Auteursarchief: HH

Over HH

Our desire is to preach the gospel of God's love in different ways. Also we would like to help other people, if you are in trouble or you need advice.

Hoe kom jij van je rookverslaving af?

De laatste tijd worden we weer door verschillende mensen benaderd met de vraag: “hoe kom ik van mijn rook verslaving af”. In de enkele samenkomsten waar we dit onderwerp wel eens aan de orde stelde, tijdens een prediking, komen vaak veel mensen naar ons toe voor gebed. De meeste mensen e-mailen ons er over, met het verzoek om gebed en advies over dit onderwerp. Vandaar dat we het nog maar een keer aan de orde stellen.

Laten we het gelijk maar eerlijk zeggen, niet iedereen die dat wil komt altijd even gemakkelijk van zijn of haar rookverslaving af. Meestal is het juist een geweldige strijd. We hebben wel ontdekt dat het meestal komt, omdat veel mensen niet radicaal genoeg zijn. Het vraagt ook heel wat om echt definitief te stoppen. Heel vaak wil men wel stoppen, maar bewust of onbewust houdt men altijd nog een achter deurtje open, om eventueel als het erg moeilijk wordt, toch nog toe te kunnen geven aan die verslaving en dat is dan ook meteen de valkuil.

Een Bijbels voorbeeld.
Om maar met een voorbeeld uit de Bijbel te beginnen. Toen Israël uit Egypte trok, waren ze pas echt vrij toen ze de rivier (de Schelfzee) waren gepasseerd. Voor die tijd hadden ze nog steeds de legers van Farao achter zich en leefde ze in angst of ze het wel zouden halen, ze konden altijd nog terug. Pas toen ze hun voeten op het water hadden gezet en God een pad creëerde, dwars door de rivier. Toen pas zagen ze dat ze echt Egypte zouden verlaten en dat de slavernij voor altijd voorbij zou zijn. Met ons zal het niet anders gaan. Pas als we de schepen definitief achter ons verbranden en op God vertrouwen, komen we vrij uit onze gebondenheid.

Vindt God het wel goed?
Helaas, teveel mensen roken en ook christenen. Maar mag je eigenlijk wel roken als christen en zegt God er wel iets over in zijn Woord? Christenen die roken hebben als argument vaak, dat de Bijbel het niet specifiek over roken heeft. Maar degenen die oprecht en zonder vooroordeel de Bijbel lezen moeten toch ook toegeven dat er wel degelijk enkele teksten bestaan die zeer zeker op roken van toepassing zijn. Ten eerste gebiedt de Bijbel ons dat we onze lichamen niet door iets moeten laten “beheersen”. In 1 Korintiërs 6:12 lezen we: “U zegt ‘Alles is mij toegestaan’. Maar niet alles is goed voor u. Zeker, alles is mij toegestaan, maar ik mag me door niets laten beheersen”.

Het kan niet ontkend worden dat roken zeer verslavend is en God is duidelijk als het gaat om verslavingen. Ook dat is het dienen van afgoden. Sommige christenen die roken, hebben maandelijks meer geld over voor hun rookwaar, dan voor de Heer. In ieder geval is het maar goed dat men er niet tussen hoeft te kiezen, want dan zou het voor sommige verslaafden, erg moeilijk worden.

Vreemde vragen.
Soms stellen mensen ons de vreemdste vragen. Bijvoorbeeld: ”stel nu dat je maar 1 sigaretje neemt per week, of per maand. Ben je dan nog steeds verkeerd bezig? Immers je beheerst jezelf, je bent niet echt verslaafd en je vindt het af en toe gewoon even lekker.”

Ik denk echter dat ook het roken van 1 sigaret verkeerd is. In 2 Kor. 7:1 lezen we dat we ons moeten reinigen van iedere lichamelijke of geestelijke vervuiling. Blijkbaar wil God niet dat we ons lichaam verontreinigen en zo beschadigen. Roken is absoluut schadelijk voor ons lichaam. Het is medisch bewezen dat roken de longen en het hart schaden. Dit beamen zelfs de ongelovigen, kijk maar eens op de etiketten op de pakjes van sigaretten. Door roken wordt de kans om kanker te krijgen, aanzienlijk groter. Als men dan toch gaat roken, dan zondigt men alleen al om die reden. Men doet bewust de tempel van het lichaam, hetgeen ook genoemd wordt de tempel van de Heilige Geest, schade aan. Daarom wordt ons in Bijbelgedeelte het volgende gezegd:
“Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de heilige Geest, die in u woont en die u ontvangen hebt van God, en weet u niet dat u niet van uzelf bent? U bent gekocht en betaald, dus bewijs God eer met uw lichaam” (1 Korintiërs 6:19-20).
Dus ons lichaam, wat eigenlijk van God is, beschadigen we dan bewust. Jezus is ook voor dat lichaam aan het kruis gegaan en heeft al onze zonden vergeven.

Elke christen roker zou zich de volgende vragen moeten stellen: Kan roken beschouwd worden als “goed voor u” (1 Korintiërs 6:12)? Kan gezegd worden dat roken werkelijk “God eer bewijst met het lichaam” (1 Korintiërs 6:20)? Kan iemand werkelijk ter ere van God roken (1 Korintiërs 10:31)? Ik geloof dat het antwoord op deze vragen “nee” is. Daarom is roken een zonde en volgelingen van Jezus Christus zouden dat dus niet moeten doen.

Sommigen betwisten dit standpunt door op het feit te wijzen dat veel mensen ongezond voedsel eten, wat net zo verslavend en net zo slecht voor het lichaam kan zijn. Veel mensen zijn bijvoorbeeld zo hopeloos verslaafd aan cafeïne dat ze niet kunnen functioneren zonder ’s ochtends eerst hun eerste kop koffie te hebben gehad. Hoewel dit waar is, kan toch niet beweerd worden dat dit vergelijkbaar is met roken.

Een ander argument tegen deze kijk op roken is het feit dat in het verleden veel gelovige mannen en vrouwen rokers waren. Zoals bijvoorbeeld de beroemde prediker C.H. Spurgeon. Maar ook dit is voor ons geen excuus. Spurgeon leefde in een andere tijd, waarin de schadelijke gevolgen van roken voor onze gezondheid niet bekend waren. Daarnaast was ook hij niet volmaakt en zullen we zeker geen mensen moeten navolgen, maar Jezus Christus.

