Categorie archief: leiders

Geestelijk leiders moeten ook open staan voor correctie.

We krijgen er allemaal in de christen gemeente mee te maken. Iedereen staat in feite bloot aan kritiek en wel het meest geldt dit voor degene die iets doen in de gemeente. Gemeenteleiders zullen er daarom zeker mee te maken krijgen en op dit punt spreken we zelf ook uit ervaring. Welke beslissing een voorganger, oudste of welke andere gemeente leider of leidster ook neemt, er zullen altijd voor- en tegenstanders zijn. Onze ervaring is dat je het feitelijk nooit iedereen naar het zin kan maken, hoe goed je je best ook doet. Maar uiteindelijk gaat het daar ook niet om, maar veel meer om de verheerlijking van de naam van Jezus in de gemeente en niet dat iedereen gelijk krijgt.

Kritiek kan ook opbouwend zijn.
De Bijbel zegt: “Daarom, wie denkt te staan, laat hij oppassen dat hij niet valt.”( 1 Kor.10:12). Mensen die zich afsluiten voor de mening van anderen, zijn gevaarlijke mensen in het leiderschap. Leiders die zich afsluiten voor kritiek van medewerkers of collega’s in de dienst van God, ervaren kritiek meestal als een aanval in plaats van een mogelijke aanvulling en verrijking. Een van de kenmerken van geestelijk leiderschap is juist het vermogen om Gods leiding te verstaan door middel van de bijdrage die uit de groep om je heen komt.

Door de doop in de heilige Geest heeft iedere christen de inwoning van de Geest Gods in zich. Door de werking van de Geest in ons, kan dus elke gelovige Gods leiding ervaren. Het is m.a.w. geen exclusief voorrecht voor één leider. Om die reden is het juist een zegen als een leider voor opbouwende kritiek open kan staan en er op een geestelijke wijze zijn voordeel er mee doet; uiteraard alleen als kritiek uit de juiste bron voort komt en niet b.v. uit een bitter hart of uit jalousie.

Kritiek kun je echter alleen accepteren, als je ook bereid bent open en eerlijk te zijn als het gaat om de dingen die verkeerd gaan en niet voortdurend bezig bent je eigen fouten zoveel mogelijk te verdoezelen. Natuurlijk, de leider is geroepen een voorbeeld te zijn, maar hij hoeft niet te pretenderen dat hij de perfectie op aarde is. In het leven van alledag zijn die mensen die denken nooit fouten maken juist niet geloofwaardig. Deze mensen lijken zo ver verwijderd van de strijd die de meesten van ons dagelijks voeren, dat we ons daar niet in herkennen. We kunnen ons veel beter identificeren met iemand die evenals wij, verzoekingen kent en het daar soms moeilijk mee heeft. Een leider komt wel vaker in de verleiding om zijn fouten te bedekken. Daarom kan hij het beste onmiddellijk zijn falen onder ogen zien en vergeving vragen als dat eventueel nodig is. Daarmee zal hij juist nog meer een voorbeeld zijn voor anderen.

Maar er zijn ook mensen die fouten zoeken.
Het is vooral voor gemeente leiders van groot belang dat we niet te overgevoelig zijn, als anderen kritische opmerkingen maken. Niemand is echt ongevoelig voor kritiek, maar overgevoeligheid op dit punt kan ons totaal verlammen en is feitelijk niets anders als ons eigen ik, wat te snel beledigd is.

En ja, er zijn ook mensen die voortdurend naar foutjes zoeken. Dat zijn vaak degenen die zelf aan de kant staan en die het beste weten hoe anderen zouden moeten handelen. Heel vaak heeft men het over de splinter in het oog van de ander en men vergeet daarbij de balk in eigen oog (Lees Mat.7:3-5). Daar komt nog bij, dat mensen die niet wezenlijk iets bijdragen aan de gemeente, zelf veel minder zichtbaar zijn en dus krijgen ze zelf ook zelden kritiek. Het is tragisch, maar sommige mensen doen uit angst iets verkeerds te doen, maar helemaal niets meer, omdat men gewoon bang is voor kritiek.

