zeker niet zomaar aanwaaien. Daar merken we niets van als we net verliefd zijn en alles nog door een roze bril bekijken. Dan willen we geen kwaad van de ander zien en alles wat negatief lijkt, poetsen we direct weg of zoals men wel zegt ‘bedekken we met de mantel der liefde’. Maar het wordt meestal heel anders als we langer met elkaar leven. Dan ‘kan het zijn’ dat het ons wel moeilijker valt om de belofte van trouw, die we elkaar deden op de huwelijksdag, te houden. Maar we hebben elkaar geen trouw beloofd alleen maar voor de makkelijke dagen van ons leven. Dan was dat niet eens nodig geweest, maar veel meer voor de moeilijke dagen. Daarom juist heeft God ingesteld dat we elkaar trouw beloven voor Zijn aangezicht, te midden van de gemeente en te midden van al degenen die ons liefhebben.

De wet van het gevoel.
Het blijkt dat veel echtscheidingen gebaseerd zijn op gevoel. Om deze reden spreekt de Bijbel dat we verplicht zijn in het huwelijk, om elkaar lief te hebben. (Lees Efeze 5:28). Men kan zich gemakkelijk afvragen wat de Bijbel hiermee bedoeld, want een mens kan moeilijk verplicht iemand liefhebben. Maar daar gaat het helemaal niet om. Wat de Bijbel bedoeld is dat we ons niet door onze gevoelens alleen moeten laten leiden, bij het liefhebben van de ander. Onze gevoelens kunnen ons gemakkelijk bedriegen en kunnen van dag tot dag verschillen. Nee, in het huwelijk hebben we ook nog een heilige plicht om de ander liefhebben, met ander woorden, als het gevoel ons even een moment in de steek laat, hebben we nog steeds geen argument om de ander dan maar te verlaten, want liefhebben is ook nog een keus. We hebben ontdekt dat heel veel echtscheidingen (ook onder christenen) plaats vinden met de volgende argumenten:
– “het voelt gewoon goed om weg te gaan”
– “we missen de klik om bij elkaar te blijven”
– “we hebben niets meer samen”
– “we zijn uit elkaar gegroeid”
– “we passen niet meer bij elkaar”
– “we zijn op elkaar uitgekeken”
– “Ik kom niet meer aan mezelf toe, hij is te dominant” etc..

In de wereld ziet men dit tegenwoordig al gauw als een redelijk argument en dan maakt het even niet uit of er ook kinderen zijn, het moet allemaal maar kunnen. Maar dat zal natuurlijk nooit zo mogen zijn onder kinderen van God, althans die willen leven volgens de Bijbel. God wil dat we elkaar onvoorwaardelijk trouw blijven en dat houdt in, dat we onvoorwaardelijk voor elkaar instaan, ook als het gevoel verdwijnt, de sleur van iedere dag zich aandient en we te maken krijgen met eigenschappen van onze partner die minder leuk zijn. Dat alles en nog veel meer hoort erbij, als je met iemand trouwt.
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in echtscheiding, Hertrouwen, Huwelijk, Overspel, Vergeven | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Jonge kinderen worden al bewerkt met genderpropaganda.

(2019) De overheid gaat niet langer onnodig opschrijven of iemand man of vrouw is. De vier partijen die de regeringscoalitie vormen, willen dat alle overheden zoveel mogelijk genderneutraal te werk gaan. De maatregel is een van de manieren waarop de nieuwe coalitie zogenaamd de rechten van lhbt-mensen wil versterkt.