Gaan rokers naar de hel?
Wanneer ik stel dat roken een zonde is, beweer ik niet dat christelijke rokers bij voorbaat naar de hel gaan. Er zijn veel ware gelovigen in Jezus Christus die roken. Roken weerhoudt in principe niemand er van om gered te worden. Noch leidt het er toe dat een roker zijn verlossing zou verliezen. Roken is niet minder vergeeflijk dan andere zonden en dat geldt net zo zeer voor iemand die een Christen wordt, of voor een Christen die zijn/haar zonde aan God bekent (1 Johannes 1:9).
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in Actueel, Afgod, Verslaving | Tags: , | Een reactie plaatsen

Huwelijksverbond, elkaar trouw beloven met God als getuige.

Het huwelijk is Gods antwoord op het diepste verlangen van de mens: een verbintenis voor het leven met een ander. God heeft het huwelijk bedoeld als een hechte relatie, waarbij een man en een vrouw worden samengevoegd tot een niet te verbreken eenheid, die hun beide diepste behoeften kan bevredigen en waarin God ook zoveel mogelijk tot zijn doel kan komen.

Het verbond.
Het huwelijk is door God bedoeld als een exclusief verbond, waarbij je elkaar een belofte doet met God als getuige. Je belooft elkaar onvoorwaardelijke trouw en God is daarbij aanwezig. Hij is dus altijd aanwezig, wanneer twee kinderen van God een huwelijk aangaan, dat is echter niet altijd zo waar het een huwelijk betreft van ongelovigen. Het huwelijk van kinderen Gods is in de hemel bekend en ook daar gesloten. Lees Mat.16:19 “En wat u op aarde binden zult, zal gebonden zijn in de hemelen”. Daarom verafschuwt God het, als kinderen Gods geen waarde hechten aan zo’n huwelijksverbond.

Dit begrijpen we o.a. ook uit de woorden van de profeet Maleachi. De Israëlieten ten tijde van Maleachi vroegen zich af, waarom God niet meer naar hen luisterde, dus hun gebeden niet meer verhoorde. Het antwoord van God luidde toen als volgt: “Omdat de HERE getuige geweest is tussen u en de vrouw uwer jeugd, aan wie gij ontrouw geworden zijt, terwijl zij toch uw gezellin en uw wettige vrouw is.” (Maleachi 2:14-16).

Bij de uitdrukking ‘uw wettige vrouw’ komt in het Hebreeuws het woord ‘verbond’ voor, een verbond wat normaal niet verbroken mag worden. Het huwelijksverbond is dus in principe altijd bedoeld tot de dood. Lees Romeinen 7:2 “Want de gehuwde vrouw is door de wet (= het verbond) aan haar man gebonden, zolang deze leeft; wanneer echter de man sterft, is zij ontslagen van de wet, die haar aan die man bond”.

Gods wet (= het verbond) vormt dus het fundament van het huwelijk. Dat deze verbintenis geldt zolang beide echtgenoten leven, wordt ook in 1 Corinthiërs 7:39 geleerd: “Een vrouw is gebonden, zolang haar man leeft; maar indien haar man is ontslapen, is zij vrij om te trouwen, met wie zij wil, mits in de Heer”.

Het huwelijk als een geschenk van God.
Nu is zo’n verbintenis voor het leven natuurlijk niet bedoeld als een gevangenis, waar je nooit meer uitkomt, maar feitelijk als een onbeschrijfelijk mooi geschenk van God. Een liefdesverbond voor het leven, twee worden één, door het liefdesverbond. Zonder elkaar zijn ze dus nooit meer compleet, ze horen bij elkaar en ze hebben zich daarvoor ook aan elkaar gegeven, waarbij de lichamelijke eenwording wel de kroon daarop is. Maar ook geestelijk zullen ze, als het goed is, steeds meer één worden.

De lichamelijke eenwording tussen een man en een vrouw binnen een liefdesrelatie, is op zichzelf een Goddelijk wonder. Het is veel meer dan een geslachtsdaad, het is een ontmoeting van lichaam, ziel en geest. De seksualiteit is ook een sterk bindmiddel en past daarom alleen in het huwelijksverbond, m.a.w. de belofte van trouw hoort daarbij want anders verliest het z’n glans. Seksualiteit namelijk wil zeggen, je geeft je helemaal exclusief aan de ander. De Bijbel zegt het zo: ‘De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken doch zijn vrouw’. (1 Kor.7:4). De seksualiteit behoort daarom absoluut binnen de veilige grenzen van het huwelijksverbond.

Al hoewel we niemand willen veroordelen en in de huidige tijd er door veel mensen anders over gedacht wordt, is o.i. in dit licht gezien geslachtsgemeenschap ‘voor’ het huwelijksverbond, dus zonder die belofte van trouw, absoluut in strijd met Gods bedoeling. Helaas zien we ook onder christenen dat het op dit vlak soms fout gaat.

De basis van onze trouwbelofte aan elkaar is natuurlijk altijd de liefde. Daarbij moeten we ons realiseren dat Liefde zeker meer is dan een gevoel. Een gevoel kan van uur tot uur anders zijn. Maar in een huwelijk kies je iedere dag weer voor elkaar en geef je elkaar dagelijks het mooiste cadeau dat je de ander kan geven: namelijk jouw onvoorwaardelijke liefde. Liefde zal altijd proberen om het goede in de ander te zien, om iemand te vertrouwen, niet te veroordelen en zo nodig weer opnieuw je vertrouwen te geven. Zonder vergeving is er ook geen sprake van liefde, want liefde geeft altijd weer hoop en nieuwe kansen.

Toch geen succes.
Maar,.. hoe moet je nu handelen als je huwelijk toch geen succes blijkt te zijn? Hoe gelukkig je ook bent met elkaar, toch zijn problemen in het huwelijk onvermijdelijk. En… helaas, ook bij christenen dreigt het soms fout te gaan en hebben we zelfs te maken met echtscheidingen, dat verschilt soms maar weinig van hetgeen in de wereld om ons heen gebeurd.