Maar de man die uit angst om fouten te maken niets uitvoerde, werd door de Heer echter zwaar veroordeeld. In Mattheüs 25 lezen we dat tot de man die zijn talent in de grond stopte, gezegd werd: ‘Jij luie en nutteloze slaaf.’ In Efeze 4:16 lezen we ook over het lichaam van Christus, waarvan alle onderdelen als een welsluitend geheel bijeengehouden moet worden door de dienst van al zijn geledingen. Dus door hetgeen wij allemaal persoonlijk kunnen bijdragen, omdat we allemaal organen zijn van dat zelfde lichaam van Christus.

We weten dat we geen van allen nog volmaakt functioneren en dus dat betekent dat er best nog wat te corrigeren valt aan ons. Als dienaren van God zullen we ons hart erop moeten zetten, de Heer te dienen op de beste manier die voor ons mogelijk is, maar toch zullen er altijd dingen zijn die nog onvolkomen zijn.

Kritiek, wat doen we er mee?
Maar wat doen we er mee, als andere mensen kritiek hebben? Moeten we er naar luisteren en ons er door laten beïnvloeden, of moeten we kritiek maar gewoon laten voor wat het is? En wat te doen als wij anderen fouten zien maken en wij dus zelf kritiek hebben op medebroeders en zusters? Moeten we onze op- en aanmerkingen dan maar voor ons houden, of moeten we hen er op aanspreken? Het is zeker eenvoudiger om de ander maar gewoon niet te confronteren met zijn misstappen, maar ook dit kan van liefdeloosheid getuigen. Omdat we dan uit angst voor weerstand onze mond maar houden en toelaten dat die ander een verkeerde weg op gaat. Beter is het om God te bidden om de juiste woorden en de juiste gesteldheid van ons eigen hart en vooral ook het juiste moment waarop we de dingen zullen zeggen die op ons hart zijn.

We zullen ook zelf altijd moeten luisteren naar kritische opmerkingen, wanneer ze voortkomen uit liefde en bewogenheid, ongeacht of we het er mee eens zijn. Tenminste zouden we hetgeen ons in liefde gezegd is, biddend kunnen overdenken. Mogelijk dat Gods Heilige Geest ons toch duidelijk maakt dat ons eigen inzicht onjuist is en dat we dingen moeten veranderen. Sta er in ieder geval voor open en besef dat we altijd anders naar onszelf kijken dan anderen naar ons.

Je bent broeders en zusters en je vormt samen een geestelijk gezin. Je kent elkaar en ook vaak elkaars zwakke punten. In een gezin zal zeker ook over verkeerde dingen gesproken worden. Maar door de liefde weet degene die het treft, dat zijn familieleden hem vanwege zijn zwakheden nooit zullen laten vallen. Het gezin waar hem zijn fouten getoond worden, wordt dus ook zijn schuilplaats en zou zo het moeten zijn in de gemeente van de Heer.
Lees verder

Advertenties
Geplaatst in gemeente, leiders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Stress, overspannenheid en burn-out bij geestelijk leiders.