D66 en VVD zijn al langer voorstander van zo’n wetswijziging, het CDA zag bezwaren en de ChristenUnie… heeft zich er weer gewoon bij neergelegd. Het is duidelijk dat de Christen Unie alleen meebuigt, zodat het kabinet waar ze nu in zitten mogelijk blijft? Gezien vanuit het standpunt van de Bijbel is er echter geen compromis mogelijk, zelfs niet als dit gevolgen zou hebben voor de verhoudingen binnen het kabinet. Maar daarvoor moet je wel het karakter hebben van mensen uit de Bijbel zoals Kaleb, Daniël, Johannes de doper, Stefanus, Paulus etc., die weigerden om compromissen te sluiten. Voor veel mensen lijkt het onschuldig, maar dat is het en er komt nog veel meer, D66 zet nu door. Dit is slechts een van de vele maatregelen waarmee op dit moment de D66 ideologie aan ons wordt opgedrongen.

Zelfs onze jongste kinderen.
Zelfs voor groep 1 en 2 van de basisschool heeft men nu een programma om de gendertypering te doorbreken. Jawel, onze 4 en 5 jarige kinderen in ons land, krijgen er op de scholen mee te maken. Want ook deze kleine kinderen lijden(?), volgens onze minister van onderwijs, aan het “genderstereotypen”. De minister schakelt daarom nu het onderwijs in om het z.g. ‘genderstereotypering’ bij kinderen te doorbreken’.

Het project laat bijvoorbeeld deze jonge kinderen beroepsuitoefenaars tekenen. Zoals te verwachten tekenen ze een vrouwelijke verpleegkundige en een mannelijke straaljagerpiloot. Waarop de kinderen geconfronteerd worden met een mannelijke verpleegkundige en een vrouwelijke straaljagerpiloot. Waarom niet? Het lijkt allemaal leuk en onschuldig, maar de agenda erachter is erop gericht het natuurlijk geslachtsbegrip van kleine kinderen uit te wissen en te vervangen met genderneutraliteit. Dat blijkt ook uit de lerarenhandleiding, die docenten opdraagt om in de les “geen woorden als man/vrouw/hij/zij” te gebruiken.

In Nederland zijn we verplicht om onze kinderen vanaf 5 jaar naar school te sturen en dus is er geen ontsnappen aan het z.g. lhbt-propaganda, wat door onze regering nu wordt verplicht op de scholen. Men zegt nu, jongeren moeten feministisch gestuurd worden in hun beroepskeuze. Daarom moeten o.a. schoolboeken herschreven worden. Die bevatten namelijk ook veel traditionele geslachtsrollen en dat vindt de minister fout. Dit zal naar verwachting een geweldig effect hebben op onze kinderen.

Maar de verwarring kan nog verder.
Ook het aantal mensen dat van geslacht wil veranderen, de zogenaamde transgenders, neemt momenteel (2018) enorme vormen aan. De twee zogenaamde genderpoli’s in ons land, voeren het aantal behandelingen van transgenders flink op, om de lange wachtlijsten weg te kunnen werken. De geslachtsverandering is al lange tijd, tot op zekere hoogte mogelijk, maar toch kan nog lang niet alles. Zo blijft het nog onmogelijk dat een man die omgebouwd is tot vrouw, ook zwanger zou worden en kinderen baren. Het is dus nog steeds noodzakelijk om een draagmoeder erbij te betrekken, die het kind baart. Reden genoeg om weer meer kostbaar onderzoek te doen, want men vindt dat alles wat we tegenwoordig willen, moet ook mogelijk zijn.

Geen grijs gebied voor de Bijbel.
Het probleem van transgenderisme en homoseksualiteit is in ieder geval geen grijs gebied voor de Bijbel. God noemt het een gruwel, om je te kleden als het tegenovergestelde geslacht (transgenderisme) of seks te hebben met het zelfde geslacht (homoseksualiteit).

◾Lees Deutr.22:5 “De kleren van een man mogen niet door een vrouw gedragen worden, en een man mag geen vrouwenkleding aantrekken, want ieder die dat doet, is voor de Heer, uw God, een gruwel”.