Men zegt in de wereld om ons heen, dat één op de drie huwelijken op de klippen loopt. Vroeger hield de sociale en maatschappelijke druk nog menig huwelijk in stand, vrouwen waren veelal financieel afhankelijk van de man, weggaan was daarom niet eenvoudig. Die druk is nu weg, waardoor een huwelijk steeds makkelijker wordt ontbonden. En helaas…ook bij christenen is in deze tijd, scheiden geen uitzondering meer.

Een christelijk huwelijk is ook niet altijd een garantie voor een gelukkig huwelijk. Maar als het goed is, is er wel verschil, want we hebben elkaar trouw belooft, met God als getuige. Daarom, men probeert bijvoorbeeld toch zo nodig de minste te zijn, de ander lief te hebben ondanks alles, kansen te geven en vooral te dienen, ook al voelt het op een moment wat anders, je wil feitelijk niet van opgeven weten. Daarbij komt, een christelijk huwelijk vraagt nu eenmaal ook de bereidheid, om eigen behoeften op de tweede plaats en die van de ander op de eerste plaats te zetten, dat is de zelfverloochening die de Bijbel bedoeld (Filippenzen 2:1-16).
Lees verder

Geplaatst in Huwelijk | Tags: , | Een reactie plaatsen

Kunnen geestelijk leiders na overspel doorgaan in de bediening?

We krijgen elke dag e-mails van mensen die ons vragen stellen, men is dan duidelijk opzoek naar Bijbelse antwoorden. De laatste tijd vroeg men ons een aantal keren of het Bijbels gezien juist is, dat een geestelijk leider die te maken krijgt met overspel en/of echtscheiding, gewoon maar door kan gaan in de bediening die men eerst had. De reden dat men zo’n vraag stelt heeft uiteraard te maken met het feit dat het tegenwoordig ook steeds meer voor komt, dat leiders na overspel en echtscheiding, een korte onderbreking hebben en dan gewoon weer hun bediening hervatten.

En ja,… natuurlijk moet herstel altijd mogelijk zijn, maar er moet ook ruimte zijn voor genezing van de wonden die zijn geslagen. Daarnaast is het belangrijk dat geestelijk leiders zelf beseffen, dat het geen automatisme is, dat men zomaar weer terug kan in de bediening die men eerst had. Feitelijk zou dat meer een uitzondering moeten zijn. Het is ook altijd weer eerst de vraag, of men nu wel aan Gods heilige voorwaarden tot het geestelijk ambt voldoet. Daarbij is zeker niet het talent om te prediken de belangrijkste voorwaarde, maar of men weer een voorbeeld kan zijn voor anderen in de gemeente (lees 1 Petr.5:3b).

Naast uiteraard berouw en belijdenis van zonden, is vooral zelfonderzoek nodig om na te gaan wat de diepe reden is, waarom men zo gevallen is. Daar zal dan eerst herstel moeten plaats vinden en mogelijk verlossing en bevrijding, voordat er ook maar sprake kan van een terugkeer in de bediening. Tevens zal er toch ook herstel moeten plaats vinden in gebroken en beschadigde relaties. Ook het vertrouwen zal herstelt moeten worden en vooral dit kost beslist veel tijd.

De Bijbel selectief gebruiken.
Christenen hebben helaas soms de neiging om de Bijbel selectief te gebruiken, dus zoals het hun het beste uitkomt. Daarmee bedoelen we, dat we de dingen die ons niet aanstaan al gauw ‘als niet meer geldig voor deze tijd beschouwen’. Er zijn relatief maar weinig Bijbelleraren die de moed hebben om ook onderwijs te geven over de z.g. moeilijke Bijbelverzen. Maar God verandert Zijn Woord niet omdat het ons niet aanstaat.

Zo vinden we in de Bijbel heel duidelijk Gods voorwaarden voor het dienen in een geestelijk ambt, lees maar in 1 Tim.3:2. God heeft deze voorwaarden nooit veranderd, hoe moeilijk we ze ook vinden. Daar lezen o.a. dat een Opziener (Oudste, Bijbelleraar etc..) van onbesproken gedrag moet zijn en vooral… de man van één vrouw.

Dit maakt het op z’n minst discutabel of iemand die gescheiden is, om welke reden dan ook, zo maar weer als geestelijk leider kan dienen in een gemeente of kerk. Want hoe kan iemand de gemeente van de Heer voorgaan en onderwijs geven, bijvoorbeeld over actuele onderwerpen zoals het huwelijk, echtscheiding en seksualiteit, als je zelf geen voorbeeld bent. Daarmee maken we de boodschap die we prediken ongeloofwaardig en nog erger wordt het als andere mensen juist ons verkeerde voorbeeld gaan gebruiken, om hun eigen zonden te bedekken en helaas, gebeurt dat nogal eens. Men vindt eigen fouten op dat vlak minder erg omdat ‘bekende geestelijk leiders’ de zelfde dingen doen. Wat we ook nog al eens horen is, dat mensen de zonde van overspel wat vergoelijken, door te zeggen ‘ja maar David viel toch ook in die zonde en hij mocht gewoon koning blijven’. En natuurlijk is dat zo, hij beleed zijn zonde, God was hem enorm genadig geweest en hij bleef toch de man naar Gods hart (1 Sam.13:14). Tevens mocht hij ook koning blijven, maar de geschiedenis leert wel, dat hij geen toestemming meer kreeg om de tempel van God te bouwen, hoewel hij dat wel erg graag wilde.

De tempel van God in het oude testament is het geestelijk beeld van de gemeente van nu. Ook nu zijn er mensen met bekwaamheden, die erg graag willen meebouwen aan de gemeente van de Heer, bijvoorbeeld door prediking en onderwijs. Maar we kunnen wel iets heel graag willen, maar toch stelt God nog altijd heilige voorwaarden aan het geestelijk leiderschap, net zoals Hij heilige voorwaarden stelde aan koningen en priesters in de oude bedeling. Het zal duidelijk zijn dat als we Gods zegen niet mee hebben in de bediening, dan zal het vroeg of laat weer stuk lopen, met mogelijk nog meer schade voor de gemeente.