Stress, lijkt wel een kwaal van de hedendaagse maatschappij, het komt steeds meer voor en helaas ook onder geestelijk leiders.
Voor een deel is de oorzaak vaak heel praktisch, namelijk men heeft geen normale werkdagen. Je denkt 24 uur per dag en 7 dagen per week beschikbaar te moeten zijn en er is dan geen tijd voor ontspanning en weer opladen. Je hebt ook het gevoel dat er steeds meer van je wordt geëist, bijvoorbeeld omdat er in de gemeente te weinig mogelijkheden zijn om taken te delegeren naar anderen. Daarbij heb je vaak zelf ook niet tijdig je grenzen aangegeven, je ging maar door. Soms is de waardering die ieder mens nodig heeft, ook ver te zoeken. Mensen uiten vaak gemakkelijker kritiek dan een waarderend woord en op een dag voel je je uitgeput, of opgebrand. Je krijg moeite om te bidden omdat je je gedachten niet meer kan concentreren op God en je kunt geestelijk gewoon niet veel meer hebben. Het werk wat je nog doe in de gemeente, gebeurd op de automatische piloot en niet meer vanuit de rust en inspiratie die Jezus je kan geven.
Aanhoudende periodes van stress, kunnen ook grote gevolgen hebben. Soms leidt het tot een burn-out, met als gevolg chronische vermoeidheid, depressies en slaapstoornissen. Het kan je als geestelijk leider beslist overkomen, dat je met alles moet stoppen, alleen maar vanwege genoemde klachten. Je bent dan volledig uitgeschakeld en dat is precies wat satan wil. Mocht het je al zijn overkomen, dan heeft de Heer een boodschap voor je. Hij wil je volledig herstel en zegt in Jesaja 29: 11 ‘Want Ik weet, welke gedachten Ik over u koester, luidt het woord des Heren, gedachten van vrede en niet van onheil, om u een hoopvolle toekomst te geven’.
Praktijkvoorbeeld.
We hebben zelf in de loop van onze bediening met veel mensen hierover gesproken en zeker ook met leiders die zich opgebrand voelde. Door onze jaren lange ervaring, weten we uit ondervinding wat er door mensen heen kan gaan, als ze dit over komt. Hier volgt een voorbeeld uit de praktijk, met uiteraard een gefingeerde naam.
Peter is al achttien jaar voorganger in een Evangelische Gemeente. Aan het begin was hij enthousiast, bereidwillig en meelevend met de mensen in de gemeente. Precies zoals je van een voorganger mag verwachten. Hij deed niets liever dan anderen bijstaan en helpen. Daarnaast predikte hij ook regelmatig in de gemeente en ook dan besteedde hij veel tijd aan de voorbereidingen van de prediking en het gebed. Men kon op hem rekenen.
Naast zijn dagelijks werk was hij ook vader van een gezin. Langzaam maar zeker vroeg alles samen steeds meer van zijn vrije tijd, omdat ook de werkdruk in de gemeente steeds hoger werd. Dat had ook alles te maken met het feit dat hij pastoraal erg bewogen was de mensen in de gemeente, waardoor ook steeds meer mensen een beroep op hem deden. Daarnaast groeide zijn eigen kinderen op tot pubers en ook die vroegen steeds meer energie en aandacht van hem. Zijn vrouw kon de opvoeding niet langer alleen aan en had al eerder aangegeven dat ze hem daar meer bij nodig had. Kortom de situatie was nu duidelijk anders dan 15 jaar geleden, toen hij begon in de gemeente en bevestigd werd in de bediening. Voor Peter wordt het steeds moeilijker om de juiste keuze te maken, mede omdat hij zijn taak als voorganger als een roeping van God zag, waar hij dus niet zomaar mee kon stoppen. Lees verder

Geplaatst in coachen, geestelijk leiders, gemeente, leiders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Burn-out en stress onder vrouwen van voorgangers of oudsten.

In deze tijd komt het regelmatig voor dat bij de keuze van gemeente leiders, de voorkeur wordt gegeven aan een voorganger of oudste echtpaar. Het is ook min of meer een trend geworden, dat men liever leiders-echtparen in de evangelie gemeente heeft, mannen en vrouwen die vooral elkaars gelijke zijn in de bediening. Vaak worden voorgangers- vrouwen beschouwd als een soort co-pastors in de gemeente. De man is dan de leider en de vrouw als co-pastor deelt ook in het leiderschap binnen de gemeente. Op zichzelf is daar niets mis mee, een voorgangersvrouw kan samen met haar man prima de bediening delen, mits God hen beiden daarvoor ook geroepen heeft.

