Categorie archief: Bijbelstudies

De belangrijke les die we van Maarten Luther kunnen leren.

(2017) Het is 500 jaar geleden dat Maarten Luther zijn beroemde 95 stellingen op de deur van de slotkerk te Wittenberg spijkerde. Een gebeurtenis die de wereld van die tijd veranderde. Hoe is hij daar zo toe gekomen? Wel, een aantal gebeurtenissen hebben daar aan bijgedragen.

Bijvoorbeeld, Maarten Luther had na zijn intrede in het klooster een bedevaart gemaakt naar Rome en toen de bekende Pilatus-trap beklommen. Men noemde deze trap de heilige trap, omdat dit de trap geweest zou zijn die Jezus heeft beklommen, nadat Hij gegeseld was en voor Pilatus moest verschijnen. Men had deze trap helemaal vanuit Jeruzalem naar Rome gebracht. De toenmalige Paus verkondigde, dat ieder die deze trap op zijn knieën opklom, een aflaat ontving. Dat wil zeggen dat men dan van God kwijtschelding ontving voor al zijn begane zonden.

Luther had die trap dus ook beklommen op zijn knieën, in zijn zoektocht naar geloofszekerheid. Maar de pijn in zijn knieën bracht hem niet de zekerheid dat zijn zonden nu vergeven waren en daar begon de verandering. God liet hem zien dat we Gods genade nodig hadden en dat we bij God niets kunnen bereiken door eigen prestatie. Ook wij hebben Gods genade elke dag weer opnieuw nodig.

Hebben we de les geleerd?
Helaas, nog steeds leeft er een hardnekkige gedachte, onder veel christenen, dat we op de één of andere manier, zelf iets moeten presteren om God in beweging te krijgen. We denken soms, dat ‘lang’ bidden en vooral ‘heel lang’ vasten, door God extra wordt beloond. Hoe langer je het volhoudt, liefst tot je aan het eind van je krachten bent, hoe fijner God dat vindt. En ook, uren in de Bijbel lezen heeft meer effect dan iedere dag 5 minuten, of in de nacht bidden heeft meer uitwerking bij de Heer, dan gewoon maar overdag en zo zijn er nog meer voorbeelden. Maar feitelijk zijn dit alleen onze eigen gedachten en zeker niet Gods gedachten. Het is ook een vorm van zelfkastijding, we worden als het ware weer onder een soort wet geplaatst en dat terwijl Jezus ons er nu juist van had bevrijd.

Mensen komen daardoor soms in een enorme kramp terecht, omdat men het gevoel heeft het nooit goed genoeg te doen. Daarom gaat men nog meer dingen doen, in een poging om God gunstig jegens ons te stemmen. Nog maar meer bidden, nog meer in de Bijbel gaan lezen, aan nog meer evangelische activiteiten mee doen, terwijl we het al zo druk hebben. Want we denken, dat is de manier om gezegend te worden door de Heer en vooral ook om uiteindelijk heiliger of geestelijker worden.

Heel vaak horen we van mensen die met een nood of probleem naar ons toe komen: “ja maar ik bid altijd al zoveel” of “ik ben altijd zo trouw aanwezig op de bidstonden van de gemeente” of “ik heb al zoveel jaar trouw mijn tiende gegeven aan God”. Ze willen daar feitelijk mee zeggen, “ik heb erg mijn best gedaan Heer en daarom is het niet eerlijk dat U me nog niet hebt geholpen”. Maar ja, als we er even over nadenken dan kan men zich ook afvragen, waarom onze prestaties indruk zouden moeten maken op God. We hebben niets verdient bij God en we kunnen niets verdienen. Al bidden we 12 uur per dag en vasten we ieder week minste twee of drie dagen, God is ons niets verschuldigd. Dat is ook niet nodig, want Jezus heeft de volle prijs voor ons betaald aan het kruis, voor alles wat we nodig zouden hebben. Daarom, alles wat God ons geeft is niets meer of minder dan genade.

Zelfheiliging.
Door al deze dingen te doen zal God ons beslist niet ‘meer’ zegenen als anderen en je wordt er ook niet heiliger van, feitelijk ben je gewoon op de weg van zelfheiliging. Voor een christen is de weg van zelfheiliging, een zeer vermoeiende weg vol frustraties, omdat we vrijwel zeker steeds weer mislukken. Zelfheiliging betekent dat we steeds moeite doen om foutloos te zijn en als het niet lukt dan hanteren we figuurlijk gesproken, de zweep voor ons zelf in plaats dat we rekenen op de genade van God.