Kijk naar jezelf.
Het is duidelijk dat door de satan in deze tijd, een enorme aanval wordt ingezet op het huwelijk van geestelijk leiders. En het is zeker dat geestelijk leiders die geen voldoende tijd nemen voor gebed, zwak zijn en mogelijk vroeg of laat door de duivel omver geblazen worden. Ze missen de kracht van de heilige Geest die ons onaantastbaar maakt voor duistere machten. Nu bidden we als voorgangers allemaal wel, onze openbare gebeden zijn vaak indrukwekkend, vol hele volzinnen. We hebben nu eenmaal geleerd mooie woorden te gebruiken. Maar hoe is het thuis, in de binnenkamer, als niemand ons ziet? De echte test is ons gebedsleven daar, als we alleen met God zijn. Onze intimiteit met God is ook het kwaliteitsmerk van onze bediening. Met andere woorden, onze publieke gebeden kunnen een uiterlijk optreden zijn, zonder leven. Onze persoonlijke relatie met God bepaalt of wij echt zijn, bewust van onze afhankelijkheidsrelatie met God. (Lees voor uw zelf Mat. 6 eens na)

De plaats van ons huwelijk en gezin.
Daarnaast, welke plaats heeft ons huwelijk en gezin in verhouding tot het werk van God. Wanneer u voorganger of gemeenteleider bent, dan hebt u niet alleen een verantwoordelijkheid voor uw gemeente of bediening, maar in de eerste plaats voor uw gezin. Uit heel veel pastorale gesprekken blijkt dat veel vrouwen van leiders zitten met het gevoel dat zij wat het gezin betreft, de kar alleen moeten trekken. Soms moeten ze zelfs geestelijke verantwoordelijkheid nemen voor iets waarin hun man feitelijk een stap zou moeten zetten. De man is door God immers aangesteld als de priester in zijn huis en dit geldt dubbel voor geestelijk leiders, omdat die een voorbeeld moeten zijn in de gemeente en dus ook voor zijn gezin (1 Kor.11:3 en Efeze 5;23). Veel vrouwen verlangen naar geestelijke intimiteit, intens gebed, samen strijden voor de problemen die in een gezin op je af komen. Ook dit is de reden waarom de duivel soms kans ziet om het fundament onder het huwelijk van geestelijk leiders weg te halen. Een huis zonder fundament is wankel en zal bij de minste storm instorten.

Werk daarom elke dag aan je huwelijk.
Het is belangrijk om elke dag te werken aan je huwelijk. Want een hechte huwelijksrelatie is één van de voorwaarde voor een sterk leiderschap in de gemeente. De huwelijksband is iets wat onderhouden moet worden, liefde die niet elke dag gevoed wordt zal op een dag sterven, net als een plant wat geen water ontvangt.

Paulus zei in Efeziërs 5:25: “Mannen, hebt uw vrouwen lief!” Hou dus van haar! Wat we vandaag nodig hebben, zijn leiders die ook grote minnaars zijn. We hebben leiders nodig die weten dat ze zo nu en dan een dag alleen met hun vrouw moeten doorbrengen en niet maar door hollen. Kijk haar eens in de ogen als je met haar praat, leg de krant neer en zet de televisie uit, heb aandacht voor haar. Open de deur voor haar, help haar met de afwas. Hou dus m.a.w. zichtbaar van haar! Doet u dat niet, dan kan al het succes als leider op een dag in een complete mislukking uiteenspatten. Want als het in onze relatie niet goed gaat staan we meer open voor de verleidingen van satan die op ons af komen.

De roeping is voor beiden.
Feitelijk kan een gehuwde man, die zich geroepen weet in de dienst van de Heer, die roeping niet los zien van zijn vrouw. Zij is, als het goed is, mede geroepen in de dienst van God. Vandaar dat het feitelijk onmogelijk is om te dienen in een geestelijk taak of bediening, wanneer het in huwelijk niet goed zit. Bijbels gesproken kan dit niet.

Want o.a. in 1 Tim.3:4 staat ook dat een dienaar van God, goede leiding aan zijn gezin moet geven, m.a.w. we moeten ook samen goede ouders zijn, anders kunnen we in de gemeente niet dienen. Het werken voor de Heer, mag nooit ten koste gaan van ons gezin en/of huwelijk. Mocht het wel zo zijn, dan zouden de zaken meer in balans moeten brengen. Als het thuis of in ons huwelijk niet goed gaat, vreet dat zoveel energie bij ons weg, dat we ons in het werk van God niet meer volledig kunnen geven.

Ook vrouwen die minder op de voorgrond treden, zijn net zo goed een belangrijk deel van de bediening van hun man. Zij kan op de achtergrond meewerken aan het slagen van de bediening van haar man, door hem in veel taken in het gezin bij te staan. In feite maakt zij op die manier de bediening van haar man mogelijk. Maar haar betrokkenheid bij de bediening hoeft zich natuurlijk niet te beperken tot haar eigen gezin.
Lees verder

Geplaatst in echtscheiding, geestelijk leiders, Huwelijk, leiders | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Moeten we ons aanpassen aan de tijd waarin we leven?

De vraag die ons nog wel eens gesteld wordt is, “hoever moeten christenen zich aanpassen aan de tijd waar in ze leven?” Onze hele cultuur en samenleving is de laatste jaren in een sneltreinvaart veranderd en dat heeft natuurlijk ook invloed op christenen. De nieuwe tijd dringt zich aan ons op via de media, door digitalisering, informatisering en robotisering. Via al of niet gemanipuleerde beeldvorming, tendentieuze teksten, indringende reclame slogans, worden we elke dag met de moderne nieuwe tijd geconfronteerd. Maar dat is de wereld, maar wat nu als ook je kerk of gemeente een theater wordt, kan dat zomaar.

Niemand kan eromheen dat de jarenlange traditionele manier van kerk zijn, in de wereld om ons heen al sterk is afgenomen. Traditionele christenen worden ook in ons land steeds meer een minderheid. Natuurlijk is een te strak vasthouden aan ouderwijze systemen beslist een verloren zaak. Op een dag zal de nieuwe generatie de plaats van de ouderen innemen en zij denken absoluut veel meer in de richting van de z.g. digitale snelweg. Als je niet snel mee veranderd als kerk of gemeente, zul je al heel snel zelf tot die traditionele minderheid gaan behoren.

Liederen en muziek veranderen.
Natuurlijk is niet alles verkeerd en zijn er zeker ook veel dingen, die meer eigentijds, moderner worden en die een grotere zegen zijn voor veel mensen. Het is bijvoorbeeld beslist een zegen dat de liederen die we zingen, vernieuwend en frisser zijn. Je kunt nu eenmaal niet maar blijven bij de oude traditionele liederen, met teksten die niet meer begrepen worden vanwege het soms oud taal gebruik en melodieën die niet meer aanspreken. In die zin is het geen probleem om mee te veranderen, of juist goed, het kan zelfs niet anders, hoe moeilijk ouderen het daar soms ook mee hebben.