Alleen tegenwoordig gaat men ten onrechte steeds vanuit, dat het gewoon zo hoort, dat vrouwen van voorgangers of oudsten delen in de bediening van hun man. Het is de vraag of dit op deze manier door God zo bedoeld is.

Te hoge verwachtingen.
Uit ervaring weten we, dat men in de gemeente van de vrouw van een leider soms te hoge verwachtingen heeft, die ze dan achteraf soms niet waar kan maken. Niet zelden raakt zo iemand overbelast, ontstaat er stress, met als gevolg lichamelijk klachten en uiteindelijk een burn-out. Als je een voorgangersvrouw bent, klinkt dat wellicht als een belangrijke titel. Maar als de taken die we denken te moeten doen en verantwoordelijkheden die we op ons nemen teveel worden, dan is het heel vaak een leven met veel stress en spanning.

De reden hoeft nog niet altijd te zijn, dat de vrouw van de leider de bekwaamheden of de gaven mist, voor de geestelijk taken die van haar verwacht worden. Maar het is veel meer, dat ze naast al haar taken in de gemeente, ook nog beschikbaar moeten zijn voor haar gezin en niet te vergeten haar man, die ze tenminste geestelijk zal moeten ondersteunen. Het komt ook niet zelden voor, dat men daarbij nog een extra baan heeft, omdat de inkomsten vanuit de gemeente te laag zijn.

De vrouw van een voorganger heeft een heel bijzondere rol in de gemeente en in het leven van haar man. Je bent de vrouw van een verantwoordelijke in de gemeente en hierdoor speel je een bepaalde rol. Maar God verwacht in de eerste plaats om goed voor jezelf, je echtgenoot en je gezin te zorgen. Dit komt op de eerste plaats, de rest is wel nodig, maar komt op de tweede plaats.

Is het altijd nodig dat echtparen delen in de bediening?
Natuurlijk is het prachtig als zowel de man als de vrouw, als echtpaar dus, door God geroepen zijn in dezelfde bediening. Een voorbeeld in de Bijbel is het echtpaar Aquila en Priscilla die enige tijd met Paulus samen werkte en die later samen een huisgemeente hadden 1 Kor.16:19. In het boek Handelingen hoofdstuk 18, worden Priscilla en Aquila voorgesteld als trouwe dienstknechten van God, die ook beiden onderwijzend bezig waren. Priscilla en Aquila namen Apollos op in hun huis en beiden onderwezen ze hem. Er staat, ‘ze legden het Woord van God nauwkeuriger aan hem uit’ (Handelingen 18:26).

Het is ook beslist een grote zegen, als God het mogelijk heeft gemaakt, dat je als man en vrouw samen geroepen bent tot dezelfde bediening. Er zijn veel voordelen op te noemen, zoals: zij kunnen elkaars raadgevers zijn, want ze voelen als geen ander aan waar de ander mee zit, ze werken immers in dezelfde bediening. Ook kunnen ze elkaar ondersteunen, in de zin van: aanvullen en indien nodig taken van elkaar overnemen. Ze kunnen elkaar a.h.w. op bepaalde momenten vertegenwoordigen in de gemeente. Het gebed voor de bediening kan veel dieper en intenser zijn, want je bent beide met dezelfde roeping bezig en je hebt (als het goed is) daar ook beide een zalving van de heilige Geest voor ontvangen.
Lees verder

Geplaatst in geestelijk leiders, leiders | Tags: | Een reactie plaatsen

De gemeente van de Heer is niet democratisch.