Zelfheiliging is feitelijk een vorm van zelfkastijding, dus je denkt heiliger te worden door jezelf dingen te ontzeggen. Tot op de dag van vandaag zijn er nog mensen die denken doormiddel van zelfkastijding heiliger te kunnen worden en zo God te kunnen behagen. Dat kan ook op allerlei moderne manieren en ik geef even wat voorbeelden.
◾Je durft geen televisie te kijken en ook niet naar informatieve programma’s, want je bent bang met wereldse dingen in aanraking te komen.
◾Je leest geen enkel ander boek dan de Bijbel, want alle andere boeken beschouw je hoe dan ook als zonde. Je mag dus gewoon geen plezier hebben in een ander boek.
◾Je voelt je al gauw schuldig als je naar een film kijk, vooral het geen christelijk film is.
◾Je denkt dat alleen bidden acceptabel is voor God, als je het doe op je knieën. Want het moet ook lichamelijke moeite kosten, pijn doen, anders heeft het voor God geen waarde.
◾Een prediker van het evangelie, mag niet teveel grappen maken, maar zeker niet op zondag tijdens de wekelijkse kerkdienst.
◾Je moet altijd naar de samenkomsten, ook als je vermoeit thuis komt van je werk en feitelijk alleen maar wil uitrusten, etc. etc..
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in Bijbelstudies, Diversen, Evangelie, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Komt er nog een opwekking in ons land? Hoe moeten we dat zien?

De opwekking komt eraan?
Velen geloven dat de heilige Geest zijn kracht nog zal demonstreren op een nog grotere manier dan de wereld ooit gezien heeft, in de zogenaamde ‘late regen’ opwekking. Deze overtuiging is gebaseerd op de profetie in Joël 2:23b, gekoppeld aan de verzen 28 en 29.
Joël 2:23b: ‘Die zal regen op u doen neerdalen, vroege regen en late regen in de eerste maand’. Joël 2:28-29: ‘Daarna zal het geschieden dat Ik Mijn Geest zal uitstorten op alle vlees: uw zonen en uw dochters zullen profeteren, uw ouderen zullen dromen dromen, uw jongemannen zullen visioenen zien. Ja, zelfs op de dienaren en op de dienaressen zal Ik in die dagen Mijn Geest uitstorten.’

De ‘vroege regen’ vond plaats bij de geboorte van de eerste christengemeente, lees Hand.2:17 en wij hebben dan nu nog de ‘late regen’ te verwachten, welke mogelijk zal plaats vinden vlak voor Jezus wederkomst. Over die z.g. late regen opwekking, hebben in de afgelopen jaren al heel wat mensen in ons land geprofeteerd, met name over wat God nog zal gaan doen in ons land. Ook het internet is er vol van, de ene profetie is nog mooier dan de anderen. Bekende en minder bekende predikers (c.q. profeten) zagen het al helemaal voor zich. ‘Nederland wordt opnieuw een christelijke natie, roepen ze, als we maar genoeg bidden en geloven, dan gaan we het beleven, want de grote opwekking komt eraan.’ Natuurlijk, we moeten het erkennen, we zijn niet meer zoals de eerste christengemeente in het boek van Handelingen. We hebben de zonde toegelaten en lauwheid. Nederland moet opnieuw voor Jezus gewonnen worden en weer een christelijke natie worden en dit kan alleen door opwekking. Volgens sommigen belooft God absoluut in de Bijbel, dat er zelfs nog een wereldwijde opwekking zal komen, waarin de Geest op alle mensen (vlees) zou worden uitgestort (Joël 2: 28). Maar er zijn ook weer genoeg Bijbelleraren die daar niet zo zeker meer van zijn.

Uiteraard hoop ik zelf wel op de vervulling hiervan, een geestelijke herleving zou fantastisch zijn, zeker in deze tijd van secularisatie. Maar toch moet ik ook eerlijk bekennen dat ik er ook niet meer zo zeker van ben, dat die opwekking zal komen zoals sommige mensen beweren (profeteerden) dat die zal komen. Mijn probleem is dat er teveel mensen in ons land zijn, die zichzelf wat erg gemakkelijk een profeet noemen en die dan vervolgens aankondigen dat God de opwekking via hen persoonlijk, of via hun gemeente of hun organisatie zal geven.