De vraag is natuurlijk altijd, waar ligt de grens, wat is nog acceptabel voor een christen, er is natuurlijk ook een gevaar. Jongemensen zijn vaak beïnvloedbaar en laten zich gemakkelijk uren vermaken met Youtube, games, vlotte dynamische muziek, snelle flitsende shows, concerten waar je vooral helemaal uit je dak kunt gaan etc… We moeten natuurlijk wel oppassen, dat we niet wereldgelijkvormig worden. Rom.12:2 zegt: “U moet niet gelijkvormig aan deze wereld worden, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is”. In ieder geval moet het in onze liederen wel altijd gaan om de aanbidding van Jezus en niet om zoveel mogelijk te kunnen feesten. Daarbij mogen we zeker wel uitbundig en blij zijn, maar heiligheid moet er ook zijn. Hierover straks meer in dit artikel. Overigens, een kind van God welke vervuld is met de heilige Geest, zal heel precies weten waar de grens ligt. Gods Geest zal het hem of haar bekend maken.

Televisie kerken.
Ook de kerk en de manier waarop geestelijke leiders het evangelie brengen, zijn onder de invloed gekomen van deze cultuuromslag. In de toekomst zullen vooral de televisie dominees het steeds beter doen, ze komen immers rechtstreeks de huiskamer binnen en maken het de kijkers gemakkelijk. Het is nu eenmaal zo dat in een maatschappij waarin man en vrouw moeten werken om aan alle wensen van het gezin te voldoen, er minder tijd overblijft voor ontspanning. Dan kan het gemakkelijk zijn als men op zondag niet meer naar de kerk hoeft, want men kan de kerkdienst direct in de huiskamer meebeleven. Het is alleen beslist een verarming wanneer christenen niet meer de behoefte zouden hebben om samen te komen en met ‘elkaar’ hun geloof te beleven. De Bijbel zegt ook dat we de onderlinge bijeenkomsten niet moeten verzuimen en dat we elkaar moeten aanmoedigen dat niet te doen (Hebr.10:25).

Televisie kerken kunnen natuurlijk ook een grote zegen zijn voor mensen die b.v. bedlegerig zijn of in de gevangenis zitten, of op andere wijze niet meer instaat zijn naar een samenkomst toe te gaan. Maar het heeft ook en andere kant. In toenemende mate zien we dat christenen er voor kiezen om niet meer naar een kerk of gemeente te gaan en zich verder geestelijk te voeden met de verschillende televisie diensten op zondagmorgen. Deze z.g. televisie kerken, hebben in de VS al een grote impact, miljoenen mensen kijken er naar en velen van hen bezoeken geen samenkomsten meer en waarschijnlijk zal dat in Nederland dezelfde weg op gaan. Er zijn inmiddels al vergevorderde plannen om een z.g. ‘Internet kerk’ te stichten, om die groep die liever thuis blijft, te bedienen. En natuurlijk, televisie heeft een niet weg te denken plaats in onze samenleving en veel mensen zullen hier blij mee zijn. We denken alleen dat deze moderne manier van kerkdiensten een verarming is en zeker geen winst.
Lees verder

Geplaatst in Actueel, digitaal boek, gemeente | Tags: | Een reactie plaatsen

Kort verslag van onze zendingsreis naar Roemenië – 2018

Inleiding
We hebben eens in ons leven een definitieve beslissing genomen, om Jezus ons leven te geven. Natuurlijk zijn er genoeg tegenslagen geweest en teleurstellingen, maar we zijn door Gods genade de Heer trouw gebleven. Het werken voor Jezus is geen gewone job of baan, zoals zoveel mensen een baan hebben. Nee, het werken voor Jezus is ons leven. We kunnen niet anders en we willen niets anders.
Nu is God dienen op welke manier dan ook, altijd een bijzonder voorrecht. Het kost natuurlijk wel iets, maar je ontvangt er enorm veel voor terug. In de eerste plaats geeft het zegen, om iets voor Jezus te doen die zoveel voor ons over had. Hij verliet de hemel en kwam naar ons toe. Hij wilde heel dichtbij ons zijn en uiteindelijk de weg voor ons openen naar God toe. En nu mogen wij iets terug doen, door Zijn liefde uit te dragen naar andere mensen. Dat is geweldig, het geeft je vreugde en voldoening. Maar er is ook nog iets anders. Als we andere mensen zegenen en helpen, dan komt er ook liefde terug. Mensen gaan van je houden en via ons, van Jezus houden.

Wij werken nu samen ongeveer 11 jaar in Roemenië, je kunt wel zeggen onder de allerarmsten. Het zijn vaak gezinnen die in krotten leven, zonder behoorlijk sanitair en zonder hulp is er ook geen mogelijkheid voor een behoorlijk scholing voor de kinderen. Dat betekent, geen hoop voor de toekomst. Maar hoe geweldig als je juist die mensen hoop mag geven.

Ook dit jaar beproefde de Heer ons op ons geloof. We hebben jaarlijks een behoorlijk bedrag nodig om alle kosten te kunnen betalen. Het betreft hier o.a. schoolkosten voor de kinderen, kleding, hout voor de winter, voedsel- pakketten. Bij elkaar loopt het behoorlijk op en het lijkt wel elk jaar duurder te worden. Daarvoor sturen we o.a. brieven naar vrienden en sponsors, om hen te vragen ons te helpen. Tegelijk bidden we God om ons in alles te voorzien. Daarbij klemmen we ons ook vast aan de belofte van de Heer, zoals uit Filippenzen 4:19 “Mijn God zal in al uw behoeften naar zijn rijkdom heerlijk voorzien, in Christus Jezus”.
Ongeveer in de maand mei van dit jaar was er feitelijk al voldoende binnen om alle kosten te kunnen betalen, maar toen kwam het. Onvoorzien werd ons gevraagd om een tekort aan te vullen van het sociaal centrum in Oradea. Dat was best een hap uit onze begroting, maar we hebben het in gehoorzaam gedaan. In de weken daarna vulde de Heer het bedrag op overvloedige wijze weer aan. We hebben samen God weer gedankt voor Zijn liefde en genade. Opnieuw groeide in ons het vertrouwen, in de God die ons gezonden heeft om dit werk voor Hem te doen. Het is net of de Heer steeds tegen ons zegt “het is niet jullie werk, maar het is Mijn werk en Ik sta garant voor alles wat jullie nodig hebben”.