◾en ook Rom.1:26, 27 “Daarom heeft God hen overgegeven aan schandelijke hartstochten, want ook hun vrouwen hebben de natuurlijke omgang vervangen door de tegennatuurlijke. En evenzo hebben ook de mannen de natuurlijke omgang met de vrouw opgegeven, en zijn in wellust voor elkaar ontbrand: mannen doen schandelijke dingen met mannen en ontvangen het gepaste loon voor hun dwaling in zichzelf “.

We leven helaas in een tijd waarin velen denken dat ze geen God meer nodig hebben. De moderne mens denkt nu wijzer te zijn dan de God van de Bijbel, maar God zegt dat ze feitelijk dwaas zijn geworden, terwijl ze denken wijs te zijn (lees daarvoor Rom.1:22).
Lees verder

Geplaatst in Homofilie, lhbt-mensen, Seksualiteit | Tags: , , | 1 reactie

Over generatievloeken – bestaat dat wel? Wat zegt de Bijbel?

Sommige mensen hebben geleerd dat iemands problemen veroorzaakt kunnen worden door een z.g. generatievloek? Men zegt dan, het onheil wat ons overkomt komt door de zonden van onze voorouders ? Soms komen mensen met vragen over zo’n generatie vloek bij ons, vandaar dit artikel. Zou zo’n vloek mogelijk zijn, dus iets waar je totaal niets aan kan doen, maar het treft je gewoon. Het is natuurlijk te begrijpen dat mensen er mee zitten, want het klinkt ook uiterst onrechtvaardig, je zou dus gestraft worden voor iets wat een ander gedaan heeft. Stel, je bent een christen, je probeert oprecht naar de wil van God te leven, je leeft niet in zonde, maar tegelijkertijd, zo veronderstelt men, is God je aan het straffen. En dat doet God omdat één van je voorouders tegen Hem gezondigd heeft. God is, zo veronderstelt men, actief bezig om jou te straffen voor wat één of meerdere van je voorouders gedaan hebben. Klopt dat wel?

We ontvangen veel e-mails van mensen die ons vragen stellen en het komt ook voor dat men hier vragen over heeft. Bijvoorbeeld, bestaat er Bijbels gezien zo iets als:

◾een vloek van armoede. Dus, iemand heeft jaren geleden een vloek van God over zich gehaald, vanwege een zondig leven en nu is zo’n hele familie generaties lang in armoede gedompeld. (Het zal je maar treffen!!). Of door het actief belijden van armoede, dus het voortdurend bevestigen dat je in armoede geboren bent en dat dit het lot wat je moet dragen. Er zijn mensen die daar mee zitten.

◾of een ziekte wordt direct als een vloek gevoeld. Omdat er in een familie buitensporig veel ziekten voorkomen, of miskramen en/of levenloos geboren kinderen. Men denkt, dit is een oordeel of vloek wat rust op onze familie. Dus het is normaal dat het mij ook zal treffen.

◾of een vloek van gebroken of ongelukkige huwelijken. Want in de familie komen relatief veel echtscheidingen voor en nu denkt men dat dit een vloek is of oordeel van God. Met deze gedachten een huwelijk te beginnen, kan enorme negatieve invloed hebben.

◾Wat ons ook wel gevraagd wordt is het volgende. Kun je ook nog zelf een vloek over je afroepen? Bijvoorbeeld doordat je onnadenkend zoiets zegt als ‘hier word ik nou toch doodziek van…..’ Er zit toch ook een kracht onze tong, dat staat in de Bijbel (Spreuken 18:21).

Maar… wat verstaat men er precies onder?
Men verstaat onder een generatievloek een bepaald onheil, wat van de ene generatie op de andere wordt doorgegeven. Bijvoorbeeld, de ouders, of de grootouders, of de overgrootouders hebben ‘ernstig’ gezondigd en daardoor zou er een vloek (of oordeel van God) op hun leven te rusten. Een vloek van Godswege wordt dan gezien als een extra straf op hun zonden die wel kan doorgaan tot in het derde en vierde geslacht. Men zegt, lees maar wat God zegt in (Exodus 20:5).