Het wordt nog lastiger te geloven, als het gaat om buitenlandse predikers die ons land bezoeken met de speciale boodschap dat die opwekking vooral in Nederland zal beginnen. Ons land zal de toegangspoort worden voor Europa. We kunnen het nooit uitsluiten, maar tegelijk moeten we ook voorzichtig zijn met dergelijke profetieën.

Wat is een opwekking feitelijk, wat moeten we dan verwachten?
De meeste christenen zien het als een tijd van vooral grote gebedswonderen, genezingen, bevrijdingen en allerlei wonderlijke geestesuitingen. Vergelijkbaar met wat we lezen in het boek van Handelingen. Men zegt, de bediening van apostel en profeet zal met name weer helemaal hersteld worden. Daarmee doelt men op het gezag wat apostelen en profeten hadden in de tijd van Handelingen.

Maar men ziet het ook als een tijd waarop alle christelijke kerken niet alleen op zondag, maar alle dagen van de week weer helemaal vol zitten, met mensen die hongerig zijn naar de Heer. Dat zou natuurlijk fantastisch zijn. Maar het gaat nog verder, volgens velen zal ook maatschappelijk de invloed van de gemeente toenemen. Geestelijk leiders zullen om gebed en advies gevraagd worden door bijvoorbeeld regeringsleiders. Men zal zoveel invloed hebben, dat onder anderen abortus, euthanasie, prostitutie, criminaliteit of drugsgebruik nauwelijks meer zal voorkomen.

Prachtig… en natuurlijk geloof ik dat God machtig is om ons land zo te bewegen met Zijn kracht, dat in vele plaatsen en gemeenten Zijn majesteit en heerlijkheid gezien zal worden. Maar… is dit dan de opwekking die velen verwachten, dat vraag ik me af en… komt er zelfs nog zo iets als een wereldwijde opwekking of late regen opwekking? God weet het.

Ik ben het overigens eens met degene die zeggen dat God ons land in 1958 tijdens de bediening van de Amerikaanse evangelist T.L.Osborn, gezegend heeft met een heerlijke opwekking. De evangelist hield o.a. een campagne op het Malieveld in Den Haag waar tienduizenden mensen op af kwamen. De ‘revival’ die de duizenden aanwezigen daar hebben ervaren, is tot grote zegen geweest voor heel Nederland. Het is echter de vraag of wij dit opnieuw zouden moeten verwachten in ons land.
Lees verder

Geplaatst in Bijbel, Bijbelstudies, Eindtijd, wederkomst | Tags: | Een reactie plaatsen

Spreken in tongen, Gods geschenk voor u.

De Bijbel is niet alleen een boek vol levenslessen. Het is zeker meer als alleen theorie, want het brengt ons in contact met de levende God en vooral met de kracht van God. Pinksteren is ook veel meer als een mooi Joodsfeest, zoals er nog meer zijn. Want op die dag, nu ruim 2000 jaar geleden, kwamen er mensen in aanraking met de kracht van God. Wie had dat ooit voor mogelijk gehouden?

In de Bijbel kunnen we lezen wat er precies gebeurde op die Pinksterdag (lees het verslag in Hand.2). Er waren toen in Jeruzalem 120 volgelingen van Jezus samen gekomen, die baden en wachtte op de belofte van de heilige Geest. Jezus had ze zelf gezegd dat ze moesten wachten te Jeruzalem, tot de heilige Geest over hen zou komen. Ze hebben waarschijnlijk helemaal niet begrepen wat dat betekende, wel wisten ze dat ze kracht zouden ontvangen (Hand.1:8), maar ze wisten niet precies wat ze moesten verwachten. Ze hadden alleen gehoord wat Jezus tegen hen gezegd had. Toen dan de dag van het pinksterfeest aanbrak, gebeurde er plotseling allerlei vreemde dingen. Er werd een vlam gezien op hun hoofd, er waaide een geweldige wind in het huis waar ze waren. En… dat was nog wel het vreemdste van alles, ze begonnen zo maar in een andere vreemde taal te spreken. Een taal die ze dus zelf helemaal niet kende.

Daar was ook een menigte van mensen uit 16 verschillende landen op het tempelplein, vanwege het Joodse pinksterfeest. En deze mensen konden plotseling allemaal verstaan wat de 120 discipelen zeiden, ondanks dat ze door elkaar heen spraken in voor hen onbekende talen. Deze bijzondere gave van God is een groot geschenk, dat God nog steeds aan een gelovige wil geven, lees Marcus 16: 17. De heilige Geest geeft ons o.a. deze geestelijke taal, zodat we rechtstreeks met God kunnen communiceren (lees 1 Kor.14:2). Het bidden in deze bijzondere taal is ook de manier waardoor we kunnen doen wat in de Bijbel staat, om ‘zonder ophouden te bidden’ lees Efeze 6:18. Met onze menselijke woorden is dat onmogelijk, maar als men vervuld is met de heilige Geest, kunnen we wel steeds en voortdurend in tongen bidden.