Vaak wordt ons gevraagd hoe het toch mogelijk is dat er armoede is in Roemenië, terwijl het tegenwoordig toch tot de EU behoord. Natuurlijk, de situatie is niet zoals 27 jaar geleden toen we er voor het eerst kwamen. Gelukkig is er wel veel verbeterd, maar helaas geldt dat lang niet voor iedereen. De economische vooruitgang is met name voor hen die door afkomst, opleiding en vooral relaties profijt konden hebben van de economische groei. Maar voor een groot deel van de bevolking bleef de armoede. Vooral als het gaat om mensen zonder enige opleiding, die lezen nog schrijven kunnen en die zijn er nog heel veel.

Er is nu met name een groot afstand tussen rijk en arm, terwijl vroeger bijna iedereen arm was. Roemenië heeft momenteel in Europa, nog steeds het grootste aantal mensen die leven ver onder de armoedegrens. Ondanks de economische groei van de laatste jaren, leeft een groot deel van de bevolking in diepe armoede.

In Nederland, hebben we in ieder geval nog voedselbanken en kledingbanken voor de armen. Dit soort fenomenen zijn in Roemenië echter onbekend. Daarnaast hebben, volgens de EU regels, alle kinderen recht op scholing. Dat ligt in Roemenië echter heel wat minder vanzelfsprekend. Voor mensen die geen geld hebben, zijn de mogelijkheden een stuk minder.

We doen wat we kunnen om vooral de kinderen kansen te bieden. Daarom is er elk jaar ook een behoorlijk bedrag aan geld nodig, om bijvoorbeeld alle schoolkosten te kunnen betalen van de kinderen in het Sociaal Centrum in Oradea. Dat hebben we jaren geleden op ons genomen, omdat we de nood zagen en God het ons in het hart gaf om iets aan deze nood te doen. Zodat de kinderen behoorlijk naar school kunnen en een kans hebben op een normale toekomst. Daarnaast willen we ze ook aankleden en zorgen dat ze dagelijks een warme maaltijd krijgen. Allemaal normale dingen voor ons, maar niet in Oost Europa. Het allerbelangrijkste is natuurlijk dat ze het evangelie horen en een keus voor de Heer Jezus kunnen maken.

Wat betreft het werk onder de kinderen van het Sociaal Centrum in Oradea, waar we elk jaar een tijd naar toe gaan. Het centrum staat onder de verantwoording van de Roemeense stichting “Fundatia Est Europa”. Wij hebben alleen een soort support overeenkomst met dit werk. Dit betekent dat wij o.a. zorgdragen voor kleding, de dagelijkse maaltijden en de schoolkosten van de kinderen. Maar er is meer, zo betalen we vanuit onze stichting o.a. de stookkosten van het centrum en ook andere dringende zaken. Zoals dit jaar, een beveiligings installatie voor het gebouw en een klein gedeelte van het salaris van het team.
Aan het Sociaal Centrum is ook een evangelie gemeente verbonden, waar we een aantal keren dienen met Gods Woord. Maar daar blijft het niet bij, want we hebben te maken met mensen die in diepe armoede leven en vaak na de diensten met hun noden naar ons toekomen. Natuurlijk kunnen we lang niet iedereen helpen, maar we doen wat we kunnen, zo delen we ook elk jaar voedselpakketten uit aan de arme bevolking.

En als er ruimte voor is, doen we nog meer. Vooral als er sprake is van schrijnende situaties, waarbij direct hulp nodig is. Overigens, wat zou u doen, als een heel gezin met kinderen in de winter op straat gezet wordt, omdat ze de huur niet meer kunnen betalen?

Daarnaast ondersteunt onze stichting ook het werk van enkele Roemeense evangelisten die werken onder deze arme mensen, met een maandelijkse bijdrage.
Lees verder

Geplaatst in Zending | Tags: | Een reactie plaatsen

Het onderwerp homoseksualiteit raakt iedereen.

Het is waar, als geestelijk leiders willen dat hun kerk groeit, dan is het raadzaam om de drempel eerst zo laag mogelijk te houden. We schieten en nu eenmaal weinig mee op als mensen die voor het eerst binnen komen, direct weer wegvluchten, zonder dat ze eerst geconfronteerd zijn met de grote liefde van Jezus. Aan de andere kant kan men niet altijd baby blijven en van de melk leven. Op een dag is het tijd voor vast voedsel en dan zullen we de mensen ook moeten leren dat God beslist niet alles goed keurt, onder het mom van ‘God is nu eenmaal liefde’. Maar dat God ook heilig is en de zonden haat en wil dat we met de zonden breken.

Niet zonder gevaar.
Nu is het beslist niet zonder gevaar, om openlijk te spreken over wat de Bijbel zegt over homofilie. Al gauw word je van discriminatie beschuldigd. Evangelie predikers die wekelijks vrij onderwijs geven over allerlei Bijbelse onderwerpen, durven zich toch niet openlijk uit te spreken als het gaat om homofilie, want dat is niet zonder gevaar.

Meestal is het gevolg van een artikel als dit, dat het bij ons reacties regent en vaak niet allemaal positief, zelf bedreigingen komen een enkele maal voor. Toch hebben we gemeend weer een keer te moeten schrijven over homofilie. In de laatste tijd worden we namelijk regelmatig weer gevraagd wat je houding als christen moet zijn, als je met homofiele mensen te maken krijgt in de gemeente. Vooral als ze één of ander taak hebben en in het bijzonder als ze een leidinggevende taak in een gemeente hebben. Natuurlijk willen we mensen niet afwijzen of bewust pijn doen, maar toch kunnen we niet om het Woord van God heen, zelfs als dat betekent dat mensen daardoor ontevreden worden of mogelijk de gemeente verlaten.