De meeste plaatselijke gemeenten in ons land hebben een predikant, voorganger, opziener of een voorgaande oudste (1 Tim.5:17), wat in feite verschillende namen zijn voor dezelfde functie. Hoewel de Bijbel ook spreekt over voorgangers in het meervoud (zie Hebr.13:17), is men in ons land meestal gewend aan één voorganger per gemeente, met verschillende oudsten als medebestuurders. In principe kunnen er Bijbels gezien ook meerdere voorgangers in een gemeente zijn, bijvoorbeeld als dit door de grote van een gemeente noodzakelijk is.

Oudsten
Oudsten of mede bestuurders hebben een belangrijke taak, als het goed is zijn ze zelfs instaat om aan te vullen wat er eventueel aan de bediening van de voorganger ontbreekt. Want een voorganger is net als ieder ander, een mens met beperkingen. Sommige mensen denken dat een voorganger (of voorgaande oudste), alle bekwaamheden in zich heeft die voor een gemeente nodig zijn. Maar dat is natuurlijk niet zo, want dan zou hij een soort super mens moeten zijn.

Omdat sommige gemeenten teveel van hun voorganger verwachten is vaak het gevolg dat ze het niet volhouden en in een burn-out terecht komen. Dit kan voorkomen worden als er oudsten zijn die begrip hebben voor hun voorganger en die, elk met hun eigen roeping, taak of bediening, hem ondersteunen. Alleen door elkaar aan te vullen, zullen ze naar een sterk en harmonieus geheel groeien.
Lees verder

Geplaatst in gemeente, leiders | Tags: | Een reactie plaatsen

Kritiek in de gemeente, wat moeten we er mee?

We krijgen er allemaal in de christen gemeente mee te maken. Iedereen staat in feite bloot aan kritiek en wel het meest geldt dit voor degene die iets doen in de gemeente. Gemeenteleiders zullen er daarom zeker mee te maken krijgen … Lees verder

Geplaatst in gemeente, leiders | Tags: , | Een reactie plaatsen

Wie heeft de leiding in de gemeente van de Heer?

De meeste plaatselijke gemeenten in ons land hebben een predikant, voorganger, opziener of een voorgaande oudste (1 Tim.5:17), wat in feite verschillende namen zijn voor dezelfde functie. Hoewel de Bijbel ook spreekt over voorgangers in het meervoud (zie Hebr.13:17), is men in ons land meestal gewend aan één voorganger per gemeente, met verschillende oudsten als medebestuurders. In principe kunnen er Bijbels gezien ook meerdere voorgangers in een gemeente zijn, bijvoorbeeld als dit door de grote van een gemeente noodzakelijk is.

Oudsten
Oudsten of mede bestuurders hebben een belangrijke taak, als het goed is zijn ze zelfs instaat om aan te vullen wat er eventueel aan de bediening van de voorganger ontbreekt. Want een voorganger is net ieder ander, een mens met beperkingen. Sommige mensen denken dat een voorganger (of voorgaande oudste), alle bekwaamheden in zich heeft die voor een gemeente nodig zijn. Maar dat is natuurlijk niet zo, want dan zou hij een soort super mens moeten zijn.
Lees verder

Geplaatst in gemeente, leiders | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Gevaren voor geestelijk leiders (3)

Studie over geestelijk leiderschap – Deel 3.

(Voor deel 1: KLIK HIER en deel 2: KLIK HIER)

De basis van Bijbels leiderschap is dus de roeping door God zelf, maar ook de toerusting door Zijn Geest en vanuit het Woord, dit alles moet zichtbaar worden in een houding van liefde en dienstbaarheid aan de gemeente. Aan een roeping tot leiderschap gaat altijd een persoonlijke roeping door God vooraf en zal ook altijd bevestigd moeten worden in de gemeente.

Iedere evangelie gemeente heeft door God geroepen leiders nodig. Daarmee bedoel ik dus, mensen die geroepen zijn in de bediening en die merkbaar vol van de Heilige Geest en wijsheid zijn (Hand. 6:3). Op zulke mensen moeten we in de gemeente ook letten en ze zo nodig naar voren halen. De apostelen deden dat ook, ze zeiden tot de mensen in de gemeente “zie dan uit…naar mannen… vol van Geest en wijsheid “. Kijk u er al naar uit!!