Die vloek wordt vervolgens dan (net zoals een erfelijke ziekte) overgedragen op de kinderen en klein kinderen. Men denkt ook dat het niet helpt, als je zelf een serieuze christen bent en van harte probeert naar de wil van God te leven. In die zin, dat als je via je voorouders een generatievloek hebt ontvangen, dan werkt die vloek in jou leven altijd door. Het gevolg van de vloek is ongeluk, tegenspoed en dat kan zich op allerlei terrein uiten en wel in zaken als ziekte, huwelijksproblemen, problemen in het gedrag van de kinderen, zonden zoals drift of dronkenschap, tegenslag in het zakenleven etc..

Men denkt dus als volgt. Als het op een bepaald terrein in uw leven lange tijd tegenzit (en wie maakt dat niet mee?), dan zou het goed mogelijk zijn dat het een gevolg is van een generatievloek, sluit dat dus niet uit. De oplossing bestaat uit twee stappen. Eerst moeten de zonden van de voorouders(?) beleden worden en vervolgens moet men zich in de naam van Jezus vrijspreken van deze vloek. De vloek moet dus met andere woorden verbroken worden. Maar klopt dit wel?

Nogmaals, voorstanders van deze afschuwelijk gedachte zullen zeggen, “jawel, lees maar wat God zegt toch in (Exodus 20:5) …want ik de Here uw God ben een naijverig God, die de ongerechtigheid der vaderen bezoek aan het derde en aan het vierde geslacht van hen die Mij haten…”
Maar, in de eerste plaats moeten we niet vergeten dat dit te maken heeft met het verbond wat God met Israël sloot en Mozes heeft het hier echt over de vloek van de wet. En… als christenen staan we niet onder het verbond met Mozes. Daarom vervloekt God ons ook niet, wanneer wij als christenen ongehoorzaam zijn aan Gods Woord. Als we ongehoorzaam zijn zal God ons mogelijk wel tuchtigen maar dat doet Hij niet om ons onze zonden te vergelden, dat doet Hij om ons te corrigeren, opdat wij tot inkeer komen. Maar Hij vervloekt ons niet, in tegendeel, we zijn verlost van de vloek. In het Nieuwe Testament in de Bijbel lezen: “Christus heeft ons vrijgekocht van de vloek van de wet door voor ons een vloek te worden, want er staat geschreven: Vervloekt is ieder die aan een hout hangt”. Gal.3:13.
Lees verder

Geplaatst in Bevrijding, demonen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Plaats voor mensen die lijden in de gemeente.

We hebben in de afgelopen 40 jaar op heel veel plaatsen het evangelie mogen prediken en Bijbelstudies kunnen geven. Onze bediening is echter meer als alleen het geven van onderricht. We willen ook graag naast mensen gaan staan, met de zieken bidden en vooral troost en steun geven als dat nodig is. We zijn nu eenmaal allebei pastoraal bewogen mensen met een herders hart. Mensen voelen dat en komen over het algemeen daardoor gemakkelijk naar ons toe met de dingen waar ze mee zit.

En ja, soms komen mensen ook met moeilijke vragen bij ons, vragen waarop we vaak geen antwoord hebben. Eén van de moeilijkste vragen die ons onlangs weer eens gesteld werd is deze: ‘waarom laat God het toe dat mijn kind gehandicapt ter wereld komt’ of wat we ook hoorde ‘waarom laat God deze ziekte of dit lijden toe in mijn leven’. Daar sta je dan als predikers die in de genezende kracht van de Heer geloven. We hebben door de jaren heen met honderden mensen gebeden en ook grote wonderen gezien. Maar eerlijk gezegd gebeurde het ook dat mensen niet genazen en aan een ongeneeslijke kwaal bleven lijden of gehandicapt waren, wat moet je dan daarop zeggen, we weten het gewoon niet altijd. Het is te gemakkelijk om maar een oordeel te vellen over anderen, terwijl het feitelijk de oorzaak niet weten, dat past ons gewoon niet. Daarbij komt natuurlijk ook nog de vraag, is er wel een oorzaak. Want we maken immers allemaal fouten en we zijn toch ook niet allemaal ziek.