Het is duidelijk dat mensen die taken hebben in een gemeente en vooral als het gaat om leiding geven of verkondiging, ook een voorbeeld functie hebben naar de gemeente (lees 1 Tim.3). Feitelijk kunnen zij dus onmogelijk functioneren, wanneer hun leven niet beantwoord aan wat God zegt in Zijn Woord over huwelijk of seksualiteit. Dat geldt zelfs voor mensen met een theologische opleiding. Als we verlangen naar Gods zegen in de gemeente, dan zullen we de dingen moeten doen naar de aanwijzingen van de Heer. Want een huis zonder stevig fundament zal vroeg of laat een bouwval worden. Ons fundament is een blijft het rotsvaste Woord van God wat niet veranderen kan.

Vb. Als David de Ark terug laat halen uit het land van de Filistijnen, deed hij dat eerst op zijn eigen manier. Hij liet namelijk de ark op een wagen met ossen vervoeren. Maar God had geboden in Zijn Woord, dat de ark alleen gedragen mocht worden op de heilige schouders van de priesters (1 Kron.15:2). God accepteerde het echter niet en zo is het vandaag niet anders.

Ben je homo of hetero?
Het onderwerp homoseksualiteit raakt iedereen. Al vroeg worden kinderen tegenwoordig op de scholen geconfronteerd met de vraag, “ben je homo of hetero”. Het maakt ook heftige gevoelens bij mensen wakker, het levert strijd op en niet zelden heftige discussies. Helaas vindt deze strijd ook plaats in de verschillende kerken of gemeenten in ons land.

Voor de politiek is de emancipatie van homoseksuelen inmiddels een duidelijke zaak. Discriminatie met betrekking tot geslacht of geaardheid (zoals men dat zegt) is zelfs een overtreding van de grondwet. En ook dit wakkert vooral in de kerken en evangelie gemeenten de discussie over homoseksualiteit aan. Wat zegt de Bijbel er over en hoe moeten we dat dan naar deze tijd interpreteren.

Helaas, in te veel evangelie gemeenten en kerken in ons land, laat men het onderwerp liever rusten. Men wil geen mensen verwonden of afwijzen, maar tegelijk is er daardoor vaak grote onduidelijkheid over dit gevoelige onderwerp. Vast staat echter dat in de toekomst vele kerken en gemeenten gedwongen zullen worden om een duidelijker standpunt in te nemen, je ontkomt er niet meer aan. Een nieuwe generatie is in opkomst, waarbij naar schatting één op de twintig, op één of andere manier te maken heeft met homoseksualiteit. We zullen er dus steeds meer mee te maken krijgen, het snijdt zelfs dwars door gezinnen heen, het zal ook verdeling brengen en ook de gemeente van de Heer ontkomt er niet aan. Een duidelijk geluid, over wat de Bijbel hierover leert, is daarom van groot belang.

God heeft alle mensen lief, ook homofiele mensen.
Jezus stierf voor ons allemaal aan het kruis. En zeker, we zullen homoseksuelen, lesbiënnes, biseksuelen en transgenders nooit mogen haten of discrimineren, ook in de kerk of evangelie gemeente niet, God heeft ze lief. Juist in de christelijke gemeente, zouden mensen met homoseksuele gevoelens zich welkom moeten voelen. Jezus at ook met zondaren, accepteerde hen als mens, maar wees hun zondige daden wel beslist af. In Joh. 8:11 zei Hij tegen de overspelige vrouw: ‘Ga heen en zondig niet meer.’ Hij veroordeelde haar niet, maar keurde ook haar zonde niet goed.

Wat is het Bijbels standpunt?
Ondanks de onvoorwaardelijke liefde van God, zegt God in de Bijbel toch, dat homofilie tegennatuurlijk is (Rom.1:24-27) en dus erkent God ook niet het homo-huwelijk. Sterker nog, de Bijbel leert dat seks tussen gelijke seksen zondig is. God heeft de mens geschapen (Gen.1:27), niet man en man of vrouw en vrouw, maar man en vrouw. Lees ook Mat.19:4,5 “En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Hebt u niet gelezen dat Hij Die de mens gemaakt heeft, hen van het begin af mannelijk en vrouwelijk gemaakt heeft en gezegd heeft: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten, en die twee zullen tot één vlees zijn”.

Er staat dus, die twee, man en vrouw, zullen tot één vlees zijn (zie ook Gen.2:24), en waar wordt dat beter zichtbaar dan in de seksuele gemeenschap tussen man en vrouw. God is dus zelf de bedenker van seksualiteit en Hij heeft daarom ook het lichaam van de man en de vrouw duidelijk zo geschapen dat het bij elkaar paste, daarover is geen twijfel mogelijk. En ja, dat kan in alle eerlijkheid, beslist niet gezegd worden van twee gelijke seksen.

Ondanks wat God zegt, wordt homofilie toch steeds meer geaccepteerd als normaal. Regeringen, parlementen en ook kerken worden onder druk gezet om het homohuwelijk in te voeren en heel de samenleving pro-LGBT te maken (LGBT staat voor lesbisch, homo, biseksueel en transgender). Het homo of lesbies zijn wordt zelfs als een aanlokkelijke mogelijkheid voorgesteld, men zegt letterlijk “kies wat je wilt, probeer het eens uit” en dat wordt nog eens extra benadrukt door de oververtegenwoordiging van homo’s op de tv.

Ook dit is een teken van de eindtijd, dat is de laatste tijd vlak voor de wederkomst van Jezus. De Bijbel voorzegt over deze tijd (2 Tim.3:1-5), dat er in de laatste tijd zware tijden zullen komen en dat er steeds meer mensen zonder natuurlijk liefde zullen zijn. Dit slaat duidelijk op de homoseksualiteit.

Christenen zouden echter beter moeten weten.
Helaas, ook onder christenen en in evangelische kringen, zien we de opvattingen langzaam veranderen. Men zegt dan, de Bijbel wijst het wel af, maar relaties in liefde en trouw tussen twee mannen of twee vrouwen zal God heus wel goedkeuren. De Bijbel zou het alleen over de uitwassen hebben, maar niet over mensen die zeggen van elkaar te houden, ook al zijn ze homo of lesbies. Maar men gaat dan voorbij aan de zeer duidelijk uitspraken van de Bijbel hierover, waarbij helemaal geen sprake is van uitzonderingen en daarom kunnen wij ook nu niet zo’n uitzondering maken.
Lees verder

Geplaatst in geestelijk leiders, Homofilie, transgenders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Een dienaar van God moet door God geroepen zijn.