Geroepen leiders zijn in de eerste plaats ‘dienaren’.
In de huidige tijd zien we steeds weer leiders opstaan in evangelische kringen die zichzelf eerder zien als een soort manager, dan zichzelf te zien als dienaren van de gemeente. Ze commanderen voortdurend en leiden de gemeente alsof het een bedrijf betreft, terwijl het dat absoluut niet is. De gemeente wordt in de Bijbel o.a. genoemd het lichaam van Christus, Jezus is de enige top manager. Een gemeente leider heeft juist een voorbeeld functie in de gemeente van ‘dienen’, daarom is het zeer noodzakelijk voor een dienaar van God om te sterven aan zijn ego en te winnen aan nederigheid. Er is feitelijk geen plaats voor ego in het Koninkrijk van God, dus het dienen van God ‘op je eigen manier’. Helaas, niet elke prediker of pastor is ook een geroepen leider, vol van de Geest en wijsheid Gods, zoals de Bijbel zegt.

Sommige leiders zijn tegenwoordig uitgekozen door een sollicitatie commissie vergaderingdie hen heeft aangesteld vanwege opleiding of titel, sympathie of b.v. omdat men in het bedrijfsleven al succesvol was, maar dit zijn allemaal menselijke redenen die nergens teruggevonden worden in de Bijbel. Gezien vanuit de Bijbel, is het nog steeds zo dat God leiders wil aanstellen, nadat hun bekwaamheid en roeping duidelijk door de Heilige Geest zichtbaar is geworden in de gemeente. Feitelijk is dit de enige Bijbelse weg, onze roeping door God alleen, bepaalt of we wel of geen gezag mogen dragen in de gemeente. Lees Hebr. 5:4 “Niemand kiest zichzelf uit voor deze eervolle positie. Hij wordt geroepen door God, zoals Aaron.”

De geroepen leiders.
Waarom is het zo belangrijk dat de juiste leider wordt aangesteld? Het leiderschap in de gemeente is heel iets anders dan wat we in de wereld om ons heen gewend zien. Een leider in het koninkrijk van de Heer geeft namelijk leiding vanuit een dienend leiderschap. Nu betekent dat niet, dat men alles maar moet doen wat anderen van vragen of eisen. Nee, zeker niet! Dienend leiderschap betekent echter wel dat men niet alleen dient, maar ook leiding geeft in het dienen. Dus je bent een voorbeeld in zelfverloochening en opoffering. Daarom kan een geestelijk leider ook nooit bezig zijn zichzelf te verrijken of als een dictator regeren in een gemeente.

Er mag ook nooit een steeds groter wordende afstand ontstaan tussen de gemeente en de leider, want hij is aangesteld om de gemeente te dienen en dat kun je alleen als je midden tussen de mensen staat.

Luister naar wat Jezus zegt tot Zijn discipelen. Hij riep hen bij zich en zei: “Gij weet, dat zij, die regeerders der volken heten, heerschappij over hen voeren, en hun rijksgroten oefenen macht over hen. Zo is het echter onder u niet. Maar wie groot wil worden onder u, zal uw dienaar zijn; en wie onder u de eerste wil zijn, zal aller slaaf zijn. Want ook de Zoon des mensen is niet gekomen om Zich te laten dienen, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen.” (Marcus 10:42-45)

Als Jezus met discipelen op weg gaat naar Jeruzalem vragen Jacobus en Johannes Hem om een gunst: “Als u op uw troon bent gezeten in heerlijkheid, mogen wij dan naast u zitten, de een rechts, de ander links van u.” (Marc.10:37) Maar dit was niet wat Jezus bedoelde.