Overigens, we komen in de Bijbel veel meer verhalen tegen, waarin dingen gebeuren die we ook niet begrijpen. Dan vragen we ons ook wel eens af, waarom liet God dat toe of waarom handelde Jezus op die manier en niet anders. Maar God weet precies hoe het zit. Wellicht zal Jezus het ons nog verklaren als we eens bij Hem zijn? We weten het niet. Ik geef even een paar voorbeelden, maar er zijn er veel meer:
In Johannes 5 staat het verhaal beschreven van de verlamde bij het badwater Bethesda. De man lag daar al 38 jaar, maar… hij was daar niet alleen. Het verhaal vertelt dat er een menigte lag van zieken, blinden, kreupelen en verlamden. Wat een verschrikkelijke plek, allemaal wachtende op de beweging van het water, want als je als eerste daarin kwam was je genezen. Wat een teleurstelling voor degene die steeds te laat waren. Maar Jezus kwam daar en genas daar één persoon, namelijk die verlamde. Waarom niet veel meer of wellicht allemaal, Hij kon het doen toch? Er lagen toch veel meer mensen die net zo hopeloos waren. Ik geloof eenvoudig niet dat hij de enige persoon was daar, die… geloof genoeg had of heilig genoeg was of… of…, maar de Heer koos toch die ene persoon uit. God alleen weet waarom.
De apostel Paulus heeft het in 2 Kor. 12 over een ‘doorn in het vlees’. Wat het was weten we niet precies, maar hij had het over zijn vlees, dus het heeft waarschijnlijk wel met zijn lichaam te maken, ons lichaam bestaat nu eenmaal uit vlees. In ieder geval ervoer hij het alsof een demon (er staat een engel des satans) hem met vuisten sloeg, dat is nogal wat. Hij had de Heer er driemaal voor gebeden en ook antwoord gekregen van de Heer. Lees maar in vers 9 ‘Maar Hij heeft tegen mij gezegd: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht’. Hieruit verstaan we overduidelijk dat God het niet bij hem weg nam, maar hem wel kracht beloofde om door te kunnen, ondanks zijn probleem. Daar moest hij het dus mee doen, de grote apostel Paulus, die zoveel voor de Heer heeft mogen doen.
‘Misschien kunnen we ook vandaag zeggen, dat er mensen zijn die een doorn in het vlees hebben, die de Heer niet altijd bij ze weg neemt. God weet waarom’.
Waar ik ook even aan moet denken, is een voorbeeld uit het Oude Testament. Koning David die in sommige opzichten een profetisch voorbeeld was van Jezus, was bewogen met Mefiboseth. Dit was de kleinzoon van Saul en hij was verlamd aan beide voeten (2 Sam.4:4). Zulke mensen waren niet in tel in die dagen, zoals ook vandaag nog niet in sommige landen van de wereld. Ten eerste was hij een afstammeling van Saul en deze man had David nu niet bepaald goed behandeld, maar vervolgd en naar het leven gestaan. Maar het ergste van alles was toch wel dat hij ook nog verlamd was (2 Sam.9:10). Toch was David hem genadig en verzorgde hem zelfs z’n leven lang. Hij mocht eten aan de tafel van de koning en dat was in die tijd een hele eer. Daarbij werd hem een stuk land gegeven, wat voor hem bewerkt werd, zodat hij niet volledig afhankelijk zou blijven. Wat een voorbeeld voor ons.
Lees verder

Geplaatst in gemeente, Pastorale zorg | Tags: | Een reactie plaatsen

Eenzaamheid is een gevoel afgewezen te worden door anderen.