De belangrijkste manifestatie die op de pinksterdag de beloofde komst van de heilige Geest aankondigde, was beslist het spreken in tongen. En het meest nog dat een menigte uit 16 verschillende landen, die daar op het tempelplein aanwezig waren, hen hoorde spreken in hun eigen taal. Er was geen geluidsversterker, geen vertaler, maar echt iedereen verstond ze. Hoe kan dat? Iedereen heeft toen moeten erkennen, dit kan alleen het werk van de heilige Geest zijn. Vandaar ook dat er op de dag van Pinksteren, 3000 mensen tot bekering kwamen, al dus werd toen de eerste gemeente geboren. Het blijft verbazingwekkend, men had geen kerkgebouw, geen hoog opgeleide mensen, geen kerkstructuren of reglementen, geen orkest of zangdienst leiders, allemaal zaken waar we vandaag zo enorm mee bezig zijn. Maar in deze eerste gemeente ging het maar om één ding, ze werden allemaal vervuld met de heilige Geest en Gods Geest had de algehele autoriteit in de gemeente.

Spreken in tongen en de doop in de heilige Geest.
Wanneer we er Gods Woord nauwkeurig op nalezen, moeten we tot de conclusie komen dat het ‘spreken in tongen’ meer voor kwam in het Bijbelboek Handeling en dat het steeds onlosmakelijk met de doop in de heilige Geest verbonden is. Bijvoorbeeld: in Handelingen 10 spreekt Petrus in het huis van Simon de leerlooier. Terwijl hij nog aan het woord is vindt de uitstorting van de heilige Geest plaats en beginnen de aanwezigen in tongen te spreken en God te loven. In Handelingen 19 komt Paulus te Efeze mannen tegen die, direct na handoplegging door Paulus, vervuld werden met de heilige Geest en ook in tongen begonnen te spreken. De gave van de Geest is na Pinksteren, kennelijk niet minder geworden, maar zoals het toen was, kan het nu ook zijn.

Het verschijnsel ‘spreken in tongen’ roept echter nog steeds verschillende reacties onder christenen op. Sommige vinden het onzin, anderen vinden het bedreigend, weer anderen denken het niet te kunnen en dat ze daarom ‘minder’ zijn. Maar wat is dat nu eigenlijk, spreken in tongen?
Lees verder

Geplaatst in Bijbel, Bijbelstudies, Evangelie, heilige Geest | Tags: , | Een reactie plaatsen

Zelfheiliging is hopeloos. Wat zegt de Bijbel?

Steeds goed je best doen, wordt ons al vroeg door onze ouders geleerd. Ook als het gaat om het geloof, horen we dit vaak. We moeten als een echte christen leven, gelovig en vooral proberen om heilig te zijn. En natuurlijk kunnen we dit heel goed verdedigen, er zijn tal van Bijbelteksten die we kunnen uitleggen, dat ze ons in het gelijk lijken te stellen.
Het probleem zit hierin, dat als we alles in eigen kracht willen doen en niet in Gods kracht, we er vaak maar weinig van terecht brengen. Daar komt ontzettend veel ellende uit voort: kerkscheuringen, verdeeldheid, liefdeloosheid, om maar een paar pijnpunten te noemen. Sommigen kunnen het lang vol houden, anderen storten na verloop van tijd in, met alle pijn die daar uit voortkomt, voor henzelf, hun omgeving, hun familie, hun gemeente… En soms raken ze hun geloof helemaal kwijt. Je hebt het zolang goed willen doen, geprobeerd, maar het ging niet.

Mensen komen soms in een enorme kramp terecht, omdat men het gevoel heeft het nooit goed genoeg te doen. Daarom gaan we nog harder werken, in een poging om God gunstig jegens ons te stemmen. Nog maar meer bidden, nog meer in de Bijbel gaan lezen, aan nog meer evangelische activiteiten mee doen, dan zal God ons uiteindelijk wel genadig zijn.

Maar je ontdekt, door al deze dingen te doen wordt je niet heiliger, feitelijk ben je op de weg van zelfheiliging. Voor een christen is de weg van zelfheiliging, is een zeer vermoeiende weg vol frustraties, omdat we steeds weer mislukken. Zelfheiliging betekent dat we steeds de wet voor ons zelf hanteren in plaats van dat we rekenen op de genade van God.