Jezus liet bij het verhaal van de voetwassing het meest zien wat Hij bedoelde, door de voeten van de discipelen te wassen (Joh.13). Hij nam daarvoor zelf het initiatief, Hij nam dus de leiding en Hij zegt daarbij dat Hij dit doet als een voorbeeld, dus ook voor ons.

Wanneer Petrus vervolgens zegt: “Ik wil niet dat u mijn voeten wast”, dan houdt Jezus het leiderschap voetwassingin handen. Hij zegt: “Als ik je voeten niet mag wassen, dan heb je geen deel aan mij” Petrus zegt dan: “Was me dan maar helemaal!” Maar Jezus doet dat niet. Nee! Hij houdt de leiding en zegt: “Nee, het is genoeg als Ik je voeten was!“ Jezus wist dienen te combineren met duidelijk leiderschap.

Aan de ene kant zien we hoe Jezus dient, maar aan de andere kant zien we ook hoe Jezus voortdurend corrigerend bezig is en vermaant. Vanuit Zijn dienende houding was Jezus tegelijkertijd een duidelijk en sterke leider. Hij liet zich in Zijn beslissingen niet beïnvloeden door mensen, maar door God. We zien dat Hij voortdurend initiatieven en beslissingen nam. Dit deed Hij soms op een zeer directe wijze! Daarom, duidelijk leiderschap staat niet in contrast met dienend leiderschap. Sterker nog, ze horen bij elkaar!

De geest van hoogmoed.
De geest van hoogmoed dreigt ook in evangelische kringen soms voor te komen. Paulus heeft het reeds geprofeteerd in 2 Tim.3:4, mensen zullen in de eindtijd “opgeblazen” zijn en helaas komt het ook onder christenen voor. Er zijn leiders van evangelische gemeenten, die beslist nooit tegengesproken willen worden, want alles wat ze besluiten is van God(?) Men roept zelfs regelmatig, juist niet hoogmoedig te zijn, maar in de praktijk wil men graag gezien worden en een naam hebben; men wil zich laten gelden.

Werkelijk geestelijk leiders, hebben een bescheiden en dienstbare geest en dat zal er ook toe leiden dat mensen willen volgen omdat ze dat zelf willen, niet omdat ze je moeten volgen. Oprechte nederigheid en geestelijk leiderschap zijn aantrekkelijk. Mensen willen graag iemand volgen die samen met hen dient en een voorbeeld voor hen is. Misschien vat de Apostel Paulus het wel het beste samen: “Wees mijn navolgers, zoals ik het ben van Christus” (1 Korintiërs 11:1).

Nederigheid, of bescheidenheid, is de houding waarmee je het belang van anderen vóór je eigen belang plaatst; de houding waarmee je anderen belangrijker vindt dan jezelf. Over Mozes, de leider van een miljoen Israëlieten, werd gezegd: “Nu was Mozes een zeer bescheiden man – niemand op de hele wereld was zo bescheiden als hij” (Numeri 12:3). Wanneer we onszelf te hoog inschatten dan weerhoudt dat ons ervan om oprecht om anderen te geven. Nederigheid stelt je in staat om anderen met heel je hart te dienen en zo een voorbeeld te stellen dat anderen zullen volgen

Sommigen hebben ons gevraagd: Kun je ook de eigenschappen van het geestelijk leiderschap ontwikkelingen?

Het antwoord is eenvoudig: vraag God om je hart te veranderen en om die karaktereigenschappen in je hart te ontwikkelen die vereist zijn om een geestelijk leider te kunnen zijn. (1 Korintiërs 3:4-7; Galaten 5:22-23).

Leer daarbij ook te wachten op God, wees beschikbaar voor het werk van God en trouw in alles wat je doet voor Jezus. Als de tijd rijp is zal de Heer de deur voor ons openen en ons gebruiken zoals Hij wil.
Lees verder

Geplaatst in coachen, geestelijk leiders, gemeente, leiders, Manipulatie | Tags: , | Een reactie plaatsen