Volgens een onderzoek van onze overheid, zeggen meer dan de helft van de mensen ouder dan 75 jaar, zich eenzaam te voelen. (2019) Maar er zijn natuurlijk veel meer eenzame mensen, dan ouderen boven de 75 jaar. Ook jongemensen kunnen zich eenzaam voelen. Misschien jij ook wel?

Wat is het?
Eenzaamheid is een gevoel van afgewezen te worden door anderen, dus de mensen om je heen sluiten jou buiten. Alleen zijn is duidelijk iets anders dan eenzaamheid. Alleen zijn betekent gewoon dat er niemand om je heen is, maar je kunt je daar nog prima bij voelen.

Bij eenzaamheid is dat anders, je hebt veel meer het gevoel geïsoleerd te zijn van de buitenwereld. Je mist bijvoorbeeld een partner of vrienden, je verlangt naar relaties. Eenzaamheid is een gevoel wat knaagt aan je, men kan er zelfs ziek van worden en depressief. De oorzaak kan heel verschillend zijn, maar soms komt het gewoon door het gemis aan sociale vaardigheden om contact te leggen met anderen.

Eenzaamheid is in ons land uitgegroeid tot een groot maatschappelijk probleem. Het aantal eenzame mensen is de laatste jaren enorm toegenomen. Uit een bevolkingsonderzoek bleek, dat bijna 40% van de bevolking van 19 jaar en ouder zich soms korte of lange tijd eenzaam voelt. Ruim 8% was ernstig of zeer ernstig eenzaam, in dat geval is er sprake van lijden. Natuurlijk komt dit ook door de vergrijzing van de samenleving, ouderen maken gemakkelijker mee dat vrienden en familie om hen heen overlijden en dan ligt bij sommige mensen eenzaamheid op de loer.

Maar ook jongeren kunnen te maken krijgen met eenzaamheid. Dat lijkt onmogelijk in de huidige tijd, waarin sociale media overheersen en je slechts een muisklik verwijderd bent van verbinding met anderen, maar onderzoek wijst anders uit. Feitelijk kan iedereen te maken krijgen met eenzaamheid en ook jongeren met een uitgebreid sociaal netwerk. Het kan zelfs bij sommige mensen ernstige gevolgen met zich meebrengen, zoals een depressie.

Maar… ook in de evangelie gemeente?
Het klinkt wellicht vreemd, maar helaas vinden we ook eenzame mensen in gemeenten en kerken. Feitelijk zou je het daar niet verwachten, omdat God niemand buiten sluit en dus zouden christenen dat ook niet moeten doen. De werkelijkheid is echter dat je je ook in een groep gelovige mensen eenzaam kunt voelen. Je hebt bijvoorbeeld het gevoel dat alle anderen contact met elkaar hebben en dat jij er buiten valt, je past er eigenlijk niet bij.

Nu is eenzaamheid voor ieder mens anders, sommigen hebben nu eenmaal minder behoefte aan gezelschap als anderen en dat moet ook gewoon mogelijk zijn. Maar de meeste hunkeren juist heel erg naar gezelschap. Men voelt zich soms gevangen in een gevangenis van eenzaamheid en weet daar niet uit te breken. In die zin kan eenzaamheid een gevangenis van satan zijn, waar men uit bevrijdt zou moeten worden. Het kan zelfs dat je midden in het leven staat, je doet overal aan mee en je voelt je toch alleen. Er zijn mensen die een hele rij vrienden en kennissen hebben, maar al die contacten blijven steken bij de buitenkant. In stilte schreeuwt men om iemand die daar doorheen breekt, iemand met wie je kunt delen wat je werkelijk bezighoudt. Maar ze hebben ‘t allemaal zo druk, ze zien je niet staan!

Groepsvorming in de gemeente.
Groepvorming in de gemeente komt op veel plaatsen voor. Bijvoorbeeld als we met elkaar na de kerkdienst koffie drinken. Dan zijn het meestal dezelfde mensen waar niemand bij staat. Men vormt dan groepjes met bekenden, familie of vrienden, want dat voelt veilig en helaas heeft men dan geen aandacht voor wie alleen staat. Als je vaak alleen staat, ga je er tegenop zien om bij het koffiedrinken na de dienst nog te blijven en mogelijk zelfs om naar de eredienst te gaan. Het probleem lost zich dus wel op, maar niet op de goede manier.