Zelfkastijding.
Soms wordt zelfheiliging als een vorm van zelfkastijding, dus je denkt heiliger te worden door jezelf dingen te ontzeggen. Tot op de dag van vandaag zijn er nog mensen die denken doormiddel van zelfkastijding heiliger te kunnen worden en zo God te kunnen behagen. Dat kan ook op allerlei moderne manieren en ik geef even wat voorbeelden.

Je durft geen televisie te kijken en ook niet naar informatieve programma’s, want je bent bang met onheilige dingen in aanraking te komen. Je leest geen enkel ander boek dan de Bijbel, want alle andere boeken beschouw je als zonde, je mag dus geen plezier hebben in een ander boek. Je denkt dat alleen bidden acceptabel is voor God als je het doe op je knieën. Men denkt, het moet ook lichamelijke moeite kosten, anders heeft het voor God geen waarde.
Lees verder

Geplaatst in Bijbelstudies, Diversen, Evangelie, Hoogmoed | Tags: , | Een reactie plaatsen

Heb ik gezondigd tegen de Heilige Geest? Wat zegt de Bijbel?

Is het mogelijk dat een gelovige de onvergeeflijke zonde tegen de Heilige Geest begaat, lees Mat.12:31, 32? Dus je gelooft oprecht in de Heer Jezus en je belijdt Hem als je persoonlijke Heer en Verlosser. Maar toch zou je dan … Lees verder

Geplaatst in Bevrijding, Bijbelstudies, Zonden | Tags: | Een reactie plaatsen

Moeten christenen zich nog aan de sabbat houden?

Het vierde gebod uit de tien geboden spreekt over de sabbat. Het was de opdracht van God om op de sabbatdag een rustdag te houden. Voor gelovige joden is dit nog steeds erg belangrijk, onder christenen wordt er echter verschillend over gedacht.

Eerst even een opmerking vooraf. Sommige mensen maken van het houden van de sabbat op de juiste dag een enorm groot punt, maar ze staan er veel minder bij stil wat nu feitelijk het doel van de sabbat is. De sabbat er is in ieder geval voor ons en wij niet voor de sabbat

Lees Marcus 2:27 En Hij zeide tot hen: De sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de sabbat.

Het is belangrijk dat de mens rust neemt en tijd neemt om met God bezig te zijn, daar gaat het om en dus niet alsmaar doorwerkt. Dat heeft God ons feitelijk door de sabbat duidelijk willen maken. Hoe belangrijk de sabbat ook is voor de gelovige Jood, het is niet meer dan een voorafschaduwing van wat zou komen. De sabbat was er om de mensen rust en kracht te geven, maar uiteindelijk hebben we veel meer nodig dan dat, namelijk rust van binnen, geestelijke rust.
Lees verder

Geplaatst in Bijbelstudies, sabbat | Tags: | Een reactie plaatsen

Moeten christenen de Israëlische feesten nog vieren?

Vandaag de dag horen we steeds meer openlijk verkondigen dat ook christenen de oude Israëlische feesten moeten gaan vieren. Veel christenen raken daardoor in verwarring en soms ontstaan er ook diepgaande meningsverschillen en zelfs scheuringen in gemeenten.

Nu zijn er helaas nogal wat christenen die voortdurend opzoek zijn naar, ‘iets nieuws”. Men heeft kennelijk niet genoeg aan het gewone evangelie en zoekt steeds naarstig naar iets extra’s, om het boeiend te houden. Deze soort christenen zijn erg bevattelijk voor hypes in de evangelische wereld. Maar…helaas is de opwinding vaak ook weer van korte duur, men raakt snel teleurgesteld en men zoekt dan weer iets anders.

Op dit moment zien we een groeiende belangstelling onder evangelische christenen naar de Joodse levenswijze. Er worden boeken geschreven (o.a. Wake up! Uitgever: Het Zoeklicht) die de belangstelling opwekken en door daarna belangstellenden bij elkaar te roepen, ontstaat er een nieuw soort beweging. In het begin is het alleen belangstelling en interesse voor de mooie gebruiken en rituelen, maar langzaam maar zeker probeert men ook steeds meer Bijbelse argumenten te vinden, om het dan als een nieuwe leer te introduceren.
Lees verder

Geplaatst in Bijbelstudies, Joodse wetten | Tags: , | Een reactie plaatsen