Een dienaar van God heeft geen baan zoals iedere ander in de wereld. Zijn of haar geschiktheid hangt ook niet in de eerste plaats af van opleiding en bekwaamheden. Boven dat alles moet men eerst kunnen getuigen van een roeping van God. Die roeping is geheel persoonlijk, we kunnen het niet erven van ouders, het staat ook los van familie banden. Het is Gods keus en heeft zelfs niets te maken met de mening van mensen.

Een goed voorbeeld is Mozes. Hij ontving zijn roeping bij een brandende braamstruik in de woestijn, lees daarvoor Ex. 3. God koos hem zelf uit, wij zouden hem waarschijnlijk nooit uitgezocht hebben. Hij had immers in een vlaag van woede, een Egyptenaar doodgeslagen. Daarbij komt dat hij niet kon spreken als een leider, daar was hij gewoon bang voor. Hoe moest hij dan een volk van ongeveer 2 miljoen mensen gaan leiden, dwars door een hete woestijn. Maar God maakt nooit fouten en ook niet in het geval van de roeping van Mozes, dat heeft de geschiedenis wel bewezen.

Leiders in de gemeente moeten ook door God geroepen zijn. Jezus Christus is het Hoofd van de gemeente en Hij is ook degene die zelf de leiders aanstelt, lees dit o.a. in Efeziërs 4:11,12. Alhoewel in de wereld om ons hen, democratisch leiding geven steeds meer als de norm gezien wordt, is dat toch niet op dezelfde manier in de gemeente van de Heer het geval.

Bijbels gezien moet er namelijk in de gemeente, leiding en gezag zijn wat door God is aangesteld en niet door mensen. God is het die predikers, voorgangers en oudsten roept en die ook hun roeping zichtbaar doet worden in de gemeente, door gaven, bedieningen en zalving die Hij hun geeft. Een roeping moet ook altijd eerst bevestigd worden in de gemeente, zoals o.a. de roeping van Samuel als profeet, ook bevestigd werd in heel Israël (Lees 1 Sam.3:20).

Wij hoeven daar niet zelf van alles aan de doen. We moeten ons alleen toewijden aan de Heer, dicht bij Jezus leven en bereidwillig zijn om waar mogelijk te dienen. De Bijbel zegt heel eenvoudig ‘doe wat je hand vindt om te doen’ (Prediker 9:10). De rest moet God doen, Hij opent deuren en sluit die ook zo nodig. Terwijl we bezig zijn om te dienen, zullen ook de geestelijke gaven zichtbaar worden die God ons heeft gegeven en zal langzaam duidelijk worden welke roeping en bediening God voor ons heeft. Dit is de gezonde geestelijke manier waarop nieuwe leiders geboren gaan worden en wel in de gemeente zelf. Leidinggevenden in de gemeente zouden dit proces nauwlettend moeten volgen en stimuleren, in het besef dat nieuwe bekwame leiders hard nodig zijn voor het voortbestaan van de gemeente.

Waaraan herkennen we leiders?
Gemeente leiders moeten in de eerste plaats biddend gekozen worden, onder de leiding van de heilige Geest en op grond van hun geestelijke kwalificaties en niet direct op basis van opleiding, vriendschap of familie banden. Het is van groot belang dat ze een voorbeeld zijn voor de gemeente, o.a. in trouw en levenswandel. De apostel Paulus spreekt hier duidelijk over in 1 Tim.3.

Uiteraard is het Bijbels gezien veel juister om eerst samen een ruime tijd van gebed en vasten te hebben. God is immers machtig om tot ons te spreken en de juiste persoon aan te wijzen, zoals in de dagen van de apostelen, lees daarvoor Hand.13:2. De heilige Geest wijst ook nu mensen hun plaats aan binnen het lichaam van Christus, door hen zichtbaar te maken in de gemeente en hen toe te rusten met Zijn gaven (1 Kor.12:11 en 12:18).

In de huidige tijd zien we echter dat evangelie gemeenten in ons land steeds meer moeite hebben om geschikte leiders te vinden. Men kiest niet zelden voor een soort sollicitatie commissie uit de gemeente, om vooral het proces zo democratisch mogelijk te laten verlopen. Meestal stelt die commissie dan een lange lijst met bekwaamheden op, waar een eventuele kandidaat aan moet voldoen. Vaak worden er hoge eisen gesteld aan opleiding en vooral management kwaliteiten. Men moet een allround persoon zijn, iemand die bekwaam kan manoeuvreren tussen de verschilde meningen en opvattingen in de gemeente en dat zijn er meestal heel wat. Men moet ook vaak akkoord willen gaan met een tijdelijke aanstelling, zodat we eventuele na enkele jaren nog er vanaf kunnen. Want je weet maar nooit, misschien vinden we hem toch niet zo sympathiek en dan zit je er maar mee. Maar hoe staat het dan met de roeping van God, kan dat dan ook zomaar ophouden?

Ik vroeg me af of iemand als de apostel Petrus uit de Bijbel, wel had kunnen solliciteren. In ieder geval zou hij zeker zijn afgewezen, want hij had nauwelijks opleiding gehad, hij was een eenvoudige visserman. Maar de Heer dacht er duidelijk anders over, want de apostel Petrus werd de leider van de eerste Nieuw Testamentische gemeente in het boek van Handelingen.

Zo komen we in heel de Bijbel mannen en vrouwen tegen die tegen elke verwachting in werden geroepen door God. Denk aan David die de jongste zoon van zijn vader was en ogenschijnlijk het minst geschikt. Maar God zei tegen Samuel, deze is het zalf hem en Samuel gehoorzaamde (lees 1 Sam.16:12). Zoals God het vroeger deed, kan Hij het ook vandaag nog doen. Feitelijk is God nooit opgehouden om mensen te roepen in Zijn dienst.

Natuurlijk is het begrijpelijk dat een gemeente leider in de huidige tijd, niet hetzelfde is als een leider in, bijvoorbeeld de tijd van Petrus. We kunnen nu eenmaal niet hebben dat een voorganger of oudste geen scholing gehad zou hebben. Maar wat zijn de belangrijkste voorwaarden dan wel?
Lees verder

Geplaatst in geestelijk leiders, gemeente, leiders | Tags: , | Een reactie plaatsen