Er zijn nu eenmaal mensen die moeilijk aansluiting vinden en het kost soms heel veel moeite om een beetje bekend te worden bij de mensen en ook… geaccepteerd. Men heeft dan vaak de neiging om zich maar terug te trekken. Je gaat anderen nu eenmaal niet vertellen dat je er zo graag bij wilt horen. Maar omdat de gemeente van de Heer feitelijk als een warm gezin moet zijn, waar iedereen zich thuis moet kunnen voelen, zou eenzaamheid daar niet voor mogen komen. Lees Efeze 2 :19 “Zo bent u dan niet meer vreemdelingen en bijwoners, maar medeburgers van de heiligen en huisgezin van God”.

Het is in ieder geval nooit Gods wil dat een mens alleen door het leven gaat. Want de mens is niet gemaakt om alleen te zijn, maar om relaties te hebben met anderen. Over de schepping van de mens kan men lezen in de Bijbel, in Genesis 2:18-23. Omdat het in Gods ogen niet goed was als de mens Adam alleen bleef, maakte Hij de vrouw Eva voor hem. Hij heeft de mensen zo gemaakt, dat ze alleen in relaties tot hun volle recht komen. Bij relaties moet je niet alleen denken aan het huwelijk, maar ook aan contacten tussen mensen onderling en zelfs tussen mensen en God.

Het verlangen naar relaties zit dus heel diep in ons, het hoort bij ons als het leven zelf. Kennen en gekend worden, dat is onze diepste hunkering. Geen wonder dus dat je je eenzaam voelt als relaties uitblijven. Geen wonder ook als je nooit aan eenzaamheid kunt wennen. In een gemeente zou aandacht moeten zijn voor de eenzamen, want Jezus had er aandacht voor. Hij wachtte zelfs op het heetst van de dag, net zo lang tot de Samaritaanse vrouw langs kwam om water te putten (Joh. 4). En Hij nam ook de tijd om met haar te spreken en wij zouden dat ook moeten doen.
Lees verder

Geplaatst in afwijzing, eenzaamheid, gemeente | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Horen de ouderen in uw gemeente er nog wel bij?

Een noodkreet.
Dit artikel is geschreven naar aanleiding van heel veel berichten die ons bereikte van ouderen mensen. Nagenoeg elke dag mailen mensen ons en regelmatig waren er ook een noodkreten bij van een ouder iemand. Mensen vertellen ons dan bijvoorbeeld, al jarenlang een bepaalde kerk of gemeente te bezoeken, soms bijna een heel leven. Maar nu ze op hoge leeftijd zijn gekomen is het voorbij. Daar kunnen vele redenen voor zijn.
◾Bijvoorbeeld omdat ze niet meer zelfstandig er naar toe kunnen gaan en de gemeente doet geen moeite om hen op te halen. Ouderen halen en brengen is lastig en dus een probleem. Alleen als mensen uit eigen initiatief daar mee beginnen wordt het toegejuicht, maar de gemeente zelf geeft daar in ieder geval geen prioriteit aan.
◾Maar er is meer. Ouderen hebben soms ook het gevoel niet meer te passen in de gemeente, vanwege de moderne manier waarop men nu tegenwoordig de erediensten beleefd. Dat wil bijvoorbeeld zeggen, harde muziek, veel gekleurde lichten, rook op het podium, (voor hen) vreemde liederen, heel veel Engelse liederen en men is meestal de taal niet machtig, predikers die meer gewoon de Bijbel lezen maar alles digitaal projecteren etc.. Iemand zei ons letterlijk: “de gemeente is voor mij als een jas, vroeger paste die, maar nu niet meer”.
◾Veel ouderen hebben ons gezegd, ‘men wil niet apart’. Natuurlijk zijn er gemeenten waar men speciale bijeenkomsten voor ouderen heeft. Maar het is de vraag of dat het is wat de ouderen onder ons zoeken. Ze willen vooral er gewoon bij blijven horen en niet apart. Dat betekent dat er dus ook rekening met hen gehouden zou moeten worden. Het besef moet door dringen dat we niet compleet zijn als lichaam van Christus, zonder de ouderen. Ook zij zijn door God aan de gemeente gegeven om met hun wijsheid en kennis mee te bouwen aan de gemeente

Vereenzaming van ouderen.
Het gevolg is een geestelijke vereenzaming bij het oud worden en vaak worden mensen ook letterlijk vergeten. Zodra men lange tijd niet meer in de gemeente gezien wordt, raakt men uit de aandacht. Vooral als er geen vrienden of familie leden zijn die ook de gemeente bezoeken en dus niemand de gemeente leiding er attent op maakt.

Dit artikel is geschreven uit grote bezorgdheid. Het zou beslist een zegen zijn als veel geestelijk leiders dit artikel zouden willen lezen. Ik bid dat het een aanzet mag zijn tot bezinning, over de plaats van ouderen binnen evangelie gemeenten in ons land. Soms vertellen ouderen ons, dat ze degene waren die aan het begin van de gemeente hebben gestaan, men heeft financiële offers gebracht en ze zijn dienstbaar geweest in vele taken en activiteiten die er zijn in een beginnende gemeente. Dit artikel is vooral een pleidooi voor erkenning van deze ouderen, als mede-dragers van de gemeente.

Jong is in en oud is uit.
Natuurlijk is deze verandering ook een gevolg van de nieuwe generatie die op komt en die de oude tradities van zich af wil gooien en dingen op hun eigen manier wil doen. Tot voor kort was het algemene gevoelen bij veel jonge geestelijke leiders: “we hebben ons lang genoeg aangepast aan de manier waarop de vorige generatie hun geloof beleefde, het is nu de hoogste tijd dat zij zich maar aan ons aanpassen”.

We hebben het niet altijd in de gaten, maar feitelijk komt ook dit rechtstreeks uit de wereld om ons heen. In onze maatschappij namelijk is ook het overheersende gevoel ‘jong is in en oud is uit’. Ouderen vragen steeds meer zorg, kosten de samenleving steeds meer
geld, hebben meer medische zorg nodig dan jongeren. Vaak ontvangt men naast AOW ook nog een riant pensioen en dat kan in de toekomst wel eens nadelig zijn voor de jongere generatie, want ze eten alles voor ons op. Politieke leiders doen het goed als ze vooral maatregelingen nemen om de kosten van de verzorging van ouderen te beperken. Zoals, maatregelingen om ouderen langer door te laten werken etc..

Natuurlijk is dit niet overal in de wereld zo, al hebben veel mensen daar niet altijd oog voor. In veel landen in de wereld krijgt men al in de opvoeding mee om respect te hebben voor ouderen en ze vooral niet te negeren. Maar in onze westerse samenleving en ook in de evangelie gemeente, denken sommigen daar anders over. Onlangs las ik in een interview dat een bekende voorganger zei: ‘ik ben blij dat onze gemeente voor het grootste deel uit jongeren bestaat en niet uit mensen met grijs haar of mannen met stropdassen’.

Volgens die voorganger zou een gemeente die veel ouderen heeft, het beleid moeten aan passen, want er is dan een probleem. Zo gezien is het feit dat veel mensen tegenwoordig steeds ouder worden en er dus ook in de gemeente steeds meer ouderen gaan komen, eerder een kwaad dan een zegen. Een bekende uitspraak luidt dat bijna iedereen oud wil worden, maar niemand oud wil zijn.
Lees verder

Geplaatst in eenzaamheid, gemeente, Ouderen | Tags: , | Een reactie plaatsen